Θείες και γήινες παρηγοριές

 (Αγ. Δημήτριος του Ροστώφ)

Εάν δεν προσκολληθής στα γήινα πράγματα, θα μείνης ελεύθερος και από τα δεσμά των θλίψεων. Ας μη σαγηνεύεται η καρδιά σου από τα υλικά, για να μη γίνη αιχμάλωτή τους. Μην αναζητάς ανάπαυσι και παρηγοριά στις σαρκικές απολαύσεις, γιατί δεν θ’ αναπαυθής ποτέ σ’ αυτές. Αναζήτησε τον Κύριο, τον πλάστη και ευεργέτη σου. Όλα τα επίγεια είναι πρόσκαιρα και απατηλά, μόνο ο Θεός και η αγάπη Του μένουν στον αιώνα. Σε ώρες μεγάλης θλίψεως και αφορήτου πόνου, η ψυχή, επιζητώντας διέξοδο, στρέφεται, πολλές φορές με μανία αληθινή, σε επίγειες παρηγοριές. Αναζητά σ’ αυτές το αντίδοτο του πόνου. Ξεγελασμένη έτσι από τον διάβολο, αφού ικανοποιηθή για λίγο, πέφτει μετά σε βαθύτερη θλίψη και απόγνωση. Γιατί η παρηγοριά που δίνουν τα φθαρτά πράγματα στον άνθρωπο είναι κι αυτή φθαρτή. Γι’ αυτό και πολλοί που έζησαν όλη τους τη ζωή μέσα στις ηδονές, φθάνοντας στο τέλος της ζωής τους συνειδητοποίησαν πως τίποτα δεν απόλαυσαν, πως όλα ήταν φευγαλέο όνειρο που άφησε πίσω του μόνο πίκρα.

Αδιάκοπα η ψυχή πάσχει και υποφέρει και βασανίζεται και παλεύει. Από τη μια μεριά οι εξωτερικές πιέσεις και τα προβλήματα, που δεν την αφήνουν σε ησυχία. Το ένα κακό φεύγει, το άλλο έρχεται, το ένα πρόβλημα λύνεται, άλλο εμφανίζεται. Από την άλλη πάλι η ψυχή ταλαιπωρείται εσωτερικά από τα πάθη και τις συγκρούσεις τους, που της δημιουργούν τύψεις, αθυμία, πόνο, θυμό, ταραχή, ανησυχία. Πού λοιπόν θα μπόρεση ν’ ακουμπήση λυτρωτικά η ψυχή με όλα αυτά; Ποιός θα της δώση ειρήνη και ανάπαυσι; Ποιός έχει τη δυνατότητα να της εμπνεύση ηρωισμό και καρτερία για τα εξωτερικά προβλήματα, αλλά και να την λύτρωση από τις εσωτερικές συγκρούσεις των παθών και τις τύψεις; Ποιός;… Ξέρεις άλλον από τον Κύριό μας, τον Ιησού;

Γι’ αυτό λοιπόν νύχτα και μέρα αναζήτα με πόνο και πόθο τον Κύριο. Αναζήτησέ Τον μέχρι να Τον βρης και να Τον αποκτήσης. Πού θα τον αναζητήσης όμως; Ψάξε σ’ όλα τα σημεία της γης- ζήτησέ Τον στα πέρατα του κόσμου- ζήτησέ Τον στα πλούτη, στη δόξα, στο σωματικό κάλλος, στις απολαύσεις και τις ηδονές…  Πουθενά δεν θα Τον βρης. Γιατί Εκείνος σε κρατά ολόκληρο μέσα στα χέρια Του, κι εσύ δεν το γνωρίζεις. Βρίσκεται όλος μέσα σου, κι ούτε αυτό το νιώθεις. Η Βασιλεία του ουρανού μέσα σου είναι, μην την ψάχνης σ’ άλλους τόπους.

(Από το βιβλίο “Πνευματικό Αλφάβητο” του Αγίου Δημητρίου Ροστώφ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, 1996)

Πηγή

Ένωση; Με τί; Με το κράτος του Βατικανού;

Η αθεΐα ως απότοκος του Βατικανού                            

  Eντύπωση κάνει ότι ορθόδοξοι θεολόγοι, όταν γίνεται λόγος για τις διαφορές ορθοδοξίας και ρωμαιοκαθολικισμού, συνήθως αναφέρονται μόνο στο πρωτείο του Πάπα και το Φιλιόκβε. Και αυτό γιατί τα ζητήματα αυτά, χωρίς να παραγνωρίζεται η σημασία τους είναι η ορατή πλευρά του παγόβουνου. Μεγάλη πέτρα του σκανδάλου η οποία συνήθως δεν επισημαίνεται είναι ότι η ρωμαιοκαθολική εκκλησία έχει αυτοανακηρυχθεί εδώ και αιώνες (και) σε πολιτική εξουσία, παραθεωρώντας τη θεμελιώδη διάκριση τού Χριστού μεταξύ  Θεού και Καίσαρος.

   Και αν σήμερα είναι ένα απλώς συμβολικό κράτος-χάρις στην επέμβαση των ιταλών επαναστατών του 19ου αιώνα, έχει διατηρήσει ακέραια την κρατική της ιδεολογία. Είναι προφανές ότι χριστιανική Εκκλησία με μιά διάκριση καίσαρος, όχι μόνο εκκλησιαστικά είναι αδιανόητη και αντιφατική αλλά και παραμορφώνει την χριστιανική συνείδηση....Ας  μη πλανώμεθα. Η αθεϊα στη Δύση είναι απότοκος κυρίως των τραγικών αλλοιώσεων της  χριστιανικής πίστης.

