ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ: Η θεραπεία των δέκα λεπρών (Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

   Η ευχαριστία στο Θεό ανεβάζει εμάς τους θνητούς πάνω από τη φθορά της θνητότητας, μας απαλλάσσει από εκείνο που κάποια στιγμή πρέπει ν’ απαλλαγούμε, είτε το θέλουμε είτε όχι. Η ευχαριστία μας ενώνει με τον ζώντα κι αθάνατο Θεό. Αν δεν είμαστε ενωμένοι μαζί Του σ’ αυτή τη ζωή, τότε δε θα τον δούμε στην αιωνιότητα. Η ευχαριστία εξευγενίζει τον άνθρωπο και ενθαρρύνει τα καλά έργα. Η ευχαριστία εμπνέει την ευεργεσία στον κόσμο και ενισχύει τις αρετές. Η θνητή γλώσσα του ανθρώπου αδυνατεί να περιγράψει το κάλλος της ευγνωμοσύνης ή την ασχήμια της αγνωμοσύνης τόσο παραστατικά, όσο παρουσιάζονται στη σημερινή ευαγγελική περικοπή.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ: Η θεραπεία των δέκα λεπρών

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς (Λουκ. ιζ 12-19)

Συχνά είμαστε αδύναμοι να διδαχτούμε από τα μεγάλα πράγματα και διδασκόμαστε από τα μικρά. Αφού δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς o Θεός βλέπει όλους τους ανθρώπους, ας παρατηρήσουμε πώς στέλνει ο ήλιος το φως του παντού στη γη, σ’ όλα τα πράγματα. Αν αδυνατούμε να κατανοήσουμε πως η ψυχή

Αντίστροφη μέτρηση για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση στο Σύνταγμα εδώ και δεκαετίες: Η Μακεδονία δεν παραχωρείται!

Ώρες απομένουν για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση που έχει πραγματοποιηθεί στην πλατεία Συνάγματος εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή τη φορά ο στόχος είναι ένας και ενώνει

Το βούλιαγμα στο βούρκο της Παναίρεσης συνεχίζεται! --Και οι "ευσεβείς" απολαμβάνουν με ήσυχη συνείδηση τις "μυσταγωγικές" Θ. Λειτουργίες και τον θρησκευτικό τουρισμό!

 Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας προσέφερε προς τον αιρετικό Κόπτη Πατριάρχη, εικόνα των εν Αφρική Αγίων

ΘΕΡΜΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΥ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΠΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Την 19η Ιανουαρίου ε.έ., η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, πραγματοποίησε ανταποδοτική επίσκεψη στον Μακαριώτατο Πατριάρχη των Κοπτών της Αιγύπτου κ.κ. Tawadros II, προκειμένου να ευχηθεί για την σημερινή ημέρα των Θεοφανείων (κατά το Ιουλιανό εορτολόγιο).

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Έδρα του Κοπτικού Πατριαρχείου στην

Εκεί παρόντες, και οι ...απόντες!

Πηγή

Διάλογος με έναν ασκητή: Αν βαριέσαι την Προσευχή…

– Γέροντα, πολλές φορές, όταν πάω να προσευχηθώ, χίλιες δύο δουλειές μου παρουσιάζονται. Τι να κάνω;
– Όχι, παιδί μου. Δεν πρέπει να σταματάς τότε την προσευχή σου. Να θυμάσαι ότι με όλα αυτά «δοκιμάζει» ο Θεός αν έχουμε πραγματικά διάθεση για προσευχή.
Οπότε, αν προσπαθήσεις και επιμείνεις στην προσευχή, έρχεται ο Θεός σε βοήθεια και σκορπάει όλες τις δυσκολίες.
– Πολλές φορές, γέροντα, πάω να κάνω προσευχή και βαριέμαι!
– Όλα αυτά είναι του πονηρού, παιδί μου, που προσπαθεί να μας νεκρώσει πνευματικά. Αλλά εμείς δεν πρέπει να σταματάμε. Άκου αυτή την ιστορία απ’το γεροντικό:
Υπήρχε κάποιος μοναχός και κάθε φορά που ήταν να κάνει την προσευχή του, τον έπιανε ρίγος και πυρετός και το κεφάλι του πονούσε.

Ομιλία στην Κυριακή ΙΒ' Λουκά - (Των 10 Λεπρών)

π. Αθανάσιου Μυτιληναίου

Η ορθόδοξη στάση του αγ. Μάρκου του Ευγενικού προς τους Οικουμενιστές της εποχής του

"Δὲν τσακωνόμαστε· ἁπλῶς, ἀντιστεκόμαστε

στὴν διαστρέβλωση"

Μετὰ τὴν Ἡμερίδα τῆς Θεσσαλονίκης, ποὺ ὀργάνωσαν οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς π. Θεόδωρος Ζήσης καὶ π. Νικόλαος Μανώλης, καὶ διὰ τῆς ὁποίας συνέχισαν τὴν διαστροφὴ τῆς ἁγιοπατερικῆς μας Παραδόσεως, εἶναι καθῆκον ὅσων γνωρίζουν, νὰ μὴν παύσουν, ἀλλὰ νὰ συνεχίσουν νὰ ὑπενθυμίζουν (τουλάχιστον γιὰ τοὺς καλοπροαίρετους πιστούς) τὴν παρακαταθήκη ποὺ μᾶς ἄφησαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ὅπως ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ ἡμέρα κοιμήσεως τοῦ ἁγίου Μάρκου εἶναι ἡ 23^η Ιουνίου του 1444 μ.Χ., ὁπότε καὶ κατ’ ἀρχὰς ἑορτάζετο ἡ μνήμη του Ἁγίου. Ὅμως ὁ Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος, το 1456 μ.Χ., ὅρισε διὰ συνοδικῆς πράξεως, νὰ ἑορτάζεται ἡ μνήμη του στὶς 19 Ἰανουαρίου, ἡμέρα προφανῶς τῆς ἀνακομιδῆς τοῦ λειψάνου τοῦ ἁγίου καὶ ταφῆς του στὴν μονὴ τοῦ Λαζάρου στὸν Γαλατᾶ.

