ΠΑΠΑΣ- ΟΜΠΑΜΑ - ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΣΤΟ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ...!!! (Βίντεο)

Πάπας, Ὀμπάμα, Θρησκ. αρχηγοί, ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ στο λευκό Οίκο, σήμερα! Στὸ πλευρό τοῦ Πάπα θὰ βρεθεῖ καὶ ὁ Ἀρχ. Ἀμερικῆς Δημήτριος, ὅπως ἔσπευσε στὸ Φανάρι, γιὰ νὰ νομιμοποιήσει καὶ ἐπισφραγίσει τὶς ἐκεῖ συμπροσευχὲς Πάπα-Πατριάρχη! 

Ὁ …διάδοχος τοῦ «Πέτρου», ὁ Πάπας τῆς ΑΝΟΧΗΣ τῶν Οἰκουμενιστῶν «κρύβει» τὴν ἀκριβῆ Εὐαγγελικὴ διδασκαλία γιὰ τὰ βδελυκτὰ πάθη, γιατὶ αὐτὸ ἐπιτάσσει ἡ «νέα θρησκεία»! Ὁμοίως κρύβει καὶ τὸν Σταυρό (ὅπως φαίνεται στὴν τελευταῖα φωτογραφία), γιὰ νὰ μὴν …ὁμολογήσει τὸν Χριστό, καὶ ὑποκλίνεται ἐνώπιον μιᾶς Ἰσραηλινῆς ἀξιωματούχου!

Τὸ Βίντεο

Οι προϊστάμενοι της "νέας Εκκλησίας": Βαρθολομαίος Αρχοντώνης και Νίκος Φίλης!!!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ!

Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων ο Φίλης ...των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας!

Πηγή: "agioritikovima"

Μια δυσάρεστη έκπληξη επεφύλασσε ο Αλέξης Τσίπρας προς τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικου λαού που δεν αρέσκονται να δηλώνουν άθεοι, αλλά αντιθέτως βαπτίζουν τα παιδιά τους Χριστιανούς Ορθόδοξους και θέλουν αυτά να μαθαίνουν Θρησκευτικά στα σχολεία, αφού έδωσε το χαρτοφυλάκιο της Παιδείας και των Θρησκευμάτων στον Νίκο Φίλη. Τον άνθρωπο ο οποίος προκάλεσε όσο κανείς την Εκκλησία στην επτάμηνη θητεία του ΣΥΡΙΖΑ στην διακυβέρνηση του τόπου με αφορμή την υπόθεση των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας! 

"Θα υποταχθούμε στη λογική, ότι θα θεραπεύσουν τα φημολογούμενα λείψανα τους καρκινοπαθείς; Αυτό είναι μορφή ειδωλολατρίας", είχε πει ο κ. Φίλης τότε προκαλώντας ορυμαγδό αντιδράσεων από τους πιστούς αλλά και τους ασθενείς κα ιτους συγγενείς τους. Τον κ. Φίλη λοιπόν που με τη στάση του ανάγκασε μέχρι και τον συνήθη πράο Αρχιεπίσκοπο να τοποθετηθεί επί του θέματος με σκληρή δήλωση διάλεξε ο νέος πρωθυπουργός να κάνει κουμάντο στην Παιδεία και βέβαια να έχει υπό την εποπτεία του και τον τομέα των Θρησκευμάτων!
Τον ίδιο άνθρωπο για τον οποίο είχε πει ο κ. Ιέρωνυμος: "Άνθρωποι των λόγων όσοι λένε για τα λείψανα και από λόγια χορτάσαμε". Τον ίδιο άνθρωπο που έριξε "λάδι στην φωτιά" μιλώντας ανοιχτά για διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας. 
Απορούμε ειλικρινά πως δέχτηκε ο υποτιθέμενος προστάτης της Ορθοδοξίας Πάνος Καμμένος μια τέτοια επιλογή για ένα τόσο νευραλγικό υπουργείο!

"Μνήμη των αγίων είκοσιν εξ oσιομαρτύρων ομολογητών Ζωγραφιτών Πατέρων" τους οποίους μνημονεύουν τυπικά, αλλά ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ ουσιαστικά οι αντι-οικουμενιστές, αρνούμενοι την ομολογιακή στάση τους!!

«Λέγουσι γὰρ καὶ οἱ θεῖοι καὶ ἱεροὶ κανόνες, "εἴ τις ἀκοινωνήτῳ, κἂν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, ἀφοριζέσθω· καὶ ἀλλαχοῦ, ὁ ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν, ἀκοινώνητος ἔσται, ὡς συγχέων τὸν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας, καὶ πάλιν· ὁ αἱρετικὸν δεχόμενος, τοῖς αὐτοῦ ἐγκλήμασιν ὑπόκειται"».

 

Σήμερα ὡς γνωστὸν ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας τὴν «Μνήμη τῶν ἁγίων εἴκοσιν ἓξ ὁσιομαρτύρων Ζωγραφιτῶν, τῶν ἐλεγξάντων τοὺς Λατινόφρονας Μιχαὴλ τὸν βασιλέα Παλαιολόγον Η' καὶ τὸν πατριάρχην Ἰωάννην τὸν Βέκκον» καὶ διὰ τοῦτο «ἄνωθεν τοῦ πύργου πυρὶ τελειωθέντων».

