Η Εκκλησία εόρταζε το Πάσχα σε διαφορετικές ημερομηνίες και με διαφορετικά ημερολόγια.

 "Στὶς  Οἰκουμενικὲς Συνόδους  Α΄, Β΄, Γ΄, Ε΄, ΣΤ΄, Ζ΄  (δηλ. σὲ ὅλες πλὴν τῆς Δ΄),  οἱ Πατέρες Ἀνατολῆς καὶ Δύσης παρακάθονταν καὶ συναποφάσιζαν, ἐνῶ   ἑ όρταζαν  τὴ   μεγάλη   ἑορτὴ  τοῦ  Πάσχα σὲ διαφορετικὲς ἡμερομηνίες.

 (Οἱ ὑπογραμμίσεις καὶ οἱ χρωματισμοὶ τῶν γραμμάτων εἶναι τοῦ ἱστολογίου)

Αγαπητοί αδελφοί

Στην πολύ εμπεριστατωμένη απάντηση του π. Ευθυμίου προς τους αδελφούς του Παλαιού, θα θέλαμε να προσθέσουμε κάποια στοιχεία, όχι θεολογικά, όπως του π. Ευθυμίου, αλλά κυρίως τεχνολογικά, δεδομένου, ότι οι Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής, τεχνικούς επιστήμονες συμβουλεύτηκαν, για να καθορίσουν την ημερομηνία εορτής του Πάσχα. Έτσι:

1/ Η απόφαση δεν αναφέρεται σε Όρο πίστεως, ούτε σε Κανόνα από τους 20 που εξέδωσε η Σύνοδος: «Παυσαμένη τε της περί τα δογματικά συζητήσως, έδοξε τη Συνόδω και την Πασχάλιον εορτήν…..» (Σωζομενού, Εκκλ. Ιστορία Α΄). (Ο Σωζομενός είναι εκκλησιαστικός ιστορικός, 400-450, συνέγραψε εκκλησιαστική ιστορία, ειδικά της περιόδου από την Α΄ Σύνοδο και μετά, η αξιοπιστία του είναι αναμφισβήτητη, το δε έργο του, Εκκλησιαστική Ιστορία, από εννέα βιβλία ευρίσκεται στην Ελληνική Πατρολογία).

Επισημαίνεται, ότι στην απόφαση αυτή αναφέρεται, ότι η εορτή εορτάζεται μετά την εαρινή ισημερία. Ουδαμού αναφέρεται η λέξη: Δύστρου κα΄ (21 Μαρτίου) στην απόφαση των Πατέρων. Όλες οι καταγραφές αναφέρουν, ότι στην εποχή της Α΄ Συνόδου η εαρινή ισημερία ήταν 21 Μαρτίου, αλλά χωρίς να υπάρχει τέτοιος όρος στην απόφαση. Και φαίνεται λογικό το ότι οι Πατέρες δεν έθεσαν συγκεκριμένη ημερομηνία για την ισημερία. Αν έθεταν, θα έθεταν την ημερομηνία της εαρινής ισημερίας του μεγάλου γεγονότος της Αναστάσεως το 33, δηλ. την 24η Μαρτίου. Αντίθετα διόρθωσαν την ανωτέρω ημερομηνία κατά 3 ημέρες, επιπλέον δε, δεν απαγόρευσαν μελλοντική διόρθωση. Οι μεταγενέστεροι Πατέρες φοβούμενοι σύγχυση και σκανδαλισμό περισσότερο των «ασθενών τη πίστει αδελφών» δεν προχώρησαν σε διόρθωση, παρά τις πάμπολλες προσπάθειες ανά τους αιώνες.

2/ Λεπτομερείς πληροφορίες για τη διεξαχθείσα συζήτηση δεν υπάρχουν, το μόνο γνωστό ότι διεξήχθη με ηρεμία και ομοφωνία: «Περί του Πάσχα ομοφωνήσαντες» (Σωκράτους Εκκλ. Ιστορία Ε΄). (Ο Σωκράτης ο Σχολαστικός είναι εκκλησιαστικός ιστορικός, 380-450, έγραψε αξιόλογη Εκκλησιαστική Ιστορία σε 7 βιβλία, από το 305-439. Το έργο του είναι πολύτιμη πηγή πληροφοριών για την Ιστορία της Εκκλησίας του 4-5ου αιώνα, ευρίσκεται δε στην Ελληνική Πατρολογία). Πληροφορίες για την απόφαση έχουμε από την εγκύκλια επιστολή της Συνόδου, που κοινοποιήθηκε στην Εκκλησία της Αλεξάνδρειας και σε όλες τις λοιπές Εκκλησίες με ειδικούς Συνοδικούς Έξαρχους, αλλά και από την επιστολή του βασιλέως Κωνσταντίνου προς τους Επισκόπους και τους λαούς (Σωκράτους. Εκκλ. Ιστ. Ε΄). Επίσης και ο Κύπρου Επιφάνιος το αναφέρει στο βιβλίο του: Περί αιρέσεων, 7.