Παρουσιάζουμε, λοιπόν, πρὸς τιμὴν τοῦ ἁγίου Μάρκου ἀπόσπασμα ἀπὸ εὐρύτερη μελέτη-ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ σὲ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Πατέρες, ἐλπίζοντας ὅτι κι αὐτοὶ κάποτε μπορεῖ νὰ ἀναρωτηθοῦν:

Ἄραγε, τί θὰ λέγαμε στὸν ἅγιο Μᾶρκο καὶ τοὺς ἄλλους Ἁγίους, ποὺ κράτησαν τὴν γραμμὴ τῆς Ἀκριβείας ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς, καὶ μάλιστα τότε, σὲ ἀσυγκρίτως δυσκολότερους καιροὺς ἀπὸ τοὺς σημερινούς (ποὺ ἡ Ἀκρίβεια συνεπήγετο ἐξορίες καὶ θάνατο) καὶ δὲν ἔκαναν οἰκονομίες; Καὶ πόσο ἀστεία εἶναι ἡ δικαιολογία ὅτι οἱ ἀποτειχισμένοι θὰ μείνουν χωρὶς λειτουργία, γιατὶ δὲν μποροῦν νὰ μεταβοῦν σὲ μιὰ ἄλλη περιοχή-πόλη ποὺ λειτουργεῖ ἀποτειχισμένος ἱερέας; Ποιά ἀποτείχιση, γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν Ἁγία, διδάσκουν; Ἐκείνη ποὺ δὲν ἀπαιτεῖ καμία θυσία;

Θὰ ἀποκαλοῦσε, ἄραγε, ὁ ἅγιος Μᾶρκος (πατέρες τῆς Θεσσαλονίκης), ὅσους ἐφαρμόζουν τὴν βασιλικὴ ὁδὸ τῆς Ἀκριβείας σχισματο-αἱρετικούς, ὅπως κάνουν οἱ ἰδιοτρόπως «ἐντεταλμένοι» συνοδοιπόροι σας του ἱστολογίου Τελεβάντος (κι ὄχι μόνο), πρὸς κατασυκοφάντηση τῶν ἀποτειχισμένων πιστῶν; Θὰ ἔτριβε τὰ χέρια του ἀπὸ χαρὰ ὁ Ἅγιος, ὅπως κάνει ὁ π. Θεόδωρος καὶ ὁ π. Νικόλαος, ἂν κάποιοι φίλοι του συκοφαντοῦσαν καὶ ὕβριζαν τοὺς Ὀρθοδόξους, ἢ θὰ ἐπενέβαινε καὶ θὰ τοὺς ἔβαζε στὴ θέση τους; (Γιατί, τί ἄλλο σημαίνει ἡ σιωπή τους;). Θὰ καταδίκαζαν τοὺς ἐφαρμόζοντας τὴν Ἀκρίβεια, καὶ θὰ ἀθώωναν ἐκείνους ποὺ μνημονεύουν τοὺς Οἰκουμενιστές, ἐκείνους ποὺ συλλειτουργοῦν μαζί τους, ὅσους τελικὰ μετέρχονται τὸ σπὸρ τοῦ σιγονταρο-Οἰκουμενιστῆ;

Οἱ κατηγορίες ποὺ ὁ π. Εὐθύμιος ἀπηύθυνε πρὶν τέσσερα χρόνια στοὺς πατέρες τοῦ Ἀντιαιρετικοῦ Γραφείου τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς, ὡς συνυπεύθυνους τῆς διαστροφῆς τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων, ἦσαν βαριές, ἀλλὰ οὐδεμία σημασία-ἀπάντηση ἔδωσαν. Ὁ  π. Εὐθύμιος –στηριζόμενος στὰ ἱστορικὰ γεγονότα– τοὺς ἐγκαλοῦσε «για δολιοφθορά και ἐξαπάτησι, διότι ἤθελαν νά ἀποδείξουν ὡς Λατινόφρονες τούς Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς πρό τῆς Συνόδου, ὥστε νά ἀποδειχθῆ ἀβίαστα ὅτι ὁ ἅγιος Μᾶρκος ἐπικοινωνοῦσε ἐκκλησιαστικά μέ Λατινόφρονες Ἀρχιερεῖς καί Πατριάρχες καί δέν ἀποτειχίζετο ἀπό αὐτούς»!!!

Καὶ συνέχιζε ὁ π. Εὐθύμιος:

«Αὐτό, πατέρες, εἶναι ψευδές καί ἀπορῶ πῶς τό ἰσχυρίζεσθε, ψαλιδίζοντας ἤ μᾶλλον κατακρεουργώντας ὅλο το κείμενο στό ὁποῖο στηρίζεσθε»!

Βλέπετε ὁ διάβολος κατάφερε νὰ ἐνσπείρει τὴ σύγχυση καὶ τὴ διχόνοια ἀνάμεσα στοὺς ὀρθόδοξους πιστούς (καὶ σ’ αὐτὸ εἶναι ἄφθαστος δάσκαλος). Γι’ αὐτὸ κάποιοι καλοθελητές, ἂς μὴν μᾶς κατηγοροῦν ὅτι «τσακωνόμαστε» τάχα, μεταξύ μας. Δὲν τσακωνόμαστε· ἁπλῶς, ἀντιστεκόμαστε στὴν διαστρέβλωση καὶ παρουσιάζουμε τὴν ἀκριβῆ διδασκαλία τῶν Ἁγίων.

Ἀλήθεια, πόση ὀρθόδοξη εὐαισθησία ἔχει ἀπομείνει στοὺς συγχρόνους «Ποιμένες»;

Ὅσοι ἔχουν κουράγιο καὶ ἐνδιαφέρονται νὰ γνωρίσουν την στάση ποὺ τήρησε ὁ ἅγιος Μᾶρκος κατὰ τῶν τότε φιλοπαπικῶν-οἰκουμενιστῶν, ἂς ἀναγνώσουν μὲ προσοχὴ τὸ κείμενο τοῦ π. Εὐθύμιου, ποὺ ἀποκαλύπτει τὴ διαστρέβλωση τῆς ἀλήθειας ἀπὸ

Κι αυτό κατόρθωμα του πατρ. Βαρθολομαίου!

Ο «Πατριάρχης» Φιλάρετος ζητά να μνημονεύεται πρώτος!

Για την Romfea.gr | Κορίνα Σαντοριναίου

---

Στις 15 Δεκεμβρίου 2018 στον ιστορικό Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας Κιέβου, πραγματοποιήθηκε η λεγόμενη «Ενωτική Σύνοδος» για την εκλογή του πρώτου Προκαθημένου της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Στην «Ενωτική Σύνοδο» η οποία έγινε παρουσία του Προέδρου της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο, συμμετείχε και ο αυτοαποκαλούμενος Πατριάρχης του Κιέβου Φιλάρετος,

Επίθεση με εκρηκτικό μηχανισμό σε Εκκλησία στην Ουκρανία

   Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr

---

    Έκρηξη συνέβη το βράδυ της Παρασκευής 18 Ιανουαρίου κατά τη διάρκεια της Ακολουθίας της παραμονής των Θεοφανείων στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος της Εκκλησίας της Ουκρανίας (Πατριαρχείο Μόσχας) στο Σούμι.
Να αναφερθεί ότι την ώρα της έκρηξης ο Καθεδρικός Ναός ήταν κατάμεστος από πιστούς.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ομάδα αγνώστων έριξαν αυτοσχέδια συσκευή στον νάρθηκα του ναού, όπου ευτυχώς από την έκρηξη δεν θρηνήσαμε θύματα.

