Αυτή είναι η νέα εκκλησία των Οικουμενιστών!

  Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ἄφησε τὴν οἰκουμενιστική του "παρακαταθήκη" πού, ὡς φαίνεται, μὲ εὐλάβεια ἀκολουθοῦν οἱ δικοί του καὶ τὰ παιδιά του! Μὲ πρωτεργάτη τὸν μητροπολίτη Μεσογαίας Νικόλαο Χατζηνικολάου καὶ ἀκολουθοῦντα τὸν μητροπολίτη Πατρῶν, συνεχίζουν τὴν προγάνδα περὶ τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου καὶ τὴν δωρεὰ ὀργάνων, παρὰ τὶς ἀντίθετες θεολογικές, ἰατρικὲς καὶ κλινικὲς θέσεις καὶ ἀποδείξεις, παρὰ τὴν ὕπαρξη τῆς γνωστῆς Συνοδικῆς Ἐγκυκλίου, ποὺ ἀντιτίθεται στὴν κακόδοξη ἐκδοχή του! Κατὰ τὰ ἄλλα οἱ "πιστοί", τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ κακοδοξοῦν, κάνοντας ὑπακοὴ στοὺς Σωτηρικοὺς καὶ ἄλλους πνευματικούς τους!

Πηγή: "i-m-patron" (ἐδῶ)

    
Προσκεκλημένος στο 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο Μεταμοσχεύσεων, που πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών στις 23.10.2015, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος απηύθυνε χαιρετισμό κατά την έναρξη του ως είρηται συνεδρίου.

Κατά τον χαιρετισμό του ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον Πρόεδρο του Συνεδρίου κ. Διονύσιο Καραβία και τον Πρόεδρο της Επιστημονικής Επιτροπής κ. Δημήτριο Γούμενο, και τους επήνεσε, όπως και όλο τους συνεργάτες τους, για την επιστημονική τους κατάρτιση και την προσφορά τους στο Πανεπιστήμιο Πατρών, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και γενικά στην κοινωνία μας.

Αναφερόμενος στο θέμα των μεταμοσχεύσεων ο Σεβασμιώτατος ωμίλησε για την μεγάλη σημασία και λεπτότητα του ζητήματος, αλλά και για το ενδιαφέρον της Εκκλησίας, η οποία έχει ιδρύσει την επιτροπή Βιοηθικής, με εισήγηση του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ώστε μέσα από την εν λόγω επιτροπή και συγκεκριμένες επιστημονικές εισηγήσεις και συζητήσεις να παρακολουθή το θέμα και να συμμετέχη ενεργά στην όλη υπόθεση.

Η Εκκλησία γνωρίζει ότι το θέμα των μεταμοσχεύσεων δεν παραμένει στα πλαίσια της ιατρικής ευθύνης μόνο, αλλά επεκτείνεται και σε άλλα επίπεδα, όπως κοινωνικό, βιοηθικό, νομικό και θεολογικό.

Την ζωή η Εκκλησία την θεωρεί δώρο Θεού και ως ευκαιρία για τον αγώνα του ανθρώπου προς επίτευξη της κατά Θεόν τελειώσεώς του, της αγιότητος δηλαδή. Γι’ αυτό και την όποια παράταση ζωής, την θεωρεί και την εξετάζει κάτω από αυτό το πρίσμα, της σωτηρίας δηλαδή, του ανθρώπου, σεβομένη πάντοτε το αναφαίρετο δικαίωμα να ζήση ο άνθρωπος, και να φθάση από το κατ’ εικόνα στο καθ’ ομοίωσιν Θεού.

«Η Εκκλησία αισθάνεται το φιλάνθρωπο χρέος της έναντι στο λήπτη – ο οποίος έχει ανάγκην να ζήση – αντιλαμβάνεται όμως περισσότερο και τον ρόλον της στο πλευρό του δότου – ο οποίος μπορεί ελευθέρως να προσφέρη. Επ’ ουδενί λόγω και με κανένα τρόπο δεν θυσιάζει τον σεβασμό προς τον δότη στην ανάγκη επιβιώσεως του λήπτη. Ο σκοπός μας δεν πρέπει να είναι να ζήση ο λήπτης, ο σκοπός πρέπει να εστιαστεί στο να δώση ο δότης. Εάν κάποιος επιθυμή να γίνη δωρητής τον ευλογεί. Εάν δυσκολεύηται τον κατανοή. Αυτή είναι η προστασία του προσώπου. Το πνεύμα της δεν υποτάσσεται στην ανάγκην των μεταμοσχεύσεων, αλλά υπηρετεί τον σεβασμόν του προσώπου» (Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, Βασικαί θέσεις επί της ηθικής των μεταμοσχεύσεων, Αθήνα 2001).

Σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος ανέφερε ότι σεβόμαστε την ιατρική επιστήμη και επικροτούμε κάθε προσπάθεια για την θεραπεία των ασθενών και για παράταση της ζωής, επί τω τέλει της πνευματικής ολοκληρώσεως, αρκεί η ιατρική επιστήμη και οι όποιες έρευνες να ευρίσκωνται και να κινούνται μέσα στα πλαίσια των κανόνων δεοντολογίας που προστατεύουν τον άνθρωπο ως προσωπικότητα. Βεβαίως πρέπει οι επιστήμονες και εν προκειμένω οι ιατροί, να μη αγνοούν την ανθρώπινη σχετικότητα, αλλά και να έχουν την βαθύτατη αίσθηση ότι εξυπηρετούν ως συνεργάτες του Θεού τον άνθρωπο, είτε αυτός είναι δότης, είτε λήπτης, σεβόμενοι πάντοτε το θεοσδοτον αγαθόν της ζωής.

Πάντως όλα αυτά υπό την προϋπόθεση της αγάπης, όπως σαρκώθηκε στο πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο οποίος ανέβηκε στον Σταυρό, κατέβηκε στον Άδη και ανέστη εκ νεκρών για την σωτηρία του ανθρώπου.

Τέλος καλωσόρισε στην Πάτρα τους Συνέδρους από τις άλλες πόλεις της Ελλάδος και ευχήθηκε καλή επιτυχία στο Συνέδριο.

Η "εξουσία" των ποιμένων!

Το χρέος των πνευματικών ποιμένων.

''Eίμαι αχόρταγος, δεν θέλω λίγοι να σωθούν, αλλά όλοι''. 

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

«Με αυτούς τους τέσσερες τρόπους , που είπαμε, έχουν χρέος όλοι γενικά οι Χριστιανοί να βοηθούν στην σωτηρία του αδελφού τους, όπως τους παραγγέλλει ο θείος Απόστολος λέγοντας: "Γι’ αυτό να ενισχύετε και να βοηθήτε ο ένας τον άλλο, όπως άλλωστε και κάνετε"·

Εξαιρετικά όμως και εντελώς ιδιαίτερα οφείλουν με τους τέσσερες αυτούς τρόπους να βοηθούν στη διόρθωση των αμαρτωλών οι πνευματικοί ποιμένες και ηγούμενοι του λαού, οι οποίοι είναι οι άγιοι Πατριάρχες και Αρχιερείς και Ιερείς και Πνευματικοί Πατέρες και Διδάσκαλοι του θείου Ευαγγελίου και Καθηγούμενοι των ιερών μοναστηριών. Διότι σε αυτούς δόθηκε από τον Κύριο η εξουσία και η επιμέλεια το να οικοδομούν και να καταφυτεύουν τις ψυχές του ποιμνίου, που τους έχουν εμπιστευτεί, όπως είναι γραμμένο στον Ιερεμία: "Πρόσεξε· από σήμερα θα έχεις την εξουσία στα έθνη και στα βασίλεια να ξεριζώνεις και να γκρεμίζεις, να καταστρέφεις και να ερημώνεις, να κτίζεις και να φυτεύεις". Και αυτοί κυρίως πρέπει να αγρυπνούν για τη σωτηρία του λαού, διότι θα δώσουν λόγο γι’ αυτό την ημέρα της Κρίσεως, όπως λέει ο Παύλος: "Να ακολουθείτε πιστά και να υπακούετε στους εκκλησιαστικούς σας ηγέτες. Διότι αυτοί αγρυπνούν για την σωτηρία σας, επειδή θα δώσουν λόγο στον Θεό".

