«Η γαρ πλάνη ουδαμού ίσταται»!

 Ἐπισημάνσεις στὸ σημερινὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα

«Ἡ γὰρ πλάνη οὐδαμοῦ ἵσταται»

 «Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῇν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ διωχθήσονται· πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης» (Β´ Τιμ. γ´ 12-14).

Οἱ Γραφὲς καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἔχουν κατὰ καιροὺς ἐπισημάνει τὸ βάραθρο τῶν κακῶν στὸ ὁποῖο ἔχουν ὀλισθήσει καὶ οἱ αἱρετικοὶ «ὡς ἄφρονες»· οἱ ἴδιοι, ὅμως, δὲν τὸ καταλαβαίνουν, ἐπιβεβαιώνοντες τὴν διδασκαλία τῆς Γραφῆς, ὅτι ὁ ἀσεβὴς καὶ ὁ αἱρετικὸς δὲν μπορεῖ νὰ γνωρίσει καὶ νὰ κατανοήσει τὴν ἀλήθεια, ἀφοῦ ὁ ἐγωϊσμὸς τὸν ἐμποδίζει, καὶ προχωρεῖ «ἀπὸ γκρεμὸ σ’ ἄλλο γκρεμό». Παρόμοιο κακὸ παθαίνουν καὶ ὅσοι ἐπικοινωνοῦν μαζί τους.

Ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας χαρακτηρίζει παράφρονα τὸν αἱρετικό:

«Τοιαῦτα μὲν οὖν ὁ παράφρων ἑαυτῷ συνείρει κακὰ καὶ πάσαις ὁμοῦ ταῖς θείαις γραφαῖς ἀντιφωνῶν οὐκ αἰσχύνεται, τὸ γεγραμμένον ἐφ' ἑαυτῷ δεικνύων ἀληθές. Ὅταν ἔλθῃ "ἀσεβὴς εἰς βάθος κακῶν καταφρονεῖ." λίαν γὰρ ὄντως ἐβάθυνεν εἰς κάκωσιν ἐξ ἀνοίας ὁ θεομάχος, τὸ μὲν ἐξ ἀληθείας ὀρθοῦσθαι παραιτούμενος, τῇ δὲ σαθρότητι τῶν οἰκείων ὀκλάζων λογισμῶν»^[1].

Ὁ Ἀστέριος Ἀμασείας γράφει: «Ἐπειδὰν ἅπαξ ψυχὴ τῆς ἀληθείας καταθρασύνηται καὶ τὸ καινοτομεῖν ἐκπλήκτως ἀντὶ τοῦ ζῆν ἐν τάξει προέληται, οὐδὲν αὐτὴν ἐπιστρέφειν ἱκανὸν εἰς τὴν εὐθεῖαν… ὁδόν· ἐνδακοῦσα δὲ τὸν χαλινὸν ὥσπερ τις πῶλος δυσήνιος φέρεται πρὸς τὸ βάραθρον νικῶσα τὸν ἀναβάτην νοῦν τῇ πρὸς τὴν κακίαν ὁρμῇ, ὥσπερ δὴ καὶ τοὺς Εὐνομιανοὺς τούτους ἔστιν ἰδεῖν»^[2].

Ἅπαξ λοιπὸν καὶ εἰσαχθεῖ στὰ τῆς πίστεως κάποια καινοτομία, αὐτὴ πολλαπλασιάζεται, γεννᾶ συνεχῶς νέες αἱρεσεις καὶ κακόδοξες συμπεριφορὲς καὶ δὲν σταματᾶ πουθενά, ὅπως διδάσκει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ἡ αἵρεση εἶναι μεταδοτικὴ ἀσθένεια καὶ οἱ συνειδητὰ αἱρετικοὶ ἀδιόρθωτοι:

«Ὅταν γάρ τι καινὸν ἐπεισενεχθῇ, ἀεὶ καινοτομίας τίκτει· καὶ ἄπειρος ἡ πλάνη τοῦ ἐξελθόντος τὸν λιμένα τὸν εὔδιον, καὶ οὐδαμοῦ στήσεται.  Ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας, φησί, καὶ ὁ λόγος αὐτῶν, ὡς γάγγραινα, νομὴν ἕξει. Ἀκάθεκτον κακόν, οὐκέτι ἰατρείᾳ κατασχεθῆναι δυνάμενον, ἀλλὰ τὸ πᾶν λυμαίνεται. Δείκνυσιν ὅτι νόσος ἐστὶν ἡ καινοφωνία (ἡ αἵρεση), μᾶλλον δὲ νόσου χαλεπωτέρα. Ἐνταῦθα τὸ ἀδιόρθωτον αὐτῶν δηλοῖ, καὶ ὅτι οὐχ ἁπλῶς, ἀλλ' ἑκόντες ἀπεπλανήθησαν· ὅθεν καὶ μάλιστα οὗτοί εἰσιν ἀδιόρθωτοι»^[3].

Καὶ ὁ Θεοδώρητος Κύρου: «(ιστ΄). ”Τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιίστασο”». Ἔδειξε σαφῶς ὡς ὀρθοτομίαν ἐκάλεσε τὴν τῆς ἀληθείας διδασκαλίαν. Φεύγειν γὰρ αὐτῶν παρῄνεσε τὰ μυσαρὰ καὶ μάταια δόγματα^[4]. “Ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας· (ιζ΄). καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει”. Πάθος ἐστὶν ἡ γάγγραινα, ἕρπον καὶ τὸ ὑγιαῖνον τοῦ σώματος λυμαῖνον. Τούτῳ τοὺς τἀναντία τῇ ἀληθείᾳ διδάσκειν ἐπιχειροῦντας ἀπείκασε. Διαφθείρουσι γὰρ πολλάκις καὶ τοὺς τοῦ πάθους ἀπηλλαγμένους· τίθησι δὲ καὶ τὰ ὀνόματα τούτων, οἷς τὸ πάθος ἀπείκασεν. “Ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Φιλητός”»^[5].

Ἀλλὰ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος δὲν συμβουλεύει νὰ ἀποφεύγουμε μόνο ἐκείνους τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ σφάλλουν στὸ περὶ τοῦ Θεοῦ Δόγμα (ὅπως κάποιοι ἐκκλησιαστικοὶ “ἡγέτες” γράφουν), δὲν λέγει πὼς μόνον αὐτοὶ μολύνουν, ἀλλὰ νὰ ἀποφεύγουμε ὅλους τοὺς αἱρετικούς, καὶ αὐτοὺς ποὺ σφάλλουν σὲ φαινομενικὰ μικρότερης σημασίας σημεῖα τῆς Πίστεως, ὅπως ἐπισημαίνει ὁ ἅγιος Νικόδημος: «Καλῶς εἶπεν ἀνωτέρω ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ὅτι οἱ λόγοι τῶν αἱρετικῶν προκόπτουσιν εἰς περισσοτέραν ἀσέβειαν· διότι φαίνεται μέν, ὅτι ἡ αἵρεσις τοῦ Ὑμεναίου καὶ τοῦ Φιλητοῦ, ἀνέτρεπε μόνην τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν· πολλὰ ὅμως καὶ ἄλλα πονηρὰ δόγματα ἐγενῶντο ἀπὸ τὴν αἵρεσιν ταύτην»^[6].