Nικήτας Αλιπράντης

καθηγητής Νομικής Σχολής Παν.Θράκης 

Πηγή

«Συ, Κύριε, είσαι η ελπίδα μου»

«Συ, Κύριε, είσαι η ελπίδα μου»

(Ψαλμ. 90, 9)

Του Κων. Παπαδημητρακοπούλου

Είναι αλήθεια, αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, πως ζούμε σε δύσκολες εποχές, επιπλέον δε, κάποτε έρχονται σε όλους μας και οι δύσκολες στιγμές και οι απρόοπτες καταστάσεις. Τόσο απρόοπτες και δύσκολες, που πραγματικά τα χάνουμε, μας δημιουργείται η πεποίθηση πως δεν υπάρχει πουθενά φως και ο πειρασμός μας λέει πως δεν θα υπάρξει(!). Στ’ αλήθεια τι κάνουμε τότε;

Άλλοι απελπιζόμαστε και λέμε: Πάει, χάθηκα!

Άλλοι τρέχουμε να βρούμε γνωστούς και φίλους εκλιπαρώντας τους για βοήθεια!

Άλλοι δεν το βάζουμε κάτω, γιατί πιστεύουμε στις δυνάμεις και τα προσόντα μας, οπότε και περιμένουμε από κει τη λύτρωση!

Άλλοι υπολογίζουμε σε υλικά πράγματα (χρήματα, κτήματα, εισοδήματα κ.λπ.)!

Άλλοι «ποντάρουμε» στις «μεγάλες δυνάμεις», ακόμη και στις …μαγικές!

Άλλοι καταφεύγουμε στους ειδικούς, τους τόσους ειδικούς που έχουμε για όλα σήμερα!

Ωστόσο υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι δεν ελπίζουν σε τίποτε απ’ όλα αυτά, τα μάταια, τα ανίσχυρα και τα φθαρτά, αλλά που; Μονάχα στον Πανάγοθο, Φιλάνθρωπο και Παντοδύναμο Θεό. Ναι, σ’ Αυτόν μονάχα! Οπότε και σ’ Αυτόν καταφεύγουν. Σ’ Αυτόν αφήνουν τη ζωή τους, την υγεία τους, την οικογένειά τους, το μέλλον τους, τα πάντα. Γι’ αυτό και με απόλυτη εμπιστοσύνη τους ακούει κανείς να λένε: «Έχει ο Θεός»! Και «θα δώσει ο Θεός»! Και πορεύονται ατάραχοι, γαλήνιοι, ήσυχοι …

Και τι … περίεργο!

Εκεί που η λογική έλεγε ότι θα καταποντιστούν όπου να ‘ναι, τελικά τίποτε δεν έγινε!

Εκεί που όλοι έβλεπαν το αδιέξοδο, έπεσαν παταγωδώς έξω ως και οι ειδικοί ακόμη!

Εκεί που περίμενε κανείς όλα να συντριβούν, στο τέλος συντρίφτηκαν όλες οι κακές καταστάσεις και όσοι τις υποκινούσαν!

Πόσα περιστατικά δεν μας θυμίζει αυτό! Όπως αυτό με τον Μωυσή και τους Ισραηλίτες, στους οποίους άνοιξε η Ερυθρά θάλασσα κι έγινε δρόμος μπροστά τους, για να την διαβούν η τους μαθητές του Χριστού που υπέφεραν τότε απ’ τη θαλασσοταραχή μέσα στη νύχτα και κινδύνευαν να καταποντιστούν (Ματθ. 22, 33).

Στ’ αλήθεια πόσο μεγάλο και σημαντικό πράγμα είναι να ελπίζει κανείς στον Θεό! «Η ελπίδα στον Θεό όλα τα μεταβάλλει», θα πει ο ι. Χρυσόστομος, και πως «η ελπίδα είναι όντως η αιτία όλων των αγαθών». Ο δε Άγιος Γρηγόριος γράφει σ’ ένα ποίημά του: «Όλα ο χρόνος τα κυλά όμοια με τα ζάρια, την ομορφιά, τη φήμη, τον πλούτο, τη δύναμη, την άπιστη τύχη. Εγώ όμως κρατώντας τον Χριστό, ποτέ δε θα πάψω να ελπίζω».

Λοιπόν, στο μεγάλο αυτό θέμα, το τόσο σύγχρονο, λέμε να δούμε την απάντηση που δίνουν οι πνευματικοί άνθρωποι και μάλιστα οι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Γιατί αυτοί, δεν είναι μόνο ότι δοκιμάστηκαν όλοι τους και για τα καλά στη ζωή τους, όσο λίγοι, αλλά και γιατί όλα τα αντιμετώπισαν με το φως της Θεογνωσίας που απέκτησαν.

Αφορμή για όλα όσα θα πούμε σήμερα αδελφοί μου, είναι ένα

Από τον Όρθρον της εορτής του αγίου Νέστορος. ---"Ελέησον τους υπό της φοβεράς του Σεισμού απειλής τεθορυβουμένους"!