Θρίαμβος του Οικουμενισμού στα συντρίμμια της Ορθοδοξίας

Του Μανώλη Κείου

Την στιγμή που η Παγκόσμια Ορθοδοξία παρουσιάζεται πιο διχασμένη από ποτέ με αφορμή τα τερτίπια στο ουκρανικό ζήτημα, οι άλλες «εκκλησίες» παγκοσμίως σχεδιάζουν την επέλαση του οικουμενισμού. Πρόσφατα αναφέραμε πως ο Πάπας ετοιμάζεται να ταξιδέψει την άνοιξη στα Βαλκάνια και θα επισκεφθεί Βουλγαρία, Ρουμανία και Σκόπια.
Αλλά ο διάβολος του οικουμενισμού έχει πολλά ποδάρια…
Εκπρόσωποι δογμάτων ετοίμασαν και φέτος την ετήσια «Εβδομάδα Προσευχής για τη Χριστιανική Ενότητα» ξεκινώντας από χθες

Ένας διάλογος με τους ιθύνοντες

Α΄.

Eρώτηση:  – Απόστολε των Εθνών, Παύλε, όταν κωλυθέντες  υπό του Αγίου Πνεύματος λαλήσαι τον λόγον του Θεού εν τη Ασία, ήλθατε εις Τρωάδα, και εκεί παρακληθείς παρά Αγγέλου (ανδρός Μακεδόνος), έλαβες εντολή: «διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησον ημίν», και ευθέως εζητήσατε εξελθείν εις την Μακεδονίαν, εις ποίαν Μακεδονίαν προσκέκληται ημάς ο Κύριος ευαγγελίσασθαι τους Μακεδόνες;

Απάντηση: -Αναχθέντες ουν από της Τρωάδος (υπό του Αγίου Πνεύματος οδηγούμενοι) ευθυδρομήσαμεν εις Σαμοθράκην, τη δε επιούση εις Νεάπολιν, εκείθεν τε εις Φιλίππους, ήτις εστί πρώτη της μερίδος της Μακεδονίας πόλις… Διοδεύσαντες δε την Αμφίπολιν και Απολλωνίαν, ήλθομεν εις Θεσσαλονίκην.

«Έως πότε υψωθήσεται...;».

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός

19 Ιανουαρίου 

Προς τους σεβαστούς ιεράρχες μας και όχι μόνο:

 "Τιμή Αγίου, μίμησις Αγίου"

Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός γεννήθηκε το 1392 μ.Χ. από ευσεβείς και πιστούς γονείς, τον αρχιδικαστή, σακελλίων και διάκονο της Μεγάλης Εκκλησίας Γεώργιο και τη Μαρία που ήταν κόρη του ευσεβούς ιατρού Λουκά. Είχε ακόμα έναν μικρότερο αδερφό που ονομαζόταν Ιωάννης. Λόγω των πολλών του πνευματικών χαρισμάτων έκανε περίλαμπρες θεολογικές και φιλοσοφικές σπουδές και μαθήτευσε στους πλέον φημισμένους διδασκάλους της εποχής του, τον Ιωάννη Χορτασμένο (κατόπιν Ιγνάτιο Μητροπολίτη Σηλυμβρίας) και τον μαθηματικό και φιλόσοφο Γεώργιο Γεμιστό Πλήθωνα. Μεταξύ των συμμαθητών του ήταν και ο μετ' έπειτα άσπονδος εχθρός του Βησσαρίων ο καρδινάλιος που ήταν υπέρμαχος της ένωσης.

Η επικοινωνία με Οικουμενιστές, σημαίνει απομάκρυνση από τους Αγίους!

Ἐπανάληψη (Γιὰ νὰ θυμοῦνται οἱ παλαιότεροι

καὶ νὰ μαθαίνουν οἱ νεώτεροι)

Πρὶν λίγες μέρες παραθέσαμε τὶς θέσεις τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση καὶ τοῦ π. Διονυσίου Τάτση, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦσαν περὶ τῶν παπόφιλων, δηλ. τῶν Οἰκουμενιστῶν (οἱ θέσεις τους ἐδῶ), μετὰ τῶν ὁποίων δὲν πρέπει νὰ ἔχουν καμία ἐπι-«κοινωνία», ὅσοι θέλουν νὰ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Ἁγίους!!!

Σήμερα θὰ παραθέσουμε κάποια ἀκόμα μικρὰ κείμενα, διὰ τῶν ὁποίων ὁ μὲν π. Θεόδωρος Ζήσης, κατοχυρώνει αὐτὲς τὶς θέσεις, παραπέμπων στὴν διδασκαλία τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, ὁ δὲ π. Διονύσιος προειδοποιεῖ.

Γράφει ὁ π. Θεόδωρος, πὼς ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς στὴν Ὁμολογία πίστεως ποὺ κατέθεσε στὴ σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας, ἐπικαλεῖται κείμενο τοῦ Μ. Βασιλείου, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Ἅγιος διδάσκει «ὅτι ὅσους (“ὀρθόδοξους”) κοινωνοῦν μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, ὄχι μόνον πρέπει νὰ τοὺς θέτουμε σὲ ἀκοινωνησία, “ἀλλὰ μηδὲ ἀδελφοὺς ὀνομάζειν”». Kαὶ προσθέτει ὁ ἅγιος Μᾶρκος: «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας Διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι καὶ πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαὶ φεύγειν τοὺς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καὶ τῆς αὐτῶν κοινωνίας διίστασθαι».

