Έτσι όπως διεξάγετε τον Διάλογο, "Αμάν καὶ πότε"!

Μητροπολίτης Περγάμου

Ιωάννης Ζηζιούλας

«Κίνδυνος αποτυχίας

θεολογικού διαλόγου με Καθολικούς»

Ἀπὸ ἱστολόγιο "Κατάνυξις"

(Σχόλιο διαχειριστών Ιστολογίου Κατάνυξης: Η συνεργάτιδα της “Κατάνυξης”, καθηγήτρια Αγγλικών, Ελένη Μητρούδη, μετέφρασε το άρθρο από εδώ. Την ευχαριστούμε θερμότατα και της ευχόμαστε καλή Σαρακοστή).

Ο  Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης  Ζηζιούλας   έκρουσε τον  κώδωνα  του κινδύνου για  τις διαιρέσεις  που υπάρχουν στις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Κάποιοι έχουν μετατρέψει  την Ορθόδοξη ενότητα σε μια συμμαχία ανάμεσα σε θρησκευτικές ιεραρχίες  που δημιουργήθηκαν για να αντιμετωπίσουν μαζί  θέματα σεξουαλικής ηθικής.

Σχόλιο. "Πατερικὴ Παράδοση"

1. Ἐξ ἀρχῆς ἦταν φανερὸ ὅτι σκοπὸς τῆς Οἰκουμενικῆς κινήσεως δὲν ἦταν ἡ ἐπιστροφὴ τῶν αἱρετικῶν, ἀλλὰ ἡ μεταστροφὴ τῶν Ὀρθοδόξων, δηλαδὴ ἡ διαστροφὴ τοῦ Ὀρθοδοξίας.

2. Καὶ ἐπειδὴ ἡ αἵρεση ‒δηλαδὴ ὁ διάβολος‒ φώλιασε στὶς καρδιὲς τῶν ἡγετικῶν στρωμάτων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν μποροῦν νὰ συνενοηθοῦν μεταξύ τους. Τώρα λοιπόν, κλαψουρίζετε Μητροπολίτα Περγάμου κ. Ζηζιούλα, ὅτι ὑπάρχει «κίνδυνος ἀποτυχίας τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου μὲ τοὺς Καθολικούς» ἐξαιτίας «τῶν διαφορῶν ποὺ ὑπάρχουν ἀνάμεσα στὶς  Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες»! Οὐδέποτε ἀνέγνωται εἰς τὰς Γραφάς, κ. Ἰωάννη, ὅτι «πᾶσα βασιλεία ἐφ' ἑαυτὴν διαμερισθεῖσα, ἐρημοῦται, καὶ οἶκος ἐπὶ οἶκον, πίπτει. εἰ δὲ καὶ ὁ σατανᾶς ἐφ' ἑαυτὸν διεμερίσθη, πῶς σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ» (Λουκ. ια΄ 17-18).

3. Λέτε, Σεβασμιώτατε ἅγιε Περγάμου: «Οἱ Ὀρθόδοξοι πάντα ἔβλεπαν τὸν Πάπα οὐσιαστικὰ σὰν τὸν Ἀρχιερέα τῆς Ρώμης»! Δὲν μᾶς λέτε, ὅμως (κρύβοντας πονηρότατα τὴν Ἀλήθεια) ὅτι πίσω ἀπ’ αὐτὸ τὸν τίτλο τοῦ «Ἀρχιερέα τοῦ Ρώμης» καλύπτεται τὸ Παπικὸ Πρωτεῖο, τὸ ὁποῖο ἀποδέχεσθε καὶ ἔχετε ἐργολαβικὰ ἀναλάβει νὰ τὸ «περάσετε» πάσῃ θυσίᾳ στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο! Καὶ λέτε ψέματα, καλέ μας Ἐπίσκοπε. Πότε, ἀλήθεια, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία  ἀποδέχτηκε «ρόλο του Πάπα «ὡς παγκόσμιου πρώτου»; Οὐδέποτε. Ἀλλὰ ξέρουμε (ἐσεῖς κι οἱ παναιρετικοὶ Οἰκουμενιστὲς τῆς φατρίας τοῦ Φαναρίου) μαγειρέψατε κάποια φόρμουλα, ἕνα τρόπο, ὥστε «μὲ τέτοιο τρόπο νὰ εἶναι ἀποδεκτό  (τὸ Πρωτεῖο) ἐπίσης καὶ ἀπὸ τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες». Μιὰ διόρθωση λοιπόν: Ἀπὸ τὶς ἡγεσίες τῶν Οἰκουμενιζόντων Ἐπισκόπων καὶ τῶν ἀδρανούντων ποιμένων, ποὺ σᾶς δίνουν τὴν ἄδεια νὰ ὁμιλεῖτε ἔτσι, κοινωνοῦντες καὶ συλλειτουργοῦντες μὲ σᾶς καὶ τὸν προϊστάμενό σας, καὶ τρέμοντας τὴν ἐτυμηγορίας σας.

