Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΦΕΥΓΑΝ ΚΑΙ ΑΝΕΤΡΕΠΑΝ ΤΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ



4 Δεκεμβρίου: Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ  ΑΝΕΤΡΕΠΑΝ

  ΤΙΣ  ΑΙΡΕΣΕΙΣ,

ΔΕΝ  ΤΙΣ  ΑΨΗΦΟΥΣΑΝ


Στὸν Ὄρθρο τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ,  ψάλλουμε καὶ τὰ ἑξῆς τροπάρια:

Ὀρθοδοξίας ὁδηγέ, εὐσεβείας διδάσκαλε καὶ σεμνότητος, τῆς οἰκουμένης ὁ φωστήρ, τῶν μοναζόντων θεόπνευστον ἐγκαλλώπισμα, Ἰωάννη σοφέ, ταῖς διδαχαῖς σου πάντας ἐφώτισας, λύρα τοῦ Πνεύματος. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀνέτρεψας σοφίᾳ σου, τὰς αἱρέσεις παμμάκαρ, ὦ Ἰωάννη πάνσοφε, καὶ ὀρθόδοξον δόγμα, τῇ Ἐκκλησίᾳ δέδωκας, τοῦ ὀρθῶς δογματίζειν, καὶ δοξάζειν Τριάδα, Μονάδα τρισυπόστατον, ἐν μιᾷ τῇ οὐσίᾳ.

Αὐτὸς ὁ Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ πολέμησε τὴν αἵρεση τῆς Εἰκονομαχίας καὶ ἀναθεματίσθηκε γι’ αὐτό ἀπὸ κανονικὴ Σύνοδο (τυπικὰ Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων), σὲ συμφωνία μὲ ὅλους τοὺς Ἁγίους, διδάσκει ὅτι εἶναι βλαβερὲς οἱ συναναστροφὲς μὲ τοὺς ἄδικους, τοὺς ἀσεβεῖς, τοὺς αἱρετικούς, ἀφοῦ ἔχει σχέση μὲ τὴ σωτηρία μας. Τοῦτο ἰσχύει πολὺ περισσότερο μὲ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές.
Αὐτὴ λοιπόν, εἶναι ἡ διαχρονικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει, ἂν κάποια ἄλλη πρακτικὴ «κατ’ οἰκονομίαν» υἱοθετηθεῖ ἀπὸ ἄλλον Ἅγιο. Γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός:
 «Βλαβεραὶ αἱ πρὸς τοὺς κακοὺς συνουσίαι, ἐπειδὴ νόμος αὐτὸς φιλίας, δι' ὁμοιότητος πεφυκέναι τοῖς συναπτομένοις ἐγγίνεσθαι. Ὡς γὰρ ἐν τοῖς νοσοποιοῖς χωρίοις, ὁ κατὰ μέρος ἀναπεμπόμενος ἀήρ, λανθάνουσαν νόσον τοῖς ἐνδιαιτωμένοις ἐναποτίθεται, οὕτως ἡ πρὸς τοὺς φαύλους συνήθεια μεγάλα κακὰ ταῖς ψυχαῖς ἐναφίησιν, κἂν τὴν παραυτίκα αἴσθησιν τὸ βλαβερὸν διαφεύγῃ. Φασὶ τὸν λοιμὸν οἱ περὶ ταῦτα δεινοί, ἐπειδὰν ἑνὸς ἀνθρώπου, ἢ κτήνους ἅψηται, κατανέμεσθαι ἐπὶ πάντας τοὺς ἐγγίζοντας. Φύσιν γὰρ εἶναι τῆς νόσου ταύτης, τὸ ἐξ ἀλλήλων πάντας ἀναπιμπλάναι τῆς ἀρρωστίας. Τοιοῦτοι δή τινές εἰσι καὶ οἱ ἐργάται τῆς ἀδικίας. Ἄλλος γὰρ ἄλλῳ τῆς νόσου μεταδιδόντες, συννοσοῦσιν ἀλλήλοις καὶ συναπόλλυνται. Φεῦγε τὰς μιμήσεις τῶν κατεγνωσμένων. Ρᾷον κακίας μεταλαβεῖν, ἢ ἀρετῆς μεταδοῦναι· ἐπεὶ καὶ νόσου μετασχεῖν μᾶλλον ἢ ὑγείαν χαρίσασθαι» (Δαμασκηνοῦ Ἰω., Εἰς τὰ ἱερὰ παράλληλα).

