Επιτέλους.

Η αδελφότητα "Ο Μέγας Βασίλειος" (του ΣΩΤΗΡΑ), ανέλαβε ΔΡΑΣΗ !!! Καμαρώστε ...

Επί τέλους, η γνωστή (συντηρητική) αδελφότητα "Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ" (σχετίζεται με την αδελφότητα του Σωτήρα)  έστω και καθυστερημένα ΜΙΛΗΣΕ και κυρίως, ΑΝΕΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ!

• Όχι, για τους ισλαμιστές που κατακλύζουν την Ευρώπη και απειλούν να την αλλοιώσουν φυλετικά, εθνολογικά, θρησκευτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά. 
• Ούτε πήγε έξω από κάποιο πολυκατάστημα για να διαμαρτυρηθεί για την κατάργηση της αργίας της Κυριακής 
• Ούτε στο gay pride πήγαν να διαδηλώσουν (μέχρι και η συγκέντρωση στο προαύλιο του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, πέρσι δεν έγινε και περιορίστηκε μόνον σε αγρυπνία, υπό την "ευλογία" φυσικά "του "Ανθίμου").
• Ούτε για τους προδότες που υποθήκευσαν μέχρι το μεδούλι την πατρίδα μας και την γέμισαν με ανέργους και μας πίνουν το μεδούλι με χαράτσια και προκαταβολικούς φόρους και οδήγησαν τόσους Έλληνες στην αυτοκτονία βγήκαν ποτέ να διαμαρτυρηθούν.
• Ούτε τέλος για την αχρήματη κοινωνία και τις υποχρεωτικές συναλλαγές με κάρτα και το νέο περιουσιολόγιο και την νέα ταυτότητα.
• Ούτε φυσικά για τον Οικουμενισμό και την δεσποτοκρατία. Είμαστε ευυπόληπτοι πολίτες. Δεν είναι καιρός να παίζουμε το κεφάλι μας κορώνα-γράμματα..Πειράματα θα κάνουμε με την αντοχή του "Σουλτάνου" και των "Πασάδων"; Βλέπεις τι παθαίνουν όσοι ελάχιστοι

Τι έγινε τελικά με την αντικανονική ενέργεια του Μητροπολίτη Ελσίνκι με την γυναίκα Επίσκοπο; Θα μάθουμε ποτέ;

Πηγή: "agioritikovima"

Για τρίτη φορὰ ἐπανέρχεται τὸ ἱστολόγιο "Ἁγιορείτικο Βῆμα" γιὰ τὸ θέμα "αντικανονικής ενέργειας του Μητροπολίτη Ελσίνκι". Τὸ ἐξωφρενικὸ εἶναι ὅτι τὸ Φανάρι ὑπὸ τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ἐπιβεβαίωσε ὅτι ὑπάρχει ἀντικανονικὴ ἐνέργεια, ἀλλὰ ἔθαψε τὸ θέμα, φοβήθηκε νὰ ἐπιβάλει τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν Ἱ. κανόνων (ποὺ σὲ ἄλλες περιπτώσεις ἀντι-Οἰκουμενιστῶν ἐπιβάλει).

Γιατί;

Μήπως γιατὶ τὸ ὅτι ἔγινε, ἦταν εἰς γνῶσιν τοῦ κ. Βαρθολομαίου; (ἂν δὲν ἔγινε μὲ τὶς προτρπές του)!

Ἢ μήπως γιατὶ ὁ ἐκεῖ Ἐπίσκοπος τὸν κρατᾶ στὸ χέρι γιὰ κάποιες ὑποθέσεις ποὺ ἂν ἀποκαλυφθοῦν θὰ γελάσει καὶ τὸ παρδαλὸ κατσίκι, θὰ κλάψει δὲ κάθε Ὀρθοδόξου ἡ ψυχή;

"agioritikovima":
Κοντεύει ένας χρόνος και ακόμη δεν έχουμε πληροφορηθεί τι έγινε τελικά με την υπόθεση της αντικανονικής ενέργειας του Μητροπολίτη Ελσίνκι και της γυναίκας επισκόπου των Λουθηρανών. 

Πέρυσι στις αρχές Μαρτίου σάλος είχε προκληθεί μετά την κίνηση του Μητροπολίτη Ελσίνκι Αμβρόσιου της φινλανδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να καλέσει γυναίκα επίσκοπο, την Irja Askola της Λουθηρανικής Εκκλησίας, στο βωμό κατά την κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. Με αφορμή αυτό το περιστατικό η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου που συνήλθε τις επόμενες μέρες αποφάσισε να παρέμβει ζητώντας εξηγήσεις! ...
Έλεγε τότε η ανακοίνωση του Φαναρίου: "Μεταξύ άλλων εθεωρήθη και αναφορά του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Καρελίας και πάσης Φιλλανδίας κ. Λέοντος επί προσφάτου αντικανονικής ενεργείας του Μητροπολίτου Ελσιγκίου Αμβροσίου, και απεφασίσθη όπως ζητηθώσι παρά του τελευταίου πλείονες διευκρινήσεις περί αυτής προς λήψιν εν συνεχεία των προσηκουσών αποφάσεων."
Μπορούμε να μάθουμε κι εμείς οι απλοί πιστοί τι έχει γίνει με αυτήν την υπόθεση; Έχουν υπάρξει εξηγήσεις από πλευράς του Μητροπολίτη και αν ναι ποιες είναι αυτές; Θεωρούν κάποιοι πως το σοβαρότατο αυτό θέμα είναι "εσωτερικής φύσεως" ή δευτερευούσης σημασίας και επιχειρούν να το θάψουν; 

Ο κ. Άνθιμος δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται για την Παναίρεση του Οικουμενισμού, ...διώκει όμως όσους την πολεμούν!

Ὁ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ ἀμετροεπῶς περὶ πάντων, βρῆκε τὴν εὐκαιρία ποὺ ἤθελε γιὰ νὰ συνεχίσει τὶς διώξεις κατὰ τοῦ π. Νικολάου Μανώλη.

Κι  ἡ αἰτία ἦταν μιὰ Ἐπιστολὴ τοῦ π. Νικολάου πρὸς τὸν κ. Τσίπρα!

Ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "Κατήχησις" (ἐδῶ):

Σε λίγες ώρες θα δημοσιεύσουμε τη συγκλονιστική απάντηση του π. Νικολάου Μανώλη στον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο

    Ο π. Νικόλαος Μανώλης, εφημέριος του Ιερού Ναού αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας, σε μία αποκαλυπτική και συγκλονιστική Ομιλία. Απαντά στο πρόσφατο μητροπολιτικό έγγραφο με το οποίο καλείται σε απολογία ενώπιον του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου. Αυτήν την φορά η κλήση του έχει αφορμή την ανοιχτή επιστολή του πατρός Νικολάου στον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Αλέξη Τσίπρα που έχουμε δημοσιεύσει εδώ. Απαντά επίσης
στις κατηγορίες που του απευθύνει ο παναγιώτατος για τον αντιοικουμενιστικό του ρόλο. Με σαφήνεια και αποτελεσματικότητα δίνονται οι κατάλληλες απαντήσεις για την πληρέστερη ενημέρωση όλων μας.
    Μείνετε συνδεδεμένοι με το Ιστολόγιό μας και θα δείτε σύντομα την αποκλειστική Ομιλία - απάντηση με την οποία επιβεβαιώνεται το ρεπορτάζ του Ιστολογίου Κατάνυξις το οποίο έχουμε δημοσιεύσει εδώ.