Γι’ αυτό λοιπόν αυτοί κυρίως και ιδιαίτερα έχουν χρέος να περπατούν οι ίδιοι, κατά μίμηση του Κυρίου, στις πόλεις και τα χωριά της επαρχίας τους ή στις ενορίες τους ή στα μοναστήρια τους, για να διδάσκουν πάντοτε και να διορθώνουν τους αμαρτωλούς. Διότι αυτοί είναι οι φύλακες εκείνοι, που στέκονται ημέρα και νύχτα στα τείχη της νοητής Ιερουσαλήμ, δηλαδή της Αγίας Εκκλησίας, κηρύττοντας τον λόγο του Κυρίου χωρίς να σιωπούν, για τους οποίους σχετικά γράφει ο Ησαίας: "Πάνω στα τείχη σου έβαλα φρουρούς, Ιερουσαλήμ· ολημερίς και ολονυχτίς δεν πρέπει να σωπάζουν. Εσείς φρουροί, που όλα τα υπενθυμίζετε στον Κύριο, μην ησυχάζετε καθόλου".

Και αυτοί είναι οι προφυλακτικοί εκείνοι σκοποί και παρατηρητές, οι οποίοι έχουν δοθεί από τον Κύριο στον νέο Ισραήλ, στους Χριστιανούς δηλαδή, όπως λέγει ο Ιεζεκιήλ, για να φανερώνουν το θέλημα του Κυρίου σ’ αυτούς, και να τους επιστρέφουν από την πλάνη και την αμαρτία. Επειδή, εάν σιωπήσουν, το αίμα εκείνων θα ζητηθεί από τα χέρια τους: "Εσένα, άνθρωπε, σε βάζω φρουρό των Ισραηλιτών· θα ακούς τον λόγο μου και θα τους μεταφέρεις τα μηνύματά μου. Αν αποφασίσω, ότι ένας ασεβής το δίχως άλλο θα πεθάνει και εσύ δεν τον ειδοποιήσεις και δεν πεις τίποτα, για να τον αποτρέψεις από τον κακό του δρόμο, για να ζήσει, αυτός θα πεθάνει εξ αιτίας της ανομίας του· εγώ όμως θα ζητήσω ευθύνη από σένα για το θάνατό του".

Γι’ αυτό λοιπόν σχετικά με αυτά είπε ο μέγας Βασίλειος: "Σε ότι αποστάλθηκε κάποιος, εάν δεν εκπλήρωσε το κήρυγμα με έργο και λόγο, είναι ένοχος του αίματος εκείνων που δεν άκουσαν· και δεν μπορεί να πει τα ίδια λόγια με τον Απόστολο, που διαμαρτύρονταν στους πρεσβυτέρους των Εφεσίων, ότι εγώ είμαι καθαρός από το αίμα όλων σας, διότι δεν δίστασα να σας αναγγείλω ολόκληρο το θέλημα του Θεού".

Και αυτών, τέλος πάντων, είναι γνώρισμα το να καίγεται η καρδιά τους από την αγάπη της σωτηρίας των λογικών τους προβάτων και να φωνάζουν από μέσα τους μαζί με τον Απόστολο Παύλο, πότε μεν: "Ποιος ασθενεί και δεν ασθενώ και γω; Ποιος υποκύπτει στον πειρασμό και δεν υποφέρω και γω;". Πότε δε: "Εγώ μάλιστα με ευχαρίστηση θα τα δώσω όλα, ακόμη και τον ίδιο μου τον εαυτό για χάρη σας".

Και άλλοτε μεν να οικειοποιούνται το αμάρτημα του αμαρτωλού και να λένε έτσι, όπως υπαγορεύουν οι Διατάξεις των αγίων Αποστόλων: "Ας κάνει ο Επίσκοπος δικό του το πλημμέλημα και ας λέει στον αμαρτωλό, εσύ μόνο επίστρεψε, και εγώ θα καταδεχτώ τον δικό σου θάνατο, όπως ο Κύριος καταδέχτηκε τον θάνατο για μένα και για όλους· διότι ο ποιμένας ο καλός θυσιάζει την ψυχή του για χάρη των προβάτων".

Άλλοτε πάλι να μιμούνται τον θείο Χρυσόστομο, ο οποίος από το ζήλο που είχε για την σωτηρία των προβάτων του έλεγε: "Πάλι θα πω και πάλι θα μιλήσω· και αν ακόμη δεν ακούσουν όλοι, οι μισοί θα ακούσουν· και αν δεν ακούσουν οι μισοί, θα ακούσει το ένα τρίτο από το μέρος· και αν όχι το ένα τρίτο, το ένα τέταρτο· και αν όχι αυτό, οι δέκα· και αν όχι δέκα, οι πέντε· και αν όχι οι πέντε τουλάχιστον ένας· και αν ακόμη ούτε ένας, εγώ τον μισθό μου τον έχω ολόκληρο".

Και πάλι· "εγώ είμαι αχόρταγος, δεν θέλω λίγοι να σωθούν, αλλά όλοι· και αν ένας μείνει που πρόκειται να χαθεί, εγώ χάνομαι και νομίζω, ότι μιμούμαι τον Ποιμένα εκείνον που είχε ενενήντα εννέα πρόβατα και έτρεξε σ’ εκείνο που χάθηκε"».

(Απόσπασμα από τον 11ο λόγο, ''Χρηστοήθεια Χριστιανών'', σελ. 348- 350).

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ: Ἱ. Χρυσοστόμου:

Ρήματα ζωής

Οι άνθρωποι που μας παρακολουθούν, μπορούν να μας βοηθήσουν, αρκεί να τους επιτρέπουμε με τον ταπεινό μας χαρακτήρα, διότι, εάν -Θεός φυλάξοι! – ζούμε μέσα στην αντάρα, θα νομίζουμε ότι και όλος ο κόσμος σε τέτοια ατμόσφαιρα ζει, και δεν θα ανησυχούμε καθόλου και όλο άρρωστοι θα είμαστε μέσα στην ομίχλη, μέχρι να πεθάνουμε άρρωστοι.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης  

Αμαρτάνουμε όταν θεληματικά δεχόμαστε τους λογισμούς και τους αναπτύσουμε μέσα μας. Όταν όμως, αυτοί κινούνται ανεξέλεχτα, δίχως τη δική μας συνειδητή συνεργασία, δεν φταίμε σε τίποτα. Φτάνει, τέτοιους αδέσποτους λογισμούς να μην τους ακολουθούμε.

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος         

“Σε ερώτηση πως πρέπει να ετοιμαστούμε καλύτερα, για να υποδεχθούμε τον θάνατο, ο Γέρων απάντησε:

– Να ετοιμαστούμε, για να μην πεθάνουμε. Ένα ρητό λέει: “Εάν πεθάνεις, πριν πεθάνεις, δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις”. Η προετοιμασία μας, που θα πρέπει να γίνεται σε ολόκληρη την ζωή μας, συνίσταται στα εξής τέσσαρα σημεία:

α. Να πεθαίνουμε συνεχώς προς την αμαρτία.

β. Να μη θαρρούμε για ό,τι καλό κάναμε στον εαυτό μας και αυτοεπαινούμεθα.

γ. Όσο και να σφάλλουμε, να μην απελπιζώμεθα και

δ. Να γνωρίζουμε ότι ο Θεός παραχωρεί να αμαρτάνουμε, για να

Πότε οφείλεται η υπακοή των πιστών στους ιερείς!

 Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου:

Πότε οφείλεται υπακοή των πιστών χριστιανών στους Ιερείς;

Η παναίρεση του οικουμενισμού κρατάει γερά πατριάρχες, αρχιεπισκόπους ανα τον κόσμον και διαχέεται προς το λαό.

(Σπουδαία ομιλία που πρέπει να διαδοθεί και να ακουσθεί απ' όλους μας).

       Σπουδαία ομιλία που πρέπει να διαδοθεί και να ακουσθεί απ' όλους μας  και ιδιαιτέρως  από τους  ριψάσπιδες χριστιανούς της Λαρίσης  που πρόδωσαν την μνήμη των αγίων:
      Του μαρτυρικού Μητροπολίτου Θεολόγου Λαρίσης, αλλά και του Γέροντος  Αθανασίου Μυτιληναίου   και προσκύνησαν τον διώκτη αυτών,  τον αντικανονικό μοιχεπιβάτη,  τον ευτελίσαντα το επισκοπικό αξίωμα και ταπεινώσαντα την τοπική εκκλησία της Λαρίσης Κουλουριώτη Αρβανίτη, Ιγνάτιο Λάππα μετά της κεκραγμένης  κουστωδίας του.
     Όμως το μικρόν ποίμνιον εξακολουθεί να διατρανώνει στίς επάλξεις του ΑΓΩΝΟΣ  "ουκ εστιν Άξιος" και αυτό θα τον ακουλουθεί εσαεί ανεξαλείπτως. 

Πηγή: "agonasax"

Προς Ζηζιούλα περί Πρωτείου εξουσίας: "Μία ουσία και μία εξουσία"!

Μ. Ἀθανασίου, "Περὶ Ὅρων":

ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ

Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39)

Μητρ. Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου

Δ Α Ι Μ Ο Ν Ι Κ Η   Ε Π Ο Χ Η

Ἕνας ἅγιος, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τοὺς πιὸ με­γάλους διδασκάλους τῆς ἁγίας μας Ἐκκλη­σίας, ὁ ἱερὸς Αὐγουστῖνος, τοῦ ὁποίου ἀναξίως φέρω τὸ ὄνομα, εἶπε ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο εἶνε πνευματικὸς καθρέφτης. Ὅπως στὸν καθρέφτη βλέπουμε τὴ μορφή μας καὶ εὐπρεπιζόμαστε, ἔτσι στὸ Εὐαγγέλιο βλέπουμε ὄχι τὸν ὁρατὸ ἄνθρωπο, ἀλλὰ τὸν ἀόρατο ἑαυτό μας, τὶς κα­κίες καὶ τὰ πάθη μας, γιὰ νὰ τὰ δι­ορθώνου­με. Κι ὅπως δὲν ὑπάρχει σπίτι, ἀκόμα καὶ τὸ πιὸ φτωχό, χωρὶς καθρέφτη, ἔτσι δὲν πρέ­πει νὰ ὑπάρχῃ οἰκογένεια χωρὶς Εὐ­αγγέλιο.
Σήμερα λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία ἔβαλε μπρο­στά μας πάλι τὸν πνευματικὸ καθρέφτη καὶ μέσα σ᾽ αὐτὸν βλέπουμε τὸν ἑαυτό μας. –Τὸν ἑαυτό μας; θὰ πῆτε· μὰ δὲ μιλάει γιὰ μᾶς τὸ εὐ­αγγέλιο. Καὶ ὅμως. Ἐλᾶτε νὰ δοῦμε μὲ συν­τομία τί μᾶς λέει ἡ περικοπὴ καὶ πῶς σ᾽ αὐτὴν καθρεφτίζεται ὁ ἑαυτός μας.

* * *

Τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου, στὴ λίμνη τῆς Τιβεριάδος ἦταν χτισμένο ἕνα χωριὸ ποὺ τὸ ἔλεγαν Γάδαρα. Στὸ χωριὸ αὐτὸ ζοῦ­σε ἥσυχα ἕνας νέος. Ἐνῷ ὅμως ἦταν ἡ χαρὰ καὶ τὸ καμά­ρι τῶν

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ… «ΚΑΘΩΣ ΠΡΕΠΕΙ»

Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Το βίντεο έχει τίτλο «Μέχρι η θρησκεία όλου του κόσμου να γίνει του Αλλάχ, όλοι να ανήκουν στον Αλλάχ, δηλαδή το σατανά.»
Οι Τζιχαντιστές συνέλαβαν πρόσφατα στη Συρία έναν χριστιανό ιερέα ονόματι Jacques Mourad τον οποίο κρατούσαν αιχμάλωτο για αρκετές μέρες και του έλεγαν συνεχώς : «Εφόσον είσαι χριστιανός, αν δεν μεταστραφείς στο Ισλάμ, θα σου σχίσουμε το λαιμό με ένα μαχαίρι».

Ο Jacques Mourad σώθηκε από έναν εντόπιο μουσουλμάνο ο οποίος τον λυπήθηκε και με μια μοτοσυκλέτα τον βοήθησε να αποδράσει. Ενώ στην αρχή νόμιζε ότι θα μαρτυρήσει για την πίστη του τώρα ευχαριστεί την Παναγία και τον μουσουλμάνο φίλο για την απόδρασή του. Ο ίδιος πιστεύει ότι χάρη σε θαύμα της Παναγίας

Ἀπόσπασμα ἀπὸ ἄρθρο ποὺ μᾶς ἐστάλη

Είναι αποδεδειγμένο πλέον πως ο Δημητριάδος Ιγνάτιος Γεωργακόπουλος δεν έχει ιερό και όσιο, δεν υπηρετεί την Ορθόδοξη Αλήθεια αλλ’ εξυπηρετεί τα ξένα συμφέροντα της Διαβολικής Παναιρέσεως του Οικουμενισμού, κατ’ εντολήν του Αρχι-οικουμενιστού αυτού προέδρου και πατριάρχου Βαρθολομαίου.

Την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015, στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού Βόλου, ο Δημητριάδος Ιγνάτιος κάλεσε το τάχα “διεθνούς φήμης φωνητικό συγκρότημα Consortium Vocale Oslo” να “ψάλλει” σε πρωτοφανή στα χρονικά υποτιθέμενη “συναυλία”.

Ήταν όμως συναυλία;

Ασφαλώς όχι! Σημασία δεν έχει πως ονοματίζουν και “βαφτίζουν” τα πράγματα και τις καταστάσεις οι άπιστοι, οι άθεοι και αιρετικοί. Σημασία έχει πως τα ονομάζει το Άγιον Πνεύμα ο Θεός, και πως τα θεωρούν οι Θεωμένοι και Θεοφόροι Άγιοι Πατέρες. Σημασία έχουν οι απαγορεύσεις των Κανόνων, οι παραβάσεις δογμάτων, οι καταστρεπτικές επιπτώσεις και οι βαρύνουσες συνέπειες επί της αθανάτου ψυχής μας και της σωτηρίας μας!

“Συναυλία” έχουμε μόνο όταν η μουσική δεν είναι:

α) εκκλησιαστική και,

β) λατρευτική.

Όταν όμως η μουσική ομολογουμένως είναι εκκλησιαστική και λατρευτική και όταν ο χώρος στον οποίο γίνεται είναι εκκλησιαστικός και λατρευτικός, τότε ΔΕΝ έχουμε “συναυλία” αλλά ΙΕΡΟΥΡΓΙΑ, ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑ και ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ.

