Η ΠΕΘ καλεί τους εκπαιδευτικούς να διδάσκουν το μάθημα με βάση την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ.

 

Δελτίο Τύπου

Απόφαση Συμβουλίου της Επικρατείας:

«Το νέο Πρόγραμμα κλονίζει τη θρησκευτική χριστιανική συνείδηση αλλοιώνοντας τον ορθόδοξο χαρακτήρα»

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων με υπευθυνότητα, συνέπεια και σεβασμό προς τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και ιδιαίτερα του Ανωτάτου Οργάνου της αλλά και προς την ελληνική κοινωνία, τους γονείς, τους μαθητές και τις μαθήτριες του ελληνικού σχολείου, χαιρετίζει την απόφαση υπ΄ αρθμ. 660/2018 του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου –του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ)- με την οποία ακυρώνεται το ισχύον Πρόγραμμα Σπουδών του μαθήματος

Δεκάδες θρησκευτικοι ηγέτες υπογράφουν επιστολὴ πού υποστηρίζει «το δικαίωμα των αμβλώσεων»

Ἀποκλειστικὴ μετάφραση Ρωμαίϊκο Ὁδοιπορικό

    Ἑξήντα ὀκτὼ θρησκευτικοὶ ἡγέτες ποὺ ἰσχυρίζονται πὼς εἶναι “χριστιανοί”, ὑπέγραψαν ἐπιστολὴ διαμαρτυρίας ἐνάντια σὲ ἕναν προτεινόμενο νόμο τῆς Ἀϊόβα ποὺ θὰ προστατεύει τὰ ἀγέννητα παιδιὰ ἀπὸ τὴν ἄμβλωση, ὅταν ὁ καρδιακὸς παλμὸς τοὺς εἶναι ἀνιχνεύσιμος.

  "Ὡς ἡγέτες τῶν θρησκειῶν, θέλουμε νὰ χρησιμοποιήσουμε τὶς συλλογικὲς φωνές μας, νὰ συμπαρασταθοῦμε στὶς γυναῖκες τῆς Ἀϊόβα καὶ νὰ στηρίξουμε τὸ συνταγματικό τους δικαίωμα ... σὲ μία ἔκτρωση»,

ξεκινᾶ ἡ ἐπιστολή. Μιλώντας ἐναντίον τοῦ Bill Heartbeat τῆς Ἀϊόβα, οἱ ἡγέτες γράφουν ὑποστηρικτικὰ γιὰ τὶς «ἰδιωτικὲς ἰατρικὲς ἀποφάσεις» μίας ἐγκύου μητέρας, ἀναφερόμενες στὴν ἐπιλογὴ τῆς

Κακόδοξη “σύνοδο” της Κρήτης το 2016

Δημοσίευμα  της Εφημερίδος:

"ΑΓΩΝΑΣ"  αρ φυλ. 249/ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ  2018 

http://www.agonas.org/

ΚακΟδοξη  “σΥνοδο” 

της ΚρΗτης  το  2016 

Προς τα απανταχού τέκνα της Εκκλησίας του Χριστού και κάθε ενδιαφερόμενο.

Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και η αγάπη του Θεού και Πατρός και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είη μετά πάντων υμών.

Α΄. Μια πρώτη και σύντομη αποτίμηση της οικουμενιστικής «Συνόδου» της Κρήτης.

Παρήλθε ένα και ήμισυ έτος από της συγκλήσεως και πραγματοποιήσεώς της, από των αρχών του 20^ου αιώνος προετοιμαζομένης και ως «Αγίας και Μεγάλης» φερομένης «Συνόδου» των Οικουμενιστών, η οποία έλαβε χώρα στο Κολυμπάρι των Χανίων της Κρήτης τον Ιούνιο του παρελθόντος

Πανθρησκειακή σούπα! Για πρώτη φορά Χριστιανοί και μουσουλμάνοι θα γιορτάσουν μαζί τον Ευαγγελισμό στο Αμμάν

    Τα αδύνατα δυνατά κάνει η πανθρησκεία  προκειμένου να εφαρμόσει τα ύπουλα σχέδιά της και να εξισώσει την μια και αληθινή πίστη του Χριστού με τις αιρέσεις αλλά και τις άλλες θρησκείες. Αυτήν την Τετάρτη με την παρουσία κυβερνητικών, θρησκευτικών και πολιτικών αρχών θα εορταστεί στο Αμμάν της Ιορδανίας η εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου από κοινού από Χριστιανούς και Μουσουλμάνους.

Για τον πατριαρχικό βικάριο στην ιορδανική πρωτεύουσα, αυτό θα είναι κομμάτι του «θεολογικού, θρησκευτικού, πνευματικού διαλόγου» που συνοδεύει την καθημερινή ζωή. «Θέλουμε να δείξουμε τα κοινά σημεία μεταξύ των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων, σχετικά με την εκδήλωση του Ευαγγελισμού, στην οποία πιστεύουν και οι μουσουλμάνοι», είπε.
Πιο συγκεκριμένα λοιπόν φέτος, η Ιορδανία θα διεξαγάγει την

Η αποδόμηση της αιρετικής θεωρία περί της "ΑΝΑΛΑΜΠΗΣ της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ"

«ΜΙΑ “ΑΛΛΗ” ΑΠΟΨΗ»

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ «ΜΕΣΟΒΑΣΙΛΕΙΑΣ»

Ή ΑΛΛΙΩΣ ΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΩΣ «ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ»

Nickolas Zotos

   Αφορμή για να γράψω τις σκέψεις μου αυτές είναι η άποψη-θεωρία περί της «Μεσοβασιλείας» ή αλλιώς γνωστή και ως «Αναλαμπή της Ορθοδοξίας» –[σ.σ.: στο εξής για λόγους συντομίας θα αναγράφεται σκέτο ως «Αναλαμπή» ή και «Αναλαμπής»].

     Και ξεκινώ να «ξετυλίγω» τις σκέψεις μου με βάση την απλή –[κοινή]– λογική:

    Πρώτα από όλα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η λογική μας δόθηκε από τον ίδιο τον Θεό και εάν κάνουμε σωστή χρήση –(όπως και με όλα τα άλλα δώρα του Θεού)– τότε βαδίζουμε σε ασφαλή μονοπάτια. Η λογική δεν καταργεί την Πίστη· το αντίθετο, μάλιστα, μας επιτρέπει –στο μέτρο του δυνατού– να την κατανοήσουμε. Φυσικά εδώ πρέπει να πούμε πως η Πίστη στέκει πιο πάνω από τη λογική και άρα κατά συνέπεια και εκ των πραγμάτων είναι υπέρλογη. Όμως η ορθή χρήση, (και όχι η παράχρηση που συνιστά κακή χρήση δηλ. κατάχρηση), της λογικής σε συνδυασμό με τους λόγους των Αγίων Πατέρων, την Ιερά Παράδοση και εν γένει την Αγία Γραφή, μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον Κόσμο γύρω μας και τα όσα συμβαίνουν σε αυτόν.

