Οικουμενική Κίνησις και «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» – Η Συγκρητιστική Αίρεσις του Οικουμενισμού (βίντεο).

Μέρος Α’. 1948-2018: «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» Σύναψις μιας Οικουμενιστικής Διαθήκης

 

Το παρελθόν έτος, 2018, συνεπληρώθησαν 70 έτη από της ιδρύσεως του λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Με τον πλέον επίσημο τρόπο θεσμοποιήθηκε η αντορθόδοξος Οικουμενική Κίνησις με την ενεργό δυστυχώς σύμπραξη των επισήμων Εκκλησιών Κωνσταντινουπόλεως, Ελλάδος και Κύπρου. Αργότερα προσεχώρησαν και οι λοιπές επίσημες Ορθόδοξες Εκκλησίες, οι οποίες έκτοτε αποτελούν οργανικά μέλη του παν-προτεσταντικού αυτού Συμβουλίου.

Η 1η και ιδρυτική αυτή γενική συνέλευσις, διεκήρυξε ότι:

«Εν ταύτα εν Αμστελοδάμω παρεδώκαμεν αυτούς εκ νέου εις αυτόν και συνήψαμεν διαθήκην προς αλλήλους, ιδρύοντες το Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών. Προτιθέμεθα να μείνομεν ηνωμένοι, καλούμεν τας απανταχού Εκκλησίας να υπογράψωσι και εκτελέσωσι την διαθήκην αυτήν εν ταις προς αλλήλαις σχέσεσιν αυτών».

«Έχουμε ιερό χρέος να μην σβήσουν τα ίχνη αίματος» για να είναι δυνατή η εγκαθίδρυση της ...Πανθρησκείας! --Με τις ευλογίες του Λαρίσης Ιερώνυμου!

Διδαχή και μνήμη ιερό μας χρέος

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ - ΑΠΟΤΙΣΗΣ ΦΟΡΟΥ ΤΙΜΗΣ ΧΘΕΣ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

«Έχουμε ιερό χρέος να μην σβήσουν τα ίχνη αίματος… Το οφείλουμε στις μελλοντικές γενιές, για τα θύματα ενός αναιτιολόγητου μίσους» τόνισε ο Ραβίνος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας Ιλία Ζαμπεθάι, για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, μπροστά από το μνημείο Εβραίων Μαρτύρων Κατοχής, στη Λάρισα, ανοίγοντας την εκδήλωση της Εθνικής Ημέρας

Άγιος Θωμάς: πρότυπο χριστιανού ερευνητή!

   Οι περισσότεροι άνθρωποι ισχυρίζονται πως πρέπει να δουν για να πιστέψουν. Ως ένα βαθμό, έχουν δίκιο. Αν δεν είχε δει ποτέ κανείς μια απόδειξη της ύπαρξης του Θεού, και μάλιστα του χριστιανικού Θεού, θα ήταν ανόητο να πιστεύουμε. Το παράδειγμα μας το δίνει ένας μαθητής που αγαπούσε πολύ το Δάσκαλο και που ο Δάσκαλος δεν αρνήθηκε να εμφανιστεί μπροστά του και να του προσφέρει τις πληγές του για να τις αγγίξει.

Ο μαθητής αυτός επίσης είχε την τιμή (τυχαίο;) να παραλάβει τη ζώνη της Παναγίας τρεις μέρες μετά την κοίμησή Της.

Όμως δε βλέπω καθόλου να το ψάχνουν εκείνοι που ισχυρίζονται πως εμπιστεύονται την έρευνα... Ή μάλλον μερικοί το ψάχνουν, γίνονται ορθόδοξοι χριστιανοί και οι άλλοι αρχίζουν τις ειρωνείες, λες και πραγματική έρευνα σημαίνει μόνο να "ψάχνεις" διαρκώς και να μη βρίσκεις τίποτα. Όταν βρεις κάτι (έστω και αντίθετο απ' αυτά που περίμενες), σταματάς να ψάχνεις - ή έστω ψάχνεις έχοντας παραλάβει το θησαυρό που ανακάλυψες, αλλιώς βρίσκεσαι σε πλάνη και πάντα θα περιπλανιέσαι & θ' απομακρύνεσαι από την αλήθεια και την ειρήνη.
Ας ξέρουν εκείνοι που υποστηρίζουν πως "άμα δουν, θα πιστέψουν", πως η έρευνα για το Θεό προϋποθέτει είτε τον αγώνα για κάθαρση της καρδιάς από τα πάθη είτε τον απεγνωσμένο έρωτα για την αλήθεια, χωρίς την οποία δε μπορείς να ζήσεις. Όχι να κάθομαι στον καναπέ μου και να λέω "άμα θέλει ο Χριστός να τον πιστέψω, ας έρθει μπροστά μου να μου δείξει πως υπάρχει"... Ο Χριστός δεν έχει τέτοια υποχρέωση απέναντί μου, ούτε και με χρειάζεται - δε θα 'ρθει, γιατί απλά κάνω τον έξυπνο, ενώ δε θέλω στ' αλήθεια να έρθει.

