Όταν οι Ποιμένες είναι ορθόδοξοι, ο διάβολος είναι …απ’ έξω!

    «Ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα. ὁ δἑ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων» (Ἰωάν. ι΄, 11-13).

Παρά ταύτα, εκεί που μνημονεύεται αυτός ο οραματιστής Άνθιμος του "αχταρμά", στέλνει τα παιδιά του!

π. Νικόλαος Μανώλης:

«Αυτός είναι ο “αχταρμάς” που μου περιέγραφε ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος»

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

    Θά θυμάστε ἐνδεχομένως τόν «ἀχταρμά» τοῦ μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου ἀπό προηγούμενες Ὁμιλίες μου. Τότε πού μοῦ περιέγραψε μέ ποιόν τρόπο ὅλες οἱ θρησκεῖες θά ἀποδεχτοῦν τήν “ἑνότητα” καί πώς ὅλοι, ἀπό διαφορετικές ὁμολογίες καί θρησκεύματα, θά συμπροσεύχονται καί θά συλλειτουργοῦν στόν ἴδιο «ναό», στήν ἴδια «ἁγία τράπεζα», μέ τό ἴδιο «ἅγιο ποτήριο» διατηρώντας ἡ κάθε θρησκεία τά δικά της δόγματα. Τότε μοῦ εἶπε ἐπίσης πώς κανείς δέ θά ἀντιδράσει, γιατί θά μᾶς ἐπιβάλουν αὐτή τήν ἐνότητα «λάου λάου» καί πώς ὁ λαός θά εἶναι ἀπό κάτω σάν «ἀχταρμάς». 

Σέ μία ἐπιστολή μου τοῦ ἔγραψα γιά τό δικό του προπαγανδιστικό ρόλο στήν εἰσαγωγή τοῦ οἰκουμενιστικοῦ πνεύματος στή Θεσσαλονίκη, τοῦ πανθρησκειακοῦ πνεύματος

«Όταν οι μέρες θα πλησιάζουν, τότε ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς και θα τους κυνηγήσει»

Τόσο ο Άγιος Παΐσιος, όσο και Πατροκοσμάς είχαν πολλά χαρίσματα και ανάμεσα σε αυτά ένα καταπληκτικό και πολύ σπάνιο –σπάνιο ακόμη και ανάμεσα στους αγίους της Εκκλησίας-  αυτό της προγνώρισης!!!

Πολλές διηγήσεις, ακόμη περισσότερα τα περιστατικά που έχουνε μαθευτεί στις τάξεις των πιστών της Εκκλησίας, καταμαρτυρούν τον χαρισματικό γέροντα Παΐσιο ως σύγχρονη μορφή της εκκλησίας που θέλησε να μας ειδοποιήσει γι αυτά που έρχονται και που με πολύ αγάπη και χωρίς επιτήδευση μετέδιδε λόγια αλήθειας

Τραγική η έκπτωση των Ποιμένων! Χωρίς ντροπή, δοξάζουν αυτούς που οι Άγιοι "απέτεμον" και της "Εκκλησίας εξέβαλον"!

«Ῥοὴν καὶ πάθος καὶ τομήν, Ἄρειος ὁ παράφρων, τῇ γεννήσει τῇ θείᾳ, δυσσεβῶς ὁ ἀσεβής, προσάπτων τῷ τμητικῷ, τῶν Πατέρων ξίφει ἀποτέμνεται». 

Εὑρίσκονται, ἄραγε, «εἰς τόπον καὶ τύπον Χριστοῦ», ὅσοι Ποιμένες δὲν μιμοῦνται τοὺς σήμερα ἑορτάζοντες Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ δὲν ὑπερασπίζονται τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ποὺ βλασφημεῖται ὑπὸ τῶν ἀσεβῶν Οἰκουμενιστῶν, οὔτε καταδικάζουν –τουλάχιστον– τοὺς πρωτεργάτες τῆς Παναιρέσεως;

Δὲν ντρέπονται νὰ γιορτάζουν τοὺς Ἁγίους ποὺ ἔπραξαν τὰ ἀντίθετα ἀπ’ αὐτὰ ποὺ οἱ Δεσποτάδες πράττουν;

Δὲν ντρέπονται, ἄλλα νὰ ψάλλουν στὰ τροπάρια κι ἄλλα νὰ κάνουν;

Καί, κυρίως, δὲν συναισθάνονται τὴν τεράστια εὐθύνη τους, βλέποντας τοὺς πιστοὺς νὰ ἀφομοιώνονται καὶ κατασπαράσσονται ἀπὸ τὰ ἀδηφάγα στόματα τῶν παναιρετικῶν Οἰκουμενιστικῶν λύκων;

Ἢ μήπως δὲν τὰ βλέπουν κἂν ὅλα αὐτά;

