Αντίθετη με τους ύμνους της σημερινής εορτής η βιοτή των Ποιμένων!

Οἱ ἐπίσκοποι ἔχουν πάρει διαζύγιο

ἀπὸ τοὺς Ἁγίους τῆς Ὀρθόδοξης

τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας!

  

Σὲ κάθε μεγάλη ἑορτὴ τῶν Ἁγίων ἐκείνων ποὺ ἔζησαν σὲ καιροὺς αἱρέσεων, διαπιστώνουμε τὴν τεράστια ἀπόσταση ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ αὐτούς. Τὰ Συναξάριά τους καὶ τὰ τροπάριά τους μᾶς πληροφοροῦν καὶ μᾶς διδάσκουν, μὲ ποιόν τρόπο ἀντιμετώπισαν νικηφόρα τὶς αἱρέσεις.

Στὴ συνέχεια, παραθέτουμε λίγα τροπάρια καὶ φράσεις ἀπὸ τὸν Ἑσπερινὸ καὶ τὸν Ὄρθρο τῶν ἑορτῶν τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου καὶ Κυρίλλου ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε, στὰ ὁποῖα φαίνεται καθαρά ὅτι οἱ Ἅγιοι δὲν ἀδιαφόρησαν (ὡς οἱ πλεῖστοι τῶν συγχρόνων Ποιμένων), ἀλλὰ ἀγωνίστηκαν σκληρὰ ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῆς ἐποχῆς του.

Πρὸς τοῦτο ὑπέστησαν «διωγμούς, ὑπέμειναν κινδύνους» προκειμένου νὰ ἐκδιώξουν τὶς αἱρέσεις καὶ νὰ «διασώσουν» τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν «ἀσέβεια» τῆς αἱρέσεως.

Δυστυχῶς οἱ σύγχρονοι Ποιμένες (κι ὅσοι τοὺς ἀκολουθοῦμε ναζί τους) γι’ αὐτὸ θὰ κριθοῦμε, διότι τίποτα ἀπὸ αὐτὰ δὲν κάνουν. Ἔχουν ἀφήσει τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας στὰ χέρια τῶν αἱρετικῶν, γιατὶ εἶναι «μισθωτοὶ ποιμένες» καὶ δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ, δὲν θέλουν νὰ διωχθοῦν γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ τὸ Εὐαγγέλιό του, ἀλλὰ ἐνδιαφέρονται μόνο γιὰ τὸ δεσποτικό τους θρόνο.  

Διωγμοὺς ἐκαρτέρησας, καὶ κινδύνους ὑπέμεινας, θεορρῆμον Ὅσιε Ἀθανάσιε, ἕως τὴν πλάνην ἐξώρισας, Ἀρείου τὴν ἄθεον, καὶ τὴν ποίμνην τῆς αὐτοῦ, ἀσεβείας διέσωσας, ὁμοούσιον, τῷ  Πατρὶ δογματίσας τὸν Υἱόν τε, καὶ τὸ Πνεῦμα ὀρθοδόξως, ἱερουργὲ ἱερώτατε.

Ἀστραπαῖς τοῦ κηρύγματος, τοὺς ἐν σκότει ἐφώτισας, καὶ τὴν πλάνην ἅπασαν ἀπεδίωξας, προκινδυνεύων τῆς πίστεως, στερρὲ Ἀθανάσιε, ὡς ποιμὴν ἀληθινός, ὡς ἑδραίωμα ἄσειστον, παναοίδιμε, τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας· διὰ τοῦτο, συνελθόντες σε τιμῶμεν, μελῳδικῶς ἀγαλλόμενοι. 

«Έως πότε υψωθήσεται...;».