   Σύμφωνα, λοιπόν, με την άποψη-θεωρία περί «Αναλαμπής» πιστεύεται από πολλούς, (και δυστυχώς μέσα σε αυτούς και αρκετοί πνευματικοί πατέρες και ταγοί της Ορθοδοξίας), ότι στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε –τους καιρούς της «μεγάλης αποστασίας»– θα κάνει ο Θεός ένα θαύμα και θα μας εμφανίσει έναν Βασιλέα, (βλ. «Μαρμαρωμένο Βασιλιά» Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, κατά άλλους τον Ιωάννη Βατάτζη και κατά μία άλλη θεωρία τον

Μια περιφερόμενη νεκροφόρα πλάνη

Η ψευδο-Αποτείχιση

του π. Θεοδώρου Ζήση

Τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου

Δύο χρόνια μετά την ψευδοσύνοδο του Κολυμβαρίου, έχει πλέον παγιωθεί από τους τρεις Θεσσαλονικείς θεολόγους -π. Θεόδωρο Ζήση, π. Νικόλαο Μανώλη και π. Σεραφείμ Ζήση- ένα καινοφανές και ξένο προς την Ορθόδοξη Παρακαταθήκη κήρυγμα που αφορά την Αποτείχιση, από ιδίων διανοημάτων όπως θα έλεγε ο άγιος Επιφάνιος[1].

Οι βασικές  αρχές αυτού του κηρύγματος συνοψίζονται στα παρακάτω:

1) Η Αποτείχιση έναντι της αίρεσης  δεν είναι  υποχρεωτική.

2) Κάποιος επίσκοπος (ή  ιερέας) που μνημονεύει τον πατριάρχη (ή τον επίσκοπο  αντίστοιχα)  επιβεβαιώνοντας μυστηριακά και επ΄ Εκκλησίας ότι ο κακόδοξος πατριάρχης (ή  επίσκοπος) είναι ορθόδοξος, δεν προκαλεί καμία πνευματική βλάβη στους έχοντας με αυτόν εκκλησιαστική κοινωνία,  εφ΄όσον –κατά τους τρεις θεολόγους- ο εν λόγω πατριάρχης/επίσκοπος δεν έχει καθαιρεθεί  συνοδικά.

3) Το ποίμνιο είναι ελεύθερο -και άνευ πνευματικής βλάβης- να έχει εκκλησιαστική κοινωνία με ιερέα/επίσκοπο  που ανήκει στην  παραπάνω κατηγορία αρκεί αυτός ο ιερέας/επίσκοπος να  είναι ...«ευσεβής»!

Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι τρεις θεολόγοι πλανώνται, δεν προκύπτει μόνο από την Ορθόδοξη επιχειρηματολογία και συλλογιστική, αλλά κι από την ίδια  απτή πραγματικότητα. Και να η πραγματικότητα που αποδεικνύει τον ισχυρισμό μου:

Ο «αποτειχισμένος» π. Θεόδωρος Ζήσης, πρόσφατα συλλειτούργησε με τον επίσκοπο Ουκρανίας Λογγίνο (εδώ). Ο επίσκοπος Λογγίνος και ο π. Θεόδωρος στη Θεία Λειτουργία μνημόνευσαν από κοινού τους πατριάρχες Μόσχας,  Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας,  Αντιοχείας, Ρουμανίας,  Ιεροσολύμων καθώς και τους Αρχιεπισκόπους των αυτοκέφαλων Εκκλησιών, δηλαδή μνημόνευσαν τους επικεφαλείς   Οικουμενιστές αυτών των Τοπικών Εκκλησιών. Ο π. Θεόδωρος εδώ στην Ελλάδα μας λέει ότι οι συμμετέχοντες στο Κολυμπάρι είναι «Λατινόφρονες» και «αιρετικοί» (δες video Μοναχού π. Σεραφείμ Ζήση εδώ, στο 1:26:00 και 1:27:42) και εξ αιτίας αυτού βέβαια διακόπτει την εκκλησιαστική κοινωνία με τον συμπορευόμενο με το Κολυμβάρι Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο.

Όμως στην  Ουκρανία  μνημονεύει επ΄ Εκκλησίας και ανερυθρίαστα τα ίδια πρόσωπα  τα οποία  στην Ελλάδα θεωρεί και ονομάζει αιρετικούς έχοντας διακόψει την μνημόνευσή τους.

Άρα τελικά και κυριολεκτικά δεν έχουμε να συλλογιστούμε για το πόσο  Πατερική και Ορθόδοξη είναι η αποτείχιση του π. Θεοδώρου και των  τριών Θεσσαλονικέων θεολόγων, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν πρόκειται καν για Αποτείχιση. Πρόκειται για μια νεκροφόρα πλάνη που περιφέρεται στους δρόμους, με τα νεκροστέφανα να τα κουβαλάει ο καθόλα ένοχος και προσωπολάτρης λαός τους.

Ο π. Θεόδωρος Ζήσης δεν είναι αποτειχισμένος!

Το καταφανές αντι-ορθόδοξο  κήρυγμα των τριών θεσσαλονικέων θεολόγων έφερε τους πικρούς καρπούς του: μια πανηγυρική επαναφορά της μνημόνευσης εκτός Ελλάδος!

Στην Ελλάδα παραμένει ομολογητής.

Αυτά τα έργα είναι οι καρποί της διδασκαλίας τους. Δεν διδάσκουν στο λαό εδώ και χρόνια όλη την αλήθεια αλλά ό,τι από αυτήν ταιριάζει και είναι «σύμφωνο με τη δική τους διδασκαλία» (Ησ. ε΄ 31)· «ξεστράτισαν από τα παλιά μονοπάτια και περπατάνε σε δρόμους που δεν έχουν χαραχθεί» ( Ιερεμ. ιη΄ 15).