Ἡ πρώτη δημοσίευση τοῦ ἱστολογίου "Κατήχησις" ποὺ μᾶς πληροφοροῦσε γι' αὐτὴν τὴν δίωξη:

                                                                               Πηγή

Ποιός θα απαντήσει στον π. Νικόλαο Μανώλη για την επιστολή του στον Πρωθυπουργό; Ο κ.Τσίπρας ή ο κ.Άνθιμος;

    
    Ως γνωστόν ο πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, για άλλη μια φορά στάθηκε στο ύψος της ποιμαντικής και πνευματικής του ιδιότητος. Ως γνήσιος συνεχιστής της αγιοπατερικής παράδοσης, για ακόμα μια φορά ύψωσε το ανάστημά του απέναντι στους ισχυρούς της εξουσίας. Έπραξε το αυτονόητο, το εύλογο. 

    Με την ανοιχτή επιστολή του στον πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Αλέξη Τσίπρα, τον προειδοποιεί για τα δεινά που θα επιφέρει στο άμεσο μέλλον στην πατρίδα μας, το επαίσχυντο και νεοεποχίτικο νομοσχέδιο για την επέκταση του «Συμφώνου Συμβίωσης» στα ομόφυλα ζευγάρια, που ψηφίστηκε πριν λίγες

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Περί ενότητος, φθονερού και δίψυχου πιστού, περί πίστεως και επιγνώσεως!

Ἑρμηνευτικὰ σχόλια στὸ σημερινὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα

Ἡ ἀπωλεσθεῖσα ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων ἐν καιρῷ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μεγάλο ἁμάρτημα, ποὺ εὐνοεῖ τὴν ἐξάπλωση τῆς Παναιρέσεως!

«Καὶ μήτε κατὰ τὰ δόγματα νὰ διαφερώμεθα, μήτε κατὰ τὴν ζωὴν καὶ τὰ ἔργα νὰ ἔχωμεν σχίσματα ἀναμεταξύ μας».

(Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου)

Ἑρμηνεία εἰς τὴν Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολήν (κεφ. δ΄12-14)

«Πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τὸν Χριστοῦ».

Βλέπεις, ὦ ἀναγνῶστα, πόσον εἶναι τὸ ἀξίωμα τοῦ κάθε χριστιανοῦ; Ὁ καθ’ ἕνας, λέγει, καταρτίζει τὸν ἄλλον, ὁ καθ’ ἕνας διακονεῖ  εἰς τὴν οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἤτοι τῆς ἐκκλησίας. Ὥστε τί λυπῆσαι ἐσὺ χριστιανὲ πὼς ἔλαβες μικρότερον χάρισμα; Ἰδοὺ καὶ ἐσὺ χρησιμεύεις εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων, ἤγουν εἰς τὴν ὠφέλειαν καὶ τελειότητα τῶν χριστιανῶν. Βλέπε λοιπὸν ἀδελφὲ καὶ πρόσεχε, μήπως λαμβάνοντας χάρισμα, διὰ νὰ οἰκοδομῇς τοὺς ἄλλους σου ἀδελφούς, ἔπειτα φθονώντας ἐκείνους, ὅπου ἔχουν τὰ μεγαλύτερα χαρίσματα, ἐκ τούτου ἀπολέσῃς τὸν ἑαυτόν σου.

Ἔπειτα καὶ τοῦτο στοχάσου, ὅτι ἂν καὶ ὁ ἄλλος ἔλαβε μεγαλύτερον χάρισμα ἀπὸ τὸν Θεὸν διὰ τὴν ὠφέλειαν τῶν χριστιανῶν, πλὴν καὶ ὁ κόπος καὶ ἡ διακονία ὁποῦ ἔκαμεν εἶναι μεγαλυτέρα. Ἀκολούθως δὲ καὶ ἡ κόλασις εἶναι μεγαλυτέρα εἰς αὐτόν, ἐὰν δὲν μεταχειρισθῇ καλῶς τὸ τοιοῦτον χάρισμα ὁποῦ τοῦ ἐδόθη. Καὶ κατὰ ἄλλον δὲ τρόπον· Πῶς δὲν εἶναι σατανικὸν πάθος αὐτό, ὁποῦ ἐσὺ πάσχεις, δηλαδὴ τὸ νὰ φθονῇς τὸν ἔχοντα τὸ μεγαλύτερον χάρισμα ἀδελφόν σου, ὁ ὁποῖος καταρτίζει καὶ οἰκοδομεῖ τὸ σῶμα καὶ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ; Ἀντιχρίστου γὰρ καὶ ἀντιθέου εἶναι γέννημα ὁ τοιοῦτος φθόνος.

Μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἕως πότε, λέγει, πρέπει νὰ ἐργάζωνται καὶ νὰ κοπιάζουν καὶ νὰ οἰκοδομοῦν τοὺς χριστιανούς, ἐκεῖνοι ὅπου ἔλαβον χαρίσματα; ἕως ὅτου νὰ φθάσωμεν ὅλοι εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως, ἤτοι ἕως ὅτου νὰ ἀποδειχθῶμεν ὅλοι πὼς ἔχομεν μίαν καὶ τὴν αὐτὴν πίστιν. Καὶ μήτε κατὰ τὰ δόγματα νὰ διαφερώμεθα, μήτε κατὰ τὴν ζωὴν καὶ τὰ ἔργα νὰ ἔχωμεν σχίσματα ἀναμεταξύ μας. Τότε γὰρ θέλει γένῃ ἡ ἀληθινὴ ἕνωσις τῆς πίστεως, καὶ τότε θέλομεν γνωρίσομεν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὅταν καὶ εἰς τὰ δόγματα εἴμεθα ὀρθόδοξοι, καὶ τὸν σύνδεσμον φυλάττωμεν τῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία ἀγάπη εἶναι ὁ Χριστός.