Ὅπως λοιπόν, οἱ ψυχικὰ μολυσμένοι μᾶς ἐπηρεάζουν καὶ μᾶς μολύνουν, ἔτσι καὶ οἱ ψυχικὰ ὑγιεῖς, οἱ κατὰ Θεὸν πορευόμενοι καὶ τὶς Ἐντολὲς τηροῦντες, οἱ ἅγιοι, μᾶς παιδαγωγοῦν, μᾶς καθοδηγοῦν καὶ μᾶς ἁγιάζουν, ὅπως στὸ βίο ἄλλου ἁγίου διαβάζουμε: «Εἰ δέ τις σχήματι ἢ λόγοις τὸν Χριστὸν φιλοσοφεῖ, μὴ προσέχετε αὐτῷ. …Εἴ τις εὑρεθῇ πόθῳ τὰς ἐντολὰς τοῦ Χριστοῦ ἐργαζόμενος καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ συμφωνῇ τοῖς ἀγαθοῖς αὐτοῦ λόγοις, πάντοτε ἔχων καρδίαν συντετριμμένην κατευτελίζει ἑαυτὸν νυκτὸς καὶ ἡμέρας. Καὶ ὁ τοιαῦτα ποιῶν, οὗτος ἐν ἀληθείᾳ στήκει, καὶ τῷ τοιούτῳ προσκολληθήσεσθε καὶ ὡς πατέρα καὶ διδάσκαλον καὶ ἀδελφόν …ἑαυτοῖς προσλαμβανώμεθα … Ὁ γὰρ κολλώμενος ἁγίοις ἁγιασθήσεται.  Καὶ πάλιν· “Μετὰ ἀνδρὸς θυμώδους μὴ συναυλίζου, μήποτε μάθῃς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ λάβῃς βρόχους τῇ ψυχῇ σου”· “φθείρουσι γὰρ ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί”.  Ἐὰν δὲ προσκολλᾶσαι, τῷ ἀγαθῷ καὶ συνετῷ προσκολλοῦ» (Callinicus Biogr., ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΥΠΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΡΟΥΦΙΝΙΑΝΑΙΣ).

Εἶναι φανερὸ λοιπόν, ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι διδασκαλία μεμονωμένων μόνον Πατέρων, ἀλλὰ ἡ καθολικὴ στάση τῆς Ἐκκλησίας. Διαβάζουμε στὰ Πρακτικὰ τῆς Ε΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τὴν ἔκδοση τῶν ὁποίων ἐπιμελήθηκε ὁ Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος: «Ὥσπερ γὰρ τὰ χρονιώτερα τῶν παθῶν δυσχερέστατά πώς ἐστι πρὸς τὸ θεραπεῦσαι, ἢ τάχα που καὶ εἰς ἅπαν ἀρνεῖται τοῦτο, οὕτω καὶ ψυχὴ διεστραμμένων ἐννοιῶν καὶ δογμάτων σηπεδόνι ἀρρωστήσασα, δυσαπόβλητον ἔχει τὸ πάθος» (Μελετίου Νικοπόλεως, Ἡ Πέμπτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, σελ. 358).
 Σημάτης Παναγιώτης

Κορναράκης Ιωάννης, Αμετακίνητα Πατερικός, της Βαρβιτσιώτη Δάφνης




Τὰ ξημερώματα τῆς 12ης Ἰουλίου τοῦ 2013, ὁ Ἰωάννης Κορναράκης τοῦ Κωνσταντίνου καὶ τῆς Σταματίνας, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Ποιμαντικῆς Ψυχολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν –ἔχοντας μεταλάβει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἱερέα υἱοῦ του– ἐκοιμήθη, χριστιανικά, ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα καὶ εἰρηνικά

Τὴν καλὴν ἀπολογίαν τοῦ Ἰωάννου Κορναράκη ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Θεοῦ ἐγγυήθηκε ἡ Ἴδια ἡ Κυρία Θεοτόκος, εἰδοποιώντας τον, τὴν προηγούμενη ἡμέρα, ὅτι θὰ ἐρχόταν, γι’ αὐτόν, τὴν ἑπομένη.