Ἐπίσης λέγει, ὅτι ὁ «Ἅγιος Μάρκος ἦταν πεπεισμένος πὼς ὅσο ἀπομακρυνόταν ἀπὸ τὸν λατινόφρονα πατριάρχη Μητροφάνη καὶ τοὺς λοιποὺς λατινίσαντες (πόσο μᾶλλον μὲ τοὺς Παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές), τόσο περισσότερο προσήγγιζε πρὸς τὸ Θεὸ καὶ πρὸς ὅλους τοὺς Ἁγίους, καὶ χωριζόμενος ἀπὸ αὐτούς (τοὺς τότε Οἰκουμενιστές) ἑνωνόταν μὲ τὴν ἀλήθεια καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες: «Πέπεισμαι γὰρ ἀκριβῶς ὅτι ὅσον ἀποδιΐσταμαι τούτου καὶ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΜΑΡΚΟΝ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΚΟΝ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΘΕΟΛΟΓΟΝ

    Με τον Άγιο Μάρκο συντασσόμεθα όλοι όσοι έχουμε αποτειχισθεί από τους Οικουμενιστές Επισκόπους, υπακούοντας στην διδασκαλία του Αγίου κι όχι στους Λατινόφρονες της σήμερον που δεν έχουν καμία μα καμία σχέση και κοινωνία με τον Άγιο.

Ὁ ἅγ. Μᾶρκος. Κάτωθεν ὁ Πάπας!

Τιμή Αγίου=μίμησις Αγίου. Τιμούμε λοιπόν και  προσπαθούμε να μιμηθούμε τον Άγιο,  ακολουθώντας τους αγώνες που εκείνος έκανε για την πίστη, αποστρεφόμεθα τους Λατινόφρονες και φεύγουμε της κοινωνίας αυτών. Δι’ αυτού του τρόπου πιστεύουμε ότι τιμούμε τον Άγιο και όλη τη χορεία των Αγίων που συμφωνεί με την διδασκαλία του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, του Άτλαντος της Ορθοδοξίας.

Όσοι πιστεύουν ότι ο Άγιος Μάρκος είναι ένα από τα θύματα του αρχεκάκου όφεως (κατά τον αιρετικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο) επειδή έχει κι αυτός μέρος της ευθύνης του σχίσματος μεταξύ Ορθοδόξων και Λατίνων, ας μην τον εορτάσουν κι ας μην τον μιμηθούν στους αγώνες του υπέρ της πίστεως.  Επειδή όμως εμείς δεν μπορούμε να δουλεύουμε σε δύο Κυρίους, αποστρεφόμεθα, απομακρυνόμεθα και διαχωρίζουμε τη θέση μας με όλους τους Λατινόφρονες και τους κοινωνούντες μετ’ αυτών και πιστεύουμε ότι έτσι προσεγγίζουμε περισσότερο το Θεό, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αγ. Μάρκου:

«Βούλομαι πλατύτερον τήν ἐμήν γνώμην εἰπεῖν, εἴπερ ποτέ καί νῦν, ἐν τῷ ἐγγίζειν τήν τελευτήν μου, ἵνα σύμφωνος ὦ ἐμαυτῷ ἀπ' ἀρχῆς μέχρι τέλους καί μή δόξῃ τισίν, ὅτι ἄλλα μέν ἔλεγον, ἄλλα δέ ἔκρυπτον ἐν τῇ διανοίᾳ, ἅ εἰκός ἦν ἐλεγχθῆναι τῇ ὥρᾳ ταύτῃ τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως. Λέγω δέ περί τοῦ πατριάρχου, μήπως δόξῃ αὐτῷ προφάσει τάχα τιμῆς τῆς πρός ἐμέ ἐν τῇ κηδείᾳ τοῦ ταπεινοῦ μου τούτου σώματος ἤ καί ἐν τοῖς μνημοσύνοις μου στεῖλαί τινας τῶν ἀρχιερέων αὐτοῦ ἤ τοῦ κλήρου αὐτοῦ ἤ ὅλως τῶν κοινωνούντων αὐτῷ τινα συνεύξασθαι ἤ συμφορέσαι τοῖς ἐκ τοῦ ἡμετέρου μέρους ἱερεῦσι τοῖς πρός τά τοιαῦτα  προσκληθεῖσι, δοξάσας ὡς οἱῳδήποτε τρόπῳ προσίεμαι, κἄν ἐν τῷ κρυπτῷ τήν αὐτοῦ κοινωνίαν.  Καί ἵνα μή ἡ σιωπή μου συγκατάβασιν τινα ὑπονοῆσαι παρέξῃ τοῖς μή καλῶς καί εἰς βάθος εἰδόσι τόν ἐμόν σκοπόν, λέγω καί διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τῶν παρατυχόντων πολλῶν καί ἀξιολόγων ἀνδρῶν, ὡς οὔτε βούλομαι οὔτε δέχομαι τήν αὐτοῦ ἤ τήν τῶν μετ' αὐτοῦ κοινωνίαν τό παράπαν, οὐδαμῶς, οὔτε ἐπί τῆς ζωῆς  μου, οὔτε μετά θάνατον, ὥσπερ οὐδέ τήν γεγονυῖαν ἕνωσιν καί τά δόγματα τά λατινικά, ἅπερ ἐδέξατο αὐτός τε καί οἱ μετ' αὐτοῦ, καί ὑπέρ τοῦ δεφενδεύειν ταῦτα καί τήν προστασίαν ταύτην ἐμνηστεύσατο ἐπί καταστροφῇ τῶν ὀρθῶν τῆς ἐκκλησίας δογμάτων.  Πέπεισμαι γάρ ἀκριβῶς ὅτι ὅσον ἀποδιΐσταμαι τούτου καί τῶν τοιούτων, ἐγγίζω τῷ Θεῷ καί πᾶσι τοῖς ἁγίοις, καί ὥσπερ τούτων χωρίζομαι, οὕτως ἑνοῦμαι τῇ ἀληθείᾳ καί τοῖς ἁγίοις πατράσι, τοῖς θεολόγοις τῆς ἐκκλησίας·  ὥσπερ αὖ πείθομαι τούς συντιθεμένους τούτοις ἀποδιΐστασθαι τῆς ἀληθείας καί τῶν μακαρίων τῆς ἐκκλησίας διδασκάλων.  Καί διά τοῦτο λέγω, ὥσπερ παρά πᾶσάν μου τήν ζωήν ἤμην κεχωρισμένος ἀπ' αὐτῶν, οὕτω καί ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐξόδου μου, καί ἔτι καί μετά τήν ἐμήν ἀποβίωσιν ἀποστρέφομαι τήν αὐτῶν κοινωνίαν καί ἕνωσιν, καί ἐξορκῶν ἐντέλλομαι, ἵνα μηδείς ἐξ αὐτῶν προσεγγίσῃ ἤ ἐν τῇ ἐμῇ κηδείᾳ ἤ τοῖς μνημοσύνοις μου, ἀλλ' οὐδέ ἄλλου τινός τῶν τοῦ μέρους ἡμῶν, ὥστε συμφορένειν ἐπιχειρῆσαι καί συλλειτουργεῖν τοῖς ἡμετέροις·  τοῦτο γάρ ἐστι τό τά ἄμικτα μίγνυσθαι.  Δεῖ δέ παντάπασιν ἐκείνους εἶναι κεχωρισμένους ἡμῶν, μέχρις ἄν δῷ ὁ Θεός τήν καλήν διόρθωσιν καί εἰρήνην τῆς ἐκκλησίας αὐτοῦ».