Τί ἄλλο, ὅμως, κάνει τὸ αἱρετικὸ Βατικανὸ ἐπὶ τόσους αἰῶνες, παρὰ νὰ ἐπιμένει στὶς αἱρέσεις του ἀμετανόητα, νὰ ἐπινοεῖ καινούργιες καὶ νὰ περιφρονεῖ τὴν Ὀρθόδοξη διδασκαλία; Τί ἄλλο κάνουν ἐπὶ δεκαετίες οἱ συγκοινωνοῦντες μὲ τὸ Βατικανὸ Οἰκουμενιστές;

Εἶναι λοιπόν, κοινὴ ἐκκλησιαστικὴ ἐμπειρία, ὅτι οἱ ἀσεβεῖς αἱρετικοὶ «προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον ἀσεβείας». Γράφει γι’ αὐτοὺς ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἑρμηνεύοντας τὸ 2Τιμ. 3, 9:

«Ὅτι ἀρχόμενοι καινοτομεῖν καὶ πλανᾷν οὐ στήσονται τῆς πλάνης, ἀλλ' ἀεὶ ἐξευρήσουσιν ἀπάτας καινὰς καὶ δόγματα διεφθαρμένα· καὶ γὰρ ἡ πλάνη οὐδαμοῦ ἵσταται»^[7], ὁ δὲ ἅγιος Νικόδημος λέγει: «τῶν αἱρετικῶν ἡ κακοδοξία, πάντοτε πηγαίνει εἰς τὸ χειρότερον  καὶ γίνεται μεγαλυτέρα πληγή…»^[8]. Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο συμπληρώνει: «...οἱ αἱρετικοὶ καὶ ψευδοδιδάσκαλοι, ἀφοῦ ἄρχισαν μίαν φορὰν νὰ ἐξερνοῦν τὰ πονηρὰ καὶ πεπλανημένα των δόγματα, δὲν θέλουν σταθοῦν μέχρι τούτου, ἀλλὰ πάντοτε θέλουν ἐφευρίσκουν νεώτερα καὶ πονηρότερα δόγματα»^[9].

---

[1] Κυρίλλου Αλεξανδρείας, Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην, ὅπ. παρ., σελ. 354-358.

[2] Ἀστερίου ἐπισκόπου Ἀμασείας, Ἐγκώμιον εἰς τοὺς ἁγίους μάρτυρας, T.L.G., Homily 10, c. 18, s. 1, l. 2.

[3] Χρυσοστόμου Ἰωάννου, Ὑπόμνημα εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον, T.L.G.,  vol 62, pg 628, ln 38.

[4] Δὲς καὶ Χρυσοστόμου Ἰω., Ἐκλογαὶ διαφόρων λόγων, ὁμ. α΄, Περὶ ἀγάπης, T.L.G., vol 63, pg 574, ln 8-16: «Εἰ γάρ τινα τῶν ἡμετέρων μελῶν πολλάκις ἀποτέμνομεν, ὅταν αὐτά τε ἀνιάτως ἔχῃ, καὶ τοῖς λοιποῖς λυμαίνηται, πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς ψυχῆς τοῦτο ποιεῖν χρή. Οὐδὲν γὰρ οὕτω βλαβερόν, ὡς συνουσία πονηρά· ὅσα γὰρ ἀνάγκη μὴ δύναται, δύναται φιλία πολλάκις εἰς βλάβην καὶ ὠφέλειαν. Ὁ δὲ τοῖς ἐχθροῖς τοῦ βασιλέως συμφιλιάζων, οὐ δύναται φίλος τοῦ βασιλέως εἶναι. Τῆς γὰρ φιλίας τῆς διὰ τὸν Χριστὸν τὸ μῖσος τὸ δι' αὐτὸν πολλῷ βέλτιον».

[5] Θεοδώρητου Κύρου, Ἑρμην. ιδ΄ ἐπιστολῶν Ἀποστ. Παύλου, T.L.G.,  v. 82, p. 841, l. 40-51.

[6] Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἑρμηνεία εἰς τὰς ΙΔ΄ Ἐπιστολὰς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, τόμ. 3^ος, Ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 319.

[7] Χρυσοστόμου Ἰω., Ὑπόμνημα εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον ἐπιστ. δευτέρα, ὁμιλ. α΄, T.L.G.,  vol 62, pg 644, ln 51-54. 

[8] Νικοδήμου Ἁγιορείτου, ὅπ. παρ., σελ. 318.

[9] Νικοδήμου Ἁγιορείτου, ὅπ. παρ., σελ. 339.

Τελώνου καί Φαρισαίου

  

 Καλό Τριώδιο

    

  

Δύο πράγματα ἀπαιτοῦνται ἀπὸ ὅλους τούς ἀνθρώπους, νὰ κατακρίνουμε τὰ ἰδικὰ μας ἁμαρτήματα καὶ νὰ συγχωροῦμε τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων. Διότι ἐκεῖνος πού βλέπει τὰ ἰδικὰ του ἁμαρτήματα, συγχωρεῖ πιὸ εὔκολα τούς ἄλλους· ἐνῶ ἐκεῖνος πού κατακρίνει τοὺς ἄλλους, τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του κατακρίνει καὶ καταδικάζει, ἔστω καὶ ἂν ἔχη πολλὲς ἀρετές. Ἀληθῶς μεγάλο πράγμα εἶναι τὸ νὰ μὴ κατακρίνουμε τοὺς ἄλλους, ἀλλά τούς ἑαυτούς μας, ἀδελφοί. Ἐμεῖς ὅμως, ἀφήνοντας τὶς δικὲς μας ἁμαρτίες, τοὺς ἄλλους ἰδίως κατακρίνουμε, τοὺς ἄλλους ἐξετάζουμε, μὴ γνωρίζοντας ὅτι ἀκόμη καὶ ἂν εἴμεθα δικαιότεροι ἀπὸ ὅλους, ἐὰν κατακρίνουμε τοὺς ἄλλους, γινόμεθα ἔνοχοι καὶ εἴμεθα ἄξιοι τῆς ἰδίας τιμωρίας καὶ τῶν ἰδίων βασάνων τῶν ὁποίων εἶναι ἄξιος καὶ αὐτός τὸν ὁποῖον κρίνουμε·«Ὧ γὰρ κρίματι κρίνετε» λέγει «τούτῳ καὶ κριθήσεσθε». Διότι αὐτός πού πορνεύει, παραβαίνει ἐντολή, ὅπως καὶ ἐκεῖνος πού τὸν κρίνει. Ὥστε καὶ οἱ δύο παραβαίνουν θείαν ἐντολή, καὶ αὐτός πού πορνεύει καὶ ἐκεῖνος πού κρίνει.

     Ἀλλὰ ἂς μεταφέρουμε μᾶλλον τὴν ἐξέτασι τῶν ἄλλων καὶ τὴν λεπτομερῆ ἐνασχόλησι στοὺς ἑαυτούς μας, ἀγαπητοί. Καὶ ἐὰν δοῦμε κάποιους νὰ ἁμαρτάνουν, ἐμεῖς ἂς ἔχουμε τὶς δικὲς μας ἁμαρτίες ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν μας καὶ ἂς θεωροῦμε τὰ δικὰ μας χειρότερα ἀπὸ τῶν ἄλλων. Διότι ἐκεῖνος πού ἁμάρτησε, ἴσως καὶ τὴν ὥρα τῆς ἁμαρτίας νὰ μετενόησε, ἐνῶ ἐμεῖς μένουμε πάντοτε ἀδιόρθωτοι κατακρίνοντας καὶ ἐξετάζοντας ἄλλους. Ἐκεῖνος ὁ Λώτ, ἂν καὶ κατοικοῦσε στὰ Σόδομα, κανέναν δὲν κατέκρινε, κανέναν δὲν κατηγόρησε. Γιʼ αὐτό ἐδικαιώθη καὶ διεσώθη ἀπὸ τὴν φωτιὰ καὶ τὴν πανωλεθρία, στὰ ὁποῖα κατεδικάστησαν οἱ Σοδομίτες. Ἂς ταπεινωθοῦμε λοιπὸν καὶ ἐμεῖς κατακρίνοντας τοὺς ἑαυτούς μας, τοὺς ἑαυτούς μας νὰ ὀνειδίζωμε γιὰ νὰ ὑψωθοῦμε, νὰ γίνουμε ἀκατάκριτοι.