Πηγή

Οι κάτοικοι των απομακρυσμένων περιοχών της Ρωσίας εκκλησιάζονται σε βαγόνια,

συνεχίζοντας την παράδοση της κινητής Εκκλησίας εδώ και 100 χρόνια!

Πολλοί Χριστιανοί ορθόδοξοι που ζουν στις απομακρυσμένες περιοχές της δημοκρατίας του Ταταρστάν της Ρωσίας,  χρειάζεται να κάνουν ολόκληρο ταξίδι για να εκκλησιαστούν! Ο πατέρας Αντρέι Σρέμπκοφ, που δεν ήθελε να βλέπει το ποίμνιό του να παιδεύεται έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει μια εκκλησία με… ρόδες!

Οταν οι Επίσκοποι γίνονται "γουρουνάκια της Κίρκης", οι πιστοί που τους ακολουθούν, τί;

 Το μαγικό ραβδί της Κίρκης

 (Κολυμπάρι  και  Σιναίου Δαμιανός)

Γεώργιος Κ. Τζανάκης

   Στὴν ἐφημερίδα Στῦλος τῆς Ὀρθοδοξίας (Μαρτίου 2019) ὑπάρχει ἐπιστολὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σιναίου Δαμιανοῦ ἀφορώσα δημοσίευμα τῆς ἐφημερῖδος (Ἰανουάριος-Φεβρουάριος 2019) μὲ τίτλο: «Καταδίκασε τὸ κολυμπάρι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σιναίου Δαμιανός».

    Ὁ ἐκδότης τῆς ἐφημερῖδος στὸ δημοσίευμά του παραθέτει κείμενο τὸ ὁποῖο ἔχει ὑπογράψει ὁ Σιναίου, θέτει τίτλο , ὅπως προανεφέρθη: «Καταδίκασε τὸ κολυμπάρι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σιναίου Δαμιανός», καὶ κάνει καὶ τὸν δικό του σχολιασμό.

    Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στὴν ἐπιστολή του χαρακτηρίζει τὸν σχολιασμὸ τῆς ἐφημερίδος «παντελῶς ἀβάσιμο καὶ ἀνεπέρειστο» δηλαδὴ ὅτι δὲν στηρίζεται πουθενὰ, ὅτι ἀποτελεὶ ψεῦδος καὶ ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ ἄρθρου εἶναι ἀναξιόπιστος: «Δυστυχῶς ὄμως διὰ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἀξιοπιστία σας ὁ πρόλογος ποὺ προηγεῖται τῆς ἀναδημοσιεύσεως τοῦ ἐν θέματι κειμένου εἶναι παντελῶς ἀβάσιμος καὶ ἀνεπέρειστος»

    Γιατὶ τὸ δημοσίευμα εἶναι ψευδεπίγραφο, ἀβάσιμο καὶ ἀνεπέρειστο; «Διότι σὲ κανένα σημεῖο τοῦ κειμένου δὲν καταδικάζεται ἡ ἐν Κρήτη Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος». Ἀφοῦ λοιπὸν ὁ ἐκδότης ἰσχυρίζεται ὅτι «Καταδίκασε τὸ Κολυμπάρι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σιναίου», ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τὸν θεωρεῖ ψεύτη καὶ ἀναξιόπιστο διότι σὲ κανένα σημεῖο τοῦ κειμένου δὲν καταδικάζεται ἡ ἐν Κρήτη Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος. Ἀπλὰ πράγματα, ὅπως φαίνεται, γιὰ τὸν σεβασμιώτατο.

     Τί μπορεῖ νὰ καταλάβει ὁ μέσος ἀναγνώστης; Ὁ ἕνας λέει ὅτι καταδικάζει τὸ Κολυμπάρι, ὁ ἕτερος ὅτι πουθενὰ, σὲ κανένα σημεῖο τοῦ κειμένου,  δὲν ὑπάρχει καταδίκη τοῦ Κολυμπαρίου.