3/ Ο Αλεξανδρείας Κύριλλος στον Πασχάλιο Πρόλογό του, προσθέτει: «Η Οικουμενική Σύνοδος ομοφώνως εψηφίσατο ότι η Εκκλησία της Αλεξανδρείας ένθα ήσαν έμπειροι περί τας γνώσεις ταύτης θα ήγγελε τη Ρωμαίων Εκκλησία ετησίως την ημέραν του Πάσχα, ήτις θα ανεκοινούτο τούτο» (Σωκράτους, Εκκλ. Ιστ. Ε΄). Επίσης, ο Μεδιολάνων Αμβρόσιος μας πληροφορεί, ότι η εν Νικαία Σύνοδος επί τη βάσει γνωμοδοτήσεως πολλών μαθηματικών απεδέξατο τον Αλεξανδρινόν κύκλον των 19 ετών Μέτωνος, του Ηλίου (Αμβροσίου, Επιστολή προς τους Επισκόπους Εμιλίας).

4/ Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος άρχισε στις 19 Ιουνίου 325 και έληξε στις 25 Αυγούστου: «Εν υπατεία Παυλίνου και Ιουλιανού των λαμπροτάτων, έτους από Αλεξάνδρου χλς΄, εν μηνί Δεσίω ιθ΄ τη προ ιγ΄ καλανδών Ιουλίων εν Νικαία τη Μητροπόλει Βιθυνίας» (Μήλια Σπ. Πρακτικά Οικουμενικών Συνόδων, Β΄ πράξη της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου) έληξε δε «Εν μηνί Λώω, προ ζ΄ καλανδών Γορπιαίω».

Άραγε, με ποια απόφαση, ποιάς Οικουμενικής ή άλλης Τοπικής Συνόδου, τα ονόματα των μηνών του μακεδονικού ημερολογίου άλλαξαν με εκείνα του λατινικού ημερολογίου, τα έτη από Αλεξάνδρου, σε κτίσεως κόσμου και από το 1628 επί Πατριάρχου Κύριλλου Λούκαρι σε έτη από Χριστού γεννήσεως, ενώ η Δύση το χρησιμοποιούσε ήδη από το 525;

5/ Ο Επίσκοπος Αλεξανδρείας κατ’ επιταγήν της Συνόδου, ανακοίνωνε την απόφαση περί εορτασμού του Πάσχα από άμβωνος την ημέρα των Θεοφανείων. Στη Ρωμαϊκή Αφρική, η Τοπική Σύνοδος, που συνερχόταν κάθε χρόνο τον Αύγουστο, ανακοίνωνε την ημέρα εορτασμού (ΝΑ΄ κανόνας Συνόδου Καρθαγένης).

6/ Ενώ η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος ανέθετε στον Επίσκοπο Αλεξανδρείας να αναγγέλλει την ημερομηνία της εορτής του Πάσχα στις Εκκλησίες της Ανατολής και την Εκκλησία της Ρώμης για τις Εκκλησίες της Δύσης,  η Τοπική Σύνοδος της Σαρδικής του 347 ανέτρεψε  την  απόφαση αυτή.  Έτσι, η απόφαση της Συνόδου αυτής δεν ευρίσκεται στους 21 κανόνες που εξέδωσε, αλλά σε μια από τις πέντε αποφάσεις της: α/ αποκηρύχθηκαν οι παρανόμως τοποθετηθέντες Επίσκοποι Αλεξανδρείας, Αγκύρας και Γάζας, β/ καταδικάστηκαν οι προβιβασμοί αρειανών Επισκόπων, γ/αποκαταστάθηκαν οι διωχθέντες από αρειανούς, δ/ καθαιρέθηκαν οι εκβιαστές αρειανοί και ε/ ενέκρινε περί του Πάσχα: «όπως επί 50 έτη οι Επίσκοποι Ρώμης και Αλεξανδρείας αγγέλωσιν απανταχού ως έθος την ημέραν της εορτής του Πάσχα» (εόρτιος επιστολή Αλεξανδρείας Αθανασίου. Προοίμιον) ο μεν Ρώμης εις τας Εκκλησίας της Δύσεως, ο δε Αλεξανδρείας εις τας της Ανατολής. Με την απόφαση αυτή ανατρέπεται η προηγούμενη της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και εξ αυτού, αλλά και εκ του λόγου του διαφορετικού υπολογισμού της εαρινής ισημερίας στις 18 Μαρτίου, αντί της 21ης.