Κοντάκιον

Ἀθλήσας καλῶς, ἀθάνατον τὴν εὔκλειαν, κεκλήρωσαι νῦν, καὶ στρατιώτης ἄριστος, τοῦ Δεσπότου γέγονας, ταῖς εὐχαῖς Δημητρίου τοῦ Μάρτυρος, σὺν αὐτῷ οὖν Νέστορ σοφέ, πρεσβεύων μὴ παύσῃ ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Ὁ Οἶκος

       Ῥώμῃ Θεοῦ ἀθλήσας, παμμάκαρ, νικηφόρος ἐδείχθης,ἐχθρὸν τοῖς ποσὶ καταπατήσας, δεδόξασαι, στεφανίτης σὺν ταῖς χορείαις τῶν σεπτῶν Ἀθλοφόρων Νέστορ ἐφάνης, καὶ Ἀαρὼν ὑπερήρθης Χριστοῦ Ἀθλητά, σὺν Ἄβελ αἷμα τὸ θεῖον σου προσενέγκας, καὶ θρόνῳ θείῳ τοῦ κτίσαντος παρεστώς, σὺν Ἀγγέλων τοῖς τάγμασι, πρεσβεύων μὴ παύσῃ ὑπὲρ πάντων ἡμῶν. τὸν

Κοντάκιον τοῦ Σεισμοῦ

Τῇ νεύσει κλονεῖς, τῇ θείᾳ σου τὰ σύμπαντα, καὶ πάντων δονεῖς, καρδίας Παντοδύναμε, τῶν εἰς νοῦν τὸν φόβον σου, μὴ ἐχόντων δίκαιε Κύριε· τῆς οὖν δικαίας σοῦ ὀργῆς,  τὰ κύματα ἄνες, σὸν πλάσμα ἐλεῶν.

Ὁ Οἶκος

Ἡ πηγὴ τῶν οἰκτιρμῶν, καὶ τῆς φιλανθρωπίας τὸ ἀνεξιχνίαστον πέλαγος, καὶ τῆς  μακροθυμίας καὶ χρηστότητος ἡ ἄπειρος ἄβυσσος, πολυεύσπλαχνε Κύριε, σοῦ δεόμεθα, καὶ σὲ ἱκετεύομεν· οἴκτειρον τοὺς συντετριμμένους ἡμᾶς καὶ  τεταπεινωμένους, ἐλέησον καὶ ὑπὸ τῆς φοβερᾶς τοῦ Σεισμοῦ ἀπειλῆς τεθορυβουμένους, καὶ τρόμῳ πολλῷ καὶ φόβῳ συνεχομένους ἐπίσκεψαι, καὶ λύτρωσαι ἐκ ταύτης, καὶ παντοίου ἀλλοῦ καὶ δεινοῦ κινδύνου καὶ κακώσεως, καὶ πάσης ἄλλης δικαίας σοῦ ὀργῆς τὰ κύματα ἄνες, σὸν πλάσμα ἐλεῶν.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ

Μάρτυς Χριστοῦ Δημήτριε, ὡς ποτὲ τοῦ Λυαίου, τὴν ὀφρὺν καὶ τὴν ἔπαρσιν, καὶ τὸ ἵππειον θράσος, καθεῖλες χάριτι θείᾳ, τὸν γενναῖον κρατύνας, ἐν τῷ σταδίῳ Νέστορα, τοῦ Σταυροῦ τῇ δυνάμει, οὕτω κἀμέ, ταῖς εὐχαῖς σου κράτυνον Ἀθλοφόρε΄ κατὰ δαιμόνων πάντοτε, καὶ παθῶν ψυχοφθόρων.

Λυαίου τὴν ἀπόνοιαν, καὶ μανιώδη ἔπαρσιν, τῇ τοῦ Σταυροῦ δυναστείᾳ, καὶ ταῖς εὐχαῖς Δημητρίου, τοῦ πανενδόξου Μάρτυρος, καθεῖλες Νέστορ πρότερον, τὰ πάθη τροπωσάμενος, καὶ Μάρτυς ἄριστος ὤφθης, Χριστοῦ σοφὲ ἀθλοφόρε.

«Κάποτε ο Χριστός, ενώ δίδασκε στο ιερό...»! --Βίντεο: ο Μ. Θεοδωράκης στην νεολαία του Ι. Μεταξά)!

Πως γίνεται ο "φασίστας Μεταξάς" να κήρυξε τον "πόλεμο στον φασισμό";

Κάποτε ο Χριστός, ενώ δίδασκε στο ιερό, ήρθαν κοντά του οι αρχιερείς και τον ερώτησαν αγανακτισμένοι:

    «Με ποια εξουσία τα κάνεις όλα αυτά; Ποιος σου έδωσε αυτή την εξουσία;»

     Και ο Χριστός τους απάντησε: «Θα σας ρωτήσω και εγώ έναν λόγο, και αν μου απαντήσετε, θα σας πω και εγώ με ποια εξουσία τα κάνω αυτά. Το βάπτισμα του Ιωάννη (του Προδρόμου) από πού ήταν; Από τον Ουρανό ή από τους ανθρώπους;»

     Εκείνοι τότε άρχισαν να σκέπτονται μέσα τους, λέγοντας: «Αν πούμε: Από τον Ουρανό, θα μας πει: Γιατί, λοιπόν, δεν πιστέψατε σ' αυτόν; Αν, όμως, πούμε: Από τους ανθρώπους, φοβόμαστε το πλήθος, επειδή, όλοι έχουν τον Ιωάννη ως προφήτη».

    Και του απάντησαν: «Δεν ξέρουμε».

    Κι Εκείνος τους είπε: «Ούτε εγώ σας λέω με ποια εξουσία τα κάνω αυτά». (Ματθαίος 21:23-27)

Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά;

Γιατί κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, ακούγεται (από αριστερούς, χαζοδεξιούς και αντιλαλεί το τηλεόπληκτο πόπολο) το χιλιοειπωμένο «οι Έλληνες πολέμησαν εναντίον του φασισμού» ή «η Ελλάδα είπε ΟΧΙ στο φασισμό».

Ο υπουργός μισελληνικής προπαγάνδας και απεθνοποίησης της παιδείας, πέρσι μας διαφώτισε ότι, «…το έπος της 28ης Οκτωβρίου, ήταν ένας πόλεμος αντίστασης στο φασισμό και μέρος του ευρύτερου αντιφασιστικού αγώνα στην Ευρώπη».