    Ἐμεῖς στηριζόμενοι στὰ πραγματικὰ στοιχεία (ὄχι σὲ φῆμες ἤ πληροφορίες) ἄς δοῦμε τί λέει τὸ κείμενο ποὺ ὑπέγραψε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ τί λένε τὰ κείμενα ποὺ ὑπεγράφησαν στὸ Κολυμπάρι γιὰ νὰ δοῦμε πρὸς τὰ ποῦ γέρνει ἡ ζυγαριά. Θεωρῶ ὅτι εἶναι ἀπολύτως λογικὸ καὶ θεμιτὸ κάτι τέτοιο καὶ ὅτι δὲν θὰ ἔχουν ἀντίρρησι οἱ δύο ἐμπλεκόμενοι. Φυσικὰ δὲν πρόκειται νὰ ἐξαντήσουμε τὸ θέμα ἀλλὰ θὰ παραθέσουμε κάποια σημεία, ἀρκετὰ ὥστε νὰ γίνει φανερὴ ἡ ἀλήθεια τῶν πραγμάτων.

Ο ιερός Χρυσόστομος γιά τήν εμφάνιση του αναστημένου Κυρίου στούς δέκα μαθητές.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

(Ιω. 20,19-31)

 [Μέρος πρώτο: υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω. 20,19-23]

   «Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον·  ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται (:όταν λοιπόν βράδιασε την ημέρα εκείνη, την πρώτη της εβδομάδος, κι ενώ οι μαθητές ήταν μαζεμένοι σε ένα σπίτι και είχαν τις θύρες κλειστές επειδή φοβούνταν τους άρχοντες των Ιουδαίων, ήλθε ο Ιησούς και στάθηκε στη μέση και τους είπε: "Ας είναι ειρήνη σε σας’" Κι αφού το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια Του και την πλευρά Του, για να δουν τα σημάδια των πληγών και να πεισθούν ότι Αυτός ήταν ο Διδάσκαλός τους που σταυρώθηκε. Αφού

Αγία Ειρήνη η Μεγαλομάρτυς (Μνήμη 5 Μαΐου)

     Η Αγία Μεγαλομάρτυς Ειρήνη άθλησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ήταν θυγατέρα του Λικινίου, που ήταν βασιλιάς κάποιου μικρού βασιλείου, και της Λικινίας. Καταγόταν από την πόλη Μαγεδών και αρχικά ονομαζόταν Πηνελόπη. Όταν η Αγία έγινε έξι ετών, ο πατέρας της Λικίνιος την έκλεισε σε ένα πύργο και ανέθεσε την διαπαιδαγώγησή της σε κάποιον γέροντα, ονόματι Απελλιανό, ο οποίος και έγραψε τα υπομνήματα του μαρτυρίου αυτής.

Μια νύχτα η Ειρήνη είδε το εξής όραμα: μπήκε στον πύργο ένα περιστέρι κρατώντας με το ράμφος του κλαδί ελιάς, το οποίο και άφησε επάνω στο τραπέζι. Επίσης, μπήκε και ένας αετός μεταφέροντας στεφάνι από άνθη, το οποίο τοποθέτησε και αυτός επάνω στο τραπέζι. Έπειτα μπήκε από άλλο παράθυρο ένας κόρακας, ο οποίος έβαλε επάνω στο τραπέζι ένα φίδι. Το πρωί που ξύπνησε απορούσε και σκεπτόταν τι άραγε να σημαίνουν αυτά που

Η αίρεση εδραιώνεται στην Εκκλησία: Φεύγει ένας ήπιος Οικουμενιστής, για να έρθει ένα ομοίωμα του Βαρθολομαίου!

Παραιτήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος

Την παραίτησή του υπέβαλε μετά τη συνάντησή του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος

Είχε προηγηθεί έντονο παρασκήνιο αλλά και δυσφορία της ομογένειας στις ΗΠΑ για την παραμονή του Δημητρίου στο αξίωμά του. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, σε κατ’ ιδίαν συνάντηση στη Γενεύη, είχε ζητήσει προσωπικά την παραίτηση του Δημητρίου.
Κατά πληροφορίες, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είχε ζητήσει τρεις

Ομιλία εις την Κυριακή του Θωμά (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)

 