Καὶ ὁ Οἰκουμένιος δὲ λέγει, ὅτι τοῦτό ἐστιν ἐπίγνωσις τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τὸ μὴ διαφωνεῖν

Επιστολαί, Ηρακλειανώ αιρετικώ, Αγίου Γρηγορίου Νύσσης

Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης

Ἐπιστολαί. Ἡρακλειανῷ αἱρετικῷ

Ὁ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως λόγος τοῖς εὐγνωμόνως τὰς θεοπνεύστους φωνὰς παραδεχομένοις ἐν τῇ ἁπλότητι τὴν ἰσχὺν ἔχει καὶ οὐδεμιᾶς λόγου περινοίας εἰς παράστασιν τῆς ἀληθείας προσδεῖται, αὐτόθεν ὢν ληπτὸς καὶ σαφὴς ἐκ τῆς πρώτης παραδόσεως, ἣν ἐκ τῆς τοῦ κυρίου φωνῆς παρελάβομεν ἐν τῷ λουτρῷ τῆς παλιγγενεσίας τὸ τῆς σωτηρίας μυστήριον παραδόντος· Πορευθέντες γάρ, φησί, μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, διδάσκοντες τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν· διαιρῶν γὰρ εἰς δύο τὴν τῶν Χριστιανῶν πολιτείαν, εἴς τε τὸ ἠθικὸν μέρος καὶ εἰς τὴν <τῶν> δογμάτων ἀκρίβειαν, τὸ μὲν σωτήριον δόγμα ἐν τῇ τοῦ βαπτίσματος παραδόσει κατησφαλίσατο, τὸν δὲ βίον ἡμῶν διὰ τῆς τηρήσεως τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ κατορθοῦσθαι κελεύει.

Ἀλλὰ τὸ μὲν κατὰ τὰς ἐντολὰς μέρος, ὡς μικροτέραν φέρον τῇ ψυχῇ τὴν ζημίαν, ἠφείθη παρὰ τοῦ διαβόλου ἀπαρεγχείρητον· ἐπὶ δὲ τοῦ κυριωτέρου καὶ μείζονος ἡ πᾶσα γέγονε τοῦ ἀντικειμένου σπουδή, τοῦ παρατραπῆναι τῶν πολλῶν τὰς ψυχὰς εἰς τό, μηδὲ εἴ τι διὰ τῶν ἐντολῶν κατορθωθῇ, κέρδος εἶναι, τῆς μεγάλης καὶ πρώτης ἐλπίδος ἐν τῇ περὶ τὸ δόγμα πλάνῃ τοῖς ἀπατηθεῖσι μὴ συμπαρούσης. διὰ τοῦτο συμβουλεύομεν τῆς ἁπλότητος τῶν πρώτων ῥημάτων τῆς πίστεως μὴ ἀποχωρεῖν τοὺς ἀντιποιουμένους τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας, ἀλλὰ παραδεχομένους ἐν τῇ ψυχῇ πατέρα

Οι αιρετικοί τότε (και τώρα οι Οικουμενιστές), παίρνουν «τα υψηλά δόγματα» και τα κατάντησαν «χοιρώδη νοήματα»!

ΑΠΟ ΛΟΓΟ

 ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

 ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

 ΝΥΣΣΗΣ

Ἕνας ἀκόμα  Ἅγιος, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νύσσης, ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε, στέλνει τὰ μηνύματά του στοὺς σημερινοὺς «Ὀρθοδόξους» Οἰκουμενιστές.

Λυπᾶται γιὰ τὴν πτώση τῶν αἱρετικῶν: «Πῶς ἀδακρυτὶ βαστάσω», ρωτᾶ, «τὴν τῶν ἀδελφῶν ἀλλοτρίωσιν», τὴν προσχώρηση δηλ. σὲ κακόδοξους χώρους;  Καὶ παρομοιάζει τοὺς αἱρετικούς (τοὺς Οἰκουμενιστὲς σήμερα) μὲ τὸν ἄσωτο γυιό, ὡς ἀναχωρήσαντας «εἰς χώραν μακρὰν δραπευτεύσαντες ἀπὸ τὴς πίστεως»! Ἔλαβαν, λέει, «τὰ ὑψηλὰ δόγματα τῆς θεολογίας» καὶ τὰ κατάντησαν «χοιρώδη νοήματα»· πῆραν τὰ ἀληθῆ καὶ παρθενικὰ θεολογικὰ νοήματα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸν ἐξομοίωσαν μὲ τὰ αἱρετικὰ πορνικὰ Παπικὰ καὶ Προτεσταντικὰ κακόδοξα δόγματα, γιατὶ γοητεύτηκαν ἀπὸ τὶς ἡδονὲς τῶν αἱρετικῶν! Μακάρι νὰ ἔλθουν «εἰς ἑαυτόν», ὅπως ὁ ἄσωτος, καὶ νὰ ἀποδεκτοῦν τὴν Πίστη ποὺ ἐγκατέλειψαν, καὶ νὰ συμμετάσχουν στὸ Μεγάλο Δεῖπνο τοῦ Κυρίου.

Ἀλλά, συνεχίζει, μάταια περιμένουμε ἕνα τέτοιο θαῦμα. Γιατὶ «ἐσκλήρυνται ἡ καρδία τῶν ἀδελφῶν» καὶ πλέον εἶναι ἐναντίον τῶν Ὀρθοδόξων, καπηλευόμενοι μάλιστα τὴν Πίστη, καὶ ἰσχυρίζομενοι ὅτι αὐτοὶ βαδίζουν ὀρθῶς. Καὶ τὸ παράδοξον, τότε καὶ τώρα, εἶναι συνήθεια τῶν αἱρετικῶν, νὰ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ νὰ πολεμοῦν τοὺς ἔχοντας τὴν ὀρθὴ πίστη.

Ἀλλά, ἂς δοῦμε τὸ σχετικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν λόγο του, «Γρηγορίου Ἐπισκόπου Νύσσης, Εἰς τὴν ἑαυτοῦ Χειροτονίαν πρὸς Εὐάγριον Περὶ Θεότητος».

"Εάν μη Κύριος οικοδομήσει..."!

Κυριακή μετά τα Φώτα

Ευαγγέλιο: Ματθ. δ΄ 12-17

 

«Από τότε ήρξατο ο Ιησούς κηρύσσειν και λέγειν: μετανοείτε ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών».

   Ο Ιησούς, μετά τη βάπτισή του, αναχώρησε στην έρημο. Εκεί προετοιμάζεται για το μεγάλο έργο της σωτηρίας του ανθρώπου με προσευχή και τη σαρανταήμερη νηστεία. Με τον τρόπο αυτό υποδεικνύει στον κάθε ένα που θέλει να αναλάβει ένα σημαντιό πνευματικό έργο, ότι θα πρέπει να αποσύρεται από τον κόσμο για περισυλλογή και προετοιμασία, προκειμένου να προετοιμαστεί για τη μεγάλη σύγκρουση με τη δύναμη του κακού. Αν ο διάβολος τόλμησε να υποβάλει σε «πειρασμό» τον Ιησού, τότε μπορούμε να φανταστούμε τι μπορεί να συμβεί σε μας τους ανθρώπους. Όμως,

Εορτή του Αγίου Γρηγορίου Επισκόπου Νύσσης

Τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Επισκόπου Νύσσης τιμά σήμερα, 10 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας.

Ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου το 332 μ.Χ. και ήταν αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου. Παίρνει την ίδια μόρφωση με τον μεγάλο του αδελφό, ξεχωρίζει δε κι αυτός για την ευφυΐα του, την επιμέλεια του και την φιλοσοφικότατη ιδιοφυΐα του και είχε χειροτονηθεί αναγνώστης.