 Ἀλλὰ καὶ οἱ πιστοί, τουλάχιστον ὅσοι ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ, ἔχουν τὴν ψευδαίσθηση ὅτι τιμοῦν τοὺς Ἁγίους ὅταν, ἀντὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν, συνωστίζονται πίσω ἀπὸ τἐτοιους πανηγυριτζῆδες Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς; 

           Ὅλην συλλεξάμενοι, ποιμαντικὴν ἐπιστήμην, καὶ θυμὸν κινήσαντες, νῦν τὸν δικαιότατον ἐνδικώτατα, τοὺς βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος, πεσόντας ὡς πρὸς θάνατον, καὶ ὡς ἀνιάτως νοσήσαντας, οἱ θεῖοι Ποιμένες, ὡς δοῦλοι γνησιώτατοι Χριστοῦ, καὶ τοῦ ἐνθέου κηρύγματος, μύσται ἱερώτατοι. 

π. Θεόδωρος: ΟΛΟΙ οι Επίσκοποι υπόκεινται στη Διακοπή Μνημονεύσεως",

ἀλλά  «...δεν είναι όλοι εξ ίσου υπεύθυνοι»!!!

Του Ιωάννου Ρίζου

          Διάβαζα το πρόσφατο  σύγγραμμα του π. Θεοδώρου Ζήση με τίτλο: «Δεν είναι σχίσμα η Αποτείχιση» (2017), και ενώ το διάβαζα ωφελούμενος, ήρθα ξαφνικά αντιμέτωπος με ένα καταπληκτικό «τρίκ» που με άφησε άναυδο.

Γράφει ο συγγραφέας:

     «Κατά συνέπεια τώρα [εννοεί μετά την «Σύνοδο» της Κρήτης] δεν είναι μόνον ο Βαρθολομαίος που υπόκειται στην διακοπή της μνημονεύσεως του ονόματος του στις ιερές ακολουθίες, αλλά και όσοι επίσκοποι συνήργησαν και συνεργούν στην αποδοχή, διάδοση και εφαρμογή των αποφάσεων της» (σ. 45)  [δηλαδή  όλοι, αφού κανείς δεν δήλωσε ότι δεν τις αποδέχεται και δεν θα τις εφαρμόσει!].

Και παρακάτω προσθέτει: «Η Εκκλησία της Ελλάδος ιεροκρυφίως, χωρίς συζήτηση και ψηφοφορία, αποδέχτηκε θετικά την “Σύνοδο» της Κρήτης”, αναφέροντας ως επιβαρυντικό μάλιστα αποδεικτικό στοιχείο του φρονήματος των επισκόπων, την διανομή του κειμένου της Εκκλησίας της Ελλάδος «Προς τον λαό» με τίτλο: «Για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης», το οποίο το χαρακτηρίζει «μνημείο ψεύδους και παραπληροφόρησης» και: «Τώρα δεν είναι μόνο οι Αγιορείτες που δικαιούνται να διακόψουν το μνημόσυνο του οικείου επισκόπου, δηλαδή του Βαρθολομαίου, άλλα όλοι οι κληρικοί της ελλαδικής επικράτειας» (σ. 48).

(Αξίζει να σημειώσουμε ότι χρησιμοποιεί την λέξη «δικαιούνται» κι όχι την λέξη «επιβάλλεται», εξ αιτίας της άποψης του ότι η  διακοπή της μνημόνευσης του αιρετικού προϊσταμένου είναι προαιρετική. Όποιος δηλαδή έχει όρεξη την εφαρμόζει κι όποιος δεν έχει διάθεση μπορεί να μνημονεύει τον αιρετικό χωρίς πρόβλημα).

Κι ενώ λοιπόν ο π. Θεόδωρος λέει όλα αυτά τα σωστά και ωραία, στην παρεπόμενη σελίδα γράφει: «Δεν ισχυριζόμαστε ότι όλοι οι αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδας είναι εξίσου υπεύθυνοι για την αποδοχή της ψευδοσυνόδου και ότι έλειψαν παντελώς οι ορθοδόξου φρονήματος αντι-οικουμενιστές ιεράρχες, οι οποίοι για διαφόρους λόγους δειλιούν και σιωπούν αδικαιολογήτως», και: «Ούτε πολύ περισσότερο, ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε γενική ακοινωνησία με όλους τους ορθόδοξους επισκόπους…» γιατί «δεν έχει μολυνθή όλη η Εκκλησία από την αίρεση» (σ. 51).