Θ’ αντιληφθής καλύτερα την υπεροχή της Κυριακής απέναντι στις άλλες εορτάσιμες ημέρες και από το εξής. Κάθε άλλη εορτάσιμη ημέρα το έτος φέρει μόνο μια φορά, ενώ την Κυριακή μας την επαναφέρει και ο κάθε μήνας μόνος του τέσσερις φορές· έτσι αυτή με την τόσο συχνή επάνοδο μάς καθιστά όλο το έτος της αληθινής αφέσεως, έτος ευπρόσδεκτο από τον Κύριο. Γι’ αυτό και ο Κύριος διδάσκοντάς μας να την εορτάζωμε εμπράκτως με το πέρασμα κάθε εβδομάδος ημερών, εμφανίσθηκε πρώτα στους μαθητάς σε οικία, ενώ απουσίαζε ο Θωμάς, και παρουσίασε τον εαυτό του ζωντανόν, τους πρόσφερε την ειρήνη και με το εμφύσημα εχάρισε τη χάρι του θείου Πνεύματος· ενέβαλε σ’ αυτούς θεία δύναμι να δένουν και να

Σ' αυτό τον "ποιμένα" εμπιστεύονται τις ψυχές τους;

Τελική απάντηση στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμο

    Σεβασμιώτατε,
                Χριστός ανέστη!
       Θα ήθελα να Σας ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου, επειδή βρήκατε έστω και λίγο χρόνο, μέσα στο τόσο πιεστικό πρόγραμμα ενός Επισκόπου, κυρίως όταν πλησιάζει η Μεγάλη Εβδομάδα, για να απαντήσετε [1] στην επιστολή, που Σας έστειλα [2]. 

Σίγουρα ο Επίσκοπος υπάρχει, για να κρατά την πόρτα της Εκκλησίας ανοικτή, δείχνοντας την αγάπη Της σε όλους, αλλά αυτό πρέπει γίνεται πάντα υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, που η ίδια η Εκκλησία έθεσε. Υπήρξαν άγιοι Επίσκοποι της Εκκλησίας

Ο βίος του αγίου Αποστόλου Θωμά

Μεταξύ των δώδεκα Αποστόλων συναντούμε και τον Θωμά, τον λεγόμενο Δίδυμο. Για πολλούς είναι «ο άπιστος Θωμάς», όχι ο μαθητής που δεν πίστευε αλλά ο μαθητής που ζήτησε αποδείξεις ώστε να πεισθεί.

Οι τρεις Ευαγγελιστές, ο Ματθαίος (ι΄ 3), ο Μάρκος (γ΄ 18) και ο Λουκάς (α΄ 15 & Πράξ. α΄ 13) αναφέρουν το όνομα του Θωμά στον κατάλογο των δώδεκα Αποστόλων. Ο Ιωάννης, επίσης αναφέρει τον Απόστολο Θωμά σημειώνοντας «Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος» (Ιω. κ΄ 24 & κα΄ 2).

Το όνομά του, «Τέομα», στην αραμαϊκή γλώσσα σημαίνει δίδυμος. Δεν είναι βέβαιο αν ήταν πράγματι δίδυμος με άλλο παιδί που γεννήθηκε ταυτόχρονα. Οι αγιογραφικές πληροφορίες για τον Απόστολο Θωμά είναι σχετικά λίγες και γι’ αυτό έχουν εγερθεί κατά καιρούς αυθαίρετες ερμηνείες για το πρόσωπό του. Προσπάθησαν να εντοπίσουν τίνος δίδυμος αδελφός ή αδελφής υπήρξε. Κάποιοι τον ταυτίζουν με τον αναφερόμενο από τον Ματθαίο (ιγ’ 55) αδελφόθεο Ιούδα. Μάλιστα οι πολέμιοι του Χριστού συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αυτός υπήρξε δίδυμος αδελφός του Κυρίου, παρά τις αντίθετες

«Η μνημόνευση αιρετικού επισκόπου, θεωρείται υποκρισία»!

«Μηδέ ποιείν ενεργά τα σοφίσματα των... δεινότατα πάντων την αλήθειαν κακουργούντων»

(Μ. Βασίλειος – Επιστολή (128) προς Ευσέβιον Σαμοσάτων)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Αναμφίβολα, ο Πατερικός λόγος έχει μια πνευματική, έσχατη διαύγεια, στην οποία ξετυλίγεται ο Λόγος του Θεού. Στην Επιστολή (128), για μια ακόμη φορά, βλέπουμε στα επιχειρήματα του Μ. Βασιλείου τα ενεργήματα του Αγίου Πνεύματος, στα οποία έχουν υφανθεί διαχρονικά, ως σε πνευματικό άξονα, η Ορθόδοξη εκκλησιολογία και ζωή.