Ο Γρηγόριος νυμφεύεται τη Θεοσέβεια, (πραγματικά αγία γυναίκα), που γρήγορα την αρπάζει ο θάνατος. Ισχυρός χαρακτήρας καθώς ήταν, δεν απελπίζεται, και στα σαράντα του χρόνια γίνεται επίσκοπος Νύσσης (σήμερα Νεμσεχίρ), μιας κωμοπόλεως της Καπαδοκίας.
Οι Αρειανοί, όμως, του έφεραν μεγάλες ενοχλήσεις. Αντιλαμβανόμενοι, ότι στο πρόσωπό του η αίρεσή τους θα είχε σπουδαιότατο πολέμιο, σχεδίασαν να τον εξοντώσουν. Τον κατηγόρησαν λοιπόν, ότι εξελέγη Επίσκοπος αντικανονικά και σφετερίσθηκε χρήματα της Εκκλησίας. Τις κατηγορίες υπέβαλε κάποιος με το όνομα Φιλόχαρης, όργανο των Αρειανών, προς τον διοικητή του Πόντου Δημοσθένη, προς τον οποίο ο Μέγας Βασίλειος έγραψε και επιστολή. Για την κατηγορία της καταχρήσεως παρακάλεσε να γίνει ο έλεγχος για να δειχθεί η συκοφαντία, για την αντικανονική χειροτονία λέγει ότι η ευθύνη είναι δική του, διότι αυτός χειροτόνησε και ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι σωστό να δικάσει επί της υποθέσεως αυτής σύνοδος Επισκόπων, των οποίων η εκκλησιαστική θέση δεν ήταν σε κανονική τάξη.
Η επίκληση του Βασιλείου απέβη άκαρπη. Ο αυτοκράτορας Ουάλης ήθελε να αποφευχθεί το θέμα. Το 376 μ.Χ. ο Γρηγόριος καθαιρείται ερήμην από σύνοδο Αρειανών Επισκόπων του Πόντου και της Γαλατίας. Και ο Γρηγόριος, καταδιωκόμενος, αναγκαζόταν να πλανάται και να κρύβεται. Η περιπέτεια έληξε τον Αύγουστο του έτους 378 μ.Χ., όταν απέθανε ο Ουάλης. Ο Γρηγόριος επανήλθε στη Νύσσα, όπου του επιφυλάχθηκε θριαμβευτική υποδοχή.
Κατά το φθινόπωρο του 379 μ.Χ. έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Αντιόχειας, η οποία συνήλθε ιδίως για την αίρεση του Απολλιναρίου. Ο Απολλινάριος, ερμηνεύοντας κατά γράμμα χωρίο της Αγίας Γραφής (κατά Ιωάννη α' 14), υποστήριζε ότι ο Θεός Λόγος έγινε σάρκα, όχι σάρκα και ψυχή. Αρνήθηκε τον ανθρώπινο νου, την ανθρώπινη ψυχή και θέληση του Ιησού Χριστού ως στοιχεία διασπαστικά της ενότητός Του και αντίθετα προς την τελειότητά Του και αντικατέστησε τα στοιχεία αυτά με τη θεία επενέργεια. Δίδασκε, δηλαδή, στην ουσία, ότι ο Ιησούς Χριστός δεν είναι τέλειος Θεός ούτε τέλειος άνθρωπος.
Πολλοί νόμιζαν ότι ο Απολλινάριος δέχθηκε την επίδραση της πλατωνικής και νεοπλατωνικής φιλοσοφίας, αλλά το πιθανότερο είναι, καθώς πιστεύει ο Γρηγόριος Νύσσης, ότι αφετηρία στη χριστολογική του διδασκαλία είναι χωρίο επιστολής του Αποστόλου Παύλου (προς Θεσσαλονικείς Α', ε' 23). Στη Σύνοδο ο Άγιος ανασκεύασε τις κακόδοξες θεωρίες του Απολλιναρίου. Επίσης, η Σύνοδος του ανέθεσε αποστολή για την Εκκλησία της Βαβυλωνίας και με την ευκαιρία αυτή επισκέφθηκε και τους Αγίους Τόπους.
Ο Θεός τον αξιώνει επίσης, να γίνει το κυριότερο όργανο Του στη Β' Οικουμενική σύνοδο, το 381 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, και κατατροπώνει στην κυριολεξία τους πνευματομάχους του Μακεδονίου, με «... τη μάχαιρα που δίνει το Πνεύμα και η οποία είναι ο λόγος του Θεού» (Προς Έφεσίους στ' 17). Στις συζητήσεις εκείνες, ο Γρηγόριος ο Νύσσης τόσο πολύ είχε διακριθεί, ώστε ονομάστηκε «Πατήρ Πατέρων και Νυσσαέων Φωστήρ». Ο δε Μέγας Θεοδόσιος τον ονόμασε στύλο της Ορθοδοξίας. Πέθανε ειρηνικά, αφού άφησε πολύ αξιόλογα έργα: ερμηνευτικά, δογματικά, κατηχητικά, λόγους ηθικούς, εορταστικούς, εγκωμιαστικούς, επιταφίους και έναν επιμνημόσυνο στον αδελφό του Μέγα Βασίλειο.

Απολυτίκιον 

Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.

Θεῖον γρήγορσιν, ἐνδεδειγμένος, στόμα σύντονον, τῆς εὐσέβειας, ἀνεδείχθης Ἱεράρχα Γρηγόριε τὴ γὰρ σοφία τῶν θείων δογμάτων σου, τῆς Ἐκκλησίας εὐφραίνεις τὸ πλήρωμα. Πάτερ ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Πηγή

Από τις γραφές του Αγίου Σιλουανού

Περί προσευχής και ταπείνωσης

Όποιος αγαπά τον Κύριο, πάντοτε Εκείνον σκέφτεται, και η μνήμη του Θεού γεννά την προσευχή. Αν δεν θυμάσαι τον Κύριο, τότε δεν θα προσεύχεσαι, και χωρίς την προσευχή η ψυχή δεν θα παραμένει στην αγάπη του Θεού, γιατί με την προσευχή έρχεται η χάρη του Αγίου Πνεύματος. Η προσευχή προφυλάσσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, γιατί ο προσευχόμενος νους είναι απασχολημένος με τον Θεό και στέκεται με ταπεινωμένο πνεύμα ενώπιον του προσώπου του Κυρίου, τον Οποίο γνωρίζει η ψυχή του προσευχόμενου. Ο αρχάριος, όμως, χρειάζεται βέβαια χειραγωγό, επειδή η ψυχή, πριν έλθει η χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχει μεγάλο πόλεμο εναντίον των εχθρών και δεν μπορεί να διακρίνει η ίδια αν η γλυκύτητα που δοκιμάζει προέρχεται από τον εχθρό. Αυτό μπορεί να το διακρίνει μόνο εκείνος που γεύθηκε ο ίδιος το Άγιο Πνεύμα και αυτός αναγνωρίζει από τη γεύση τη χάρη. Τον ταπεινό, όμως, τον προστατεύει ο Κύριος.

Η προσευχή δίνεται στον προσευχόμενο. Η προσευχή που γίνεται μόνο από συνήθεια, χωρίς καρδιά συντετριμμένη για τις αμαρτίες της, δεν είναι αρεστή στον Θεό.