ΕΚΠΟΜΠΗ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

  Σε εκπομπή περιφερειακού τηλεοπτικού σταθμού φιλοξενήθηκε ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων Γεώργιος Τάτσιος. To με θέμα ήταν η διαπραγμάτευση και οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν από την παράδοση του ονόματος στους σκοπιανούς. Σύμφωνα με τον κ. Τάτσιο θα είναι να προσφύγουν οι Σκοπιανοί στον ΟΗΕ για να διεκδικήσουν την αυτονόμηση της Ελληνικής Μακεδονίας υπό τις ευλογίες των προδοτών της ενδοχώρας.

    Τέλος κάλεσε σε συμμετοχή στα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό καθώς και σε υποβολή ηλεκτρονικής υπογραφής στο onomasia.gr

Πηγή

Τοιχογραφία του 1568 στο Άγιον Όρος χαρακτηρίζει τον Αλέξανδρο ως «βασιλέα των Ελλήνων»

Mural of 1568 on Mount Athos calls Alexander “king of Hellenes” Από την ελληνική εφημερίδα «Καθημερινή». 
 Η τοιχογραφία χρονολογείται από το 1568 και βρίσκεται στην Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους.
 Η Μονή Δοχειαρίου φαίνεται ότι ανάγεται στα πρώτα χρόνια του 11ου αιώνα. 

Μακεδονία, Χριστόδουλος, Ιερώνυμος και Σία!

Δεσποτική παράνοια

– Στην γραμμή του Αρχιεπισκόπου (εκτός από τον Θεσ/νίκης Άνθιμο) και ο Πατρών Χρυσόστομος, εμπλέκει αναισχύντως με τις θέσεις του και τον Πατραϊκό λαό.

    Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι λέει ο σοφός λαός.

    Για την Ιερά Μητρόπολη Πατρών οι εθνικοφρονικές ‘κορώνες’ σταματάνε κάπου εδώ.  Όχι βέβαια ότι θα τις χάσουμε, αλλοίμονο, απλά τώρα μάθαμε ότι είναι…. ‘καλουπιασμένες’. Αφού χορτάσαμε στα ‘ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ’, ‘ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ’, ‘ΖΗΤΩ’, ‘ΖΗΤΩ’, ‘ΖΗΤΩ’, την ώρα που καιγότανε το σπίτι μας μετά την ψευδοσύνοδο της Κρήτης, τα έφερε ο καλός Θεός τα πράγματα έτσι για να μετρηθούνε τα κουκιά.

    Στις 12 Ιανουαρίου του 2018, 2 ημέρες μετά το Δελτίο Τύπου της ΔΙΣ και 2 ημέρες μετά τις δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου για τα συλλαλητήρια, ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος σε ερώτηση σχετικά με το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων είπε:

Ο Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ αποκαλύπτει τον "παραλογισμό" των Οικουμενιστών για την "ΕΝΩΣΗ" καὶ των αντι-Οικουμενιστών για τὴν "κοινωνία" μετά των Οικουμενιστών!!

του Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη

«…Εἴπερ περὶ πίστεως ἐφρόντιζον,

καὶ τὸν Χριστὸν ἠγάπων»!

(Από το βιβλίο: ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

του Μητρ. Αυγουστίνου Καντιώτη, σελ. 50-51)

    Τὸ κείμενο στὸ ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ ἀείμνηστος π. Αὐγουστῖνος, περιέχεται στὸ παρακάτω ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ τοῦ Μ. Ἀθανασίου “ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΚΑΙ ΛΙΒΥΗΣ”.

      Τὸ κείμενο αὐτὸ περιέχει καὶ μηνύματα πρὸς ὅσους ἀπὸ τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἔχουν "ὦτα ἀκούειν" τὴν φωνὴν τῶν Πατέρων καὶ ὑπακούειν εἰς αὐτήν. Μιλάει γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τῶν ὀνομάτων τῶν κρυπτομένων Χριστομάχων αἱρετικῶν! 

   Διδάσκει τὴν ἀπομάκρυνση ἀπ’ αὐτῶν «ὡς ἀπὸ προσώπου ὄφεως», «εἴπερ περὶ πίστεως ἐφρόντιζον, καὶ τὸν Χριστὸν ἠγάπων»!