Δημοσιεύουμε, λοιπόν, τὴν ἐπιστολή τους πρὸς τὸν Αὐτοκράτορα Μιχαήλ, μιὰ ἐπιστολὴ ποὺ κατοχυρώνει θεολογικότατα τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου καὶ τὴν Ἀποτείχιση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ὡς ὑποχρέωση γιὰ ὅσους θέλουν νὰ κάνουν ὑπακοὴ στὴν Ἐκκλησία, δηλαδὴ στὸ Χριστό! Ὅσοι παραμένουν θεληματικὰ «τυφλοὶ τά τ᾽ ὦτα τόν τε νοῦν τά τ᾽ ὄμματα», ἂς συνεχίσουν τὶς φιλοσοφικο-θεολογικὲς ἀναζητήσεις, τὸν χαρτοπόλεμο καὶ τὶς «ἀχρικαιρικές» δικαιολογίες πρὸς κρυφὴ ἱκανοποίηση τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἕως ὅτου τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν πιστῶν ἀλλοτριωθεῖ καὶ ἀφομοιωθεῖ ἀπὸ τὰ οἰκουμενιστικὰ κηρύγματα καὶ θεάματα!

Ἐπιστολὴ ἀποσταλεῖσα παρὰ τῶν Ἁγιορειτῶν πάντων πρὸς τὸν Βασιλέα Μιχαὴλ τὸν Παλαιολόγον ὁμολογητική, σπεύδοντα τοῦτον ὅση δύναμις ἑνῶσαι τοὺς Ἰταλοὺς παραλόγως μεθ᾿ ἡμῶν, μένοντας ἐκείνους ἀδιορθώτους πάντων τῶν σφῶν αἱρέσεων, καὶ ἀμεταβλήτους· ἔλεγε δὲ ᾧδέ πως.

Τὸ Α΄ μέρος τῆς ἀξιοθαύμαστης, ὁμολογιακῆς αὐτῆς ἐπιστολῆς ἀκολουθεῖ.

Πηγή

Οὗτοι, δέσποτα ἅγιε, τὰ κυριώτερα τῆς πίστεως οὐκ ἀπαράτρωτα εἴασαν οὐδ᾿ ἀμώμητα· διὰ τοῦτο μὴ ὅτι καὶ ἀποκόπτονται τοῦ πανταχόθεν ἴσου τε καλοῦ ὡραιομόρφου σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ τῷ σατανᾷ παραδίδονται. Καὶ φησὶν ὁ ἀπόστολος, ἐπισφραγίζων πᾶσαν τὴν εὐαγγελικήν, καὶ ἀποστολικὴν διδασκαλίαν· οὐ τοσοῦτον σχεδὸν πρὸς τοὺς ἐν ἑνὶ τότε ἑτεροδιδασκαλοῦντας Γαλάτας, ὅσον εἰς τοὺς ἀρτίως μυριοετεροδιδασκαλοῦντας Ἰταλούς· καὶ πᾶσαν μικροῦ δεῖν παράδοσιν εὐαγγελικήν, ἀποστολικήν, κανονικήν, καὶ πατρικὴν ἀνατρέποντας· «εἴ τις εὐαγγελίζεται ὑμᾶς, παρ᾿ ὃ παρελάβετε, κἂν ἡμεῖς, ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ, ἀνάθεμα ἔστω». Ἀλλὰ καὶ ἡ ἁγία καὶ Οἰκουμενικὴ ἕκτη Σύνοδος ἡ ἐν τῷ Τρούλλῳ, τὰς πρὸ αὐτῆς Πνεύματι θείῳ ἐξασφαλίζουσα, ἐν τῷ πρώτῳ τῶν αὐτῆς θείων καὶ ἱερῶν κανόνων τάδε φησί: «Εἰ δέ τις τῶν ἁπάντων μὴ τὰ προειρημένα τῆς εὐσεβείας δόγματα κρατοῖ τε καὶ ἀσπάζοιτο, καὶ οὕτω δοξάζοι τε καὶ κηρύττοι, ἀλλ᾿ ἐξ ἐναντίας ἰέναι τούτων ἐπιχειροῖ, ἔστω ἀνάθεμα». Κατὰ τὸν ἤδη ἐκτεθέντα ὅρον ὑπὸ τῶν προδηλωθέντων μακαρίων πατέρων, καὶ τοῦ χριστιανικοῦ καταλόγου ὡς ἀλλότριος ἐξωθείσθω καὶ ἐκπιπτέτω. Ἡμεῖς γὰρ οὔτε προστιθέναι τι, οὔτε μὴν ἀφαιρεῖν κατὰ τὰ προορισθέντα παντελῶς διεγνώκαμεν· ἢ κατ᾿ ὁντιναοῦν δεδυνήμεθα λόγον· καὶ ταῦτα μὲ ὁ κανών.

Ἐνθεωρεῖται δὲ καὶ τοῦτο σαφῶς ὡς τὸ ἐξ ἐναντίας ἰέναι τῶν τῆς εὐσεβείας δογμάτων, τοῖς πατράσιν ἔδοξεν εἶναι οὐκ ἄλλο, ἢ τὸ προστιθέναι τούτοις, ἢ ὑφαιρεῖν. Πῶς γοῦν ἐρεῖ τις τοὺς ταῦτα τολμῶντας, καὶ ἐπ᾿ ἐκκλησίας κυροῦντας, καὶ δημοσίᾳ καὶ ἐν ἀγορᾷ, καὶ ταῖς ἁπανταχοῦ αὐτῶν πόλεσι, διατόρῳ γλώττῃ διδάσκοντας, μὴ τῷ αὐτῷ ἀναθέματι ὑποκεῖσθαι τῷ κανονικῷ.