«Το κήρυγμα τους είναι μια μιαρή θυσία και περιφρόνηση στον Θεό» (Μαλαχίας α΄ 6). Στην πραγματικότητα «διδάσκουν στο λαό να θυσιάζει στο Θεό ότι έχει για πέταμα». (Μαλαχίας α΄ 12).

 «Εσείς οι ιερείς σκοντάφτετε μέρα μεσημέρι…αλλά θα πάθετε όμοια με τον λαό» (Ωσηέ δ΄ 5, 9), κι ας το λέτε αυτό το πράγμα «οικονομία» και «αγάπη» χάριν του ποιμνίου.

Δεν χρειάζεται να μας ψεκάζουν λοιπόν τα αεροπλάνα της Νέας Τάξης,  όπως πιστεύουν  κάποιοι. Το κήρυγμα του π. Θεοδώρου και των συν αυτώ, είναι πιο αποτελεσματικό. Ο Οικουμενισμός έχει εξαπλωθεί σε βάθος  και σε πλάτος, επειδή κυρίως αυτοί συνεχίζουν να  κηρύττουν ό,τι δημιουργεί και επιτείνει την πνευματική νέκρωση του κόσμου.

Εκπαιδεύουν τον κόσμο να μη μπορεί να καταλάβει ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό, ποιο το άσπρο και ποιο το μαύρο, ποιο το μολυσμένο και ποιο το άγιο (Ιεζ. 44, 23).

«Πρόδωσαν την αποστολή τους. Με τη συμβουλή τους οδήγησαν πολλούς ανθρώπους να κάνουν το κακό» γιατί «δεν διαβίβασαν στους ανθρώπου τις εντολές μου ανόθευετες» λέει ο Κύριος στους ιερείς. (Μαλαχίας β΄ 6, 8)

Οι θεσσαλονικείς θεολόγοι βαπτίζουν -με δικά τους κριτήρια(!)- ως «ευσεβείς» επισκόπους και ιερείς που με τα κριτήρια της Ορθοδοξίας είναι ασεβείς. «…Δια τούτο δεν είναι παντάπασι συγκεχωρημένον [δεν συγχωρείτε καθόλου] να μνημονεύει ο ιερεύς τον ετερόδοξον...» κατά τον άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο[2] και κατά τους αγίους Πατέρες.

Πώς λοιπόν ο επίσκοπος Λογγίνος –και όλοι όσους ο π. Θεόδωρος θεωρεί ευσεβείς– είναι ευσεβείς όταν μνημονεύουν τους κατεξοχήν αιρετικούς προκαθημένους;

Επικαλούμαι την απλή  λογική του αναγνώστη  που υιοθετεί τις θέσεις του π. Θεοδώρου και τον ρωτάω: Άν   η εκκλησιαστική  κοινωνία με κληρικούς, που μνημονεύουν τους οικουμενιστές προκαθημένους, δεν μας προκαλεί πνευματική βλάβη ή αμαρτία,  για ποιο λόγο οι εν λόγω προκαθήμενοι να καταδικαστούν από μια  επιδιωκόμενη Ορθόδοξη μελλοντική Σύνοδο και να καθαιρεθούν; Δεν θα ήταν παράλογο να καθαιρεθεί ένας κληρικός/επίσκοπος όταν τα πιστεύω του δεν προκαλούν καμία πνευματική βλάβη ή αμαρτία στο ποίμνιο του;

Κι αν η εκκλησιαστική κοινωνία με τέτοιους κληρικούς δεν μας προκαλεί πνευματική βλάβη και αμαρτία, τότε γιατί  ο άγιος Μάξιμος και χιλιάδες άλλοι άγιοι βασανίστηκαν και θανατώθηκαν μη δεχόμενοι την εκκλησιαστική κοινωνία με τους μη καθηρημένους αιρετικούς προκαθημένους της εποχής τους;

Aν δεν υπάρχει μολυσμός από την κοινωνία με μη καθηρημένους κληρικούς που συνεργάζονται και συμπορεύονται με τους αιρετικούς επισκόπους (κρυφά ή φανερά, μυστηριακά ή δημόσια, με διαφορετικές ποικιλίες  τρόπων και εντάσεων) και καμία κολάσιμη πνευματική επίπτωση δεν υπάρχει, τότε η Αποτείχιση, τόσο ως θεσμός, όσο και ως εφαρμοσμένο ανα τους αιώνες ομολογιακό βίωμα των αγίων, είναι παντελώς άχρηστη!

Συνεπώς  η ομάδα του π. Θεοδώρου γίνεται στην πράξη κατεξοχήν  απορριπτική του ομολογιακού βιώματος των αγίων!

Με τα κείμενα και με τα λόγια εμφανίζονται τιμητές των αγίων  και στην πράξη  διδάσκοντας  στα ποίμνιά τους τον αντίθετο δρόμο προς εφαρμογή αποδεικνύονται  αγιομάχοι !

Και δυστυχώς βλέπουμε να επιβεβαιώνεται στις μέρες μας ο  προφητικός λόγος:

 «Από τα αριστερά πίπτουν χίλιοι κι από τα δεξιά δέκα χιλιάδες» (Ψαλμ. 90, 7).

---

[1] P.G. 43, 132B.

[2] Αγίου Συμεών, Άπαντα, κεφ. ΙΣΤ΄, εκδ. Ρηγόπουλος.

Κι ο Πατρ. Βαρθολομαίος συνεχίζει να κηρύττει άλλο Ευαγγέλιο, ταυτίζοντας

     ἔμμεσα τὴν φιλανθρωπία πρὸς τὸν ἁμαρτωλό, μὲ τὴν …"φιλανθρωπία" πρὸς τὴν αἵρεση!!!

Βαρθολομαίος:

Μήνυμα κατά του

κοινωνικού αποκλεισμού

-Τι υπενθύμισε για Κολυμπάρι

Ομιλία στην Κοινοτική Αίθουσα του Ιερού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Βαφεοχωρίου

Στην ανάγκη να σεβόμαστε κάθε άνθρωπο και να στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όποιον έχει ανάγκη αναφέρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος σε ομιλία του, σήμερα, Κυριακή, 25 Μαρτίου, στην Κοινοτική Αίθουσα του Ι.Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Βαφεοχωρίου, μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, κατά την οποία χοροστάτησε.