Στην Επιστολή αυτή (373 μ.Χ.) διαβάζουμε, ότι ο Μ. Βασίλειος πιέσθηκε από τον επίσκοπο Ευσέβιο Σαμοσάτων να δεχθεί σε εκκλησιαστική κοινωνία και να μνημονεύσει τον Ευστάθιον Σεβαστείας.

Να τονίσουμε, ότι ο Ευστάθιος Σεβαστείας δεν είχε δώσει καθαρές, σαφείς διαβεβαιώσεις Ορθοδόξου Πίστεως και ομολογίας. Δεν είχε χαράξει οριακή γραμμή μεταξύ Ορθοδοξίας και αίρεσης. Δεν είχε αποκηρύξει εκείνους που δεν δέχονταν το σύμβολο της Νικαίας και χαρακτήριζαν το Άγιο Πνεύμα ως κτιστόν.

Όφειλε ο Ευστάθιος Σεβαστείας να ξεκαθαρίσει τη θέση του

Τί άλλο θα δουν οι Λαρισαίοι;;

 Αγανάκτηση στους πιστούς προκαλεί το εμμονικό πείσμα του Δεσπότη της Λαρίσης κ. Ιερωνύμου να προχειρίσει τον ιερέα, που έστειλε στους Ρόταρυ, σε πνευματικό.

 

Η παραπτωματικότητα  επιβραβεύεται από τον κ. Ιερώνυμο;

Προκλητικά, δαιμονικά συνεχίζει τον σκανδαλισμό, σχετικά με τους Ρόταρυ, ο Λαρίσης.
 Αναρωτιέται κανείς μήπως ο ταλαίπωρος ιερέας που ανέπεμψε την προσευχή στους Ρόταρυ στη συνεστίαση με τους νεοεισερχόμενους στην οργάνωση, ήταν και αυτός νεοεισερχόμενος στους Ρόταρυ;…

Πρώην Πάπας Βενέδικτος: Τα λόμπι των γκέι επηρεάζουν τις αποφάσεις στο Βατικανό

   Για πρώτη φορά στα χρονικά έγινε αντικατάσταση Πάπα, με τον Φραγκίσκο, ένθερμο παγκοσμιοποιητή, να διαδέχεται τον Βαυαρό Βενέδικτο.

Αμέσως μετά την αντικατάσταση, ιδέες της παγκοσμιοποίησης, όπως η ένωση θρησκειών υπό την σιδηρά πυγμή ενός κέντρου εξουσίας, άρχισαν να κατακλύζουν τους απανταχού πιστούς.

ΟΙ Γ.Ο.Χ. αποδέχονται επιτέλους ότι το ΙΟΥΛΙΑΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ δεν θεσπίστηκε από την Α΄ Οικουμενική, και άρα δεν είναι ΑΓΙΟ;

    Τὸ "Κρυφὸ Σχολειὸ" δημοσίευσε τελευταῖα σειρὰ ἄρθρων, διὰ τῶν ὁποίων (ἰδιαίτερα διὰ τοῦ σημερινοῦ μὲ τίτλο "Ἐπιστολὴ Ζ΄ περὶ Ἡμερολογίου", ἐδῶ) φαίνεται ὅτι παύουν νὰ θεωροῦν τὸ Ἰουλιανὸ Ἡμερολόγιο ὡς Ἅγιο, καὶ νὰ ἀποδέχονται τουλάχιστον ἐν μέρει(;) τὶς θέσεις ποὺ ἀπὸ παλαιὰ τοὺς ὑπεδείκνυε ὁ π. Εὐθύμιος καὶ τελευταῖα μὲ τὸ βιβλίο "ΟΥ ΒΟΥΛΟΜΕΘΑ ΖΗΝ ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ" ἀπεδείχθησαν πλήρως.

   Πρὸς τοῦτο ἐπαναδημοσιεύουμε ἄρθρο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ τοῦ 2013, μὲ τὸ ὁποῖο ἀπεδείκνυε ὅτι οἱ ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν ἐθέσπισε κανένα Ἡμερολόγιο.

