Τετάρτη 9 Μαρτίου 2016

Ο Οικουμενιστής-Πανθρησκειαστής Επίσκοπος κρύβεται; Δεν κρύβεται!


maronias-karnavali


Η θέση της Ι.Μ. Μαρωνείας απέναντι στις καρναβαλικές εορτές

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαρωνείας
και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονος

«Οι καρναβαλικές εορτές, ως προγονική παράδοση αιώνων, παρακολουθήθηκε από την Ποιμαίνουσα Εκκλησία με μιαν αξιοσημείωτη στάση ανοχής και αγάπης μέσω της εξαγνιστικής Σαρακοστής»

Η εβδομάδα των Απόκρεω που διάγουμε συνδυάζεται απανταχού της Ελλάδος με καρναβάλια, μεταμφιέσεις, πανδαισία εδεσμάτων, πολύ κρασί, βωμολοχικά και άσεμνα τραγούδια, πολλά ήτοι διονυσιακά.
Με βάση όλα αυτά, τα οποία κατά καιρούς κατακεραυνώθηκαν από διαφόρους εκπροσώπους της ελλαδικής εκκλησίας, οδηγώντας στα άκρα τους υπερασπιστές του ενός ή του άλλου «στρατοπέδου», γινόμενα εύκολο τηλεοπτικό θέαμα, απευθυνθήκαμε στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα που, όπως συχνά διατείνεται, ρόλος του είναι να υπηρετεί την εκκλησία, να μας οριοθετήσει τη δική του στάση, απέναντι στα έθιμα της αποκριάς, που περιλαμβάνουν συνήθως όλα τα προαναφερθέντα, και, συνήθως, ή «κολάζουν» ή «ομαλά οδηγούν στη μεταμόρφωση, κατά τον τύπο της ορθοδοξίας» όπως ο ίδιος επισημαίνει.
«Στην αληθινή μεταμόρφωση, που λυτρώνει άπαξ και δια παντός την ανθρώπινη ψυχή από το αγχώδες αίτημά της να λυτρωθεί από την καθημερινή υποκρισία και έχει βαθιά επίγνωση της τραγικότητας του καρναβάλου, που ζητά, δυστυχώς, να λυτρωθεί από την υποκρισία υποκρινόμενος».
 Και όχι μόνον, αφού η επιστημονική θεολογική του κατάρτιση, μας επιτρέπει μέσω του κειμένου που μας ενεχείρισε να ανατρέξουμε στην ιστορία των καρναβαλικών εκδηλώσεων, που κατά την εκκλησία εξακολουθούν να έχουν παγανιστικό χαρακτήρα, κι ακόμη να διακρίνουμε τη διαλεκτικότητα και τη σύνεση με την οποία η εκκλησία συνέπλευσε, σεβόμενη την ελευθερία του προσώπου, με τις μακραίωνες παραδόσεις του τόπου μας, χωρίς να υποστέλλει τους δικούς της τρόπους… Υιοθετώντας τη χαρά της απόκριας π.χ. ως προοίμιον του δρόμου προς την εξαγνιστική σαρακοστή και την καθολική Ανάσταση.

Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων όμως…

 Επιμέλεια: Τ.Β.

Σε σχέση με το ερώτημά σας και τη στάση της εκκλησίας απέναντι στα καρναβαλικά έθιμα του τόπου μας, ας μας επιτραπεί να παρατηρήσουμε τα παρακάτω, προσκαλώντας ταυτόχρονα κάθε καλόπιστο και φιλοπρόοδο Θρακιώτη να προβληματιστεί επ’ αυτών, καθορίζοντας εν συνεχεία με επίγνωση και ελευθερία την στάση του.
 1. Αποτελεί διαπίστωση, ότι μέσα στο πάντρεμα των δυο κολοσσιαίων πνευματικών δυνάμεων, του ελληνισμού και του χριστιανισμού, τα ήθη και τα έθιμα που αναπόδραστα πέρασαν ανάμεσα στις γενεές και έφτασαν ως τις μέρες μας ως υπολείμματα ειδωλολατρικών και αρχαιοελληνικών θρησκευτικών τελετών, αρκετές φορές γίνεται προσπάθεια -συνειδητή ή μη- να συνδεθούν με κάποια «παράδοση» που οφείλουμε και πρέπει να τιμούμε.
 Αρκεί όμως μία σύντομη περιήγηση στο διαδίκτυο για να πληροφορηθεί κάθε φιλομαθής ότι: «…στα γλέντια αυτά και στα ξεφαντώματα, βρίσκονται τα υπολείμματα θρησκευτικών τελετών, που τα πανάρχαια χρόνια οι λαοί διεξήγαγαν, γιορτάζοντας την έναρξη κάθε καινούργιου χρόνου, ή την αρχή μιας νέας εποχής, της άνοιξης, προσδίδοντας ένα μαγικό χαρακτήρα για ευωχία και καλή σοδιά ξεγελώντας τα κακά πνεύματα της φύσης. Τέτοιες τελετές βρίσκουμε στους αρχαίους Έλληνες, με τις οργιαστικές τελετές προς τιμήν του θεού Διονύσου, καθώς και στα Κρόνια όργια, που γίνονταν στο τέλος κάθε χρόνου προς τιμή του θεού Κρόνου, του προστάτη της σποράς και της γονιμότητας. Οι γιορτές αυτές είναι τα περίφημα Σατουρνάλια των Ρωμαίων (από το λατινικό Saturn = Κρόνος), που είναι βελτιωμένη έκδοση των αρχαίων ειδωλολατρικών τελετών. Η λέξη "ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ" προέρχεται από την λατινική λέξη "CARNEVALE" που σημαίνει "ΑΝΤΙΟ ΚΡΕΑΣ". Εξ ου και το δικό μας "ΑΠΟΚΡΕΩ", με το οποίο ονόμαζαν οι Βυζαντινοί την τελευταία ημέρα της ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑΣ, χαρακτηρίζοντας έτσι μια περίοδο του εκκλησιαστικού εορτολογίου. Στις εορταστικές αυτές τελετές κάθε έννοια ηθικής καταργούνταν, και μέσα στη γενικότερη αυτή αποδόμηση, οι συμμετέχοντας επιδίδονταν σε κάθε είδους ανηθικότητες, καλύπτοντας την ταυτότητά τους πίσω από την μεταμφίεση…».
 2. Η Εκκλησία στην άσκηση της φιλάνθρωπης ποιμαντικής Της μέριμνας έναντι κάθε αρχέγονης δοξασίας και δεισιδαιμονίας υιοθετούσε -κατά περίπτωση- την βέλτιστη μεταξύ τριών επιλογών:
 α΄. της αιτιολογημένης απόρριψης και καταδίκης (π.χ. 6η Οικουμενική Σύνοδος),
 β΄. της ενσωμάτωσης και υιοθεσίας στη νέα πίστη, όταν ο πνευματικός κίνδυνος ήταν αμελητέος και ελεγχόμενος (π.χ. τα κατά τόπους νεκρικά έθιμα) και
 γ΄. της αγνόησης και υιοθέτησης απέναντι τους μιας στάσης ουδετερότητας, χωρίς όμως να παύει σε κάθε ευκαιρία να τονίζει την παγανιστική των προέλευση (π.χ. το μέχρι πρότινος ισχύον έθιμο της ρίψης ρυζιού στο Μυστήριο του Γάμου).
 3. Ακόμη και οι καρναβαλικές εορτές, ως τέτοια προγονική παράδοση αιώνων, παρακολουθήθηκε από την Ποιμαίνουσα Εκκλησία με μιαν αξιοσημείωτη στάση ανοχής και αγάπης μέσω της εξαγνιστικής Σαρακοστής.
Δηλαδή, συνδυάζεται το γλέντι, ο χορός και το ξεφάντωμα, με την αυστηρή νηστεία και τη λατρεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η οποία θα επακολουθήσει.
Αποτελούσε όμως βασική προϋπόθεση-απαίτηση να συστοιχηθεί ο

Τρίτη 8 Μαρτίου 2016

Όταν οι λαθρομετανάστες φωνάζουν "αέρα"!

ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΕΣ: ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!! (βίντεο)



Πῶς κατάντησε ἕνας ἡρωϊκὸς λαὸς μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό! Τώρα ἀντιστράφηκαν οἱ ὅροι: οἱ λαθρομετανάστες φωνάζουν "ἀέρα" καὶ οἱ Ἕλληνες φεύγουμε ἔντρομοι! Καὶ συνεχίζουμε νὰ ἀφήνουμε τὴν πορεία μας στὰ χέρια τοῦ κάθε Τσίπρα, συνεχίζουμε νὰ μένουμε ἀμετανόητα μακριὰ ἀπὸ Αὐτὸν ποὺ κρατεῖ στὰ χέρια Του τὴν πορεία τοῦ κόσμου!

Όλα προχωρούν, όπως τα σχεδιάζουν οι Οικουμενιστές για την Πανορθόδοξο!

Εκκωφαντική απουσία αντιοικουμενιστών Αρχιερέων, ιερέων και λαϊκών στην Πανορθόδοξη, στην αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος!

Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 8 Μαρτίου 2016, στην πρώτη Συνεδρία της εκτάκτου Συγκλήσεώς της, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Προ της Συνεδρίας ετελέσθη Αρχιερατική θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, ιερουργήσαντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσοστόμου.
Περί την 9η πρωινή, στη μεγάλη Αίθουσα των Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου, ετελέσθη η Ακολουθία για την έναρξη των εργασιών της Ιεράς Συνόδου. Αναγνωσθέντος του Καταλόγου των συμμετεχόντων Ιεραρχών, διεπιστώθη η απουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου κ. Ιακώβου, ο οποίος απουσίασε αιτιολογημένα.
Ακολούθως, συνεκροτήθη η Επιτροπή Τυπου από τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο, Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου κ. Δωρόθεο και Πατρών κ. Χρυσόστομο.
Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος ως Πρόεδρος του Σώματος της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας προσεφώνησε τα Μέλη Αυτής ευχαριστώντας τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς για την προσέλευσή τους στην Συνεδρίαση. Κάνοντας αναφορά στο μείζον θέμα του προσφυγικού ανέφερε ότι «οι θάλασσές μας μετατράπηκαν σε υδάτινους τάφους. Τα νησιά μας και ο λαός μας επέδειξαν και συνεχίζουν να επιδεικνύουν ηρωισμό και αυτοθυσία για να επουλώσουν τις χαίνουσες πληγές αυτών των απελπισμένων ανθρώπων. Έκαναν πράξη την εντολή του Χριστού "αγαπάτε αλλήλους". Έχουμε χρέος να στηρίξουμε τον δοκιμαζόμενο άνθρωπο, να προσφέρουμε αμέριστη αγάπη και συμπαράσταση στον κόσμο. Έχουμε ωστόσο και υποχρέωση να κρατήσουμε ξεκάθαρες τις κόκκινες γραμμές που δεν θα θέτουν σε κίνδυνο την ταυτότητά μας, την παράδοσή μας, την εθνική και εδαφική μας ακεραιότητα, την Ορθοδοξία και τον Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό μας».
Ευχαριστώντας τους Σεβασμιωτάτους για την συστράτευσή τους με τον κλήρο και τον λαό για το ότι δίνουν ισχυρή μαρτυρία αγάπης και αλληλεγγύης, ευχήθηκε ο Θεός να δίνει σε όλους δύναμη να συνεχίσουν τον καλό αγώνα.
Συνεχίζοντας ο Μακαριώτατος τόνισε περί του θέματος: «Θα ήθελα από την θέση αυτή, νά καταδικάσω τους δουλέμπορους, να καταδικάσω κάθε άνθρωπο που εκμεταλλεύεται τον πόνο και την αγωνία αυτών των ανθρώπων, κάθε ενέργεια απαξίωσης του ανθρωπίνου προσώπου, και να απευθύνω έκκληση ενότητος, έκκληση συνέσεως, έκκληση διατηρήσεως της ειρήνης, κυρίως προς τους ευρωπαίους ηγέτες, πρός όλους όσοι πιστεύουν στις αρχές και αξίες των ιδρυτών της ευρωπαϊκής πορείας και ενώσεως. Η πατρίδα μας πρόσφερε, πλήρωσε και μετανόησε. Καιρός είναι τώρα να προσφέρουν και οι ευρωπαίοι εταίροι μας, να επιδείξουν αλληλεγγύη και να συλλογισθούν το μέλλον της γηραιάς ηπείρου».
Κατόπιν έκανε αναφορά στα θέματα της ημερησίας διατάξεως, τα οποία είναι τα εξής: α ) «Περί της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου», β) «Περί της Διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών εν τη Στοιχειώδη και Μέση Εκπαιδεύσει», γ) «Τροποποίηση δύο κανονισμών και λήψη αποφάσεων».
Σχετικά με το κρίσιμο θέμα της Πανορθοδόξου Συνόδου ο Μακαριώτατος ευχαρίστησε τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο για τον αγώνα που έδωσε ούτως ώστε να πραγματοποιηθεί τον προσεχή Ιούνιο στην Κρήτη, το ιστορικό αυτό εκκλησιαστικό γεγονός. Υπογραμμίζοντας την μεγάλη σημασία της μαρτυρίας της Ορθοδόξου ενότητος προς τον λοιπό χριστιανικό κόσμο ανέφερε ότι είναι «ιδιαιτέρως σημαντικό να δώσουμε την κοινή αυτή μαρτυρία μέσα από τις τοπικές αδελφές Εκκλησίες και οι αδελφοί Προκαθήμενοι να μοιραστούμε το κοινό ποτήριο της ζωής, διατρανώνοντας την ευχαριστιακή μας ταυτότητα και διακονία, και να απευθύνουμε μήνυμα ζωής και ελπίδος προς τους εγγύς και τους μακράν».
Αναφορικώς με το ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών επισήμανε ότι «πρέπει να ξεκαθαρίσουμε την υποχρεωτικότητα του μαθήματος, την τήρηση των ωρών διδασκαλίας στο τρέχον πρόγραμμα και τον Ορθόδοξο χαρακτήρα του. Όλα τα άλλα μπορούν και πρέπει να συζητηθούν, δεδομένων των νέων προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε, τα τρία όμως παραπάνω σημεία πρέπει να είναι η αρχή και η βάση κάθε διαλόγου με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων».
Κλείνοντας την προσφώνησή του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος ανέφερε: «Περαίνοντας, Σεβασμιώτατοι άγιοι αδελφοί, επιτρέψτε μου να ευχηθώ να εισέλθουμε υγιείς προς την πορείαν της μετανοίας της μεγάλης Τεσσαρακοστής, να εορτάσουμε την Ανάσταση του Κυρίου μας και να δώσει ο Θεός καλλίτερες ημέρες για την πατρίδα μας. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας θα συνεχίσει να επαγρυπνεί, να προσεύχεται και να δίδει την ορθή μαρτυρία του Λόγου της αληθείας, του μηνύματος της ειρήνης, της εν Χριστώ αγάπης και της καταλλαγής».
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ, ως αντιπρόεδρος της Ιεραρχίας, αντιφώνησε εκ μέρους των Σεβασμιωτάτων Ιεραρχών.
Ακολούθως, σύμφωνα με την Ημερησία Διάταξη, ανέγνωσε την εισήγησή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ηλείας κ. Γερμανός, με θέμα: «Περί της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου». Ο Σεβασμιώτατος έκανε αρχικά ιστορική αναδρομή στις Συνόδους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, στα είδη και τον σκοπό των Αγίων Συνόδων. Κατόπιν αναφέρθηκε στην μακρόχρονη προετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, η οποία θα συγκλιθεί από 17 έως και 26 Ιουνίου ε.ε. στην Κρήτη. Τα προς συζήτησιν θέματα της Συνόδου είναι τα εξής:
1. Η Αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας εν τω συγχρόνω κόσμω
2. Το Αυτόνομον εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού
3. Το μυστήριον του Γάμου και τα κωλύματα αυτού
4. Η σπουδαιότης της νηστείας και η τήρησις αυτής σήμερον
5. Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον
Επίσης θα τεθεί και το θέμα «Η Ορθόδοξος Διασπορά», όχι προς έγκριση αλλά για να επικυρωθεί η απόφαση της Δ’ Προσυνοδικής Πανορθοδόξου Διασκέψεως (6-13 Ιουνίου 2009), η οποία αποφάσισε την σύγκλιση Επισκοπικών Συνελεύσεων πάντων των εν τη περιοχή αναγνωριζομένων Επισκόπων ως μεταβατικό στάδιο.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ηλείας κ. Γερμανός, αφού έκανε επισημάνσεις και προτάσεις επί του πέμπτου θέματος, αναφέρθηκε στον Κανονισμό Οργανώσεως και Λειτουργίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και διατύπωσε τις προτάσεις του για την επιλογή των 24 Μελών, των Συμβούλων και των βοηθητικών Στελεχών.
Ακολούθησε διάλογος επί της Εισηγήσεως και έλαβαν τον λόγο οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες: Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκόπιος, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, Περιστερίου κ. Χρυσόστομος, Παροναξίας κ. Καλλίνικος, Ν. Σμύρνης κ. Συμεών, Ξάνθης και Περιθεωρίου κ. Παντελεήμων, Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιος, Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος, Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ, Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας, Πατρών κ. Χρυσόστομος, Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός, Πολυανής και Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ, Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Δράμας κ. Παύλος, Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, Πειραιώς κ. Σεραφείμ, Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης κ. Παύλος, Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ, Φθιώτιδος κ. Νικόλαος, Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων, Ελευθερουπόλεως κ. Χρυσόστομος, Άρτης κ. Ιγνάτιος, Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ και Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος.
Δια μυστικής ψηφοφορίας έγινε αποδεκτή η πρόταση της Δ.Ι.Σ. για την σύνθεση των Μελών της Ιεραρχίας που θα συμμετάσχουν στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Η πρόταση αυτή έλαβε 52 θετικές ψήφους, 25 αρνητικές και ευρέθησαν και 2 λευκές.
Η σύνθεση της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος εις την Αγίαν και Μεγάλην Σύνοδον της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας είναι η εξής:
Α. Ἡ 25μελης Αντιπροσωπεία
1.        Ο Αθηνών κ.κ. Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος της Δ.Ι.Σ.
2.        Ο Ηλείας κ. Γερμανός, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
3.        Ο Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
4.        Ο Άρτης κ. Ιγνάτιος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
5.        Ο Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
6.        Ο Νικαίας κ. Αλέξιος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
7.        Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
8.        Ο Σάμου και Ικαρίας κ. Ευσέβιος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
9.        Ο Καστορίας κ. Σεραφείμ, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
10.       Ο Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Θεόκλητος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
11.       Ο Κασσανδρείας κ. Νικόδημος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
12.       Ο Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
13.       Ο Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, Μέλος της Δ.Ι.Σ.
14.       Ο Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θασου κ. Προκόπιος, Πρόεδρος της Σ.Ε. Δογματικών και Νομοκανονικών
15.        Ο Περιστερίου κ. Χρυσόστομος, Πρόεδρος της Σ.Ε. Διορθοδόξων
16.        Ο Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός, Τακτικό Μέλος της Σ.Ε. Δογματικών και Νομοκανονικών
17.        Ο Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Τακτικό Μέλος της Σ.Ε. Διορθοδόξων
18.        Ο Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κ. Εφραίμ
19.        Ο Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Τακτικό Μέλος της Σ.Ε. Διορθοδόξων
20.     Ο Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, Αναπλ. Μέλος της Σ.Ε. Διορθοδόξων
21.     Ο Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κύριλλος, Τακτικό Μέλος της Σ.Ε. Δογματικών και Νομοκανονικών
22.      Ο Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννης, Αναπληρωματικό Μέλος της Σ.Ε. Δογματικών και Νομοκανονικών
23.       Ο Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Χρυσόστομος, Αναπληρωματικό Μέλος της Σ.Ε. Δογματικών και Νομοκανονικών
24.        Ο Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεόκλητος, Αναπληρωματικό Μέλος της Σ.Ε. Δογματικών και Νομοκανονικών
25.         Ο Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, Αναπλ. Μέλος της Σ.Ε. Διορθοδόξων
Β. Η Εξαμελής Επιτροπή Ειδικών
1.        Ο Μεθώνης κ. Κλήμης, Αρχιγραμματεύς Ιεράς Συνόδου
2.        Αρχιμ. κ. Ιγνάτιος Σωτηριάδης, Γραμματεύς της Σ.Ε. Διορθοδόξων
3.        Αρχιμ. Χερουβείμ Μουστάκας, Συνεργάτης της Σ.Ε. Διορθοδόξων
4.      Πρωτοπρεσβύτερος κ. Αδαμάντιος Αυγουστίδης, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Αναπλ. Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Αθηνών
5.      Πρωτοπρεσβύτερος κ. Βασίλειος Καλλιακμάνης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης
6.         Ελλογιμώτατος κ. Γεώργιος Φίλιας, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Αθηνών
Γ. Η Τριμελής Αντιπροσωπεία βοηθών (stewarts)
1.        κ. Εμμανουήλ Παπαμικρούλης, Συνεργάτης της Σ.Ε. Διορθοδόξων
2.        κ. Δημοσθένης Θεοχάρης, Συνεργάτης της Σ.Ε. Διορθοδόξων.
3.        κ. Νικόλαος Πετρόπουλος, Συνεργάτης Γραφείου Τύπου
Δ. Ο Ειδικός Σύμβουλος επί του Τύπου του Μακαριωτάτου
κ. Χάρης Κονιδάρης
Ε. Η Συντακτική Επιτροπή του Μηνύματος της Συνόδου
Ο Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας
ΣΤ. Στη Γραμματεία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου
1. Ο Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος
2. Ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Μάξιμος Παφίλης, Συνεργάτης της Σ.Ε. Διορθοδόξων, ως Ειδικός Σύμβουλος
Ζ. Στην Επιτροπή Τύπου της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου
1. Ο Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος
2. Ο κ.Αλέξανδρος Κατσιάρας, Συντονιστής της Επιτροπής Διοικήσεως της Ε.Μ.Υ.Ε.Ε. και Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Ειδικός Σύμβουλος.
Η Ιερά Συνοδος της Ιεραρχίας θα συνεχίσει τις εργασίες Της αύριο, Τετάρτη 9 Μαρτίου ε.ε.
Η Επιτροπή Τύπου της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Περί αγάπης και αληθείας προς τους αιρετικούς