Στην ομιλία του υπενθύμισε ότι η Εκκλησία σήμερα, Κυριακή Ε΄ των Νηστειών, τιμά την Οσία Μαρία την Αιγυπτία, η οποία υπήρξε αμαρτωλή αλλά μετανόησε και έζησε με προσευχή.
«Η Εκκλησία αυτή τη μετανοήσασα αμαρτωλή γυναίκα, όχι μόνο δεν την απέκλεισε, δεν την απέρριψε, αλλά την έκανε Αγία και μας

Επίκαιρες ερωτήσεις και ανησυχίες

 

  Αδελφοί, στον καιρό της συγχύσεως και των διωγμών δεν μας αναπαύει η ευλογημένη αποτείχιση;

    Δεν μας αναπαύει, ότι σύμφωνα με την διδασκαλία των αγ. Πατέρων δεν μολυνόμεθα από τους Οικουμενιστάς, που είναι η Παναίρεση όλων των αιρέσεων;

          Δεν μας αναπαύει η καντήλα του σπιτιού μας, αφού οι αιρετικοί κατέχουν τους οίκους;

        Δεν μας αναπαύει η προσωπική προσευχή κάθε αγωνιζόμενου μαχητή;

            Τελικά δεν μας αναπαύει η γενική ομολογία της Πίστεώς μας;

Γιατί σώνει και καλά να τρέχουμε πίσω από κάθε ρασοφόρο, είτε είναι μοναχός είτε είναι ιερέας, χωρίς να εξετάζουμε τί στ’ αλήθεια πρεσβεύει; Αν είναι αληθινός εραστής της ευσεβείας και του μαρτυρίου ή μήπως διέπεται από ιδιοτέλεια και κάθε είδους σκοπιμότητα και εκμεταλλεύεται τον κατάλληλο καιρό για να καρπωθεί προσωπικά κέρδη ή ακόμη την δυνατότητα θρησκευτικής εξουσίας στο μέτρο που μπορεί να κατορθώσει;

Γιατί αυτός ο αρρωστημένος γεροντισμός που έχουμε και θεωρούμε, ότι ο γέροντάς μας δεν πέφτει ποτέ σε λάθος; Τότε λοιπόν εμείς «οι καλοί Χριστιανοί» γιατί κατηγορούμε τον Πάπα, όταν λέει ότι είναι αλάνθαστος; Το ίδιο δεν κάνουν οι θύτες και τα θύματα της αρρωστημένης γεροντολογίας, οι οποίοι είναι ανώτεροι από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό; Και αν κάνουν λάθη, γιατί δεν πρέπει να τους ελέγχουμε; Πού είναι η αμαρτία; Η ελευθερία του κάθε Χριστιανού πιστού, την οποία σεβάστηκε ακόμα και ο ίδιος ο Χριστός, πάει περίπατο, μήπως και πικράνουμε τον γέροντά μας;

Και τελικά ερωτήσεις ποιοί πρέπει να κάνουν, μόνο οι οικονομικά εύρωστοι, οι βιομήχανοι και οι γαιοκτήμονες; Και οι άνθρωποι του μόχθου και της βιοπάλης πρέπει μόνο να γεμίζουν τις αίθουσες, τα αμφιθέατρα των ξενοδοχείων για παλαμάκια και μπούγιο, για να γεμίζουν τον αρρωστημένο εγωισμό τους, που τόσο ανάγκη έχουν την αυτοπροβολή μαζί με τα «ευλόγησον γέροντα» του κάθε αθώου πιστού; Οι βιομήχανοι και οι γαιοκτήμονες, γιατί έχουν ιδιαίτερη τιμή από τους γέροντες; Μήπως, λέμε, μήπως έτσι πρέπει να γίνουν αυτά, διότι αυτοί έχουν τρισδιάστατες τσέπες; Λέμε, μήπως;

Τότε γιατί ο τσαγκάρης της Αλεξανδρείας έμαθε στον καθηγητή της ερήμου άγιο Αντώνιο, τί θα πει ταπείνωση; Γιατί η πόρνη έμαθε στον όσιο Εφραίμ τον Σύρο πώς πρέπει να περπατά στους δρόμους, για να μην γράψουμε άπειρα παραδείγματα, στα οποία το Πνεύμα το Άγιο επέτρεψε, να διδάσκονται κατά καιρούς και ανάλογα με τις περιστάσεις μεγάλα πνευματικά αναστήματα  από πόρνες, ληστές, ασώτους και αμόρφωτους;

Μας έχετε απογοητεύσει, μας έχετε απελπίσει, μας έχετε κουράσει, γι’ αυτό να είστε βέβαιοι, ότι αν δεν αλλάξετε ρότα, θα μείνετε μόνοι ή με λίγους το ίδιο αρρωστημένους από την γεροντολογία.

Τέλος ξέρετε τί έχετε κατορθώσει; Να σκοτώνεται στο σπίτι του, και με την οικογένεια του και με το περιβάλον του, ο κάθε πιστός και αγνός ομολογητής του μαρτυρίου της αποτειχίσεως και να δέχεται ειρωνικά καυστικά πειράγματα τύπου «πόσα κόμματα έχετε γίνει; με ποιόν γέροντα είσαι; είστε όλοι κι όλοι εκατό και έχετε εκατόν δέκα παρατάξεις, με τον Χριστό πότε ασχολείστε;». Εδώ δεν υπάρχει απάντηση γιατί στην αλήθεια έστω κι αν λέγεται από έναν πλανεμένο οικουμενιστή, σωπαίνουμε για να έχουμε την αξιοπρέπειά μας αν μη τι άλλο.

Ως εκ τούτου η Κατάκομβη Ποσειδωνίας Κορίνθου έχουν ως παράδειγμα προς μίμηση, την Μακκαβαία μητέρα, της οποίας ο έρωτας της ευσεβείας ήτο ανώτερος από τον έρωτα της μητρότητος. Χωρίς καμία οικονομία εθυσίασε τα επτά παιδιά της και η ίδια έπεσε στην πυρά, ανεξαρτήτως εάν ήτο τελείως μόνη, χωρίς την ευλογία κανενός κατόχου ιερατικού αξιώματος και χωρίς να νοιάζεται τι κάνουν και τι θα πουν οι ομόφυλοι και ομοιδεάτες της. Ως επίσης οι τρεις παίδες, ούτε ετίμησαν ούτε ελάτρευσαν τα είδωλα ανεξάρτητα του τι έκαναν οι ομοεθνείς τους.

Έχοντας τέτοια παραδείγματα θείου έρωτος και ευσεβείας δεν μας ενοχλεί εάν είμεθα μόνοι, έστω και ξένοι, αρκεί να μην σκύψουμε το κεφάλι σε κάθε άρρωστο θρησκευόμενο με πλανεμένες διδαχές.