     Ἂς ἀγαπήσουμε τὴν ταπεινοφροσύνη. Μὲ αὐτή ἐδικαιώθη ὁ Τελώνης καὶ ἀπέβαλε τὸ φορτίον τῶν ἁμαρτημάτων του. Ἂς μισήσουμε τὴν ὑψηλοφροσύνη, ἐπειδὴ ὁ Φαρισαῖος ἀπὸ αὐτή κατεκρίθη καὶ ἔχασε τὶς ἀρετές πού εἶχε. Ὁ Φαρισαῖος, ἐπειδὴ διέπραξε τὰ καλὰ μὲ ὄχι καλὸ τρόπο, κατεκρίθη. Ὁ Τελώνης ἀπορρίπτοντας μὲ καλὸ τρόπο τὰ μὴ καλὰ ἔργα, ἐδικαιώθη. Διότι ὁ Θεὸς εἶδε μὲ συμπάθεια τὸν στεναγμὸ τοῦ Τελώνου καὶ τὴν συντριβή του καὶ τὰ κτυπήματα τοῦ στήθους του καὶ ἀφοῦ ἐδέχθη τὸ «ἱλάσθητι» τὸν δικαίωσε μαζὶ μὲ τὸν Ἄβελ. Τὶς δὲ θυσίες καὶ τὶς ἀρετές καὶ τὰ κατορθώματα τοῦ καυχησιολόγου καὶ ὑπερήφανου Φαρισαίου τὶς ἐσιχάθη καὶ τὶς ἀπεστράφη καὶ τὸν κατεδίκασε, ὅπως τὸν ἀδελφοκτόνο Κάϊν, γιὰ τὴν ἴδια αἰτία. Νὰ μάθουμε, ἀδελφοί, καὶ νὰ διδαχθοῦμε νὰ κάνουμε μεγάλα κατορθώματα. Νὰ μὴν ὑψηλοφρονοῦμε ὅμως γιʼ αὐτά καὶ ἂν γίνουμε καλοί, δίκαιοι καὶ ἐπιεικεῖς καὶ πονόψυχοι καὶ ἐλεήμονες, καὶ ἔτσι νὰ εἶναι, ἐμεῖς νὰ ταπεινωνώμεθα καὶ νὰ μὴν ἔχουμε ὑπεροψία καὶ ἀλαζονεία, μήπως χάσουμε τοὺς κόπους καὶ τοὺς πόνους μας. Διότι λέγει ὁ Κύριος «ὅταν ταῦτα πάντα ποιήσητε, λέγετε ὅτι ἀχρεῖοι δοῦλοι ἐσμεν, ὅτι ὅ ὠφείλομεν ποιῆσαι, πεποιήκαμεν».

     Εἶναι ἀναγκαῖο καὶ ἀπαραίτητο χρέος νὰ προσφέρουμε στὸν Θεὸ τῶν ὅλων τὴν δουλικὴ ταπείνωσι, τὴν ὑπομονή, τὴν ὑποταγή, τὴν ὑπακοή, τὴν εὐγνωμοσύνη, τὴν εὐχαριστία, καὶ νὰ μεγαλύνουμε καὶ νὰ προσκυνοῦμε τὸ πανάγιο θέλημά του, καὶ νὰ μὴν αἰσθανώμεθα σὰν δαγκώματα τοὺς ἐλέγχους καὶ τὶς ὕβρεις τῶν ἄλλων, οὔτε νὰ καταβαλλώμεθα στοὺς πειρασμούς, οὔτε νὰ δυσανασχετοῦμε, ὅταν μᾶς κατηγοροῦν, διότι καὶ ἀπὸ αὐτά καρπωνόμεθα πολλὴ ὠφέλεια.

     Ἂς μάθουμε καὶ ἂς γνωρίσουμε, ἀδελφοί μου, τὴν δύναμι καὶ τὴν ἐνίσχυσι καὶ τὴν βοήθεια τῆς ταπεινώσεως. Ἂς μὰθουμε τὴν καταδίκη καὶ τὴν ζημία καὶ τὴν ἀπώλεια πού προξενεῖ ἡ ὑψηλοφροσύνη: ἡ σκιὰ τοῦ Βεεμώθ, κατὰ τὸν Ἰώβ, στοὺς ὑγρούς τόπους καὶ στὶς καλαμιὲς καὶ ἡ ἐκτροπή ἀπὸ τὴν ὁδὸ τῆς ἀλήθειας καὶ τοῦ φωτὸς τῆς δικαιοσύνης.

     Καὶ ἐπειδὴ εἶναι μεγάλο ἀγαθό ἡ μετάνοια καὶ ἡ ἐξομολόγησις καὶ ἡ συντριβὴ καὶ τὰ δάκρυα καὶ οἱ ἀπὸ τὸ βάθος τῆς καρδίας μας στεναγμοὶ καὶ ἡ κατάνυξι, γιʼ αὐτό παρακαλῶ νὰ ἐξομολογῆσθε στὸν Θεὸ συνεχῶς καὶ νὰ τοῦ φανερώνετε τὰ ἁμαρτήματά σας. Διότι ἐὰν τοῦ παρουσιάζουμε γυμνὴ τὴν συνείδησί μας καὶ τοῦ δείχνουμε τὰ τραύματα τῶν ψυχῶν μας καὶ δὲν κρίνουμε τοὺς ἄλλους, οὔτε ἀποθηριωνόμεθα μὲ τὶς ὕβρεις τῶν συνανθρώπων μας, οὔτε λυπούμεθα γιὰ τὶς κατηγορίες καὶ τὶς ἀδικίες τους, θὰ μᾶς λυπηθῆ ὁ φιλάνθρωπος Κύριος καὶ θὰ μᾶς κεράση τὰ φάρμακα τῆς συμπαθείας καὶ τῆς εὐσπλαγχνίας του· θὰ τὰ βάλη στὰ τραύματά μας καὶ θὰ μᾶς θεραπεύση. Ἂς δείξουμε τὰ ἁμαρτήματά μας στὸν Κύριο πού δὲν ντροπιάζει, ἀλλά θεραπεύει· διότι καὶ ἂν ἐμεῖς σιωπήσουμε, ἐκεῖνος τὰ γνωρίζει ὅλα.

     Ἂς εἰποῦμε λοιπὸν τὰ ἁμαρτήματά μας, ἀδελφοί, καὶ ἂς ἐξομολογοηθοῦμε καθαρὰ στὸν Κύριο, γιὰ νὰ κερδίσουμε τὴν συμπάθειά του. Ἂς ἀφησουμε τὶς ἁμαρτίες μας ἐδῶ γιὰ νὰ πᾶμε ἐκεῖ καθαροὶ καὶ ἕτοιμοι καὶ νὰ εἰσαχθοῦμε ἀπὸ τὸν δίκαιο Κριτὴ στὴν Βασιλεία του τὴν ἀτελεύτητο καὶ αἰωνία καὶ νὰ κληρονομήσουμε τὶς μελλοντικὲς ἐκεῖνες καὶ ἀγέραστες διαμονὲς καὶ τὴν ἀπέραντη χαρὰ καὶ ἀπόλαυσι…

Ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης

Πηγή: http://www.imaik.gr/

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Αρχή Τριωδίου)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ 

-ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β' Γ´ 10 - 15

¹⁰ Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, ¹¹ τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος. ¹² καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· ¹³ πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. ¹⁴ σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, ¹⁵ καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. 