(Λόγοι τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Μάρκου  ἀρχιεπισκόπου Ἐφέσου, οὕς εἶπε πολλοῖς τῶν ἀρχιερέων καί ἱερομονάχων καί μοναχῶν καί κοσμικῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐν ᾗ  μετέστη πρός τόν Θεόν,  Patrologia Orientalis Τοme XV, Αu Concile de Florence, σελ. 346-348 (8-11), καί Σπ. Λάμπρου, Παλαιολόγεια καί Πελοποννησιακά, Τόμ. Α΄, σελ. 35).

Καὶ διὰ τὴν ἀντιγραφή

Χριστίνα Νάκου

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΝ  ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ ΜΑΡΚΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΕΦΕΣΟΥ  ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΚΟΝ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΘΕΟΛΟΓΟΝ

ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

Μετά  τόν Προοιμιακόν, ἡ πρώτη στάσις τοῦ α´ καθίσματος τοῦ ψαλτηρίου.   Εἰς δέ τό Κύριε ἐκέκραξα, ἱστῶμεν Στίχους στ´  καί ψάλλομεν στιχηρά προσόμοια τοῦ ῾Οσίου.

 

Μηνί Ἰουνίῳ κγ'  καί Ἰανουαρίῳ ιθ'.

ΣΤΙΧΗΡΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΑ                     

῏Ηχος   β´ . Ποίοις εὐφημιῶν στέμμασιν.

         Ποίοις μελωδικοῖς ἄσμασιν, ἐπαινέσωμεν τόν θεῖον Μᾶρκον, ρήτορα ρητόρων τόν ἔνθεον; καί τόν δημηγόρον τῆς χάριτος; λιγυράν φωνήν τῆς Ἐκκλησίας; τό στόμα, τῆς εὐσεβείας τό θεσπέσιον; τά χείλη, τά οὐρανόβροντα τῆς πίστεως; γλῶσσαν τήν ἔνδικον δόξης, ὀρθῆς τῶν Πατέρων; ὑφ' ἧς ἄφωνοι καί πρηνεῖς, εἰς γῆν κατεβλήθησαν, οἱ τῆς Δύσεως ὡς ἐμβρόντητοι.

         Ποίοις νικητικοῖς ἄνθεσι, στεφανώσωμεν τόν θεῖον Μᾶρκον; τῆς Ὀρθοδοξίας τόν πρόμαχον; καί κακοδοξίας ἀντίμαχον; τόν λαμπρόν Χριστοῦ τρισαριστέα; τόν πύργον, ὀρθῶν δογμάτων τόν ἀκλόνητον; τόν μέγαν, παγκρατιάρχην τόν ἀήττητον; τόν ἀληθῆ μονομάχον, Ὀρθοδόξων πάντων; τόν δι' οὗ ὀφρῦν Δυτικῶν, Χριστός καταβέβληκεν, ὁ ἔχων τό μέγα ἔλεος.

         Ποίοις Ἱεραρχῶν στέμμασιν, ἀναδήσωμεν τόν θεῖον Μᾶρκον, τῆς Ἐφέσου πρώην τόν πρόεδρον, νῦν δέ οἰκουμένης Διδάσκαλον; τοποτηρητήν ἑώας θρόνων; τόν μέγαν, Ἀρχιερέα τε καί ὅσιον, προβάτων, τῶν λογικῶν ποιμένα ἄριστον; τόν μιμητήν τοῦ Δεσπότου; τόν ψυχήν τήν ἰδίαν ἐκτιθέντα ὑπέρ αὐτῶν, καί πᾶσιν αἰτούμενον, ἱλασμόν καί μέγα ἔλεος.

Η Πανθρησκεία επί θύραις!

Οίκος του Ενός: 

Μπήκαν τα θεμέλια του πρώτου κοινού ναού Χριστιανών, Μουσουλμάνων και Εβραίων

Θα υπάρχουν ξεχωριστοί αλλά και κοινός χώρος προσευχής!

Θεμελιώθηκε χθες στο Βερολίνο ο πρώτος ναός στην Ευρώπη, που θα φιλοξενεί τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, δηλαδή Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Εβραίους.
Στο εσωτερικό του ναού αυτού -που θα ονομάζεται ο οίκος του ενός- θα υπάρχουν τρία τμήματα, δηλαδή μια εκκλησία, μια συναγωγή και ένα τζαμί.
Ωστόσο, στο κέντρο του θα κυριαρχεί ένας κοινός χώρος προσευχής.

Συνολικά, το κόστος ανέγερσης θα ανέλθει στα 43 εκατ. ευρώ, το ένα τρίτο από τα οποία θα προέρχεται από το ομοσπονδιακό κρατίδιο του Βερολίνου.

Πάνε να διαλύσουν και την Εκκλησία της Αντιόχειας!

Σοβαρή καταγγελία! 

Με το ουκρανικό μοντέλο πάνε να διαλύσουν την Εκκλησία της Αντιόχειας που είναι ανυπάκουη στο Φανάρι

Σάλο στους εκκλησιαστικούς κύκλους έχει προκαλέσει η καταγγελία που αποδίδεται στον ίδιο τον πρόεδρο της Συρίας Μπασαρ Αλ Άσσαντ και σύμφωνα με την οποία καταβάλλονται προσπάθειες για τη διάσπαση της Εκκλησίας της Αντιοχείας χρησιμοποιώντας μάλιστα το ουκρανικό μοντέλο.
Υπενθυμίζεται πως το Πατριαρχείο Αντιοχείας διατηρεί παγωμένες σχέσεις με το Φανάρι λόγω της κρίσης με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων για το Κατάρ και απείχε και από την Σύνοδο της Κρήτης.
Οπότε αν ισχύει η καταγγελία διαφαίνεται πως κάποιοι επιχειρούν να κόψουν και να ράψουν την Ορθοδοξία στα μέτρα τους μόνο με τους πρόθυμους.

Άλλο ένα τερατώδες ψέμα των Τσίπρα-Κοτζιά καταρρίπτεται!

Το μεγάλο ψέμα των Τσίπρα-Κοτζιά

Ο Γ. Μπαμπινιώτης ξεσκεπάζει την Κυβέρνηση:

«Δεν αναγνωρίσαμε το 1977 τη “μακεδονική γλώσσα”»

Άλλο ένα τερατώδες ψέμα των Τσίπρα-Κοτζιά καταρρίπτεται και αυτή την φορά από έναν καθηγητή, που κανείς δεν μπορείς να αμφισβητήσει το κύρος του.

