Σχόλια σε "πρῶτο πλάνο!

       Στὴν ἀνάρτηση μὲ τίτλο  Ἐπιστολὴ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ πρὸς Ἀντιαιρετικὸ Γραφεῖο Ἱ. Μ. Πειραιῶς

 http://www.paterikiparadosi.blogspot.gr/2013/08/blog-post_20.html

δημοσιεύτηκαν δυὸ σχόλια ποὺ κρίναμε ἀναδημοσιεύσιμα σὲ "πρῶτο πλάνο", γιατὶ ἐκφράζουν ὠμὰ τὴν πραγματικότητα καὶ τὴν φυσιογνωμία τῶν σύγχρονων "κατ' εὐφημισμὸν" ἀντι-Οἰκουμενιστῶν.

Ἡ ἁγιοπατερικὴ ἀλήθεια, ὅμως, ὅπως ὁ ἥλιος,

δὲν κρύβεται!

Ανώνυμος  21 Αυγούστου 2013 - 8:45 π.μ.

Νομίζω ότι οι άγιοι Πατέρες του Πειραιώς εδώ φέρθηκαν έξυπνα. Κατάλαβαν ότι συνεχίζοντας τον πόλεμο κατά Τρικαμηνά θα γινόταν φανερή η αγιομαχική τους διάθεση, αφού ουσιαστικά θα πολεμούσαν τους Αγίους Πατέρες με τους οποίους συμμάχους και οδηγούς πορεύτηκε ο π. Ευθύμιος στη συγγραφή των βιβλίων του, και από τους οποίους συνέλεξε όλα τα επιχειρήματά του.

Έστω κι αργά λοιπόν συνειδητοποίησαν έντρομοι, ότι στην απέλπιδα προσπάθειά τους να αναιρέσουν τις θέσεις του π. Ευθυμίου, αποδεικνυόταν η θεολογική ανεπάρκειά τους στον εκκλησιαστικό περίγυρο!
      Γι΄ αυτό μην περιμένετε κάποια θεολογική απάντηση. Το πολύ πολύ να θυμηθούν τίποτε σύγχρονους γέροντες στην Ελλάδα και στην Αριζόνα που δεν αποτειχίστηκαν και να πουν ότι τους ακολουθούν.
   Αυτή είναι η αντι Οικουμενιστική δράση του Αντι Αιρετικού Γραφείου και του ίδιου του Πειραιώς.                                                                    

                                                             Ιωάννης

Ανώνυμος  22 Αυγούστου 2013 - 5:20 π.μ.

Aγαπητοί μου απλά θα αδιαφορήσουν, δεν θα του δώσουν σημασία του π. Ευθυμίου. Θα του συμπεριφερθούν ως ανύπαρκτο, δεν θα καταδεχθούν να απαντήσουν γιατί τον θεωρούν αγράμματο, ρακένδυτο, τιποτένιο.

Ποιός μπορεί να μετρηθεί μαζί τους! Αυτοί έχουν εξουσία, πανεπιστημιακούς τίτλους, τρόπους, καλοσιδερωμένα ράσα, αξιοπρέπεια, καθωσπρεπισμό, με αυτόν τον ασήμαντο θα ασχολουθούν; Τον έβγαλαν πλανεμένο, εκτός Εκκλησίας, προβληματικό, σχισματικό και ησύχασαν με την ρηχή συνείδησή τους.

Μόνο που δεν μπόρεσαν να μας πείσουν, όλους εμάς που διαβάζουμε τα κείμενα και μπορούμε να κρίνουμε ελεύθερα και ανιδιοτελώς. Μακάρι ο Θεός να μην τους κατακρίνει για την ανέντιμη συμπεριφορά τους.

Εκκλησία δεν είναι μόνο οι "δημοσιοσυσχετιστές" ρασοφόροι

Ο ΑΘΕΟΣ  ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

   Νίκος Χειλαδάκης

 Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Πηγή: "Ακτίνες"

     Σε άλλη εποχή θα ήταν μεγάλο έργο για ένα αρχιεπίσκοπο να διατηρεί καλές σχέσεις με ένα άθεο πολιτικό που μάλιστα φιλοδόξει να γίνει και πρωθυπουργός της Ελλάδας με την πρόθεση φυσικά να τον φέρει στους κόλπους της εκκλησίας. Στη σημερινή όμως συγκυρία, δεν μας εκπλήσσει που ο κ. Τσίπρας έχει δηλώσει ανοιχτά και φανερά πως είναι άθεος, πως δεν έχει κάνει θρησκευτικό γάμο, πως δεν έχει βαφτίσει το παιδί του αλλά το ότι ο αρχιεπίσκοπος της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας δεν έχει καμία ένσταση για όλα αυτά, έχει άριστες σχέσεις μαζί του και έχει φωτογραφηθεί επαλειμμένα μαζί του με χαρακτηριστικά χαμόγελα. Μάλιστα έχει αποσπάσει και τα εύσημα από τον εν λόγο κύριο και από τους άλλους συντρόφους της ανθελληνικής «δημοκρατικής» αριστεράς της κ. Ρεπούση και σια, για την… σώφρονα στάση του στην εθνοκτόνο ελληνική κρίση.

        Στην μεγάλη κρίση που περνά η χώρα, στην κρίση που έχει φέρει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού στην απόγνωση και έχει στείλει χιλιάδες στην αυτοκτονία, πολλοί ελπίζουν στον εν λόγω κύριο ότι θα τους ανακουφίσει από όλα αυτά τα μαρτύρια. Αλλά ο εν λόγω κύριος έχει αποδείξει πως… τους γράφει στα παλιά του τα παπούτσια. Στην πραγματικότητα με την στάση του  έχει γίνει το ανάχωμα στην λαϊκή οργή μην τυχόν και ξεσηκωθεί ο κόσμος και καταρρεύσει η μνημονιακή κυβέρνηση. Ο καλύτερος σύμμαχος του κ. Σαμαρά δεν είναι ο ευτραφής αρχηγός του ανυπάρκτου ΠΑΣΟΚ, αλλά ο άθεος αρχηγός της λεγόμενης αριστερής  παράταξης του.

