Τρίτη 21 Ιουνίου 2016

Παράδοξα σήμερον είδον τα έθνη πάντα εν πόλει Χανίων!

Συμβολικό;

«Πανθρησκευτική» οικογένεια 
ευλόγησε
ο Οικουμενικός Πατριάρχης!

H εικόνα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Κρήτη να δίνει την ευλογία του σε ένα νεογέννητο βγαίνοντας από τον καθεδρικό...

H εικόνα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Κρήτη να δίνει την ευλογία του σε ένα νεογέννητο βγαίνοντας από τον καθεδρικό ναό του Αγίου Τίτου έκανε το γύρο του κόσμου.
Πόσο συμβολική μπορεί να είναι αυτή η φωτογραφία; Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ευλογεί το 19 ημερών βρέφος μια οικογένειας την οποία θα μπορούσες να ονομάσεις η «Πανθρησκευτική» οικογένεια, δηλαδή όπως ακριβώς οραματίζονται κάποιοι τον κόσμο μας. Ορθόδοξοι, παπικοί και όλοι οι άλλες παραφυάδες του παπισμού να είναι μία «οικογένεια», αγαπημένοι και ενωμένοι στο όνομα της νέα τάξης πραγμάτων!
Ο συγκεκριμένος Γερμανός (πατέρα του παιδιού) που είναι καθολικός, είναι θεολόγος σε ίδρυμα με παιδιά. Ωστόσο πήρε την απόφαση έχοντας την «ευλογία» της εκκλησίας να μεγαλώσει τα παιδιά του βαδίζοντας σε ένα δρόμο που ενώνει τις θρησκείες. Έτσι λοιπόν και τα 5 τους αποτελεί όπως o ίδιος λέει μία γέφυρα ανάμεσα στους Ορθόδοξους, τους Καθολικούς και τους διαμαρτυρόμενους.
Ο θεολόγος είναι μετά από ειδική άδεια έχει βαφτίσει τα πέντε παιδιά του και με την καθολική βάφτιση και με την ορθόδοξη και με των διαμαρτυρόμενων. Ευνόητο είναι ότι ο Γερμανός θεολόγος πιστεύει στην ομόνοια, την αγάπη, τη συμπόρευση και την ενότητα της Χριστιανοσύνης και αυτό το μήνυμα θέλει να στείλει από την Κρήτη σε όλο τον κόσμο.
Ο Klaus Kollmeder, όπως είναι το όνομά του, έχει επισκεφτεί όλα τα Πατριαρχεία της Ορθοδοξίας και είναι θερμός και δραστήριος υποστηρικτής της αδελφοσύνης, του διαλόγου και της συμφιλίωσης ανάμεσα στις Εκκλησίες. Αυτό το μήνυμα επιθυμεί να περάσει και στα παιδιά του τα οποία είναι 15, 12, 6 και 2 χρονών με το μικρότερο να μετράει μόλις ενάμιση μήνα ζωής.

Η ολιγόλεπτη συνάντηση που είχε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και η ευλογία προς το νεογέννητο παιδί του όπως είπε αποτέλεσε για αυτόν την μεγαλύτερη ικανοποίηση και δικαίωση.
Το δικό μας ερώτημα είναι, πόσο τυχαία ήταν αυτή η συνάντηση και κατά πόσο ευλογημένη μπορεί να είναι αυτή η οικογένεια με τόσες αιρέσεις μέσα στο σπίτι της, μήπως ο Πατριάρχης θα έπρεπε να νουθετήσει τον παπικό πατέρα;

Πηγή: Ἐδῶ κι ἐδῶ.

Απογοήτευση και γι' αυτούς που έτρεφαν μια, τελευταία, ελπίδα!


Φανερή η απογοήτευση στο πρόσωπο του Ναυπάκτου Ιερόθεου!



Έντονες αντιπαραθέσεις υπήρξαν κατά τη διάρκεια της απογευματινής συνεδρίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, η οποία ξεκίνησε τις εργασίες της από σήμερα, Δευτέρα 20 Ιουνίου στην Ορθόδοξη Ακαδημία της Κρήτης στο Κολυμπάρι.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας σύμφωνα με πληροφορίες ο Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, είχε μια διαφωνία με τον Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη Ζηζιούλα, όπου γινόταν συζήτηση πάνω στις τροπολογίες της Εκκλησίας της Ελλάδος.
"Αλλοιώνεται τη Θεολογία της Εκκλησίας" φέρεται να είπε ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, απευθυνόμενος προς τον Μητροπολίτη Περγάμου, ο οποίος του απάντησε με ψυχραιμία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ρόλο πυροσβέστη είχε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος εξήρε και τους δύο Ιεράρχες για τις θεολογικές τους γνώσεις.
Χαρακτηριστική ήταν η στιγμή όταν ο Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Χρυσόστομος, τάχθηκε υπέρ της απόρριψης της τροπολογίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Σύμφωνα με πληροφορίες η τροπολογία της Εκκλησίας της Ελλάδος που αφορά «την αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο» τελικά απορρίφθηκε από την Ολομέλεια της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.
Τη συζήτηση έκλεισε ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας, ο οποίος απέδειξε την ορθότητα του τίτλου του ως Κριτή της Οικουμένης, επισημαίνοντας ότι τα μέλη της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου δεν είναι φοιτητές για να διδάσκονται θεολογία αλλά υπάρχει ανάγκη να ασχοληθούμε με τα φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα.
Τέλος να σημειωθεί ότι η παρέμβαση του Πάπα και Πατριάρχη Θεοδώρου Β΄, έγινε δεκτή με παρατεταμένα χειροκροτήματα.
Ακολουθεί απόσπασμα από το κείμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος, προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα που αφορούσε την τροπολόγια:
"Η Ιεραρχία τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, μέ απόλυτη πίστη στήν διδασκαλία τών Προφητών, τών Αποστόλων καί τών Πατέρων, καί μέ σεβασμό στό Συνοδικό πολίτευμα τής Ορθοδόξου Εκκλησίας, μελέτησε διεξοδικά τίς προτάσεις τής Διαρκούς Συνόδου, μίαν πρός μίαν, καί μέ πνεύμα ομοψυχίας, υπευθυνότητας καί σοβαρότητας, μέ ομοφωνία στά περισσότερα σημεία καί απόλυτη πλειοψηφία σέ άλλα, έκανε τίς διορθώσεις τών τεθέντων κειμένων καί όπου χρειάσθηκε έκανε καί προσθήκες, ώστε αυτές νά είναι οι τελικές αποφάσεις τής Εκκλησίας μας γιά τά κείμενα αυτά.
Οι διορθώσεις καί οι προσθήκες πού είναι ουσιαστικές καί συντονίζονται στήν διαχρονική εμπειρία καί παράδοση τής Εκκλησίας θά κατατεθούν στήν Πανορθόδοξη Γραμματεία τής Αγίας καί Μεγάλης Συνόδου στήν Κρήτη καί θά υποστηριχθούν από τόν Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών καί πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο γιά νά βελτιωθούν τά ήδη επεξεργασθέντα κείμενα από τούς Προκαθημένους τών Ορθοδόξων Εκκλησιών καί έτσι νά δοθεί μιά καλή εκκλησιαστική μαρτυρία πίστεως καί ενότητος στόν σύγχρονο κόσμο, συντονισμένη στήν όλη παράδοση τής Εκκλησίας."

Τα σχέδια των Οικουμενιστών προχωρούν σύμφωνα με τα Αντίχριστα σχέδια των Πανθρησκειαστών!

Ευχαριστίες του Οικουμενικού Πατριάρχη προς τον Πάπα Φραγκίσκο για την προσευχή


Παπικά ΜΜΕ κάνουν αναφορά ότι οι εργασίες της Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας άρχισαν με ένα  "εγκάρδιο ευχαριστώ" του Οικουμενικού Πατριάρχη  Βαρθολομαίου προς στον Πάπα Φραγκίσκο, για την προσευχή του με πιστούς που συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του Αγίου Πέτρου. 

Concilio pan-ortodosso: il “grazie” del Patriarca Bartolomeo a Papa Francesco per la preghiera ieri all’Angelus
Con un “cordiale grazie” a papa Francesco che ieri all’Angelus ha ricordato e pregato con i fedeli presenti in piazza San Pietro per il “santo e grande concilio della Chiesa ortodossa”, il

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2016

«Βόμβα» από την Ρωσία:

To νέο κέντρο του Ορθόδοξου κόσμου θα είναι στην Κριμαία μακριά από το Φανάρι! (βίντεο)

Τα τελευταία γεγονότα με την πανορθόδοξη Σύνοδο  και η «σφοδρή»  διαφοροποίηση  των Πατριαρχείων Κων/πολεως και Μόσχας , μας καταδεικνύει ότι υπάρχουν...