Πολύ συχνά στα θέματα της Πίστεως και της προασπίσεώς της, προβάλλεται -συνήθως από νεωτεριστές, όπως λ.χ. τους οικουμενιστές κ.α.- το επιχείρημα αφ’ ενός της «αγάπης» προς τους καινοτόμους, τους αιρετικούς, τους αιρετίζοντες Ορθοδόξους κ.λπ., αφ’ ετέρου δε της «αποφυγής της κατακρίσεώς» τους. Σκοπός αλλά και επιτυγχανόμενο αποτέλεσμα της προβολής αυτού του επιχειρήματος είναι η άμβλυνση των αποστάσεων μεταξύ των «χριστιανικών ομολογιών» και των θρησκειών.
Η παρούσα μελέτη, θα προσπαθήσει να προσεγγίσει λίγο πιο προσεκτικά (όχι πλήρως, αλλά πάντως το κατά δύναμιν βαθύτερα) το θέμα τούτο της αγάπης προς τους αιρετικούς και πώς αυτή νοείται, πάντοτε βάσει αντιπροσωπευτικών διδασκαλιών, οι οποίες απηχούν τη διαχρονική φωνή της Εκκλησίας μας, την «consensus Ecclesiae», δηλ. την «ομοφωνία της Εκκλησίας».
Η πεποίθηση της Εκκλησίας, όπως προκύπτει από αυτά που μας παρέδωκαν όλοι οι φίλοι του Θεού, οι Άγιοι, είναι ότι αγάπη χωρίς την αλήθεια δεν νοείται, διότι αγάπη εν τω ψεύδει δεν είναι αληθής αγάπη, αγάπη εκ Θεού. Πρέπει παραλλήλως τόσο να διαφυλάσσεται η αγάπη, όσο και να προφυλάσσεται η αλήθεια, «και την αγάπην φυλάττεσθαι και την αλήθειαν εκδικείσθαι».
1. Εισαγωγή: Η αληθής αγάπη της Εκκλησίας και η ψευδής αγάπη («αγαπισμός») της Νέας Εποχής
  • Η κατά Χριστόν αγάπη διαφέρει από την κοσμική αγάπη
  • Η ψευδής αγάπη των αντιθέων.
2. Η Καινή Διαθήκη περί αληθείας και αγάπης, συνοπτικώς.
  • Σκοπός της αληθείας η σωτηρία του πλησίον.
  • Η αλήθεια ως κοινή Πίστη είναι παράγων συνδετικός των πιστών.
  • Η αγάπη και η αλήθεια παράλληλα χαρίσματα.
  • Την αλήθεια πάντοτε και αναποφεύκτως θα την πολεμεί το κακό.
3. Η εξωτερική ειρήνη προϋποθέτει την εσωτερική ειρήνη, και η εσωτερική ειρήνη προϋποθέτει τα ευσεβή δόγματα.
4.  Είναι προτιμότερος ο επαινετός πόλεμος για την αλήθεια της Πίστεως, από τη συνθηκολόγηση με την αίρεση.
5.  Οι Άγιοι Πατέρες περί της σχέσεως αγάπης και θεοσεβείας.
6. Η παρεμπόδιση της αιρετικής δραστηριότητος είναι έργο αγάπης, κατά τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή
  • Σχόλιο του οσίου Γέροντος Ιουστίνου Πόποβιτς επί των λόγων του Αγίου Μαξίμου
7. Σύγχρονες μαρτυρίες περί της αληθείας και της αγάπης
8. Η παρασιώπηση της αληθείας είναι έλλειψη αγάπης προς τους πλανωμένους αιρετικούς
9.  Η κριτική κατά των αιρέσεων, επειδή ενέχει αγάπη, δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται, καθώς λέγουν οι Άγιοι, να είναι εμπαθής
10. Που μας οδηγεί, τελικώς, ο αγαπισμός της Νέας Εποχής του Αντιχρίστου;
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (βασικές αρχές του New Age)
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ


«ΚΑΙ   ΤΗΝ   ΑΓΑΠΗΝ   ΦΥΛΑΤΤΕΣΘΑΙ ΚΑΙ   ΤΗΝ   ΑΛΗΘΕΙΑΝ   ΕΚΔΙΚΕΙΣΘΑΙ»
ήτοι
Περί αγάπης και αληθείας προς τους αιρετικούς
1. Εισαγωγή: Η αληθής αγάπη της Εκκλησίας και η ψευδής αγάπη («αγαπισμός») της Νέας Εποχής.
Ο Θεός είναι αγάπη και όσοι αγαπούν τον Θεόν πρέπει να αγαπούν και τους αδελφούς των: «ο Θεός αγάπη εστί […] και ταύτην την εντολήν έχομεν απ’ αυτού, ίνα ο αγαπών τον Θεόν αγαπά και τον αδελφόν αυτού»[i] · αυτή είναι μία βασική εντολή της Καινής Διαθήκης του Κυρίου και Θεανθρώπου και Παντοκράτορος Χριστού, η οποία υφαίνει όλη την πνευματική μας ζωή γύρω από

Ο Όσιος Θεοφύλακτος ο Ομολογητής Επίσκοπος Νικομήδειας (8 Μαρτίου)

.

῞Οταν οἱ Ἅγιοι ἦταν ἀσυμβίβαστοι μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ δὲν ἐφοβοῦντο μήπως, ἐλέγχοντας τοὺς "Οἰκουμενιστὲς" τοῦ καιροῦ τους, χάσουν τὸν θρόνο τους, ἀλλὰ τοὺς θύμιζαν κατὰ πρόσωπο ὅτι ἡ περιφρόνηση τῆς μακροθυμίας τοῦ Θεοῦ ὁδηγεῖ σὲ ὄλεθρο!

Ὁ Ὅσιος Θεοφύλακτος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Λέοντος τοῦ Δ’ (775 – 780 μ.Χ.). Λόγω τῆς μεγάλης του παιδείας καὶ πρὸς συνέχιση τῶν σπουδῶν του ἦλθε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου γρήγορα ἀπέκτησε φήμη σοφοῦ καὶ δημιούργησε φιλικὲς σχέσεις μὲ ἀνώτερους κρατικοὺς λειτουργοὺς καὶ ἀξιωματούχους, καθὼς καὶ μὲ τὸν μετέπειτα Πατριάρχη Ταράσιο, ποὺ ἦταν τότε πρωτοσηκρίτης.
Ὅταν τὸ ἔτος 784 μ.Χ. ἐξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ὁ Ταράσιος, εἰς διαδοχὴ τοῦ Πατριάρχου Παύλου, ὁ Ὅσιος Θεοφύλακτος μαζὶ μέ τὸν Μιχαήλ, ποὺ ἀργότερα ἔγινε Ἐπίσκοπος Συνάδων, ἀπεστάλησαν ἀπὸ τὸν Ταράσιο σὲ κάποια μονὴ τοῦ Εὔξεινου Πόντου. Λίγο ἀργότερα, πιθανὸν περὶ τὸ ἔτος 800 μ.Χ., ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Νοκομήδειας. Ἀπὸ τὴ θέση αὐτὴ ὁ Ὅσιος Θεοφύλακτος διέπρεψε σὲ ἔργα ἐκκλησιαστικῆς φιλανθρωπίας καὶ κοινωνικῆς πρόνοιας. Ἀνήγειρε ναούς, τὸ μέγα νοσοκομεῖο τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, γηροκομεῖα, πτωχοκομεῖα καὶ δημιούργησε λογία γιὰ τὶς ἄπορες χῆρες καὶ τὰ ὀρφανά. Μάλιστα δὲ ὁ ἴδιος διακονοῦσε καὶ περιποιόταν τοὺς πάσχοντες ἀδελφούς του.
Ὅταν πέθανε ὁ Πατριάρχης Ταράσιος, ἐξελέγη στὸν Πατριαρχικὸ θρόνο ὁ Ἅγιος Νικηφόρος Α’ (806–815 μ.Χ.). Στὴ βασιλεία ὑπερίσχυσε ὁ Λέων Ε’ ὁ Ἀρμένιος (813–820 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος κινήθηκε κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων. Τότε παρέλαβε ὁ Ἅγιος Νικηφόρος τὸν Ὅσιο Θεοφύλακτο, τὸν Ἅγιο Αἰμιλιανὸ Κυζίκου, τὸν Ἅγιο Εὐθύμιο Σάρδεων, τὸν Εὐδόξιο Ἀμορίου, τὸν Ἅγιο Μιχαὴλ Συνάδων καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωσὴφ Θεσσαλονίκης, ἀνέβηκε στὸ παλάτι καὶ ἔλεγξε μὲ εἰκονογραφικὰ χωρία τὸν αὐτοκράτορα γιὰ τὰ δυσσεβὴ διδάγματα καὶ τὴν εἰκονομαχική του διάθεση. Ἐπειδὴ ὁ αὐτοκράτορας ἔμενε ἀμετάπειστος, ὁ Ὅσιος Θεοφύλακτος ἔλαβε τὸν λόγο καὶ τοῦ εἶπε μὲ παρρησία: «Γνωρίζω ὅτι καταφρονεῖς τὴν ἀνοχὴ καὶ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ θὰ ἔλθει σὲ σένα ξαφνικὰ ὄλεθρος καὶ ἡ καταστροφὴ θὰ εἶναι ὅμοια μὲ καταιγίδα».
Ὁ αὐτοκράτορας ἐξαγριώθηκε καὶ τοὺς καταδίκασε ὅλους σὲ ἐξορία. Τὸν μὲν Πατριάρχη Νικηφόρο στὴ Χρυσούπολη, τοὺς ἄλλους Ἀρχιερεῖς σὲ διαφορετικὰ μέρη καὶ τὸν Ὅσιο Θεοφύλακτο στὸ Στρόβιλο, ὅπου ἐπὶ τριάντα ἔτη παρέμεινε μὲ καρτερία καὶ ἐκεῖ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 845 μ.Χ.
Μετὰ τὴν κατάπαυση τοῦ διωγμοῦ, ἐπὶ τῆς εὐσεβεστάτης βασιλίσσης Θεοδώρας (842–857 μ.Χ.) καὶ τοῦ Πατριάρχου Μεθοδίου (842–846 μ.Χ.), τὸ ἱερὸ σκήνωμα αὐτοῦ ἀνακομίσθηκε στὴ Νικομήδεια, τὸ ἔτος 846 μ.Χ. καὶ ἐναποτέθηκε στὸ ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, ποὺ ὁ ἴδιος εἶχε οἰκοδομήσει.
Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀποκαλεῖ τὸν Ὅσιο Θεοφύλακτο στῦλο ἀληθείας, Ὀρθοδοξίας ἑδραίωμα, φύλακα τῆς εὐσεβείας, στήριγμα τῆς Ἐκκλησίας.
Μικρὸς ναὸς τοῦ Ὁσίου Θεοφύλακτου ἀνεγέρθη στὸ παλάτι κατὰ τὸν 10ο αἰώνα μ.Χ. ἴσως ἐπὶ αὐτοκράτορα Ρωμανοὺ Α’ τοῦ Λεκαπηνοῦ (920–944 μ.Χ.), πατέρα τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Θεοφυλάκτου (931–956 μ.Χ.)