Ερωτάται: Μπορεί μια τοπική Σύνοδος να ανατρέπει την απόφαση μιας Οικουμενικής Συνόδου;

7/ Στη Ρώμη, ο Επίσκοπος Ωστίας και μετέπειτα Ρώμης Ιππόλυτος, μαθηματικός, είχε καθορίσει πολύ πριν από την Α΄ Σύνοδο Πασχάλιο κανόνα, με ισημερία στις 18 Μαρτίου. Η Ρώμη ουδέποτε αναγνώρισε τον αλεξανδρινό κανόνα, μέχρις ότου της επεβλήθη τελικά από τον Καρλομάγνο. Η ανυπακοή αυτή διήρκεσε επί 5 αιώνες με ένα ελάχιστο διάλυμα 17 ετών, καθότι ο πάπας Λέων Α΄ το 444 ήλθε σε συνεννόηση με τον Αλεξανδρείας Κύριλλο και αποδέχτηκε τον αλεξανδρινό κανόνα, αλλά αυτό μέχρι το 461, οπότε ο νέος πάπας Ιλάριος και οι μετά αυτόν πάπες επανήλθαν στον κανόνα του Ιππόλυτου. Έκτοτε υπήρξαν προσπάθειες από τον Σεβίλλης Ισίδωρο, τον Διονύσιο το Μικρό, ηγούμενο μονής της Ρώμης, τον άγγλο μοναχό Βέδα το Σεβαστό (675-735) και τελικά τον Καρλομάγνο (742-814), ο οποίος και επέβαλε τον Αλεξανδρινό κανόνα στη Δύση και έτσι επιτεύχθηκε ενότητα στην Εκκλησία στο θέμα αυτό μέχρι το 1582 (Δελικάνη Κ. Η πρώτη εν Νικαία Οικουμενική Σύνοδος).

Ένα κύριο ερώτημα παραμένει: Στις Οικουμενικές Συνόδους Α΄, Β΄, Γ΄, Ε΄, ΣΤ΄, Ζ΄ (δηλ. σε όλες πλην της Δ΄), οι Πατέρες Ανατολής και Δύσης παρακάθονταν και συναποφάσιζαν, ενώ εόρταζαν τη μεγάλη εορτή του Πάσχα σε διαφορετικές ημερομηνίες.  Άραγε, το Άγιο Πνεύμα επευλογούσε αυτή τη διαφοροποίηση; Πως οι Πατέρες δεν αλληλοκατηγορήθηκαν λόγω αυτής της διαφοροποίησης και γιατί συμβαίνει σήμερα αυτό μεταξύ παλαιο- και νεο- ημερολογητών και εκ του ζητήματος τούτου;

8/ Αναφέρθηκε, ότι οι Πατέρες της Α΄ Συνόδου διόρθωσαν την ισημερία κατά 3 ημέρες, χωρίς να διατυπώσουν όρο μη μελλοντικής διόρθωσης. Τότε έγινε χωρίς κραδασμούς (άραγε ήταν λίγοι οι «ασθενείς τη πίστει» ή η διόρθωση αφορούσε λίγες ημέρες;). Οι επόμενοι Πατέρες δεν διόρθωσαν την απόφαση, όχι γιατί δεν έπρεπε να διορθωθεί, αλλά γιατί φοβόντουσαν την αναταραχή των απλοϊκών πιστών («των ασθενών τη πίστει») και δεν πρόκειται να διορθωθεί ποτέ, όσο δυστυχώς αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία οι «χρείαν έχοντες γάλακτος», πράγμα που ο Απόστολος θεωρεί «βραδύτητα στην κατανόηση» και «κατάντημα» (Εβρ. 5. 12).

9/ Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η εορτή του Πάσχα είναι η μοναδική εορτή της Εκκλησίας, που εορτάζεται με απόφαση Οικουμενικής Συνόδου και για τον προσδιορισμό της χρησιμοποιούνται κινήσεις ουρανίων σωμάτων (Ηλίου και Σελήνης)! Χρησιμοποιούνται δε δυο σημεία: α/ Η εαρινή ισημερία, δηλ. το σημείο τομής της εκλειπτικής του Ηλίου με τον ουράνιο ισημερινό και β/ Η πρώτη εαρινή Πανσέληνος. Το πότε επισυμβαίνουν τα δυο αυτά γεγονότα (ισημερία και πανσέληνος) το καθορίζει η Αστρονομία και όχι η Εκκλησία, η οποία απλώς το αποδέχεται.

10/ Οι Πατέρες της Α΄  δεν προέβησαν σε καμία αλλαγή ημερολογίου. Απλώς αποδέχτηκαν την απόφαση των αλεξανδρινών αστρονόμων, για τον ακριβή καθορισμό της ισημερίας και της πανσελήνου. Δεν άλλαξαν ημερολόγιο και αυτό φαίνεται από τα πρακτικά, όπου χρησιμοποιούν τους Μακεδονικούς μήνες και όχι τους Ρωμαϊκούς και χρονολογούν από την ημέρα θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου και όχι από την ημερομηνία γέννησης του Χριστού. Αν αυτό γινόταν σήμερα, ασφαλώς θα εθεωρούντο αιρετικοί!