           Δυστυχώς στην Ελλάδα του 2013 έχουμε μια προδοτική κλίκα που μας κυβερνά, έχουμε ένα άθεο αρχηγό της αντιπολίτευσης που δεν διστάζει να στείλει την νεολαία του κόμματος του σε γειτονική χώρα για να διαδηλώσει κατά της χώρας μας και το πιο πρωτοφανές, έχουμε μια εκκλησιαστική ηγεσία που όχι μόνο δεν «χολοσκά» για όλα όσα συμβαίνουν, αλλά χαμογελά σαρδόνια και διατηρεί καλές σχέσεις με όλο αυτό τον συρφετό  αφήνοντας τον ποίμνιο να σέρνετε χωρίς καμία βοήθεια. Ή  μήπως νομίζουμε

Ο Χριστός ήρθε για να "σώσει" τους οικουμενιστές;

                           

                     

Πηγή: Τρελογιάννης 

 Όποια   πέτρα    της    πνευματικής    ιντελιγκέντσιας    κι   αν    σηκώσει    κανείς,  θα   βρεί   και    έναν   οικουμενιστή.   Ας    μείνουμε    λοιπόν    ήσυχοι     ακόμα    ένας   πνευματικός    φορέας,   η   εθνική    βιβλιοθήκη,   βρίσκεται    σε    καλά   χέρια,    στα    χέρια     του    κ.   Ζουμπουλάκη,  ο    οποίος    διατελεί     πρόεδρός    της!   

Ο    κ.   Σταύρος    Ζουμπουλάκης    πιστεύει,  ότι    όλα    τα    κακά    μέσα    στην    εκκλησία    οφείλονται    στο    ότι    η    εκκλησία    μετά    την    απελευθέρωση    του    ’21   ανέλαβε    έναν   εθνικό    ρόλο    ως    θεματοφύλακας     του    Ελληνισμού     και    της    Ελληνικής    γλώσσας.   Στην     θεολογική     ακαδημία    του    Βόλου,      της    οποίας    μέλος    και     τακτικός    ομιλητής     είναι     ο    κ.   Ζουμπουλάκης,    η     λέξη    «εθνικός»    μαζί    με     όλα    τα    παράγωγά    της     είναι    αφορισμένη.    Οποιαδήποτε    αναφορά   σε    ελληνικό    έθνος,    ελληνική     ιστορία,   ελληνική    γλώσσα    προσκρούει    στην    δοκησίσοφη    τοποθέτηση    του    προέδρου    της     κ.   Καλαϊντζίδη,   ότι   ο   Χριστός    δεν    ήρθε    για    να    σώσει    τους    Ελληνες    αλλά    τον    άνθρωπο.   Και    τότε    γιατί   όλοι   μαζί   Ζουμπουλάκηδες,   Ρεπούσηδες,   Ιγνάτιοι κ.τ.λ.   δεν    πάνε     στην    Νιγηρία,    όπως    τους    υπέδειξε  και  ο    Μίκης    Θεοδωράκης,  όπου    και   εκεί    υπάρχουν    άνθρωποι,   τους    οποίους    ήρθε    για    να    σώσει     ο    Χριστός;   Από   την    Ελλάδα    τί    θέλουν;  
Δεν    θέλουν    την   ελληνική   ιστορία,   δεν    θέλουν    την   ελληνική    γλώσσα,   δεν   θέλουν    τον    ελληνορθόδοξο     πολιτισμό     και    τότε    τι     θέλουν;    Μόνο   προαγωγές    σε    επιφανείς    θέσεις,  λεφτά    και   πολυτελή    διαβίωση;  

Μας    λένε     ότι    από     την     πολλή     τους     ταπείνωση    ντρέπονται    ο    Ελληνισμός     να    απολαμβάνει    κάποια     προνόμια,   που    άλλοι    λαοί    δεν    έχουν.    Επειδή    π.χ.    οι    Άγγλοι     δεν    μπορούν   να    διαβάσουν    τα    εκκλησιαστικά    κείμενα    στην    πρωτογραφή    τους,   θα    πρέπει     να     αποποιηθούν    αυτό    το    προνόμιό    τους    και    οι    Έλληνες,  για   να    μην    τους     κάνουν    να    αισθάνονται    άσχημα!  

Ο    επίσκοπος   Ιγνάτιος    διαβιοί    μέσα    στη   πόλη   του   Βόλου   σαν    πρίγκιπας     και    δεν    ντρέπεται   γι’ αυτό    και    ντρέπεται    για    τα     προνόμια     του     Ελληνισμού;   Οι    Γεωργακοπουλέοι    (σ. ιστολ.: εννοεί άραγε, την οικογένεια του Δεσπότη του Βόλου;) έχουν     κάνει    την    ιερωσύνη    ένα    επικερδές    οικογενειακό    επάγγελμα    και    δεν     ντρέπονται   γι’ αυτό    και    ντρέπονται    για    τα     προνόμια    του    Ελληνισμού; 

Οι    οικουμενιστές   ευχαρίστως    και    χωρίς    καμμία     αναστολή    απλώνουν    το    χέρι   

Επιστολή π. Ευθ. Τρικαμηνά προς Αντιαιρετικό Γραφείο Πειραιώς

Λάβαμε καὶ δημοσιεύουμε ἐπιστολὴ τοῦ ἱερομονάχου π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ πρὸς τοὺς π. Παῦλο Δημητρακόπουλο καὶ π. Ἄγγελο Ἀγγελακόπουλο (Ἀντιαιρετικὸ Γραφεῖο Ἱ. Μητρ. Πειραιῶς).

 Δυστυχῶς αὐτοὶ οἱ δύο πρωτοπρεσβύτεροι, μὲ ὕφος καὶ ἦθος 10 καρδιναλίων (ἐν γνώσει ἢ καὶ τὴν προτροπὴ τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς), ξεκίνησαν ἕνα διάλογο μὲ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, καὶ στὴ συνέχεια τὸν ἐγκατέλειψαν. Γιατί ἄραγε;

Μήπως διότι, ὅσο κι ἂν ἐρεύνησαν, δὲν κατάφεραν νὰ βροῦν κείμενα τῶν Ἁγίων Πατέρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀναιροῦσαν τὶς θέσεις τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου καὶ ἄρα φοβήθηκαν ὅτι μὲ τυχὸν ἀπάντησή τους θὰ ἐκτίθεντο περισσότερο;

Εὔλογη ἡ απορία μας καὶ δικαιολογημένη, ἀφοῦ ὁ π. Παῦλος ἀπευθύνθηκε σὲ μᾶς δυό φορές (μὲ e-mail) ζητώντας τὰ ἀπαντητικὰ κείμενα τοῦ π. Εὐθυμίου στὴ «κριτικὴ μελέτη» τους, ἐπειδή (ὅπως εἶπε) τὰ χρειάζονταν γιὰ νὰ τοῦ ἀπαντήσουν. Καὶ ἀφοῦ τοὺς τὰ στείλαμε, ἀντὶ τῆς ἀπαντήσεως ποὺ μὲ ἐνδιαφέρον περιμέναμε, ἀκολούθησε σιωπή!