Ενώ δηλαδή στην αρχή αποδεικνύει ότι όλοι οι επίσκοποι είναι ένοχοι, μετά  ανακαλύπτει ξαφνικά  ότι δεν είναι όλοι  ένοχοι

Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων της Αγίας Α' Οικουμενικής Συνόδου

Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων (Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος)

Κατήχηση ΙΕ΄

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΟΓΜΑΤΙΣΑΝ ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΟΡΘΗ ΠΙΣΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΡΘΟ ΒΙΟ

 

           Αδελφοί και Πατέρες,

     Σήμερα είναι μια εορτή μεταξύ δύο φωτεινών και σωτηρίων εορτών (της Αναλήψεως και της Πεντηκοστής). Σήμερα, μεταξύ δύο μεγάλων μέχρι τον ουρανό πανηγύρεων παρουσιάζονται οι πολύφωτοι αστέρες. Σήμερα, μεταξύ των δύο αρμάτων που έχουν δρόμο τον ουρανό, εμφανίζονται τριακόσιοι δεκαοκτώ αρματηλάτες, όχι βέβαια για να διευθύνουν την ορμή αυτών των δύο κατευθυνομένων αρμάτων, αλλά για να διευθύνουν αυτούς
που απιστούν για Εκείνους που έχουν ανεβεί επάνω στα άρματα, και να τους οδηγήσουν στην πίστη, για το ότι το μεν ένα άρμα ανέβασε από τη γη προς τις ουράνιες αψίδες και τους κόλπους του Πατέρα από τη γη τον σαρκοφόρο Θεό Λόγο, το δε άλλο άρμα, ότι τον «άλλο Παράκλητο» (Ιω. ιδ΄ 16) (το Άγιο Πνεύμα), αντί για τον Χριστό που αναλήφθηκε, Τον κατέβασε από τον ουρανό «σαν άνεμος που φυσούσε δυνατά» (Πράξ. β΄ 3), για να εκπληρωθεί ο λόγος του Χριστού που έλεγε ότι «σας συμφέρει να φύγω εγώ. Γιατί, αν εγώ δεν φύγω, δεν θα έλθει σ’ έσας ο Παράκλητος, ενώ αν πάω εκεί θα Τον στείλω σ’ εσάς. Και όταν έλθει Εκείνος, θα ελέγξει τους ανθρώπους για την αμαρτία, για τη δικαιοσύνη και για την κρίση» (Ιω. ιε΄ 7-8).

Αυτά, λοιπόν, που συνέβησαν με την απόφαση του Πατέρα, δηλαδή ο μεν Χριστός που ανέβηκε με απερίγραπτο τρόπο με τη σάρκα Του επάνω σε άρμα νέφους, το δε Πνεύμα που κατέβηκε με ακατάληπτο

Ο ΑΒΒΑΣ Αθανάσιος… Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ

 Ο ΑΒΒΑΣ Αθανάσιος… Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ

 Δημοσίευμα  της Εφημερίδος :"ΑΓΩΝΑΣ"  αρ φυλ. 250-251/Μάρτιος-Απρίλιος  2018 http://www.agonas.org/

ψαλτικά Λαμπαδαρίου

Βγήκε πάλι ο Αββάς «περιάγων τας πόλεις πάσας και τας κώμας διδάσκων… ΤΑ ΝΟΣΗΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΣΙΩΠΗΣ».

Περιφέρεται ο αγιομετεωρίτης με το “αντιοικουμενιστικό κύρος του” σε στέκια και ιερομητροπολιτικές συνάξεις με οικουμενιστικό κύρος, διδάσκοντας (καλύτερα διαβάζοντας) τον λαό την “εύλογη σιωπή”, για να λυθούν τα μεγάλα προβλήματα που είναι η αιτία της πνευματικής μας συμμορφώσεως.

Τι ωραία που τα λέει (τα διαβάζει) στους άλλους ενώ ο ίδιος για άλλα μεριμνά και τυρβάζει.

Νιώθουμε επιτακτικό χρέος να σας μιλήσουμε ανοιχτά και να σας ρωτήσουμε;

Άγιε Μετεωρίτα, ο μυστικός έλεγχος δεν σας ταράζει τον ύπνο όταν με την υπογραφή

Το περιβάλλον ενώνει και τελικά συγχωνεύει τις θρησκείες!

Στην Αθήνα Εβραίοι, μουσουλμάνοι και ινδουιστές από όλον τον πλανήτη

– Τι ετοιμάζει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Συγχώνευση θρησκειών με τις «ευλογίες» του περιβάλλοντος

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει ονομαστεί και «πράσινος Πατριάρχης» λόγω των δράσεων του, στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030.

Δεν σταματάει να δείχνει τις… ευαισθησίες σ’ αυτόν τον τομέα αφού από τις 5-8 Ιουνίου διοργανώνει Διεθνές Οικολογικό Συμπόσιο στην Αθήνα και

«Αντί για "εσχατεία" γυρεύουμε "πρωτεία"»!