    (Σήμερα θὰ ζητοῦσε τὴν ἀποκάλυψη τῶν ὀνομάτων τῶν "Ὀρθοδόξων" Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων, τὰ ὁποῖα δὲν κατονομάζουν  οἱ «ἀντι-Οἰκουμενιστές» Ἐπίσκοποι, ἐπειδὴ κοινωνοῦν μετ' αὐτῶν).

    Κάτι, λοιπόν, ἤξερε ὁ π. Θ. Ζήσης ποὺ μίλησε περὶ τῆς αἱρέσεως τοῦ «ὀνοματοκρυπτισμοῦ»!

Τὸ κείμενο τοῦ Μ. Ἀθανασίου (μετάφραση καὶ ἀρχαῖο κείμενο):

Η Λαοσύναξη της Θεσ/νίκης σταθμός στήν ελληνική ιστορία.

Παΐσιος Αγιορείτης Μοναχός

  

  Έλληνες  πολίτες, αδέλφια πατριώτες καί χριστιανοί ορθόδοξοι, έχουμε τήν ευλογία νά συγκεντρωθούμε γιά τήν αγάπη της Πατρίδας καί ιδιαίτερα της Μακεδονίας καί μάλιστα όχι σέ μιά τυχαία πόλη, αλλά στήν πρωτέυουσά της η οποία μή ξεχνούμε, είναι η πόλη του Δούκα καί Μεγαλομάρτυρα Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου του Στρατηγού καί Προστάτη της πόλης καί όλου του τόπου.

   Γιατί θά πάμε εκεί; Νά διεκδικήσουμε τό όνομα καί τήν κυριαρχία τήν οποία σίγουρα θά απαιτήσουν στό μέλλον οι γείτονες οι οποίοι δέν ντρέπονται ν’ αρπάζουν ξένα πράγματα.

    Από ποιούς τά διεκδικούμε; Μήπως από τίς αρπακτικές διαθέσεις των ξένων; Εμείς βλέπουμε τίς διαθέσεις των δικών μας πού κυβερνούν τήν χώρα μας καί όσων άλλων

"Πάντων εισίν οι κανόνες οι υπ' αυτών παραλυόμενοι"!

 Ὁ Μ. Ἀθανάσιος γράφει «Ἐγκύκλιο Ἐπιστολή» πρὸς συλλειτουργούς του (τοὺς ἁπανταχοῦ τῆς Οἰκουμένης Ἐπισκόπους), καὶ τοὺς ἐκθέτει τὸ πρόβλημα ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξάνδρειας.

Οἱ αἱρετικοί (πίσω τους ἐκρύπτετο ὁ Ἐπίσκοπος Εὐσέβιος) προσπάθησαν, μὲ ἐπίκληση τὴν ἀπόφαση Συνόδου Ἐπισκόπων, νὰ ἐπιβάλουν ὡς Ὀρθόδοξο ἕναν αἱρετικὸ Ἐπίσκοπο. Ὁ Μ. Ἀθανάσιος τοὺς παρακαλεῖ μὲ θερμότητα, σπαρακτικά, νὰ δραστηροποιηθοῦν, νὰ ἀντιδράσουν καὶ νὰ ξεσηκωθοῦν ἐναντίον τῶν κακῶς γενομένων, γιατὶ ἡ πίστη τῆς Ἐκκλησίας κινδυνεύει, οἱ αἱρετικοὶ τὰ ὑπονομεύουν καὶ ἁρπάζουν ὅλα∙ ἀφοῦ τὰ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὑπόθεση ὅλων, δὲν πρέπει νὰ σιωπήσουν, γιὰ νὰ μὴ μεταβληθεῖ ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ χῶρος ἀλήθειας καὶ σωτηρίας σὲ  “οἶκο ἐμπορίου”  καὶ μάρκετινγκ:

«…Ἄρτι δὲ ὅλης ἐκκλησίας ὁρᾶτε μέλη διῃρημένα… Κινήθητε δὴ οὖν καὶ ὑμεῖς, παρακαλῶ, μὴ ὡς ἡμῶν μόνον, ἀλλὰ καὶ ὡς ὑμῶν ἀδικηθέντων καὶ ἕκαστος ὡς αὐτὸς παθὼν βοηθησάτω, ἵνα μὴ δι' ὀλίγου οἱ ἐκκλησιαστικοὶ κανόνες καὶ ἡ τῆς ἐκκλησίας πίστις παραφθαρῇ. κινδυνεύει γὰρ ἀμφότερα, ἐὰν μὴ ταχέως ὁ Θεὸς δι' ὑμῶν τὰ πλημμεληθέντα διορθώσηται καὶ ἐκδικίας ἡ ἐκκλησία τύχῃ. οὐ γὰρ νῦν κανόνες καὶ τύποι ταῖς ἐκκλησίαις ἐδόθησαν, ἀλλ' ἐκ τῶν πατέρων ἡμῶν καλῶς καὶ βεβαίως παρεδόθησαν. οὐδὲ νῦν ἡ πίστις ἤρξατο, ἀλλ' ἐκ τοῦ Κυρίου διὰ τῶν μαθητῶν εἰς ἡμᾶς διαβέβηκεν. ἵν' οὖν μὴ τὰ ἐξ ἀρχαίων μέχρις ἡμῶν τηρηθέντα ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐν ταῖς νῦν ἡμέραις παραπόληται καὶ τὰ πιστευθέντα ἡμῖν ζητηθῇ παρ' ἡμῶν, κινήθητε, ἀδελφοί, ὡς “οἰκονόμοι μυστηρίων θεοῦ” τυγχάνοντες καὶ ταῦτα ὑφ' ἑτέρων ἁρπαζόμενα θεωροῦντες...

Εἰ γὰρ πάσχοντος μέλους ἑνὸς “συμπάσχει πάντα τὰ μέλη”, πασχούσης τῆς τηλικαύτης ἐκκλησίας ἕκαστος ὡς αὐτὸς πάσχων ἐκδικείτω τὸ πρᾶγμα. κοινὸς γάρ ἐστιν ὁ σωτὴρ ὁ ὑπ' αὐτῶν βλασφημούμενος, καὶ πάντων εἰσὶν οἱ κανόνες οἱ ὑπ' αὐτῶν παραλυόμενοι. …διὰ τοῦτο ἀγανακτῆσαι ὑμᾶς δίκαιόν ἐστιν, ἵνα μὴ τούτων σιωπωμένων κατ' ὀλίγον καὶ εἰς ἑκάστην ἐκκλησίαν τὸ τοιοῦτον κακὸν διαβῇ καὶ λοιπὸν ἐμπόριον καὶ ἀγοραῖον τὸ καθ' ἡμᾶς διδασκαλεῖον γένηται».

(Μ. Ἀθανασίου, Ἐγκύκλιος Ἐπιστολή, Ἔργα 9, Πατερικαὶ Ἐκδόσεις “Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς”, σελ. 194, 196, 208).

Μεγάλου Ἀθανασίου
18 Ἰανουαρίου
Toυ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Ο Μεγας Αθανασιος

(ἀγῶνες καὶ περιπέτειες γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῆς Ὀρθοδοξίας)

   Νὰ τοῦ πλέξουμε ἐγκώμια, ἀγαπητοί μου; Εἴμαστε πολὺ μικροί. Ἐκεῖνος εἶνε γίγαν­τας καὶ τὸ ὕψος του προκαλεῖ δέος. Ὅποιος διαβάζει τὸ βίο του αἰσθάνεται ἴλιγγο μπροστὰ στὴ φυσιογνωμία του. Ἐν τούτοις θὰ ψελ­λίσουμε κ᾿ ἐμεῖς λίγες λέξεις πρὸς τιμήν του.