Τα τελευταία γεγονότα με την πανορθόδοξη Σύνοδο  και η «σφοδρή»  διαφοροποίηση  των Πατριαρχείων Κων/πολεως και Μόσχας , μας καταδεικνύει ότι υπάρχουν βαθύτερα αίτια, που υποβόσκουν εδώ και μεγάλο  διάστημα, τα οποία οδήγησαν στην αποχή της ρωσικής εκκλησίας από την Κρήτη.
Σύμφωνα με ρωσικό άρθρο, η  ουσία  έγκειται την αδήριτη ανάγκη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας  να ξεπεράσει   το  στενό όριο του  αποκαλούμενου «ρωσικού κόσμου»,  και να «εξέλθει»  από την  ρωσική επικράτεια ώστε να μεταβεί σε αυτό που προορίζονταν. Δηλαδή  στο πλαίσιο «Μόσχα – η Τρίτη Ρώμη», το οποίο αποτελούσε την φυσική συνέχεια μετά την πτώση της βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης.
Οι  «τοίχοι αυτού του φρουρίου»  στις ημέρες μας σύμφωνα με του Ρώσους ειδικούς ,  έχουν ήδη «καταρρεύσει» εδώ και μεγάλο  χρονικό διάστημα, ΚΑΙ ΤΩΡΑ ήρθε η ώρα  αφού πληρωθούν  βέβαια όλες οι  προϋποθέσεις για την δημιουργία, ενός ΝΕΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ,  ΜΑΚΡΙΑ από το ΦΑΝΑΡΙ το οποίο δεν είναι ενδεχομένως  ΠΛΕΟΝ αρκετά επάξιο να κατέχει αυτόν τον τίτλο, τονίζει το  ρωσικό άρθρο.

Για αυτό και η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία χρειάζεται το δικό της  «Βατικανό».  Η σημερινή εκκλησία της Ρωσίας  εξακολουθεί να

Αυτά τους "φωτίζει" να κάνουν το Άγιο Πνεύμα;

 Με την παρουσία Παπικών και Μονοφυσιτών η Θεία Λειτουργία την Κυριακή της Πεντηκοστής του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα

Θεία Λειτουργία την Κυριακή της Πεντηκοστής 2016 ιερουργούντος του «Γέροντος» Περγάμου Ιωάννου με παρουσία Παπικών και Μονοφυσιτών (Kurt Koch κ.α).

Πηγή: "Ακτίνες"

Η απολυταρχία του Οικουμενισμού! (Βίντεο)


Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος: «Ἡ ἔκφραση διαφορετικῶν ἀπόψεων καὶ θέσεων εἶναι καὶ θεμιτὴ καὶ ἀποδεκτὴ στὰ πλαίσια τῆς συνοδικότητος. Ἡ ἀπολυτοποίηση ὅμως τῶν ἀπόψεων καὶ θέσεων ἀπὸ μεμονωμένα ἄτομα ἢ καὶ ὁμάδες  καὶ ἡ προσπάθεια ἀπολυταρχικῆς ἐπιβολῆς τυγχάνει ἀπορριπτέα».

Ἀκριβῶς, αὐτὸ σᾶς λέμε Μακαριώτατε, ἀλλὰ δὲν τὸ καταλαβαίνετε:

Δὲν μπορεῖτε ἀπολυταρχικὰ νὰ θέλετε νὰ ἐπιβάλετε στὴν Ἐκκλησία, κακόδοξες θέσεις, ποὺ ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν διαχρονικὴ Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Μαρτύρων.

Ἀλβανίας Ἀναστάσιος: «Ἡ μεγαλύτερη αἵρεση ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι ὁ ἐγωκεντρισμός»!
Κι ὁ Οἰκουμενισμός, κ. Ἀναστάσιε; Κι ὁ ἐτσιθελισμὸς τοῦ «Πρώτου»!

Και οι αιρετικοί παρατηρητές...!
Πατρ. Βαρθολομαῖος: 
«Θα απομονωθούν» οι απούσες Εκκλησίες ὅπως τῆς Ἀντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγα-ρίας. «Όσοι δεν αποδέχθη-καν τις αποφάσεις των Συνόδων, απομονώθηκαν και μετατράπηκαν σε αιρέ-σεις. Δυσάρεστη έκπληξη την 12η ώρα να αποσύ-ρονται οι υπογραφές».



Τώρα θυμήθηκε ότι είμαστε Μία Εκκλησία!

Οικουμ. Πατριάρχης:

Δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως Ομοσπονδία εκκλησιών. Είμαστε μια εκκλησία.

Μας αιφνιδίασαν οι απόντες
  • Από  haniotika-nea
   Την ανάγκη πραγματοποίησης της Αγίας και Ιεράς Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας επισήμανε στην εναρκτήρια ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. 


   Στην εισαγωγική του ομιλία ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισήμανε πως δεν υπήρχαν περιθώρια για αναβολές στη σύνοδο λόγω των σημαντικών ανοικτών θεολογικών ζητημάτων (Αυτοκέφαλες εκκλησίες, οικουμενικότητα), ενώ σημείωσε πως δεν αποκλείεται στο μέλλον να ακολουθήσει και άλλη σύνοδος στην οποία θα μετέχουν και οι 4 εκκλησίες που απουσιάζουν από τις εργασίες.
    “Η σύνοδος δεν συνέρχεται για τον εαυτό της αλλά για όλο τον λαό του Θεού, για όλον τον κόσμο” τόνισε χαρακτηριστικά ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο κόσμος αναμένει να ακούσει από το στόμα μας τη λέει η εκκλησία.
    Ο  πατριάρχης  έκανε  μια  ιστορική  αναδρομή  στις προσπάθειες ετών για να συγκληθεί η Οικουμενική σύνοδος.

  
  “Μας αιφνιδίασαν δυσαρέστως” ανάφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης για τη μη συμμετοχή των εκκλησιών της Αντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας και Ρωσίας,  συμπληρώνοντας πως αυτό έγινε ενώ είχαν αποστείλει τον πλήρη κατάλογο των αντιπροσώπων τους, είχαν κλησθεί ξενοδοχεία.

    “Πλήττοντας την ενότητας ημών, πλήττουμε εαυτούς. Δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε ως Ομοσπονδία εκκλησιών. Είμαστε μια εκκλησία και οι όποιες διαφορές μας λύνονται μόνο εν Συνόδω. Παν πλήγμα της Συνόδου πλήττει την υπόσταση της εκκλησίας μας” είπε χαρακτηριστικά.

    Η κάλυψη της συνόδου από δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο είναι πολύ μεγάλη, ενώ ιδιαίτερα αυστηρά είναι τα μέτρα ασφαλείας.:

«Οικουμενισμός» είναι η αίρεση των αιρέσεων, το νέο «φρούτο» της νεωτερικότητας!



Αίρεση αποκαλείται το θεολογικό σύστημα το οποίο έχει απορριφθεί από την Εκκλησία διότι σφάλει ως προς την Αλήθεια η οποία είτε αποτελεί εμπειρική βίωση και όραση του Θείου ή διατυπώνεται με σαφήνεια από Οικουμενική Σύνοδο. Ως αίρεση νοείται η ανατροπή της πίστεως, η εκτροπή από την αποκαλυφθείσα αλήθεια, η αστοχία περί την αλήθεια, ψευδοδιδασκαλία, ψευδοπροφητεία, εκφυλισμός του Εκκλησιαστικού Γεγονότος. Όλες, μα όλες οι αιρέσεις που παρουσιάστηκαν στην ιστορία της Εκκλησίας  στο κοινό Χριστιανικό πλαίσιο κινούνταν πάντοτε μέσα στον θρησκειοποιημένο ατομοκεντρικό χώρο της Θρησκείας και όχι της Εκκλησίας.
Κατόπιν ομολογίας Αγίων Πατέρων δι’ Αγίου Πνεύματος, η αίρεση αποτελεί σε τελική ανάλυση βλασφημία είτε κατά της Αγίας Τριάδος είτε μεμονωμένα κατά των υποστάσεών της και για τον λόγο αυτό η κριτική που της γίνεται είναι αυστηρότατη σε σημείο να παρεξηγείται από κατά καιρούς αδαείς περί των εκκλησιαστικών ζητημάτων.
Είναι βλασφημία κατά του Θείου και φυσικά ουδεμία «πνευματική» επικοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει με αυτόν έως ότου συνέλθει και μετανοήσει. Με μια σημαντική επισήμανση όμως η οποία παραπέμπει στο παράδειγμα του ιερού Αυγουστίνου.
Ο αιρετικός που δεν έχει επίγνωση του τι πράττει ή δεν του έχει υποδειχθεί το λάθος, δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίζεται με την ίδια αυστηρότητα. Για παράδειγμα, τα εκατομμύρια «πιστών» όλων των αποχρώσεων ακόμη και μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Η πλειοψηφία αυτών αδιάφορη και «χλιαρή».
Για τον συνειδητοποιημένο αιρετικό και πνευματικά επικίνδυνο, ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος προειδοποιεί: «αρετικν νθρωπον μετ μίαν κα δευτέρα νουθεσίαν παραιτο», διότι τον έχει ως υποχείριό του ο διάβολος και τον οδηγεί προς τον πνευματικό θάνατο φορώντας του πνευματικά παραμορφωτικά γυαλιά για να κοιτάζει άλλον Χριστό. Το τραγικό είναι ότι δεν βλέπει. Απλά κοιτάζει.
Εκκλησιαστικά δεν υπάρχει μεγάλη και μικρή αίρεση. Κάθε

Πιό κοντά στον Πάπα οι Μονοφυσίτες! Δυσαρέσκεια για την ..."αποτελεσματικότητα" του Βαρθολομαίου;


 Να τους χαιρόμαστε τους ...παρατηρητές!