Ευχόμαστε σε όλους τους αδελφούς καλή Ανάσταση και μην σας ενοχλεί η μοναξιά, γιατί είναι ευλογία αγίου μαρτυρίου και χαρακτηριστικό αγωνιζομένου Χριστιανού.

Η Κατακόμβη Ποσειδωνίας Κορίνθου

ΠΩΣ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΤΑΙ ΠΡΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΙΛΩΤΑ

   Με νωπή από χθες την μνήμη της εθνικής επετείου του 1821 καθώς δόθηκε σήμερα λίγο πριν την Μεγάλη Εβδομάδα στη δημοσιότητα η εγκύκλιος της «Ιεράς», μέχρι πρότινος και οικουμενιστικής πλέον Μητροπόλεως Φλωρίνης δια της οποίας ενημερώνει τον λαό ότι απαγόρευσε την τέλεση κάθε ιεροπραξίας σε όσους ιερομονάχους διακόψαμε το μνημόσυνο του μητροπολίτη μας θυμήθηκα τον στρατηγό Μακρυγιάννη που γράφει:

Λίγο πριν από τη Μ. Βδομάδα και πριν από τον Ιούδα, προδίδουν τους αδελφούς τους

Συνηθίζουν οι Οικουμενιστές να ασχημονούν πριν το Πάσχα!

Απαγόρευση ιεροπραξίας σε τρεις αρχιμανδρίτες της Μητρόπολης Φλωρίνης

Δείτε την ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης

Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας

Προσωρινή απαγόρευση ιεροπραξίας σε τρεις αρχιμανδρίτες

Δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα από τη Μητρόπολη Φλωρίνης, αφ’ ενός, η εγκύκλιός της με την οποία ενημερώνει τον πιστό λαό ότι απαγόρευσε την τέλεση κάθε ιεροπραξίας στους τρεις αρχιμανδρίτες της που προχώρησαν, πέρυσι, στην διακοπή της μνημονεύσεως του μητροπολίτη Θεόκλητου, και, αφετέρου, η αλληλογραφία της με τα Γραφεία της Ιεράς Συνόδου.

Δια του παρόντος καθίσταται γνωστόν εις τό χριστεπώνυμον πλήρωμα της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως ότι οι πανοσ. Άρχιμ. Μάξιμος Καραβάς, Ιγνάτιος Καλαϊτζόπουλος καί Παΐσιος Παπαδόπουλος δια τών υπ’ αριθμ. 71, 72 & 73/31-01-2018 εγγράφων, ετέθησαν εις προσωρινήν απαγόρευσιν από πάσης ιεροπραξίας καί δεν δύνανται να τελέσουν κανένα μυστήριο ή Ιερατική πράξη εντός ή εκτός της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών καί Εορδαίας, μέχρις έκδόσεως της αποφάσεως του Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου επειδή εκκρεμεί ποινική διαδικασία για παραπτώματα δυνάμενα να επιφέρουν την ποινή της καθαιρέσεως, συμφώνως τή παρ. 1 τοϋ αρθ. 44 τού Ν. 590/1977 (ΦΕΚ 146Α’) «Περί τού Καταστατικού Χάρτου της ‘Εκκλησίας της Ελλάδος» καί τω αρθ. 102 του Ν. 5383/1932 (ΦΕΚ 110Α’) «Περί τών Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων καί της προ αυτών διαδικασίας».

Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΑΜΠΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου)

Ἡ ἀνάλυση τοῦ π. Ἀθανασίου, ἐπειδὴ κάποιοι ἐπιμένουν νὰ διδάσκουν τὰ περὶ "ἀναλαμπῆς τῆς Ὀρθοδοξίας". 

12:00 καὶ ἑξῆς:

«Πότε, ὅμως, θὰ ἔρθει αὐτὴ ἡ εἰρήνη, ποὺ οἱ λαοὶ δὲν θὰ κάνουν πόλεμο μεταξύ των;

Ὅταν πιστέψουν καὶ ὑποδεχθοῦν τὸν ἀρχηγὸ τῆς εἰρήνης.

Ἡ εἰρήνη, λοιπόν, εἶναι ἡ συνέπεια καὶ ὁ καρπὸς τῆς χριστιανικῆς Πίστεως· τῆς Πίστεως εἰς τὸ πρόσωπό  Του.

Ἔγινε ὅμως ἀποδεκτὴ αὐτὴ ἡ πίστις;

Μερικῶς ἔγινε ἀποδεκτή. Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ἔλθει ὁ καρπός, ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς εἰρήνης, ἐπειδὴ δὲν ἐπίστευσαν οἱ ἄνθρωποι. Ὁ Ἡσαΐας τὸ λέγει αὐτό, γιὰ νὰ δείξει ὅτι, ἂν θὰ πίστευαν καὶ θὰ ἀπεδέχοντο, σίγουρα θὰ εἶχαν τὸν καρπὸν αὐτὸν τῆς καταπαύσεως τῶν πολέμων· ἐφ’ ὅσον, ὅμως, δὲν θὰ ἐγίνετο δεκτόν, ὤ τότε, ἀντίθετα, ὁ πόλεμος θὰ τρώει τοὺς ἀνθρώπους.

Καὶ μᾶς τὸ ἐβεβαίωσε ὁ Χριστὸς μὲ προφητεία δική του, ὅτι δὲν θὰ γίνει δεκτός, καὶ τότε θὰ ξεσπάσουν παγκόσμιοι πόλεμοι (Ματθ. 24, 7): «ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν». Παγκοσμίου διαστάσεως ὁ πόλεμος. Εἴδατε; Κοιτάξτε δὲ τὶς ἴδιες λέξεις, εἶναι ἐκπληκτικόν! Τί λέει ὁ Ἡσαΐας: «Ἔθνος ἐπ’ ἔθνος δὲν θὰ σηκώσει μαχαῖρι». Ὁ Χριστὸς λέγει «ἔθνος ἐπὶ ἔθνος θὰ ξεσηκωθοῦν γιὰ νὰ κάνουν πόλεμο».

Ἄρα, εἶναι ὁλοφάνερο πιά, ὅτι ἡ ὡραία εἰκόνα τῆς εἰρήνης, ποὺ μᾶς προαναγγέλει ὁ Ἡσαΐας, θὰ ἤρχετο μόνον, ἐὰν ἐγίνετο ὁ Χριστὸς δεκτὸς σὰν ὁ ἀρχηγὸς τῆς εἰρήνης.