Ἀπολυτίκιον.
Φύλαξ ἄγρυπνος, τῆς Ἐκκλησίας, καὶ καθαίρεσις, τῆς δυσσεβείας, Ἱεράρχα Θεοφύλακτε πέφηνας· τοῦ γὰρ Χριστοῦ τὴν Εἰκόνα σεβόμενος, ὑπερορίας καὶ θλίψεις ὑπέμεινας· Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.


Κοντάκιον.
Ὡς ἀρραγῆ, Ὀρθοδοξίας πρόμαχον, καὶ ἰσχυρόν, κακοδοξίας ἔλεγχον, εὐφημοῦμεν καὶ βοῶμέν σοι, Ἱερομύστα Θεοφύλακτε· Ἐκ πάσης ἐπηρείας διαφύλαττε, τοὺς πίστει ἑορτάζοντας τὴν μνήμην σου, πρεσβεύων σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.


Μεγαλυνάριον.
Ὡς θησαυροφύλακι ἱερῷ, τῶν θεοτυπώτων, παραδόσεων καὶ θεσμῶν, χαῖρέ σοι βοῶμεν, ψυχῆς ἐν εὐφροσύνῃ, Πατέρων χαῖρε δόξα, ὦ Θεοφύλακτε.

Τον συμφέρει να βλέπει «προβοκάτσια» πίσω από την είδηση ότι οι Γεωργιανοί επίσκοποι διαφωνούν με σχεδιασμούς των Οικουμενιστών που συγκαλούν την Πανορθόδοξη Σύνοδο!

Ξύδι παπα-Γιώργη, ξύδι …




π. Γ. ΤΣΕΤΣΗΣ
ΚΑΤΑ ΓΕΩΡΓΙΑΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Του θεολόγου  Ανδρέα Κυριακού

Αυτή τη φορά ο Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Τσέτσης τα βάζει με τη Γεωργιανή Εκκλησία. Βλέπει, εν πρώτοις, «προβοκάτσια» πίσω από την είδηση ότι οι Γεωργιανοί  επίσκοποι απορρίπτουν το κείμενο «Σχέσεις της Ορθόδοξου Εκκλησίας με τον λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον». Ισχυρό του χαρτί αποτελεί ένα σημείωμα στο Facebook από την κα Ταμάρα Γρεντζελίντζε, πρώην στέλεχος του «ΠΣΕ». Η κυρία αυτή μιλά για παραπομπή του εν λόγω θέματος, όπως και του θέματος του γάμου, σε ομάδα θεολόγων που θα παρουσιάσουν στην ιεραρχία της Γεωργίας τα πορίσματά τους μετά το Πάσχα. 

Όμως αυτό, ευλόγως, δεν καθησυχάζει τον π. Γ. Τσέτση γι’ αυτό ζητά  επίσημη ανακοίνωση της Γεωργιανής Εκκλησίας επί τούτου. Αφού ΔΕΝ είναι ούτε αυτός τόσο βέβαιος πώς μιλά για «προβοκάτσια»; Γιατί δεν ζήτησε επίσημη ενημέρωση για να «κολλήσει στον τοίχο» τους αντιοικουμενιστές; 

Δεν τον αναπαύουν οι Γεωργιανοί επίσκοποι. Δεν το κρύβει και τους χαρακτηρίζει «πείσμονες και σχολαστικούς», που με τη συμπεριφορά τους «ερεθίζουν και δημιουργούν αδιέξοδα». Ασφαλώς η προσκόλληση σε Ορθόδοξες θέσεις ερεθίζει τους οικουμενιστές, που σε όλα κάνουν εκπτώσεις και θεωρούν, συν τοις άλλοις, τον αιρετικό Παπισμό «αδελφήν Εκκλησίαν της πρεσβυτέρας Ρώμης»!!!. Δεν τους χειροκροτεί (αυτό έλειπε) για την εμμονή τους στις Ορθόδοξες παραδόσεις αλλά τους «ρίχνει λάσπη» αποφαινόμενος ότι όλ’ αυτά τα κάνουν κινούμενοι από πολιτικές σκοπιμότητες. 

Το ίδιο λέγει και για την αποχώρηση της Εκκλησίας αυτής από το κακόφημο «ΠΣΕ» στα 1997. Μας λέγει ότι είναι η πτώση του κομμουνισμού που την ανάγκασε να εγκαταλείψει το «ΠΣΕ». Μα το «Σιδηρούν Παραπέτασμα» κατέρρευσε στα 1991 κι η Εκκλησία της Γεωργίας απελάκτισε το «ΠΣΕ» στα 1997. Αν τα πράγματα ήταν όπως τα λέει ο π. Γ. Τσέτσης έπρεπε να φύγουν από την πανσπερμία των αιρέσεων του «ΠΣΕ» την επομένη της πτώσεως του κομμουνισμού. 

Εύχομαι ο φόβος του π. Γ. Τσέτση (και των λοιπών της ομηγύρεως των οικουμενιστών) να γίνει πραγματικότης και να «τορπιλλίσουν» οι επίσκοποι της Εκκλησίας της Γεωργίας τα σχέδιά τους στην Πανορθόδοξη Σύνοδο. Ο φόβος των Γεωργιανών κάνει τον π. Γ. Τσέτση να μη συγκρατείται καθόλου στο τέλος του άρθρου  του και να μιλά για «θεμελιοκρατικούς» (ηγούν φονταμενταλιστικούς) κύκλους που κρατάνε τη Γεωργιανή Εκκλησία στο μεσαίωνα !!!

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016

Συμπροσευχή στην Ασσίζη 1986: Με την ανοχή των παρόντων Ορθοδόξων Επισκόπων


Και ο μητροπολίτης Ναυπάκτου αποδεικνύει ότι "Ώδινεν όρος και έτεκεν" όφιν!

 Επιστολή Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου για τη Μεγάλη Σύνοδο


Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ  φράση "ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκεν μῦν", ποὺ (κατὰ τὰ λεξικά) λέγεται «γι’ αὐτὸν ποὺ καταβάλλει ἢ παριστάνει ὅτι καταβάλλει πάρα πολὺ μεγάλη προσπάθεια, ἔχει ὅμως μικρὸ ἕως μηδενικό ἀποτέλεσμα».
Στὴν περίπτωση ὅμως, τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου τὰ πράγματα εἶναι ἀκόμα χειρότερα, τόσο, ὥστε θὰ μπορούσαμε (ἀντὶ τῆς παραπάνω φράσεως) νὰ ποῦμε ὅτι «ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκεν ὄφιν δηλητηριώδη»!
Καὶ οἱ σεβαστοὶ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἱερωμένοι καὶ θεολόγοι, ἀνέχτηκαν αὐτὴν τὴν τερατοδημιουργία μὲ τὸν χαρτοπόλεμο ποὺ ἐπὶ τόσες δεκαετίες διεξάγουν· καὶ τώρα, ἐνῶ βρίσκονται μπρὸς στὴν «ἀνακάλυψη» τοῦ δηλητηριώδους ὄφεως, δυστυχῶς, δείχνουν νὰ συνεχίζουν τὸν ἴδιο χαρτοπόλεμο:
ἐπιδίδονται στὴν συγγραφὴ (καλὸ καὶ ἐποικοδομητικὸ αὐτό, ἀσφαλῶς) ἐπιστολῶν, ἐπισημάνσεων καὶ κριτικῶν ΜΟΝΟΝ, ἀντὶ νὰ ἐγκαλέσουν τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς συνεπισκόπους του καὶ νὰ ἀπαιτήσουν ἐπιτέλους ἀπ’ αὐτούς –ἔστω στὸ “παρὰ πέντε”– νὰ «ὀρθοτομήσουν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας».
Ἀλλὰ τὸ οἰκουμενιστικὸ πνεῦμα τῆς "εὐγενείας" καὶ τῆς "ἀνοχῆς", ποὺ σὲ θέματα αἱρέσεων δὲν ταιριάζει, ἔχει εἰσχωρήσει στὴν Ἐκκλησία μας. Ὡς ἐκ τούτου, ἀρνοῦνται νὰ ἀπαντήσουν στὸ διὰ ταῦτα:
Τί θὰ κάνουν, ὅταν ἡ Σύνοδος θὰ ἐπιμείνει στὴν γραμμὴ ποὺ χάραξαν οἱ Οἰκουμενιστὲς σύνεδροι-Ἀρχιερεῖς;
Θὰ διακόψουν τὸ Μνημόσυνο τῶν ἤδη αἱρετικῶν ἐκ τῶν ἀποφάσεων ποὺ λαμβάνουν, ἐκ τῶν παραβάσεων Ἱ. Κανόνων ποὺ διαπράττουν, ἀλλὰ καὶ ἐξαιτίας τῶν κακοδόξων κηρυγμάτων καὶ διακηρύξεών τους;
῍Η θὰ συνεχίσουν νὰ κοινωνοῦν μαζί τους;
Μᾶλλον θὰ συνεχίσουν τὴν κοινωνία ἕως τὸ "κοινὸ ποτήριο"! Δηλ. θὰ ἀρνοῦνται νὰ διαχωρίσουν τὴν θέση τους ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές ὡς τὸ τέλος!

Ἀρ. Πρωτ.: 70
Ναύπακτος, 5 Μαρτίου 2016

Πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
Ἰωάν. Γενναδίου 14,  11521  Ἀθήνας
Μακαριώτατε Πρόεδρε,
 Ἔχοντας ὑπ' ὄψη τό ὑπ' ἀριθµ. Πρωτ. 755/351/16-02-2016 Συνοδικό ἔγγραφο, µέ τό ὁποῖο καλούµαστε νά καταθέσουµε τίς ἀπόψεις µας γιά τά κείµενα πού πρόκειται νά συζητηθοῦν στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο, ἔχω νά καταθέσω τά ἀκόλουθα.



Τόση αγάπη για τους πρόσφυγες λέγεται ... φασισμός! Κι αυτόν υπηρετούν οι Οικουμενιστές Αρχιερείς!

Ιγνάτιος Λαρίσης: Για το θεαθήναι...!

Τόση αγάπη για τους πρόσφυγες λέγεται ... φασισμός! 

Υπάρχει ένας Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Τόσο «Ηνωμένων» που ορισμένοι διαθέτοντες πυρηνικά όπλα, 5 στον αριθμό, μπορούν να προβάλλουν βέτο στους υπόλοιπους 188, όποτε γουστάρουν. 
Ο Οργανισμός αυτός έχει ιδιαίτερη ευαισθησία στους πρόσφυγες. Μόνο που για τους πολέμους που δημιουργούν τους πρόσφυγες κάνει την πάπια. Ψελλίζει κάτι ευχολόγια και μπροστά στους αυτουργούς παθαίνει γλωσσοδέτη.
       Οι κανονισμοί του προβλέπουν ότι οι πρόσφυγες μπορούν να ζητήσουν άσυλο σε όποια χώρα επιθυμούν. 
Υπάρχει και μια Ευρωπαϊκή Ένωση. Τόσο «Ένωση» που ο πλούσιος Βορράς διατάζει και οι υπόλοιποι υπακούν. 
Και αυτή η «Ένωση» συμπονά τους πρόσφυγες. Μόνο που όταν τους είδε από κοντά πρόγκηξε. Οι χώρες της κλείνουν τα σύνορά τους και οι δικαστές της (κάτι δοχεία νυκτός με τήβεννο) απεφάνθησαν ότι οι δεσμευτικοί κανονισμοί του «Οργανισμού» δεν είναι δεσμευτικοί και οι πρόσφυγες δεν μπορούν να ζητούν άσυλο στη χώρα που θέλουν. 
Υπάρχει και μια χώρα της «Ένωσης» πολύ δημοκρατική. Τόσο δημοκρατική, που το 15% των κατοίκων της φτιάχνει ισχυρή κυβέρνηση που εξουσιάζει το υπόλοιπο 85%. Τόσο δημοκρατική, που ο Ανώτατος Άρχων δεν ξεχωρίζει από τις παρακείμενες γλάστρες του Προεδρικού Μεγάρου. Τόσο δημοκρατική, που η Βουλή της παρέχει ασυλία στις βουλευτίνες ακόμα και στις διαμάχες με τους πρώην συζύγους τους. Τόσο δημοκρατική, που οι συγγενείς των λαϊκών αγωνιστών δικαιούνται να διορίσουν τις γκόμενές τους στο Δημόσιο. 
Κι αυτή η δημοκρατική χώρα συμπάσχει με τους πρόσφυγες και μάλιστα τους υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες. Μόνο που από την πολλή δημοκρατία έχει χρεοκοπήσει και δεν ξέρει τι να τους κάνει. Μόνο που από την πολλή δημοκρατία και επειδή έχει χρεοκοπήσει δέχεται να τους μαντρώσει για λογαριασμό της «Ένωσης». 
Και τώρα οι πρόσφυγες. 
Τους ρήμαξαν οι ισχυροί του «Οργανισμού» που αγαπάει τους πρόσφυγες. Ξεκίνησαν για τον πλούσιο Βορρά της «Ένωσης» που αγαπάει τους πρόσφυγες. Τους μάντρωσε, παρά τη θέλησή τους, η «πολύ δημοκρατική» χώρα της «Ένωσης» που αγαπάει τους πρόσφυγες. 
Τόση αγάπη, κι αν κάνω λάθος διορθώστε με, λέγεται φασισμός. 
aristidisdikaios.blogspot.gr

Πανθρησκειακό κρέας! Τα ζώα ...σφάζονται με βασανιστικό τρόπο! Οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν πως όσο υποφέρει το ζώο τόσο… γευστικότερο θα είναι το κρέας!

ΞΕΧΑΣΤΕ ΟΤΙ ΤΡΩΓΑΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ, ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΧΑΛΑΛ! (προσοχή το βίντεο έχει φρικτές εικόνες)


Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Μαζί με την αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού στην Ευρώπη και όχι μόνο, παρατηρείται όλο και μεγαλύτερη εξάπλωση των ισλαμικών τροφίμων παγκοσμίως. Στην Αμερική εβδομήντα επτά πολυκαταστήματα Walmart υπακούουν πλέον στους νόμους της Σαρία με κρέατα Χαλάλ να πωλούνται τουλάχιστον σε έντεκα πολιτείες της Αμερικής. Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό ???
φοτο1
Η εταιρία Crescent Foods, (στα ελληνικά : Φαγητά Ημισελήνου), ο κύριος προμηθευτής εξασφαλισμένης ποιότητας Χαλάλ πουλερικών στην Αμερική, σε ορισμένα μαγαζιά έχει συμπληρώσει ήδη τέσσερα χρόνια υπηρεσίας. Φέτος ήδη προστέθηκαν 11 Πολιτείες στην Αμερική οι οποίες θα προμηθεύουν στα καταστήματά τους προϊόντα Χαλάλ της εταιρίας αυτής. Μαζί με το

« Καί ἐρχόμενον ἐν δόξῃ κρῖναι ζῶντας καί νεκρούς…»