Εἰ δὲ χρὴ διὰ βραχέων καὶ ἐξ ἑτέρων θείων καὶ ἱερῶν κανόνων τὰ αὐτὰ κατὰ τὸ ἡμῖν ἐγχωροῦν τηρῆσαι· φησὶ γὰρ καὶ ἡ τῆς ἑνώσεως θεία καὶ ἱερὰ σύνοδος, ὑστάτη μὲν πασῶν οὖσα, καὶ τὰς πρὸ αὐτῆς Πνεύματι θείῳ ἐπικυροῦσα· ἑπομένη κἂν τούτῳ ταῖς προηγησαμέναις: «ἅπαντα τὰ παρὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν παράδοσιν καὶ διδασκαλίαν καὶ ὑποτύπωσιν τῶν μακαρίων καὶ ἀοιδίμων πατέρων καινοτομηθέντα καὶ πραχθέντα, καὶ μετὰ τοῦτο πραχθησόμενα, ἀνάθεμα».

Καὶ ὅτι τοῖς ἐν καταφρονήσει τιθεμένοις τοὺς ἱεροὺς καὶ θείους κανόνας τῶν ἁγίων ἡμῶν πατέρων, οἱ τὴν Ἐκκλησίαν ὑπερείδουσιν, καὶ ὅλην τὴν χριστιανικὴν πολιτείαν κοσμοῦντες, πρὸς θείαν ὁδηγοῦσιν εὐλάβειαν, ἀνάθεμα».

Καὶ πῶς ἂν εἰ πάντας τοὺς κατὰ τούτων ἄντικρυς ἀποφαινομένους θείους κανόνας ἐκθῆναι θελήσομεν, τὴν ὁρμὴν τοῦ λόγου κατασχεῖν δυνησόμεθα; Εἰ γὰρ πρὸς ἓν ἕκαστον τῶν παρὰ τοὺς θείους θεσμοὺς αὐτοῖς τελουμένων, ἀντιπαραθῶμεν θείους καὶ ἱεροὺς κανόνας, οἳ καὶ καθαιροῦσι, καὶ ἀφορίζουσιν, ἔστιν οἷς καὶ ἀναθεματίζουσιν αὐτούς, διὰ τὴν τῶν θείων παραδόσεων ἀθέτησιν, καὶ πέρα τοῦ μέτρου χεθῆναι ὁ ἰδιώτης ἡμῶν καὶ ἄγροικος λόγος οὗτος ἐκβιασθήσεται.

Ἐμπεριέχεται δὲ καὶ τῷ ΙΕ´ κανόνι τῆς ἁγίας καὶ μεγάλης τῆς πρώτης καὶ δευτέρας ἐπονομασθείσης, ὅτι οὐ μόνον ἀνευθύνους εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἐπαινετέους τοὺς ἀποσχίζοντας ἑαυτοὺς καὶ πρὸ συνοδικῆς καταδίκης, ἀπὸ τῶν δημοσίᾳ διδασκόντων αἱρετικὰ διδάγματα, καὶ ὄντων προφανῶς αἱρετικῶν. Οὐ γὰρ ἀπέσχισαν ἑαυτοὺς ἀπὸ ἐπισκόπων, ἀλλ᾿ ἀπὸ ψευδοεπισκόπων, καὶ ψευδοδιδασκάλων, καὶ τὸ παρὰ τούτων γεγονός, ἐπαίνου ἄξιον, καὶ προσῆκον ὀρθοδόξοις

Η τεράστια ευθύνη των Επισκόπων της "νέας εκκλησίας" του Οικουμενισμού για την εφαρμογή του Πανθρησκειακού οράματος της Ν. Τάξης!

Ολοταχώς προς την κοσσοβοποίηση της Θράκης

Είδος προς εξαφάνιση οι Χριστιανοί

Οι ευθύνες της Εκκλησίας

Πηγή: "agioritikovim"

Του Μάνου Χατζηγιάννη
 
Για πρώτη φορά από το 1974, η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης θα εκπροσωπηθεί στο νεοσυσταθέν εθνικό κοινοβούλιο από τέσσερις μειονοτικούς βουλευτές και χωρίς Χριστιανό εκπρόσωπο...