Μάλιστα. Καταρχάς τίθεται το εύλογο ερώτημα:

Δηλαδή αν ο εχθρός είχε π.χ. δημοκρατικό πολίτευμα, θα τον αφήναμε να περάσει;

Εάν έκαναν την εισβολή οι μπολσεβίκοι θα κάναμε αντίσταση;  

Η Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1940, πολέμησε έναν εχθρό, έναν ξένον εισβολέα που της επιτέθηκε και απείλησε την εδαφική της ακεραιότητα, χωρίς να του ζητήσει πιστοποιητικό πολιτικών ή κοινωνικών φρονημάτων.

Κι εγώ νόμιζα ότι ευρίσκεται εις πόλεμον "με τον φασισμόν"

Και φυσικά το ΟΧΙ δεν το είπε ο λαός. Το είπε ο Μεταξάς**.

Μα μισό λεπτό, ο Μεταξάς δεν ήταν «φασίστας»;

Εάν ήταν φασίστας, πως έκανε αντίσταση κατά του φασισμού;

Διαβάζουμε στην wikipedia:

Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου μπορεί να χαρακτηριστεί ως δεξιό αυταρχικό και ως πατερναλιστικό. Παρά τις επιρροές του από τον φασισμό και τον ναζισμό, η 4η Αυγούστου δεν ταυτίζεται με τα καθεστώτα της ναζιστικής Γερμανίας και της φασιστικής Ιταλίας. Εξάλλου, δεν υιοθετούσε τις φυλετικές-ρατσιστικές διακρίσεις του ναζισμού (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι επιτρεπόταν στους Έλληνες Εβραίους η συμμετοχή στην ΕΟΝ). Μια ακόμα σημαντική διαφορά ήταν ο αντι-ιμπεριαλιστικός λόγος του καθεστώτος και του Μεταξά.

Ο εθνικισμός ήταν ίσως το πιο κύριο χαρακτηριστικό του καθεστώτος, έχοντας επιρροές από τη δικτατορία του Σαλαζάρ στη Πορτογαλία και του στρατοκρατικού "Εστάντο Νόβο" στη Βραζιλία.

Ο Μεταξάς είχε στόχο έναν νέο "Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό". Οι οπαδοί του καθεστώτος θεωρούσαν ότι οι σύγχρονοι Έλληνες οφείλουν να είναι οι συνεχιστές του Αρχαίου (Α΄) και του Βυζαντινού (Β΄) Πολιτισμού.

Οπότε, ή ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας και άρα έκανε αντίσταση κατά του φασισμού (οπότε του αξίζει κάθε τιμή από το «δημοκρατικό τόξο») ή ήταν φασίστας, αλλά προτίμησε να υπερβεί την ιδεολογία του και να κηρύξει τον πόλεμο στους ομοϊδεάτες του, για χάρη της πατρίδας*, οπότε πάλι του αξίζει τιμή.  

Το πιθανότερο βέβαια, εάν τεθούν τέτοιες ερωτήσεις στους ινστρούχτορες της προπαγάνδας να απαντήσουν κι εκείνοι: «Δεν ξέρουμε».

* κάτι που δεν θα έκανα οι εγχώριοι οπαδοί του μπολσεβικισμού, εάν έκανε επίθεση η «μαμά» Μόσχα ή οι δορυφόροι της.

** Βίδεον. Ωχ! ωχ! ωχ!

ΚΟ

Πηγή

Λεπτομέρειες!!! Γεμίσαμε «Εκκλησίες»! «Εκκλησίες», «εκκλησίες», «εκκλησίες»!!!

Μετὰ τὴν Κολυμπάριο Σύνοδο ποιός δίνει σημασία στὸ πῶς θεωρεῖ τὸ ἐπίσημο site τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὸ προτεσταντικὸ μόρφωμα τοῦ CCME;

Συνάντηση Αρχιεπισκόπου με μέλη της Επιτροπής Εκκλησιών για τους Μετανάστες στην Ευρώπη (CCME) 25.10.2016

Με μέλη της Επιτροπής Εκκλησιών για τους Μετανάστες στην Ευρώπη (CCME) συναντήθηκε σήμερα ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

Τα μέλη της CCME, με επικεφαλής την Πρόεδρο και την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής και μέλη από Γαλλία, Νορβηγία, Ρουμανία, Ελβετία και Γερμανία συνεδρίασαν στην Αθήνα μετά από πρόσκληση της Εκκλησίας της Ελλάδος και συγκεκριμένα του Κέντρου Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών - Οικουμενικού Προγράμματος Προσφύγων της Εκκλησίας της Ελλάδος…

Παρόντες στη συνάντηση ήταν ο Διευθυντής του Κέντρου Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών - Οικουμενικού Προγράμματος Προσφύγων, Πανοσ. Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Συμεωνίδης, η προϊσταμένη του Κέντρου κυρία Ευθαλία Παππά, ο κ. Αντ. Παπαντωνίου, επίτιμος πρόεδρος της CCME και άλλοι συνεργάτες του Κέντρου.