 Ὁ Περγάμου ἐν στολῆ μὲ  Πάπα Βενέδικτο καὶ ἀσπαζόμενος τὴν χεῖρα τοῦ Πάπα Φραγκίσκου!!!

4. Ὁμιλεῖτε ὡς Καρδινάλιος τοῦ Πάπα, «σοφολογιώτατε» κ. Ζηζιούλα, παραπλανώντας τοὺς Ὀρθοδόξους, ὅταν λέτε: «Οἱ Ὀρθόδοξοι  βλέπανε τὸ Πάπα ὡς ...ἕνα εἶδος εἐκκλησιαστικοῦ  ἰμπεριαλισμού..., τώρα ὅμως βλέπουμε ὅτι ὑπάρχουν ἐνδείξεις γιὰ τὸ ὅτι ἰσχύει τὸ ἀντίθετο»!!! Τὸ ἀντίθετο ἰσχύει μόνο γιὰ ὅποιον βλέπει μὲ τὰ γυαλιὰ τοῦ Καρδινάλιου, Μητροπολίτα Περγάμου.                     "Πατερικὴ Παράδοση"

Από τον Gianni Valente

BATIKANO

Ο  θεολογικός διάλογος ανάμεσα στην Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία ο οποίος ξεκίνησε με στόχο την επίτευξη ολοκληρωμένης μυστηριακής κοινωνίας  διατρέχει  τον κίνδυνο να αναβληθεί  μονίμως. Και ένας από τους κύριους λόγους που συμβαίνει αυτό φαίνεται να είναι οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στις  Ορθόδοξες Εκκλησίες και  σημαίνοντες κύκλους στο εσωτερικό της Ορθόδοξης πίστης- το πατριαρχείο Μόσχας  κυριότατα- οι οποίοι αρνούνται  να αναγνωρίσουν έναν  παγκόσμιο αρχιεπίσκοπο ως αρχηγό Εκκλησίας, θεμελιωμένο σε μια κοινή και  κανονική εκκλησιαστική παράδοση.  Αυτός  που χτύπησε τον κώδωνα του κινδύνου δεν ήταν άλλος από τον Μητροπολίτη Περγάμου, Ιωάννη Ζηζιούλα,  πρώην μέλος της Συνόδου για το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης,  συν-Πρόεδρο της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής για τον Θεολογικό Διάλογο ανάμεσα στην Καθολική Εκκλησία και τις Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Ο Ζηζιούλας, τον οποίο πολλοί θεωρούν ως τον καλύτερο εν ζωή Χριστιανό Θεολόγο ( το έργο του «Η Εκκλησιολογία της Θείας Ευχαριστίας» χαίρει εκτίμησης και είναι αποδεκτό και από τον Πάπα Φραγκίσκο και από τον προηγούμενό του Βενέδικτο XVI) αποκαθιστά την πίστη στην επερχόμενη συνάντηση στα Ιεροσόλυμα τον επόμενο Μάιο  ανάμεσα στον  Αρχιερέα της Ρώμης και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Βλέπει την ενότητα ανάμεσα στους Χριστιανούς σαν κάτι παραπάνω από μια συμμαχία ανάμεσα στις ιεραρχίες της Εκκλησίας για τον σχηματισμό ενός «κοινού μετώπου» αντιμετώπισης ηθικών και σεξουαλικών  θεμάτων. Στο μεταξύ η κατεύθυνση που έχει πάρει το θέμα της Ουκρανικής κρίσης εγείρει ερωτήματα/δημιουργεί θέμα ακόμη μια φορά για τον έλεγχο που ασκεί το Πατριαρχείο της Μόσχας πάνω στην πλειονότητα των  Ορθόδοξων ενοριών στην Ουκρανία.  