Ὁ Πιστός: Αὐτὸ ποὺ ὁδηγεῖ στὴν βεβαιότητα περὶ τῆς καλῆς ἀπολογίας τοῦ Ἰωάννου Κορναράκη ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ δύναμη τῆς πίστεώς του.
Τόσο ἀκατάβλητη ἦταν ἡ πίστη του αὐτή, ὥστε –σὲ ἀντίθεση μὲ ἄλλους πνευματικοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς μας (λαϊκοὺς ἢ/καὶ κληρικούς)–, ἡ δύναμή της διατηροῦσε ἄσβεστη, ἐντός του, τὴν συνεχῆ καὶ ἀδιάλειπτη ἐπίγνωση ὅτι, σὲ κάθε στιγμὴ τῆς ζωῆς του, ἡ παραμικρότερη πράξη του, ὁ κάθε λόγος του καὶ ἡ πιὸ μύχια σκέψη του, ἐπισυμβαίνουν ἐνώπιόν του παντόπτου Θεοῦ.
Ζώντας ἐνώπιον Θεοῦ, ὁ Ἰωάννης Κορναράκης ἦταν συγκλονιστικὰ ἔντιμος, εἰλικρινής, ἀνιδιοτελὴς καὶ διαφανῆς, ὄχι μόνον ἔναντι Αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἔναντι ὅλων

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

Δεκατέσσερα χρόνια κοντά στον γέροντα Πορφύριο, Παπαζάχος Γεώργιος

Eπιστολή  Γεωργίου Παπαζάχου

 Πηγή: http://www.porphyrios.net/?page_id=974

 Ο Γέροντας Πορφύριος στο κελί του κρατώντας την εικόνα της Θεοτόκου 

Δεκατέσσερα χρόνια κοντά του

Γεώργιος Παπαζάχος
(Επ. Καθηγητής Καρδιολογίας στο Παν/μιο Αθηνών

& θεράπων Ιατρός του Γέροντος Πορφυρίου)
«Γράφω αυτη την επιστολή από μιά εσωτερική πίεση να μιλήσω για τον Γέροντα Πορφύριο, που κοιμήθηκε πρίν από 40 μέρες. Έζησα τόσα γεγονότα 14 χρόνια κοντά του, σάν ένας από τούς γιατρούς του, που δεν πρέπει να το κρύψω από τούς αδελφούς μου. Θά διηγηθώ μερικά περιστατικά, που παρουσιάζουν το Γέροντα σάν άρρωστο και σάν γιατρό. Συγχωρέστε μου τα προσωπικά στοιχεία, που αν αφαιρεθούν αλλοιώνουν τα γεγονότα. Ασφαλώς, άλλοι έζησαν άλλες συγκινήσεις κοντά του. Καί δεν πρέπει να χαθούν, γιατί αποτελούν σημάδια της αγίας βιοτής του, αποδείξεις της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στή ζωή μας και υποθήκες για ολόκληρη τή γενιά μας.

Ο Γέροντας και η αρρώστια του

Ήταν πραγματικά άρρωστος. Μέ πλήθος αρρώστιες επάνω του. Τά περισσότερα συστήματα έπασχαν. Προσωπικά διεπίστωσα: έμφραγμα μυοκαρδίου (προσθιοδιαφραγματικό με πλαγία ισχαιμία), χρονία νεφρική ανεπάρκεια, έλκος δωδεκαδακτύλου (με επανειλημμένες γαστρορραγίες), χειρουργηθείς καταρράκτης (με αποβολή του φακού και τύφλωση), έρπης ζωστήρ στο πρόσωπο, σταφυλοκοκκική δερματίτιδα στο χέρι, βουβωνοκήλη (με συχνή περίσφιγξη), χρονία βρογχίτιδα, αδένωμα της υποφύσεως στο κρανίο.
Καί η υπομονή του ιώβειος. Όταν είχε τον έρπητα σε έξαρση και όλο το δεξιό του πρόσωπο (τριχωτό κεφαλής, παρειά, αυτί, σαγόνι) ήταν μιά ανοιχτή πληγή, τον ερώτησα πόσο έντονο πόνο αισθάνεται’ μού απάντησε: “Σάν να ακουμπάω το δεξί μου μάγουλο σε τηγάνι με ζεματιστό λάδι”. Καί ήταν απόλυτα ήρεμος. Δέν άφηνε ούτε υποψίες ότι υποφέρει, ούτε ένα βογγητό.
Πολλές φορές, ενώ βρισκόμουν

Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013

Με ποιούς συμπροσεύχονται και συλλειτουργοῦν οἱ Ἑλλαδίτες Ἐπίσκοποι; Σὲ ποιούς ὑπακούουν οἱ πνευματικοὶ καὶ συνιστοῦν καὶ σ' ἐμᾶς νὰ κάνουμε κάνουμε ὑπακοή;






Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

Πηγή: anavaseis

Ο πρώην πάπας Ratzinger μαζί με τον ιδρυτή της Bilderberg πρίγκηπας Bernhard μετείχαν σε ειδεχθείς δολοφονικές τελετουργίες;


 «Είδα τον Joseph Ratzinger να δολοφονεί

ένα μικρό κορίτσι...»

Μια νέα συγκλονιστική μαρτυρία που ενισχύει αν όχι επιβεβαιώνει την εμπλοκή του Ratzinger σε μια τελετουργική θυσία ενός παιδιού στην Ολλανδία τον Αύγουστο του 1987 ήρθε στο φως.
   «Eίδα τον Joseph Ratzinger να δολοφονεί ένα μικρό κορίτσι μέσα στον Πύργο Francais το φθινόπωρο του 1987, εξιστορεί ο μάρτυρας ο οποίος συμμετείχε κανονικά στο λατρευτικό τελετουργικό και τη δολοφονία παιδιών».
«Ήταν φριχτό και φοβερό και αυτό δεν συνέβη μια και μόνο φορά. Ο Ratzinger συμμετείχε συχνά. Αυτός, ο Ολλανδός Καθολικός Καρδινάλιος Alfrink και ο ιδρυτής της Bilderberg o Πρίγκηπας Bernhard συμπεριλαμβάνονταν στα πιο εξέχοντα πρόσωπα των συμμετεχόντων».
Αυτός ο νέος όσο και καθοριστικός μάρτυρας επιβεβαιώνει τις ειδεχθείς πράξεις που κατέθεσε η oλλανδέζα Toos Nijenhuis. Αυτή η μάρτυρας δημοσιοποίησε στις 8 Μαίου 2013 ότι είδε

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

OI ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ, π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ



Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς ἔχει ὡς προϋπόθεση τὴν ὑπακοὴ σὲ γέροντα;   Ποιά εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη διδασκαλία;



OI ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ ΘΕΩΡΙΕΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ



Ἡ περίοδος πού διερχόμεθα ὡς προετοιμασία γιά τήν μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων ἔχει, ἐκτός τῶν ἄλλων γιά ἐμᾶς τούς κληρικούς, καί περισσότερη πνευματική ἐργασία (ἐννοῶ κυρίως τήν ἐξομολόγησι καί καθοδήγησι, ἐπίσκεψι ἀρρώστων κλπ.) εἰς τρόπον ὥστε νά μήν μένη χρόνος γιά ἐνημέρωσι καί ἀπάντησι σέ διάφορα κείμενα πού δημοσιεύονται στό διαδίκτυο καί ἀλλοῦ.