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Ι. ΚΟΛΙΤΣΑΡΑ

ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β' Γ´ 10 - 15

¹⁰ Συ όμως έχεις παρακολουθήσει την διδασκαλίαν, την συμπεριφοράν και αναστροφήν μου, τας αγνάς μου διαθέσεις, την φωτισμένην και ζωντανήν πίστιν μου, την μακροθυμίαν μου, την αγάπην και την υπομονήν μου. ¹¹ Εχεις παρακολουθήσει ακόμη εκ του πλησίον και είδες τους διωγμούς και τα παθήματα, που μου έγιναν εις την Αντιόχειαν, στο Ικόνιον, εις τα Λυστρα. Ποσον φοβερούς διωγμούς υπέφερα τότε! Και όμως από όλους με εγλύτωσεν ο Κυριος! ¹² Αλλά και όσοι θέλουν να ζουν με την ευσέβειαν, που διδάσκει και εμπνέει ο Ιησούς Χριστός, θα υποστούν διωγμούς. ¹³ Ανθρωποι δε κακοί και μοχθηροί, πλάνοι και απατεώνες θα προκόψουν στο χειρότερον πλανώντες τους άλλους, πλανώμενοι και οι ίδιοι. ¹⁴ Συ όμως μένε σταθερός εις εκείνα, που έμαθες, και την αλήθειαν των οποίων την έχεις πλέον βεβαιωθή, έχων υπ' όψιν σου και από ποιόν διδάσκαλον εδιδάχθης αυτά. ¹⁵ Και μη λησμονής, ότι από αυτήν ακόμη την πλέον απαλήν ηλικίαν σου γνωρίζεις τας Αγίας Γραφάς, αι οποίαι ημπορούν να σε κάμουν σοφόν και συνετόν εις τας αληθείας, που οδηγούν εις την σωτηρίαν, δια της πίστεως στον Ιησούν Χριστόν, 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΗ´ 10 - 14

¹⁰ Ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. ¹¹ ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· ¹² νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. ¹³ καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανόν ἐπᾶραι, ἀλλ’ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. ¹⁴ λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται. 

 ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Ι. ΚΟΛΙΤΣΑΡΑ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΗ´ 10 - 14

¹⁰ “Δυο άνθρωποι ανέβησαν στο ιερόν να προσευχηθούν, ο ένας Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. ¹¹ Ο Φαρισαίος εστάθη επιδεικτικώς δια να προκαλή εντύπωσιν· και δια να δοξάση τον ευατόν του, αυτά προσηύχετο· Σε ευχαριστώ, Θεε μου, διότι δεν είμαι όπως οι άλλοι άνθρωποι, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί η και ωσάν αυτός ο τελώνης. ¹² Εγώ νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα, Δευτέρα και Πεμπτην, δίδω το δέκατον από όλα γενικώς όσα αποκτώ. Εγώ είμαι ενάρετος. ¹³ Και ο τελώνης, που εστέκετο κάπου μακρυά από το θυσιαστήριον, δεν ήθελε ούτε τα μάτια του να σηκώση στον ουρανόν, αλλ' εκτυπούσε το στήθος του λέγων· Θεε μου, σπλαγχνίσου με τον αμαρτωλόν και συγχώρησέ με. ¹⁴ Σας διαβεβαιώνω, ότι αυτός ο περιφρονημένος από τον Φαρισαίον τελώνης κατέβηκε στο σπίτι του με συγχωρημένας τας αμαρτίας του, αθώος και δίκαιος ενώπιον του Θεού, παρά ο Φαρισαίος εκείνος. Διότι κάθε ένας που υψώνει τον ευατόν του, θα ταπεινωθή από τον Θεόν και θα καταδικασθή, ενώ εξ αντιθέτου εκείνος που ταπεινώνει τον ευατόν του θα υψωθή και θα δοξασθή από τον Θεόν”. 

ΠΗΓΗ : ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

Τελώνου καί Φαρισαίου (08-02-87)

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΗ ΟΜΙΛΙΑ : Ε Δ Ω

Προφητικός λόγος του π. Αθανάσιου Μυτιληναίου από το 1992!

«Φοβηθεῖτε τόν μουσουλμανισμό, εἶναι ὁ φοβερότερος ἐχθρός, φοβηθεῖτε! Ἐπιχειρεῖ τόν κύκλο τῆς γῆς».

          «Ἡ Ευρώπη θά γίνει μουσουλμανική, θά πάψει

                                      νά εἶναι χριστιανική»!

«Προσέξτε τώρα ἐδῶ κάτι, πολύ νά προσέξομε αὐτό, γιατί δυστυχῶς δέν τό ἔχομε προσέξει δεόντως καί μένομε ἐγκληματικῶς ἀπαθεῖς. Ὁ μουσουλμανισμός ἐπιχειρεῖ τόν κύκλο τῆς γῆς. Αὐτό τό ὁποῖο λέμε ἕνα τόξο, ἐδῶ στά Βαλκάνια, μουσουλμανικό, καί τό βλέπομε, βεβαίως ἀπό πολιτικῆς πλευρᾶς, εἶναι κάτι πολύ περισσότερο ἀπό ἕνα τόξο. Ἐπιχειρεῖ, θά ἐπαναλάβω καί νά τό θυμᾶστε, ἐπιχειρεῖ τόν κύκλο τῆς γῆς!

῞Οπως καί ἐγώ θυμᾶμαι τόν μακαριστό πατέρα Ἄγγελο Νησιώτη, πού εἶχε πεῖ -πρό τοῦ ’40- καί ἔλεγε: «Φοβηθεῖτε τόν μουσουλμανισμό, εἶναι ὁ φοβερότερος ἐχθρός, φοβηθεῖτε!». Τό κράτησα στή μνήμη μου καί τό ἀνεκάλεσα πολλές φορές, ἰδίως τά τελευταῖα χρόνια, πού βλέπω αὐτή τήν κίνηση τοῦ μουσουλμανισμοῦ. Τί; Ξέρετε πόσα ἑκατομμύρια μουσουλμάνοι ὑπάρχουν στήν Ἀσία, Πολυνησία, Ἀφρική; Πολλά ἑκατομμύρια μουσουλμάνοι ὑπάρχουν. Τό εἶπαν:

«Θά ἐπιχειρήσομε ἐπίθεση κατά τῆς Εὐρώπης»!

Τό εἶπαν, νά μήν πῶ τώρα πολιτικά πρόσωπα, δέν μοῦ ἀρέσει νά ἀνακατεύω πολιτικά πρόσωπα, ὅτι: «Ἡ Εὐρώπη θά γίνει μουσουλμανική, θά πάψει νά εἶναι χριστιανική»! Ξέρετε πόσα τεμένη ὑπάρχουν στό Παρίσι;

Ἐμεῖς ἐν ὀνόματι τῆς ἀνεξιθρησκείας κτλ. τούς πάντες ὑποδεχόμεθα. Ἑτοιμάζουν νά κάνουν καί στήν Ἀθήνα τέμενος μουσουλμανικό, ἐνῶ ἀναφέρθηκε ἐκεῖ, στά Ἐμιρᾶτα τῆς Ἀραβίας, ἀπέναντι ἀπό τό Ἰράκ, ζητήθηκε νά γίνει Λειτουργία φέτος [1992] τό Πάσχα, ὄχι μόνο νά γίνει ναός ἀπό τούς ἐκεῖ ῞Ελληνες, -ἐνῶ ἐκεῖνοι ζητοῦν στήν Ἀθήνα νά γίνει ναός-, ἀλλά οὔτε καν σέ ἕνα δωμάτιο τῆς Πρεσβείας, νά γίνει Θεία Λειτουργία Πασχαλινή! Ναί, γιατί ἔχει τό στοιχεῖο τοῦ φανατισμοῦ.

Ἀνεξιθρησκεία γιά τούς μουσουλμάνους δέν ὑπάρχει, εἶναι παραμύθια αὐτά. Γι’ αὐτό λοιπόν ἐπιχειρῶντας νά καταλάβει τήν Εὐρώπη θρησκευτικῶς, θά τήν καταλάβει καί πολιτικῶς».