Δεν είναι Πανορθόδοξη, λένε οι μονοφυσίτες

-Τι λένε για το Άγιο Όρος



Του Μανώλη ΚείουΑυτήν την ώρα ξεκινούν και τυπικά οι εργασίες της Αγίας & Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας στην Κρήτη.



Εργασίες στις οποίες όπως ορίστηκε θα συμμετάσχουν και εκπρόσωποι άλλων ομολογιών ως παρατηρητές χωρίς βέβαια να έχουν δικαιώμα παρέμβασης, πολλώ δε μάλλον ψήφου. 
Παρόλη την τιμή που τους γίνεται όμως οι ...παρατηρητές κατά πως φαίνεται έχουν πολύ χαμηλές προσδοκίες για τα αποτελέσματα της  Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.
Στα εκκλησιαστικά μέσα ενημέρωσης των μονοφυσιτών υποβαθμίζεται το κύρος της Συνόδου της Κρήτης και σημειώνεται πως δεν μπορεί να αποκαλείται Πανορθόδοξη, αφού δεν περιλαμβάνει και τις λεγόμενες Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες ήτοι: 

"Οι κακώς και αθέως ομοφωνούντες, ώσπερ και των νυν τολμώσι τινες" (Οικουμενιστές εν Κολυμπαρίω)




Αποκαλυπτήρια: Χείλη Οικουμενιστών ψεύδονται ασύστολα! (Φωτο)

Πηγή: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2016/06/blog-post_39.html

Ντοκουμέντο πού ἐκθέτει τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο:

Ἡ Ἀντιόχεια ποτὲ δὲ συμφώνησε νὰ γίνει ἡ Ἁγία Σύνοδος!


Εἰκόνα: «Ῥωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ»

Πολὺς θόρυβος ἔχει γίνει γιὰ τὴν ἀπουσία τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας ἀπὸ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο. Ἡ ἀπουσία αὐτή, προκάλεσε καὶ τὴν ἀπουσία τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας τὸ ὁποῖο, ἐπέμενε ὅτι "ἀκόμη καὶ ἕνας νὰ λείπει πρέπει ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος νὰ ἀναβληθεῖ".
Στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐπιμένουν: ἐφόσον ὅλοι συνυπέγραψαν γιὰ τὴν πραγματοποίηση τῆς Ἁγίας Συνόδου, ἔπρεπε νὰ προσέλθουν καὶ τώρα εἶναι ἔκθετοι.
Χαρακτηριστικὰ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου σὲ πρόσφατη συνέντευξή του, δήλωσε ὅτι ...καὶ οἱ 14 Ἐκκλησίες εἶχαν ὑπογράψει! Εἶχαν πράγματι ὑπογράψει ὅλες;
     Ἡ Romfea.gr ἀποκαλύπτει: ΟΧΙ δὲν εἶχαν ὑπογράψει!

    Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ εἶχε τὶς ἐπιφυλάξεις του! Ζητοῦσε νὰ διευθετηθεῖ πρῶτα ἡ διαφορὰ μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων γιὰ τὸ Κατὰρ καὶ μετά, χωρὶς διαφορὲς μὲ τὴν ἀδελφὴ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, νὰ μετεῖχαν στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης.
"Ποτὲ δὲν ὑπογράψαμε ὅτι θὰ μετέχουμε. Ζητήσαμε νὰ τακτοποιηθοῦν οἱ διαφορές μας καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μᾶς εἶπε νὰ ξεκινούσαμε διάλογο μετὰ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο, κάτι ποὺ δὲ μπορούσαμε νὰ συμφωνήσουμε... Ἄρα ὅπως βλέπετε δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ὁμοφωνία, ὁπότε γιὰ πιὰ ἑνότητα μιλάει ὁ Παναγιώτατος;"
δήλωσε στὴ Romfea.gr ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας.

    Στὴ φωτογραφία ποὺ δημοσιεύει σήμερα ἡ Romfea.gr εἶναι ξεκάθαρο: ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας Ἰωάννης μέσω τοῦ Ἐκπροσώπου του, τὸν Ἰανουάριο στὴ Γενεύη ποτὲ δὲ συμφώνησε ὅτι θὰ συμμετέχει ἡ Ἐκκλησία του στὴν Μεγάλη Σύνοδο.
Κι αὐτὴ ἡ ἀπουσία ἔφερε καὶ τὴν ἀπουσία τῶν Ρώσων, ὅπως εἶχαν προειδοποιήσει, μὲ ἀποτέλεσμα αὐτὴ ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος, δυστυχῶς, νὰ ἔχει ἠχηρὲς ἀπουσίες.

Ἐπίσης γιὰ δικούς τους λόγους, ἀπουσιάζουν τὸ Πατριαρχεῖο Γεωργίας καὶ τὸ Πατριαρχεῖο Βουλγαρίας.

Αἰμίλιος Πολυγένης, romfea.gr

Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος

Άνθρωποι «σάρκες»

(+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)



Ἄνθρωποι «σάρκες»

«Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας» (Γέν. 6,3)




Πεντηκοστή τοῦ 379

img050=
Στυλιανός Παπαδόπουλος (μοναχός Γεράσιμος)
 