Αυτή είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ η Ευαγγελική, η Αποστολική και Αγιοπατερική! Σας παρακαλώ, Ορθόδοξοι Πιστοί, ΜΗΝ επιτρέπετε τους “εν εκκλησία πονηρευομένων” αρχιερείς και ιερείς να σας ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ με λόγια ΨΕΥΔΗ, λόγια αναληθή, λόγια πονηρά, άδεια, κούφια και κενά από χάρι: “Μηδείς υμάς άπατάτω κενοίς λόγοις, διά ταύτα γάρ έρχεται η οργή του θεού επί τούς υιούς της απείθειας.” (Εφεσ. 5, 6).

Οι Ιεροί Κανόνες απερίφραστα απαγορεύουν και απειλούν με καθαίρεση και αιώνιο αναθεματισμό την συμπροσευχή οποιασδήποτε μορφής:

είτε είναι αυτή φωνητική, είτε ανόργανη, είτε είναι οργανική,

είτε γίνεται αυτή σε ναό αιρετικών, είτε σε Ναό Ορθοδόξων,
      είτε γίνεται σε οικία, είτε γίνεται στην ύπαιθρο,
   είτε γίνεται συνειδητώς, είτε  εμμέσως πλην σαφώς  ως ακρόαση ή παράσταση και “απολαυστική παρουσία” υπό οποιαδήποτε πρόφαση και δικαιολογία όπως τάχα για λόγους “ευαγγελισμού” ή μοιράσματος μελωδιών και “γεύσεως πολιτισμού”.

Οι δεσποτοκράτες Οικουμενιστές και αιρετικοί πάντως επίσκοποι

Η νέα Εκκλησία είναι εδώ! Πρώτος ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ Μοναστηριού στην ΑΥΣΤΡΙΑ, που ...ευλόγησαν Πάπας και Πατριάρχης, ο συμμοναστής του π. Αρσένιου Βλιαγκόφτη!!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

                              ΚΑΙ…ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

                              ΚΑΙ…ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ

                                                       τοῦ Νίκου Χειλαδάκη

Το Σαββάτο 10 Οκτωβρίου, παρουσία του γνωστού για τα οικουμενιστικά και φιλοπαπικά του φρονήματα, μητροπολίτη Αυστρίας, (η ενθρόνιση του έγινε σε… ρωμαιοκαθολικό ναό!!!), έγινε η πρώτη επίσημη προβολή του υπό ίδρυση νέου μοναστηρίου στην Αυστρία,
ενώ έγινε η κούρα του πατρός Παϊσίου από την Ιερά Μονή του Αγίου Αρσενίου Χαλκιδικής, ο οποίος θα είναι και ο πρώτος ηγούμενος του μοναστηριού.
Το μοναστήρι αυτό έχει πάρει την ευλογία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και… του Πάπα Φραγκίσκου και του Πάπα Βενέδικτου!!!

Από ομιλία τους εις Κόνιτσα!

Την επομένη Κυριακή ο Σεβασμιότατος τέλεσε την θεία Λειτουργία στην Βιέννη, στην οποία συλλειτούργησαν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Αρσένιου του Καππαδόκου Χαλκιδικής, Ιερομόναχος Θεόκλητος (Μπόλκας), ο Αρχιερατικός Επίτροπος π. Ιωάννης Νικολιτης, ο Πρωτοπρεσβύτερος Αλέξανδρος Λάπιν, ο Ιερομόναχος Παΐσιος, ο Ιερομόναχος Συνέσιος και ο Αρχιδιάκονος π. Αθανάσιος με την παρουσία πολλών πιστών.
Όλα αυτά πολύ καλά, έξοχα και ωραία!
Όμως…
Το μοναστήρι αυτό στην Αυστρία είναι οικουμενιστικό και προωθεί με τις ευλογιές του προκαθήμενου του Φαναρίου και του Πάπα την περαιτέρω ένωση των σχέσεων Ορθοδοξίας με τους Παπικούς.
Τώρα εξηγείται η αδικαιολόγητη για πολλούς στενή σχέση της μονής του Αγίου Αρσενίου Χαλκιδικής με το Φανάρι.
Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο! Από την μια βγάζουμε «μαχητικά» περιοδικά, (Παρακαταθήκη), για να καταπολεμήσουμε υποτίθεται τον Οικουμενισμό και από την άλλη τρέχουμε πρώτοι πρώτοι, (στο μνημόσυνο του Οσίου Παϊσίου στην Σουρωτή), να φιλήσουμε το χέρι και να πάρουμε ευλογία από τον προκαθήμενο του Φαναρίου και πρωτοπόρου στην κίνηση υπέρ του οικουμενισμού.
Και τώρα πρωτοστατούμε στην ίδρυση και στελέχωση του πρώτου Οικουμενιστικού μοναστηρίου στην Αυστρία.
Με όλα αυτά που βλέπουμε και ακούμε τι να πούμε εμείς οι απλοί
πιστοί ;
Φτάνει πια η υποκρισια!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος.
www.nikosxeiladakis.gr

 Ἡ πληροφορία δημοσιεύτηκε χθὲς στὶς "Ἀκτίνες":

Αυστρία – Ηγούμενος στην Ι. Μονή για την οποία έδωσαν την ευλογία τους τόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, όσο και ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Πάπας Βενέδικτος

Σύμφωνα με ανακοίνωση, τό Σάββατο 10 Ὀκτωβρίου 2015 ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος ἐπισκέφθηκε τήν ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Σκέπης, πού ἀπο τό καλοκαίρι ἐγκαταστάθηκε προσωρινά στό Weiden am See (Burgenland). Μέχρι νά ἀνεγερθεῖ τό Μοναστήρι στό Sankt Andrä am Zicksee οἱ Μοναχοί θά φιλοξενηθοῦν στό κενό διαθέσιμο οἴκημα τῆς ρωμαιοκαθολικῆς ἑνορίας στήν κοινότητα, πού διατέθηκε ἀπό τόν οἰκεῖο Ρωμαιοκαθολικό Ἐπίσκοπο Αἰγίδιο καί τήν

Το Ανακοινωθέν της Διεθνούς διασκέψεως των Αθηνών για την ειρήνη: ένα ακόμα λιθαράκι για την Πανθρησκεία!

Ἀποτελεῖ παρελθὸν καὶ ἡ Διάσκεψη τῆς Ἀθήνας γιὰ τὸν «Θρησκευτικό και Πολιτιστικό Πλουραλισμό και την Ειρηνική Συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή»!

Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ Ἱ. Σύνοδος καὶ οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴν συνενοχή ἢ τὴν ἀνοχὴ τους ἐπέτρεψαν στοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ Πανθρησκειαστὲς νὰ βάλουν ἕνα ἀκόμα λιθαράκι, μᾶλλον μιὰ κοτρώνα, στὸ οἰκοδόμημα τοῦ Ἀντίχριστου, ποὺ προετοιμάζεται ἀπὸ τὶς ἀντίθεες δυνάμεις!

Ἄλλη μιὰ φορὰ ἐπέτρεψαν νὰ εὐτελισθεῖ ἡ Ἐκκλησία, νὰ τεθεῖ ὡς ἴση μὲ τὶς αἱρέσεις καὶ τὴν εἰδωλολατρία, νὰ συνομιλήσει μὲ τὸν Καίσαρα, ὁ ὁποῖος τῆς “σκάβει τὸ λάκκο”, ὡς ἐὰν ἦτο μιὰ ἐγκόσμια δύναμη! Ἔγιναν ἕνα μὲ τὸν κόσμο!

Ὡσὰν οἱ Ἀρχιερεῖς νὰ μὴν διάβασαν ποτὲ στὸ Εὐαγγέλιο τὴν ἀπόκριση τοῦ Ἰησοῦ: «ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου» καὶ «νῦν κρίσις ἐστὶν τοῦ κόσμου τούτου· νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω»!