Πλησιάζει η μέρα της συνάντησης του Πάπα και του Πατριάρχη στα Ιεροσόλυμα. Τι να περιμένουμε απ’ αυτήν;

«Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Η συνάντηση  αυτή γίνεται εις ανάμνηση/μνημόσυνο της συνάντησης ανάμεσα στον Πάπα Παύλο VI και τον Αθηναγόρα πριν 50 χρόνια, τότε που ήταν η πρώτη φορά που ένας Πάπας και ένας Οικουμενικός Πατριάρχης συναντήθηκαν από τότε που έγινε το σχίσμα. Ο εναγκαλισμός τους άναψε ελπίδες για μια επερχόμενη ένωση ανάμεσα στην Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτή η ένωση όμως δεν έγινε ακόμη. Αλλά είναι σημαντικό να δείξουμε στον κόσμο ότι συνεχίζουμε να κινούμαστε υπομονετικά και αποφασιστικά προς αυτή την κατεύθυνση (της ένωσης) και οδεύουμε  για να το πετύχουμε. Δεν έχουμε σταματήσει να το επιδιώκουμε. Γι’ αυτό και η συνάντηση του Φραγκίσκου με τον Βαρθολομαίο δεν θα είναι απλά εις ανάμνηση του αντίστοιχου γεγονότος στο παρελθόν  αλλά  αντιπροσωπεύει και μια πόρτα που ανοίγει στο μέλλον»

Ένα χρόνο μετά την εκλογή του Πάπα Φραγκίσκου ποια  πιστεύεται ότι είναι η επικρατούσα άποψη/εντύπωση των Ορθόδοξων  πιστών και αρχηγών των Ανατολικών Εκκλησιών γι’ αυτόν;    

«Ο Πάπας Φραγκίσκος μας εξέπληξε θετικά, όχι μόνο με το στυλ του, το ταπεραμέντο του, την ταπείνωσή του  αλλά και με τις ενέργειες που κάνει ως Πάπας για να φέρει την Καθολική και Ορθόδοξη Εκκλησία πιο κοντά. Οι Ορθόδοξοι πάντα έβλεπαν τον Πάπα ουσιαστικά σαν τον Αρχιερέα της Ρώμης και ο Πάπας Φραγκίσκος συχνά αναφέρεται σ’ αυτόν τον τίτλο ως ένα τίτλο που του επιτρέπει να ασκήσει το ιερατικό του έργο. Οι Ορθόδοξοι  επίσης  πάντα  βλέπανε το Πάπα ως ένα άτομο που έβαζε τον εαυτό του σε βάθρο και την παπική εξουσία ως ένα είδος εκκλησιαστικού  ιμπεριαλισμού/αυτοκρατορίας  και θεωρούσαν ότι σκοπός του Πάπα ήταν να τους καθυποτάξει και να ασκήσει την εξουσία του πάνω τους. Τώρα όμως βλέπουμε ότι υπάρχουν ενδείξεις για το ότι ισχύει το αντίθετο, αφού για παράδειγμα ο Πάπας έχει αρκετές φορές τονίσει το ότι η Καθολική Εκκλησία μπορεί να μάθει

Ελέησόν με τον παραπεσόντα!