Πηγή: http://www.ecclesia.gr/epikairotita/main_epikairotita_next.asp?id=1958

____________________________________________________

Επίσκεψη (15-17/9/2015) στην Ελλάδα (Θεσσαλονίκη, Ειδομένη, Αθήνα) εκκλησιαστικής αντιπροσωπείας από Μεγάλη Βρετανία και Ιρλανδία μαζί με εκπροσώπους του CCME. Συμμετείχαν ο Αγγλικανός Επίσκοπος Ευρώπης, David Hamid, ο Επίσκοπος της Κοπτικής Εκκλησίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, Abna Angealos, ο Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής Churches together in Britain and Ireland / Εκκλησίες Μαζί στη Βρετανία και Ιρλανδία, πάστορας Bob Fyffe, ο Torsten Moritz, από CCME, Βρυξέλλες, δημοσιογράφοι κλπ. Στην Αθήνα συναντήθηκαν και με τον Σεβασμιώτατο Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως ενώ το πρόγραμμα …είχε οργανώσει η προϊσταμένη του ERP, κ. Ευθαλία Παππά.

Πηγή: http://www.ecclesia.gr/greek/koinonia/kspm_photos.html

____________________________________________________

  

Οι Ευρωπαϊκές Εκκλησίες για την τρομοκρατία και το προσφυγικό

Από 25 μέχρι 27 Νοεμβρίου 2015 η Διοικούσα Επιτροπή του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών συνεδρίασε στην Ιερή Πόλη Ετσμιατζίν της Αρμενίας, φιλοξενούμενη από την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία.

Η επίσκεψη στην Αρμενία έδωσε την ευκαιρία για μια σειρά από σημαντικές στιγμές, όπως η ακρόαση με την Α.Α. τον Πατριάρχη Καρεκίν Β’ στη Μητρική Έδρα της Ιεράς Πόλεως του Ετσμιατζίν και το προσκύνημα στο Μνημείο και το Μουσείο της Αρμενικής Γενοκτονίας στο Ερεβάν, όπου έγινε κατάθεση στεφάνου για την επέτειο των 100 χρόνων από την έναρξη της Γενοκτονίας…

Η Διοικούσα Επιτροπή ανταποκρίθηκε στη σύγχρονη προσφυγική κρίση με τη δημόσια δήλωση «Μια Ευρώπη ειρήνης και φιλοξενίας», που ακολουθεί:

Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών

Την Εκκλησία της Ελλάδος εκπροσώπησε ο αρχιμανδρίτης Ιγνάτιος Σωτηριάδης, γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Διορθοδόξων και Διεκκλησιαστικών Θεμάτων.

Διοικούσα Επιτροπή

Ιερά πόλις Etchmiadzin–Αρμενία, 25-27 Νοεμβρίου 2015

Δήλωση

Μια Ευρώπη ειρήνης και φιλοξενίας

…………………………………

Οι Εκκλησίες της Ευρώπης πρέπει να είναι φωνή ειρήνης και φιλοξενίας σε αυτούς τους δυσχείμερους καιρούς. Απορρίπτουμε οιανδήποτε απόπειρα να μετατραπεί η Ευρώπη σε φρούριο και καταδικάζουμε όλες τις πράξεις βίας, εχθρότητος, και αποκλεισμού εναντίον προσφύγων. Η Διοικούσα Επιτροπή έχει ωστόσο επίγνωση ότι η προσφυγική κρίση εγείρει τεράστιες προκλήσεις στα μέλη της όσον αφορά τις ευθύνες τους σχετικώς με την ενσωμάτωση.

Πηγή

Το Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών καλείται να διακηρύξει και να βιώσει και εφαρμόσει το Ευαγγέλιο, υποστηρίζοντας ένα όραμα περί Ευρώπης ως ηπείρου διαβιούσης εν ειρήνη με τον εαυτό της και τους γείτονές της, εξασφαλίζοντας τη ζωή και την ευημερία όλης της ανθρωπότητος. Ως Εκκλησίες, κινούμενες προς στενότερη συντροφική σχέση και μεγαλύτερη ενότητα, καλούμεθα να βιώσουμε και να εφαρμόσουμε την βιβλική επιταγή να οικοδομούμε γέφυρες, να τρέφουμε τους πεινώντες και να υποδεχόμεθα τους ξένους. Αυτό ακριβώς το όραμα το οποίο εμπνέει εκατομμύρια Ευρωπαίων να εργασθούν για την ειρήνη και να προσφέρει χριστιανική φιλοξενία. Το όραμα αυτό προσελκύει επίσης πολλούς στα σύνορά μας επ’ ελπίδι καλυτέρας ζωής εντός των συνόρων αυτών. Κατ’ αυτές τις ημέρες σκότους, οι λέξεις του Χριστού φωτίζουν το δρόμο μας: «ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε».

Μητέρα Εκκλησία Ιεράς πόλεως Etchmiadzin, 27 Νοεμβρίου 2015

[Μετάφρασις εκ του αγγλικού:
Δρ Νικόλαος Κ. Πετρόπουλος, M.St., D.Phil. {Oxon.}

Πηγή

Κι ἕνας σχολιασμὸς ἀπὸ eleysis-ellinwn.gr

Έτσι προωθείται η ισλαμοποίηση στην Ελλάδα…

Ποιοι επισκέφτηκαν την Αρχιεπισκοπή

  Με μέλη της Επιτροπής Εκκλησιών για τους Μετανάστες στην Ευρώπη (CCME) συναντήθηκε χθες ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

   Τα μέλη της CCME δήλωσαν την συμπαραστάσή τους στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας ότι τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πρέπει να υπάρξουν βιώσιμες λύσεις για τους «πρόσφυγες» που έχουν φτάσει στη χώρα μας.