…Σὰ νὰ μὴ φτάνανε οἱ σκληροὶ ἀρειανοὶ τὰ τελευταῖα χρόνια ἐμφανιστήκανε στὴν πρωτεύουσα καὶ οἱ πνευματομάχοι. Καταφέρανε γρήγορα ν’ ἀποκτήσουνε ὀπαδοὺς πολλούς. Οἱ ἐπικεφαλῆς ἤτανε μοναχοί. Καὶ μοναχοὶ ἀπὸ τοὺς αὐστηρούς. Δηλαδὴ ἀσκητικοί, ἐγκρατεῖς καὶ ἀκτήμονες. Δὲν εἶχαν ἀκόμη ὀργανωμένα κοινοβιακὰ μοναστήρια. Ζούσανε ὅμως σὲ ὁμάδες καὶ ἤτανε ὑπόδειγμα στοὺς πολλοὺς χριστιανούς. Κι αὐτὸ φοβότανε περισσότερο ὁ Γρηγόριος. Ὁ κόσμος τοὺς πρόσεχε γιὰ τὴν ἀσκητικὴ ζωή τους καὶ συγχρόνως τοὺς ἐμπιστευότανε σὲ ὅ,τι δίδασκαν.
Ἀλλὰ δίδασκαν ὄχι ὀρθόδοξα. Ἡ θεολογία, βέβαια, τοῦ Ἀθανασίου καὶ τῶν Καππαδοκῶν τοὺς εἴχανε πείσει νὰ ὁμολογοῦν τὸν Υἱὸ (Χριστὸ) τέλειο Θεὸ καὶ ὁμοούσιο πρὸς τὸν πατέρα. Δὲν θέλανε ὅμως νὰ ὁμολογήσουν τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸ ἅγιο Πνεῦμα. Κακόδοξοι, λοιπόν, καὶ τοῦτοι. Καὶ τοὺς ὀνομάσανε Πνευματομάχους. Ὄχι ὅμως τόσο κακόδοξοι, ὅσο οἱ ἀκραῖοι ἀρειανοί. Φέρονταν πιὸ ἤπια πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς μάλιστα πηγαίνανε κι ἀκούγανε τὸ Γρηγόριο στὴν Ἀναστασία.
Δὲν ἤτανε λίγοι καὶ οἱ ὀρθόδοξοι ποὺ σκέφτονταν:
− Εἶναι δυνατό, τέτοιοι ἄνθρωποι, τόσο σεμνοὶ καὶ ἀσκητικοὶ νὰ τιμωρηθοῦνε ἀπὸ τὸ Θεό; Ἡ δυσκολία τοῦ Γρηγορίου δὲν ἤτανε μικρή. Πῶς νὰ ἐξηγήσει πειστικά, ὅτι ἀληθινὴ εὐσέβεια καὶ ἄσκηση θέλει καὶ ὀρθὴ πίστη. Γνήσια καὶ ἀποτελεσματικὴ ἄσκηση γίνεται ἀπὸ τὸν χριστιανό, ποὺ ἔχει καὶ ὀρθὴ πίστη. Τὸ ἅγιο Πνεῦμα τότε μόνο χαριτώνει τὸν ἀσκητή, τότε μόνο δίνει τὸν στέφανο τῆς θείας δόξας.
Δὲν ἦταν ἀκόμη καιρὸς γιὰ τοὺς Κωνσταντινουπολίτες ν’ ἀκούσουνε βαθιὰ θεολογία περὶ ἁγίου Πνεύματος. Ἔτσι τὴ στιγμὴ αὐτὴ νόμιζε ὁ Γρηγόριος. Ἤθελε πρῶτα νὰ καταλάβουνε καλύτερα τὴν ἑνότητα τῆς ἁγίας Τριάδας, νὰ συνηθίσουνε τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Ἔπειτα νὰ τοὺς μιλήσει μὲ ἀκρίβεια γιὰ τὸ ἅγιο Πνεῦμα. Κι ἐφάρμοσε τὸ πρόγραμμα αὐτό, ἀλλὰ μόνο μερικά.
Ἔφτασε ἡ Πεντηκοστή τοῦ 379. Ἔπεφτε στὶς 9 Ἰουνίου τὴ χρονιὰ ἐκείνη. Γέμισε ἀσφυκτικὰ ὁ ναὸς τῆς Ἀναστασίας. Λαμπρὴ γιορτή. Προχωροῦσε ἡ Θεία Λειτουργία καὶ ὁ Γρηγόριος ἔνιωθε ὅλο καὶ πιὸ ἀλλιώτικα. Εἶχε κατακλυστεῖ ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Πνεύματος καὶ ζοῦσε μὲ αὐτὴ καὶ γι’ αὐτό.
Ἦρθε ἡ ὥρα τοῦ κηρύγματος. Στάθηκε στὴν Ὡραία πύλη. Εἶχε σχεδιάσει νὰ τοὺς μιλήσει γιὰ τὴν σημασία τοῦ ἀριθμοῦ ἑπτά. Νὰ ἑρμηνεύσει τὰ σχετικὰ βιβλικὰ κείμενα καὶ τὰ ἱστορικά τῆς Πεντηκοστῆς. Καὶ τὸ ‘κανε φυσικά. Μὰ χωρὶς νὰ τὸ καταλάβει, κύλησε ὁ λόγος του γρήγορα στὸ ἅγιο Πνεῦμα.
Ἤτανε καὶ ἡ ἐποχὴ ποὺ εἶχε κληθεῖ στὴν Ἀντιόχεια σύνοδος, κυρίως γιὰ τὸ ἅγιο Πνεῦμα. Κορυφαῖο πρόσωπό της ὁ Μελέτιος Ἀντιοχείας. Ὀρθόδοξος ἄνδρας, γενναῖος ὁμολογητής. Ἐκεῖ, λοιπόν, ὁμολογήθηκε ὀρθὰ ἡ πίστη στὴν θεότητα καὶ τὴν ὁμοουσιότητα τοῦ Πνεύματος καὶ καταδικάσθηκαν οἱ πνευματομάχοι. Ὁ Γρηγόριος παραταῦτα δὲν μπόρεσε νὰ εἶναι αὐστηρὸς καὶ σκληρὸς μὲ τοὺς πνευματομάχους. Ἔβλεπε μερικοὺς μπροστά του, ὅταν στάθηκε στὴν Ὡραία πύλη.
Γι’ αὐτό, ἀφήνοντας πολλὰ ἀπ’ ὅσα εἶχε σχεδιάσει, μίλησε πατρικά, μὲ ἄπειρη ἀγάπη. Ἤλπιζε ὅτι θὰ μετανοήσουν. Μίλησε ἡ χάρη ποὺ εἶχε μέσα του ὡς θεόπτης. Δὲν μπόρεσε νὰ τὴν κρύψει. Μίλησε καὶ ποιητικά. Ὑπέκυψε στὸ ταλέντο του. Τόσο, ποὺ κομμάτια τοῦ λόγου τούτου, χρησιμοποιηθήκανε κατὰ λέξη ἀπὸ ὑμνογράφους τῆς Ἐκκλησίας μας.
− Ὅ,τι σᾶς λέω, ἀδελφοί μου, εἶναι ἀπὸ τὸ ἅγιο Πνεῦμα. Ἐκεῖνο μὲ ὁδηγεῖ αὐτὸ μ’ ἐμπνέει νὰ μιλάω ἔτσι ὅπως μιλάω.
Ἂν δὲν τὸν ξέρανε οἱ ἐκκλησιαζόμενοι τὸ Γρηγόριο θὰ τὸν παρεξηγούσανε. Θὰ τὸν κατηγορούσανε ἀκόμη καὶ γιὰ βλασφημία. Βρεθήκανε ὅμως καὶ οἱ κακόβουλοι, ποὺ μέσα τους ἀνακατώθηκαν:
− Ἀκοῦς ἐκεῖ, ἔμπνευση ἀπὸ τὸ ἅγιο Πνεῦμα· ὅ,τι μᾶς λέει ἀποκάλυψη τοῦ Πνεύματος!
Ὅσο τὸν κοίταζαν ὅμως καταπρόσωπο, κάτι τοὺς ἠρεμοῦσε. Ἡσυχάσανε καὶ οἱ κακόβουλοι. Ἡ ὁμιλία συνεχίστηκε. Τοὺς εἶπε ὁ Γρηγόριος γιὰ τὴν πανίερη «ἐπιδημία», τὴν παρουσία δηλαδὴ τοῦ ἁγίου Πνεύματος στὴν Ἐκκλησία. Ἤτανε ἀνάγκη γιὰ τὸν ἄνθρωπο νὰ ἔρθει τὸ Πνεῦμα, ὅταν τελείωσε τὸ ἔργο του στὴ γῆ ὁ Χριστός. Ἀπὸ τότε πιά, θὰ ἐργάζεται στὴ γῆ, στὴν Ἐκκλησία δηλαδή, τὸ Πνεῦμα. Ὄχι πὼς πρὶν δὲν ἐνεργοῦσε, δὲν ἦταν παρὸν σὲ ὅ,τι ἔκανε ὁ Θεὸς Πατέρας καὶ ὁ Υἱός. Παντοῦ καὶ πάντα ἤτανε. Καὶ στοὺς προφῆτες καὶ στοὺς ἀποστόλους. Τὸ ἴδιο Πνεῦμα ἐνεργοῦσε. Μὰ τώρα τὸ ἔργο του ἔχει ἄλλη μορφὴ καὶ ἄλλη ἔκταση.
Στὸ σημεῖο αὐτὸ δυσκολεύτηκε ὁ Γρηγόριος. Δὲν μποροῦσε νὰ τοὺς ἐξηγήσει μὲ ἀκρίβεια τὴ διαφορὰ καὶ βρῆκε λέξεις πρόχειρες, ὄχι πολὺ πετυχημένες. Τοὺς εἶπε ὅτι μέχρι τὴν Πεντηκοστὴ τὸ Πνεῦμα δροῦσε καὶ ἦταν παρὸν «ἐνεργεία», μὲ τὴν ἐνέργειά του. Ἀπὸ τὴν Πεντηκοστὴ ὅμως καὶ μετὰ ἐνεργεῖ «τελεώτερον» καὶ «οὐσιωδῶς». Ἤθελε νὰ πεῖ ὅτι τώρα, στὴν Ἐκκλησία, τὸ θεῖο πρόσωπο ποὺ ἔχει τὴν κύρια δράση εἶναι τὸ Πνεῦμα. Αὐτὸ τώρα δρᾶ κυρίως, ὅπως στὰ χρόνια τῆς Καινῆς Διαθήκης δροῦσε κυρίως ὁ Υἱὸς καὶ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη δροῦσε κυρίως ὁ Πατέρας. Τότε, στὰ διαθηκικὰ χρόνια, ὁ Υἱὸς συναναστρεφότανε μὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς δίδασκε. Τώρα, τὸ Πνεῦμα «συγγίνεται καὶ συμπολιτεύεται» μ’ ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους. Μόνο ποὺ γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ στὸν καθένα πραγματικότητα, πρέπει νὰ ‘χει πραγματικὴ σχέση μὲ τὸ Πνεῦμα. Νὰ πιστεύει ὀρθὰ ὅτι τὸ Πνεῦμα ἔχει τὴν ἴδια φύση μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱό.
Τὸ μάτι τοῦ Γρηγορίου ἔπεσε στοὺς πνευματομάχους καὶ πρόσθεσε:
− Ἂν μερικοὶ φοβοῦνται νὰ χρησιμοποιήσουνε τὴ λέξη φύση γιὰ τὸ Πνεῦμα, ἂς ὁμολογήσουνε γενικὰ ὅτι μία εἶναι ἡ θεότητα τοῦ πατέρα, τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος. Δὲν ἐπιμένουμε πολὺ στὶς λέξεις. Ἀρκεῖ, ἀδελφοί, νὰ ὁμολογεῖτε τὸ ἴδιο πράγμα, τὴν ἴδια δηλαδὴ ἀλήθεια, ὅτι τὸ Πνεῦμα εἶναι κυρίως καὶ πραγματικὰ Θεός. Κάμετε αὐτὸ καὶ τότε ἡ ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς θὰ γίνει μέσα σας πανηγύρι περίλαμπρο, θὰ νιώσετε ἄφατη χαρά!
Ἀκούγανε μὲ προσοχὴ οἱ παρόντες πνευματομάχοι. Ἄκουγε μὲ θαυμασμὸ καὶ ὁ παράξενος «φιλόσοφος», ὁ Μάξιμος. Ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς τώρα καὶ ἄλλοι τὸ ἑπόμενο ἔτος, τὸ 380, ἑνωθήκανε στὴν Ἐκκλησία, ὅταν ἀκούσανε καὶ τὸν πέμπτο θεολογικὸ Λόγο τοῦ Γρηγορίου Περὶ ἁγίου Πνεύματος.
Ἀπό τό βιβλίο: Ὁ Πληγωμένος Ἀετός  (Γρηγόριος ὁ Θεολόγος)
ἔκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας 

Κυριακή 19 Ιουνίου 2016

"Μή γίνεσθε δούλοι ανθρώπων" (Απόστ. Παύλος) και μάλιστα αιρετικών Οικουμενιστών!!