Πηγή: «ecclesia.gr», επιμέλεια: Γιώργος Μυλωνάς

Η Διεθνής Διάσκεψη για τον «Θρησκευτικό και Πολιτιστικό Πλουραλισμό και την Ειρηνική Συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή», που διεξήχθη στην Αθήνα από τις 18 έως τις 20 Οκτωβρίου 2015, είχε ως αντικείμενο την επείγουσα ανθρωπιστική κρίση με την οποία βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπες οι θρησκευτικές κοινότητες και οι πολιτιστικές οντότητες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, λόγω των συνεχιζόμενων συρράξεων, εντάσεων και του εξτρεμισμού.

Οι συμμετέχοντες στη Διάσκεψη, Πατριάρχες και Προκαθήμενοι Χριστιανικών Εκκλησιών, θρησκευτικοί ηγέτες του Μουσουλμανικού και Εβραϊκού κόσμου, καθώς και άλλες εξέχουσες θρησκευτικές

Η "χαρά" της προαγωγής και της προβολής για όσους λένε "ΝΑΙ" στον Οικουμενισμό και στην Πανθρησκεία!

                                                                                                                                     Πηγή: "ekklisiaonline"

H Μητρόπολη Λαρίσης αγκάλιασε τον νέο Πρόεδρο του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ που είπε ΝΑΙ στο τμήμα Ισλαμικών σπουδών 

   Την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015, το πρωί, πραγματοποιήθηκε Ιερατική Σύναξη όλων των Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου, στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Σωτήρος

Λαρίσης, στην οποία ο Σεβ. Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος μίλησε στους ιερείς, καταθέτοντας τους προβληματισμούς του και τις σκέψεις του, αναφερόμενος κυρίως σε θέματα αποδοτικότερης δράσεως υπέρ της ανακούφισης των ενδεών συνανθρώπων μας, ενώ ευχαρίστησε τους λειτουργούς του Υψίστου, που εκδαπανώνται όχι μόνο στο λειτουργικό και κατηχητικό τους έργο, αλλά και σε έργα προνοίας και αλληλεγγύης μέσα στις ενορίες τους και στην κοινωνία μας γενικότερα.

  Στην συνέχεια παρουσίασε με πολύ καλούς λόγους τον ομιλητή της συνάξεως, Ελλογιμώτατο Καθηγητή της Λειτουργικής, της Θεολογικής Σχολής και νέο Πρόεδρο του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, κ. Παναγιώτη Σκαλτσή, ο οποίος ήλθε από την πόλη της Θεσσαλονίκης προκειμένου να αναπτύξει το θέμα: «Μηνύματα μέσα από την ιερολογία του Γάμου». Σημειώνεται πως ο κ. Σκαλτσής εξελέγη την Τετάρτη και είναι εξ αυτών που ψήφισαν υπερ της ίδρυσης τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στην Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ. 

ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ! (Σύλλογος "Ο Προφήτης Ηλίας").

Μασωνικό έντυπο:

«...Δεν πρέπει εις τας Δημοσίας σχολάς να διδάσκηται ουδεμία κατήχησις»!

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

           «Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ  ΗΛΙΑΣ»

       ΕΔΕΣΣΗΣ 43 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ 12137                                        Περιστέρι    23-10-2015

ΑΡΙΘ. ΕΓΚΡ. ΠΡΩΤ. 613/1998                                                        

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 513

ΑΝΟΙΚΤΗ  ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς τον Υπουργό Παιδείας, ΄Ερευνας  και Θρησκευμάτων

κ. Νικ. Φίλη

            Μέσω των  Ιστολογίων  '' ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ'', ‘‘ΑΚΤΙΝΕΣ’’,  ‘‘Αποτείχιση και Πατερική Παράδοση’’, ‘‘ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ’’, ‘‘ΟΜΟΛΟΓΙΑ’’, και ‘‘Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ’’.       

         Κε Υπουργέ,

Αφορμή να σας αποστείλουμε την παρούσα ανοικτή επιστολή, είναι η γραπτή σας απάντηση σε ερώτηση του Βουλευτή των ΑΝΕΛ κ. Νικ. Νικολόπουλου σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών στη Δημόσια Εκπαίδευση. Μεταξύ των άλλων είπατε και τα κατωτέρω. «Για ιστορικούς λόγους το μάθημα των θρησκευτικών στη χώρα μας έχει ομολογιακό χαρακτήρα. Αυτό συνιστά έναν αναχρονισμό που τον αντιλαμβάνονται και φωτισμένοι ιεράρχες και θεολόγοι. Είναι αναγκαία η αναμόρφωση των θρησκευτικών, ώστε, να γίνει μάθημα θρησκειολογίας, γνώσης των θρησκευτικών, με την ιδιαίτερη παρουσίαση του πολιτισμικού ρόλου της Ορθοδοξίας στη χώρα μας. Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, θεσμικά αρμόδιο επεξεργάζεται σχετικές προτάσεις». Ιστολόγιο ΄΄ΑΚΤΙΝΕΣ΄΄ 20-10-2015. Σημ. Η υπογράμμιση είναι δική μας.

Οι προτάσεις σας κ. Υπουργέ, συμπίπτουν με τις επιδιώξεις Σκοτεινών δυνάμεων και μάλιστα των Τεκτόνων, οι οποίες συστηματικά και αδιάκοπα βάλλουν κατά του Χριστιανισμού και κυρίως της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που είναι η μοναδική Κιβωτός της σωτηρίας του ανθρώπου.

Ο σκοπός των Σκοτεινών δυνάμεων είναι η δημιουργία μιας παγκόσμιας Θρησκείας και ενός παγκόσμιου κράτους, με ένα νέο «χριστό», που θα είναι ταυτόχρονα και κυβερνήτης αυτού του παγκόσμιου συνονθυλεύματος! Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, το σχέδιο περνά από πολλές φάσεις ενοποιήσεων, πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές, εθνοφυλετικές, γλωσσικές και βεβαίως θρησκευτικές, τις οποίες βλέπουμε να υλοποιούνται στην εποχή μας! Αυτή η παγκόσμια κίνηση ονομάστηκε «Παγκοσμιοποίηση», «Νέα Εποχή», «Νέα Τάξη» και «Πανθρησκειακός Συγκρητιστικός Οικουμενισμός»!   

Εμείς, για μία ακόμη φορά ρίχνουμε φως στα Σκοτεινά παρασκήνιά τους.

Από τα γραφόμενά τους οι Σκοτεινές δυνάμεις αποκαλύπτουν τα σχέδιά τους (Λουκ. ΙΘ' 22). Οι Μασόνοι μάλιστα προβάλλουν τον Συγκρητιστικό Οικουμενισμό, τόσο στα περιοδικά τους όσο και κυρίως, στο επισημότατο Τυπικό του 32^ου βαθμού τους, ειδικά συνταχθέντος προς αυτόν τον σκοπό, από πολλών δεκάδων χρόνων. Ας δούμε τι λέγει και τι σχεδιάζει για περισσότερα από 120 χρόνια, η ισχυρή κατά κόσμο, και μάλιστα στον Δυτικό, Παγκόσμια Οργάνωση των Τεκτόνων.

Γράφουν: «Ο Τεκτονισμός προώρισται ποτέ αυτός να υποδείξη την βάσιν επί της οποίας θα εδρασθή η παγκόσμιος θρησκεία του μέλλοντος, ήτις θα περισυναγάγει την Οικουμένην άπασαν εις μίαν ποίμνην υπό έναν ποιμένα...». (πηγή: Tεκτονικό έντυπο «Aθηνά», 1894). Επίσης, «...Δεν πρέπει εις τας Δημοσίας σχολάς να διδάσκηται ουδεμία κατήχησις». Γενικότερα, οι Παγκόσμιες Σκοτεινές δυνάμεις, έχουν από χρόνια αποφασίσει να αρνούνται «Το δικαίωμα εις οιανδήποτε εκκλησίαν ή εκκλησιαστικήν αρχήν να επιβλέπη το Εκπαιδευτικόν Σύστημα

Όταν η τοπική Σύνοδος π.χ. της Θεσσαλονίκης ή οι Πατριαρχικές Σύνοδοι βγάζουν αποφάσεις που δεν συμφωνούν με τις Οικουμενικές, δεν τις δεχόμαστε!