Κυριακὴ της Τυρινής

«Το στάδιον των αρετών ηνέωκται· οι βουλόμενοι αθλήσαι, εισέλθετε» (Τροπάριο των αίνων)

Απόστολος: Ρωμ. ιγ΄ 11 -ιδ΄4

Ευαγγέλιο: Ματθ. στ΄ 14-21

«Στάδιον αρετών», χαρακτηρίζει ο υμνωδός την περίοδο  της Μεγάλης Σαρακοστής, γιατί είναι περίοδος εντονότερου πνευματικού αγώνα και οι αθλητές μπαίνουν ελεύθερα στον πνευματικό στίβο με ετοιμότητα, με δύναμη και προ πάντων  με θέληση να αγωνιστούν. Αν η περίοδος των τριών προηγούμενων Κυριακών του Τριωδίου θεωρηθούν ως περίοδος «προπόνησης» στη βάση των αρετών που είναι η ταπεινοφροσύνη και η μετάνοια, η περίοδος που αρχίζει από αύριο είναι περίοδος διάθεσης και αγωνιστικής πορείας. Αν στον αθλητικό στίβο μπαίνει περιορισμένος αριθμός αθλητών και βραβεύονται μόνο οι τρεις πρώτοι, στον πνευματικό στίβο βραβεύονται όλοι όσοι θα αγωνιστούν «νομίμως» (Β΄ Τιμ. β΄5), ανεξάρτητα από τη σειρά που θα τερματίσουν.

Ο πνευματικός αγώνας επικεντρώνεται σε τρία βασικά σημεία. (1) Στην προσφορά της συγχώρησης στο συνάνθρωπο. (2) Την ειλικρινή και όχι υποκριτική άσκηση και προβολή των αρετών και ιδιαίτερα της νηστείας. Και (3) Την επικέντρωση της προσοχής του ανθρώπου στους πνευματικούς και ουράνιους θησαυρούς οι οποίοι, σε σχέση με τους γήινους είναι άφθαρτοι και αιώνιοι.

Βάση, λοιπόν, και θεμέλιο αυτού του αγώνα είναι

Συνυπεύθυνοι οι Οικουμενισταί, πρωτ. Θεοδώρου Ζήση

Συνυπεύθυνοι οἱ ἀντι-Οικουμενισταὶ

διὰ τὴν κακοποίησιν τῆς Εὐαγγελικῆς Παραδόσεως

καὶ τὴν ἀλλοτρίωση τῆς συνειδήσεως τῶν Ὀρθοδόξων!

                                                                            «Πατερική Παράδοση»

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης

Συνυπεύθυνοι οἱ Οἰκουμενισταὶ

διὰ τὴν κακοποίησιν τοῦ Εὐαγγελίου

καὶ τὴν ἀπώλειαν τῶν ἑτεροδόξων

Γράφει ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης 

Ὁμότιμος Καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

«Επέτυχαν ἤδη νά μᾶς τσουβαλιάσουν καί νά μᾶς ἐντάξουν στό παμπροτεσταντικό “Παγκόσμιο Συμβούλιο ᾿Εκκλησιῶν”, δηλαδή στό Παγκόσμιο Συμβούλιο Αἱρέσεων καί Πλανῶν» (π. Θ. Ζήζης). 
«Κι ἐμεῖς ἀποδεχόμαστε αὐτὴν τὴν ἐπιτυχία τους!  Ἐπι-κοινωνοῦμε, δηλ. ἐπὶ χρόνια καὶ ἐπισήμως μὲ τὴν αἵρεση, Οἰκουμενιστὲς καὶ Ὀρθόδοξοι!!! Καὶ ἀρνούμαστε  νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ αὐτούς, ἔστω καὶ τὴν ἐσχάτη ὥρα, ὑβρίζομε δέ, ὅσους τὸ πράττουν»! (Π. Συμεών)

1. ῾Ο Παπισμὸς καὶ ὁ Προτεσταντισμὸς διέστρεψαν τὸ Εὐαγγέλιο

Πολλά μέλη τοῦ πληρώματος τῆς ᾿Εκκλησίας ἀγωνιοῦν τόν τελευταῖο καιρό γιά τήν καταστροφική καί ραγδαία ἐξέλιξη τῶν λεγομένων διαχριστιανικῶν σχέσεων τῆς ᾿Ορθοδοξίας πρός τίς δύο μεγάλες αἱρέσεις τῆς Δύσεως, τόν Παπισμό καί τόν Προτεσταντισμό. ῾Η ἀνησυχία τους αὐτή ἔχει ἐκφρασθῆ πολλαχῶς, ἐφέτος δέ μέ τήν σύνταξη τῆς γνωστῆς «Ὁμολογίας Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἡ ὁποία, διαδιδόμενη καί ὑπογραφόμενη ἀπό πολλούς, γιά πρώτη φορά ἐνόχλησε καί ἐτάραξε τούς ἐφησυχάζοντας καί καυχωμένους γιά τίς ἐπιτυχίες τους Οἰκουμενιστάς.