ΠΡΩΤΕΙΑ

ΚΑΙ

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ

π. Διονύσιος Ταμπάκης

   ΚΑΙ ΕΝΩ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ  πάλιν και πολλάκις μας υπενθυμίζει πως η αξία του ανθρώπου στέκεται στην ταπείνωση και αφάνεια.

Και ενώ ο Χριστός μας  τιμά τον έσχατον και τον περιφρονημένο  «εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος [Μαρκ. θ΄ 35] εμείς όλο και τον διορθώνουμε πως δεν τα ’πε καλά και ανταλλάσσουμε την τιμή του εσχάτου με την τιμή του πρώτου και αντί για «εσχατεία» γυρεύουμε «πρωτεία».

Η γέννηση άλλωστε της διαδικασίας των «πρωτείων» δεν είναι καθόλου  τυχαία αφού λειτουργεί έξυπνα και αποτελεσματικά ως μηχανισμός ελέγχου ούτως ώστε οι περισσότεροι που τα έχουν λάβει να καθίστανται πανηγυρικώς και εσαεί  ευγνωμονούντες, ενώ όσοι δεν τα έχουνε παραλάβει ακόμη και τα λιγουρεύονται, να βρίσκονται σε μία δια βίου επαιτεία.  Άλλωστε από αυτά

Και η "κρυμμένη" ασέβεια του Οικουμενισμού, ακόμα πιό εύκολα δύναται να απατήσει τον νουν!

Οι Νεομάρτυρες είναι έλεγχος των κακοδόξων

    

   Μας ονείδιζαν οι κακόδοξοι δυτικοί ότι νέο Άγιο και Μάρτυρα δεν παρουσίασε μετά το σχίσμα η Ανατολική Εκκλησία. Οι Νεομάρτυρες, όχι μόνο δεν υστερούν έναντι των παλαιών, αλλά και σε κάποιο σημείο υπερέχουν «καθ’ ότι εκείνοι μεν ηγωνίσθησαν κατά της πολυθεΐας και ειδωλολατρίας, ούτοι δε ηγωνίσθησαν κατά της των αλλόπιστων μονοπρόσωπου μονοθεΐας, ήτις είναι μία κρυμμένη ασέβεια οπού ευκόλως δύναται να απατήσει τον νουν».

Γέροντας Γεώργιος Γρηγοριάτης (Καψάνης) 

Ως θηρία εκκλίνειν δει, τοις φρονούσι εναντία της του Χριστού διδασκαλίας

Αγίου Ιγνατίου, Επιστολὴ προς Εφεσίους:

Κυριακή των Αγίων πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου:

Λόγος εις τους οσίους 318 θεοφόρους Πατέρες

και εις τον Κωνσταντίνον τον ευσεβέστατον Βασιλέα

(πρεσβύτερος Γρηγόριος Καισαρείας)

 

    Επειδή ο Απόστολος μας συμβουλεύει να υπακούωμε στους προεστώτας, φίλε του Θεού, ξεχνώντας κι εγώ την αδυναμία μου και παραβλέποντας το ακαλλές του λόγου μου, υπήκουσα στον τίμιο Πατέρα, ο οποίος μου ανέθεσε να συγγράψω με συντομία περί της Συνόδου των Αγίων τριακοσίων δέκα και οκτώ Πατέρων που έγινε στη Νίκαια, και να την παραδώσω στην υπ’ αυτόν αγιοτάτην Εκκλησία της Νικαίας, ώστε να έχη στην διάθεσή της γραπτή την διήγηση της πνευματικής αγωνίας εκείνων των οποίων είχε απολαύσει και την σωματική παρουσία. Και όσα μεν κατά την δύναμή μου θα αναφέρω εγώ, συγκρινόμενα με το μεγαλείο της εναρέτου πολιτείας των Πατέρων, ομοιάζουν θα έλεγα με σταγόνα στον ωκεανό. Της ιδικής τους δε τελειότητος έργο είναι το να μη δίδουν τόση σημασία στον τρόπο της εκφράσεως, αλλά να μας τιμήσουν με την συμπάθειά τους αναλόγως με την προθυμία της υπακοής.