Ἁγίου ΚΥΡΙΛΛΟΥ Ἱεροσολύμων

Α΄.  Σύμφωνα μέ τήν πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας, σᾶς διδάσκουμε καί σᾶς πληροφοροῦμε ὅτι ὁ Χριστός θά παρουσιαστεῖ στούς ἀνθρώπους δύο φορές καί ὄχι μόνο μία καί ὅτι ἡ δεύτερη Παρουσία Του θά εἶναι ἀσύγκριτα πιό λαμπρή καί πιό ἔνδοξη ἀπό τήν πρώτη. Διότι στήν πρώτη φανερώθηκε σέ ὅλη τήν ἔκτασή της ἡ ὑπομονή τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ στή δεύτερη θά φανερωθεῖ ὅλη ἡ δύναμη καί ἡ δόξα τῆς Βασιλείας Του.
…Λοιπόν νά μήν μένουμε στήν πρώτη Παρουσία μόνο, ἀλλά νά περιμένουμε καί τή δεύτερη. Καί ἄν εἴπαμε στήν πρώτη «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος στό Ὄνομα τοῦ Κυρίου» (Ματθ. 21, 9), τότε πού ἔγινε ἡ θριαμβευτική Του εἴσοδος στά Ἱεροσόλυμα, καί στή δεύτερη θά Τοῦ ποῦμε λατρευτικά: «Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος στό Ὄνομα τοῦ Κυρίου», ὅπως ὁ Ἴδιος μᾶς τό ἔχει ἀποκαλύψει (Ματθ. 23, 39).
Ἔρχεται ὁ Σωτήρας, ὄχι γιά νά δικαστεῖ πάλι, ἀλλά γιά νά δικάσει αὐτούς πού Τόν δίκασαν. Αὐτός, πού στήν πρώτη Του παρουσία σιωποῦσε ὅταν Τόν ἔκριναν, λέει προφητικά καί ἀποκαλυπτικά στούς παράνομους Ἰουδαίους, πού τόν καιρό τῆς Σταύρωσης ἔπραξαν ἐκεῖνα τά τολμηρά: «Αὐτά ἔκανες λαέ μου, καί σιώπησα» (Ψαλμ. 49, 21). Στήν πρώτη Παρουσία ἦρθε γιά νά οἰκονομήσει τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καί δίδασκε μέ λόγια πειστικά. Στή δεύτερη ὅμως οἱ ἄνθρωποι, ἔστω καί ἄν δέν θέλουν, θά ἀναγκαστοῦν νά παραδεχτοῦν ὅτι Αὐτός εἶναι «ὁ Μόνος Βασιλεύς τῶν βασιλευόντων καί Κύριος τῶν κυριευόντων».
Γ΄. Θά ἔρθει λοιπόν ὁ Κύριός μας, Ἰησοῦς Χριστός, ἀπό τόν οὐρανό. Θά ἔρθει μέ δόξα, ὅταν πρόκειται νά γίνει ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου τούτου, στίς ἔσχατες ἡμέρες. Διότι θά γίνει ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου τούτου καί ὁ κτιστός κόσμος πάλι θά ἀνακαινιστεῖ. «Ἐπειδή δηλαδή ἁπλώθηκε στή γῆ διαφθορά, κλοπή, μοιχεία καί κάθε εἶδος ἁμαρτίας ξεχύθηκε σ᾽ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη καί ὁ κόσμος πνίγηκε στίς αἱματοχυσίες καί αἱμομιξίες» (πρβλ. Ὡσ. 4, 2), γιά νά μή μείνει τό θαυμάσιο καί ἀπέραντο τοῦτο κατοικητήριο τοῦ ἀνθρώπινου γένους κατάμεστο ἀπό ἀνομία, θά παρέλθει αὐτός ὁ κόσμος, γιά νά ἀναφανεῖ ὁ τελειότερος...
Δ΄. Θά παρέλθουν λοιπόν ὅσα τώρα βλέπουμε καί θά ἔρθουν ὅσα πρόκειται νά γίνουν, πού θά εἶναι τελειότερα. Ἀλλά τό πότε, κανείς νά μήν τό πολυεξετάζει. Διότι μᾶς εἶπε ὁ Κύριος «πώς δέν εἶναι τῆς δυνατότητάς μας νά μάθουμε τούς χρόνους καί τούς καιρούς, τούς ὁποίους ὅρισε ὁ Πατέρας μέ τήν ἐξουσία πού ἔχει» (Πράξ. 1, 7). Μήν τολμήσεις λοιπόν νά προσδιορίσεις τό πότε θά γίνουν αὐτά, οὔτε πάλι νά κοιμᾶσαι ἥσυχος1. Διότι λέει «ἀγρυπνεῖτε γιατί δέν γνωρίζετε τήν ὥρα πού θά ἔρθει ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου» (πρβλ. Ματθ. 24, 44).
Ἀλλά ἐπειδή ἔπρεπε νά γνωρίζουμε τά σημεῖα τῆς συντέλειας τοῦ κόσμου, μιά καί περιμένουμε τόν Χριστό γιά τή δεύτερη Παρουσία Του, γιά νά μήν πεθάνουμε ἀπατημένοι καί γιά νά μήν πέσουμε σέ πλάνη ἀπό τόν ψεύτη Ἀντίχριστο, οἱ Ἀπόστολοι, «κατ᾽ οἰκονομίαν» κινήθηκαν μέ θεόσδοτη προαίρεση καί πῆγαν καί ρώτησαν τόν ἀληθινό Διδάσκαλο, λέγοντας: «Πές μας, πότε θά γίνουν αὐτά καί ποιό θά εἶναι τό σημάδι τῆς Παρουσίας Σου καί τῆς συντέλειας τοῦ κόσμου;» (Ματθ. 24, 3). «Σέ περιμένουμε πάλι νά ἔρθεις, ἀλλά ὁ Σατανάς μετασχηματίζεται σέ ἄγγελο φωτός» (Β΄ Κορ. 11, 14). Ἀσφάλισέ μας λοιπόν, γιά νά μήν προσκυνήσουμε κάποιον ἄλλο, ἐκτός ἀπό Σένα.
Καί Ἐκεῖνος ἄνοιξε τό θεϊκό καί ὑπερένδοξο στόμα Του καί εἶπε: «Προσέξτε μήπως σᾶς πλανήσει κανείς» (Ματθ. 24, 4). Καί σεῖς τώρα, οἱ ἀκροατές, μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς, σάν νά Τόν βλέπετε μπροστά σας, ἀκοῦτε νά σᾶς λέει καί σᾶς τά ἴδια: «Προσέξτε μήπως σᾶς πλανήσει κανείς». Καί σᾶς παρακαλεῖ ὅλους ὁ Λόγος νά προσέχετε στά λεγόμενα. Διότι δέν εἶναι ἱστορία πραγμάτων πού πέρασαν, ἀλλά προφητεία μελλόντων πού ὁπωσδήποτε θά ἔρθουν. Δέν τό προφητεύουμε ἐμεῖς ‒διότι εἴμαστε ἀνάξιοι‒ ἀλλά φέρνουμε στό μέσο ὅσα ἔχουν γραφεῖ καί ἀναφέρουμε τά σχετικά χαρακτηριστικά «σημεῖα». Κοίτα λοιπόν τώρα μόνος σου, ποιά ἔχουν ἤδη γίνει, τί ἀπολείπεται νά γίνει καί ἀσφάλισε τόν ἑαυτόν σου2
Ε΄. Προσέξτε μήπως σᾶς πλανήσει κανείς. «Διότι πολλοί θά παρουσιαστοῦν μέ τό ὄνομά μου καί θά λένε, ἐγώ εἶμαι ὁ Χριστός καί πολλούς θά πλανήσουν» (Ματθ. 24, 4-5). Αὐτά ἐν μέρει ἔχουν γίνει. Διότι ἤδη κάτι τέτοιο τό ἔχει πεῖ ὁ Σίμων ὁ Μάγος καί ὁ Μένανδρος καί μερικοί ἄλλοι ἀπό τούς αἱρεσιάρχες. Θά τό ποῦν σίγουρα καί μερικοί ἄλλοι στήν ἐποχή μας ἤ καί ἄλλοι, μετά ἀπό μᾶς3.
ΣΤ΄. Δεύτερο σημεῖο: «Θά ἀκούσετε πολέμους καί φῆμες πολέμων» (Ματθ. 24, 6). Ἀλλά κι ἐμεῖς τώρα δέν ἔχουμε πόλεμο τῶν Περσῶν μέ τούς Ρωμαίους γιά τή Μεσοποταμία ἤ ὄχι; Ξεσηκώνεται «τό ἕνα ἔθνος ἐναντίον τοῦ ἄλλου καί τό ἕνα βασίλειο κατά τοῦ ἄλλου» (Ματθ. 24, 7) ἤ ὄχι; «Καί θά γίνουν πεῖνες, ἐπιδημίες, σεισμοί σέ διάφορους τόπους» (Ματθ. 24, 7). Αὐτά ἤδη ἔχουν γίνει.4 Καί συνεχίζει: «Θά γίνουν φοβερά σημεῖα ἀπό τόν οὐρανό» (Λουκ. 21, 11) καί θά πέσουν βαρεῖς χειμῶνες. «Νά εἶστε λοιπόν ἄγρυπνοι, γιατί δέν ξέρετε ποιά εἶναι ἡ Ἡμέρα πού θά ἔρθει ὁ Κύριός μας» (Ματθ. 24, 42).
Ζ΄. Ἀλλά ἐπιζητοῦμε δικό μας σημεῖο τῆς Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Ἐμεῖς οἱ ἐκκλησιαστικοί ζητοῦμε ἐκκλησιαστικό σημεῖο.5 Καί ὁ Σωτήρας λέει: «τότε λοιπόν θά σκανδαλιστοῦν πολλοί καί θά παραδώσει ὁ ἕνας τόν ἄλλο καί θά μισεῖ ὁ ἕνας τόν ἄλλο» (Ματθ. 24, 10). Ἄν ἀκούσεις τώρα ὅτι Ἑπίσκοποι ἐναντίον Ἐπισκόπων καί κληρικοί ἐναντίον κληρικῶν καί λαοί ἐναντίον λαῶν φτάνουν μέχρι νά χυθεῖ αἷμα, μήν ταραχθεῖς. Διότι εἶναι γραμμένο κάτι τέτοιο. Νά μήν προσέχεις τόσο σ᾽ αὐτά πού γίνονται, ὅσο σ᾽ αὐτά πού ἔχουν γραφεῖ6 Οὔτε πάλι ἄν ἐγώ πού σέ διδάσκω χαθῶ, νά χαθεῖς καί σύ μαζί μέ μένα. Ἀλλά πρέπει ὁ ἀκροατής νά γίνει καλύτερος ἀπό τόν δάσκαλο πού τοῦ μιλάει. Καί αὐτός πού ἦρθε τήν ἔσχατη ὥρα νά γίνει πρῶτος (πρβλ. Ματθ. 20, 16), ἐπειδή ὁ Δεσπότης δέχεται καί αὐτούς πού φτάνουν τήν ἑνδέκατη ὥρα (πρβλ. Ματθ. 20, 6-7). Ἐφόσον ἀνάμεσα στούς Ἀποστόλους βρέθηκε προδοσία, ἀπορεῖς πού ἀνάμεσα στούς Ἐπισκόπους ὑπάρχει μισαδελφία7;
Τό σημεῖο ὅμως αὐτό δέν ἀναφέρεται μόνο στούς ἄρχοντες, ἀλλά καί στούς λαούς. Διότι λέει: «Ἐπειδή θά πληθυνθεῖ ἡ ἀνομία, θά ψυχρανθεῖ ἡ ἀγάπη τῶν περισσοτέρων» (Ματθ. 24, 12). Μπορεῖ λοιπόν νά καυχηθεῖ κανείς ἀπό τούς παρόντες ὅτι ἔχει ἀνυπόκριτη φιλία πρός τόν πλησίον; Δέν συμβαίνει πολλές φορές τά χείλη νά φιλοῦν, τό πρόσωπο νά χαμογελᾶ, τά μάτια νά ἔχουν ἱλαρό βλέμμα,