Άραγε έχει γνώση η εκκλησία για τον πρόσφατο ξυλοδαρμό κοπέλας στην Ηλεία από μουσουλμάνους και το σχέδιο ισλαμοποίησης της χώρας;

Περί Κολυμβαρίου το ανάγνωσμα, Κρίτων Δ. Ιακώβου

Περί Κολυμβαρίου το ανάγνωσμα

Κρίτων Δ. Ιακώβου, δρ φαρμακοποιός

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

  Στις 17 Οκτωβρίου άρχισαν οι ομιλίες της Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ενώσεως (Π.Ο.Ε.) στην αίθουσας αυτής, στην οδό Κάνιγγος 10, με ομιλητή τον Αρχιμ. π. Σαράντη Σαράντο. Ο γράφων παρακολούθησε την εξαιρετική ομιλία του πανοσιολογιώτατου πατρός Σαράντη και επιθυμεί να μοιραστεί με σας τις εντυπώσεις και τις σκέψεις του.

    Ο πανοσιολογιώτατος μας διαφώτισε πλήρως με τα λεγόμενά του για την ληστρική και αμερικανοκινούμενη «Μεγάλη» και «Αγία» Σύνοδο (οι χαρακτηρισμοί είναι του γράφοντος και όχι του Αρχιμανδρίτη, ο οποίος ήταν πολύ προσεχτικός και ήπιος στις εκφράσεις του). Ο ομιλητής λοιπόν μας διάβασε και αποσπάσματα από την ανοιχτή επιστολή που έστειλε στον Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο γιά τή Σύνοδο τῆς Κρήτης, ορισμένα από τα οποία σας παραθέτω:

«Πῶς ἄλλαξε ἄρδην ἡ ὀρθόδοξη δομή τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἀπό Συνοδική-δημοκρατική ξαφνικά γίνεται ὁμάδα δέκα Προκαθημένων μέ ἀνώτατο τόν πρῶτο τῶν πρώτων. Πότε ἡ Ἁγία Ὀρθοδοξία μας εἶχε ἕνα ἀνώτατο παπίζοντα ἄρχοντα, ἀμέσως κατευθύνοντα σέ «ὁμόφωνη» συμφωνία τούς κάτωθεν αὐτοῦ δέκα Προκαθημένους καί ἐμμέσως καθοδηγοῦντα τούς εἴκοσι τέσσερις ὑπ’ αὐτούς Μητροπολῖτες ἑκάστης τοπικῆς Ἐκκλησίας;

Πῶς τόσο ξαφνικά, τόσο ἄνετα καί ἀδιαμαρτύρητα ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἑλλάδος κόπηκε σέ τρία κομμάτια;

α. Προκαθήμενος

β. 24 Μητροπολῖτες πού εἶχαν τό δικαίωμα νά παραστοῦν στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» χωρίς ψῆφο και

γ. Οἱ ὑπόλοιποι, πού δέν τούς ἐπετράπη νά ἔχουν οὔτε παράσταση, οὔτε φωνή, οὔτε ψῆφο. Καί αὐτό ἦταν μεθοδευμένο ἀπό τόν κανονισμό τῆς Συνόδου γιά ὅλες τίς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Ὅταν

Ανώμαλη προσγείωση για τους εύπιστους! Αν οι αντιδράσεις ήσαν μέχρι εδώ και τελικά ξεφουσκώσουν, τότε, οι νεοταξικές-οικουμενιστικές προτάσεις πέρασαν!

Τρία βήματα για να διασωθεί το χριστιανικό μάθημα των Θρησκευτικών

του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου

Η συνάντηση Αρχιεπισκόπου–Πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου στέφθηκε με πλήρη επιτυχία. Επιτυχία για τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Παιδείας που δεν έκαναν βήμα πίσω στο ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Η εντολή εφαρμογής των νέων προγραμμάτων σπουδών συνεχίζει να ισχύει. Από τα παλαιά βιβλία χρησιμοποιούνται μόνο όσα αποσπάσματα συνάδουν με το πνεύμα του νέου προγράμματος σπουδών. Ο Αρχιεπίσκοπος δεν πέτυχε τον σκοπό για τον οποίο πέρασε την πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου. Αυτός ο σκοπός ήταν η αναστολή εφαρμογής των νέων προγραμμάτων σπουδών. Ακόμη

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς:

Ἕνας τρόπος ἄγνωστος σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἁγίους ὅλων τῶν αἰώνων.

Πηγή

Ἡ μεγαλύτερη προδοσία καί ὁ χειρότερος συμβιβασμός ὅλων τῶν αἰώνων στήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι αὐτός πού ἔγινε στήν διετία 1991-1993, κατά τήν ὁποία ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἔγκυρα στό Σαμπεζύ καί στό Μπελαμέντ τοῦ Λιβάνου τά μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καί τῶν Παπικῶν ἀντιστοίχως.

Αὐτό σημαίνει ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι οἱ Παπικοί καί οἱ Μονοφυσίτες, χωρίς να ἀποκηρύξουν οὐδεμία αἵρεσι καί παραμένοντας ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκονται, ἔχουν τό ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖο τούς ἁγιάζει τά μυστήρια πού τελοῦν, ἀφ’ ἑτέρου οἱ Πατέρες καί οἱ Σύνοδοι πού τούς ἀπέκοψαν ἀπό τήν Ἐκκλησία καί τούς ἀνεθεμάτισαν ἦσαν, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, παρανοϊκοί καί διέπραξαν τό μεγαλύτερο ἔγκλημα τῶν αἰώνων,  ἐφ’ ὅσον ἀπέκλεισαν ἀπό τήν σωτηρία καί τήν Ἐκκλησία διά μέσου τῶν αἰώνων ἄπειρα πλήθη ἀνθρώπων.