(Ὁμιλία 141^η,  Σειράχ)

«Ἄν μέ ρωτήσετε, χωρίς βέβαια νά διεκδικῶ προφητικό χάρισμα, ἀλλά εἶναι κάτι πού κάθε πιστός μπορεῖ νά τό δεῖ, ἄν θά ἔπρεπε νά μέ ρωτήσετε: «Πῶς τά βλέπετε τά πράγματα στή σύγχρονη ζωή μας ἐδῶ στήν Ἑλλάδα [ἡ ὁμιλία ἔγινε στίς 17-1-1982] καί σέ μία παγκόσμια κλίμακα;», θά σᾶς ἔλεγα: «Πολύ ἄσχημα!». Ἐγώ ξημερώνομαι καί βραδιάζομαι πάντοτε σάν κάτι νά περιμένω. Εἶναι τά τελευταῖα χρόνια αὐτό, σάν κάτι περιμένω. Τί περιμένω; Τί νά σᾶς πῶ πιό πολύ, κάτι περιμένω. Γιατί δέν πᾶμε καλά ὡς λαός. Ἔχομε τόσο ξεφρενιάσει, ἔχομε βγάλει στή δημοσιότητα πιά τό βρώμικο ὑποσυνείδητό μας καί κινούμεθα μέ τέτοιο βαθμό καλπάζοντα ἀποστασίας, ὥστε δέ μένει παρά νά ἐξαντληθεῖ ἡ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ καί νά ἔρθει τιμωρία. Ἔτσι τό αἰσθάνομαι».

(Ὁμιλία 38^η, Ἀποκάλυψις)

πηγή

Πηγή

Φανταστείτε τον Μ. Αθανάσιο να αγκαλιάζεται και να ασπάζεται τους αιρετικούς, για να καταλάβετε πόσο έχει αλλοιωθεί το φρόνημα των σημερινών "Ορθοδόξων" Πατριαρχών, αλλά και των Ποιμένων και των πιστών που τους ανέχονται!

Την Πέμπτην, 5ην /18ην Φεβρουαρίου 2016, ομάς 20 Ιερέων της Αγγλικανικής Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ υπό τον Αγγλικανόν Αρχιεπίσκοπον αυτών εις Ιεροσόλυμα Σεβασμιώτατον κ. Σουχέιλ Νταουάνη και τον Dean π. Χουσάμ, επεσκέφθησαν το Πατριαρχείον.

 Τον Αγγλικανόν Αρχιεπίσκοπον και την συνοδείαν αυτού εδέχθη η

Ο Οικουμενιστής Πατριάρχης Κύριλλος, "τιμά" κακοτρόπως, όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν υπέρ των Αγίων Εικόνων!

Ο Πατριάρχης Μόσχας θα προσευχηθεί στο (Παπικό) άγαλμα του Χριστού στο Ρίο ντε Τζανέιρο

   

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην Βραζιλία ο Πατριάρχης Κύριλλος, θα προσευχηθεί ενώπιον του 38 μέτρων αγάλματος του Χριστού στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Προκαθήμενος της Ρωσικής Εκκλησίας, απόφάσισε να τιμήσει με τον τρόπο αυτό την Βραζιλία της οποίας το 91% των κατοίκων είναι Χριστιανοί.

   Να αναφερθεί ότι το άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή αποτελεί σύμβολο για την Βραζιλία, ενώ κάθε χρόνο 1 εκατομμύριο άνθρωποι ανεβαίνουν στη κορυφή του λόφου Κορκοβάντο.

romfea.gr

Η αφέλεια των αντι-Οικουμενιστών! --Περιμένουν από τους Οικουμενιστές... εντιμότητα!!!

Αὐτὸ παθαίνουν ὅσοι ἀρνοῦνται τὴν διδασκαλία-προειδοποίηση τῶν Ἁγίων, ὅτι τοὺς αἱρετικοὺς δὲν τοὺς ἐμπιστεύευσαι, ἀλλὰ παύεις τὴν μετ' αὐτῶν κοινωνία!

http://katanixis.blogspot.gr/2016/02/blog-post_413.html#more

 Μια τίμια εξήγηση Παναγιώτατε..

Προτού προλάβει να στεγνώσει το μελάνι από τα σχόλια  ικανοποίησης του πιστού λαού της Θεσσαλονίκης για την επιτυχημένη: Εκδήλωση στο Βελλίδειο για την Ορθόδοξη Πίστη μας 14-2-2016 (ΒΙΝΤΕΟ-ΨΗΦΙΣΜΑ) και τη στάση του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης, στάση που κάποιοι από εμάς τη θεώρησαν έμπρακτη απόδειξη της αλλαγής των θέσεων του Παναγιωτάτου, (οι πιο αισιόδοξοι τολμήσανε και ένα βήμα παραπάνω Λυκούργος Νάνης, ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΕ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΔΙΩΓΜΟ ΤΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ!), βρισκόμαστε σήμερα έκπληκτοι, αντιμέτωποι με το δημοσίευμα που ακολουθεί.

Διεθνές επιστημονικό συνέδριο με θέμα: «Αγία Γραφή και Ορθόδοξη Λατρεία»

Συνέδριο που διοργανώνει ο εμψυχωτής οικουμενιστικών συμπροσευχών, ο “εμπνευστής” εσχάτως μιας ανιστόρητης και προκλητική πρωτοβουλίας, ο "σημαιοφόρος" της προοδευτικής ακαδημαϊκής πανστρατιάς για την Ίδρυση τμήματος Ισλαμικών σπουδών και Κοσμήτορας της Θεολογικής του Α.Π.Θ. κ Μιλτ. Κωνσταντίνου. ( Δείτε: Ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. και το προσκυνητάρι του Χριστού και Ο Κοσμήτορας και η «εικόνα» του)

Συνέδριο με την συμμετοχή και του νυν προέδρου του Τμήματος Θεολογίας, κ. Παναγιώτη Σκαλτσή, που απογοήτευσε τους πάντες, δεχόμενος να χαιρετίσει την ημερίδα των “ΚΑΙΡΙΤΩΝ”. Πράξη που νομιμοποιεί τους “πρεσβευτές” της παγκοσμιοποίησης και “πρωτομάστορες” του σχολικού και ακαδημαϊκού οικουμενισμού που επιβάλλουν την αλλαγή του μαθήματος των Θρησκευτικών σε θρησκειολογικό. (Δείτε: "Αποκαλυπτήρια" για τα Θρησκευτικά σε ημερίδα του ΚΑΙΡΟΥ. Εσύ θα λείπεις;). 

Θα αναρωτιέστε όμως, η θεματολογία και οι διοργανωτές του εν λόγω επιστημονικού συμποσίου, τι σχέση έχουν με την επιτυχημένη εκδήλωση στο Βελλίδειο Συνεδριακό κέντρο και τον Παναγιώτατο; Προσέξτε λίγο καλύτερα:

Ο Παναγιώτατος (που είναι ενάντια στην ίδρυση του τμήματος Ισλαμικών σπουδών και γεμίζει αφυκτικά τα συνεδριακά κέντρα), παραχώρησε την αίθουσα της Ιεράς Μητροπόλεως στον Κοσμήτορα της Θεολογικής (που μάχεται υπέρ της ίδρυσης τμήματος Ισλαμικών σπουδών) και χαιρέτησε εκπροσωπώντας τον Παναγιώτατο οικουμενικό Πατριάρχη!

Το χριστεπώνυμο πλήρωμα της εκκλησίας, που γέμισε ασφυκτικά το Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο, καθώς και όλα τα Χριστιανικά Σωματεία που “μάτωσαν” για τη διοργάνωση και την επιτυχία του, απαιτούν μια τίμια εξήγηση από τον Παναγιώτατο. Σε ζητήματα πίστεως και πατρίδος δε γίνεται να είναι "και πίτα αφάγωτη και ο σκύλος χορτάτος".   

«Η Πανορθόδοξη θα γίνει γιατί είναι θέλημα Θεου! -Ας μην ενοχλούν οι "ψευδοκριταί"»!!!

ΩΜΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

ΕΥΦΗΜΕΙ ΤΙΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ!