Όταν εβασίλευσαν στην Ρώμη ασεβώς ο Μαξιμιανός, ο Λικίνιος και ο Μαξέντιος, πολλούς πιστούς Χριστιανούς, οι οποίοι ηρνήθησαν να θυσιάσουν στους δαίμονες, υπέβαλαν σε βασανιστήρια και θάνατον, ευρήκαν δε δικαίως και αυτοί τέλος αντάξιο της ειδωλομανίας τους. Τότε ανέτειλε παραδόξως από την Δύση, σαν φωστήρας, ο φιλοχριστότατος Κωνσταντίνος, ο αρχηγός της Ορθοδόξου πολιτείας και πρόβολος της αμώμου πίστεως. Αυτός, συγχρόνως με την μεταφορά της έδρας του από την Δύση στην Ανατολή, δέχεται στην ψυχή πλούσιο τον θείο φωτισμό. Και χρίοντας τoν νου του με την ευσέβεια, αναλαμβάνει τoν πρώτο αγώνα κατά του διαβόλου: εκδίδει κατά τόπους προγράμματα για ελευθερία στους Χριστιανούς: λύνει την κατήφεια που είχαν προξενήσει στους πιστούς οι άνομοι, καταστρέφει τα σεβάσματα των ειδώλων, γνωστοποιεί την ανυπαρξία του ψεύδους, φανερώνει το κήρυγμα της αληθείας, αποδίδει τιμές και ενθαρρύνει όσους ετίμησαν τoν Κύριο. Θεραπεύει σώματα πιστών κακοποιημένα από τις μαστιγώσεις. Τιμωρούνται τέλος και εξορίζονται όσοι λατρεύουν τους δαίμονες. Ήταν δυνατόν να ιδής τότε τους πιστούς

Ισοπεδώνουν αρχές και αξίες: Δασκάλα στη Λέσβο αποφάσισε να ντύσει με φούστες τα αγόρια! -Η θολοκουλτούρα των διεστραμμένων διαλύει τον Ελληνισμό

Αυτό που φοβόμασταν και βλέπαμε σε δημοσιεύματα του εξωτερικού ήρθε πλέον και στην Ελλάδα. Η ύβρις απέναντι στη φύση και στα θεία έχει μπει για τα καλα στη ζωή μας και με επίσημο τρόπο πλέον.

Αυτό το είδαμε και με την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια, που έγινε πλέον νόμος του κράτους.

Το νομοσχέδιο στήριξαν επί της αρχής τα κόμματα της πλειοψηφίας, όπως επίσης ΔΗΣΥ, Ποτάμι και ΝΔ. Το ΚΚΕ δήλωσε «παρών», ενώ η Ένωση Κεντρώων συνασπίστηκε με την Χρυσή Αυγή καταψηφίζοντας. Ως προς την ονομαστική ψηφοφορία για το επίμαχο άρθρο, το αποτέλεσμα είναι 161 υπέρ, 103 κατά, 3 «παρών και 36 απόντες.

Ήταν πολύ προσεχτικά διατυπωμένο το «περιτύλιγμα» κατάθεσης του επίμαχου νομοσχεδίου με τον τίτλο «Μέτρα για την προώθηση των

ECCE HOMO! Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΚΑΛΤΣΗΣ!

Αυτός τελικά είναι ο κ. Σκαλτσής.

Έδινε σε όλους την εντύπωση ότι είναι ένας παραδοσιακός ακαδημαϊκός θεολόγος και τώρα οι πιστοί πλήρως αποκαρδιωμένοι παρακολουθούν την μία μετά την άλλη πτώση του στα γρανάζια του Οικουμενισμού.

Στήριξε την ίδρυση Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης και τώρα παραδίδει ειδική τιμητική πλακέτα στον Παπικό "Αρχιεπίσκοπο" Σπιτέρη, για τα πενηντάχρονα της "ιερατικής" διακονίας του.

Λες και οι αιρετικοί έχουν ή καλύτερα είναι δυνατόν να έχουν ιερωσύνη.

Πηγή

Αυτοί είναι οι σύμμαχοι του π. Θ. Ζήση και π. Ν. Μανώλη: Λωρίτου και Τελεβάντος!

    Εἴπαμε νὰ μὴν ἀσχοληθοῦμε μαζί του, ἀλλὰ ἡ λάσπη ποὺ ρίχνει ἐναντίον μας ἕνα ἄτομο συνεχίζεται σχεδὸν καθημερινῶς. Συκοφαντεῖ καὶ ψεύδεται κατὰ συρροήν, ἀρθρογραφώντας στὸ ἱστολόγιο «Τελεβάντος»,  ὁπότε χρειάζεται κάποια ἀπάντηση. 

    Τὸ πρόσωπο ποὺ μᾶς συκοφαντεῖ (μὲ μέντορα τὸν κ. Τελεβάντο)  εἶναι ἡ κ. Λωρίτου, τὰ ἄρθρα τῆς ὁποίας δημοσιεύει στὸ ἱστολόγιό του. Ὁ ὑπεύθυνος κ. Τελεβάντος ἔχει ἤδη μιὰ καταδίκη στὸ ἐνεργητικό του! Καταδικάστηκε, μεταχειριζόμενος κι αὐτὸς τὸ σπὸρ τῆς συκοφαντίας, ἐναντίον κάποιου κληρικοῦ τῆς Ἑλλάδος! Καὶ τώρα πῆρε τὴ σκυτάλη ἡ κ. Λωρίτου, γράφοντας σήμερα ἐπὶ λέξει καὶ ἀναπόδεικτα (γιὰ μένα προσωπικά) ὅτι εἶμαι ψεύτης: «Ο κ. Σημάτης ...και όλη η παρέα του κίτρινου ιστολογίου “Πατερική Παράδοση” είναι τελικά αθεράπευτα ψεύτες».