Μετά από αυτό το αποτέλεσμα ποιός είναι στα αλήθεια η μειονότητα; Τέσσερις μουσουλμάνοι βουλευτές και κανένας Χριστιανός, εκ των πραγμάτων απαντούν στην ερώτηση.
Οι λιγοστές εθνικές και πατριωτικές φωνές προειδοποιούν επί χρόνια πως οδηγούμαστε σε κοσσοβοποίηση της Θράκης, αλλά η ένοχη σιωπή των πολιτικών μας έφερε τα σημερινά αποτελέσματα. Άφησαν τη Θράκη μας στη μοίρα της ή καλύτερα στα νύχια της Τουρκίας, αφού όσο οι Έλληνες πολιτικοί “αγρόν ηγόραζαν” το τουρκικό προξενείο, οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και εν γένει η τουρκική πολιτική σάρωναν το μεινοτικό μουσουλμανικό πληθυσμό. Όσα δεν μπορούσε το ελληνικό κράτος να προσφέρει στη θρησκευτικη μειονότητα τα προσέφερε και με το παραπάνω η Τουρκία.
Βέβαια πολύ σημαντικό λόγος που το χριστιανικό στοιχείο δεν κατάφερε να διασφαλίσει εκπροσώπηση για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο είναι και οι στρεβλώσεις του εκλογικού νόμου.
Το μήνυμα όμως είχε σταλεί από τις περσινές ευρωεκλογές όταν σε Ξάνθη και Ροδόπη το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (DEB) είχε κάνει κάτι παραπάνω από αισθητή την παρουσία του και σε συνάρτηση με ένα ποσοστό αποχής κοντά στο 45% στην περιοχή, τα κομμάτια του παζλ ενώνονταν και δημιουργούσαν την εικόνα της νέας ημέρας στην περιοχή. Μιας νέας μέρας χωρίς Ελλάδα;
Όλα δυστυχώς προς τα εκεί συγκλίνουν. Ιδιαιτέρως δε μετά το πρόσφατο παράδειγμα του Κοσσόβου. Ζήτημα το οποίο μπορεί να αποτελέσει ιδανικό...μπούσουλα για όσους ορέγονται “ανεξάρτητη Θράκη”....

Η ευθύνη της εκκλησίας
Τεράστια όμως είναι και η ευθύνη της Εκκλησίας. Για να κάνει τον φιλολαϊκό και δήθεν προοδευτικό ο Μητροπολίτης Μαρωνείας & Κομοτηνής κατά την ενθρόνισή του αποκάλεσε την Κομοτηνή με τουρκικό όνομα, Γκιουλμουτζίνα! Αλλά αυτό είναι ίσως σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στη γενικότερη στάση των Μητροπολιτών της Θράκης.
Η στενή συνεργασία τους-για να μην πούμε υπακοή- με τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων Καλαντζή είχε τις σημερινές συνέπειες. Το ποίμνιό τους όχι απλά συρρικνώνεται, αλλά τείνει να εξαφανιστεί και εκείνων η έννοια είναι να γίνει το τμήμα Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική του ΑΠΘ!
Κατά τα άλλα είναι γραφικός και οπισθοδρομικός ο Άνθιμος που αντιστέκεται. Ή είναι υπερβολικός ο Πειραιώς που ακόμη και σε πρόσφατη συνέντευξη του προειδοποιούσε : "Οδηγούμαστε σε κοσσοβοποίηση της Θράκης" σημειώνοντας πως από τη στιγμη που οι 4 Μητροπολίτες της Θράκης υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στο Rum Orthodox της Κωνσταντινουπόλεως όπως το χαρακτήρισε, δεν μπορούν να αρθρώσουν εθνικό λόγο, εννοώντας πως το Φανάρι δίνει λόγο στην Τουρκία και οι υπαγόμενοι σε αυτό Ιεράρχες δεν έχουν ελευθερία λόγου!
Δυστυχώς έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν πως η Εκκλησία αρχίζει να μετατρέπεται σε φιλανθρωπικό ίδρυμα και να αμελεί συστηματικά και επικίνδυνα το πνευματικό της έργο. Αλήθεια πόσες βαπτίσεις είχαμε στη Θράκη τα τελευταία χρόνια; 

Φίλος γνήσιος - Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής

 

Φίλος γνήσιος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ στὸν καιρὸ τοῦ πειρασμοῦ ὑποφέρει ἀθόρυβα καὶ ἀτάραχα μαζὶ μὲ τὸν πλησίον του σὰν δικές του τὶς θλίψεις, τὶς ἀνάγκες καὶ τὶς συμφορὲς ποὺ προξενοῦν οἱ περιστάσεις σ' αὐτόν.

Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής

Πηγή: "Τρελογιάννης"

"Ορθόδοξο’’ φεστιβάλ στη Ρουμανία… οικουμενιστικής υπόστασης και κατεύθυνσης!

Κάποιοι εὐαίσθητοι ἀκόμα νέοι, ποὺ ἔλαβαν μέρος σὲ "ὀρθόδοξο" φεστιβάλ στὴν Ρουμανία

Καταγγέλλουν:

Οἱ ὀρθόδοξοι διοργανωτές μᾶς παγίδευσαν, μᾶς ξεγέλασαν καὶ μᾶς ἐξάτησαν, ἀναγκάζοντάς μας νὰ συμπροσευχηθοῦμε καὶ νὰ ὑποστοῦμε τὴν ἐθνικὴ ταπείνωση νὰ ἀποδεχθοῦμε τὴν Φύρομ ὡς Μακεδονία. Ἀντιδράσαμε. Ὁ Ὀρθόδοξος Ρουμάνος Μητροπολίτης κ. Ἀνδρέας ἔγινε ἔξαλλος μόλις ἐνημερώθηκε γιὰ τὴν στάση μας.

Δυστυχῶς ὅλα αὐτά γίνονται σκόπιμα ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές!