Κι ὄχι μόνο! Θεωρεῖ ὡς «ἐπουσιώδη» δογματικὲς παρεκκλίσεις, ἐξυμνεῖ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ποὺ θὰ συγκαλέσουν τὴν Πανορθόδοξο καὶ ἐγκαλεῖ ὅσους μὲ Ὀρθόδοξη Πατερικὴ ἐνάργεια ἐπισημαίνουν τὶς παρεκκλίσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν!_

__________________________________________________________________________________________________

Ἀπὸ μόνοι τους δηλαδὴ οἱ Οἰκουμενιστὲς περιχαρακώνονται στὰ αἱρετικά τους ὀχυρώματα, καὶ ταυτόχρονα οἱ “ἀντι-Οἰκουμενιστὲς” ἐπιμένουν ἀκόμα νὰ συνυπάρχουν ἐντὸς αὐτῶν;

__________________________________________________________________________________________________

Ιταλίας Γεννάδιος:

Η Πανορθόδοξη θα γίνει γιατί είναι θέλημα Θεου

-Ας μην ενοχλούν οι «ψευδοκριταί».

 «2016: Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, το ανυπέρβλητον ιστορικόν εκκλησιαστικόν γεγονός, είναι ευλογία και αγάπη του Θεού προς την Ορθόδοξον Εκκλησίαν».

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ιταλίας και Μελίτης κ. κ. Γενναδίου

2016: Ένα ευλογημένον Έτος αγάπης και ενότητος, ένας θησαυρός πίστεως και ελπίδος, εδωρήθη εις την Ορθόδοξον Μητέρα Εκκλησίαν μας, από τον Πάνσοφον και Φιλάνθρωπον Θεόν μας.

 Υπό την ιεράν και στοργικήν σκέπην του Οικουμενικού Πατριαρχείου, πάσαι αι κατά Τόπους Ορθόδοξοι Εκκλησίαι μεταφέρουν και

Ο π. Δανιήλ Αεράκης ετεροδιδασκαλεί περί ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ!

Ἀρνεῖται τὴν θεοπνευστία βιβλίου τῆς Κ. Διαθήκης;

Τί λέγει περὶ αὐτῶν ὁ Φλωρίνης Θεόκλητος;

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

‘‘Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ’’

ΕΔΕΣΣΗΣ 43  ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ  Τ. Κ. 12137

ΑΡΙΘ. ΕΓΚΡ. ΠΡΩΤ. 613/1998

Αριθ. Πρωτ. 518

                                                                                         

Περιστέρι   19-2-2016

Προς τα Ιστολόγια "ΟΜΟΛΟΓΙΑ" και

"Αποτείχιση και Πατερική Παράδοση".

«Εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσι

λόγοις τοῖς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῇ

κατ’ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ, τετύφωται...» (1 Τιμ.6:3-4).

      

    Στο ιστολόγιο "ΟΜΟΛΟΓΙΑ" της 15-2-2016, αναγνώσαμε κείμενο απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του ιεροκήρυκος π. Δανιήλ Αεράκη, με τίτλο  «Η ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟYΠΟΛΙΤΗ».

     Στο κείμενο (ομιλία) ο π. Δανιήλ είπε ότι ο αντίχριστος δεν θα είναι κανένας άνθρωπος, αντίχριστος είναι ο ίδιος ο διάβολος(!) Η ομιλία του έγινε στον Άγιο Παντελεήμονα Φλωρίνης την Κυριακή 6-3-2011, προσκεκλημένος από τον μητροπολίτη κ. Θεόκλητο. Βλέπε ιστολόγιο "Αποτείχιση και Πατερική Παράδοση" της 15-2-2016.

   Από την ομιλία του αβίαστα προκύπτει ότι ο π. Δανιήλ, δυστυχώς διατύπωσε για τον Αντίχριστο, απόψεις διαφορετικές από την Αγία Γραφή και από Πατέρες της Εκκλησίας μας, με το να αρνείται ότι θα έλθει στο μέλλον ο Μεγάλος, ο κατ’ εξοχήν Αντίχριστος. Ορθότατα του επισημάνθηκε, ότι αποτελεί παρερμηνεία (πλάνη) του, με το να αρνηθεί ότι ο Μεγάλος Αντίχριστος θα είναι πρόσωπο, άνθρωπος. Σε τρία άρθρα που αναρτήθηκαν στο ιστολόγιο "Αποτείχιση και Πατερική Παράδοση", παρατίθεται η σαφέστατη διδασκαλία Πατέρων της Εκκλησίας για την μελλοντική έλευση του κατ’ εξοχήν Αντιχρίστου ως ανθρώπου, ο οποίος θα δεχθεί μέσα του όλη την ενέργεια της πλάνης του Διαβόλου. Επειδή ο π. Δανιήλ ετεροδιδασκαλεί, σαν μία μικρή συμβολή στο σοβαρό αυτό εσχατολογικό θέμα, θα σχολιάσουμε σύντομα μερικά σημεία της ομιλίας του.

        Είπε μεταξύ άλλων «Υπάρχει η λέξη αντίχριστος μέσα στην Αγία Γραφή; -Κατ’ αρχάς δεν υπάρχει καθόλου στην Καινή Διαθήκη παρά μόνο σε ένα μικρό βιβλίο της Καινής Διαθήκης. Η Αποκάλυψις δεν είναι μικρό βιβλίο, είναι πολύ μεγάλο βιβλίο. Πόσα κεφάλαια έχει, ξέρετε; Είκοσι τρία κεφάλαια, είναι από τα πιο μεγάλα βιβλία της Καινής Διαθήκης. -Μέσα λοιπόν στην Αποκάλυψι του Ιωάννου, το θεόπνευστο αυτό βιβλίο, ναι, Θεόπνευστο και Ιερό βιβλίο, δεν υπάρχει πουθενά η λέξις «αντίχριστος»! Σημ. Η υπογράμμιση είναι δική μας.

       Ο π. Δανιήλ λέγοντας «Κατ’ αρχάς δεν υπάρχει καθόλου στην Καινή Διαθήκη παρά μόνο σε ένα μικρό βιβλίο της Καινής Διαθήκης», δεν αντιφάσκει; Αφού η λέξη «αντίχριστος» υπάρχει έστω σε ένα «μικρό» βιβλίο της Κ. ΔιαΘήηκης, στην Α΄ Επιστολή του Ιωάννου, τότε πώς «δεν υπάρχει καθόλου στην Καινή Διαθήκη»; Μήπως με την διατύπωση αυτή θέλησε να υποβαθμίσει την αξία της μαρτυρίας του Iωάννου για την έλευση του Μεγάλου Αντιχρίστου που υπάρχει στο Α΄ Ιωάν. 2:18; Η αξία των βιβλίων της Αγίας Γραφής κρίνεται επί τη βάσει των αριθμών των κεφαλαίων; Γιατί χρησιμοποίησε τους προσδιορισμούς «θεόπνευστο και Ιερό βιβλίο» για την Αποκάλυψη και δεν τους χρησιμοποίησε και για την Α΄ Ιωάννου; Η ορθή διατύπωση είναι: Η φράση «ο Αντίχριστος», υπάρχει μόνο σε ένα βιβλίο της Κ. Διαθήκης, στην Α΄ Ιωάν. 2:18.