Φθιώτιδος Νικόλαος: Να στηρίζουμε τις προσπάθειες του Οικ. Πατριάρχου

-Κλείστε τα αυτιά σας σε ορισμένες φωνές φανατικών και ακραίων (ΦΩΤΟ)


Με την παρουσία πλήθους πιστών εορτάσθηκε η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Πεντηκοστής στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λαμίας.
Φθιώτιδος Νικόλαος: Να στηρίζουμε τις προσπάθειες του Οικ. Πατριάρχου-Κλείστε τα αυτιά σας σε ορισμένες φωνές φανατικών και ακραίων (ΦΩΤΟ)
   Στην πανηγυρική θεία Λειτουργία ιερούργησε και ωμίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος, ο οποίος χοροστάτησε και στον Μεγάλο Εσπερινό και ανέγνωσε τις ευχές της γονυκλισίας.


Στο κήρυγμά του ο Ποιμενάρχης  αναφέρθηκε στην μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής λέγοντας χαρακτηριστικά: « Η Πεντηκοστή είναι η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας, είναι η ημέρα που συγκροτήθηκε και εν Αγίω Πνεύματι ενώθηκε η Εκκλησία. Η Πεντηκοστή είναι ημέρα αυτοσυνειδησίας της Ενότητος της Εκκλησίας. Δεν είναι τυχαίο αυτό το μεγάλο και ιστορικό γεγονός που συμβαίνει στην Κρήτη, η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος. Οι προκαθήμενοι όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών υπό την προεδρεία του εμπνευσμένου και χαρισματικού Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου προσπαθούν να σφυρηλατήσουν την Ενότητα

Συνέντευξη του Δημητριάδος Ιγνάτιου: Μεταπατερικών και Οικουμενιστικών θέσεων αποκάλυψη! (Βίντεο)




Μία συνέντευξη ποταμό, στὴν ὁποία ἀπροκάλυπτα προπαγανδίζει τὶς αἱρετικὲς θέσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἔδωσε πρὶν τὴν ἔναρξη τῆς "Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου" ὁ μητροπολίτης Δημητριάδος Ἰγνάτιος, ἡ ὁποία ὡστόσο εἶναι ἀποκαλυπτικὴ τῶν ἀποφάσεων  ποὺ μᾶς ἑτοιμάζουν ἐκεῖ στὴν Κρήτη καὶ τῶν ἐξουσιαστικῶν παιχνιδιῶν περὶ "Πρώτου" ποὺ παίζουν οἱ ..."θυσιαζόμενοι" γιὰ τὸ Ποίμνιό τους Ποιμένες.
Παραθέτουμε τὸ Α΄ μέρος της μὲ μικροὺς σχολιασμούς.
Σημάτης Παναγιώτης

Δημοσιογρ.: Ἀρχίζει στὴν Κρήτη ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος…, ἡ ὁποία θὰ εἶναι Ἁγία, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι τόσο Μεγάλη ὅσο περιμέναμε…
Μητρ. Ιγνάτιος: Ἐγὼ πιστεύω ὅτι Μεγάλη εἶναι ἤδη. [σ.σ.: Γιατί; Μὲ ποιά κριτήρια; Νά, ποιά εἶναι τὰ κριτήρια τοῦ Δημητριάδος Ἰγνάτιου:]. Γιατὶ ἔχει διαρκέσει πολὺς χρόνος προετοιμασίας, ὑπάρχει κόπος, εἶναι οἱ προκάτοχοί μας ποὺ ξεκίνησαν τὸ ὅραμα καὶ τὴν πραγματικότητα τῆς Μεγάλης αὐτῆς Συνόδου γιὰ ὁλόκληρη

Τι γίνεται πάλι εκεί στη Μητρόπολη Ναυπάκτου; Είναι αλήθεια αυτά που διαβάζουμε;

   Σύμφωνα με πληροφορίες από τον τοπικό τύπο της Ναυπάκτου την Παρασκευή 17 Ιουνίου οι 16 Μοναχοί της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου βρέθηκαν στον Ανακριτή Μεσολογγίου μετά από μηνυτήρια αναφορά του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιερόθεου Βλάχου. 
   Οι μοναχοί και ιερομόναχοι αφέθηκαν ελεύθεροι, μετά την ανάκριση αφού κατέθεσαν ανατρεπτικό Υπόμνημα, με 99 συνημμένα έγγραφα, με την παρουσία και αμέριστη συνδρομή του συνηγόρου των, κ. Νίκου Αντωνιάδη.

ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΣΑΒΒΑ στο Βόλο για την Πανορθόδοξο Σύνοδο, 15-6-2016

Πεντηκοστή (Ιωάννου Φουντούλη)


Πεντηκοστήν ἑορτάζομεν
καί Πνεύματος ἐπιδημίαν
καί προθεσμίαν ἐπαγγελίας
καί ἐλπίδος συμπλήρωσιν·
καί τό μυστήριον ὅσον;
῾Ως μέγα τε καί σεβάσμιον.
Διό βοῶμέν σοι·
Δημιουργέ τοῦ παντός,
Κύριε, δόξα σοι
”.

   
 Αὐτόν τόν θαυμάσιο ὕμνο θέτει ἡ ᾿Εκκλησία μας σάν προπύλαιο στήν ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Καί σ᾿ αὐτόν ἀνακεφαλαιώνει τό “μέγα καί σεβάσμιον” μυστήριον, τό ὁποῖον πανηγυρίζει: Τήν συμπλήρωσι τῆς ἐλπίδος, τήν προθεσμία τῆς ἐπαγγελίας, τήν ἐπιδημία τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου.
 Γιατί πράγματι τό ἑορταζόμενο γεγονός, ἡ ἐπιφοίτησις τοῦ ἁγίου Πνεύματος στούς ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ τό τέλος καί τό ἐπιστέγασμα ὅλου τοῦ ἔργου τῆς σωτηρίας. ῞Ολο τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἔλευσις, ἡ διδασκαλία, τό πάθος, ἡ ἀνάστασις, ἡ ἀνάληψις ἀπέβλεπαν σ᾿ αὐτό· στήν ἔλευση τοῦ ἁγίου Πνεύματος στόν κόσμο, στήν νέα δημιουργία. ᾿Ακριβῶς γιά τό λόγο αὐτό στό τροπάριο πού ἀκούσαμε καί σέ ὅλη τήν ὑμνογραφία τῆς Πεντηκοστῆς ἀνυμνεῖται ὁ δημιουργός τοῦ παντός, ὁ Πατήρ, πού διά τοῦ Λόγου, τοῦ Υἱοῦ τῆς ἀγάπης Του, ἐν ἁγίῳ Πνεύματι δημιουργεῖ τόν κόσμο, ἀναδημιουργεῖ, ξανακτίζει τήν κτίσι καί τήν μεταβάλλει σέ νέα, τήν ἀνακαινίζει.
῎Ετσι ἡ ἡμέρα αὐτή συνδέει τήν ἀνάμνησι τῆς γενεθλίου ἡμέρας τοῦ νέου κόσμου μέ τήν ἀνάμνησι τῆς γενεθλίου ἡμέρας τοῦ παλαιοῦ. Τίς δύο γεννήσεις, τήν φυσική καί τήν ὑπερφυσική. Στήν πρώτη μᾶς μεταφέρουν οἱ πρώτες γραμμές τῆς Βίβλου: “῾Η δέ γῆ ἦν ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος καί σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου καί πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. Καί εἶπεν ὁ Θεός· Γενηθήτω φῶς. Καί ἐγένετο φῶς. Καί εἶδεν ὁ Θεός τό φῶς ὅτι καλόν” (Γεν. 1,2-4). Στήν δευτέρα συμβαίνει τό ἴδιο.
᾿Επάνω στήν ἄμορφο ὕλη τῶν ἐθνῶν καί τό σκότος τῆς πλάνης ἐκχύνεται ἡ βιαία πνοή τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ. ῾Ο λόγος Του ἀνακαινίζει τήν παλαιωθεῖσα κτίσι. “Πάρθοι καί Μῆδοι καί ᾿Ελαμῖται καί οἱ κατοικοῦντες τήν Μεσοποταμίαν, ᾿Ιουδαίαν τε καί Καππαδοκίαν, Πόντον καί τήν ᾿Ασίαν, Φρυγίαν τε καί Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καί τά μέρη τῆς Λυβίης τῆς κατά Κυρήνην…. Ρωμαῖοι, ᾿Ιουδαῖοι τε καί προσήλυτοι, Κρῆτες καί ῎Αραβες” (Πράξ. 2,9-11) εἶναι ἡ νέα ἄβυσσος, τό γέννημα τῆς διασπορᾶς, τῆς κατατμήσεως καί τῆς ἀποσυνθέσεως τοῦ κόσμου. ᾿Επάνω ἀπό αὐτούς τώρα ἐπιφέρεται τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καί ὁ Λόγος Του καλεῖ ὅλους εἰς συμφωνίαν, εἰς ἑνότητα Πνεύματος ἁγίου, εἰς τό φῶς. “῾Ο εἰπών ἐκ σκότους φῶς λάμψαι” (Β.´ Κορ. 4,6) τούς καλεῖ νά ἐπιστρέψουν “ἀπό σκότους εἰς φῶς” (Πράξ. 26,18), νά γίνουν “φῶς ἐν Κυρίῳ” (Ἐφεσ. 5,8).
Καί ἡ ἀναχώνευσις γίνεται μέ τάς πυριμόρφους γλώσσας τοῦ ἁγίου Πνεύματος, πού διεμερίσθησαν στούς ἀποστόλους. “Καί ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεί πυρός” (Πράξ. 2,3). ῾Η γλῶσσα, τό σύμβολο, τό ἀποτέλεσμα καί τό αἴτιο τοῦ χωρισμοῦ, γίνεται τώρα σύμβολο ἑνότητος, τῆς ἐν ἁγίῳ Πνεύματι ἑνότητος τοῦ νέου λαοῦ τοῦ Θεοῦ. ῾Ο ἐγκαινισμός τοῦ Πνεύματος συμβολίζεται μέ τήν καινουργία τῶν γλωσσῶν. Διά τοῦ Χριστοῦ ἐν ἁγίῳ Πνεύματι λαλεῖται τώρα τό μυστήριο τῆς αἰωνίου σωτηρίας. Αὐτό ἀκριβῶς ὑπογραμμίζει τό δεύτερο στιχηρό τοῦ ἑσπερινοῦ τῆς Πεντηκοστῆς τοῦ α´ ἤχου:
                                                    