     Καὶ τὸ παράδοξο εἶναι ὅτι ἡ Λωρίτου δημοσιογραφεῖ στὸ ἱστολόγιο τοῦ Τελεβάντου, τοῦ ὁποίου τὰ ψέματα ἔχουν καταγραφεῖ πολλάκις στὰ ἱστολόγια· τοῦ Τελεβάντου ποὺ ἔχει ἀποδειχθεῖ ὁ χειρότερος ὑβριστὴς τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ποὺ ἡ Λωρίτου θαυμάζει καὶ ὑπερασπίζεται!!!

     Τὸ ἱστολόγιο αὐτό, πότε ἐπαινεῖ, πότε περνᾶ γενεὲς δεκατέσσερις τὸν π. Θεόδωρο Ζήση καὶ ἄλλους ἀγωνιστές, μετὰ τῶν ὁποίων συνδέεται ἡ κ. Λωρίτου, ἀνάλογα μὲ τὸ ἂν ἀποδέχεται τὴ «γραμμὴ» Τελεβάντου ἢ ὄχι! Τώρα ποὺ τὴν ἀποδέχεται τὸν ἐπαινεῖ.

ΤΑ  ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ

Πηγή

Ἡ κυρία αὐτή, λοιπόν, συμμάχησε ἐναντίον μας μὲ τὸν κ. Τελεβάντο, ἐπειδὴ ἀσκοῦμε κριτικὴ στὴν διαστροφὴ τῆς ἁγιοπατερικῆς παραδόσεως ποὺ γίνεται ἀπὸ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση, τὸν π. Νικόλαο Μανώλη καὶ τὸν π. Σεραφεὶμ Ζήση, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διαστρέψει τὴν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Ἁγίων περὶ τῆς στάσεώς μας ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς. Σκλήρυνε δὲ τὴν κριτική της μὲ ἀφορμὴ ἕνα σχόλιο ποὺ ἀναρτήσαμε, καὶ τὸ ὁποῖο ἀντιληφθήκαμε ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὸ περιβάλλον ἁγιορείτη μοναχοῦ. Αὐτὸν τὸν μοναχὸ ὁ π. Θεόδωρος κατηγόρησε 3 ἢ 4 φορὲς γιὰ δημιουργὸ σχίσματος! 

Ἐπίσης, ἀφορμὴ γιὰ τὶς ὕβρεις ἐναντίον μας προκάλεσε καὶ ἡ κριτικὴ ποὺ ἀσκήθηκε σὲ ἄρθρα τοῦ π. Σεραφεὶμ Ζήση. Παρὰ τὴν διαφωνία μας μὲ τὶς θέσεις του, ὑπῆρξε διάλογος ποὺ κάθε πλευρὰ ἀνέπτυξε τὶς θέσεις της. Μάλιστα ὁ π. Σεραφείμ, ἀνήγγειλε μὲ σχόλιο στὸ ἱστολόγιό μας, ὅτι θὰ ἀπαντήσει στὶς θεολογικὲς θέσεις –ποὺ ἔχουμε ἐκθέσει ἐδῶ καὶ χρόνια, ἰδιαίτερα δὲ σὲ ἐκτενὲς ἄρθρο μας τοῦ 2017 περὶ τῆς κοινωνίας μὲ ἀκοινώνητους–, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι στὴν πορεία ἀντελήφθη, ἢ τὸν συμβούλεψαν, νὰ μὴν ἀπαντήσει· ἴσως γιατὶ ἀντελήφθη ὅτι δὲν διέθετε ἁγιοπατερικὴ ἐπιχειρήματα γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὶς κατοχυρωμένες ἀπὸ τοὺς Ἁγίους μας θέσεις ποὺ ἔχουμε δημοσιεύσει. Πάντως δὲν πραγματοποίησε τὴν ὑπόσχεσή του, ἀνέχεται δὲ τὸν ψευδῆ, συκοφαντικὸ καὶ ὑβριστικὸ λόγο τῆς Λωρίτου, ἀντὶ γιὰ ἁγιοπατερικὲς ἀπαντήσεις! Νὰ ὑποτάχθηκε ἄραγε στὴν Λωρίτου, ἡ ὁποία ἔγραψε: «Και ο π. Σεραφείμ τους μιλά (ενν. στὴν «Π.Π.») μέ το σείς και μέ το σας. Τους χρειάζονται  τά μπενιλίκια»!!! (Δεῖτε το στὸ ἱστολόγιο Τελεβάντος, ἐδῶ].