Παραθέτουμε τὴν ἐπιστολὴ τοῦ π. Εὐθυμίου, διὰ τῆς ὁποίας ζητᾶ μιὰ ἔντιμη ἀπάντηση ἀπὸ τοὺς δύο αὐτοὺς πατέρες τοῦ ἀντιαιρετικοῦ γραφείου τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς. Ἀπάντηση ποὺ ὑποχρεοῦντο νὰ δώσουν α) γιὰ ὅσους μελέτησαν τὴν δική τους παραπλανητικὴ «κριτικὴ μελέτη» (ὡς πρὸς τὶς θέσεις τῶν Ἁγίων Πατέρων) καὶ β) ἀπάντηση τὴν ὁποία ἀσφαλῶς καὶ δικαιοῦται νὰ λάβει ὁ π. Εὐθύμιος, ἀφοῦ τὴν δυσφημιστικὴ κριτικὴ  τῶν θέσεων τοῦ βιβλίου του τὴν τύπωσαν καὶ διένειμαν σὲ πολλοὺς παραλῆπτες καί (στὴν συνέχεια) ὅταν ἀναιρέθησαν οἱ θέσεις τους, δὲν εἶχαν τὴν στοιχειώδη εὐαισθησία νὰ τὶς ὑποστηρίξουν ἢ νὰ δώσουν κάποιες ἐξηγήσεις, καθὼς μάλιστα ἀποδείχτηκε ὅτι ἡ κριτικὴ μελέτη τους ἐγράφη μὲ προχειρότητα, ἀλλὰ καὶ στοχευμένη σκοπιμότητα:

νὰ ἀλλοιώσει τὴν διαχρονικὴ διδασκαλία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, στὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν αἱρέσεων καὶ συγκεκριμένα τῆς παναιρέσεως τῆς ἐποχῆς μας –τοῦ Οἰκουμενισμοῦ– ἐπειδὴ προφανῶς ὁ Μητροπολίτης καὶ οἱ ἴδιοι ἔχουν διαλέξει ὁδὸ διαφορετικὴ ἀπὸ αὐτὴν τῶν Ἁγίων Πατέρων!

                                                             «Πατερικὴ Παράδοση»

ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ

ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

π. ΠΑΥΛΟ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟ

και π. ΑΓΓΕΛΟ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟ

Σεβαστοί Πατέρες,

 χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

 

Διά τῆς παρούσης ἐπιστολῆς, ἔρχομαι νά σᾶς γνωστοποιήσω τά ἑξῆς. Τόν Νοέμβριο τοῦ 2012 ἐδημοσιεύσατε, ὡς ὑπεύθυνοι τοῦ γραφείου ἐπί τῶν αἱρέσεων καί παραθρησκειῶν τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς, μία Κριτική Μελέτη εἰς τό ἐκδοθέν βιβλίο μου (κατά τό ἴδιο ἔτος) μέ τίτλο «Ἡ διαχρονική συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων γιά τό Ὑποχρεωτικό τοῦ 15^ου Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου περί Διακοπῆς Μνημονεύσεως Ἐπισκόπου Κηρύσσοντος ἐπ’ Ἐκκλησίας Αἵρεσιν». Ἡ κριτική σας αὐτή μελέτη, ἡ ὁποία, ὅπως γράφετε στό δεύτερο φύλλο της, «διανέμεται δωρεάν», ἔφθασε ἀπ’ ἄκρον εἰς ἄκρον τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Αὐτό τό διεπίστωσα ἀπό πληροφορίες πού ἔλαβα ἀπό ἀνθρώπους πού ἐπισκέφθηκαν δύο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα σέ ἀπόστασι παραμεθώρια μοναστήρια, τό ἕνα σέ νησί τοῦ Αἰγαίου καί τό ἄλλο στήν Μακεδονία. Στό μοναστήρι μάλιστα τῆς Μακεδονίας ἔδωσαν τήν Κριτική σας Μελέτη στόν ἐπισκέπτη οἱ πατέρες τῆς Μονῆς, διότι προφανῶς εἶχαν πολλά ἀντίτυπα καί τά διένεμαν ἱεραποστολικῶς καί ἀφιλοκερδῶς. Ἐπίσης τήν διενείματε καί στή Σύναξι τῶν Πατέρων στήν Ἱ. Μονή Ἁγίας Τριάδος Γατζέας, ποὺ ἔγινε τὸν Νοέμβριο τοῦ 2012.

Εἰς αὐτήν τήν κριτική σας μελέτη ἀπάντησα, ὡς ὁ πλέον ἁρμόδιος, καθ’ ὅτι συγγραφεύς τοῦ βιβλίου εἰς τό ὁποῖο ἀνεφέρετο ἡ κριτική σας μελέτη, καί προσεπάθησα κατά δύναμιν νά ἀναιρέσω ὅλα τά βασικά σας ἐπιχειρήματα, καθώς καί τό σκεπτικό καί τά κίνητρα τά ὁποῖα κατά τήν γνώμη μου σᾶς ὤθησαν νά γράψετε καί δημοσιεύσετε αὐτήν τήν κριτική μελέτη.

Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἄν δέν τό ἔκανα αὐτό, θά ἐξυπακούετο ὅτι συμφωνῶ μέ τίς ἀπόψεις καί θέσεις σας καί, ὡς ἐκ τούτου, θά ἔπρεπε νά ἀποσύρω τό ἐκδοθέν βιβλίο μου καί συγχρόνως νά ζητήσω συγγνώμη διά τόν σκανδαλισμό καί τήν σύγχυσι πού ἐπροξένησα στούς Ὀρθοδόξους, καί μάλιστα σέ θέματα πίστεως.