11/ Επαναλαμβάνουμε, ότι αρμοδιότητα στο Ημερολόγιο έχει η Αστρονομία και όχι η Εκκλησία. Το πότε επισυμβαίνει ισημερία και πότε πανσέληνος, μας το καθορίζει η Αστρονομία και όχι η Εκκλησία. Η Εκκλησία και όχι η Αστρονομία έχει αρμοδιότητα στο Εορτολόγιο. Το ότι η μνήμη του αγίου Δημητρίου εορτάζεται στις 26 Οκτωβρίου και όχι στις 8 Νοεμβρίου, το καθορίζει η Εκκλησία και όχι η Αστρονομία. Να μην μπλέκουμε λοιπόν τις αρμοδιότητες.

12/ Όπως καταγράφει ο π. Ευθύμιος, ο άγιος Νικόδημος αναφέρει, ότι στην εποχή του η ισημερία συνέπιπτε με τις 11 Μαρτίου και όχι με τις 21 Μαρτίου του 325. Σήμερα, η ισημερία πλέον γίνεται στις 8 Μαρτίου (21 με το π.η.), δηλ. η πραγματική ισημερία γίνεται 13 ημέρες νωρίτερα, κάτι που δεν παραδέχονται οι αδελφοί του παλαιού, οι οποίοι επιμένουν να συγκρούονται τόσο με την Επιστήμη, αλλά και με το ημερολόγιο του ίδιου του Θεού, που μας φανερώνει, πότε έχουμε εαρινή ισημερία και εμείς απλώς το ανακαλύπτουμε. Την ισημερία δεν την κανονίζει ο άνθρωπος, αλλά την κανονίζει ο ίδιος ο Θεός, στον οποίον, δυστυχώς, θέλουμε να επέμβουμε.

13/ Η εκ νέου διόρθωση της ισημερίας έγινε με νέα απόφαση της Εκκλησίας και σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, το 1923. Δέκα Ορθόδοξες εκκλησιαστικές δικαιοδοσίες την δέχτηκαν, τέσσερις δεν την δέχτηκα, όλες όμως δεν διέκοψαν εκκλησιαστική κοινωνία εκ του γεγονότος αυτού, ακολουθώντας προφανώς, τις, του αγίου Ι. Χρυσόστομου, σχετικές υποδείξεις.

14/ Η εμμονή των αγαπητών αδελφών του παλαιού, να μη δέχονται διόρθωση της ισημερίας και της πανσελήνου, κάτι που δέχτηκαν οι Πατέρες της Α΄, ορισμένες φορές καταντάει γελοία. Βέβαια, το ισημερινό σημείο τομής δεν γίνεται ορατό δια γυμνού οφθαλμού, πλην όμως η πανσέληνος γίνεται ορατή δια γυμνού οφθαλμού. Όταν λοιπόν επισυμβαίνει Πασνέληνος, δεν την δέχονται, καθότι σύμφωνα με τις αμετακίνητες θέσεις τους, αυτή επισυμβαίνει 5 ημέρες αργότερα, δηλ. θεωρούν ως πανσέληνο, το τελευταίο τέταρτο!

Ελπίζουμε, ότι μετά και τις εμπεριστατωμένες θέσεις του π. Ευθυμίου, οι αγαπητοί αδελφοί του παλαιού να κατανοήσουν το λάθος τους και τουλάχιστον να έρθουν σε εκκλ. κοινωνία με την Εκκλησία, εκτός βέβαια, αν πρυτανεύσει, το "ου με πείσεις καν με πείσεις".

ΙΚ

Καταπέλτης ὁ ἱερός Χρυσόστομος κατά των Ημερολατρών. Μιά ακόμα αγιοπατερική απάντηση του π. Ευθυμίου. Θα ηχήσει εις "ώτα μη ακουόντων";

τοῦ Ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

Ὡς γνωστόν καί προκειμένου νά διερευνήσωμε τήν ἀλήθεια εἰς τό θέμα τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἡμερολογίου εἴχαμε θέσει μία ἐρώτησι εἰς τούς ἀδελφούς τοῦ Π. Ἡμερολογίου. Ἐδόθη τελικά μία ἀπάντησι εἰς αὐτήν, ἡ ὁποία μοῦ ἀπεστάλη σέ φωτοαντίγραφο ἀπό τό προαναφερθέν ἱστολόγιο, τήν ὁποία στά βασικά της σημεῖα εἶμαι ὑποχρεωμένος νά σχολιάσω χάριν τῆς ἀληθείας, ὥστε νά διασαφηνισθοῦν κάποια θέματα καί νά ἐνημερωθοῦν οἱ μή γνωρίζοντες ἐπαρκῶς τήν ὑπόθεσι, διά νά δυνηθοῦν νά τοποθετηθοῦν ἐν γνώσει καί ὄχι νά τοποθετηθοῦν ἐπειδή ἀκολουθοῦν τό Παλαιό ἤ τό Νέο ἀντιστοίχως ἡμερολόγιο.