* * *

   Ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὠνομάστηκε μέγας, διότι στὴν ἐποχή του ἀγωνίστηκε μόνος νὰ κρατήσῃ τὴν ὀρθόδοξο πίστι.

   Κινδύνευε τότε ἡ Ὀρθοδοξία. Παρουσιάστηκε μία αἵρεσις, ἡ αἵρεσις τοῦ Ἀρείου, ποὺ ἔλεγε γιὰ τὸ Χριστό, ὅτι «ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν»· δηλαδή, ἦταν κάποτε ἐποχὴ ποὺ ὁ Χριστὸς δὲν ὑπῆρχε. Αὐτὴ ἦταν βλάσφημη ἰδέα ἐναν­τίον τῆς θεότητος τοῦ Λόγου καὶ τῆς αἰωνιότητος τοῦ Θεοῦ Λόγου. Αὐτό, τὸ ὅτι «ἦταν κά­ποτε ἐποχὴ ποὺ αὐτὸς δὲν ὑπῆρχε», μποροῦ­με νὰ τὸ ποῦμε γιὰ ὅλους καὶ γιὰ ὅλα, ἀλλ᾿ ὄ­χι γιὰ τὸ Χριστό. Διότι δὲν ὑπῆρξε ποτέ ἐπο­χὴ ποὺ δὲν ὑπῆρχε ὁ Χριστός. Εἶνε ἄναρχος, αἰώνιος, ὑπεραιώνιος.

   Ἐναντίον τοῦ Ἀρείου ἀγωνίστηκε ὁ Μέγας Ἀ­θανάσιος, καὶ μὲ ἐπιχειρήματα ἀπὸ τὴ Γρα­φὴ τὸν κατετρόπωσε. Διότι τὴ Γραφὴ τὴν ἤ­ξε­ρε ἀπ᾿ ἔξω. Σήμερα οἱ Χριστιανοί, μηδενὸς ἐξαιρουμένου, δὲν

Η ΣΤΑΣΗ του Αγίου ΑΝΤΩΝΙΟΥ έναντι των αιρετικών, ΠΡΟΤΥΠΟ μίμησης για όλους σήμερα!

Νά, πῶς ἔβλεπε τὰ πράγματα πρὶν λίγα χρόνια ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης:

Μολυνόμαστε,

ὅταν  ἐπικοινωνοῦμε

μὲ  Οἰκουμενιστὲς  Ἐπισκόπους!

π. Θεόδωρος Ζήσης:

"Μόνο νὰ μὴ μιανθοῦμε ἀπὸ τὴν κοινωνία μας μὲ τὸν Παπισμὸ καὶ Οἰκουμενισμό, μὲ τοὺς φιλοπαπικοὺς καὶ οἰκουμενιστὰς Ὀρθοδόξους. Παπισμὸς καὶ Οἰκουμενισμὸς εἶναι αἱρέσεις πολὺ πιὸ ἐπικίνδυνες, ἀπὸ τὸν Ἀρειανισμό γιατὶ ἀναιροῦν τὸ σύνολο τῶν δογμάτων τῆς πίστεως.

Μέχρι πότε ἐπίσκοποι, ἱερεῖς, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ θὰ ἐπιτρέπουμε τὰ ἄλογα κτήνη, τοὺς αἱρετικούς, νὰ λακτίζουν καὶ νὰ μιαίνουν τὰ Ἱερὰ καὶ τὰ Ἅγια τῆς Ὀρθοδοξίας;

Ὅσο ἀπρακτοῦμε καὶ βρίσκουμε διάφορες προφάσεις πνευματικοφανεῖς, τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως θὰ ἵσταται ἐν τόπῳ ἁγίῳ". 