Δυστυχῶς ἡ ἀνθρωπότητα ποτὲ δὲν θὰ γνωρίσει παγκόσμιον εἰρήνην, ὅπως τὴν διαγράφει ἐδῶ ὁ προφήτης, ἐπειδὴ δὲν ἀπεδέχθη, οὔτε θὰ ἀποδεχθεῖ —προσέξτε, οὔτε θὰ ἀποδεχθεῖ, κατὰ τὶς Εὐαγγελικὲς προφητεῖες τοῦ Χριστοῦ— τὸν Χριστόν· δὲν θὰ ἀποδεχθεῖ.

Αὐτὸ, λοιπόν, ποὺ διαβάσαμε (ὅτι θὰ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ βαθειὰ εἰρήνη ἐπάνω στὴν γῆ), ἀναφέρεται στὸν καρπὸ ποὺ δὲν θὰ ἔλθει ποτέ.

Τὸ ὑπογραμμίζω: Αὐτὴ ἡ βαθειὰ εἰρήνη μεταφέρεται πλέον, εἰς τὴν οὐράνιον βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ ποὺ θὰ μαζευτοῦν, ὅσοι θὰ ἔχουν πιστέψει στὸν Χριστὸν σὰν τὸν ἀρχηγὸ τῆς εἰρήνης. Ἂν ἐπιμένουμε, ἐδῶ στὴ γῆ νὰ τὴν δοῦμε αὐτὴν τὴν εἰρήνη, τότε γινόμαστε κυνηγοὶ μιᾶς οὐτοπίας, ἢ φθάνουμε εἰς τὴν αἵρεση τῶν Χιλιαστῶν ποὺ περιμένουν μίαν παγκοσμίαν εἰρήνην! Πέφτουμε στὸν χῶρο τῆς αἱρέσεως.

Τὴν εἰρήνην, ἀγαπητοί μου, μόνο σὲ διαστάσεις προσωπικῆς ὑπάρξεως μπορεῖ νὰ τὴν συναντήσουμε, ἢ σὲ μικρὲς ὁμάδες χριστιανῶν. Γιατί; Γιατὶ ἡ σωτηρία σὲ τελευταία ἀνάλυση, εἶναι προσωπικὴ ὑπόθεση. Γι’ αύτὸ ὁ καθένας ἂς ἀγωνίζεται τὸν προσωπικό του ἀγώνα, καὶ τότε θὰ ἔχει τὴν εἰρήνη τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς εἰρήνης!».

† Ἀρχιμ. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου

Επιστολή διαμαρτυρίας για την διδασκαλία του άξονα «Έμφυλες ταυτότητες»

 της Θεματικής Εβδομάδας στα Γυμνάσια

σ.σ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΦΡΙΞΤΕ.

***

Ομάδα Δράσης για την Υγεία, τις Σχέσεις,
την υγιή Σεξουαλικότητα, την Εκπαίδευση,
τα Ιδανικά, τις Αξίες
και συνυπογράφοντες πολίτες

Προς: Υπουργό Παιδείας, Έρευνας &Θρησκευμάτων, κ. ΓαβρόγλουΚοινοποίηση: Όπως Πίνακας ΑποδεκτώνΑθήνα, 18/03/2018

Θέμα: Επιστολή διαμαρτυρίας για την διδασκαλία του άξονα «Έμφυλες ταυτότητες» της Θεματικής Εβδομάδας στα Γυμνάσια

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,
Κατανοώντας το δύσκολο έργο της παροχής υψηλού επιπέδου παιδείας στους νέους, θεωρούμε καθήκον μας να σας εκθέσουμε τις απόψεις μας για τον άξονα «Έμφυλες ταυτότητες» της «Θεματικής Εβδομάδας» και να ζητήσουμε παρεμβάσεις προς όφελος των μαθητών.
Κατά το σχολικό έτος 2016-2017, το Υπουργείο Παιδείας αιφνιδίασε γονείς, Εκπαιδευτικούς, μαθητές Γυμνασίου, ειδικούς Υγείας και όλη την Ελληνική κοινωνία, με «Εξαιρετικά επείγουσα» εγκύκλιο προς τα Γυμνάσια (23-12-2016 Αρ. Πρωτ. Φ20.1/220482/Δ2), με θέμα: «Υλοποίηση στο Γυμνάσιο Θεματικής Εβδομάδας και Ευαισθητοποίησης σε ζητήματα Διατροφής, Εθισμού-Εξαρτήσεων και Εμφύλων Ταυτοτήτων» [1]. Στην ενότητα «Έμφυλες Ταυτότητες» υπάρχουν οι εξής επιμέρους θεματικές ενότητες: «Σωματικές αλλαγές στην εφηβεία», «Βιολογικό και κοινωνικό φύλο», «Αποδομώντας τα έμφυλα στερεότυπα», «Ανθρώπινα δικαιώματα και δικαιώματα των γυναικών». Η διδασκαλία της Θεματικής Εβδομάδας είναι υποχρεωτική για τους μαθητές και τους διδάσκοντες.

Άμεσα αρθρώθηκε συγκροτημένος λόγος σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, σε μία προσπάθεια κατανόησης και αποσαφήνισης εννοιών και κινήτρων για την διδασκαλία της ενότητας «έμφυλες ταυτότητες» ώστε η κοινωνία να διαμορφώσει την στάση της ενημερωμένη και όχι αιφνιδιασμένη!
Παρά τις αντιδράσεις της Ελληνικής κοινωνίας, το Υπουργείο

«Στα όπλα» οι θεολόγοι

Φουντώνει η διαμάχη με το υπουργείο Παιδείας μετά την πρώτη «νίκη» στο ΣτΕ για το μάθημα των Θρησκευτικών

Από τον Αντώνη Τριανταφύλλου

Αναζωπύρωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στο υπουργείο Παιδείας και στην Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων αναμένεται να προκαλέσει η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ακύρωση της περιβόητης υπουργικής απόφασης του Νίκου Φίλη σχετικά με τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας κρατάει ακόμα χαμηλούς τόνους και υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να τοποθετηθεί επισήμως πριν της κοινοποιηθεί η καθαρογραμμένη απόφαση του

ΤΟ ΞΑΝΑΓΡΑΨΙΜΟ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠΟ ΜΗ ΘΕΩΜΕΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΛΗΘΟΣ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑ ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΟΥΣ 

Ερώτηση πρώτη.