Εἶμαι ὑποχρεωμένος λοιπόν νά τονίσω τίς διολισθήσεις ἐκ τῆς ἀληθείας εἰς τήν δοθεῖσα ἀπάντησι καί πρός τοῦτο θά ἀναφερθῶ εἰς τό ποῦ ἑστιάζουν τό πρόβλημα οἱ Ἅγιοι Ἰωάννης Χρυσόστομος καί Νικόδημος Ἁγιορείτης καί πού τό τοποθετοῦν οἱ ἀπαντήσαντες ἀδελφοί εἰς τό ἱστολόγιο «Ἐν Τούτῳ Νίκᾳ».

Ὁ Ἅγ. Νικόδημος λοιπόν γιά νά δείξη ὅτι ἀπαγορεύονται οἱ ἀποσχίσεις γιά θέματα ἡμερολογιακά, ἑορτολογικά, νηστείας κλπ., διότι προφανῶς αὐτά δέν εἶναι θέματα πίστεως, χρησιμοποιεῖ μία ὁμιλία τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἡ ὁποία ἀριθμεῖται ὡς τρίτη εἰς τούς κατά Ἰουδαίων λόγους του καί ἐπιγράφεται: «Εἰς τούς τά πρῶτα Πάσχα νηστεύοντας». Οἱ τά πρῶτα Πάσχα νηστεύοντες ἦταν αἱρετικοί, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀποσχισθῆ ἀπό τήν Ἐκκλησία, διότι ἤθελαν νά κρατοῦν μία παλαιά συνήθεια μέ βάσι τήν ὁποία ἑώρταζαν τό Πάσχα μαζί μέ τούς Ἑβραίους κατά τήν δεκάτη τετάρτη (14^η) ἡμέρα τῆς σελήνης (πανσέληνος) τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας, καί σέ οἱαδήποτε ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος ἐτύγχανε αὐτή ἡ πανσέληνος. Αὐτοί οἱ αἱρετικοί ὀνομάστηκαν Πρωτοπασχίται ἤ Τεσσαρακεδεκατίται.

Εἰς τήν ὁμιλία του αὐτή ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπό τήν ἀρχή θά λέγαμε μέχρι τό τέλος ὁμιλεῖ γιά τήν ἑνότητα τήν ἐκκλησιαστική καί καταδικάζει μέ βαρύτατους χαρακτηρισμούς οἱοδήποτε σχίσμα γίνεται γιά τέτοιους λόγους. Τήν ἑνότητα τήν ἐκλαμβάνει πάντοτε ὡς ἑνότητα ἐκκλησιαστική καί τό σχίσμα ὡς ἀπόσχισι κάποιων ἀπό τούς ὑπολοίπους ἀδελφούς.

Θά ἀναφέρω πρός κατανόησι κάποια τμήματα ἀπό

Το Video με τη μετάφραση της Θ. Λειτουργίας στην Μητρόπολη Δημητριάδος

            

Περί αυτών που νομίζουν οτι δικαιώνονται από τα έργα τους

*  Ο Κύριος, θέλοντας να φανερώσει ότι κάθε εντολή αποτελεί χρέος μας και ότι η υιοθεσία είναι δωρεά Του, με το αίμα Του χαρισμένη στους ανθρώπους, λέει: «Όταν κάνετε όλα τα διαταγμένα σ’ εσάς, να λέτε, είμαστε δούλοι τιποτένιοι και κάναμε ότι χρωστούσαμε να κάνομε»(50). Γι’ αυτό η βασιλεία των Ουρανών δεν είναι μισθός για έργα, αλλά χάρη του Κυρίου που έχει ετοιμαστεί για τους πιστούς δούλους Του.
*  Ο Χριστός πέθανε σύμφωνα με τις Γραφές για τις αμαρτίες μας(51), και σ’ εκείνους που τον υπηρετούν καλώς, χαρίζει ελευθερία. Γιατί λέει: «Εύγε δούλε άξιε και πιστέ! Στάθηκες πιστός στα λίγα, θα σου εμπιστευθώ τα πολλά. Έλα μέσα στη χαρά του.

*  Δεν είναι ακόμα δούλος πιστός, εκείνος που βασίζεται στη ψιλή γνώση των θείων, αλλά εκείνος που δείχνει την πίστη του με την εκπλήρωση των εντολών του Χριστού.
*  Εκείνος που τιμά τον Κύριο, εκτελεί εκείνα που Αυτός διατάζει. Όταν σφάλλει ή παρακούσει, υπομένει τις συνέπειες, αφού οφείλονται σ’ αυτόν.

Ἀνασκόπηση τῆς ἕως σήµερα πορείας τῆς ΦΕΚΦ

Μὲ εὔλογη ἀφορμή, ὁ Πρόεδρος τῆς «Φιλορθοδόξου Ἑνώσεως “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”» μᾶς ὑπέδειξε νὰ δημοσιεύσουμε ἀπόσπασμα ἀπὸ τον Ἀπολογισμὸ τοῦ Προέδρου τῆς Ἔκτακτης Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Συλλόγου, γιὰ νὰ πληροφορηθοῦν κάποιοι ποὺ ἀγνοοῦν -καὶ πέφτουν θύματα παραπληροφόρησης- τὶς δραστηριότητες τοῦ Συλλόγου· εὐχαρίστως ἀνταποκρινόμαστε.