Ἐπειδή ὅμως, μοῦ ἀπεστάλη ἕνα ἀντίγραφο κειμένου, τό ὁποῖο θέτει ὡς ἀπαραίτητο προϋπόθεσι γιά νά ἀποτειχισθῆ κάποιος τό νά ἔχει προηγουμένως πάρει τήν εὐλογία τοῦ γέροντός του καί πνευματικοῦ του πατρός, ἐθεώρησα ἀναγκαῖο νά γράψω κάποιες σκέψεις χάριν τῆς ἀληθείας, ὥστε νά ἀντιληφθῆ ὁ κάθε καλοπροαίρετος ἀναγνώστης τό εὐόλισθο καί ἀντιπατερικό αὐτῆς τῆς θεωρίας καί τό ὅτι ἀποτελεῖ μία ἁπλή δικαιολογία προκειμένου νά μήν πράξωμε ἐν καιρῷ αἱρέσεως ὅσα ἐθέσπισαν ἡ ἁγ. Γραφή καί οἱ ἅγ. Πατέρες.
Τό κείμενο πού μοῦ ἀπεστάλη εἶναι ἀπό τό ἱστολόγιο «Κατάνυξις» καί σ’ αὐτό ἀναφέρεται ἡ ὑπακοή πού ἔκανε ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Κωνσταμονίτου π. Ἀγάθων, στόν γέροντά του π. Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνας, παρ’ ὅτι, ὅταν εἶδε κάποιες αἱρετικές πράξεις τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου πρός τόν Πάπα, ὁ ἴδιος ἠθέλησε ὡς ἐκ τούτου νά διακόψη πάραυτα τό μνημόσυνο τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχου. Τότε ὁ π. Ἐφραίμ τόν συγκράτησε καί τοῦ εἶπε ὅτι ἀκόμη δέν ἦλθε ἡ ὥρα γιά τήν ἀποτείχισι κι ἔτσι ὁ π. Ἀγάθων ἔκανε ὑπακοή στόν γέροντά του.
Ὁ ὑπεύθυνος τοῦ ἱστολογίου αὐτοῦ π. Νικόλαος Μανώλης ἐδικαιολόγησε αὐτήν τήν στάσι τοῦ π. Ἀγάθωνος καί μάλιστα ἔγινε προσπάθεια καί ἀπό τούς δύο νά τήν κατοχυρώσουν ὡς ὀρθόδοξο γραμμή ἐν καιρῷ αἱρέσεως, τό νά ἀπαιτῆται, δηλαδή, ἡ εὐλογία καί συγκατάθεσις τοῦ γέροντος, προκειμένου νά ἀποτειχισθῆ κάποιος καί νά ἀπομακρυνθῆ ἐκκλησιαστικῶς ἀπό τήν αἵρεσι καί τούς φορεῖς της.
Κατ’ ἀρχάς πρέπει νά ἀναφέρω ὅτι

Ενισχύσατε τους ...Οικουμενιστές με τον όβολό σας!




ΣΚΟΠΙΜΑ γεγονότα γιὰ τὴν ἑδραίωση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνοχή μας ἢ ἡ συμπόρευση μὲ αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς (ΑΝΤΙ τῆς ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΕΩΣ ) εἶναι έπίσης ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ!






Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἐγκαθιδρύεται ἐπίσημα καὶ σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα. Οἱ συμπροσευχὲς ἔγιναν κανόνας. Δὲν ἀποτελοῦν  τυχαῖα  γεγονότα, ὅπως στὸ παρελθόν, ἀλλὰ σκόπιμη καὶ πείσμονα ἀνατροπὴ τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως. Καὶ ὅλοι σχεδὸν μὲ τὴν ἀνοχή τους τὴν ἐπικροτοῦν ἢ διαμαρτύρονται, ἀλλὰ μέχρι ἐκεῖ!
Ἡ πάγια τακτικὴ τῆς διαχρονικῆς Ἐκκλησίας περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν αἵρεση καὶ Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν αἱρετιζόντων "πάει περίπατο"!

Στὶς φωτογραφίες: Συλλείτουργα τὴν 30 Νοεμβρίου 2013
Στὸ Φανάρι: Παπικοὶ καὶ Ὀρθόδοξοι συμπροσεύχονται, στέλνοντας τὸ αἱρετικὸ «μήνυμα» τῶν "ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν" στὰ πέρατα τῆς Ὀρθοδοξίας.
Στὴν Πάτρα: Οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι δὲν ἀρκοῦνται στὶς ἀναγκαῖες ἐπαφὲς μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους ἢ ἐκείνους ποὺ παραιτήθηκαν (λόγῳ σκανδαλισμοῦ τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ὅπως ὁ πρ. Θεσσαλιώτιδος), ἀλλὰ συλλειτουργοῦν ἀδιακρίτως ὅλοι μὲ ὅλους, σὰν νὰ μὴ συμβαίνει τίποτα!
Κατὰ τὰ ἄλλα, διαμαρτύρονται γιὰ ποικίλα θέματα δευτερεύοντα καὶ τριτεύοντα, ἀρκεῖ αὐτὰ νὰ μὴ ἀγγίζουν Ἱεράρχες!
                                                   «Νῦν ἐσχάτη ὥρα ἐστί»! 



(Σημ.: Στὴν Πάτρα συλλειτούργησαν οἱ Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος ("ποτέ δὲν θὰ σᾶς πῶ ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση"), Ναυπάκτου Ἱερόθεος, Βρεσθένης Θεόκλητος, Γλυφάδας Παῦλος, Ἱερισσοῦ Θεόκλητος, Πατρῶν Χρυσόστομος, Σερρῶν Θεολόγος καὶ  Ἀτλάντας Ἀλέξιος).