Πηγή: "katanixis"

Μὲ ἀξίωσε ὁ Θεός, ὅσοι ἦρθαν ἐδῶ καὶ ζήτησαν γάμο μικτό, τοὺς ἔπεισα νὰ βαπτιστοῦν. Βέβαια, στὴν ἀρχὴ ξαφνιάστηκαν. Λένε:

-Πάτερ, μόνο Χρίσμα νὰ μᾶς διαβάσετε· ἔτσι κάνει ἡ Ἐκκλησία.

-Ὄχι, ἀγόρι μου, λέω, αὐτὸς ποὺ σὲ βάπτισε δὲν ἦταν παπάς μὲ χάρη Θεοῦ, τὸ βάπτισμα ποὺ πῆρες δὲν ἦταν χαριτωμένο· ἐδῶ νὰ βαπτιστεῖς ξανά.

Ἂν τὸ μάθαινε αὐτὸ ἡ Μητρόπολη, ποὺ μοῦ ἔδινε ἐντολὴ νὰ Χρίσω, ἁπλά; Ἔτσι δίνουν ἐντολὲς οἱ Μητροπόλεις πιά· ἔχει βγάλει ἀπόφαση ἡ Ἱ. Σύνοδος ὅτι ἐπιτρέπεται τὸ Χρίσμα μόνο, καὶ μᾶς δίνουν τὴν ἄδεια αὐτή.

Ναί, ἀλλὰ ἡ Ἱ. Σύνοδος δὲν εἶναι Οἰκουμενικὴ Σύνοδος. Μὴν τὸ ξεχνᾶτε αὐτό. Καὶ στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, τὶς μεγαλύτερες αἱρέσεις ποὺ πέρασαν τὶς ἐπικύρωσαν τοπικὲς Σύνοδοι! Τοπικὲς Σύνοδοι, οἱ ὁποῖες (οἱ Μητροπολίτες τους) εἶχαν ἁλωθεῖ· ἐπεκύρωσαν καὶ τὸν Ἀρειανισμό, καὶ τὸν Νεστοριανισμό, καὶ τὸν Μονοφυσιτισμό, καὶ τὸν Μονοθελητισμό! Καὶ λεγόταν «Ὀρθόδοξη Σύνοδος», γιατὶ δὲν εἶχαν καθαιρεθεῖ αὐτοὶ οἱ Ἱεράρχες!

Καὶ τότε, ὅσους ἀντιδροῦσαν, τοὺς δολοφονοῦσαν! Ἔχουμε τὸ μαρτύριο –ἂν καὶ δὲν πέθανε ἀπ’ αὐτό– τοῦ ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ, ὁ ὁποῖος μοναχὸς ἦταν, ὄχι κληρικὀς, ὄχι ἀρχιμανδρίτης, ὄχι δεσπότης, ἕνας ἁπλὸς μοναχός ἦταν. Ἐπεκύρωσαν ὅλες οἱ (τοπικές) Σύνοδοι τὸν Μονοφυσιτισμό. Γι’ αὐτὸ λέμε, ὅτι ἂν δὲν ὑπῆρχε ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ἕνας ἁπλὸς μοναχός, σήμερα θὰ εἴμαστε Μονοφυσίτες!

Αὐτὸς τί ἔκανε; Πῆγε καὶ τὰ ἔβαλε μὲ ὅλους τοὺς Πατριάρχες καὶ μὲ τὶς τοπικὲς Συνόδους, ἔγραφε, μιλοῦσε κ.λπ., ἔφυγε καὶ πῆγε στὴν Ἰταλία, καὶ ἐνῶ ἦταν ἕτοιμη ἡ Ρώμη νὰ δεχθεῖ τὸν Μονοφυσιτισμό, ἐξαιτίας τοῦ ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ, ἔμεινε στὴν Ὀρθοδοξία.

Αὐτό, ὅμως, ποὺ εἶναι σημαντικό εἶναι, ὅτι οἱ Σύνοδοι, ὄχι οἱ Οἰκουμενικές, οἱ τοπικές, ὅπως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας, καὶ πατριαρχικὲς Σύνοδοι, στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἔχουμε ὅτι δέχτηκαν αἱρέσεις! Ὁπότε, οἱ Σύνοδοι κάνουν λάθη! Ὁπότε, πῶς ξέρουμε ὅτι αὐτὸ ποὺ θὰ μᾶς πεῖ ἡ Σύνοδος, καὶ αὐτὸ ποὺ θὰ μᾶς πεῖ ὁ Πατριάρχης μας, καὶ οἱ Πατριάρχες, καὶ ἡ Σύνοδος τῶν Πατριαρχῶν (ὄχι ἡ Οἰκουμενική), ὅτι εἶναι ὀρθόδοξο; Πῶς θὰ τὸ ξέρουμε αὐτό;

Θὰ τὸ ξέρουμε, ἂν ἐναρμονίζεται ἡ ἀπόφαση μὲ τὶς προηγούμενες ἐννέα Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Ἂν ἡ ἀπόφαση ποὺ θὰ βγάλει ἡ Σύνοδος τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἡ Σύνοδος τῆς Αὐστραλίας εἶναι μιὰ ἀπόφαση  ποὺ πάει κόντρα, ἀντίθετα μὲ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, (τότε ἡ Σύνοδος αὐτή) εἶναι αἱρετικὴ, δὲν τὴν δεχόμαστε· κι ὅσοι ἀπὸ μᾶς ποῦμε ὄχι, μποροῦμε νὰ ὑποστοῦμε καὶ μαρτύρια, διωγμούς, συνέπειες! Ἀλλὰ ἐκεῖ, καὶ τὸ ποίμνιο ἔχει εὐθύνη νὰ γνωρίζει τὴν πίστη του, νὰ ἀντιδράσει, νὰ μὴν τὸ δεχθεῖ.

Τώρα ἐμᾶς, μᾶς ἔχουν ἀποκοιμίσει ἐντελῶς καὶ μᾶς λένε «ὑπακοή»! «Ὑπακοή»! «Ὑπακοή»! «ὑπακοή»! Κι ὅλοι ἀναπαυόμαστε· λέμε «κάνω ὑπακοή»!

Κάνεις ὑπακοή, ὅμως, στὴν Ἐκκλησία;

Ἢ κάνεις ὑπακοὴ σὲ μιὰ Ἐκκλησία ποὺ λέει καὶ αἱρετικὰ πράγματα;  Κι ἐκεῖ ἔχουμε εὐθύνη.

Αὐτὸ ποὺ ἰσχύει τὰ τελευταῖα ἑκατὸ χρόνια, δὲν εἶναι Ὀρθόδοξο. Εἶναι μιὰ ἀπόφαση Οἰκουμενιστική, ἐπειδὴ τὰ βρῆκαν οἱ Πατριάρχες μὲ τὸν Πάπα, συμφωνοῦν σὲ αὐτό. Ἐφ’ ὅσον οἱ Πατριάρχες μας λένε ὅτι ὁ Πάπας ἔχει ἱερωσύνη, δέχονται καὶ τὴν βάπτιση τοῦ Πάπα! Ἀλλὰ ἐμεῖς τὸ ξέρουμε, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό!

ΣΧΟΛΙΟ:  Οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές, παρουσιάζουν τὰ πράγματα ὅπως θέλουν, ἀκόμα καὶ ὁ συμπαθὴς καὶ διωκόμενος π. Νικόλαος.