1. Ἀνασκόπηση τῆς ἕως σήµερα πορείας τῆς ΦΕΚΦ.

Στὸ µέτρο τῶν περιωρισµένων δυνατοτήτων µας πλούσιο ὑπῆρξε τὸ ἔργο τῆς ΦΕΚΦ ―ἀπὸ τὴν Ι.Γ.Σ. της ἕως σήµερα― σὲ κείµενα καὶ παρεµβάσεις καὶ ἀγωνιστικὲς κινητοποιήσεις· λέγοντας καὶ κάνοντας αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ εἰπωθοῦν καὶ νὰ γίνουν ―καὶ ποὺ ἄλλοι, λόγω τῆς ἱερατικῆς καὶ ἀρχιερατικῆς ἰδιότητός τους, ἁρµοδιότεροι ἀπὸ ἐµᾶς ἀρνοῦνται νὰ ποῦν καὶ νὰ κάνουν― ὁ «Φλαµιᾶτος» κατέστη σηµαντικὸς παράγοντας στὸν ἀντὶ-Οἰκουµενιστικὸ χῶρο, ὥστε ἡ παρουσία, ἡ δράση καὶ ἡ συµβολή του «Φλαµιάτου» νὰ «ἀναγνωριστοῦν» ἀπὸ οἰκουµενιστὲς καὶ ἀπὸ ἀντὶ-οἰκουµενιστές, σὲ σηµεῖο µάλιστα ποὺ νὰ τιµηθεῖ στὸ πρόσωπο τοῦ Προέδρου τῆς ΦΕΚΦ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πειραιῶς· βεβαίως, ὅπως φάνηκε ἐκ τῶν ὑστέρων, σὲ µία κίνηση προτεταιρισµοῦ µας ἀπὸ τὴν δεσποτοκρατία, δηλαδὴ τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἐξουσιολατρικὸ καὶ ἐξουσιακρατικὸ καθεστὼς ποὺ ληµαίνεται τόσο τὸν οἰκουµενιστικὸ ὅσο καὶ τὸν ἀντὶ-οἰκουµενιστικὸ χῶρο. Καὶ αὐτὸ τὸ ἔργο µας ἐπετεύχθη παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι (α) δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λειτουργήσει κανονικὰ τὸ Δ.Σ. καὶ (β) ἐκ τοῦ συνόλου τῶν µελῶν τῆς ΦΕΚΦ δραστηριοποιήθηκαν ἐλάχιστα µέλη. [...]

Στὴ συνέχεια ἐπιγραµµατικὰ ἀναφέρω τὶς δράσεις µας:

Όμοιος ομοίω, αεί πελάζει! Αντί να ελεγχθεί και να εκδιωχθεί εκ της Εκκλησίας, τιμάται ἀπό τόν Πατριάρχη!

Πηγή: agonasax

Σεβαστοί πατέρες, ἐπίσκοποι καί πρεσβύτεροι τῆς Μακεδονίας μας. Ἐπιθυμοῦμε διακαῶς νά σᾶς κάνουμε μετόχους στόν προβληματισμό καί τήν ἀγωνία μας γιά τήν ἑορτή καί πανήγυρη τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στή Θεσσαλονίκη.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ὅτι ἐφέτος μέ τήν τριχεροῦσα Θεοτόκο καί τόν Μυροβλύτη θά προεξάρχει, ὡς ἐκλεκτός προσκεκλημένος, ὁ Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος,  γεγονός πού θά φέρει στήν πόλη τοῦ Ἁγίου Δημητρίου πολλούς Ἀρχιερεῖς ἀπ’ ὅλη τήν Ἑλλάδα καί φυσικά πολύ λαό.

Πρίν ἀπό ἕνα περίπου μήνα, στίς 20 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. ὁ Πατριάρχης μας δήλωσε κατηγορηματικῶς γιά τή λεγόμενη «Οἰκουμενική κίνηση» ὅτι: «δέν ἐπιδιώκεται ἡ ἀποδοχή μιᾶς συγκρητιστικῆς ὁμολογίας καί δέν προδίδομεν τήν ὀρθοδοξίαν, ὡς κατηγορούμεθα, οὔτε ὑποστηρίζομεν οἰκουμενιστικὰς ἀντιλήψεις, ἀλλά κηρύσσομεν πρός τούς ἑτεροδόξους καί πρός πάντας τήν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν».

Ὅμως, ἡ νύμφη τοῦ θερμαϊκοῦ μολύνθηκε καί μεταβλήθηκε σέ Σόδομα καί Γόμορρα κατά τό τριήμερο 14-16 Ἰουνίου ἐ.ἔ. μέ τή διοργάνωση ἐπαίσχυντης παρέλασης «ὁμοφυλοφιλικῆς ὑπερηφάνειας Gay Pride» μέ χορηγό τοῦ αἴσχους (4500 εὐρώ) τόν δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη.