Ἡ ἀπάντησί μου στήν μελέτη σας ἐδημοσιεύθη φιλαδέλφως καί ἀνιδιοτελῶς εἰς τό Ὀρθόδοξο περιοδικό «Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος» (τεῦχος 15-16, Ὀκτωβρίου 2012–Μαρτίου 2013). Σᾶς ἀπεστάλη δέ προσωπικῶς διά μέσου τοῦ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου ἡ ἀπάντησίς μου, καί τμηματικῶς (καθ’ ὃν χρόνον ἐδημοσιεύετο, ἐπειδὴ δύο φορὲς τὸ ἐζητήσατε μὲ e-mail, δηλώνοντας ὅτι τὴν θέλετε γιὰ νὰ ἀπαντήσετε), ἀλλὰ καὶ ὁλοκληρωμένη.

 Εἰς τό τέλος τῆς ἀπαντήσεώς μου σᾶς ἐπρότεινα ἕναν ἄλλο τρόπο διαλόγου, ὁ ὁποῖος ἑστιάζετο εἰς τό νά ἀπαντᾶ ἡ κάθε πλευρά σέ συγκεκριμένες ἐρωτήσεις, τίς ὁποῖες θά θέτει ἡ ἄλλη. Ἔτσι, κατά τή γνώμη μου, θά ἀπετρέπετο ἡ διολίσθησις εἰς τό νά ἀπαντοῦμε ἐκεῖ ὅπου μᾶς ἐξυπηρετεῖ, ἐπιλέγοντας ἐμεῖς ἀπό ὅλο τό κείμενο τά σημεῖα εἰς τά ὁποῖα θά ἀπαντήσωμε καί ἀποφεύγοντας κατ’ οὐσίαν τά ἐπίμαχα μέρη εἰς τά ὁποῖα διαφωνοῦμε. Πέραν τούτου αὐτός ὁ τρόπος τοῦ διαλόγου, ἐκτός τοῦ ὅτι ἀποτρέπει κάθε λοξοδρόμησι καί πλατειασμό σέ ἄλλα θέματα, ἀναγκάζει τήν κάθε πλευρά νά ἑστιάση τόν λόγο καί τά ἐπιχειρήματα ἐκεῖ ὅπου ἡ ἄλλη πλευρά θεωρεῖ ὅτι σφάλλει. Αὐτό προφανῶς θά ἀποδείξη τήν ἀδυναμία της καί τήν πλάνη, ἄν δέν ἀπαντήση ἐπαρκῶς εἰς αὐτό πού ἡ ἄλλη πλευρά ζητεῖ.

Διά νά ξεκινήση δέ αὐτός ὁ διάλογος ἔθεσα πρῶτος, εἰς τό τέλος τοῦ ἀπαντητικοῦ στήν μελέτη σας κειμένου μου, δύο συγκεκριμένες ἐρωτήσεις, ζητώντας ἀπό ἐσᾶς ἀνάλογες ἀπαντήσεις. Μέ τίς ἀπαντήσεις σας αὐτές θά ἐθέτατε καί ἐσεῖς πρός ἐμένα ἀνάλογες ἐρωτήσεις εἰς τίς ὁποῖες ἤμουν καί ἐγώ ὑποχρεωμένος νά ἀπαντήσω.

Δυστυχῶς παρῆλθε ἀπό τότε χρονικό διάστημα περίπου ἕξ (6) μηνῶν καί ἐσεῖς, πατέρες, ὄχι μόνο δέν ἀνταπαντήσατε (ὅπως δηλώσατε μὲ τὰ δύο e-mail) ὄχι μόνο δὲν ἀπαντήσατε στίς συγκεκριμένες ἐρωτήσεις πού σᾶς ἔθεσα, ἀλλά ἀπεναντίας τηρήσατε ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή, χωρίς κἄν νά μέ ἐνημερώσετε ἄν δέχεσθε τόν τρόπο αὐτό τοῦ διαλόγου, ἤ ἄν ἔχετε νά προτείνετε κάποιον ἄλλο, ἤ ἄν τέλος πάντων παραιτεῖσθε οἱασδήποτε περαιτέρω συζητήσεως. Τό χρονικό αὐτό διάστημα νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετό γιά νά καταρριφθῆ ἡ δικαιολογία τῶν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων καί ἐργασιῶν, οἱ ὁποῖες πιθανόν θά σᾶς ἐμπόδιζον νά ἀπαντήσετε.

Ὡς ἐκ τούτου δημιουργοῦνται σέ ἐμένα κάποιοι προβληματισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐπικεντρώνονται κυρίως στίς προθέσεις μέ τίς ὁποῖες ξεκινήσατε νά γράψετε καί ὄχι τόσο εἰς αὐτά καθ’ ἑαυτά τά γραφόμενα. Δηλαδή δημιουργήσατε, πατέρες, μέ τή σιωπή σας τήν ἐντύπωσι ὅτι κάποιοι ἄλλοι σᾶς ἔβαλαν νά κάνετε τήν κριτική αὐτή μελέτη, ἁπλῶς γιά νά ὑπάρχη μία ἀπάντησις, τήν ὁποία καί ἀποστείλατε παντοῦ (μέ τήν οἰκονομική βεβαίως εὐχέρεια τῆς Μητροπόλεως), καί ἔτσι νά συντελέση καί αὐτή ἡ μελέτη εἰς τόν ἐφησυχασμό καί τό βόλεμα καί εἰς τήν χειμερία νάρκη ἤ καλύτερα, γιά νά χρησιμοποιήσω μία ἰατρική ἔκφρασι, εἰς τήν καταστολή, εἰς τήν ὁποία θέλουν οἱ Οἰκουμενιστές καί οἱ σιγονταροοικουμενιστές-χαρτοπολεμιστές νά ὁδηγήσουν τούς ἀνησυχοῦντας Ὀρθοδόξους.