“Γλώσσαις ἀλλογενῶνἐκαινούργησας, Χριστέ, τούς σούς μαθητάς,ἵνα δι᾿αὐτῶν σε κηρύξωσιτόν ἀθάνατον Λόγον καί Θεόν,τόν παρέχοντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τό μέγα ἔλεος”.

Η Γνώση του Θεού


Ὁ Πατέρας μᾶς ἀγάπησε τόσο, πού μᾶς ἔδωσε τόν Υἱό Του. ᾿Αλλά καί ὁ ῎Ιδιος ὁ Υἱός θέλησε καί ἐνσαρκώθηκε κι ἔζησε μαζί μας στή γῆ. Κι οἱ ῞Αγιοι ᾿Απόστολοι καί ἕνα πλῆθος ἀνθρώπων εἶδαν τόν Κύριο κατά σάρκα, ἀλλά δέν τόν ἐγνώρισαν ὅλοι ὡς Κύριο. Σ᾿ ἐμένα δέ, τόν γεμάτον ἁμαρτίες, δόθηκε ἀπό τό ῞Αγιο Πνεῦμα νά γνωρίσω πώς ὁ ᾿Ιησοῦς Χριστός εἶναι Θεός.
῾Ο Κύριος ἀγαπᾶ τόν ἄνθρωπο καί ἐμφανίζεται σ᾿ αὐτόν, ὅπως ὁ ῎Ιδιος εὐδοκεῖ. Καί ἡ ψυχή, ὅταν δῆ τόν Κύριο, εὐφραίνεται ταπεινά γιά τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Δεσπότη καί δέν μπορεῖ πιά ν᾿ ἀγαπήση τίποτε ἄλλο τόσο, ὅπως ἀγαπᾶ τόν Δημιουργό της. Κι ἄν ἀκόμα ὅλα τά βλέπη κι ὅλους τούς ἀγαπᾶ, ὅμως πάνω ἀπ᾿ ὅλους θά ἀγαπᾶ τόν Κύριο.
῾Η ψυχή γνωρίζει αὐτή τήν ἀγάπη, δέν μπορεῖ ὅμως νά τήν μεταδώση μέ λόγια, γιατί γνωρίζεται μόνο μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα.
῾Η ψυχή ξαφνικά βλέπει τόν Κύριο καί Τόν ἀναγνωρίζει.
Ποιός θά μποροῦσε νά περιγράψη αὐτή τή χαρά καί ἀγαλλίαση;
Μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα γνωρίζεται ὁ Κύριος καί τό ῞Αγιο Πνεῦμα γεμίζει ὅλο τόν ἄνθρωπο. Καί τήν ψυχή καί τό νοῦ καί τό σῶμα.
῎Ετσι γνωρίζεται ὁ Θεός καί στόν οὐρανό καί στή γῆ.
῾Ο Κύριος μοῦ ἔδωσε κατά τό ἄμετρο ἔλεός Του κι ἐμέ τοῦ ἁμαρτωλοῦ αὐτή τή χάρη, γιά να γνωρίσουν οἱ ἄνθρωποι τόν Θεό καί νά στραφοῦν πρός Αὐτόν.
Γράφω στό ὄνομα τῆς εὐσπλαγχνίας τοῦ Θεοῦ.
Ναί, τήν ἀλήθεια.
Μάρτυράς μου ὁ ῎Ιδιος ὁ Κύριος.
῾Ο Κύριος μᾶς ἀγαπᾶ σάν παιδιά Του καί ἡ ἀγάπη Του εἶναι μεγαλύτερη ἀπό τήν ἀγάπη τῆς μάνας. Γιατί ἡ μάνα μπορεῖ νά λησμονήση τό παιδί της, ἐνῶ ὁ Κύριος ποτέ δέν μᾶς λησμονεῖ. Κι ἄν ὁ ῎Ιδιος ὁ Κύριος δέν ἔδινε τό ῞Αγιο Πνεῦμα στόν ὀρθόδοξο λαό καί τούς μεγάλους μας ποιμενάρχες, δέν θά μπορούσαμε νά γνωρίσωμε πόσο πολύ μᾶς ἀγαπᾶ.
῎Ας εἶναι δοξασμένος ὁ Κύριος καί ἡ μεγάλη Του εὐσπλαγχνία πού δίνει σ᾿ ἀνθρώπους ἁμαρτωλούς τή χάρη τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος. Πλούσιοι καί βασιλιάδες δέν γνωρίζουν τόν Κύριο, ἀλλά ἐμεῖς οἱ φτωχοί μοναχοί καί βοσκοί γνωρίζομε τόν Κύριο μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα.
Γιά νά γνωρίση κανείς τόν Κύριο δέν χρειάζεται νά εἶναι πλούσιος ἤ ἐπιστήμονας, ἀλλά χρειάζεται νά εἶναι ὑπάκουος, ἐγκρατής, νά ἔχη πνεῦμα ταπεινό καί ν᾿ ἀγαπᾶ τόν πλησίον. ῾Ο Κύριος θ᾿ ἀγαπήση μιά τέτοια ψυχή, θά τῆς φανερώση ὁ ῎Ιδιος τόν ῾Εαυτό Του καί θά τήν διδάξη τή θεία ἀγάπη καί ταπείνωση καί θά τῆς δώση κάθε τι ὠφέλιμο γιά νά βρῆ ἀνάπαυση κοντά στόν Θεό.
῞Οσα κι ἄν μάθουμε, εἶναι πάρα ταῦτα ἀδύνατο νά γνωρίσωμε τόν Κύριο, ἄν δέν ζήσωμε σύμφωνα μέ τίς ἐντολές Του. Γιατί ὁ Κύριος δέν γνωρίζεται μέ τήν ἐπιστήμη, ἀλλά μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα. Πολλοί φιλόσοφοι καί ἐπιστήμονες ἔφτασαν μέχρι τήν πίστη στήν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἀλλά δέν ἐγνώρισαν τόν Θεό. Κι ἐμεῖς οἱ μοναχοί μελετοῦμε μέρα καί νύχτα τόν νόμο τοῦ Κυρίου, ἀλλά δέν ἐγνώρισαν ὅλοι τόν Θεό – ἀπέχομε πολύ ἀπ᾿ αὐτό – παρότι ὅλοι πιστεύουν.
῎Αλλο νά πιστεύης πώς ὑπάρχει Θεός κι ἄλλο νά γνωρίζης τόν Θεό.
Νά τό μυστήριο.῾Υπάρχουν ψυχές πού γνώρισαν τόν Κύριο. Ὑπάρχουν ψυχές πού δέν Τόν γνώρισαν, ἀλλά πιστεύουν.  Ὑπάρχουν ὅμως καί ἄλλες, πού οὔτε Τόν γνώρισαν οὔτε πιστεύουν – κι ἀνάμεσά τους ὑπάρχουν ἀκόμα ἐπιστήμονες καί διανοούμενοι.
῾Η ἀπιστία προέρχεται ἀπό τήν ὑπερηφάνεια. ῾Ο ὑπερήφανος ἰσχυρίζεται πώς θά γνωρίση τά πάντα μέ τό νοῦ του καί τήν ἐπιστήμη, ἀλλά ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ παραμένει ἀνέφικτη γι᾿ αὐτόν, γιατί ὁ Θεός γνωρίζεται μόνο μέ ἀποκάλυψη τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος. ῾Ο Κύριος ἀποκαλύπτεται στίς ταπεινές ψυχές. Σ᾿ αὐτές δείχνει ὁ Κύριος τά ἔργα Του, πού εἶναι ἀκατάληπτα γιά τό νοῦ μας. Μέ τό φυσικό μας νοῦ μποροῦμε νά γνωρίσωμε μόνο τά γήϊνα πράγματα, κι αὐτά μερικῶς, ἐνῶ ὁ Θεός καί ὅλα τά οὐράνια γνωρίζονται μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα.
Μερικοί μοχθοῦν ὅλη τή ζωή τους γιά νά μάθουν τί ὑπάρχει στόν ἥλιο ἤ στή σελήνη ἤ κάτι παρόμοιο, ἀλλ᾿ αὐτά δέν ὠφελοῦν τήν ψυχή. ῎Αν ὅμως προσπαθούσαμε νά γνωρίσωμε τί ὑπάρχει μέσα στήν ἀνθρώπινη καρδιά, τότε θά βλέπαμε στήν ψυχή τοῦ ἁγίου τήν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν καί στήν ψυχή τοῦ ἁμαρτωλοῦ σκοτάδι καί κόλαση. Κι εἶναι ὠφέλιμο νά τό ξέρωμε, γιατί θά εἴμαστε αἰώνια εἴτε στή Βασιλεία εἴτε στή κόλαση.