Ὁ κ. Μπουτάρης

Καταγγελία για την χρήση μεταφράσεως Ευχών Θ. Λειτουργίας στην Δημοτική στην Μητρόπολη Δημητριάδος

Κοι­νο­ποί­η­σις:

1.  Ἱ­ε­ρὰν Μη­τρό­πο­λιν Δη­μη­τρι­ά­δος καὶ Ἁλ­μυ­ροῦ.

2.  Ἱ­ε­ράς Μη­τρο­πό­λεις Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος.

3.  Ἱ­ε­ράν Κοι­νό­τη­τα Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους.

4.  Κα­θη­γου­μέ­νους τῶν 20 Ἱ­ε­ρῶν Μο­νῶν Ἁγ. Ὄ­ρους

5.  Σκῆ­τες καὶ κε­λί­α Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους.

6.   Ἱεράς Μονάς.

7.  Σύ­να­ξιν Κλη­ρι­κῶν καὶ Μο­να­χῶν Ἀν­τι­οι­κου­με­νι­στῶν Πα­τέ­ρων εἰς τήν Ἱ­ε­ρὰν Μο­νὴν Ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος Ἄ­νω Γατ­ζέ­ας.

8.  Θρη­σκευ­τι­κὰ ἔν­τυ­πα καὶ ἐ­φη­με­ρί­δας.

Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε καὶ Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς,
χαί­ρε­τε ἐν Κυ­ρί­ῳ καὶ εὐ­λο­γεῖ­τε.

Δι­ά τῆς πα­ρού­σης ἀ­να­φο­ρᾶς–κα­ταγ­γε­λί­ας–δι­α­μαρ­τυ­ρί­ας μας προ­α­γό­με­θα ἵ­να γνω­στο­ποι­ή­σω­μεν εἰς τὴν Ἱ­ε­ρὰν Σύ­νο­δον τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος τὴν αὐ­θαί­ρε­τον καὶ πα­ρά­νο­μον καὶ ἀν­τι­συ­νο­δι­κὴν και­νο­το­μί­αν, ἡ ὁ­ποί­α ἐ­πε­βλή­θη ἐ­πὶ τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως Δη­μη­τρι­ά­δος ὑ­πὸ τοῦ οἰ­κεί­ου αὐ­τῆς Μη­τρο­πο­λί­του κ. Ἰ­γνα­τί­ου Γε­ωρ­γα­κο­πού­λου, καὶ ἡ ὁ­ποί­α συ­νί­στα­ται εἰς τὴν χρῆ­σιν κα­τὰ τὴν Θεί­αν Λα­τρεί­αν με­τα­φρά­σε­ως εἰς τὴν δη­μο­τι­κὴν γλῶσ­σαν, ἀρ­χι­κῶς ―ἀ­πὸ δι­ε­τί­ας πε­ρί­που― τῶν ἀ­να­γνω­σμά­των καὶ εὐ­χῶν τῶν ἱ­ε­ρῶν Ἀ­κο­λου­θι­ῶν καὶ Μυ­στη­ρί­ων, ἐ­νῶ τε­λευ­ταί­ως ἐ­προ­χώ­ρη­σεν εἰς τὴν χρῆ­σιν με­τα­φρά­σε­ως εἰς τὴν δη­μο­τι­κὴν γλῶσ­σαν κα­τὰ τὴν Θεί­αν Λα­τρεί­αν καὶ τῶν τε­λε­στι­κῶν εὐ­χῶν τῆς Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας. Καὶ μά­λι­στα προ­έ­βη ὁ Δη­μη­τρι­ά­δος κ. Ἰ­γνά­τι­ος εἰς τὴν ἀ­νω­τέ­ρω και­νο­το­μί­αν, πα­ρὰ τὴν ἀ­πὸ 14 Ἀπριλίου 2010 ρη­τὴν ἀ­πό­φα­σιν τῆς Δ. Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, ὅ­τι οὐ­δε­μί­α χρῆ­σις με­τα­φρά­σε­ως κα­τὰ τὴν Θεί­αν Λα­τρεί­αν εἶ­ναι ἐ­πι­τρε­πτὴ ἄ­νευ προ­η­γου­μέ­νης ἐγ­κρί­σε­ως τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου!­.­..