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

    Ὅταν κινδυνεύῃ ἡ πίστις, ἡ Ὀρθοδοξία, πρώτη πνευματικὴ προτεραιότητα εἶναι ἡ ὑπεράσπισή της, ὁ ἀγώνας ἡ συμπαράσταση πρὸς ὅσους ἀγωνίζονται, ἡ μέχρι θανάτου καὶ αἵματος προθυμία. Ὅλα τὰ ἄλλα πνευματικὰ καθήκοντα ἕπονται. Ὅσοι πράττουν καὶ συμβουλεύουν τὰ ἀντίθετα, ἁπλῶς συγκαλύπτουν μὲ προφάσεις τὴν ἀπροθυμία καὶ δειλία τους, καὶ γίνονται διδάσκαλοι καὶ καθηγητὲς τῆς ἀπραξίας καὶ τῆς ὑποκρισίας.

Ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου ἔναντι τῶν αἱρετικῶν, πρότυπο μίμησης γιὰ ὅλους σήμερα.

 Αὐτὸ ποὺ ἐπιθυμοῦμε τώρα νὰ κάνουμε ἐδῶ εἶναι νὰ παρουσιάσουμε πῶς ἀντιμετώπισε ὁ Ἅγιος Ἀντώνιος τὴν αἵρεση τοῦ Ἀρείου, ἡ ὁποία ἀπειλοῦσε ἐσωτερικὰ τὴν Ἐκκλησία, ἔχουσα τὴν ὑποστήριξη αὐτοκρατόρων, ἡγεμόνων, πατριαρχῶν καὶ ἐπισκόπων, ὅπως συμβαίνει καὶ σήμερα μὲ τὶς παναιρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ εἶναι πολὺ πιὸ ἐπικίνδυνες, γιατὶ ἀναιροῦν τὸ σύνολο τῶν δογμάτων τῆς πίστεως καὶ μεταβάλουν τὴν θεϊκὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου σέ συνήθη ἀνθρώπινη διδασκαλία, ἀποσύρουν τὸν Θεάνθρωπο Χριστό, τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς Πατέρας, καὶ ἐγκαθιστοῦν τὸν ἀλάθητο πάπα τῆς Ρώμης καὶ τὴν πανσπερμία τῶν αἱρέσεων τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν δῆθεν Ἐκκλησιῶν.

Ἡ παρουσίαση αὐτὴ εἶναι πολὺ διδακτικὴ καὶ γιὰ ὅσους καμώνονται πὼς δὲν βλέπουν τὸν κίνδυνο, γιὰ "σοβαροὺς" πνευματικοὺς ποὺ παρασύρουν ἢ φέρνουν σὲ πολὺ δύσκολη θέση τὰ πνευματικὰ τους παιδιά, ποὺ βλέπουν καλύτερα μὲ τὰ μάτια τῶν Ἁγίων καὶ ἀρχίζουν νὰ ἀμφιβάλλουν γιὰ τὴν ἀξιοπιστία τῆς πνευματικῆς καθοδήγησης.

Δημόσια Δήλωση γιά τίς Ορθόδοξες Διακόνους

 (Τίτλος πρωτοτύπου: A Public Statement on Orthodox Deaconesses

by Concerned Clergy and Laity

https://orthodoxethos.com/post/a-public-statement-on-orthodox-deaconesses)

Μετάφραση: Νῖκος Κυριακίδης)

Πηγὴ: ἱστολόγιο «Ὀρθόδοξο Ἤθος» (orthodoxethos.com)

(Στὴν μετάφραση αὐτὴ ποὺ ἔκανα θὰ χρησιμοποιῶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἑξῆς τὴν λέξη «διάκονος» ἐννοῶντας τὴν γυναῖκα διάκονο καθότι τὸ ἄρθρο ἀναφέρεται ἀποκλειστικὰ στὶς διακόνους. Προτίμησα τὴν ἀρχαιοπρεπέστερη ἐκδοχὴ τῆς λέξεως, «ὁ/ἡ διάκονος», ἀπὸ τὴν νεοελληνικὴ «διακόνισσα». Σὲ δύο-τρία σημεῖα ποὺ ἐννοεῖται ὁ διάκονος κληρικός, χρησιμοποιῶ τὴν λέξη «ἱεροδιάκονος».