Ὅταν κάποιοι ἀποτειχίζονται, ἐφαρμόζοντας τὴν πάγια τακτικὴ τῆς Ἐκκλησίας, τὶς Ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων, ἀλλὰ καὶ συγκεκριμένου ἱεροῦ Κανόνα, ποὺ ξεκαθαρίζει τὶς τυχὸν συγχύσεις καὶ ἑρμηνεύει ὅλη τὴν προηγούμενη Ἁγιοπατερικὴ Παράδοση, τότε μᾶς κατηγορεῖ ὅτι κάνουμε ἀνυπακοὴ στὴν Ἐκκλησία, εἴμαστε ἐκτὸς Ἐκκλησίας.

Ὅταν, ὅμως, θέλει νὰ ὑποστηρίξει τὴν δική του ἀνυπακοὴ στὴν τοπικὴ Ἐκκλησία (ποὺ κακῶς ἐπιτρέπει τὴν εἰσδοχὴ αἱρετικῶν στὴν Ἐκκλησία μόνο μὲ Χρίσμα κι ὄχι μὲ Βάπτισμα), τότε ἐπικαλεῖται ἀκριβῶς τὰ ἴδια παραδείγματα ποὺ ἐπικαλούμαστε κι ἐμεῖς! Καὶ πῶς ἀλλιῶς, ἀφοῦ αὐτὴ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοσή μας;

Τὸν ἀγῶνα, λοιπόν,  τὸν δικός του  γιὰ τὴν πίστη, καὶ τὴ δίωξή του καὶ ὅποιον ἄλλο διωγμὸ ποὺ ἐπίκειται, τὸν θεωρεῖ ταπεινά-ταπεινὰ ἅγιο ἀπέναντι στὸν Θεό, ἐνῶ τὸ διωγμὸ τῶν ἄλλων,  καὶ πρωτίστως ὅσων μελῶν τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν ἀποτειχιστεῖ ἀπὸ αἱρετίζοντες Ἐπισκόπους, τὸν θεωρεῖ ἐγωϊστικὸ καὶ κατακριτέο!

Ἐμεῖς παντως, πάτερ, εὐχόμαστε νὰ συνεχίσεις τοὺς ἀγῶνες σου, οἱ ὁποῖοι εἶναι πράγματι μιὰ ἀνάσα κι ἕνα παράδειγμα! Σὲ παρακαλοῦμε δὲ νὰ μὴν παραβλέψεις τὴν τελευταία μελέτη τοῦ π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ (τὸ τελευταῖο μέρος καὶ οἱ παραπομπὲς ἐδῶ)!, γιατί πιστεύουμε ὅτι παρουσιάζει τὰ ἁγιογραφικὰ καὶ πατερικὰ κείμενα, ποὺ πείθουν ὅτι, ἂν μπορεῖ νὰ διαφοροποιεῖται κάποιος ἐξ αἰτίας μιὰ καὶ μόνο «κατ’ οἰκονομίαν» παρατυπίας (κακοδοξίας) μιᾶς τοπικῆς Συνόδου, πόσο μᾶλλον ὅταν (ὅπως γνωρίζεις) πρόκειται γιὰ τὴν Συνοδικὴ καταπάτηση καὶ ἐπὶ δεκαετίες βασικῶν δογματικῶν ἀποφάσεων!

Π.Σ.

Το βίντεο 

Η Αγία Γραφή για την άμεση απομάκρυνση από τους Οικουμενιστές, Ζ΄ Μέρος, τελευταίο (του π. Ευθ. Τρικαμηνά).

Μέρος Ζ΄.

Πικρὲς ἀλήθειες περικλείει γιὰ τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές, ὁ ἐπίλογος τοῦ π. Εὐθυμίου! Ἀλήθειες ποὺ κατοχυρώνονται θαυμάσια μὲ ἕνα κείμενο τοῦ Μ. Βασιλείου, ἀλλὰ καὶ ἕνα ἐπίσης καταπληκτικὸ (καὶ ἄγνωστο στοὺς πολλούς) κείμενο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὡς πρὸς τὴν στάση μας ἔναντι τῶν αἱρετικῶν.

Νὰ εὐχηθοῦμε, ὅσοι Ποιμένες καὶ πιστοί, δὲν ἔχουν ὑποταγεῖ ἀκόμα ὁλοκληρωτικὰ στὶς οἰκουμενιστικὲς ἰδέες περὶ ἀδιάκριτης ὑποταγῆς σὲ Οἰκουμενιστές, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀγωνιοῦν, καὶ προβληματίζονται, καὶ προσεύχονται, παρακαλώντας τὸν Κύριο νὰ τοὺς δείξει δρόμο ἀληθείας στὴν ἐσχατολογικὴ πανσύγχυση ποὺ ἐπικρατεῖ, νὰ διακρίνουν τὴν ἀλήθεια, αὐτὴ ποὺ ἀβιάστως ἐκχυλίζει ἀπὸ τὰ ἁγιοπατερικὰ κείμενα ποὺ συγκέντρωσε στὴν μελέτη αὐτὴ ὁ π. Εὐθύμιος.

«Ἐσχάτη ὥρα ἐστίν, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν» (1Ἰωάν. 2, 18)!

Π.Σ.

Ε Π Ι Λ Ο Γ Ο Σ

        

Εἶναι βέβαιο ὅτι, ἄν αὐτή τήν ἐργασία, τῆς συγκεντρώσεως τῶν χωρίων, τά ὁποῖα διδάσκουν τήν ἀποτείχισι ἀπό τούς πάσης φύσεως αἱρετικούς, τήν παρουσιάζαμε σέ μία παλαιότερη ἐποχή, τότε δηλαδή πού ἦταν ζωντανή ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων καί ἀνύστακτο τό ἐνδιαφέρον γιά τά θέματα τῆς Ἐκκλησίας καί δή τῆς πίστεως,  θά παρεξενεύοντο καί θά ἐγελοῦσαν οἱ ἄνθρωποι αὐτῆς τῆς ἐποχῆς γιά τό περιττό κι αὐτονόητο τῆς ἐργασίας αὐτῆς, ἐπειδή θά ἦτο σάν νά προσπαθούσαμε νά τούς ἀποδείξωμε ὅτι ὑπάρχει νύκτα καί ἡμέρα, γῆ στερεά καί θάλασσα.

Σήμερα ὅμως πού διερχόμεθα τήν ἐποχή τῆς ἀμφισβητήσεως τῶν πάντων, ἀκόμη καί τῶν αὐτονοήτων καί πασιφανῶν, σήμερα πού ἐψύγη, ὄχι μόνον ἡ ἀγάπη, ἀλλά καί ἡ πίστις καί δή τό ἐνδιαφέρον διά τά θέματα τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς αἱρέσεως, σήμερα πού ἔχομε ἐφεύρει ἄλλους δρόμους συμβιβασμοῦ καί συνυπάρξεως μετά τῶν αἱρετικῶν, ἐφησυχασμοῦ καί βολέματος, δρόμους χωρίς σταυρό καί προσωπική εὐθύνη διά τά θέματα τῆς πίστεως καί τῆς αἱρέσεως, σήμερα λοιπόν, αὐτό τό περιττό, ὡς αὐτονόητο δι’ ἄλλες ἐποχές, εἶναι ἴσως ἀναγκαῖο περισσότερο ἀπό ὁ,τιδήποτε ἄλλο.

Εἶναι ἀναγκαῖο γιά τόν ἐπιπλέον λόγο ὅτι ἡ αἵρεσις τῆς ἐποχῆς μας εἶναι αἵρεσις τῶν ἐσχάτων χρόνων, πρᾶγμα τό ὁποῖο σημαίνει ὅτι ἡ αἵρεσις αὐτή ὄχι μόνον δέν θά καταδικασθῆ, ἀλλά θά προάγεται συνεχῶς, ἐπειδή θά συμπορεύεται μέ τά κελεύσματα τῆς Ν. Ἐποχῆς καί τῆς Παγκοσμιοποιήσεως καί, κυρίως, ἐπειδή ἡ ἴδια ἡ αἵρεσις θά ἐνδυθῆ τό προσωπεῖο τῆς Ἐκκλησίας καί θά ὁδηγήση τούς Χριστιανούς εἰς τήν Πανθρησκεία, τό σφράγισμα καί τόν Ἀντίχριστο.