Γνω­ρί­ζο­μεν κα­λῶς ὅ­τι ἡ χρῆ­σις με­τα­φρά­σε­ως εἰς τὴν δη­μο­τι­κὴν γλῶσ­σαν κα­τὰ τὴν Θεί­αν Λα­τρεί­αν εἰς τὴν Ἱ­ε­ρὰν Μη­τρό­πο­λιν Δη­μη­τρι­ά­δος ἐ­γέ­νε­το ἐ­ρή­μην καὶ ἐν οὐ­δε­μί­ᾳ ἐγ­κρί­σει ἢ συγ­κα­τα­θέ­σει τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος. Ἀ­πο­ροῦ­με δὲ δι­ὰ τὸ γε­γο­νὸς ὅ­τι δύ­να­ται ἕ­νας Μη­τρο­πο­λί­της νὰ και­νο­το­μῆ εἰς τὰ ἱ­ε­ρὰ Μυ­στή­ρι­α καὶ τὴν λει­τουρ­γι­κὴν Τά­ξιν τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ νὰ μὴν ἀ­να­κα­λῆ­ται

Συμμαχόντας με την άδικη εξουσία, εδραιώνουν τη θέση τους στο Νεοταξική-Οικουμενιστική Ιεραρχία.

Οι κορυφές της Εκκλησιαστικής γραφειοκρατίας:

 «Σφάξε με αγάμ ν’ αγιάσω»! 

 

Δεν κομίζουμε τίποτα το καινούργιο να πούμε: Πάντα η εκκλησιαστική ιεραρχία και ιδιαίτερα οι κορυφές της, κόντρα στο Ορθόδοξο σώμα, ήταν με το μέρος των ισχυρών του χρήματος και των καθεστώτων…
Ούτε άγνωστο είναι επίσης τούτο:
Ότι πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι το θρησκευτικό ιερατείο του πλανητικού φασισμού, ένα ιερατείο το οποίο «αγωνίζεται» με κάθε μέσον να αλώσει την ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία (έχουμε γράψει πολλά κείμενα επ’ αυτού).

Βραχίονας του Βαρθολομαίου είναι και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Πάντα στο πλευρό των δωσίλογων ανδρεικέλων και ιδιαίτερα της πασοκικής αχρειότητας…

Οι σημερινές, ωστόσο, δηλώσεις των δύο αυτών εκκλησιαστικών- ανδρεικέλων προκαλούν βάναυσα τον ελληνικό λαό, συνακόλουθα και το ποίμνιο της Εκκλησίας.

Η Ελλάδα έχει λεηλατηθεί και αποτεφρωθεί ολοκληρωτικά από τους χρηματιστηριακούς πλανητικούς γκάνγκστερ, ο ελληνικό λαός δολοφονείται ανηλεώς, κτηνωδώς και καθημερινά και οι δύο αυτές κεφαλές βγαίνουν να του πούνε να τα αντιμετωπίσει ΟΛΑ αυτά τα εγκλήματα «με πνευματικό τρόπο»!!!

Αυτό το φρενοβλαβές «αξίωμα» του «σφάξε με αγάμ ν’ αγιάσω», ξεστόμισε, χωρίς ίχνος τσίπας, ο Βαρθολομαίος στη Θεσσαλονίκη!!!

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και τα λόγια του Ιερώνυμου για τις αυτοκτονίες.

Διαβάστε ΕΔΩ:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_20/10/2013_537423

Ούτε για τα προσχήματα δεν κατάγγειλαν, έστω υπαινιχτικά, τους δήμιους και δολοφόνους του ελληνικού λαού.

Απλώς ζητάνε από το λαό να σηκώσει τα χέρια στους ουρανούς και να συμφιλιωθεί με τη δολοφονία του «πνευματικά»!!!

Τέτοια ξεδιάντροπη ταύτιση με τους κτηνώδεις δήμιους του κόσμου, τον πλανητικό φασισμό και τα εδώ δωσίλογα ανδρείκελά τους…

ΑΙΔΩΣ…

Πηγή:Ρεσάλτο

Μια ανάπαυλα ομορφιάς!

Τα ομορφότερα αυστριακά χωριά!

Πηγή: "Τρελογιάννης"

Η Αυστρία είναι γνωστή για τα πανέμορφα και γραφικά χωριά της, τα οποία είναι διάσπαρτα σε όλη τη χώρα, άλλα διάσημα και άλλα άγνωστα στο ευρύ κοινό.  Στο κέντρο της Ευρώπης, με περίπου το 60% της συνολικής της έκτασης να καλύπτεται από τις Άλπεις, η Αυστρία είναι μια πανέμορφη ηπειρωτική χώρα που προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες ταξιδιώτεςς από όλο τον κόσμο, χάρη στα εκπληκτικά της τοπία, τα σπουδαία ιστορικά της μνημεία και τα όμορφα χωριά και τις πόλεις της. Τα πανέμορφα τοπία της χώρας και τα αλπικά σκηνικά, αποτελούν το τέλειο φόντο για τους αυστριακούς οικισμούς και τις μικρές πόλεις που αναφέρονται παρακάτω…
1. Alpbach

Το Alpbach έχει πληθυσμό 2.600 κατοίκους και βρίσκεται σε μια όμορφη τοποθεσία, ενός ηλιόλουστου οροπεδίου στα 1.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην περιοχή Τιρόλο.

(Συνέχεια: Ἄλλα 9 τοπία)