Ο κ. Μπαμπινιώτης εξήγησε τι ακριβώς συνέβη στην σύνοδο του ΟΗΕ στην Αθήνα του 1977, η οποία αποτέλεσε ένα από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης και του πρώην υπουργού εξωτερικών Ν. Κοτζιά για την αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας.
Στην σύνοδο δεν αναγνωρίστηκε μακεδονική γλώσσα, το θέμα

Ομοιότης των επί Βέκκου με τους συγχρόνους Οικουμενιστές και αντι-Οικουμενιστές!

   ...«Καί ὁ Ἰωάννης ὁ Βέκκος, δηλαδή, καί ὁ Μητροφάνης στίς δύο ἀντίστοιχες περιπτώσεις, μέ τήν στήριξι τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας καί τήν ψήφισί των ἀπό ὁμοίους των Ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι εἴτε ἀπό φόβο καί δειλία εἴτε ἀπό τίς πολιτικές καί στρατιωτικές ἀνάγκες τῶν καιρῶν, συμβιβάστηκαν στήν ἀποδοχή τῶν παπικῶν ἀξιώσεων καί ἀνεγνώρισαν τόν Παπισμό ὡς Ἐκκλησία, μέ ὅλες φυσικά τίς πλάνες του.

     Αὐτή ἡ ὁμοιότης σέ ἀπόλυτη ἀντιστοιχία ὑπάρχει καί σήμερα. Δηλαδή οἱ αἱρετικοί Οἰκουμενιστές ἔχουν καταλάβει ὄχι ἕνα, ἀλλά ὅλα τά Πατριαρχεῖα, ψηφίζονται ἀπό ὁμοίους των αἱρετικούς Οἰκουμενιστές, χωρίς μάλιστα νά ὑπάρχη καμμία ἀνάγκη ὅπως τότε, καί ἀπαιτοῦν τήν ὑποταγή, τήν ἀναγνώρισι καί μνημόνευσι τῶν πάντων, καί φυσικά καί τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν. Διά τῆς μνημονεύσεως δέ καί ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων, γίνεται ὄχι μόνον ἀναγνώρισις τῆς αἱρέσεως, ἀλλά καί ταύτησις μέ αὐτή κατά τήν πίστι, ὁπότε καί οἱ Ἀντιοικουμενιστές σήμερα εἶναι ἐνσωματωμένοι καί συνοδοιπόροι μέ τήν αἵρεσι καί τούς αἱρετικούς. Ἄρα λοιπόν ταυτίζονται, ὄχι μέ τούς πρό τῆς ἑνώσεως Λατινόφρονες, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κυρίως κάποιοι πολιτικοί ἄρχοντες καί μερικοί παρατρεχάμενοι κληρικοί, ἀλλά μέ τούς μετά τήν ἕνωσι Λατινόφρονες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν καταλάβει τήν ἐκκλησιαστική ἐξουσία»  (π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς).

Πηγή

“ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΤΟΥ Ο.Η.Ε.”

Μία βόμβα στην Ευρώπη 

Δυναμίτης στα ελληνικά θεμέλια

Δημοσίευμα της εφημερίδας Αγώνας, Δεκέμβριος 2018

Η μικρή αυτή εφημερίδα που λειτουργεί στο χώρο της δημοσιογραφίας επί είκοσι δύο χρόνια με εντιμότητα, θέλει η πληροφόρηση να είναι άψογη, να λέει την αλήθεια στο λαό, στον πολύ λαό και ανοίγοντάς του τα μάτια να αντιλαμβάνεται την ιστορική πορεία, τα πρόσωπα και τα γεγονότα, να τεντώνει τα αυτιά του ώστε να συλλαμβάνει ακόμα και τις πιο μυστικές διαβουλεύσεις, τις συμφωνίες ή τις προδιαγραφές, και όλα όσα λέγονται πίσω από το παραπέτασμα, που δεν ανεβαίνουν στο προσκήνιο ή ανεβαίνουν στρεβλωμένα, πλαστογραφημένα, μασκαρεμένα και αγνώριστα, επιβάλλοντας μεθοδικά τις αποφάσεις των αθέατων ή ανώνυμων κέντρων.

Αυτό το χρέος ανέλαβε να εκπληρώσει η εφημερίδα μας καταθέτοντας τα γεγονότα και τις ζωντανές εμπειρίες μετά από εξονυχιστικό έλεγχο, ώστε να μην παραπλανούν, αλλά να κατατοπίζουν και να ενημερώνουν ακριβοδίκαια.

Αυτά έπραξε για χρόνια με πολλά άρθρα και για το ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ, καταγράφοντας με πιστότητα τα γεγονότα και την αγωνία των καθημερινών εξελίξεων.

Ένα από τα πολλά, είναι κι αυτό που δημοσιεύσαμε τον Μάιο του 2015 στο φύλλο 216 με τίτλο: “Σατανικό σχέδιο για την γενοκτονία των Ευρωπαίων». Υπήρξε προφητικό, διότι με την υπογραφή στο Μαρακές του Μαρόκου προ ολίγων ημερών (10-11 Δεκεμβρίου 2018) ήρθε η εποχή που θα τινάξει στον αέρα σύνορα και κράτη… Ο Θεός να μας φυλάξει!!!

Πρόκειται για ένα “σύμφωνο” με συγκεκαλυμμένους όρους σε ό,τι αφορά

Όταν βλέπεις ένα κακό γύρω σου και δεν διαμαρτύρεσαι, είσαι συνένοχος

Άγιος Πορφύριος

Η ευθύνη που έχει ο κάθε άνθρωπος για ό,τι συμβαίνει στην πατρίδα του…

     «Κάποτε μοῦ εἶχε πεῖ ὁ πατήρ Πορφύριος, που τον εἶχα πνευματικό μου, ὅτι ὅταν βλέπεις και γίνεται ἕνα κακό γύρω σου και δεν διαμαρτύρεσαι, εἶσαι συνένοχη. Και μάλιστα, μοῦ το εἶχε πεῖ σε κάποιο θέμα που εἶχε δημιουργηθεῖ στην Ὑπηρεσία, που κι ἐγώ φοβόμουν…

    Κάποιος πρωθυπουργός παλιά, μόλις ἀνέβηκε κατήργησε την ἀργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀπό τη θέση μου πῆρα ὅλα τα ὑποκαταστήματα που εἶχε το Ταμεῖο Ἐμπόρων στην ἐπαρχία, Πρέβεζα, Θεσσαλονίκη ὅλα, και τους εἶπα ὅτι καθένας ἀπό σᾶς θα στείλει ἕνα τηλεγράφημα διαμαρτυρίας στον ὑπουργό και στον πρωθυπουργό. Ἕνας ἀπό σᾶς θα πάρει ἄλλους εἴκοσι, οἱ ἄλλοι εἴκοσι ἄλλους εἴκοσι και ὄντως ἔγινε.