Ἀπὸ τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα, λοιπόν, ἡ ὡς ἄνω κυρία, μᾶς ἐπιτίθεται κατὰ ριπὰς καὶ ψευδολογεῖ ἐναντίον μας μὲ δεκάδες σχόλια καὶ

Η αγάπη

Τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ

  Ἀγάπη εἶναι μία ἀγαθὴ διάθεση τῆς ψυχῆς, ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ μὴν προτιμάει τίποτ’ ἄλλο περισσότερο ἀπὸ τὸ νὰ γνωρίσει τὸ Θεό. Εἶναι ἀδύνατον ὅμως ν’ ἀποκτήσει σταθερὰ μέσα του αὐτὴ τὴν ἀγάπη, ὅποιος ἔχει ἐμπαθῆ προσκόλληση σὲ κάτι ἀπὸ τὰ γήινα.

Μὴν πεῖς ὅτι καὶ μόνο ἡ πίστη μου στὸ Χριστὸ μπορεῖ νὰ μὲ σώσει. Αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον, ἂν δὲν ἀποκτήσεις καὶ τὴν ἔμπρακτη ἀγάπη. Ἡ ἁπλὴ πίστη, ποὺ δὲν συνοδεύεται μὲ ἔργα ἀγάπης, σὲ τίποτα δὲν ὠφελεῖ, ἀφοῦ καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουν καὶ τρέμουν.

Ὅπως ἡ μνήμη τῆς φωτιᾶς δὲν ζεσταίνει τὸ σῶμα, ἔτσι καὶ ἡ πίστη χωρὶς ἀγάπη δὲν φωτίζει τὴν ψυχὴ μὲ τὴ γνώση τοῦ Θεοῦ.

Ἐκεῖνο ποὺ ἀγαπάει κανείς, σ' αὐτὸ καὶ εἶναι προσηλωμένος, καί, γιὰ νὰ μὴν τὸ στερηθεῖ, καταφρονεῖ ὅλα ὅσα τὸν ἀποσποῦν ἀπ' αὐτό. Ἔτσι κι ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπάει τὸ Θεό, καλλιεργεῖ τὴν καθαρὴ προσευχὴ καὶ διώχνει ἀπὸ μέσα τοῦ κάθε πάθος ποὺ τὸν ἐμποδίζει ἀπ' αὐτήν.

Κάποιοι ΓΟΧ, άλλα μας έλεγαν...

Να, τι αποκαλύπτουν πρώην ομοϊδεάτες τους:

Ιδού ποιά ήταν η πίστι των γοχ κάποτε vs σήμερα - απο την καθαίρεση του Κυπριανού Κουτσούμπα

Κατωτέρω απο το  ενωτικό κείμενο  2014

6. Εἰδικώτερα, γιὰ τὰ Μυστήρια τὰ ὁποῖα τελοῦνται στὶς λεγόμενες ἐπίσημες ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἂν καὶ ἡ Γνησία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ἐπαναλαμβάνει σὲ κάθε περίπτωση τὸν ἐξωτερικὸ τύπο (τῶν μυστηρίων) σὲ ὅσους εἰσέρχονται μὲ πνεῦμα μετανοίας σὲ κοινωνία μὲ Αὐτήν, δὲν διαβεβαιώνει γιὰ τὸ κῦρος αὐτῶν (τῶν μυστηρίων), οὔτε καὶ γιὰ τὴν σωτηριολογική τους ἀποτελεσματικότητα, ἰδιαίτερα σὲ ὅσους εὑρίσκονται «ἐν γνώσει» σὲ κοινωνία μὲ τὸν συγκρητιστικὸ Οἰκουμενισμό, ὅπως καὶ μὲ τὸν Σεργιανισμό... 

Πηγή 

Παρόμοια θα έλεγε σήμερα ο Κόντογλου προς τους Οικουμενίζοντες Επισκόπους

 Ἐπιστολὴ Φ. Κόντογλου πρὸς Λατινίζοντα Μητροπολίτη

ΦΩΤΙΟΥ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Ἀθήνα, 7 Μαρτίου 1965

     Σεβασμιότατε,

Θερμά σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἐπιστολὴ Σας τῆς 4ης Μαρτίου, στὴν ὁποία μοῦ γράφετε ὅτι θὰ προσπαθήσετε νὰ μοῦ ἀπευθύνει ἡ Κοινότητα ἐπιστολὴ γιὰ νὰ προβῶ στὴν ἁγιογράφηση τῶν ἱερῶν εἰκόνων τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Γενέσιου τῆς Θεοτόκου...