Ἀποχωρήσαμε σὲ ἔνδειξη διαμαρτυρίας, μὴ θέλοντες νὰ παραστοῦμε σὲ ἀντίθετες μὲ τὴν Παράδοσή μας ἐνέργειες!

                                                                                     Πηγή: “pentapostagma”

Προετοιμασία πολτοποίησης τῆς συνείδησης τῶν ὀρθοδόξων νέων ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη!

     Νέοι από την Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού προσκληθήκαμε από τον Μητροπολίτη Κλούζ κ. Ανδρέα (επίσημος τίτλος αρχιεπισκοπής: Archdiocese of Vad, Feleac and Cluj), στην Τρανσυλβανία της Ρουμανίας προκειμένου να συμμετάσχουμε σε ορθόδοξο φεστιβάλ με τη συμμετοχή δεκάδων αποστολών ορθοδόξων νέων από διάφορες –ευρωπαϊκές– κυρίως χώρες. Το ορθόδοξο φεστιβάλ έλαβε χώρα στην ανωτέρω Μητρόπολη από 4 έως 7 Σεπτεμβρίου 2015.

Λόγω του ότι μετά τη λήξη του φεστιβάλ θα ακολουθούσε άλλο ένα τριήμερο με επισκέψεις σε ιερές μονές, πολλές εκ των οποίων ιστορικές και κάποιες εξ αυτών με πνευματικό σύνδεσμο με τον όσιο Γέροντα Κλεόπα Ηλιέ, αποφασίσαμε να παρευρεθούμε. Όπως θα αποδειχθεί όμως, ξεγελαστήκαμε. Πολλά από τα 24 μέλη της ελληνικής ομάδας είχαν βέβαια αποφασίσει να μη συμμετάσχουν -κατά συνείδηση- σε εκδηλώσεις όπως π.χ. συναυλίες κλπ. που δεν συνάδουν με την ορθόδοξη πνευματικότητα και τον Πατερικό ασκητικό τρόπο ζωής.

Ένας ακόμη λόγος που νιώθαμε οικειότητα με τους νέους τουλάχιστον, Ρουμάνους της επαρχίας του Κλούζ ήταν ότι εδώ και πολλά χρόνια στην ενορία του Αγίου Γεωργίου Διονύσου της Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού φιλοξενούνται

Ο π. Αναστάσιος Γκοτσοπουλος μας ΔΙΔΑΣΚΕΙ με τα λόγια την ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ! Αλλά στην πράξη;

«Η Στ΄ Οικουμενική Σύνοδος μας δίνει ένα από τα σπουδαιότερα μαθήματα Ορθόδοξης εκκλησιολογίας: Οι επίσκοποι είναι όντως οι αξιωματούχοι Της, πρέπει να διασώζουν και να μεταδίδουν ανόθευτη την ευαγγελική, αποστολική και πατερική διδασκαλία.

Αυτό είναι το πρώτιστο και υψηλότερο έργο και η κύρια αποστολή τους».

Αλλά τότε, κανένας Ιερωμένος, αλλά «ένας απλός μοναχός, ύψωσε το θεολογικό του ανάστημα ένας αυτός, εναντίον όλης της “επισήμου Εκκλησίας”. Aψήφησε πατριάρχες και επισκόπους της εποχής του, με τους οποίους διέκοψε την εκκλησιαστική κοινωνία, δηλ. δεν τους αποδεχόταν ως Ποιμένες της Εκκλησίας, αλλά ως λύκους βαρείς, αφού δυστυχώς αυτοί πρώτοι είχαν περιφρονήσει την ορθόδοξη πίστη και παράδοση. Ασφαλώς δεν διακατεχόταν από αυθάδεια ή φανατισμό».

Πηγή: "Ἀκτίνες" 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

ΤΗΣ   Στ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ  ΣΥΝΟΔΟΥ

Πρωτοπρεσβύτερος  Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

Μαζί με τη μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας τίμησε και μία δεύτερη «ύψωση». Την ύψωση της αληθείας της Πίστεώς μας κατά της πλάνης και του ψεύδους. Όπως διαβάσαμε στο συναξάριο της εορτής του Σταυρού επιτελείται η μνήμη της Αγίας Στ’ Οικουμενικής Συνόδου των 170 Αγίων Πατέρων που καταδίκασαν την αίρεση του μονοθελητισμού. Οι εορτές της μνήμης των Οικουμενικών Συνόδων δεν είναι μία απλή ενθύμηση ενός γεγονότος, αλλά κυρίως υπενθύμιση της ζωντανής παρακαταθήκης στην αγιοπνευματική πορεία της Εκκλησίας του Χριστού.

Επειδή η μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού υποβιβάζει αναγκαστικά την εορτή προς τιμήν της Αγίας και Στ΄ Οικουμενικής Συνόδου, για να τιμηθεί πρεπόντως η εορτή,  οι Πατέρες  όρισαν να μετατίθεται  κατά την πρώτη Κυριακή μετά την Ύψωση (Τυπικό Αγ. Συμεών Θεσσαλονίκης). Έτσι και η Στ΄ Οικουμενική Σύνοδος όπως και η Α΄, η  Δ΄ και η  Ζ΄ τιμώνται  κατά την αναστάσιμη και πανηγυρική ημέρα της Κυριακής.