     Τελικά, ἡ ἀργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπανῆλθε σε ἕνα μήνα με Προεδρικό Διάταγμα.

Αντίθετη με τους ύμνους της σημερινής εορτής η βιοτή των Ποιμένων!

Οἱ Ἅγιοι «τὰς ψυχοβλαβεῖς γλωσσαλγίας αἱρετικῶν διήλεγξαν»· «ἐξέτεμον κακοδοξίας,  αἱρετικῶν»· «ἀπεδίωκον τοὺς νοητοὺς λύκους», «ὡς ἱστὸν ἀράχνης διέλυαν Νεστορίου» καὶ Ἀρείου «κακόνοιαν ἤλεγξαν, καθεῖλον ὀφρύν, ἀκαθέκτων αἱρέσεων»· «πλάνην ἐξώρισαν Ἀρείου τὴν ἄθεον».

Οἱ Ἅγιοι, λοιπόν, ὡς «ποιμένες ἀληθινοὶ τὴν Ἐκκλησίαν κύκλῳ ἐτείχισαν», νικοῦσαν «ὀλεθρίους αἱρέσεις», διατράνωναν ἀναντιρρήτως, τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν», «τὴν Ποίμνην» τους «ἀσεβείας διέσωζαν κακοδόξων, ἐκτρέποντες αἱρετικῶν μηχανήματα (καὶ δὲν βοηθοῦσαν, ὅπως οἱ σύγχρονοι Ποιμένες μὲ τὴν ἀνοχή-σιωπή τους τοὺς αἱρετικοὺς στὴν ἐξάπλωση τῆς αἱρέσεως), καὶ «θεοφθόγγοις διδάγμασι τὴν Χριστοῦ Ἐκκλησίαν ὑπεστήριξαν», γι’ αὐτὸ καὶ ἦσαν «ὀρθοδοξίας προϊστάμενοι»!

Αὐτὸ τὸ στήριγμα, ποιός Ἐπίσκοπος δίδει σήμερα στοὺς πιστούς; Διότι μὲ τὴν αἵρεση, ἡ Ἐκκλησία, οἱ πιστοί, δηλ., παραπαίουν, κρημνίζονται, ἀλλοιώνεται ἡ πίστη τους ἡ σωτήριος καὶ χρειάζονται βοήθεια καὶ στήριγμα.

Γι’ αὐτὴ τὴ δράση τους «πολλοὺς «διωγμοὺς καὶ κινδύνους ὑπέμειναν».

Καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ μυστικὸ τῆς ἀποτυχίας τῶν συγχρόνων Ἐπισκόπων: Δὲν θέλουν νὰ διωχθοῦν!  

Οἱ σύγχρονοι ποιμένες, λοιπόν, καὶ Ἐπίσκοποι (θλιβερὴ καὶ τραγικὴ ἡ διαπίστωση) κάνουν τὰ ἀντίθετα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ψάλλονται στὶς ἐκκλησιαστικὲς ἀκολουθίες στὶς ὁποῖες προΐστανται. Ὡσὰν νὰ μὴ εἶναι καὶ οἱ ἴδιοι παρόντες σ’ αὐτές, ὥστε νὰ ἀκούουν τὰ ψαλλόμενα, ὡσὰν νὰ ἀνήκουν ὅσα ψάλλονται στὶς ἐκκλησίες μας σὲ ἄλλες ἐποχές, σὲ ἄλλους λαούς.

Τιμοῦν, ὑμνοῦν καὶ προβάλλουν τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἁγίων ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν (εἰδικὰ τῶν, κατὰ  μῆνα Ἰανουάριο, Ἁγίων Ἐπισκόπων καὶ Πατριαρχῶν). Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα, ὅμως, ἡ ἀπόλυτη ἀντιστροφή!

Οἱ σύγχρονοι Ἐπίσκοποι, δηλαδή, ὄχι μόνο δὲν ἀγωνίζονται ἐναντίον τῶν παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλά, α) δὲν ἐνημερώνουν τοὺς πιστοὺς γιὰ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,  β) ἀποτρέπουν τοὺς πιστοὺς νὰ ἐφαρμόσουν τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς,  γ) οἱ ἴδιοι δέ, ὑποδέχονται -πλήρη ἀνακολουθία τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων- μὲ ὕμνους καὶ ᾠδὲς «πνευματικές» τοὺς αἱρεσιάρχες τῶν ἡμερῶν μας, βεβηλώνοντας ἔτσι καὶ τοὺς ὕμνους, ἀφοῦ οἱ ὕμνοι αὐτοὶ ἁρμόζουν στὸ Σωτῆρα Χριστό. Ὁ Πατριάρχης π.χ. καὶ ἡ παρέα του, ὑποδέχτηκαν τὸν Πάπα Βενέδικτο μὲ τὸν ὕμνο: «Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου»! Μὲ τὸν ἴδιο ὕμνο ὑποδέχτηκαν καὶ οἱ ΒορειοΕλλαδίτες Ἐπίσκοποι καὶ ποιμένες, τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο!!!

Παρουσιάζουμε κάποιους ὕμνους-τροπάρια τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀπὸ τὴν σημερινὴ ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Ἀθανασίου καὶ Κυρίλλου. Εἶναι οἱ δύο Ἅγιοι ποὺ πολέμησαν τὸν Ἀρειανισμὸ καὶ τὸν Νεστοριανισμό, αἱρέσεις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ὑποδεέστερες ἀπὸ τὴν αἵρεση τῆς ἐποχῆς μας, τὸν Οἰκουμενισμό, διότι ὁ Οἰκουμενισμὸς καταλύει τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀναμειγνύοντάς την καὶ μὲ τὶς ἄλλες αἱρέσεις καὶ μὲ τὶς θρησκεῖες!