ΕΚΘΕΣΙΣ Πεπραγμένων της Συνάξεως των Προκαθημένων

 Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός:

ΕΚΘΕΣΙΣ Πεπραγμένων της Συνάξεως των Προκαθημένων των Ορθοδόξων αγίων Εκκλησιών.

Γενεύη από 22-28 Ιανουαρίου 2016.



Εντολή ΔΙΣ: Αριθμ.Πρωτ. 55/13-1-2016

Επί της ως άνω εντολής της ΔΙΣ ευλαβώς αναφέρω τα εξής:
1. Μετά των Σεβ. Μητροπολιτών Περιστερίου κ. Χρυσοστόμου και Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, ανεχώρησα αεροπορικώς το πρωί της 21ης Ιανουαρίου από την Αθήνα δια την Γενεύη. Εκεί μας ανέμενε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Ιερεμίας και με αυτοκίνητο της Μητροπόλεως ωδηγηθήκαμε εις το Ξενοδοχείον INTERCONTINENTAL όπου και καταλύσαμε.
Την ιδίαν ημέραν και την επομένην πρωΐ κατέφθασαν εις το ίδιο Ξενοδοχείον και οι λοιποί Πατριάρχαι και Αρχιεπίσκοποι και οι Αντιπροσωπείες του Πατριάρχου Αντιοχείας και Πολωνίας.
Καταθέτω την Κατάστασιν των ονομάτων των συμμετασχόντων απασών των Ορθοδόξων Εκκλησιών (Συνημμένα Νο1).

2. Την 22-1-2016 το πρωί και ώρα 10 η Αντιπροσωπεία μας, μετά από αίτησιν ιδική μας, επισκέφθηκε τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον εις το

Ο θεολογικός εκμοντερνισμός

 (στην Ορθοδοξία και στη Δύση), η Ι. Μητρ. Δημητριάδος και η ζωντανή Ιερή Παράδοση


[..]Η δική μας ευθύνη (όσων θέλουμε να είμαστε Ορθόδοξοι) είναι να αγωνισθούμε ενωμένοι για να γνωρίσουμε, να βιώσουμε, να διατηρήσουμε ανόθευτη και να μεταδώσουμε την Πίστη των πρώτων χριστιανικών αιώνων, δηλαδή την Ορθοδοξία, στο σύγχρονο άνθρωπο. Ζωντανοί φορείς αυτής της Πίστης είναι οι σύγχρονοι Γέροντες και πνευματικοί Πατέρες (όχι οι μοντέρνοι εκσυγχρονιστές ακαδημαïκοί θεολόγοι)[..]
 
Ταγαράκης Χρήστος
Το παρόν κείμενο συνεγράφει με αφορμή δύο πρόσφατες δημοσιεύσεις, οι οποίες αναφέρονται στο μάθημα το θρησκευτικών, στη λειτουργική αναγέννηση, στη μοντερνιστική θεολογία και στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος (1, 2). Εδώ και αρκετές δεκαετίες επικρατεί στη Δυτική Ευρώπη και στην Αμερική ένα νέο πνεύμα εκσυγχρονιστικής θεολογίας. Τα θέματα τα οποία συζητήθηκαν στην Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών του Βόλου (βλέπε τα δύο προαναφερθέντα κείμενα 1, 2) δεν αποτελούν μια ελληνική ή Ορθόδοξη επινόηση, αλλά είναι εκφράσεις - αναμασήσεις αυτής ακριβώς της νέας θεολογίας. Αυτά τα θέματα αποτελούν διαρκές αντικείμενο συζήτησης στους κύκλους των Προτεσταντών και των Ρωμαιοκαθολικών, αλλά και των διαφόρων οικουμενιστικών συναντήσεων. Έρχονται με καθυστέρηση αρκετών δεκαετιών στον Ορθόδοξο χώρο, και προβάλλονται ως νέες ιδέες, οι οποίες υποτίθεται ότι "θα βοηθήσουν το σύγχρονο άνθρωπο να πλησιάσει το υπερβατικό στοιχείο".
Στο χώρο της Ορθοδοξίας δεν χρειαζόμαστε:
- ούτε τη θρησκειολογία της νέας τάξης πραγμάτων (ήδη σε αρκετές δυτικές χώρες τα θρησκευτικά αντικαταστάθηκαν από την θρησκειολογία, ενώ το επόμενο στάδιο – το οποίο άρχισε να εφαρμόζεται – είναι η αντικατάσταση της θρησκειολογίας από ένα ακόμη πιο αόριστο και γενικόλογο μάθημα, την "ηθική"),
- ούτε τις μεταφράσεις των Λειτουργικών κειμένων (αντί αυτού θα ήταν προτιμότερο όσοι θέλουν να βοηθήσουν και στη λογική κατανόηση των κειμένων αυτών να διοργανώσουν στις Ιερές Μητροπόλεις και στις ενορίες μαθήματα αρχαίων ελληνικών),
- ούτε τους γάμους των ιερέων ή των επισκόπων μεταξύ τους ή με άλλα άτομα (αυτό