«Ω άνθρωπε, μάθε την κατά Χριστόν ταπείνωση και θα σου χαρίσει ο Κύριος να γευθείς τη γλυκύτητα της προσευχής. Και αν θέλεις να προσεύχεσαι καθαρά, τότε γίνε ταπεινός, εγκρατής, να εξομολογείσαι ειλικρινά και θα σε αγαπήσει η προσευχή. Γίνε υπάκουος, υποτάξου ευσυνείδητα στις αρχές και να είσαι ευχαριστημένος για όλα, και τότε ο νους σου θα καθαριστεί από μάταιους λογισμούς. Να θυμάσαι ότι σε βλέπει ο Κύριος και να φοβάσαι μήπως λυπήσεις με κάτι τον αδελφό -μην τον κατακρίνεις και μην τον στενοχωρήσεις ούτε μ’ ένα βλέμμα- και το Άγιο Πνεύμα θα σε αγαπήσει και Αυτό θα σε βοηθήσει σε όλα.»

Η ψυχή που έχασε την ταπείνωση, στερείται συγχρόνως και τη χάρη και την αγάπη για τον Θεό, και τότε σβήνει η πύρινη προσευχή. Όταν, όμως, η ψυχή αποκτήσει την ταπείνωση και απαλλαγεί από τα πάθη, τότε ο Κύριος θα της δώσει τη χάρη Του και η ψυχή θα προσεύχεται με θερμά δάκρυα για τους εχθρούς της, όπως και για τον εαυτό της, αλλά και για όλον τον κόσμο. 

Τον πρώτο καιρό μετά τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος σκέφθηκα: Ο Κύριος μου συγχώρησε τις αμαρτίες μου, το μαρτυρεί μέσα μου η χάρη. Τι μου χρειάζεται, λοιπόν, περισσότερο; Δεν πρέπει, όμως, να σκεφτόμαστε έτσι. Παρότι μας συγχωρούνται οι αμαρτίες, εν τούτοις πρέπει να τις θυμόμαστε σε όλη τη ζωή μας και να θλιβόμαστε γι’ αυτές, για να διατηρούμε τη συντριβή της καρδιάς. Εγώ δεν το γνώριζα αυτό και έπαυσα να έχω συντριβή και υπέφερα πολλά από τους δαίμονες. Και απορούσα, τι συμβαίνει με μένα. Η ψυχή μου γνωρίζει τον Κύριο και την αγάπη Του· τότε πώς μου έρχονται κακοί λογισμοί; Αλλά ο Κύριος με σπλαγχνίστηκε και με δίδαξε ο Ίδιος πώς πρέπει να ταπεινώνομαι: «Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι». Με τον τρόπο αυτό νικούνται οι εχθροί. Όταν, όμως, ο νους μου λησμονεί το πυρ του Άδη, τότε οι λογισμοί αποκτούν και πάλι δύναμη.

Όποιος έχασε τη χάρη, όπως εγώ, αυτός ας πολεμά με γενναιότητα τους δαίμονες. Γνώριζε πώς εσύ ο ίδιος είσαι ο ένοχος: έπεσες στην υπερηφάνεια και τη ματαιοδοξία. Όμως, ο πολυέλεος Κύριος σε αφήνει να μάθεις τι σημαίνει να ζεις με το Άγιο Πνεύμα και τι σημαίνει να βρίσκεσαι σε πόλεμο με τους δαίμονες. Έτσι, η ψυχή βλέπει εκ πείρας πόσο ολέθρια είναι η υπερηφάνεια και αποφεύγει τη ματαιοδοξία και τους ανθρώπινους επαίνους και διώχνει τους υπερήφανους λογισμούς. Τότε η ψυχή αρχίζει να γίνεται καλά και μαθαίνει να διατηρεί τη χάρη. Πώς θα καταλάβεις αν η ψυχή είναι υγιής ή άρρωστη; Η άρρωστη ψυχή είναι υπεροπτική, ενώ η υγιής ψυχή αγαπά την ταπείνωση, όπως τη δίδαξε το Άγιο Πνεύμα, και όσο δεν γνωρίζει ακόμη αυτή τη Θεία ταπείνωση πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της χειρότερο απ’ όλους.

Είναι μεγάλο αγαθό να μάθει κάποιος την κατά Χριστόν ταπείνωση. Με αυτή γίνεται εύκολη και ευχάριστη η ζωή και όλα γίνονται αγαπητά στην καρδιά. Μόνο στους ταπεινούς εμφανίζεται ο Κύριος εν Πνεύματι Αγίω και αν δεν ταπεινωθούμε, δεν θα δούμε τον Θεό. Η ταπείνωση είναι το φως, μέσα στο οποίο μπορούμε να δούμε τον Θεό-Φως, όπως ψάλλεται: «Εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως».

Ο Κύριος με δίδαξε να κρατώ το νου μου στον Άδη, και να μην απελπίζομαι. Με τον τρόπο αυτόν ταπεινώνεται η ψυχή μου, αλλά αυτό δεν είναι ακόμη η αληθινή κατά Χριστόν ταπείνωση, που είναι απερίγραπτη.

Αρχιμ. Σωφρόνιος (Σαχάρωφ), Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, εκδ. Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ, Αγγλία

«Να προσεύχεσαι αδιαλείπτως νοερώς, μετά προσοχής, επιμελείας και συναισθήσεως...»

Δια να μην αμαρτάνωμεν

«…Δια να μην αμαρτάνης του λοιπού σου δίδω τας εξής πατρικάς συμβουλάς.
Να προσεύχεσαι αδιαλείπτως νοερώς, μετά προσοχής, επιμελείας και συναισθήσεως να λέγης διαφόρους προσευχάς, όσας γνωρίζης και ιδίως την σύντομον προσευχήν.

Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με, και το Δόξα σοι ο Θεός, Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς κ.λ.π. Να προσεύχεσαι και όταν περιπατής καθ’ οδόν, και όταν εργάζεσαι, και όταν πίπτης εις την κλίνην να αναπαυθής, και όταν εγείρεσαι και εν παντί καιρώ και πάση ώρα. Όταν, λοιπόν, προσεύχεσαι μετ’ ευλαβείας, επιμελείας, προσοχής και κατανύξεως ο εχθρός δεν πλησιάζει, αλλά και αν πλησιάση και όσας φοράς πλησιάση φεύγει, αναχωρεί άπρακτος…
Να ενθυμήσθε πάντοτε τον Θεόν. Επειδή το αμαρτάνειν γίνεται, λέει ο Μ. Βασίλειος, κατ’ απουσίαν Θεού. Όταν λησμονήσωμεν τον Θεόν, λησμονήσωμεν ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών, και μας βλέπει και τίποτε δεν τον λανθάνει ή καλόν ή κακόν. Τότε δεν θα αμαρτάνωμεν. Πώς ποιήσω το πονηρόν ενώπιον του Κυρίου μου και αμαρτήσομαι, είπεν ο νέος Ιωσήφ ο σώφρων, ο ανδρείος κατά την ψυχήν, ο ωραίος και πάγκαλος, εις την ασελγεστάτην κυρίαν του, η οποία τον παρεκίνει προς αμαρτίαν. Και ούτω έφυγε την αμαρτίαν, ο δε προφητάναξ Δαβίδ, ηλικιωμένος, υπανδρευμένος, με παιδιά, ελησμόνησε τον Θεόν, αμάρτησε και αφού μετενόησε πικρά, επενθούσε, ενήστευε, ηγρύπνει και εστέναζε δια την αμαρτίαν. Δια να μην αμαρτήση εις το εξής εσκέπτετο πάντοτε ότι ο Θεός ήτο έμπροσθέν του.
«Προωρώμην τον Κύριόν μου, ότι δια παντός ενώπιόν μου εστι, ίνα μη σαλευθώ», έλεγε.
Να ενθυμήσαι τον θάνατον. Μνήσθητι, τέκνον μου, των εσχάτων σου και ουχ αμαρτήσεις, μας συμβουλεύει ο Σοφός Σειράχ. Εκείνος που ενθυμείται διαρκώς τον θάνατον, λέγει ο Μ. Βασίλειος, ή τελείως ή ολίγον θέλει αμαρτήσει…
Να αγαπήσης τον Θεόν με όλην σου την ψυχήν, την καρδίαν, την δύναμιν και την διάνοιαν, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Αγάπην όμως όχι ψευδή, με λόγια, αλλά πραγματικήν, και όταν αγαπά τις τον Θεόν ολοψύχως μένει μαζί με τον Θεόν μένει μαζί με αυτόν. Πού πλέον να πλησιάση ο πονηρός, η αμαρτία;
… Αυτάς τας τέσσερας πατρικάς συμβουλάς, αγαπητόν μου τέκνον, σου δίδω και ως παρακαταθήκην σου αφήνω, και αν αυτάς φυλάξης μετά προσοχής και επιμελείας θα σωθής και θα κερδίσης την βασιλείαν των ουρανών, της οποίας είθε να αξιωθώμεν πάντες.
Μετά πατρικής αγάπης και εγκαρδίων ευχών
Φιλόθεος Ζερβάκος Αρχιμ.

Πηγή

Αυτή είναι η Νέα Εκκλησία των Οικουμενιστών ιερωμένων, στους οποίους κάποιοι μας προτρέπουν να κάνουμε τυφλή υπακοή!

Ο Τσίπρας αρνείται να μπει σε εκκλησία!

Και καλά αυτός, οι ιερωμένοι που το γνωρίζουν, γιατί τον προτρέπουν να παίζει "εν ου παικτοίς", και να χλευάζει και ατιμάζει και αυτόν τον Τίμιο Σταυρό!

Τον ρωτά ο συνομιλητής του, αν θα μπορούσε να ανάψει ένα κεράκι.Αρνείται, γιατί, λέει, δεν θέλει να κάνει ό,τι κάνουν οι άλλοι πολιτικοί, που εκμεταλλεύονται την Θρησκεία!

Αυτά πριν γίνει Πρωθυπουργός!

Τώρα, όμως, βαδίζει κι αυτός την πεπατημένη!

Σημεία Καιρών. Η ΝΕΑ ΜΟΔΑ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ… ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΩΝ

« LGBT DRAG QUEEN», Η ΝΕΑ ΜΟΔΑ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ… ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΩΝ-GAY!!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

«Παρόμοια έγιναν και στις μέρες του Λωτ: Έτρωγαν, έπιναν, αγόραζαν, πουλούσαν, φύτευαν, έχτιζαν. Mα την ίδια μέρα που βγήκε ο Λωτ από τα Σόδομα, έβρεξε φωτιά και θειάφι από τον ουρανό και τους αφάνισε όλους. Tα ίδια θα γίνονται και την ημέρα εκείνη, που ο Γιος του Aνθρώπου θα φανεί. Tην ημέρα εκείνη, αυτός που θα βρίσκεται πάνω στην ταράτσα και τα πράγματά του μέσα στο σπίτι, να μην κατέβει για να τα πάρει. Eπίσης κι αυτός που θα είναι στο χωράφι, να μη γυρίσει πίσω. Nα θυμάστε τη γυναίκα του Λωτ» (Λουκάς 17:28-32).
Η σύγχρονη δυτική «πολιτισμένη» κοινωνία έχει μεγάλη ανάγκη να ξεφύγει, όπως υποστηριζεται με φανατισμό, από τα πρότυπα, βλέπε από την ίδια την φύση που μας δώρισε ο Παντοδύναμος και να την διαστρέψει ακόμα και από την παιδική ηλικία. Με λίγα λόγια εισήρθαμε στην εποχή της “προοδευτικής» διαστροφής της ανθρώπινης φύσης και συνάμα της παραγωγής ανδρείκελων με τις ευλογιές της Νέας Τάξης.
Η Νέα μόδα που επικρατεί στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες και στις

Το χαρτοπολεμικό αδιέξοδο και το αγιοπατερικό διέξοδο!

Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

και οι Αντι-Οικουμενιστὲς ποὺ κρατοῦν τὸ ...Φανάρι!

Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

=====

Πηγή: "Τελεβάντος"

Είναι ολοφάνερο πως ο Πάπας Φραγκίσκος, ο οποίος επιχειρεί να παρουσιάσει τον σύγχρονο Παπισμό ως δήθεν «διαφορετικό» από αυτόν του παρελθόντος, πασχίζει να καθαρίσει μια χρονίζουσα, εδώ και χίλια χρόνια «κόπρο του Αυγείου», από την «Αγία Έδρα». Δεν έχει, όμως, τη δύναμη να κάμει την «κάθαρση» μέσω του παπικού «ιερατείου», διότι αυτό βρίσκεται «βουτηγμένο» στη διαφθορά και για τούτο καλεί ιδιωτική «κοσμική» εταιρεία, να «βρει την άκρη» στα αμαρτωλά οικονομικά του «ιερού» κράτους του. Ο ίδιος χαρακτήρισε, σε δημόσια δήλωσή του, την «Κουρία», δηλαδή τους «πρίγκιπες της καθολικής εκκλησίας» και συνεργάτες του, ως διεφθαρμένους, οι οποίοι, το μόνο που επιδιώκουν είναι η δόξα και το χρήμα!