Ερώτηση δευτέρα  

Ερώτηση τρίτη

Γεώργιου Ιωάννου Καραλή

Πρώτο μέρος

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ. Αποδείξαμε στον προηγούμενό μας διάλογο ότι ο διαχωρισμός μεταξύ προσώπου και ατόμου είναι ένα θεωρητικό σχήμα που δεν έχει καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Ισχυριζόσουνα ότι το άτομο είναι εντελώς απομονωμένο και το πρόσωπο βρίσκεται σε κοινωνία. Για σένα λοιπόν το κάθε άτομο θα πρέπει να γίνει πρόσωπο για να βρεθεί σε προσωπική σχέση με τους άλλους. Αλλά όπως είδαμε στον προηγούμένό μας διάλογο αυτός ο διαχωρισμός είναι ανύπαρκτος για τον απλούστερο λόγο ότι το κάθε πρόσωπο, ή άτομο δεν υπάρχει από μόνο του αλλά διαθέτει μία φύση που το φέρνει σε κοινωνία. Σε όποια κατάσταση και να βρεθεί ο άνθρωπος με την αμαρτία δεν μπορεί με κανένα τρόπο να καταργήσει την φύση του που πάντοτε θα τον φέρνει σε κοινωνία με τους άλλους. Είδαμε ότι και οι δαίμονες βρίσκονται σε κοινωνία και οι πονηροί κοινωνούν μεταξύ τους και με τους δαίμονες. Μπορούν να δημιουργήσουν δίκτυο σχέσεων γιατί η φύση τους τους οδηγεί σε κοινωνία και δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ κοινωνία προσώπων άνευ φύσεως και ενεργειών αυτής.

ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ. Αυτό όμως εσύ που αποκαλείς φύση έτσι τόσο προκλητικά δεν είναι η πραγματική ύπαρξη. Δεν θέλω να ισχυριστώ ότι καταργείται, απλώς δεν είναι το είναι καθ᾽ευατό. Το είναι καθ᾽ευτό είναι το πρόσωπο και η φύση συνάγεται ως προσδιορισμός της ομοείδειας των υποστάσεων. “Με άλλα λόγια η φύση δεν έχει οντολογική προτεραιότητα δηλαδή δεν προκαθορίζει αυτή ως δεδομένος και αναγκαίος λόγος τον υπαρκτικό χαρακτήρα και το γεγονός της υπόστασης αλλά είναι η υπόσταση που προηγείται οντολογικά και επομένως η φύση γίνεται προσιτή μόνο με την εμπειρία της ιστορικής φανέρωσης του υπαρκτικού γεγονότος. Η δεδομένη ουσία δεν συνιστά το είναι επομένως και το υποστατικό δηλαδή το πραγματικό χαρακτήρα των επιμέρους υποστάσεων αλλά αντίθετα είναι η υπόσταση δηλαδή η συγκεκριμένη ύπαρξη που κάνει πραγματικότητα το είναι και ουσία λοιπόν σημαίνει τον κοινό τρόπο υπάρξεως ομοειδών υποστάσεων. Το πρόσωπο επομένως δεν αντλεί την πραγματικότητά του από την μετοχή στο δεδομένο είναι, δεν προηγείται οντολογικά το γεγονός της μετοχής στο είναι (η ουσία) καθορίζοντας την οντότητα την πραγματική ύπαρξη του προσώπου. Αλλά το ίδιο το πρόσωπο ορίζει και εξαντλεί το είναι δηλαδή τα πρόσωπα κάνουν το είναι υποστατική πραγματικότητα. Αν θέλεις να στο πώ με πιο απλά λόγια το πρόσωπο δεν είναι καταρχήν και εν συνεχεία υπάρχει ως πρόσωπο, δεν είναι το πρόσωπο ένα κατηγόρημα που το προσθέτουμε σε ένα δεδομένο όν, αφού πρώτα πιστοποιοήσουμε την οντολογική του υπόσταση, την ουσία του στο είναι καθ᾽εαυτό. Γνωρίζουμε το είναι μόνο ως υποσταση προσωπικής ετερότητας και ετερότητα σημαίνει ελευθερία από κάθε προσδιορισμό ουσίας ή φύσεως». [1]

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ. Ξαναμιλάς για μια αναγκαιότητα της φύσεως ενώ αποδείξαμε σε προηγούμενό μας διαλογο ότι για τους Πατέρες η φύση δεν είναι αναγκαία αλλά αυθόρμητη και ελεύθερη. Δεν θα επανέλθω επί του θέματος εκείνο που θέλω να καταλάβω είναι αν για σένα η φύση είναι υπαρκτή, πραγματική ή αν την θεωρείς μόνο ένα διανοητικό κατασκεύασμα. Με άλλα λόγια η φύση του ανθρώπου που έπλασε ο Θεός

Η ευημερία παραλύει το νεύρο της πίστεως.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος:

Η ευημερία παραλύει το νεύρο της πίστεως

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 19/1 του 1986.

…Όταν αγαπητοί μου ο Θεός ανάβει την φωτιά κανείς δεν μπορεί να την σβήσει. Ο ίδιος ο Χριστός είπε: Πυρ ήλθον βαλείν επί την γην και τί θέλω ει ήδη ανήφθη. Ήλθα να βάλω φωτιά στη γη και τί παραπάνω θέλω από το ότι η φωτιά αυτή άρχισε να πυρπολεί την γη. Την φωτιά λοιπόν που βάζει ο Θεός επάνω στη γη, και είναι η φωτιά της πίστεως και του Ευαγγελίου, κανείς δεν μπορεί να την σβήσει. Γι’ αυτό αγαπητοί και το μαρτύριο αν το θέλετε -και είναι παρατήρησις ιστορική- φουντώνει την πίστη. Δημιουργήστε μαρτύριο στην πίστη και θα ιδείτε να έχουμε περισσοτέρους και περισσοτέρους πιστούς.

Στις ημέρες μας το πράγμα διαφοροποιείται σε διαφορετικές περιοχές της γης. Αλλά στις ημέρες όμως τις παλιές της Εκκλησίας το μαρτύριο ήτο γενικευμένο και τότε μπορούσε η Εκκλησία να καυχάται, γιατί τότε έδωσε τους πολλούς αγίους πολίτας δια την Βασιλείαν των ουρανών.