     Τό συμπέρασμα λοιπόν ἀπό τά ἁγιογραφικά χωρία πού ἐπαρουσιάσαμε, καί ἀπό δεκάδες ἄλλα πού παραλείψαμε, εἶναι ὅτι παντοῦ ὁ Θεός μέσα στήν Ἁγία Γραφή διδάσκει τήν πλήρη καί ἄμεση ἀπομάκρυνσι τῶν Ὀρθοδόξων ἀπό τούς αἱρετικούς. Ἀντιθέτως, οἱ Ἀντιοικουμενιστές σήμερα διδάσκουν τήν συνύπαρξι, τήν συμπόρευσι καί τόν συναγελασμό μέ τούς αἱρετικούς “ἄχρι καιροῦ” καί μέχρις ἀποφάσεως τῆς Συνόδου, καί μάλιστα σέ σημεῖο πού οἱ μέν αἱρετικοί ὡς ποιμένες καί Ἐπίσκοποι νά κατευθύνουν τήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας, οἱ αἱρετικοί νά παίρνουν ἀποφάσεις γιά τό δέον γενέσθαι, οἱ αἱρετικοί νά ὁδηγοῦν καί κατευθύνουν τούς Ὀρθοδόξους, οἱ δέ Ὀρθόδοξοι νά παραμένουν ἐνσωματωμένοι μέ τούς αἱρετικούς ἐξαιτίας δῆθεν τοῦ φόβου τῆς δημιουργίας σχίσματος.

     Συμβαίνει λοιπόν σήμερα στήν Ἐκκλησία αὐτό τό ἄκρως λυπηρό καί ἄξιον πολλῶν δακρύων, τό ὁποῖο συμβαίνει καί στά πολιτικά δρώμενα καί ἔχει σχέσι μέ τήν πατρίδα μας. Ὅπως δηλαδή, οἱ πολιτικοί μας ἡγέτες ἔχουν προδώσει τήν ἀποστολή των, κατέστησαν ἐπίορκοι καί κατευθύνονται ἀπό ξένα κέντρα, ἐχθρικά πρός τήν πατρίδα καί τό ἔθνος μας, καί ὑπογράφουν ὅ,τι αὐτά τά κέντρα τούς διατάξουν, καί νομοθετούν ὅ,τι ἐξυπηρετεῖ τούς ἐχθρούς μας, κ.λπ. κ.λπ., ἔτσι ἀπαραλλάκτως συμβαίνει καί μέ τούς ἐκκλησιαστικούς ἡγέτες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καί αὐτοί προδώσει τήν ἀποστολή των, κατευθύνονται κι αὐτοί ἀπό τά ἴδια ξένα κέντρα ἐξουσίας, ἐχθρικά πρός τήν Ἐκκλησία καί τήν Ὀρθοδοξία, λαμβάνουν ἀποφάσεις ἀντίθετες πρός τήν Ἁγία Γραφή, ὅπως ἐξυπηρετοῦνται οἱ ἐχθροί τῆς πίστεως, νομοθετοῦν σύμφωνα μέ τίς ἐντολές πού λαμβάνουν ἀπό αὐτούς κ.λπ.

Οἱ Ἀντιοικουμενιστές δέ, ἔχουν ἀναλάβει τήν στήριξί των, ἔχουν ἀναλάβει τό ἔργο τῆς ἐκτονώσεως τῶν ἀντιδράσεων, δίκην λιμενοβραχίονος, στόν ὁποῖον ξεσποῦν τά ἀφρίζοντα κύματα· διά μέσου τῶν γραπτῶν διακηρύξεων, τῶν ὁμολογιῶν καί δή τοῦ χαρτοπολέμου, ἔχουν ἀναλάβει τήν θεολογική καί θεωρητική ἀλλαγή τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, ὥστε αὐτή ἀπό ὁμολογιακή, σταυρική καί μαρτυρική νά μεταλλαχθῆ σέ συμβιβαστική, ἐκκοσμικευμένη καί ἐφησυχαστική. Ἔχουν ἀναλάβει, τήν προσωπική εὐθύνη ἑκάστου γιά τήν προαγωγή τῆς αἱρέσεως, νά τήν μεταφέρουν στούς ἔχοντας τά ἐκκλησιαστικῶς ἀξιώματα, δηλαδή στούς αἱρετικούς Οἰκουμενιστές· τήν συμμετοχή στήν αἵρεσι καί τόν μολυσμό νά τά ἀπαλείψουν ἀπό τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων καί τήν συνείδησι τῶν πιστῶν ἤ νά τά παρουσιάσουν ὡς ἁπλό κρυολόγημα, καί τό σχίσμα ὡς καρκίνο, ἐνῶ οἱ Πατέρες  διακελεύουν τό ἀντίθετο.

    Εἶναι ὄντως πρωτόγνωρο καί ἀνεπανάληπτο στήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας νά διδάσκωμε σήμερα θεωρίες, οἱ ὁποῖες ἔχουν σχέσι μέ τήν πίστι καί τήν στάσι τῶν πιστῶν ὡς πρός τήν αἵρεσι, χωρίς καμμία, ἀπολύτως καμμία ἁγιογραφική καί πατερική κατοχύρωσι καί ἐνῶ μάλιστα βλέπουμε, ὅτι σύσσωμη ἡ Ἁγία Γραφή καί ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων ὁμιλοῦν καί διδάσκουν μέ φρικτά ἐπιτίμια ἀκριβῶς τό ἀντίθετο.

         Ἐδῶ ἔγκειται καί ἡ κακή προαίρεσις, ἡ ὑστεροβουλία καί ἡ ὑποκρισία τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν, διότι, ἄν ὑπῆρχε ἀγαθή προαίρεσις, μετά ἀπό ὅλα, ὅσα ἔχουν εἰπωθῆ, μετά τόσες διενέξεις, ἀντεγκλήσεις, ἀντιπαραθέσεις καί γραπτά κείμενα, θά ἐπροβληματίζοντο σοβαρῶς γιά τό θέμα που ἔχει δημιουργηθῆ καί θά ἔκαναν ὅ,τι καί οἱ Ἅγιοι διά μέσου τῶν αἰώνων: θά κατέφευγον στὰ κείμενα τῶν Ἁγίων Πατέρων καί θά ἀπεδείκνυαν τήν τυχόν λανθασμένη τοποθέτησί μας, α) διά να προφυλάξουν τούς πιστούς ἀπ’ αὐτήν, β) ἀλλά καί νά προφυλάξουν καί μᾶς ἐξ ἀγάπης, ἀπό τό βάραθρο τῆς πλάνης, ὥστε νά διορθωθοῦμε (κάτι πού ἐπανειλημμένως τούς παρακαλέσαμε νά κάνουν). Ἤ, ἄν ἀπό τήν ἔρευνά των αὐτή διεπίστωναν τήν ἀπουσίαν τῶν σχετικῶν χωρίων πού θα δικαιολογοῦσε τίς θέσεις των, ἔντιμα καί ταπεινά νά διόρθωναν τήν στάσι των, ἐφ’ ὅσον δέν ἠδυνήθησαν νά τήν στηρίξουν ὄχι διά τῶν ἰδικῶν των συλλογισμῶν, ἀλλά ἁγιογραφικῶς καί πατερικῶς. Δέν ἔπραξαν ὅμως, οὔτε το ἕνα, οὔτε το ἄλλο.

 Ἐφ’ ὅσον λοιπόν ἐπιμένουν ἀσυζητητί καί εἰς πεῖσμα τῶν