    

Θεωρούμε ότι τέτοιου είδους ειδήσεις και δημοσιεύματα, τα οποία ειρήσθω, δεν μας χαροποιούν, αλλά μας θλίβουν  βαθύτατα, φανερώνουν το βάθος της κατάπτωσης του Παπισμού. Κι’ αυτό είναι αποτέλεσμα της απογυμνώσεώς του από τη Θεία Χάρη, η Οποία εγκαταλείπει τους πεισματικά εμμένοντας στην αίρεση. Η οικονομικής φύσεως διαφθορά του Παπισμού είναι μέρος της γενικότερης κατάπτωσής του, που οφείλεται στην απόσχισή του από την μία και αδιαίρετη Εκκλησία του Χριστού και τη συσσώρευση δεκάδων πλανών και κακοδοξιών στη «θεολογία» του. Η απουσία της Θείας Χάριτος από πρόσωπα ή ομάδες προσώπων ενέχει τραγικές συνέπειες γι’ αυτούς, διότι στερούνται τον θείο φωτισμό για να επιτελούν με φόβο Θεού και υψηλό αίσθημα ευθύνης το θέλημα του Θεού. Τα όποια οικονομικά εγκλήματα, σε συνδυασμό με τις χιλιάδες περιπτώσεις παιδεραστίας και βίας του Παπισμού, φανερώνουν περίτρανα την απουσία της Χάριτος και των ευλογιών του Θεού και την πλήρη απουσία «εκκλησιαστικότητος» του Βατικανού! Το τραγικότερο δε είναι το γεγονός ότι ενώ συνεχώς βγαίνουν στην δημοσιότητα τέτοια και άλλα παρόμοια σκάνδαλα, οι θιασώτες του Οικουμενισμού, σαν να μην συμβαίνει τίποτε, τρέχουν πυρετωδώς για την «ένωση των εκκλησιών»!

       Σχόλιο: Αὐτὴ εἶναι ἡ τραγικὴ ἀλήθεια, ποὺ δὲν θέλουν νὰ καταλάβουν οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές:

    Ἂν ἡ Σύναξη τῆς Γατζέας, ὁ Κυθήρων, ὁ Κονίτσης, ὁ Αἰτωλίας, ὁ Ναυπάκτου, ἔστω καὶ ὁ Πειραιῶς καὶ ἱστολόγια ὅπως οἱ "Ἀκτίνες", ὁ "Τελεβάντος" κ.λπ., ἀκολουθοῦσαν ὄχι χαρτοπολεμικῶς, ἀλλὰ πρακτικῶς τὴν ἁγιοπατερική, διαχρονικὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀπομακρύνονταν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, διέκοπταν τὸ Μνημόσυνό τους, οἱ προσπάθειες καὶ τὰ σχέδια ἐπὶ χάρτου μιᾶς δράκας Οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔμεναν χωρὶς ποίμνιο, θὰ κατέρρεαν ἐντὸς μιᾶς νυκτός!

     Διότι οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς αὐτοὶ ἔχουν πάρει θέση ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἐπηρεάζουν τοὺς πιστοὺς ποὺ ἐνδιαφέρονται εἰλικρινὰ γιὰ τὸ σπίτι τους, τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἔχουν ὑποκύψει στὰ ἐπισκοποκεντρικὰ διλήμματα, ποὺ μὲ μαεστρία ἔχουν ἐνσπείρει στὶς ὀρθόδοξες συνειδήσεις οἱ Οἰκουμενιστές -νά, ὁ μολυσμός!- καὶ παραμένουν σὲ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση, ἡ ὁποία ἔτσι ἀνδρώνεται!

   Ἀντὶ νὰ καταφέρουν δυνατὸ ἁγιοπατερικὸ χτύπημα στὸ ἐσβεσμένο καὶ μολύνον τὴν Ὀρθόδοξη ἀτμόσφαιρα μὲ τὴν παναιρετική του αἰθαλομίχλη ΦΑΝΑΡΙ, τὸ συντηροῦν, τὸ διευκολύνουν μὲ τὸν ἰδιόγνωμο πόλεμο ποὺ κάνουν, ὥστε ἀποθρασυνόμενο νὰ ἀλλοιώνει τὶς ἀστήρικτες καὶ ἐκκοσμικευμένες συνειδήσεις, νὰ τὶς προσεταιρίζεται καὶ νὰ τὶς κατευθύνει, ἔστω ὡς ἀδιάφορους πιστούς, μέσα στὸ κλίμα τῆς ἀνοχῆς ποὺ ἡ Νέα Τάξη καὶ ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχουν θεμελιώσει.
    Κι ὅμως τὰ ἁγιοπατερικὰ παραδείγματα ὑπάχουν, εἶναι πολλά, εἶναι ἐδῶ καὶ δείχνουν τὸ δρόμο. Π.χ.: Ἐλάχιστο καιρὸ διέδιδαν τὴν αἵρεσή τους ὁ  Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος καὶ ἡ φατρία του (ὅπως τώρα κάνουν -ὄχι γιὰ λίγα χρόνια, ἀλλὰ ἐπὶ δεκαετίες- οἱ Φαναριῶτες καὶ σήμερα ὁ Βαρθολομαῖος μὲ τὴν δική του φατρία) καὶ οἱ λαϊκοί, οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ ἀρχιμανδρῖτες τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀποτειχίστηκαν!

   "Νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου", εἶπε κάποτε ὁ Κύριος. Αὐτὴν τὴν κρίση συνειδήσεων, τὴν διεγερτική, μόνο ἡ ἀπομάκρυνση, τὸ ἁγιογραφικὸ "ἐξέλθετε" καὶ "χαίρειν αὐτοῖς μὴ λέγηται" μπορεῖ νὰ φέρει.

     Θὰ τὸ καταλάβουν;

"Τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν, ἵνα ὁ λόγος ῾Ησαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ ὃν εἶπε· Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη; διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν, ὅτι πάλιν εἶπεν ῾Ησαΐας· τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ πεπώρωκεν αὐτῶν τὴν καρδίαν, ἵνα μὴ ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ νοήσωσι τῇ καρδίᾳ καὶ ἐπιστραφῶσι, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. ταῦτα εἶπεν ῾Ησαΐας ὅτε εἶδε τὴν δόξαν αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ. ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν, ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται· ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ" (Ἰω. 12, 37-43).

Ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος, άραγε, ακόμα και νεκρό τον φοβᾶται;

Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι (κι ἐκεῖνοι ἰδιαίτερα ποὺ κάνουν τοὺς γενναίους) φοβοῦνται καὶ τὸν ἴσκιο τους! Φέρονται δεσποτικὰ καὶ πατάσσουν κάθε ἀντίθετη φωνή, ἀλλὰ πάντα στηριζόμενοι στὴν κρατικὴ ἐξουσία μὲ τὴν ὁποία συνδέονται καὶ διαπλέκονται ἀνορθοδόξως, συνδεόμενοι μὲ τοὺς πολιτικοὺς φορεῖς της μὲ μιὰ ἀνέντιμη λυκοφιλία!

Τὸ σχετικὸ ἄρθρο ἐδῶ

Στὸ Αἴγιο εὐδόκησε ὁ Θεὸς νὰ ὑπηρετήσει ὡς Λειτουργός Του, ὡς πνευματικός, ὡς Ἱεραπόστολος καὶ ὡς  Ὀρθόδοξος ἀντι-Οἰκουμενιστὴς ἀγωνιστὴς ὁ ἀείμνηστος π. Κωνσταντῖνος Παλαιολογόπουλος. Διώχθηκε ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Ἀμβρόσιο ἐπὶ χρόνια. Τὸν τιμώρησε «πνευματικά», μὲ τὸν τρόπο ποὺ ξέρουν νὰ τιμωροῦν οἱ δεσποτάδες· μέχρι καὶ «κατασκόπους» ἔστειλε στὸ σπίτι του κάποια μακρινὴ νύχτα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρξει συμπλοκὴ μὲ τοὺς ἐξερχόμενους ἐπισκέπτες ἱερεῖς!