Εκείνο που φαυλίζει, εκείνο που μαυρίζει, εκείνο που καταστρέφει την Εκκλησίαν του Χριστού κατά τον Ιερόν Χρυσόστομον δεν είναι ο διωγμός και το μαρτύριον. Θα το πιστέψετε; Σας το έχω ξαναπεί. Είναι η ευημερία. Αυτή παραλύει παρακαλώ το νεύρο της πίστεως και αυτή είναι ο διώκτης που φοβάται η Εκκλησία. Είναι η ευημερία, όταν έχομε να τρώμε και να πίνομε καλά, τότε δεν σκεφτόμαστε να μαρτυρήσουμε. Όταν όμως γίνει διωγμός τότε σκεφτόμαστε να μαρτυρήσουμε.

Όχι δεν σκεφτόμαστε να μαρτυρήσουμε όταν έχομε ευημερία, ούτε στην Εκκλησία να πάμε, ούτε τον σταυρό μας να κάνουμε και ακόμη να είμεθα και χλευασταί της πίστεως. Αυτά κάνει η ευημερία. Δεν θέλει απόδειξη. Η εποχή μας είναι μία μεγάλη απόδειξη.

Και αν ο Θεός αγαπητοί επιτρέψει στον Ελλαδικό μας χώρο έναν διωγμό της Εκκλησίας -πολλές φορές σας το έχω πει αυτό, από χρόνια σας το λέγω αυτό- μην φοβόσαστε. Δεν υπάρχει κίνδυνος. Απλώς θα ήθελε ο Θεός να δοξάσει σε αυτόν τον χώρο την Εκκλησία Του. Μην φοβόσαστε.

Φοβηθείτε μόνο την ευδαιμονία.

***

Απομαγνητοφώνηση Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ
Πηγή arnion.gr Ομιλία νούμερο 37 από τις Πράξεις των Αποστόλων.

Πηγή

Ο υπερασπιστὴς του Γένους, Μακρυγιάννης ως σημερινό πρότυπο

Γράφει ὁ Γεώργιος Κ. Ἔξαρχος

   Ἄν ποτὲ τοῦτος ὁ δύσμοιρος τόπος ἀναδείξει πέντε-δέκα νεοέλληνες, σίγουρα ὁ Μακρυγιάννης θὰ καταταχθεῖ ἀνάμεσά τους. Ὁ ρουμελιώτης στρατηγὸς ἀποτελεῖ τὴν ἐνσάρκωση τοῦ ρωμηοῦ σὲ τοῦτον τὸν τόπο. Πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς ἁγνότερες καὶ ἡρωϊκότερες μορφὲς ποὺ συνετέλεσαν στὸ «θαῦμα» τοῦ ΄21, προσωπικότητα ἀνιδιοτελῆ, ἑλληνορθόδοξη, μὲ ἔκδηλη τὴν λαϊκὴ εὐλάβεια. Ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ μᾶς ἦταν γνωστά, ἂν ὁ γενναῖος στρατηγὸς δὲν συνέγραφε τὸ ἐκπληκτικὸ κείμενο τῶν Ἀπομνημονευμάτων του. Σὲ αὐτὸ τὸ ἔργο ὁ Μακρυγιάννης σημειώνει ἀναμνήσεις καὶ κρίσεις ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς Ἐπανάστασης ἕως τὸ ἔτος 1851. Τὸ ἔργο αὐτὸ ὁ ἀγωνιστὴς τὸ φύλαγε σὲ χειρόγραφες σημειώσεις στὸν κῆπο τοῦ σπιτιοῦ του.
   Ὁ Γ. Βλαχογιάννης τὸ 1904 ἐξέδωσε, ἀφοῦ βεβαίως πρῶτα μετέγραψε τὸ ἔργο τοῦ Στρατηγοῦ.  Ὡστόσο τὸ ἔργο αὐτὸ θὰ ἔμενε περαιτέρω στὴν ἀφάνεια ἂν ὁ Γ. Σεφερης τὸ 1943 δὲν διέγειρε μέσα

H ...μεγαλύτερη νίκη του Κολοκοτρώνη

Στ. Πολίτη, οι τελευταίες ημέρες του Κολοκοτρώνη

 ...Στη συνέχεια, σαν καλός Χριστιανός έσπευσε να συγχωρεθεί με το Μέξη. Το ίδιο έκανε και με τον Κουντουριώτη στην Ύδρα. Η βαθιά του Πίστη τον έκανε πάντα να συγχωρεί. Όπως εξιστορεί και ο Π. Σούτσος «κατά τα τελευταία έτη της ζωής του υπήρξε απλούς, αθώος και ήπιος, ως βρέφος … Φιλιότανε με τους παλιούς εχθρούς του και με κάθε άνθρωπο που είχε ψυχραθεί». Όμως πάντα ήταν πραγματικά ανεξίκακος. Κάποτε πολλά χρόνια πριν, τον είχε

Το 1821 πρωτοπαρουσιάστηκε η Πανάγια στην Τήνο

ζητώντας τὴν εὕρεση τῆς εἰκόνας Της

πού ἀπεικόνιζε τὸν Εὐαγγελισμό!

  Τὸ 1821 στὴν ἀρχὴ τῆς ἐπαναστασης πρωτοπα-ρουσιάστηκε ἡ Παναγία στὴν Τῆνο, στὸν Μιχάλη Πολυζώη, ζητώντας τὴν εὕρεση τῆς εἰκόνας Της, ποὺ σὰν βρέθηκε, φάνηκε ὅτι ἀπεικόνιζε τὸν Εὐαγγελισμό, δηλαδὴ τὴν ἴδια τὴν 25η Μαρτίου, τὴν ἥμερά του Εὐαγγελισμοῦ τοῦ Γένους, τὴν ἡμέρα ποὺ ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγὸς ἔβαζε μπρὸς τὴν Ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος! Ἡ Εὐαγγελίστρια ἦταν μαζί μας ἀπ' ἀρχῆς! Συγκινημένη καὶ ἐκείνη ἀπὸ τὸν ὁρισμὸ τοῦ Ξεσηκωμοῦ στὶς 25 Μαρτίου 1821, ὅπως ὅρισε ρητὰ ὁ ἴδιος ὁ Ὑψηλάντης Θεία Προνοία καὶ τὸ μαρτυροῦν Κολοκοτρώνης, Φωτάκος καὶ ἄλλοι! 

     Ἡ πηγὴ ποὺ παραθέτει τὴν παραπάνω συγκλονιστικὴ πληροφορία καὶ δημοσιεύουμε, εἶναι σχετικὸ βιβλίο τοῦ 1848, ἀπὸ