Στήν εἰσαγωγή τῆς μελέτης σας, πατέρες, γράφετε τά ἑξῆς:

«Θεωρήσαμε χρέος μας στίς γραμμές πού ἀκολουθοῦν παρακάτω, νά καταθέσουμε στό ὀρθόδοξο πλήρωμα τήν ἰδική μας συμβολή στό ἐν λόγῳ πρόβλημα, ὥστε νά ἀποτελέσει ἀφορμή γιά περαιτέρω ἔρευνα καί μελέτη του» (σελ. 6).

Μέ τή σιωπή σας, ὅμως, ποὺ ἀκολούθησε αὐτή σας τὴ δήλωση, ἀποδεικνύετε ὅτι δέν εἴχατε καμμία τέτοια διάθεσι «γιά περαιτέρω ἔρευνα καί μελέτη» τοῦ προβλήματος, διότι τώρα πού σᾶς δόθηκε ἡ εὐκαιρία, ὄχι μόνον νά ἀπαντήσετε σέ συγκεκριμένες ἐρωτήσεις, ἀλλά καί νά θέσετε ἐσεῖς ἀνάλογες, ὥστε νά ἀποδείξετε τούς ἰσχυρισμούς σας ἀληθεῖς, ἐσεῖς κατά τό δή λεγόμενο ποιεῖτε τήν νῆσσα.

Διάθεσι διαλόγου «γιά περαιτέρω ἔρευνα καί μελέτη» προφανῶς δέν ἔχει οὔτε ὁ Μητροπολίτης σας, διότι θά ἠδύνατο κάλλιστα νά ὀργανώση μία ἡμερίδα εἰς τήν ὁποία θά συζητοῦντο ὅλα τά σχετικά μέ τήν ἀποτείχισι θέματα καί βεβαίως θά προσκαλοῦντο νά κάνουν εἰσηγήσεις καί οἱ δύο πλευρές.

Διάθεσι διαλόγου γιά «περαιτέρω ἔρευνα καί μελέτη» δέν ἔχουν προφανῶς οὔτε καί οἱ ἀντιοικουμενιστές πατέρες τῆς Συνάξεως τῆς Γατζέας, διότι αὐτοί δέν δέχονται οὔτε κἄν νά θιχθῆ αὐτό τό θέμα μέσα εἰς τήν Σύναξι.

Ἐδῶ πρέπει νά σημειωθῆ ὅτι εἶναι ἄκρως λυπηρό καί ἀπελπιστικά ἀπογοητευτικό, νά μήν γνωρίζωμε τό δέον γενέσθαι σέ τόσο σημαντικά θέματα, τά ὁποῖα ἅπτονται τῆς πίστεως. Εἶναι δηλαδή, ὡσάν νά μή γνωρίζωμε τί πρέπει νά κάνωμε σέ περίπτωσι πυρκαϊᾶς ἐντός τῆς οἰκίας μας ἤ σέ περίπτωσι πού διαπιστώσομε λύκους μέσα στό ποίμνιο, καί μή γνωρίζοντες τό δέον γενέσθαι, καταθέτομε γνῶμες καί ἀπόψεις «γιά περαιτέρω ἔρευνα καί μελέτη». Καί ὄχι μόνο αὐτό τό ὁποῖο ἀπό μόνο του θά μᾶς καθιστοῦσε ἀξιολύπητους καί ἀξιοδάκρυτους, ἀλλά ἀπεναντίας οὔτε κἄν ἀσχολούμεθα μέ τήν διερεύνησι τοῦ θέματος, λές καί πρόκειται γιά μία παρωνυχίδα ἤ γιά ἀσχολία περί ἀνέμων καί ὑδάτων.

Θά πρέπει, πατέρες, ἐν προκειμένῳ νά τοποθετηθῆτε ἐπί τοῦ θέματος καί νά δηλώσετε δημοσίως καί εὐθαρσῶς ἤ ὅτι παραιτεῖσθε ἀπό κάθε διάλογο μέ θέμα τήν ἀποτείχισι, ὁπότε πρέπει νά ἀνακαλέσετε καί τήν κριτική σας μελέτη, τήν ὁποία τόσο ἐπισταμένως διεδώσατε καθ’ ἅπασαν τήν Ἑλληνική Ἐπικράτεια ἤ ὅτι ἐπιθυμεῖτε ὄντως τόν διάλογο, ἔστω μέ κάποια μορφή πού ἐσεῖς θά προτείνετε, ὁπότε θά ὑπερασπίσετε τίς ἀπόψεις σας καί θά ἀπομακρυνθῆτε ἀπό τήν μέχρι τώρα ἔνοχη, καθ’ ἡμᾶς, σιωπή. Τό νά παραμένετε ὅμως σιωπηλοί καί συγχρόνως νά ἐμμένετε στίς ἀπόψεις σας, τό νά μή δέχεσθε διάλογο καί συγχρόνως νά θεωρῆτε τίς θέσεις σας ὀρθές, αὐτό νομίζω πέραν τοῦ ὅτι εἶναι ἄκρως ὑποτιμητικό γιά σᾶς, θυμίζει στρατιωτικό καθεστώς καί παπική ἀδιαλλαξία.

Σᾶς ὑπενθυμίζω, πρίν τελειώσω, τίς δύο ἐρωτήσεις, τίς ὁποῖες σᾶς ἔχω ἤδη ὑποβάλει πρό ἑξαμήνου, στό τέλος τῆς ἀπαντήσεώς μου εἰς τήν μελέτη σας, ὥστε νά ἀνανεώσω τήν προσπάθεια γιά τόν μεταξύ μας διάλογο:

1) Ποιά εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς ἁγ. Γραφῆς καί τῶν ἁγίων Πατέρων, ἡ ὁποία συνηγορεῖ ἤ ἔστω ταιριάζει μέ τήν δυνητική ἑρμηνεία τοῦ ΙΕ΄ Κανόνος; Μέ ἄλλα λόγια πρός κατανόησι: ποῦ διδάσκεται εἰς τήν ἁγ. Γραφή καί τούς ἁγ. Πατέρες ἡ παραμονή τῶν πιστῶν εἰς τούς αἱρετικούς ποιμένες, ἡ ἀναγνώρισίς των εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ, ἡ μνημόνευσίς των κλπ. μέχρι δηλαδή ἀποφάσεως τῆς Συνόδου;