Πριν εμβαθύνουμε στην εκκλησιολογική διάσταση της Στ΄ Οικουμ. Συνόδου, ας δούμε κάποια ιστορικά στοιχεία: συνεκλήθη το Νοέμβριο του 680 μ.Χ. στο Παλάτι, εν Τρούλλω, στην Κωνσταντινούπολη με τη συμμετοχή 170 Πατέρων από Ανατολή και Δύση. Η Σύνοδος επανέλαβε τη θεολογική διατύπωση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου και θεολόγησε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, σε μία Υπόσταση (ένα πρόσωπο), είναι Θεάνθρωπος.

Στο πρόσωπο του Κυρίου Ιησού ενώνεται υποστατικά, σε ένα πρόσωπο δηλαδή, στο Πρόσωπο του Θεού Λόγου, η θεία και η ανθρώπινη φύση αχωρίστως, ατρέπτως, αδιαιρέτως και ασυγχύτως. Επίσης, εδογμάτισε ότι επειδή ο Χριστός έχει τέλειες τις δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη, έχει και δύο φυσικές θελήσεις και δύο ενέργειες (θεία και ανθρώπινη), όπως προκύπτει και από τις ίδιες τις Ευαγγελικές διηγήσεις. Δηλαδή, στο πρόσωπο του Θεανθρώπου διασώζεται πλήρως ακέραιη και η θεία και η ανθρώπινη θέληση και ενέργεια.

Η Σύνοδος των Αγίων Πατέρων κατεδίκασε τη χριστολογία των Μονοθελητών, οι οποίοι κήρυτταν ότι ο Χριστός έχει μόνο μία, τη θεία θέληση και ενέργεια, και όχι την ανθρώπινη, με άλλα λόγια δεν είναι τέλειος άνθρωπος. Η Έκτη Σύνοδος ουσιαστικώς δικαίωσε τη θεολογία και τους αγώνες του Αγ. Σωφρονίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων και ιδιαιτέρως του Αγ. Μαξίμου του Ομολογητού κατά της αιρέσεως του Μονοθελητισμού.

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής (580-662), ήταν αρχικά Ηγούμενος της Μονής Χρυσουπόλεως κοντά στην Κωνσταντινούπολη και αγωνίσθηκε για πολλά χρόνια χωρίς «ανώτερη» εκκλησιαστική υποστήριξη, τη στιγμή που τα Πατριαρχεία της Ανατολής (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας και Αντιοχείας) είχαν αποδεχθεί την αίρεση κάτω από πίεση του μονοθελήτου Αυτοκράτορα Κώνσταντος Β΄ (641-668).

Ο Άγιος Μάξιμος, χωρίς να κατέχει κάποια ιδιαίτερη θέση στην εκκλησιαστική ιεραρχία –ήταν ένας απλός μοναχός, ούτε καν ιερέας– ύψωσε το θεολογικό του ανάστημα ένας αυτός, εναντίον όλης της «επισήμου Εκκλησίας». Ο Άγιος Μάξιμος υπήρξε «μέγιστος θεολόγος, ο οποίος εσφράγισε με το αγωνιστικό του σθένος και την πλούσια συγγραφική του προσφορά τη θεολογική αναίρεση της μονοθελητικής αιρέσεως».

Ο Άγιος Μάξιμος με τον πιστό του μαθητή και συναγωνιστή, τον ιερέα Αναστάσιο, περιήλθε γη και θάλασσα από την ΚΠολη μέχρι τη Ρώμη για να προασπιστεί την Αλήθεια και να πετύχει συνοδική καταδίκη της αιρέσεως από την Σύνοδο στην Ρώμη υπό τον Ορθόδοξο πάπα Άγ. Μαρτίνο τον Ομολογητή. Επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη συνελήφθη, υπέστη φρικτά βασανιστήρια

Δεν αφήνουν ευκαιρία να πάει χαμένη, για να εμπεδώσουν το Οικουμενιστικό μήνυμα ότι, αιρετικοί και Ορθόδοξοι, είμαστε ΕΝΑ σώμα!

 Οικουμενιστική συμπροσευχή για τους 71 πρόσφυγες που ταξίδευαν νεκροί στην Αυστρία

(Φωτό και Βίντεο)

Οικουμενιστική  συμπροσευχή  για τους 71 πρόσφυγες που ταξίδευαν νεκροί στην Αυστρία πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη στις 4/09/2015. Ορθόδοξοι (Μητροπολίτης  Αρσένιος Καρδαμάκης), Παπικοί (Επίσκοπος Eisenstadt Αιγίδιος) και Προτεστάντες (Manfred Koch) ανάμεσά τους και ιέρειες, συμπροσευχήθηκαν στον Παπικό ναό της ενορίας Neusiedl am See.

Οι νεκροί πρόσφυγες -πιθανότατα Σύριοι- βρέθηκαν σε

Διττή Μνήμη Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού

ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ

“ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ”…

Τοῦ Νικολάου Πανταζῆ, θεολόγου

Αγαπητέ μου “Αντι-Οικουμενιστή”

       και αγωνιστή Ιεράρχα, Πρωτοπρεσβύτερε, Αρχιμανδρίτα, Ιερεύ, Άγιε Γέροντα, Άγιε Καθηγούμενε, Μοναχέ, Θεολόγε και περιφρονημένε, εξαπατημένε Λαϊκέ.