        Να μη λησμονούμε ότι  στην Α΄ Ιωάν. 5:7, στο «μικρό»! αυτό βιβλίο, υπάρχει το πολυθρύλητο «Κόμμα  Ιωάννου», το «Ότι τρεις εισιν οι μαρτυρούντες εν τω ουρανώ, ο Πατήρ, ο Λόγος και το Άγιον Πνεύμα, και ούτοι οι τρεις εν εισι». Είναι το μοναδικό εδάφιο στην Αγία Γραφή που εκφράζει κατά τρόπο σαφέστατο και αδιαμφισβήτητο, το ενιαίο της ουσίας της Θεότητος και άμα το Τριαδικό αυτής! Στην Π. Διαθήκη, σε ένα «μικρό» βιβλίο της (αποτελείται από 7 κεφάλαια), στο Μιχαία 5:2, υπάρχει το μοναδικό εδάφιο στο οποίο προφητεύεται η γέννηση του Χριστού στη Βηθλεέμ! Η αξία λοιπόν ενός βιβλίου της Αγίας Γραφής δεν εξαρτάται από τον αριθμό των κεφαλαίων του κάθε βιβλίου! Επίσης παρατηρήσαμε καλόπιστα, ότι ο π. Δανιήλ ανέφερε ότι τα κεφάλαια της Αποκαλύψεως είναι είκοσι τρία. Το ορθό είναι είκοσι δύο κεφάλαια. Πρόκειται μάλλον για λάθος απομνημόνευσης. Επίσης υπενθυμίζουμε ότι η Εκκλησία δεν κατέταξε την Αποκάλυψη στον κανόνα θεόπνευστων βιβλίων της Κ. Διαθήκης, ταυτόχρονα  με τα άλλα βιβλία της Κ. Διαθήκης, αλλά για λόγους σκοπιμότητας την κατέταξε αργότερα!

     Στο 13^ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως  δεν υπάρχει η λέξη «αντίχριστος». Στο στίχ. 1, το «θηρίο» είναι συμβολικό, είναι πρόσωπο, άνθρωπος, όπως  αποδεικνύεται από τους στίχ. 8 και 14. Στους στίχους αυτούς ο Ιωάννης χρησιμοποιεί αντίστοιχα τις αντωνυμίες «αυτόν» αντί του κανονικά αναμενόμενου «αυτώ», και «ος» αντί του αναμενόμενου από απόψεως συντακτικού «ο». Ο λόγος; Eδώ έχουμε σχήμα «Κατά το νοούμενο», όπως λέγεται στη γλώσσα της φιλολογίας, γιατί το «θηρίο» είναι συμβολικό, είναι πρόσωπο, άνθρωπος, γι’ αυτό και στο στίχ. 18 λέγεται σαφέστατα «Ωδε η σοφία εστιν. Ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου. Αριθμός γαρ ανθρώπου εστί. Και ο αριθμός αυτού χξς’(666)».

       Απλά υπενθυμίζουμε ότι το όνομα  «ΙΗΣΟΥΣ» μας δίνει τον αριθμό Ι=10 Η =8 Σ=200 Ο=70 Υ=400 Σ=200=888! Επίσης στο Αποκ. 17:11 «Και το θηρίον ο ην και ουκ έστι, και αυτός (βασιλεύς) όγδοος εστι…», έχουμε την ίδια σκόπιμη συντακτική ανωμαλία, έχουμε την αντωνυμία σε γένος αρσενικό (αυτός), αντί του αναμενόμενου ουδέτερου (αυτώ) -σχήμα κατά το νοούμενο και εδώ-, γιατί το «θηρίο» είναι συμβολικό, είναι πρόσωπο, άνθρωπος, βασιλεύς!

       Η Οργάνωση των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», στην επίσημη μετάφρασή της, την «Μετάφραση Νέου Κόσμου», τις τρεις παραπάνω αντωνυμίες δεν τις μετέφρασε σε γένος αρσενικό αλλά σε ουδέτερο! Ο λόγος; Αρνείται, όπως και ο π. Δανιήλ, ότι θα έρθει στο μέλλον κάποιος Μεγάλος Αντίχριστος! Δέχεται πολλούς μικρούς αντιχρίστους, αλλά απορρίπτει τον Μεγάλο Αντίχριστο! Ο Μεγάλος Αντίχριστος διδάσκει, είναι σε συλλογική μορφή οι πολλοί μικροί αντίχριστοι! Αυτοί αποτελούν το «πονηρό σύστημα πραγμάτων»!

       Οι «άγιοι» της Εταιρείας «Σκοπιά», που έκαναν την ανωτέρω Μετάφραση, προφανώς αντελήφθησαν ότι το «θηρίο» είναι πρόσωπο, άνθρωπος, και όχι σύστημα όπως πεπλανημένα διδάσκουν, αλλά επειδή η διδασκαλία αυτή αντίκειται στην πλάνη τους περί μη ελεύσεως του Μεγάλου Αντιχρίστου, «προσάρμοσαν» και το εδάφιο αυτό στην ανωτέρω πλάνη τους, με τον τρόπο που περιγράφουμε.

        Βέβαια, μεταξύ των μικρών αντιχρίστων είναι και οι «μάρτυρες του Ιεχωβά», αφού δεν ομολογούν ότι ο Ιησούς έρχεται στη Β^α Παρουσία με σάρκα! 2 Ιωάν. 7, κείμενο. Με την ανωτέρω ερμηνεία-παρερμηνεία του, ο π. Δανιήλ σχεδόν ταυτίζεται με τους Ιεχωβίτες στο θέμα αυτό! [Για τις ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ της Αγίας Γραφής που υπάρχουν στη «Μετάφραση Νέου Κόσμου», βλέπε το βιβλίο του Προέδρου του Συλλόγου ΖΙΩΓΑ Θεοδώρου, «Μετάφραση Νέου Κόσμου», Η Διαστρεβλωμένη «Αγία Γραφή» των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», έκδ. ΣΤΑΜΟΥΛΗ Α. Ε., Αβέρωφ 2, ΑΘΗΝΑ].

       Ο π. Δανιήλ ορθά επικαλέστηκε απόσπασμα από αρχαιότατο αποστολικό κείμενο, από την «Επιστολή προς Διόγνητον», ότι στη γη είμαστε «πάροικοι» και η μόνιμη, η αιώνια πατρίδα μας είναι στους ουρανούς. Παραπέμπουμε κι’ εμείς τον π. Δανιήλ σε αρχαιότατο κείμενο, συγγραφέν από Αποστολικό Πατέρα, με τον τίτλο «ΔΙΔΑΧΗ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ», που αναφέρεται και εκφράζει ταυτόχρονα την πίστη της αρχαίας Εκκλησίας για την έλευση του Μεγάλου αντιχρίστου, λίγο πριν της Β^ας Παρουσίας του Ιησού Χριστού. «Πυκνώς δε συναχθήσεσθε ζητούντες τα ανήκοντα ταις ψυχαίς υμών· ου γαρ ωφελήσει υμάς ο πας χρόνος της πίστεως υμών, εάν μη εν τω εσχάτω καιρώ τελειωθήτε. 3. εν γαρ ταις εσχάταις ημέραις πληθυνθήσονται οι ψευδοπροφήται και οι φθορείς και στραφήσονται τα πρόβατα εις λύκους, και η αγάπη στραφήσεται εις μισος· 4. αυξανούσης γαρ της ανομίας μισήσουσιν αλλήλους και διώξουσι και παραδώσουσι, και τότε  φανήσεται ο κοσμοπλανής ως υιός θεού και ποιήσει  σημεία και τέρατα, και η γη παραδοθήσεται εις χείρας αυτού, και ποιήσει αθέμιτα, α ουδέποτε γέγονεν εξ αιώνος. 5. τότε ήξει η κτίσις των ανθρώπων εις την πύρωσιν της δοκιμασίας,  και  σκανδαλισθήσονται πολλοί και  απολούνται, οι δε υπομείναντες εν τη πίστει αυτών σωθήσονται   υπ' αυτού του καταθέματος». [Σημ. Η υπογράμμιση είναι δική μας, τα   α ρ α ι ά   γράμματα είναι του κειμένου. «ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ», ΔΙΔΑΧΗ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ» ΧVΙ. 25-3Ο». ΒΑΣ. ΜΟΥΣΤΑΚΗ. ΕΚΔ. ΟΙΚΟΣ «ΑΣΤΗΡ». ΑΛ. και Ε. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΟΔΟΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ 10 ΑΘΗΝΑΙ].