῾Ο νωθρός στή προσευχή ἐξετάζει μέ περιέργεια πάντα, ὅσα βλέπει στή γῆ καί στόν οὐρανό, ἀλλά δέν γνωρίζει ποιός εἶναι ὁ Κύριος οὔτε προσπαθεῖ νά τό μάθη καί ὅταν ἀκούη διδασκαλία γιά τόν Θεό λέει·
“Μά πῶς εἶναι δυνατό νά γνωρίσωμε τόν Θεό; Καί σύ ἀπό πού Τόν γνωρίζεις;”
Θά σοῦ πῶ. Μαρτυρεῖ τό ῞Αγιο Πνεῦμα. Αὐτό γνωρίζει καί μᾶς διδάσκει.
“᾿Αλλά μήπως τό Πνεῦμα εἶναι ὁρατό;”
Οἱ ᾿Απόστολοι Τό εἶδαν νά κατεβαίνη σέ πύρινες γλῶσσες κι ἐμεῖς Τό αἰσθανόμαστε μέσα μας. Εἶναι γλυκύτερο ἀπό κάθε τι γήϊνο. Αὐτό γεύονταν οἱ Προφῆτες καί μιλοῦσαν στόν λαό κι ὁ λαός τούς πρόσεχε. Οἱ ῞Αγιοι ᾿Απόστολοι πῆραν ῞Αγιο Πνεῦμα καί κήρυξαν σωτηρία στόν κόσμο χωρίς νά φοβοῦνται τίποτε, γιατί τό ῞Αγιο Πνεῦμα τούς ἐνίσχυε. ῾Ο ᾿Απόστολος ᾿Ανδρέας εἶπε στό ἡγεμόνα τῶν Πατρῶν πού τόν ἀπειλοῦσε πώς θά τόν σταυρώση, ἄν ἐξακολουθῆ νά κηρύττη·
“῎Αν φοβόμουν τόν Σταυρό, δέν θά τόν ἐκήρυττα”.
Τό ἴδιο καί ὅλοι οἱ ἄλλοι ᾿Απόστολοι καί μετά οἱ μάρτυρες καί ὕστερα οἱ ἅγιοι ἀσκητές πήγαιναν χαρούμενοι στό μαρτύριο καί τά πάθη. Κι ὅλα αὐτά, γιατί τό ῞Αγιο Πνεῦμα, τό ἀγαθό καί γλυκύ, ἔλκει τήν ψυχή στήν ἀγάπη τοῦ Κυρίου κι ἔτσι ἡ ψυχή δέν φοβᾶται τά βασανιστήρια, ἕνεκα τῆς γλυκύτητας τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος.
Πολλοί ἅγιοι μάρτυρες γνώρισαν μέσα στά βασανιστήρια τόν Κύριο καί τή βοήθειά Του. Πολλοί μοναχοί ἀντέχουν σέ μεγάλη ἄσκηση καί σέ πολλούς κόπους γιά χάρη τοῦ Κυρίου. Κι αὐτοί γνώρισαν τόν Κύριο καί παλαίβουν γιά νά νικήσουν τά πάθη καί προσεύχονται γιά ὅλη τήν οἰκουμένη καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τούς ἐμπνέει τήν ἀγάπη γιά τούς ἐχθρούς. Γιατί ὅποιος δέν ἀγαπᾶ τούς ἐχθρούς, αὐτός δέν γνώρισε ἀκόμη ὅλο τόν πλοῦτο τῆς χάρης τοῦ Κυρίου, ὁ ῾Οποῖος πέθανε στό Σταυρό γιά τούς ἐχθρούς καί μᾶς ἔδωσε τόν ῾Εαυτό Του ὡς πρότυπο καί μᾶς ἔδωσε τήν ἐντολή ν᾿ ἀγαποῦμε τούς ἐχθρούς.
῾Ο Κύριος εἶναι ἀγάπη. Καί μᾶς ἔδωσε ἐντολή ν᾿ ἀγαποῦμε ἀλλήλους καί ν᾿ ἀγαπούμε τούς ἐχθρούς. Καί τό ῞Αγιο Πνεῦμα μᾶς διδάσκει αὐτη τήν ἀγάπη.
Ψυχή πού δέν γνώρισε τό ῞Αγιο Πνεῦμα δέν καταλαβαίνει πῶς εἶναι δυνατό ν᾿ ἀγαπᾶς τούς ἐχθρούς καί δέν τό δέχεται αὐτό. ῾Ο Κύριος ὅμως σπλαγχνίζεται τούς πάντες κι ὅποιος θέλει νά εἶναι μέ τόν Κύριο ὀφείλει ν᾿ ἀγαπᾶ τούς ἐχθρούς.
῞Οποιος γνώρισε τόν Κύριο μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα γίνεται ὅμοιος μέ τόν Κύριο, ὅπως εἶπε ὁ ᾿Ιωάννης ὁ Θεολόγος.“῞Ομοιοι Αὐτῷ ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα Αὐτόν καθώς ἐστιν” καί θά βλέπωμε τή δόξα Του.
Λές πώς πολλοί ἄνθρωποι πάσχουν ἀπό πολλές δυστυχίες καί ἀπό κακούς ἀνθρώπους. Σέ παρακαλῶ ὅμως, ταπείνωσε τόν ἑαυτό σου κάτω ἀπό τό ἰσχυρό χέρι τοῦ Θεοῦ καί τότε ἡ χάρη θά σέ διδάξη καί θά ἐπιθυμῆς καί σύ ὁ ἴδιος νά πάσχης γιά τήν ἀγάπη τοῦ Κυρίου. Νά τί θά σέ διδάξη τό ῞Αγιο Πνεῦμα, τό ῾Οποῖο γνωρίσαμε ἐμεῖς στήν ᾿Εκκλησία.
῞Οποιος ὅμως κατηγορεῖ τούς κακούς ἀνθρώπους, ἀντί νά προσεύχεται γι᾿ αὐτούς, αὐτός δέν θά γνωρίση τή χάρη τοῦ Θεοῦ.
῎Αν θέλης νά μάθης πόσο μᾶς ἀγαπᾶ ὁ Κύριος, μίσησε τίς ἁμαρτίες καί τούς κακούς λογισμούς καί προσευχήσου ἔνθερμα μέρα καί νύχτα καί θά σοῦ δώση ὁ Κύριος τή χάρη Του καί θά γνωρίσης μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα τόν Κύριο καί μετά θάνατον, ὅταν θά πᾶς στόν παράδεισο, θ᾿ ἀναγνωρίσης κι ἐκεῖ μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα τόν Κύριο, ὅπως τόν γνώρισες στή γῆ.
Καί στόν οὐρανό καί στή γῆ ὁ Κύριος γνωρίζεται μόνο μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα καί ὄχι μέ τήν ἐπιστήμη. Καί τά παιδιά πού δέν σπούδασαν καθόλου γνωρίζουν τόν Κύριο μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα. ῾Ο ῞Αγιος ᾿Ιωάννης ὁ Βαπτιστής βρικόταν ἀκόμα στήν κοιλιά τῆς μητέρας του ὅταν αἰσθάνθηκε τήν ἔλευση τοῦ Κυρίου. ῾Ο Συμεών ὁ Στυλίτης ὁ Θαυμαστορείτης ἦταν ἑφτά χρονῶν, ὅταν Τοῦ φανερώθηκε ὁ Κύριος καί Τόν ἐγνώρισε. ῾Ο ῞Οσιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ βρισκόταν σέ ὥριμη ἡλικία ὅταν ὁ Κύριος τοῦ ἐμφανίστηκε κατά τήν ὥρα τῆς Λειτουργίας. Κι ὁ Συμεών ὁ Θεοδόχος ἐγνώρισε τόν Κύριο στά βαθειά γηρατειά του καί Τόν δέχτηκε στά χέρια του.
῎Ετσι ὁ Κύριος προσαρμόζεται μ᾿ ἐμᾶς, γιά νά παρηγορήση κάθε ψυχή ὅσο τό δυνατόν περισσότερο.
῾Η ἀγάπη τοῦ Κυρίου δέν γνωρίζεται ἀλλιῶς, παρά μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα. Καί εἰρηνική ψυχή, πού κρατᾶ καθαρή τή συνείδηση, ἀπό τή θεωρία τῆς δημιουργίας γνωρίζει τόν Θεό, γιατί αὐτός ἔκτισε τόν οὐρανό καί τή γῆ. Κι αὐτό εἶναι, παρότι μικρό ακόμη, ἔργο τῆς χάρης. Χωρίς ὅμως τή χάρη δέν μπορεῖ ὁ νοῦς μᾶς νά γνωρίση τόν Θεό, ἀλλά σύρεται πάντα πρός τή γῆ, πρός τόν πλοῦτο, πρός τή δόξα, πρός τίς ἡδονές.