2) Ποῦ διδάσκεται στήν ἁγ. Γραφή καί στούς ἁγ. Πατέρες ὅτι μέ τήν παραμονή μας εἰς τούς αἱρετικούς ποιμένες, μέχρις ἀποφάσεως τῆς Συνόδου, δέν ταυτιζόμεθα μέ τήν πίστι των, δέν συνοδοιποροῦμε μέ τήν αἵρεσι καί δέν μολυνόμεθα ἀπό τήν ἐκκλησιαστική αὐτή ἐπικοινωνία, ἔστω δηλαδή καί ἄν ἔχωμε ὀρθόδοξο φρόνημα;

Πρίν κλείσω τίς σκέψεις μου μπαίνω στόν πειρασμό νά σᾶς ὑποβάλλω καί μία τρίτη ἐρώτησι, δεσμευόμενος καί ἐγώ νά ἀπαντήσω σέ μία τρίτη δική σας. Ἡ ἐρώτησις εἶναι ἡ ἑξῆς:

Τόν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο τόν θεωρεῖτε, πατέρες, καθηρημένο ἤ κανονικό Μητροπολίτη Ράσκας καί Πριζρένης; Καί ἄν μέν τόν θεωρεῖτε κανονικό Μητροπολίτη, τότε, γιατί δέν συλλειτουργεῖτε μαζί του, ἀλλά τόν ἀντιμετωπίζετε σάν ψωριασμένο πρόβατο, δηλαδή σάν καθηρημένο, καί διατί συντάσσεσθε μέ τήν Σερβική Τρόϊκα, δηλαδή τούς Οἰκουμενιστές Ἐπισκόπους τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι τόν καρατόμησαν; Ἄν πάλι τόν θεωρεῖτε καθηρημένο καί ὄχι κανονικό Μητροπολίτη, τότε γιατί τόν στηρίζετε, τόν προσφωνεῖτε ὡς Μητροπολίτη, τόν θεωρεῖτε ὁμολογητή κλπ.

Αὐτή τήν ἐρώτησι σᾶς τήν ὑποβάλλω πατέρες, ἐπειδή ἐσεῖς στό ἐξώφυλλο τῆς κριτικῆς σας μελέτης μέ προσφωνεῖτε «Μοναχό Εὐθύμιο», προφανῶς συντασσόμενοι μέ τούς Οἰκουμενιστάς Ἐπισκόπους καί τήν παναίρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας μέ καθήρεσαν καί τήν ὁποία κατά τά ἄλλα πολεμᾶτε.

Ἡ παροῦσα ἐπιστολή, πέραν τοῦ ὅτι θά σᾶς ἀποσταλῆ προσωπικῶς, θά δημοσιευθῆ καί στά ἠλεκτρονικά μέσα ἐνημερώσεως, ἐπειδή ἀφορᾶ θέματα πίστεως.

Σᾶς χαιρετῶ μέ τήν ἐν Κυρίῳ ἀγάπη, αἰτούμενος τίς εὐχές σας γιά τήν σωτηρία μου καθώς καί τήν σωτηρία τῶν πνευματικῶν μου ἀδελφῶν.

Περιοχή Ἀμπελακίων Λαρίσης, 10/8/2013

Ἱερομόναχος Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς

Κοινοποίησι πρός:

1.      Τόν Μητροπολίτη Πειραιῶς  κ. Σεραφείμ προσωπικῶς.

2.      Τήν Σύναξι Ἀντιοικουμενιστῶν Πατέρων
                    εἰς τήν Ἱ. Μονή Ἁγ. Τριάδος Ἄνω Γατζέας.

3.      Τόν Πρωτοπρεσβύτερον π. Γεώργιο Μεταλληνό καί

4.      Τόν Πρωτοπρεσβύτερον π. Θεόδωρον Ζήση προσωπικῶς.


______________________________________
 
 * Εστάλη από τον θεολόγο Ν. Πανταζή από την Αυστραλία

       Πρόταση επι του διαλόγου

Σεβαστέ και πάνυ αγαπητέ μου Γέροντα π. Ευθύμιε,

Η βαρομετρικήν πίεσιν ασκούσα επιστολή σου προς το Αντιαιρετικό Γραφείο της Μητροπόλεως Πειραιώς, τολμώ να πω, γέμει Θεού σοφίας και ευσύνετης οξυδερκείας, αποπνέει Πνεύμα Αγιο-Πατερικό, μαχητική Προδρομική παρρησία και δύναμη Προφήτου Ηλιού προς τους ανίσχυρους κατηγόρους σου και συγχρόνους ιερείς της αισχύνης.

Ενώ γράφουν μελέτες «ομελέτες», γράφουν στα αμελέτητα σωθικά τους την μελετημένη, εμπεριστατωμένη και μνημειώδη απάντησή σου! Η ορθολογιστική τους μελέτη μεταστράφηκε σε μνημειακή ταφόπετρα αναισθησίας η οποία μεταμορφώνει τους ιδίους ως διαχρονικούς κεκονιαμένους τάφους.  

Αυτοί «είναι αλλού», ζούνε στο δικό τους κόσμο, εφησυχαστικά πλασμένο, παραδομένο στη λήθη και την ακηδία, στο βόλεμα και την αμεριμνησία, στην αστάθεια και απάθεια και τέλος στης πίστεως την προδοσία. «Γαδαρηνών» αχαριστία επιδεικνύουν και αποδεικνύουν επιχειρουμένη συνομωτική καταστολή των ορθώς και υγειώς εχόντων την συνείδησιν περί την Ορθήν Πίστην.

Πατέρα Ευθύμιε, τα ερωτήματά σου καίρια, επίκαιρα και κατασυντριπτικά συνάμα.

Εάν είχαν οι ίδιοι το χριστιανικό το ήθος και την θρησκευτική ευθιξία να απαντήσουν, θα είχαν και την ανάλογη Αγιογραφική συνέπεια και Αγιοπατερική αντιμετώπιση όχι μόνο της Αποτειχίσεως αλλά και της Κανονολογικής συστοιχίας και Εκκλησιολογικής ομοψυχίας. Θα σας καλούσαν εκ των προτέρων μαζί με τον όντως και οντολογικώς Σεβασμιώτατον (ουχί απλώς κατά τον τίτλον) όχι μόνο να συλλειτουργήσετε και να συνδοξολογήσετε τον Τριαδικό μας Θεό αλλά και να συμμαρτυρήσετε την Αλήθεια, να συναρμολογήσετε τον άραφο τον του Χριστού Χιτώνα και να συνομολογήσετε από κοινού το αδιαπραγμάτευτο μεγαλείο της Φιλτάτης ημών Ορθοδοξίας.