       Ο Μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος, κορυφαίος  Ορθόδοξος  Θεολόγος, αντιαιρετικός συγγραφέας και επίτιμο μέλος του Συλλόγου μας, έκανε τέσσερις(4) ομιλίες με θέμα τον Αντίχριστο. Πιστεύουμε ότι έκανε ορθή, εμπεριστατωμένη και σε βάθος Ορθόδοξη Πατερική ερμηνεία για το πρόσωπο του Μεγάλου Αντιχρίστου. Τις 4 ομιλίες του με αριθ. 80. Αντίχριστος (Α’), 81. Αντίχριστος(Β’), 82. Αντίχριστος(Γ΄) και 83. Αντίχριστος(Δ’), μπορεί να τις βρει, όποιος θέλει να τις ακούσει, στο Ορθόδοξο βιβλιοπωλείο «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ»-Ζωοδόχου Πηγής 44, ΑΘΗΝΑ.

       Όπως διαβάσαμε, η ομιλία έγινε από τον π. Δανιήλ  στον ΄Αγιο Παντελεήμονα Φλωρίνης, την Κυριακή 6-3-2011, προσκεκλημένος του Σεβ. Μητρ. κ. Θεοκλήτου. Θέτουμε τα κατωτέρω εύλογα ερωτήματα. Ήταν παρών ο κ. Θεόκλητος στην ομιλία; Εάν ναι, τότε τί στάση κράτησε στο σοβαρότατο αυτό θέμα; Τοποθετήθηκε ή συμφώνησε -έστω και δια της σιωπής του- με όσα είπε ο π. Δανιήλ; Επειδή αγνοούμε τα ανωτέρω, περιμένουμε από τον κ, Θεόκλητο  να πληροφορηθούμε ποιά είναι η άποψή του. Από τον π. Δανιήλ περιμένουμε να πληροφορηθούμε εάν εξακολουθεί να έχει την ίδια πεπλανημένη άποψη για τον Αντίχριστο, ή εάν αποδέχεται την Πατερική διδασκαλία  περί του Μεγάλου Αντιχρίστου.

   Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                        Η  ΓΕΝ.  ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΖΙΩΓΑΣ  ΘΕΟΔΩΡΟΣ               ΧΟΡΤΑΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ

Η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία

Ἁγία Φιλοθέη

Ἡ Πολιοῦχος τῶν Ἀθηνῶν

Ἡ ἁγία Φιλοθέη γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα ἀπὸ γονιοὺς ἄρχοντες, μοναχοπαίδι τοῦ Ἀγγέλου Μπενιζέλου καὶ τῆς Συρίγας. Φιλοθέη ὀνομάσθηκε ὅταν ἔγινε καλογρηά, ἀλλὰ τὸ πρῶτο ὄνομά της ἦταν Ρεβούλα. Ἡ μητέρα της ἤτανε στείρα καὶ παρακαλοῦσε τὸ Θεὸ νὰ τῆς δώσει τέκνο, καὶ μία νύχτα εἶδε πὼς βγῆκε ἀπὸ τὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγίας ἕνα φῶς δυνατὸ καὶ πὼς μπῆκε στὴν κοιλιά της. Κι᾿ ἀληθινά, τὸ φῶς ἐκεῖνο ἤτανε ἡ ἁγιασμένη ψυχ;h τῆς κόρης ποὺ γέννησε σ᾿ ἐννιὰ μῆνες. Ἀπὸ μικρὴ φανέρωνε μὲ τὰ φερσίματα καὶ μὲ τὰ αἰσθήματά της ποιὰ θὰ γινότανε ὑστερώτερα, στολισμένη μὲ κάθε λογῆς ἀρετή. Στὴν εὐσέβεια εἶχε γιὰ ὁδηγό της τὴν ἴδια τὴ μητέρα της ποὺ ἤτανε εὐλαβέστατη.

Φτάνοντας σὲ ἡλικία δώδεκα χρονῶν τὴ ζήτησε γιὰ γυναίκα κάποιος ἄρχοντας τοῦ τόπου, μὰ ἡ κόρη δὲν ἤθελε νὰ παντρευθεῖ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ οἱ γονιοί της τὴν παρακαλούσανε, ἡ τρυφερὴ ψυχή της δὲν βάσταξε νὰ τοὺς λυπήσει καὶ νὰ τοὺς παρακούσει καὶ στὸ τέλος παραδέχθηκε νὰ πανδρευθεῖ μὲ ἐκεῖνον τὸν πλούσιο ἄνθρωπο, ποὺ ἤτανε ὅμως πολὺ φτωχὸς στὴν ψυχή, διεστραμμένος καὶ κακός. Τρία χρόνια ἔζησε μαζί του ἡ Ρεβούλα κάνοντας ὑπομονὴ στὰ ἀπότομα φερσίματά του, ὡς ποὺ ὁ ἄνδρας της πέθανε κι᾿ ἀπόμεινε χήρα. Οἱ γονιοί της θελήσανε νὰ τὴν ξαναπανδρέψουνε, μὰ αὐτὴ τοὺς εἶπε καθαρὰ πὼς ἔταξε νὰ γίνει καλόγρηα.

Σὰν πεθάνανε οἱ γονιοί της, δέκα χρόνια ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ χήρεψε, δόθηκε ἐλεύθερα στὴν ἄσκηση, μὲ νηστεῖες, προσευχές, ἀγρύπνιες καὶ ἐλεημοσύνες. Κατήχησε τὶς ὑπηρέτριές της καὶ τὶς ἔκανε δοχεῖα τοῦ Πνεύματος. Κατὰ θέλημα τοῦ ἁγίου Ἀνδρέα ποὺ εἶδε στὸν ὕπνο της, ἔχτισε ἕνα μοναστήρι μὲ ἐκκλησία στ’ ὄνομά του. Εἶναι ἡ ἐκκλησιὰ ποὺ σῴζεται ἀκόμα πλάγι στὸ μέγαρο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς στὴν ὁδὸ Ἁγίας Φιλοθέης. Ἀφοῦ τελείωσε τὸ μοναστήρι, ἡ Ρεβούλα χειροθετήθηκε μοναχὴ μὲ τὄνομα Φιλοθέη. Οἱ πρῶτες ἀδελφὲς ποὺ ζήσανε μαζί της ἤτανε οἱ δουλεύτρες ποὺ εἶχε στὸ πατρικὸ σπίτι της. Μὲ τὸν καιρὸ ἔδραμαν πλῆθος ἄλλες παρθένες κι᾿ ἀπὸ ἀρχοντικὲς οἰκογένειες καὶ ντυθήκανε τὸ μοναχικὸ σχῆμα. Ζήσανε ἀγωνιζόμενες τὸν καλὸν ἀγώνα μὲ ὑποταγὴ στὴν ἄξια ἡγουμένισσα ποὺ τὶς διοικοῦσε στὸν πνευματικὸ δρόμο σὰν κάποια ἁγία Συγκλητική.

Τὰ ἁγιασμένα λόγια της ἔμπαιναν στὴν καρδιά τους σὰν δροσιὰ καὶ ἄνθιζαν μέσα τους τὰ εὔοσμα ἄνθη τῶν ἀρετῶν. Καὶ τὰ ἔργα της βεβαιώνανε τὰ λόγια της κατὰ τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ ποὺ λέγει: «Ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ε´, 19). Ὅπου μάθαινε πὼς βρίσκεται φτωχός, δυστυχισμένος, ἄρρωστος, χαροκαμένος, ἔτρεχε σὲ βοήθειά του μὲ περισσότερη προθυμία παρὰ ἂν ἔπαιρνε ἡ ἴδια τὴ βοήθεια ἀπ᾿ ἄλλον. Ἔχτισε νοσοκομεῖα καὶ γηροκομεῖα κοντὰ στὸ μοναστήρι της κι᾿ ἡ ἁγία Φιλοθέη δὲν φρόντιζε μοναχὰ γιὰ τὴ γιατρειά τους καὶ γιὰ τὴ σωματικὴ τροφὴ τους ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν πνευματική. Μὲ τὸν καιρό, πληθύνανε τόσο