Ἐπί πλέον δε μέ αὐτές τίς ἀποφάσεις ἐδείξαμε ὅτι, τό νά εἶναι κάποιοι ἐντός ἤ ἐκτός Ἐκκλησίας καί νά ἔχουν ἔγκυρα ἤ ἄκυρα μυστήρια, δέν εἶναι θέμα κατ’ ἐξοχήν Ὀρθοδόξου πίστεως καί αἱρέσεως ἀντιστοίχως, ἀλλά θέμα τό ὁποῖο ρυθμίζεται ἀπό κάποια Σύνοδο ἤ διμερῆ ἐπιτροπή καί βεβαίως ἕνας τρόπος ἄγνωστος σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἁγίους ὅλων τῶν αἰώνων.

Δημητριάδος: «Όποιοι τα βάζουν με την αλήθεια της πίστεως και θέλουν να φέρουν τη δική τους άποψη περί της Εκκλησίας, ηττῶνται».

   Δίκιο ἔχεις κ. Ἰγνάτιε. Ὅλοι ἐσεῖς ποὺ τὰ βάζετε μὲ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ θέλετε νὰ φέρετε τὴ δική σας ἄποψη περὶ Ἐκκλησίας, δηλ. νὰ ἐπιβάλλετε τὴν Παναίρεση,  στὸ τέλος θὰ ἡττηθεῖτε!

Με λαμπρότητα και ιεροπρέπεια η Τοπική μας Εκκλησία τίμησε την μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου.
Την παραμονή της εορτής ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος χοροστάτησε στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αλμυρού, παρουσία της Υφυπουργού Μεταφορών, Υποδομών & Δικτύων κ. Μαρίνας Χρυσοβελώνη, του Δημάρχου κ. Δημητρίου Εσερίδη, του Βουλευτού Μαγνησίας κ. Χρήστου Μπουκώρου, εκπροσώπων των Στρατιωτικών και Αστυνομικών Αρχών και μεγάλου πλήθους πιστών.
Στη διάρκεια του Εσπερινού, ο κ. Ιγνάτιος τέλεσε την Χειροθεσία δύο νέων Αναγνωστών και αναφέρθηκε στο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας μας στα παιδιά που διακονούν στο Ιερό Βήμα κατά τη Θεία Λατρεία, ένα έργο που επιτελούσε και ο Άγιος Δημήτριος, αναλαμβάνοντας την πνευματική καθοδήγηση των νέων της τότε Θεσσαλονίκης.
«Το έργο του αυτό», τόνισε ο Σεβασμιώτατος, «έγινε αφορμή να συλληφθεί και να φυλακιστεί, να υποστεί την τρομοκρατία της πολιτικής εξουσίας».
Αναφέρθηκε στην ιστορία του Νέστωρα, ο οποίος με την ευχή του Δημητρίου κατατρόπωσε τον Λυαίο.
«Τελικά και οι δύο οδηγηθήκαν στο Μαρτύριο, γιατί οι άνθρωποι της εξουσίας νόμιζαν ότι με τη βία και το αίμα θα κυριαρχήσουν. Αυτό συμβαίνει πάντα με εκείνους που κατέχουν την εξουσία και νομίζουν ότι με τη βία θα επιβληθούν. Το αντίθετο επιτυγχάνουν, γιατί όποιος τα βάζει με την αλήθεια της πίστεως ηττάται, όπως ο Νέρωνας, ο Διοκλητιανός και οι μιμητές τους στους αιώνες».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο κ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε στο αίμα

Βαρθολομαίος: Χρέος και όσων απουσίαζαν από την Πανορθόδοξη να εφαρμόσουν τις αποφάσεις της!

Δηλώνει …διάδοχος τοῦ ἁγίου

Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου!!!

.

Φυσικά, ὡς γνήσιος αἱρετικός, τί ἄλλο θὰ ἔκανε παρὰ νὰ ἐπιμένει στὴν ἑδραίωση τῆς Παναιρέσεως! Δηλώνει διάδοχος τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου! Καὶ εἶναι· ἀλλὰ διάδοχος τοῦ θρόνου, ὄχι ὅμως καὶ τοῦ τρόπου τῆς βίωσης τῆς ὀρθόδοξης ἀλήθειας!

      Διακηρύττει ὅτι ἀποκορύφωμα τῆς Πατριαρχίας του εἶναι ἡ ληστρικὴ Σύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου, καὶ ὑπενθυμίζει ὅτι εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀποδοχὴ τῶν αἱρετικῶν ἀποφάσεών της, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν, λέει, τὴν "ταυτότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας"! Δὲν παραλείπει δέ, νὰ μᾶς θυμήσει τὴν ἐπίσκεψη τοῦ «Ἁγιωτάτου Πάπα Φραγκίσκου»!

   Αὐτὸς λοιπόν ἐπιμένει ὅτι εἶναι αἱρετικός, καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές ἐπιμένουν νὰ κοινωνοῦν μαζί του καὶ νὰ τὸν μνημονεύουν!

Βαρθολομαῖος:

Χρέος καὶ ὅσων ἀπουσίαζαν ἀπὸ τὴν Πανορθόδοξη νὰ ἐφαρμόσουν τὶς ἀποφάσεις της!

Τις ευχαριστίες του σε όσους τον βοήθησαν τα 25 χρόνια της θητείας του στον οικουμενικό θρόνο παραθέτει σε εγκύκλιό του ο Οικ. Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ενώ χαρακτηρίζει αποκορύφωμα της πατριαρχικής του θητείας την Αγία & Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης, ενώ χαρακτηρίζει χρέος και όσων απουσίαζαν να εφαρμόσουν τις αποφάσεις της. Μιλάει ακόμη για τους διαλόγους, την τρομοκρατία, τον πόλεμο, το προσφυγικό, την οικονομική κρίση και βέβαια για το περιβάλλον. 