Από τη μια διυλίζουν τον κώνωπα του γράμματος του Κανόνος και από την άλλη σιωπούν λίαν υπόπτως, του Οικουμενισμού την κάμηλον καταπίνοντες και την βέβηλον πλάνην βουλημικώς καταβροχθίζοντες! Το ρέψιμό τους αντιλαλεί εκκωφαντικά σαν έκρηξη στο γραφείο-σπήλαιο της χειμερίας τους νάρκης. Αυτάρκης και ορθός για αυτούς ο στείρος ορθολογισμός τους που ανασέρνει στην ξηραμένη επιφάνεια εξοφλημένα πια στρατιωτικά καθεστώτα κυοφορώντας την άσπορη σύλλυψη της παπικής αδιαλλαξίας. Η άμβλωση των αντιαιρετικών ηθών συνεπάγεται την έκτρωση του νηπίου Αγιοπατερικού φρονήματος. Επιφέρει δε την επάρατη αποστασία, τη διχοστασία και φευ, το σχίσμα, από το οποίο ακριβώς έρχεται τώρα η Αποτείχισης να προλάβει.

«ΟΥ σχίσματι την ένωσιν της Εκκλησίας κατέτεμον, (οι Αποτειχισθέντες) αλλά σχισμάτων και μερισμών (εκ γραφείων επικαλουμένων «Αντιαιρετικών») την Εκκλησίαν εσπούδασαν ρύσασθαι".

Τέλος, άγιε πάτερ Ευθύμιε, εκ Θεού ηγαπημένε και εκ της Εκκλησίας Αυτού ηδικημένε, ως λύση άμεση και αποκαλυπτική, προτείνω να αποσταλλούν οι δύο τόμοι, το σύγγραμμά σου δηλαδή και η δική τους αντι-μελέτη, να τοποθετηθούν επάνω στο Ιερό Λείψανο της Αγίας Ευφημίας στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου και κατόπιν ολονυκτίου αγρυπνίας και τριημέρου νηστείας να ικετέψουν την Αγία να κάμει και πάλι το θαύμα της, και ώ του θαύματος, θα λάμψει η Αλήθεια!!!

Φιλώ την ακαθαίρετόν σου χείρα.

Νικόλαος Πανταζής

Αποτειχισθείς θεολόγος

Οι σύγχρονοι ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ μοιραίοι θεατές στην συνεχιζόμενη προδοσία της Πίστεως

Μιὰ ΠΤΥΧΗ ἀπὸ τὸ

ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Πρὶν 60 χρόνια οἱ Ὀρθόδοξοι Ἱεράρχες, ἀντιλαμ-βανόμενοι ποῦ μᾶς ὁδηγοῦσαν οἱ Οἰκουμενιστές, μιλοῦσαν γιὰ προδοσία» τῆς Πίστεως,

Οἱ σημερινοὶ Ἐπίσκοποι, μετὰ 60 χρόνια, καὶ ἐνῶ ἔχει ἐπιβεβαιωθεῖ καὶ χαρακτηρισθεῖ ἀπὸ τὸν ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας π. Ἰουστῖνο Πόποβιτς ὁ Οἰκουμενισμὸς ὡς ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ, συμβιώνουν καὶ «κοινωνοῦν» μὲ τοὺς προδότες τῆς Πίστεως!

Ὁ Σάμου Εἰρηναῖος γιὰ τὴ συμμετοχὴ στὸ Π.Σ.Ε. ἔλεγε,

Διὰ τῆς προσχωρήσεως στὸ Π.Σ.Ε. «προδίδουμε τὴν πίστιν μας, τὰ δόγματά μας, ποὺ εἶναι διατυπωμένα εἰς τὸ Σύμβολον τῆς πίστεώς μας».

Ὁ Κων/πόλεως Βαρθολομαῖος,

Θεωρεῖ «ἀδελφὲς Ἐκκλησίες» τὸν Παπισμὸ καὶ τὸν Προτεσταντισμὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι μέλος τοῦ Π.Σ.Ε.

 Πηγή: http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2013/08/blog-post_12.html

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠ. ΣΑΜΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΣΕ

Κατὰ τῆν διάρκεια τῆς ΚΒας Ἱεραρχίας (Φεβρουάριος 1952), μὲ θέμα συζητήσεως "Περὶ συμμετοχῆς Ἱεραρχῶν εἰς τ]π Π.Σ.Ε." εἶπε:

«Ἐκεῖ εἰς τὰ Συνέδρια τὸ ζήτημα φθάνει μέχρι τοῦ δογματικοῦ πεδίου καὶ μέχρι τῆς πίστεως. Τὸ θέμα ὅπερ ἕθιξεν ὁ Ἅγιος Κασανδρείας εἶναι τεραστίας σημασίας διὰ τὴν τιμὴν καὶ τὸ γόητρον τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας. Καλούμεθα νὰ συμμετάσχωμεν, αδελφοί, εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ τῶν Ἐκκλησιῶν, καθ' ὅν χρόνον ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἔχει ἕνα καταστατικὸν μὲ βάσιν δογματικήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλουν νὰ συμφωνήσουν ὅλα τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ δεχθοῦν τὸ Καταστατικὸν διὰ νὰ ληφθῇ ὑπ' ὄψιν ἡ ψῆφος των, διὰ νὰ δικαιολογηθῇ ἡ συμμετοχή των εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ποὺ σχηματίζονται πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν. Ἀλλ' ἡ κοινὴ δι' ὅλα τὰ μέλη δογματικὴ βάσις, ἡ πίστις εἰς τὸν Χριστὸν ὡς Θεὸν καὶ Σωτῆρα ἔχει σχηματισθῆ κατ' ἀφαίρεσιν. Ἀποσπᾶται ὁ Υἱὸς ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ ἀπὸ τὸν Θεὸν Ἅγιον Πνεῦμα καὶ ἐκ τῆς Ἁγίας Τριάδος ἀφαιρεῖται μόνον ὁ Υἱὸς, ὁ Χριστὸς καὶ Θεὸς καὶ Σωτήρ, καὶ ὁφείλομεν νὰ προσχωρήσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν δογματικὴν φρᾶσιν, κατ' ἀφαίρεσιν ἀπὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος σχηματισθεῖσαν. Τοῦτο δὲ ἔγινε διὰ νὰ  ἠδύναντο νὰ παρεδρεύσουν εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ χριστιανοί ἀντιτριαδικοὶ, ὡς εἶναι οἱ κουάκεροι, Μενωνῖται, χριστιανοὶ τοῦ Στρατοῦ τῆς Σωτηρίας καἰ ἄλλοι. Ἀλλ' ὁ ὅρος αὐτὸς τῆς προσχωρήσεώς μας δὲν δύναται νὰ γίνῃ δεκτὸς, διότι προδίδει τὴν πίστην μας, τὰ δόγματά μας, ποὺ εἶναι διατυπωμένα εἰς τὸ Σύμβολον τῆς πίστεώς μας καὶ εἰς τοὺς δογματικοὺς ὅρους τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων».