Σε σένα, εν Χριστώ μου αδελφέ, απευθύνω τούτη την ικεσία. Μιλώ παρρησία, μιλώ ειλικρινά, με λόγια μέσα από την καρδιά, ανυπόκριτα κι αληθινά, απλούστατα κι αποκαλυπτικά, δίχως δοκιμασία ή δόλο, δίχως ασέβεια, αυθάδεια και θράσος.

Σε σένα που με γνωρίζεις, με εκτιμάς, ίσως και να με αγαπάς. Και σε σένα όμως, αδελφέ μου, που ίσως να με αντιπαθείς, να με αποστρέφεσαι και να με θεωρείς “σχισματικό και πλανεμένο…” Επιμένω, με αδικείς και βαραίνεις την ψυχή σου με αυτή την βαρύτατη βρισιά του “αιρετικού”, την οποία αρνούμαι κατηγορηματικά, όσο αμαρτωλός κι αν είμαι. “Αιρετικός” πάντως, ΟΧΙ και

Τί σημαίνει «η εκ Θεού τιμωρία»!

(Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας)

 Η εκ Θεού τιμωρία σημαίνει

την εκ Θεού εγκατάλειψη

(απόσπασμα από την Ερμηνεία εις τον Ησαΐαν

Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας)

Ερμηνεύοντας το Ησαΐας 1.8: «ἐγκαταλειφθήσεται ἡ θυγάτηρ Σιὼν ὡς σκηνὴ ἐν ἀμπελῶνι καὶ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυηράτῳ, ὡς πόλις πολιορκουμένη» ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει:

Ελεεινή η κατάσταση. Πως δηλαδή δεν είναι άξια για θρήνους και κραυγές; Γιατί εκείνη που ήταν κόρη στο παρελθόν και είχε τιμηθεί με αυτή την ονομασία και ήταν κατά κάποιο τρόπο κάτω από την προστασία του φιλοστοργότατου Πατέρα, του Θεού, εκείνη που μεθούσε από την φροντίδα και την αγάπη του και ήταν στεφανωμένη από αυτόν με ατέλειωτες τιμές και δόξες, και νικούσε εκείνους που την αντιμάχονταν, και αποτελούνταν από το αμέτρητο πλήθος εκείνων που κατοικούσαν σ’ αυτήν, η παμμακάρια και περιβόητη Σιών, δηλαδή η Ιερουσαλήμ, λέγει ότι θα εγκαταλειφθεί, δηλαδή θα γίνει έρημη.

Και θα μείνει γυμνή κι από την δύναμη εκείνου που την έσωζε κι από τους κατοίκους της. Και θα εγκαταλειφτεί έτσι, σαν καλύβα στο αμπέλι και αποθήκη οπωρικών στο μποστάνι και σαν πόλη που πολιορκείται. Οι ορισμένοι δηλαδή φύλακες του αμπελώνα, όταν ακόμη τα τσαμπιά είναι

Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού

 

Τί συμβολίζει ὁ Σταυρός (β΄)

(+Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ο σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου, εἶνε τὸ σύμβολο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο. Συνάπτει τὰ διεστῶτα, ἑνώνει Θεὸ καὶ ἄνθρωπο. Ἀλλ᾽ ἐνῷ ἑνώνει, συγχρόνως καὶ χωρίζει. Χωρίζει; Μάλιστα, χωρίζει. Τί χωρίζει; Προσέξτε, ἀγαπητοί μου, τὴ συνέχεια.

Ἡ ἐσταυρωμένη ἀγάπη, ὁ Χριστός, ἐπιβάλλει ὑποχρεώσεις· θέλει ν᾿ ἀνταποκριθοῦμε στὴν ἀγάπη του, νὰ τὸν ἀγαπήσουμε φλογερά. «Ἡμεῖς», λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, «ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς» (Α΄ Ἰω. 4,19). Καὶ πρώτη ἐκδήλωσις ἀγάπης πρὸς αὐτὸν εἶνε, νὰ μισήσουμε ἐκεῖνο ποὺ ὠδήγησε τὸν Κύριο στὸ σταυρό, δηλαδὴ τὴν ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία μὲ τὶς ποικίλες μορφὲς καὶ διακλαδώσεις της, μὲ ἀγκυροβόλιο καὶ ὁρμητήριο τὴν καρδιὰ κάθε ἁμαρτωλοῦ, ξεκινᾷ κ᾽ ἐξαπλώνεται στὸ περιβάλλον, ἀποκτᾷ κι ἄλλους ὀπαδοὺς καὶ συνεργάτες, καὶ δημιουργεῖ αἰσχρὴ παράταξι, δικό της κόσμο ἄκοσμο, μέσα στὸν ὁποῖο κυρίαρχο στοιχεῖο εἶνε ἡ ἴδια. Αὐτὴ ἡ ἁμαρτία, ποὺ εἰσώρμησε ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ στὴν ἀνθρωπότητα, ἀφοῦ ὠργανώθηκε ἐπιτελικά, ἐσταύρωσε «τὸν Κύριον τῆς δόξης» (Α΄ Κορ. 2,8).