Τρίτη, 6 Αυγούστου 2013

https://paterikiparadosi.blogspot.com/2013/08/blog-post_9794.html

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΕΘΕΣΠΙΣΘΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ

Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ

 ΤΟ  Ι Ο Υ Λ Ι Α Ν Ο  ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Τοῦ π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ

 Δημοσιεύουμε ἄρθρο τοῦ π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ, μὲ τὸ ὁποῖο ἀποδεικνύεται —μὲ βάση τὰ κείμενα τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας— ὅτι ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν ἐθέσπισε κανένα Ἡμερολόγιο ὡς ὑποχρεωτικό, ἅγιο καὶ ἀπαραίτητο γιὰ τὴ σωτηρία, ὅπως ὑποστηρίζουν οἱ περισσότεροι ἀπὸ ὅσους ἀκολουθοῦν τὸ Παλαιό Ἡμερολόγιο.

Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιέφερε κυρίως τὴν Ἐκκλησία, ἦταν τὸ Πασχάλιο (ὁ ἑορτασμὸς τοῦ Πάσχα νὰ μὴ συμπίπτει μὲ τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων) κι ὄχι ὁ καθορισμὸς ἑνὸς αἰώνιου, ἀλάνθαστου Ἡμερολογίου.

Ἡ ἀπόδειξη στὴν παραπάνω θέση δίδεται ἀπὸ τὴν πράξη τῆς

Απο την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

ΙΗ΄. Γερω–Εὐδόκιμος Ἁγιοπαυλίτης

Ο γε­ρω–Εὐ­δό­κι­μος ὁ Ἁ­γι­ο­παυ­λί­της, κα­τά   κό­σμον Εὐ­άγ­γε­λος Τραυ­λός, γεν­νή­θηκε τό ἔ­τος 1910 στό Φα­νά­ρι Καρ­δί­τσας. Ὅ­ταν ἀ­πο­λύ­θη­κε ἀ­πό τόν Στρα­τό, εἶ­πε νά γρά­ψουν στό φύλ­λο πο­ρε­ί­ας Δάφνη, καί ἔ­τσι δέν πῆ­γε στό χω­ριό του, ἀλ­λά ἦρ­θε κα­τευ­θεῖ­αν γιά μο­να­χός. Ἦ­ταν  νά κοι­νο­βι­ά­ση ἀλ­λοῦ. Στάθ­μευ­σε γιά ἕ­να βρά­δυ στόν Ἅ­γιο Παῦ­λο, τοῦ ἄ­ρε­σε ἡ τά­ξη καί ἔ­μει­νε. Τόν κρά­τη­σαν. Ἦ­ταν ἐγ­γράμ­μα­τος, ἀ­πό­φοι­τος Σχο­λαρ­χε­ί­ου καί ὁ Ἡ­γο­ύ­με­νος τόν εἶ­χε βο­η­θό του. Τό 1935 ἔ­γι­νε ἡ κου­ρά του.

Ἡ μη­τέ­ρα του, οἱ ἀ­δελ­φές του καί ὁ ἀ­δελ­φός του δέν ἤ­θε­λαν νά γί­νη μο­να­χός. Αὐ­τός, ἀ­φό­του ἔ­γι­νε μο­να­χός, πο­τέ του δέν πῆ­γε στό χω­ριό νά δῆ το­ύς συγ­γε­νεῖς του. Καί στόν κό­σμο βγῆ­κε με­τά ἀ­πό τρι­άν­τα χρό­νια, για­τί εἶ­χε αἱ­μορ­ρα­γί­α ἀ­κα­τά­σχε­τη ἀ­πό τήν μύ­τη καί ὁ για­τρός φο­βή­θη­κε μήν πε­θά­νη.

Μία χρο­νιά ἔ­γι­νε σει­σμός καί οἱ πα­τέ­ρες κοι­μόν­ταν ἔ­ξω στόν πί­σω κῆ­πο, στά πε­ζο­ύ­λια. Ὁ γε­ρω–Εὐ­δό­κι­μος δέν βγῆ­κε. Κοι­μό­ταν στό κελ­λί του καί ὅ­ταν τόν ρω­τοῦ­σαν για­τί δέν φο­βᾶ­ται, ἀ­παν­τοῦ­σε:

«Ἐ­γώ ἦρ­θα γιά τό Μο­να­στή­ρι. Ἅ­μα θέ­λει ἡ Πα­να­γί­α νά ρί­ξη τό Μο­να­στή­ρι, τί τήν θέ­λω τήν ζωή μου;». Ὁ ἴ­διος ἄ­να­βε τά καν­τή­λια καί καθ᾿ ὅ­λη τήν δι­άρ­κεια τοῦ σει­σμοῦ δέν βγῆ­κε ἀ­πό τό Μο­να­στή­ρι.