Ένα πνευματικό "τέστ" για τη θεία Χάρη τοῦ Θεοῦ: Τι γνωρίζουμε, τι πιστεύουμε, τι βιώνουμε

Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΠΟΙΟΥ ΧΑΡΙΤΟΣ

ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΜΟΥ

Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ

τοῦ Καθηγ. Δημητρίου Ι. Τσελεγγίδη

Πηγή: agonasax.blogspot

 (Αποτελεί επεξεργασμένη μορφή μιας παραγράφου της μελέτης μας, Χάρη και ελευθερία κατά την Πατερική Παράδοση του ΙΔ΄ αιώνα, Θεσσαλονίκη 1987, σ. 21-39).

Η Χάρη του Θεού κατά την θεολογία και την πνευματική εμπειρία των Πατέρων της Ορθόδοξης Ανατολής αποτελεί θεολογικό όρο με σαφές δογματικό περιεχόμενο. Ο όρος «Χάρις Θεού» στο πλαίσιο της θεολογίας δηλώνει κατά τον ησυχαστή άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά μία συγκεκριμένη φυσική και ουσιώδη ενέργεια του Θεού, που όταν γίνεται μεθεκτή, θεώνει χαρισματικώς τους μετόχους της¹. Είναι κατά συνέπεια προφανής η σωτηριολογικού χαρακτήρα σημασία της, γι’ αυτό και δεν πρέπει να ταυτίζεται με τις άλλες ενέργειες² του Τριαδικού Θεού.

O άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς θεμελιώνει βιβλικώς τον όρο «χάρις» προσδίδοντας ιδιαίτερη θεολογική σημασία σε διάφορες λεκτικές διατυπώσεις τόσο της Παλαιάς όσο και της Καινής Διαθήκης, που υποδηλώνουν τον δογματικό χαρακτήρα της. Ειδικότερα, αναφερόμενος στο χωρίο της Παλαιάς Διαθήκης: «Κύριος υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν»³, ταυτίζει την διδόμενη στους ταπεινούς χάρη με την θεία Χάρη, η οποία «διά φωτός επιφαίνεται»⁴. Παράλληλα, επαναλαμβάνει την χριστολογική ερμηνεία του ιερού Χρυσοστόμου⁵ στο ψαλμικό χωρίο: «εξεχύθη χάρις εν χείλεσί σου»⁶, για να διακηρύξει τον άκτιστο χαρακτήρα της θείας Χάριτος⁷, ενώ προσεγγίζοντας ερμηνευτικά το χωρίο του προφήτη Ιερεμία: «εμέ εγκατέλιπον πηγήν ύδατος ζώντος»⁸ παρατηρεί, ότι το «ζων ύδωρ» είναι η θεία Χάρη και ενέργεια του Αγίου Πνεύματος^9.

Αλλά, η θεία Χάρη ως δόξα και λαμπρότητα του Θεού είναι κατά τον Παλαμά το «φως», με το οποίο περιβάλλεται ο Θεός κατά τον Ψαλμωδό¹⁰. Το φως αυτό είναι το θείο και άυλο «πυρ», που φωτίζει τις ψυχές των ανθρώπων¹¹ και τους καθοδηγεί¹² προς τον Θεό. Άλλωστε, και ο «άρτος των αγγέλων», που κατά τον Ψαλμωδό έφαγε ο λαός του Θεού στην έρημο¹³, είναι κατά τον Παλαμά αυτό το φως της θείας Χάριτος¹⁴, με το οποίο τρέφονται πνευματικώς οι άγγελοι αλλά και οι πνευματικοί άνθρωποι.

Φανέρωση του φωτός αυτού της θείας Χάριτος έχουμε στη φλεγόμενη και μη κατακαιόμενη βάτο¹⁵, στο πρόσωπο του Μωυσή, όταν κατέβηκε από το όρος Σινά κρατώντας τον «Δεκάλογο» των θείων εντολών¹⁶, στην ανάληψη του προφήτη Ηλία στον ουρανό με το «άρμα πυρός»¹⁷, αλλά και στον «ως υπό πυρός καιόμενον τα σπλάχνα» προφήτη Ιερεμία¹⁸.

Τέλος, στο χωρίο του προφήτη Ιωήλ: «εκχεώ από του πνεύματός μου επί πάσαν σάρκα»¹⁹ επισημαίνει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς την θεία Χάρη, που επαγγέλθηκε ο Χριστός στους μαθητές του και σε όλους τους πιστούς του²⁰, μέσω των μυστηρίων της Εκκλησίας του.

Αλλά, η Χάρη του Θεού, που προαναγγέλθηκε στην Παλαιά Διαθήκη και αποκαλύφθηκε μερικώς μέσα στην ιστορία της, παρέχεται πλούσια μέσα στη νέα πραγματικότητα, που εγκαινίασε η ενανθρώπηση του Θεού Λόγου και η έλευση του Παρακλήτου. Η Παλαιά Διαθήκη, η Καινή Διαθήκη και η μέλλουσα βασιλεία του Θεού, κατά τον υπέρμαχο του Ησυχασμού, δεν χωρίζονται στεγανώς, αλλά συνδέονται λειτουργικώς. Έτσι,

Από την υμνολογία της εορτής