 

* * *

 

    Οι ἀντιλήψεις μου γιὰ τὴν κίνηση πρὸς τὴν ἑνότητα τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου εἶναι γνωστὲς στὸν Παναγιότατο, καὶ ἀπὸ σύντομες μεταξὺ μᾶς συνομιλίες, ὅταν ἦρθε αὐτὸς στὴν Ἀθήνα, καὶ ἀπὸ διεξοδικότερες ἀλληλογραφίες μαζί τοῦ καὶ μὲ τὸν Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Δέρκων κ.κ. Ἰακώβου.
    Μπορώ νὰ διαβεβαιώσω ὅτι αὐτὲς οἱ ἀντιλήψεις δὲν ὀφείλονται σὲ ἐλατήρια μισαλλοδοξίας ἢ ἄγνοιας, ἀλλὰ σὲ βαθιὰ πίστη καὶ γνώση τοῦ μυστηρίου τῆς Ὀρθοδοξίας, τὴν ὁποία εἶχα, μὲ τὴ χάρη

«Το γαρ της Εκκλησίας όνομα ου χωρισμός, αλλά ενώσεως εστί και συμφωνίας όνομα»

(Ι. Χρυσόστομος – Ομιλία στην Α΄ Κορινθίους)

Του Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Αναμφίβολα, τα λόγια αυτά του Ι. Χρυσοστόμου είναι η Εκκλησιολογική βάση για μια Ορθόδοξη αναγωγή των σημερινών Εκκλησιολογικών προβλημάτων στην διαχρονική αλήθεια της Εκκλησίας.

Τονίζει κατηγορηματικά ο Ι. Πατήρ, ότι η Εκκλησία είναι μια Θεανθρώπινη σταυροειδής σύνθεση ενότητας κατά πλάτος (οριζόντια διάσταση) και απόλυτης αλήθειας, όπως την αποκάλυψε ο Χριστός (κατακόρυφη διάσταση), στην οποία συντονίζονται–συμφωνούν οι πιστοί.

Με αυτή τη σταυροειδή θεώρηση της Εκκλησίας, όπως την αναδεικνύει ο Ι. Χρυσόστομος, θεμελιώνεται η πνευματική ζωή του Εκκλησιαστικού σώματος. Το Πατερικό βλέμμα είναι βαθύ και αγγίζει την καρδιά του Θείου λόγου. Να θυμίσουμε, ότι η σταυροειδής θεμελίωση της πνευματικής ζωής της Εκκλησίας βρίσκεται στον πυρήνα των λόγων του Κυρίου: «αγαπήσεις τον Θεόν σου… αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» (Ματθ. 22, 37).

Υπογραμμίζει ο Ι. Πατήρ: «Ει γαρ Θεού εστίν (η Εκκλησία), ήνωται, και μίαν εστίν, ουκ εν Κορίνθω μόνον, αλλά και εν πάση τη οικουμένη. Το γαρ της Εκκλησίας όνομα ου χωρισμού, αλλά ενώσεως και συμφωνίας (στην Αλήθεια) εστίν όνομα. Ηγιασμένος εν Χριστώ Ιησού. Πάλιν του Ιησού το όνομα, ουδαμού ανθρώπων τίθησι. Τι δε εστίν ο αγιασμός; Το λουτρόν, ο καθαρμός». Σε απλή μετάφραση: «Διότι εάν είναι η Εκκλησία του Θεού, έχει ενότητα και είναι μία, όχι μόνον εις την Κόρινθον αλλά και εις όλην την οικουμένην, διότι αυτή η ιδία η λέξις «Εκκλησία» σημαίνει ένωσιν και συμφωνίαν, όχι χωρισμόν. Προς εκείνους που είναι αγιασμένοι δια Ιησού Χριστού. Πάλιν θέτει το όνομα του Ιησού, πουθενά το όνομα ανθρώπων. Τι είναι ο αγιασμός; Το λουτρόν, ο καθαρισμός». Να υπογραμμίσουμε, ότι ο Ι. Χρυσόστομος αιτιολογεί–ερμηνεύει την ενότητα ως ομόνοια των πιστών, διότι έχουν τον ίδιον Κύριον: «Ου λέγω τοίνυν, φησίν, ότι προς Κορινθίους όντες ομονοείν οφείλετε μόνον, αλλά και προς πάντας τους εν τη οικουμένη πάση κοινόν έχοντες δεσπότην» δηλ. «Δεν εννοώ ότι εσείς που είσθε Κορίνθιοι οφείλετε να έχετε ομόνοιαν με Κορινθίους μόνον, αλλά με όλους τους πιστούς, όλης της οικουμένης, διότι έχετε τον ίδιον Κύριον».

Επαινεί ο Ι. Χρυσόστομος (Ομιλία Β΄, Α΄ Κορινθίους) τους