Η Ζωοδόχος Πηγή και τα υπερφυσικά θαύματα της Θεομήτορος

Την Παρασκευή της Διακαινησίμου εορτάζουμε τα εγκαίνια του Ναού της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου της ζωηφόρου Πηγής. Και επιπλέον μνημονεύουμε τα υπερφυσικά θαύματα της Θεομήτορος, τα οποία έκανε στον ναό αυτό.

Αυτός ο ναός αρχικά κτίστηκε από τον βασιλιά Λέοντα τον Μεγάλο (457-474), ο οποίος ονομαζόταν και Μακέλλης.

Αυτός ήταν πολύ καλός άνθρωπος και κάποτε, πριν γίνει βασιλιάς κι ενώ ήταν ακόμη ιδιώτης, κοντά σ’ εκείνον τον τόπο βρήκε έναν τυφλό που πήγαινε παραπατώντας και από συμπόνια τον πήρε από το χέρι και τον οδηγούσε.

ΤΙ ΚΑΙ τί δὲν σκαρφίζεται ὁ «ἀλάθητος»...

«Ἑνότης τοῦ Μαρτυρίου»:

Τὸ νέο τέχνασμα τοῦ παπισμοῦ

διὰ τὴν «ἕνωσιν τῶν ἐκκλησιῶν»!

ΤΙ ΚΑΙ τί δὲν σκαρφίζεται ὁ «ἀλάθητος» καὶ τὸ σκοτεινὸ ἐπιτελεῖο του, στὰ ἄδυτα τοῦ «κράτους τοῦ Θεοῦ», γιὰ νὰ ὑποτάξει ὁλόκληρη τὴν χριστιανοσύνη στὴν ἀφεντιά του. Γιὰ ὑποχωρήσεις ἀπὸ τὶς κακοδοξίες τῆς «ἐκκλησίας» του, οὔτε λόγος, μόνο τεχνάσματα προβάλλει.
Δεῖτε ἕνα, ὅπως τὸ ἀποκάλυψε ὁ ἔγκριτος δημοσιογράφος κ. Μ. Κεῖος: «Τὸ ὕπουλο σχέδιο μὲ δόλωμα τὴν περίφημη πιὰ “ἑνότητα τοῦ μαρτυρίου” προωθεῖ ἐκ νέου τὸ Βατικανό. Μὲ πρόσχημα τοὺς

Η μετά θάνατον Εμφάνιση του Αγίου Νεκταρίου στον χωροφύλακα

    Όταν ακόμη ζούσε ο Άγιος έλεγε εις ένα χωροφύλακα άπιστον, να πιστέψει. Ότι υπάρχει δηλαδή Θεός, να μετανοήσει, να εξομολογηθεί, να εκκλησιάζεται, να κοινωνεί. Ο χωροφύλαξ όμως δεν επίστευε σε τίποτα. Πάντως ήλθεν εποχήν που ο χωροφύλαξ μετετέθη επί 12 χρόνια, από την Αίγιναν εις την Μακεδονίαν.
     Μετά όμως ξαναγύρισε εις την Αίγιναν, εις την παραλίαν της Αιγίνης, συνήντησε τον Άγιον Νεκτάριον, ο οποίος του επανέλαβε τα ίδια περί πίστεως λόγια. Εις την συνέχειαν ο χωροφύλαξ επήγε εις το καφενείον και ευρήκε τους παλαιούς του φίλους και συν τοις άλλοις τους είπε:
      «Εντύπωση μεγάλη μου κάνει πως αυτός ο Ηγούμενος της Αγίας Τριάδος (της Μονής του Αγίου) ζει ακόμη».
      «Ποιος Ηγούμενος;» τον ρωτούν.
      «Ο Ηγούμενος της Αγίας Τριάδος».
     «Μα ο Ηγούμενος της Αγίας Τριάδος, έχει πεθάνει τρία χρόνια τώρα».
     «Πώς είπατε, έχει πεθάνει τρία χρόνια; Μα εγώ τώρα τον συνάντησα στο δρόμο και τα είπαμε!».
   Ιερά συγκίνησις κατέλαβε πάντας, ως και τον χωροφύλακα όταν διαπίστωσε ότι ο Άγιος παρουσιάσθηκε για να τον συνετίσει και τρέμοντας επήγε εις το Μοναστήρι και προσεκύνησε μετανοημένος, τον Χριστόν και τον Άγιον Νεκτάριον.