Συγκεκριμένα αναφέρει: 

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ: Θέλουν πλουραλιστικό γνωσιολογικό μάθημα Θρησκευτικών, μόνο όμως για τα Ορθόδοξα παιδιά

Πηγή

Το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το έτος 1987!

Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ.
Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέριά της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου.

Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. Μια ομήγυρις περίπου δέκα γυναικών, μπροστά στην λάρνακα, έψελνε την παράκληση του Αγίου. Μοναδικός κληρικός που παρευρισκόταν, ο νεαρός και νεοχειροτονηθείς διάκονος του ιερού ναού μαζί με την διακόνισσα-σύζυγό του.
Ο τότε προϊστάμενος του ναού και νυν μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, τους είχε παραγγείλει να βρίσκονται εκεί και να τον περιμένουν.
Ξαφνικά, οι γυναίκες που έψελναν την παράκληση άρχισαν να φωνάζουν! Ο διάκονος έτρεξε κοντά τους και αυτές, με ανάμικτα συναισθήματα, του έδειξαν την λάρνακα! Ήταν λουσμένη κυριολεκτικά με ένα ελαιώδους συστάσεως μύρο (λέω μύρο γιατί η ευωδία του ήταν ασύγκριτη).
Θα έλεγε κανείς με σιγουριά, ότι κάποιος άδειασε επάνω της τουλάχιστον δυο "κουβάδες" αρωματικό υγρό (χρησιμοποιώ την λέξη "κουβάδες" για να γίνει κατανοητό ότι η ποσότητα του μύρου που γλυστρούσε στα συμπαγή τοιχώματα της αργυρής λάρνακας με τις ανάγλυφες παραστάσεις, ήταν μεγάλη).
Ο διάκονος για μια στιγμή σάστισε: ο Άγιος μυροβλύζει! Χωρίς να αμφιβάλει καθόλου για το θαύμα, και ευρισκόμενος σε μια κατάσταση χαράς, έκπληξης και ενθουσιασμού, έτρεξε να φέρει

Ο Άγιος Δημήτριος

Εις την «θεοφύλακτον τῶν Θεσσαλονικέων μητρόπολιν», «ὑπερβαλλόντως ὑπερέχουσαν πλούτῳ τε καὶ ποικίλῳ καὶ ἀνθρώποις συνετοῖς καὶ χριστιανικωτάτοις», εγεννήθη και εμεγάλωσεν ο ωραιότερός της καρπός, «ὁ χαρίεις τὴν μορφήν, ψυχὴν δὲ χαριέστατος, ἡδὺς τὸ φθέγμα, τὸν τρόπον ἡδύτερος, γλυκὺς τὸν λόγον, τὸ ἦθος δὲ γλυκύτερος» Μεγαλομάρτυς του Χριστού Δημήτριος κατά τους χρόνους της βασιλείας του Διοκλητιανού και Μαξιμιανού Ερκουλίου (284-305 μ. Χ.) έχοντας ορίσει Καίσαρα Αχαΐας και Μακεδονίας τον Μαξιμιανό Γαλέριο. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Διοκλητιανός παρακινούμενος από τον Καίσαρα Γαλέριο, μέλος της «Τετραρχίας», εξαπέλυσε αληθινό πόλεμο εναντίον των χριστιανών. Ο χριστιανισμός που είχε εξαπλωθεί από την Παλαιστίνην έως τον Πόντο και από την Μικρά Ασία έως την κυρίως Ελλάδα και την Ιταλίαν, έχει να επιδείξει τη εποχή αυτή αναρίθμητες θυσίες και μαρτυρικούς θανάτους σε πόλεις όπως η Αλεξάνδρεια, η Σμύρνη, η Αντιόχεια, η Θεσσαλονίκη, αλλά και σε περιοχές όπως η Κρήτη και η Κύπρος, με αποτέλεσμα η εποχή αυτή να μείνει γνωστή στην ιστορία ως «εποχή μαρτύρων» του χριστιανισμού.    Με τον ερχομό του 4ου αι. ο χριστιανισμός είχε ήδη εδραιωθεί στην πόλη της Θεσσαλονίκης με πολυάριθμους χριστιανούς και Εκκλησίες οργανωμένες κατά τα πρότυπα της διδασκαλίας των Αγίων Αποστόλων.   Εκλεκτό μέλος της των Θεσσαλονικέων Εκκλησίας ήτο και ο Άγιος Δημήτριος, ο οποίος προήρχετο από ευσεβείς γονείς, από τους πλέον επισήμους «ἄρχοντας τῶν Μακεδόνων», «πατέρας θαυμαστῷ τῷ γένει, πολύ δὲ τῇ ψυχῇ θαυμαστότερος». Είχε δε προικιστεί παρά του Δωρεοδότου παντός αγαθού με πλήθος σωματικών και πνευματικών χαρισμάτων. «Γένους σεμνότητος, οὐσίας ἀφθόνου, ἰσχύος σώματος, κάλλους ἰσότης, ἠθῶν εὐγένεια καὶ ἡ διὰ πάντων τούτων ἁρμονία καὶ σύμβασις». Στα χαρίσματα αυτά προσετέθη η μόρφωση και η παιδεία, «ἡ τῶν λόγων ἄσκησις ἐγγὺς συνέφυ».

Με την πνευματικήν του υπεροχή, την ωραία εμφάνιση, την ευσέβεια και την ηθική του γενναιότητα ο Δημήτριος έγινε πολύ γρήγορα γνωστός σε ολόκληρη την πόλη, «ἀντὶ ψυχῆς τῇ πόλει καθίσταται» και προεβλήθη ως ιδεώδες τελείου ανθρώπου. Καταγινόταν δε κυρίως εις το να μαθαίνει το καλό και να