῾Η περιρρέουσα πολιτική καί πολιτισμική ἀτμόσφαιρα τῆς παγκοσμιοποίησης τείνει στήν ἐξάλειψη ὄχι μόνον τῶν γεωγραφικῶν ὁρίων μεταξύ τῶν ἐθνῶν, ἀλλά καί στό γκρέμισμα τῶν πνευματικῶν, πολιτιστικῶν καί θρησκευτικῶν ὁρίων. Στόχος καί ὅραμα νά ἰσοπεδωθοῦν οἱ διαφορές καί οἱ ἰδιαιτερότητες, νά ὁμογενοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι στά πιστεύω τους καί στόν τρόπο ζωῆς, νά δημιουργηθεῖ νέος τύπος ἀνθρώπου, χωρίς πνευματικές ἀνησυχίες καί ὑπερκόσμιες ἀναζητήσεις, ἀλλά προσκολλημένος στή γῆ, στήν ὑλική εὐμάρεια καί εὐημερία.

Αὐτό ἐξυπηρετεῖ δύο συγκεκριμένους στόχους τῶν σχεδιαστῶν· νά καταντήσουν οἱ ἄνθρωποι ὑλικά καταναλωτικά ὄντα, πού θά αὐξάνουν τά ὑλικά καί οἰκονομικά κέρδη τῶν ἐπιχειρήσεων καί θά ὑποδουλώνονται συγχρόνως στήν καθημερινή βιοπάλη γιά τήν ἐξασφάλιση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ὁ βαθμός τῆς ἀπόλαυσης τῶν ὁποίων εἶναι στά χέρια τῶν ἰσχυρῶν, ὥστε μέ ἐλεγχόμενες οἰκονομικές κρίσεις ἤ παροχές νά κρατοῦν τούς λαούς πειθήνιους καί ὑπάκουους.

Ὁ δεύτερος ἐμφανής στόχος εἶναι νά θέσουν στό περιθώριο τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί τήν Ἐκκλησία, πού ἀποτελοῦν τίς μόνες δυνάμεις ἀντιστάσεως στήν ὑλοκρατία, ὥστε ἡ νέα Οἰκουμένη νά κυβερνᾶται ὄχι ἀπό τόν Χριστό, ἀλλά ἀπό τόν ᾿Αντίχριστο. Μόνον ὁ Χριστός ἐνίκησε

"καί ἐσύ ...πᾶσαν σπουδήν ἐπίδειξε εἰς τήν τῶν πεπλανημένων (Οἰκουμενιστῶν, Παπικῶν...) ἐπάνοδον

Πηγή: "Κατάνυξις"

Τι να απαντάμε σε όσους μας λένε

να μην ανακατευόμαστε στα θέματα πλάνης, αιρέσεων

και της παναίρεσης του οικουμενισμού!

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

Σχόλιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ:

    Ἄν μιά φορά εἶναι σωτήρια ἡ ὑλική ἐλεημοσύνη, ἀπείρως σωτηριοδέστερη εἶναι ἡ πνευματική ἐλεημοσύνη.

         Γιατί ἠ πρώτη ἀπευθύνεται στήν σάρκα πού ἀργά ἤ γρήγορα θά γίνει στάχτη καί σποδός καί τροφή σκουληκιῶν, ἐνῶ ἡ δεύτερη ἀπευθύνεται στήν ἀθάνατη ψυχή πού θά ὑπάρχει αἰώνια εἴτε στήν κόλαση (μή γένοιτο), εἴτε στόν Παράδεισο!