Ἡ ἁμαρτία, νά ὁ σταυρωτὴς τοῦ Κυρίου. Συνεπῶς, τὴν ἁμαρτία πρέπει νὰ μισήσουμε, γιατὶ εἶνε ὑπαίτιος γιὰ ὅλα τὰ κακά, καὶ νὰ ποῦμε· Θάνατος στὴν ἁμαρτία, θάνατος στὶς κακίες καὶ τὰ πάθη, ποὺ ἀποτελοῦν τὸν «παλαιὸν

Ο ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΚΗΡΥΤΤΕΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΙΡΕΣΗ. Βίντεο με ομιλία π. Θεοδώρου Ζήση

Η ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

ΤΩΝ ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ

ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Η μεταπατερική θεολογία του Δημητριάδος Ιγνάτιου στην οποία όλοι οι χαρτοπολεμιστές αντιοικουμενιστές πατέρες αντέδρασαν -και πολύ καλά έπραξαν- είναι ίσως θα τολμούσα να πω μικρότερης σημασίας από τη μεταπατερική Θεολογία, που διδάσκουν οι λεγόμενοι χαρτοπολεμιστές αντιοικουμενιστές πατέρες, για το λόγο ότι, η μεταπατερική Θεολογία του Ιγνάτιου, είναι ευκολότερα αναγνωρίσιμη ως ξένη προς την πατερική Θεολογία, αλλά η μεταπατερική θεολογία για την εν καιρώ αιρέσεως αντιμετώπιση που διδάσκουν οι Πειραιώς Σεραφείμ, π. Θεόδωρος Ζήσης και άλλοι είναι δυσκολότερο να εντοπιστεί και έτσι, πιο επικίνδυνη για τους ίδιους και για τους πιστούς που τους ακολουθούν.

Η μεταπατερική θεολογία του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ , του π. Θεόδωρου Ζήση  και άλλων αντιοικουμενιστών που διαμαρτύρονται και αντιδρούν ενάντια στον οικουμενισμό, ενάντια στο π.σ.ε, ενάντια στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον Ιγνάτιο Δημητριάδος, τον  Ζηζιούλα Περγάμου, αλλά κοινωνούν με το π.σ.ε ως μέλη του, κοινωνούν με τον Βαρθολομαίο, τον Ιγνάτιο, τον Ζηζιούλα ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Η νέα μεταπατερική θεολογία, που διδάσκουν στην πράξη, είναι μια νέα

Εὐστάθιος ὁ Πλακίδας – 20 Σεπτεμβρίου

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ  ΑΓΙΟΣ
ΤΟΥ ΜΗΤΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

Στό θέατρο, ἀγαπητοί μου, στό θέατρο τῶν ἡρώων καί τῶν μαρτύρων τοῦ Χριστιανισμοῦ ἐμφανίζεται τώρα ἕνας ἅγιος, πού προέρχεται ἀπό τό στρατό, γιά νά ἀποδειχθῆ ὅτι καί στρατιῶτες ἀκόμα καί ἀξιωματικοί μποροῦν νά ἁγιάσουν καί νά γίνουν μέτοχοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ὁ ἅγιος πού θά προβάλουμε στήν ὁμιλία αὐτή εἶνε ὁ ἅγιος Εὐστάθιος ὁ Πλακίδας, πού τήν ἱερή του μνήμη γιορτάζει ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία στίς 20 Σεπτεμβρίου.

Ὁ ἅγιος Εὐστάθιος γεννήθηκε στήν πρωτεύουσα τοῦ κόσμου, τή Ρώμη, τό τέλος τοῦ πρώτου αἰῶνος μετά Χριστόν. Νέος κατετάγη στό ρωμαϊκό στρατό καί χάρι στίς ἱκανότητές του ἔφθασε μέχρι τό βαθμό τοῦ στρατηγοῦ καί διακρίθηκε σέ πολλές μάχες. Ἦταν ἔγγαμος. Εἶχε ἐκλεκτή γυναίκα, τήν Τατιανή, καί δύο παιδιά. Δόξες, πλούτη καί μεγαλεῖα ἦταν στό σπίτι του. Ἀλλά τί νά τά κάνη κανείς ὅλα αὐτά, ὅταν λείπη ἡ πίστις στό Χριστό; Καί ὁ στρατηγός Πλακίδας, ὅπως λεγόταν πρίν νά βαπτισθῆ, ὡς πρός τή θρησκεία ἦταν εἰδωλολάτρης ὁ ἴδιος καί ἡ οἰκογένειά του καί ζοῦσαν μέσ΄ στό φοβερό σκοτάδι τῆς πλάνης. Ἀλλ΄ ὁ Πλακίδας δέν ἔμεινε σ΄ ὅλη του τή ζωή στήν πλάνη. Πίστεψε στό Χριστό. Πώς;

Μιά μέρα ὁ Πλακίδας εἶχε βγῆ στό δάσος γιά κυνήγι. Ἐκεῖ πού κυνηγοῦσε παρουσιάστηκε μπροστά του ἕνα μεγάλο ὄμορφο ἐλάφι,

Μ. Αθανασίου: Περί του μη κοινωνείν αιρετικοίς "ίνα μη μέτοχοι της κακοδοξίας και της κατακρίσεως αυτων γενόμεθα"!

    Ἀγάπη πρός ὅλους, ἀλλά κοινωνία μόνον μὲ τοὺς ὁμόπιστους! Μὲ τοὺς κακόπιστους ἀλλόπιστους διάσταση, ἀπομάκρυνση καὶ χωρισμός!