Πηγή

«Η βίωση της αλήθειας στην υμνολογία της Μ. Εβδομάδος»

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Η σημερινή οργάνωση της κοινωνίας (ως εποικοδόμημα), διαθέτει δομές που ενσωματώνουν τον άνθρωπο στο Υπέρ-εγώ της κοινωνίας και τον δυσκολεύουν στο να κρατήσει υγιή προσωπικότητα.

Ο καπιταλισμός και ο οικουμενισμός έχουν δημιουργήσει στους σύγχρονους Ορθοδόξους «συστημική» συνείδηση, που τους έχει αφαιρέσει το αντιστασιακό δυναμικό, το οποίο είχαν οι παλαιότεροι ορθόδοξοι, οι μάρτυρες και οι ομολογητές της πίστεως. Ιδιαίτερα, τους συνειδητούς – μαχητικούς ορθοδόξους τους προβάλλει το σύστημα ως «υποσύστημα» της κοινωνίας και της Εκκλησίας (φανατικοί - σχισματικοί).

Οι σημερινοί ορθόδοξοι, οι στερημένοι από την αίσθηση των πραγματικών εκκλησιολογικών συνθηκών, έχουν

«Είς Κύριος, Μία Εκκλησία, έν Βάπτισμα, μία θύρα...»! (M. Aθανάσιος)

Ο Μέγας Αθανάσιος, ο αγωνιστής Επίσκοπος κατὰ τῆς αιρέσεως, και οι σύγχρονοι Επίσκοποι, προαγωγοί της Παναιρέσεως!

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

και ΟΙ “ΑΓΩΝΕΣ” ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ

ΕΠΕΚΤΑΣΗ  ΚΑΙ ...ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΩΣ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ

Ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Ποιμένες καὶ Ἐπίσκοποι, ποὺ ἔζησαν σὲ καιρὸ αἱρέσεως (μὲ πρώτους τὸν Μ. Ἀθανάσιο καὶ ἅγιο Κύριλλο) κατήγγειλλαν τὴν αἵρεση καὶ πολέμησαν τοὺς αἱρετικούς, προέτρεπαν τὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τῶν «ὀρθoδόξων» ἀλλὰ κακοδοξούντων Ἐπισκόπων. Γι’ αὐτὸ καὶ διώχτηκαν, ἐξορίστηκαν καὶ βασανίστηκαν! 

Καὶ τί κάνουν οἱ σύγχρονοι Ἐπίσκοποι; Ὄχι μόνο καὶ δὲν συζητᾶνε γιὰ Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΩΝ Οἰκουμενιστῶν. Ἀσφαλῶς ὄχι. Ὄχι μόνο δὲν καταγγέλλουν καὶ δὲν πολεμοῦν τοὺς αἱρετικούς. Ὄχι μόνο ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν ἐπέκταση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ ἀποστρέφονται τοὺς ἀγῶνες ὑπὲρ τῆς Πίστεως καὶ ἐμποδίζουν, ὅσους Ποιμένες ἀγωνίζονται κατὰ τῆς αἱρέσεως! Ἄρχισαν μάλιστα νὰ τοὺς διώκουν!! Καὶ ἀκόμα, συγκεντρώνονται σὲ Σύνοδο, ὄχι γιὰ νὰ καταδικάσουν τὴν αἵρεση, ἀλλὰ νὰ πάρουν ἀποφάσεις γιὰ τὸν ἔλεγχο καὶ τὸ κλείσιμο καὶ τῶν ἱστολογίων ποὺ μιλοῦν κατὰ τῶν αἱρετιζόντων!!!

 Εἶναι καιρός, ὅσοι πιστοὶ ποθοῦν τὴν σωτηρία τους νὰ ἀπαιτήσουν οἱ Ποιμένες νὰ ἀκολουθήσουν τοὺς Ἁγίους. Νὰ ἀπαιτήσουν νὰ ἀποκαλύψουν ποιοί Πατριάρχες καὶ συνεπίσκοποί τους εἶναι αἱρετικοί, τοὺς ὁποίους δὲν κατονομάζουν, γιατὶ τότε θὰ πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτούς. Καὶ νὰ ἀγωνιστοῦν στὴν πράξη κατὰ τῆς Παναιρέσεως ποὺ κατακλύζει τὰ πάντα.