Ἀναγκάστηκε γιὰ ἕνα διάστημα ὁ π. Κωνσταντῖνος νὰ ἀποτειχισθεῖ καὶ νὰ μὴν Μνημονεύει τὸν κ. Ἀμβρόσιο, ἐξ  αἰτίας τῆς Οἰκουμενιστικῆς συμπεριφορᾶς του, κατὰ τὴν μαρτυρία δὲ συγγενῶν του, ἕνα ἀπὸ τὰ ἐγκεφαλικὰ ποὺ τοῦ συνέβησαν, μᾶλλον εἶχε τὴν αἰτία του σὲ μιὰ -ἀπὸ τὶς πολλές- κλήσεις σὲ …ἀπολογία! Τὴν τελευταία, μάλιστα, πολυσέλιδη «Ἀπολογία» του ὁ π. Κωνσταντῖνος ἐξέδωσε σὲ φυλλάδιο.

Ὥσπου κλονίστηκε ἡ ὑγεία του· ἡ καρδιά του καὶ τὰ ἀλλεπάλληλα ἐγκεφαλικὰ δὲν τοῦ ἐπέτρεπαν, οὔτε νὰ συνεχίσει τὸν ἀγώνα, οὔτε νὰ κατευθύνει ψυχὲς με τὴν ἐξομολόγηση (ὅπως πρῶτα). Τότε, καταταλαιπωρημένος ἀπὸ τὴν ἀσθένεια, δέχτηκε τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Καλαβρύτων στὸ νοσοκομεῖο καί, ἀνεξίκακος ὤν, συγχώρησε τὸν διώκτη του!

Τὴν ἀνθρώπινη αὐτὴ συμφιλίωση ἐκμεταλλεύτηκε ὁ Δεσπότης Ἀμβρόσιος, καὶ διαγράφοντας τοὺς ἀγῶνες τοῦ π. Κωνσταντίνου, καὶ διαστρέφων (μετὰ θάνατον, βεβαίως) τὴν πραγματικότητα ἔγραψε: «ο π. Κωνσταντίνος εγκαίρως είχε κατανοήσει τό σφάλμα του, είχεν εκφράσει την μεταμέλειάν του, είχε ζητήσει συγγνώμην και είχεν αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τον Επίσκοπόν του»! Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο:  «Δυστυχώς εμείς, με συνοδοιπόρο μας τον π. Χρήστο Τσάκαλο, για υπηρεσιακούς λόγους, ευρισκόμασταν στήν Κορέα, όπου  και πληροφορηθήκαμε το γεγονός» τῆς κοιμήσεως τοῦ π. Κωνσταντίνου. «Επιστρέψαντες από την Ασίαν, παρεκαλέσαμε τον π. Χρήστο Τσάκαλο νά γράψει δυό λόγια για τον π. Κωνσταντίνο και να τα αναρτήσουμε στον παρόντα ιστότοπό μας (το Blog), ώστε νά αποδοθή η τιμή σε έναν άξιο Κληρικό μας»! (ἐδῶ). 

Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μετὰ καὶ τὴν διαστροφὴ αὐτή, καὶ ἀφοῦ ὁ Δεσπότης Καλαβρύτων μετὰ τόσες διώξεις ἐναντίον του, ἀντελήφθη -ἔστω καὶ μετὰ θάνατον- ὅτι τελικὰ ἦταν ὁ π. Κωνσταντῖνος «ἄξιος κληρικός», ἐλπίζαμε καὶ περιμέναμε πὼς θὰ τὸν τιμήσει ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἀλλὰ ματαίως. Διότι στὸ Ἑορτολόγιο-Ἡμερολόγιο τοῦ 2016 τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας ὁ κ. Ἀμβρόσιος δὲν βρῆκε μιὰ λέξη νὰ γράψει γιὰ τὸν π. Κωνσταντῖνο. Ἔχει πολλὲς ἑκατοντάδες φωτογραφίες λαϊκῶν καὶ κληρικῶν, ἀλλὰ οὔτε μία γιὰ τὸν π. Κωνσταντῖνο! Ἀκόμα καὶ γιὰ τὸν παραιτηθέντα λόγῳ τῶν γνωστῶν τότε σκανδάλων, Μητροπολίτη πρώην Θεσσαλιώτιδος Θεόκλητος, φρόντισε νὰ βάλει, ἀλλὰ καμία γιὰ τὸν π. Κωνσταντῖνο!

Στὸ Ἑορτολόγιο, ἐπίσης, φρόντισε νὰ τιμήσει καὶ κάποιους πρόσφατα κοιμηθέντες συνεργάτες τῆς Μητροπόλεως, ὅπως τὴν ἀείμνηστη Χρυσαυγὴ Ἀγγελακοπούλου, ποὺ ἐργαζόταν ἐπὶ 25 χρόνια, ὡς «ἄμισθος ὑπηρέτης» στὸ Καλλιμανοπούλειο Γηροκομεῖο στὰ Καλάβρυτα.

Ἀλλὰ ὁ ὑπηρέτης χιλιάδων ψυχῶν π. Κωνσταντῖνος Παλαιολογόπουλος, τοῦ ὁποίου τὸ χέρι μυρόβλησε μετὰ τὴν κοίμησή του, δὲν εἶχε θέση στὸ Ἑορτολόγιο τοῦ Δεσπότη!

Ἄραγε νὰ ζήλεψε τὸ πνευματικὸ ἔργο καὶ τὰ θαυμαστὰ σημεῖα ποὺ ἔδειξε ὁ Θεὸς γιὰ τὸν πρώην συμφοιτητή του στὴν θεολογική σχολή Ἀθηνῶν καὶ κατόπιν πνευματικὸ τῆς Μητροπόλεως Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, ἀείμνηστο Γέροντα Κωνσταντῖνο Παλαιολογόπουλο;

Ἄρα νὰ μὴν τοῦ συγχώρησε ποτέ (παρὰ τὰ μεγάλα-παραπλανητικὰ λόγια) τὸν ἔλεγχο ποὺ τοῦ ἐξήσκησε; Τὸ ὅτι μπῆκε ἐμπόδιο καὶ ματαίωσε τὴν προσπάθεια τοῦ Δεσπότη Ἀμβρόσιου νὰ παραχωρήσει Ὀρθόδοξο Ἱερὸ Ναὸ στοὺς Παπικούς; (ὅπως γράφει στὴν «Ἀπολογία» του ὁ π. Κωνσταντῖνος).

Τὸ ὅτι, τέλος, ἀποτειχίστηκε καὶ διέκοψε τὸ Μνημόσυνό του;

Ἄλλὰ ἔτσι ξέρουν νὰ τιμοῦν οἱ Οἰκουμενιστὲς Δεσποτάδες τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές κληρικούς τους!

Σημάτης Παναγιώτης