῞Οπως ἡ ἀγάπη τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἔτσι καί τά πάθη Του ὑπῆρξαν τόσο μεγάλα, πού δέν μποροῦμε νά τά καταλάβωμε, γιατί ἀγαποῦμε λίγο τόν Κύριο. ῞Οποιος ὅμως ἀγαπᾶ περισσότερο, αὐτός μπορεῖ νά καταλάβη βαθύτερα καί τά πάθη τοῦ Κυρίου. ῾Υπάρχει ἀγάπη μικρή, ὑπάρχει μέση, ὑπάρχει καί ἡ τέλεια ἀγάπη. Κι ὅσο τελειότερη εἶναι ἡ ἀγάπη, τόσο τελειότερη ἡ γνώση.
Γενικῶς καθένας μας μπορεῖ νά κρίνη γιά τόν Θεό κατά τό μέτρο τῆς χάρης τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος πού ἐγνώρισε. Γιατί πῶς εἶναι δυνατόν νά σκεφτώμαστε καί νά κρίνωμε γιά πράγματα πού δέν εἴδαμε ἤ γιά τό ὁποῖα δέν ἀκούσαμε καί δέν ξέραμε; Νά, οἱ ῞Αγιοι λέγουν πώς εἶδαν τόν Θεό. ᾿Αλλά ὑπάρχουν καί ἄνθρωποι πού λέγουν πώς δέν ὑπάρχει Θεός. Εἶναι φανερό πώς μιλοῦν ἔτσι, γιατί δέν γνώρισαν τόν Θεό. Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει καθόλου πώς ὁ Θεός δέν ὑπάρχει.
Οἱ ῞Αγιοι μιλοῦν γιά πράγματα πού πραγματικά εἶδαν καί γνωρίζουν. Δέν μιλοῦν γιά κάτι πού δέν εἶδαν. Δέν λέγουν, ἐπί παραδείγματι, πώς εἶδαν ἕνα ἄλογο ἕνα χιλιόμετρο μῆκος ἤ ἕνα πλοῖο δέκα χιλιομέτρων, πού δέν ὑπάρχουν. Κι ἐγώ νομίζω πώς, ἄν δέν ὑπῆρχε Θεός, δέν θά μιλοῦσαν κἄν γι᾿ Αὐτόν στή γῆ. Οἱ ἄνθρωποι ὅμως θέλουν νά ζοῦν σύμφωνα μέ τό δικό τους θέλημα, καί γι᾿ αὐτό λένε πώς δέν ὑπάρχει Θεός, βεβαιώνοντας ἔτσι μᾶλλον πώς ὑπάρχει.
Καί τῶν ἐθνικῶν ἡ ψυχή αἰσθανόταν πώς ὑπάρχει ὁ Θεός, ἄν καί δέν ἤξεραν νά λατρεύουν τόν ἀληθινό Θεό. Τό ῞Αγιο Πνεῦμα ὅμως δίδαξε τούς ἅγιους Προφῆτες, ἔπειτα τούς ᾿Αποστόλους, κατόπι τούς ἅγιους Πατέρες καί τούς ἐπισκόπους μας κι ἔτσι ἔφτασε μέχρι ἐμᾶς ἡ ἀληθινή πίστη. Καί ἐμεῖς γνωρίσαμε τόν Κύριο μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα, καί ὅταν Τόν γνωρίσαμε, τότε στερεώθηκε σ᾿ Αὐτόν ἡ ψυχή μας.
Γνωρίσατε λαοί, πώς κτισθήκαμε γιά νά δοξάσωμε τόν οὐράνιο Θεό καί μήν προσκολλᾶσθε στή γῆ, γιατί ὁ Θεός εἶναι Πατέρας μας καί μᾶς ἀγαπᾶ σάν πολυπόθητα παιδιά Του.
῾Ο ᾿Ελεήμων Κύριος ἔδωκε τό ῞Αγιο Πνεῦμα στή γῆ καί στό ῞Αγιο Πνεῦμα στερεώθηκε ἡ ἁγία ᾿Εκκλησία.
Τό ῞Αγιο Πνεῦμα μᾶς ἀπεκάλυψε ὄχι μόνο τά ἐπίγεια, ἀλλά καί τά ἐπουράνια. Μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα γνωρίσαμε τήν ἀγάπη τοῦ Κυρίου. ῾Η ἀγάπη τοῦ Κυρίου εἶναι φλογερή. Γεμάτοι ἀπό ἀγάπη οἱ ἅγιοι ᾿Απόστολοι διέτρεξαν ὅλη τήν οἰκουμένη καί διψοῦσε τό πνεῦμα τούς, νά γνωρίσουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τόν Κύριο.
Τό ῞Αγιο Πνεῦμα χαροποιοῦσε τούς ἀγαπημένους τοῦ Θεοῦ Προφῆτες κι ὁ λόγος τούς ἦταν δυνατός καί εὐχάριστος, γιατί κάθε ψυχή ἐπιθυμεῖ ν᾿ ἀκούση τό λόγο τοῦ Κυρίου.
῎Ω θαῦμα! ῾Ο Κύριος δέν μέ παρέβλεψε, ἐμέ τόν τόσο μεγάλο ἁμαρτωλό, ἀλλά μοῦ ἔδωσε νά Τόν γνωρίσω μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα.
῞Ω Πνεῦμα ῞Αγιο, Μεγάλε Βασιλιά! Τί νά σοῦ ἀνταποδώσω ἐγώ, ἡ ἁμαρτωλή γῆ; ᾿Εσύ μοῦ ἀπεκάλυψες ἕνα ἀκατάληπτο μυστήριο. ᾿Εσύ μοῦ ἔδωσες νά γνωρίσω τόν Κτίστη μου. ᾿Εσύ μοῦ ἔδωσες νά γνωρίσω πόσο ἄμετρη εἶναι ἡ ἀγάπη Του γιά μᾶς.
῾Ο Κύριος εἶπε.“οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς”. Καί βλέπομε πώς πραγματικά δέν μᾶς ἐγκατέλειψε, ἀλλά μᾶς ἔδωσε τό ῞Αγιο Πνεῦμα.
Τό ῞Αγιο Πνεῦμα δίνει ἀοράτως στήν ψυχή τή γνώση. Στό ῞Αγιο Πνεῦμα βρίσκει ἡ ψυχή τήν ανάπαυση. Τό ῞Αγιο Πνεῦμα εὐφραίνει τήν καρδιά καί τῆς δίνει χαρά ἐπί γῆς. Πόση ἄραγε θά εἶναι ἡ χαρά καί ἡ ἀγαλλίαση στούς οὐρανούς; ᾿Εμεῖς γνωρίσαμε μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἐκεῖ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ θά εἶναι τέλεια. ῞Ω, ἐγώ ὁ ἀδύναμος ἄνθρωπος! ᾿Εγνώρισα μόνο στήν τελειότητά της τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἀλλά δέν μπορῶ νά τήν ἀποκτήσω καί καθημερινά θρινεῖ ἡ ψυχή μου καί συνεχῶς σκέφτομαι. “ἀκόμη δέν ἔλαβε ἡ ψυχή μου αὐτό πού ποθεῖ”.
῞Οταν τό ῞Αγιο Πνεῦμα ἐπεφοίτησε στούς ᾿Αποστόλους, τότε ἔμαθαν μέ τήν πείρα τους τί εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο.
“Τεκνία μου, οὕς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστός ἐν ὑμῖν”, λέγει ὁ ᾿Απόστολος (Γαλ. δ´ 19).
Πόσο εὐτυχής θά ἤμουν ἄν ὅλοι οἱ λαοί ἐγνώριζαν τόν Κύριο!
Κύριε, δῶσε Σύ ὁ ῎Ιδιος, νά Σέ γνωρίσουν μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα, ὅπως ἔδωσες στούς ᾿Αποστόλους τό ῞Αγιο Πνεῦμα καί Σέ γνώρισαν, δῶσε ἔτσι καί σ᾿ ὅλο τόν κόσμο νά Σέ γνωρίση μέ τό ῞Αγιο Πνεῦμα.

Ἅγιος Σιλουανός ὁ Αθωνίτης”
Πηγή: "http://www.imaik.gr/"