          Ἡ ἐντολή  τοῦ Κυρίου  γιά τόν ἀδελφό μας  εἶναι  νά τόν ἀγαπᾶμε ὅπως τόν ἑαυτό μας: "θέλεις ἀγαπᾶ τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν" (Ματθ. 22, 39). Ἐμεῖς θέλουμε νά σωθοῦμε (οἱ ἔχοντες σῶας τάς φρένας, τουλάχιστον), ἑπομένως, ἔχουμε χρέος ἀγάπης καί τήν σωτηρία τοῦ πλησίον μας.

          Ἡ Καθολική Ἐπιστολή Ἰακώβου, κεφ. 5, στίχ. 20 μᾶς λέγει:

          "γινωσκέτω ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν".

        Ἐκτός ὅμως ἀπό πνευματική ἐλεημοσύνη καί ἀγάπη στόν πλησίον, πάνω ἀπ' ὅλα προέχει ἡ ἐξ ὁλοκλήρου ἀγάπη πρός τό Πρόσωπο τοῦ Κυρίου καί ἡ ὀρθή ὁμολογία τῆς Ἀληθείας! "Καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. αὕτη πρώτη ἐντολή" (Μάρκ. 12,30).

          Ἄς σφραγιστοῦν τά στόματα "τῶν λαλούντων ἄδικα", ὄπως μᾶς λέγει ὁ Ψαλμωδός Δαυΐδ καί ὄχι τά στόματα τά ὁμολογοῦντα τόν Ἀληθινόν Θεόν καί τά ἐπιστρέφοντα ψυχές τῶν εἰκόνων Του καί συνανθρώπων μας!

  Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης:

     Καί καθώς ὅταν ξημερώση ἡ ἡμέρα σπουδάζει κάθε τεχνίτης καί πραματευτής νά αὐξήσει τόν σωματικόν πλοῦτον του μέ νέα κέρδη, ἔτσι ἄς σπουδάζη καί κάθε χριστιανός, πῶς νά αὐξήση τόν πνευματικόν πλοῦτον του, μέ κέρδος τή σωτηρία τῶν ἀδελφῶν του, ἐπειδή τόσον πολύτιμον πράγμα εἶναι ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου καί τόσον ἀκριβή εἶναι ἡ σωτηρία της, ὥστε ὄπου, μιᾶς ψυχῆς, δέν εἶναι ὅλος ὁ κόσμος ἀντάξιος. 

         Διά τήν ψυχήν ἔγινε ὅλη ἡ κτίσις...διά τήν ψυχήν ἐδόθη ὁ Νόμος, οἱ προφητεῖαι, τό Εὐαγγέλιον...διά τήν ψυχήν Ἀγγέλων διακονίαι, προπάτορες, Προφῆται, Ἀπόστολοι, Δίκαιοι κλπ κλπ. Καί διά νά εἴπω τό μεγαλύτερον, διά τήν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς, Αὐτός ὁ Υἱός Θεοῦ, ἦλθεν ἐπί τῆς γῆς καί ἔγινεν ἄνθρωπος καί ἐκοπίασε καί ἐπείνασε καί ἐδίψησε καί ἔπαθε τόσα πάθη καί ἐσταυρώθη καί ἔχυσεν ὄλο τό αἷμα Του καί ἀπέθανεν καί ἐτάφη, καθώς εἶπεν ὁ χρυσοῦς Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος: "ἐννόησον διατί Προφῆται; διατί Ἀπόστολοι; διατί Ἄγγελοι πολλάκις ἐπέμφθησαν; διατί Αὐτός ὁ Μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ παρεγένετο; οὔχ ἵνα ἀνθρώπους διασώσει; Οὐχ ἵνα πεπλανημένους ἐπαναγαγάγη;

         Τοῦτο καί ἐσύ ποίησον κατά δύναμιν τήν σήν...πᾶσαν σπουδήν ἐπίδειξε καί πρόνοιαν εἰς τήν τῶν πεπλανημένων ἐπάνοδον".

Λόγος ε' κατά Ἰουδαίων.

"Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων,

ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς·

ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων,

ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς".

 [Ματθ. ι' 32-33]

http://kaiomenivatos.blogspot.gr