Αὐτὲς οἱ θέσεις δὲν εἶναι δικές μας. Μᾶς τὶς ἔχουν διδάξει πολλοὶ Ἱεράρχες καὶ θεολόγοι, μὲ πρῶτο τὸν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς, τὸν π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο, τὸν π. Σπυρίδωνα Μπιλάλη, τὸν ἀείμνηστο καθηγητὴ Ἀνδρέα Θεοδώρου, τὸν ἀείμνηστο ἐπίσκοπο Αὐγουστῖνο Καντιώτη, ἀλλὰ καὶ οἱ σύγχρονοι καθηγητὲς Πατρολογίας π. Θεόδωρος Ζήσης, Δογματικῆς Δημήτριος Τσελεγγίδης κ.λπ. Ὁ Οἰκουμενισμὸς γι' αὐτούς, εἶναι αἵρεση χειρότερη ἀπὸ τὸν Ἀρειανισμὸ καὶ τὸν Νεστοριανισμό, αἵρεση τῶν ἐσχάτων καί, ἄρα, Παναίρεση. Εἶναι σημαντικὸ νὰ σημειώσουμε ὅτι, τὴ θέση ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι αἵρεση, τὸ παραδέχτηκε ἀκόμα καὶ ὁ Οἰκουμενιστὴς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (ὑποκριτικὰ καὶ διπλωματικά, ἢ ἐν ἐπιγνώσει, Κύριος οἶδε)· εἶπε: «ὁ Οικουμενισμὸς εἶναι αἵρεση, περὶ τούτου οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπάρχει»!

Καὶ οἱ μὲν Ἐπίσκοποι ποὺ δὲν δέχονται ὅτι εἶναι αἵρεση (ὅπως ὁ Δημητριάδος, ὁ Μεσσηνίας, ὁ Σύρου) ἀνήκουν σ’ αὐτή· τὸ μεγάλο πρόβλημα εἶναι οἱ ἄλλοι Ἐπίσκοποι, οἱ θεωρούμενοι εὐσεβεῖς καὶ «καλοί»· αὐτοὶ τὶ κάνουν;

 Ἐφόσον, λοιπόν, εἶναι ἡ χειρότερη καί, μάλιστα, ἐκτιμᾶται ὅτι εἶναι ἐσχατολογικὴ αἵρεση, σημαίνει ὅτι ἐπηρεάζει τοὺς πιστούς, τοὺς ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια (ὅπως ὅλες οἱ αἱρέσεις) γι’  αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχει ἀνάλογη ἀντιμετώπιση μὲ τὶς μεγάλες αἱρέσεις, ὅπως ὁ Ἀρειανισμός ποὺ πολέμησε ὁ Μ. Ἀθανάσιος, ἀσχέτως ἂν ἀκόμα δὲν ἔχει καταδικασθεῖ.

Εἶναι ὁλοφάνερο καὶ αὐτονόητο, ὅτι μία αἵρεση ἐπηρεάζει ὀλιγότερον τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ καταδικάζεται. Ἀλλ’ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπάρχει καὶ συνυπάρχει μὲ τὴν ὀρθὴ Δόξα (τὴν Ὀρθοδοξία) μέσα στὴν Ἐκκλησία, πρὶν δηλαδὴ καταδικασθεῖ, ἐπηρεάζει περισσότερο, γιατὶ τότε οἱ φορεῖς της ἐκλαμβάνονται ὡς Ὀρθόδοξοι ἀπὸ τὸ λαό. Γιὰ τοῦτο ὀφείλουν οἱ ὀρθοδοξοῦντες Ἐπίσκοποι, ποιμένες καὶ ὅσοι λαϊκοὶ γνωρίσουν καὶ μποροῦν, νὰ καταδεικνύουν καὶ νὰ καταπολεμοῦν τὴν αἵρεση. Παραδείγματα ἄφθαστα μέν, ἀλλὰ καθοδηγητικὰ οἱ σήμερον ἑορταζόμενοι Ἅγιοι.

Ἂς ἐξετάσουμε κι ἂς συγκρίνουμε, τί ἔκαναν οἱ σήμερα ἑορταζόμενοι Ἐπίσκοποι καὶ Ἅγιοι Ἀθανάσιος καὶ Κύριλλος, καὶ τί κάνουν οἱ σύγχρονοι Ἐπίσκοποι, καὶ κατόπιν, ἂς πράξουμε τὸ καθῆκον μας:

Ἂς ἀπαιτήσουμε ἐπιτακτικὰ ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους μας, νὰ μιμηθοῦν τοὺς Ἁγίους. Εἶναι γιὰ μᾶς εὐθύνη, καθῆκον,  θέμα σωτηρίας. Εἶναι τὸ ἐλάχιστο ποὺ ἀπαιτεῖται νὰ κάνουμε.

         Βλέπετε γιὰ τὴν Πατρίδα (καὶ πολὺ καλά, ἄρισταν ἔκαμαν) ξεσηκώθηκαν δεκάδες Ἐπίσκοποι καὶ Ποιμένες, καὶ ἐναντιώνονται στοὺς Προδότες πολιτικούς, γιατὶ αὐτὸ δὲν ἔχει κόστος, ἀντίθετα, τοὺς ἡρωωοποιεῖ στὰ μάτια τῶν πιστῶν.  Γιὰ τοῦ "Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν Ἁγία",  ὅμως, ἐπειδὴ ἡ ἀντίδραση κοστίζει (θὰ χάσουν τό ...θρόνο "τους"), τώρα αὐτοὶ προδίδουν τὴν Πίστη, ἐπιτρέποντας τὴν ἐπικράτηση τῶν Παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν!

Διαβάζουμε ἀπὸ τὸν Ἑσπερινὸ καὶ τὸν Ὄρθρο τῆς Ἑορτῆς τῶν Ἁγίων καὶ ἐπισημαίνουμε μὲ μπλὲ χρῶμα, αὐτὰ ποὺ ἔκαναν οἱ Ἅγιοι καὶ δὲν κάνουν οἱ «διάδοχοί» τους:

«Ὀλεθρίους αἱρέσεις, Πάτερ ἐθριάμβευσας λόγοις καὶ γράμμασι, τὴν ποικίλην πλάνην, ἐξορίζων σοφαῖς ἀποδείξεσιν, ἐκ τῆς οἰκουμένης, διατρανῶν ἀναντιρρήτως, τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν μακάριε».

«Ὀρθοδοξίας φυτεύσας τὰ δόγματα, κακοδοξίας ἀκάνθας ἐξέτεμες, πληθύνας τὸν σπόρον τῆς πίστεως,... αἱρετικῶν τὰς ψυχοβλαβεῖς, πάσας γλωσσαλγίας, οἷά τις πέλυξ ἐξέτεμες, προρρίζους, ὡς ἀκάνθας, καὶ τὸν σπόρον τοῦ λόγου, ἐπαρδεύων σοφῶς ἐγεώργησας».