κ α ί
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν ὁμοφυλοφιλία
καί τήν ἐν Χριστῷ θεραπεία της
katanixis.gr: Όποτε
ανάλογες νεωτερίστικες και ακραιφνώς οικουμενιστικές εκδηλώσεις,
βλέπουν το φως της δημοσιότητας, σκανδαλοποιοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί,
πληγώνουν σοβαρά τους αδελφούς τους.
Οι "προοδευτικοί" και "ανοιχτόμυαλοι" δοκιμάζουν τους παραδοσιακούς. Οι πρωταγωνιστές λίγο πολύ γνωστοί: Οι καριερίστες θεολόγοι του Καιρού, και ο π. Βασίλειος Θερμός.
Οι
μεν παραδίδουν μαθήματα ερειστικής διαλεκτικής, προκαλώντας
ανερυθρίαστα την ευσέβεια του πιστού λαού. Χαρακτηρίζονται από μία
"παπική παρρησία" δαιμονική, που δυστυχώς αποτελεί και τη διαχρονική
σφραγίδα του τύφου των πλανεμένων αιρετικών.
Ο δε πατήρ Βασίλειος, αποτελεί από μόνος του μια τραγική προσωπικότητα.
Άραγε
το βράδυ που προσεύχεται στο καντηλάκι του, μπροστά στην εικόνα της
Παναγιάς, σκέφτεται πως τα χαρίσματα και τα πτυχία του, τα χρησιμοποιεί
προς δόξαν Θεού;
Με τόση σπουδή και τόση ευαισθησία "περί έρωτος και άλλων δαιμονίων", πόσο να στερείται ποιμαντικής διακρίσεως για τους σκανδαλιζόμενους αδελφούς του;
Η στάση του σαν κληρικός, είναι ποιμαντικά ορθή;
Η πρακτική του σαν ιατρός, είναι δεοντολογικά ηθική;
Ανθρωπίνως δεν αναρωτιέται "ποιος είμαι εγώ που θα ακυρώσω τους Πατέρες και την Αγία Γραφή";
Δεν
εννοεί πως ειλικρινή και άγια να είναι τα κίνητρά του, χρησιμοποιείται
από τους ινστρούχτορες του Οικουμενισμού, για την νομιμοποίηση της
ομοφυλοφιλίας και του Νεονικολαϊτισμού, στην Ορθοδοξία;
Αν πάλι όλα τούτα τα πράτει εν επιγνώσει, ο Θεός να μας φυλάει...
Βιβλιοπαρουσίαση στην Πάτρα: Έλξη και πάθος/ Μια διεπιστημονική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας
Oι Εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ και το Βιβλιοπωλείο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ της Πάτρας...
(Ἡ συνέχεια ἐδῶ)
katanixis.gr: Όποτε
ανάλογες νεωτερίστικες και ακραιφνώς οικουμενιστικές εκδηλώσεις,
βλέπουν το φως της δημοσιότητας, σκανδαλοποιοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί,
πληγώνουν σοβαρά τους αδελφούς τους.
Οι "προοδευτικοί" και "ανοιχτόμυαλοι" δοκιμάζουν τους παραδοσιακούς. Οι πρωταγωνιστές λίγο πολύ γνωστοί: Οι καριερίστες θεολόγοι του Καιρού, και ο π. Βασίλειος Θερμός.
Οι
μεν παραδίδουν μαθήματα ερειστικής διαλεκτικής, προκαλώντας
ανερυθρίαστα την ευσέβεια του πιστού λαού. Χαρακτηρίζονται από μία
"παπική παρρησία" δαιμονική, που δυστυχώς αποτελεί και τη διαχρονική
σφραγίδα του τύφου των πλανεμένων αιρετικών.
Ο δε πατήρ Βασίλειος, αποτελεί από μόνος του μια τραγική προσωπικότητα.
Άραγε
το βράδυ που προσεύχεται στο καντηλάκι του, μπροστά στην εικόνα της
Παναγιάς, σκέφτεται πως τα χαρίσματα και τα πτυχία του, τα χρησιμοποιεί
προς δόξαν Θεού;
Με τόση σπουδή και τόση ευαισθησία "περί έρωτος και άλλων δαιμονίων", πόσο να στερείται ποιμαντικής διακρίσεως για τους σκανδαλιζόμενους αδελφούς του;
Η στάση του σαν κληρικός, είναι ποιμαντικά ορθή;
Η πρακτική του σαν ιατρός, είναι δεοντολογικά ηθική;
Ανθρωπίνως δεν αναρωτιέται "ποιος είμαι εγώ που θα ακυρώσω τους Πατέρες και την Αγία Γραφή";
Δεν
εννοεί πως ειλικρινή και άγια να είναι τα κίνητρά του, χρησιμοποιείται
από τους ινστρούχτορες του Οικουμενισμού, για την νομιμοποίηση της
ομοφυλοφιλίας και του Νεονικολαϊτισμού, στην Ορθοδοξία;
Αν πάλι όλα τούτα τα πράτει εν επιγνώσει, ο Θεός να μας φυλάει...
(Ἡ συνέχεια ἐδῶ)Βιβλιοπαρουσίαση στην Πάτρα: Έλξη και πάθος/ Μια διεπιστημονική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίαςOι Εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ και το Βιβλιοπωλείο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ της Πάτρας...
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τήν ἐν Χριστῷ θεραπεία της.
Ἔχοντας ὑπομείνει τή δυσωδία τῶν φρικτῶν συγγραφέων πού παρατίθενται στό βιβλίο «Ἕλξη καί πάθος» εἶναι, φρονῶ, ἀναγκαῖο νά παραθέσουμε τή διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων σχετικά μέ τή μανία τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Βέβαια λίγα πράγματα ἀναφέρουν σχετικῶς οἱ Πατέρες ἀκολουθώντας τόν Ἀπόστολο πού γράφει «τά γάρ κρυφῇ ὑπ΄αὐτῶν γινόμενα αἰσχρόν ἐστί καί λέγειν». Ὡς βάση θά χρησιμοποιήσουμε τήν προαναφερθεῖσα ἑρμηνεία τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή. Πάνω στόν καμβᾶ αὐτόν θά συμπληρώσουμε καί ψηφίδες ἀπό τή διδασκαλία καί ἄλλων Πατέρων.
Ι. Ὁ Θεός ἔθεσε ὅρια ἀπαράβατα στήν ἐρωτική ἐπιθυμία.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης θεωρεῖ τήν ὁμοφυλοφιλία,
«τήν κατά τῶν ἀρρένων μανία», ὡς τό πλέον «ἄτιμο» πάθος, πού ἀποτελεῖ
«ὕβριν» κατά τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως Αὐτό ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι εἶναι
«παρά φύσιν». Κάνει γι΄ αὐτό μία διάκριση. Ἄν καί εἶναι πεσμένη ἡ
ἀνθρώπινη φύση, στή φθορά στήν ἁμαρτία καί στό θάνατο ὑπάρχουν καί
παραμένουν «ὅρια» στήν ἐρωτική ἐπιθυμία καί τίς σχέσεις ἀνδρός καί
γυναικός.
Ὑπάρχει ἕνας νόμος φυσικός στόν ὁποῖο
ὑπόκεινται ὅλοι οἱ



