Ἀξίζει ἐπίσης νὰ σημειωθεί ὅτι τὴν ἐπιστολὴ ὑπογράφουν κληρικοὶ τῆς Ρωσσικῆς Ἐκκλησίας τῆς Διασπορᾶς -ROCOR, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας στὶς ΗΠΑ – AOCANA, τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ἀρχιεπισκοπῆς στὶς ΗΠΑ – GOAA, ἕνας μοναχός τῆς Ι.Μ. Καρακάλλου κ.ἄ.).

Ὁ διορισμὸς ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας ἕξι «διακόνων» στὸ Κονγκὸ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2017 προκάλεσε κλήσεις σὲ κάποια μέρη γιὰ ἄλλες τοπικές εκκλησίες στὸ νὰ ἀκολουθήσουν τὸ παράδειγμα. Συγκεκριμένα, μιὰ ὁμάδα ἐπιστημόνων Ὀρθόδοξης Λειτουργικῆς ἐξέδωσε ἀνοικτή δήλωση ὑποστήριξης γιὰ τὴν Ἀλεξάνδρεια, δηλώνοντας ὅτι ἡ «ἀποκατάσταση τῆς γυναικείας διακονίας εἶναι τέτοια ποὺ δὲν διακυβεύονται οὔτε δογματικά ζητήματα οὔτε ὑφιστάμενες ἐξουσίες»[1].

Ἐμεῖς, οἱ ὑπογράφοντες κληρικοί καὶ λαϊκοί, ζητοῦμε νὰ διαφοροποιηθοῦμε καὶ γράφουμε τώρα μὲ τρεῖς σκοπούς: ἐρωτῶντας τὶ συνέβει στὸ Κονγκὸ, ζητῶντας νὰ διασαφηνιστῆ τὸ ἱστορικό ἀρχεῖο (τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας) σχετικά μὲ τὴν θέση τῶν διακόνων στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ ἐπισημαίνοντας τὰ σοβαρὰ δογματικὰ ζητήματα ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ τὸν διορισμὸ τῶν διακόνων.

Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾶ τὸ τὶ συνέβει στὸ Κονγκό, σημειώνουμε ὅτι ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας δὲν χρησιμοποίησε τὴν Βυζαντινή ἱεροτελεστία χειροτονίας γιὰ τὶς διακόνους[2]. Ἐχειροθέτησε μιὰ γυναίκα, τὴν ὁποία ἔκανε «Διάκονο τῆς Ἱεραποστολῆς» καὶ στὴ συνέχεια προσευχήθηκε πάνω ἀπὸ πέντε ἄλλες γυναῖκες χρησιμοποιῶντας τὴν «Εὐχὴ εἰς τὸν εἰσερχόμενον εἰς Διακονίαν Ἐκκλησιαστικήν», μιὰ γενικὴ εὐχὴ στὸ Ἑλληνικὸ «Ἀρχιερατικὸ» γιὰ  λαϊκὸ ποὺ ξεκινᾶ ἐκκλησιαστικὴ διακονία.

«Τραγωδία δε και γέλως άντικρυς…»!

«Δημοσίᾳ ἐν καταγέλωτι

τὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ» ἦσαν!

    Δυστυχῶς στὸ χῶρο τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, ἀντὶ γιὰ ἑνότητα καὶ κοινὴ δράση κατὰ τῆς αἱρέσεως, συνεχίζεται καὶ ἐντείνεται ἡ προσπάθεια ἐπικρατήσεως προσωπικῶν ἐπιλογῶν.

   Τὸ μεγάλο κατόρθωμα τῶν Χριστιανῶν καὶ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εὐλογούμενο καὶ μακαριζόμενο,  ἡ  ἑνότητα,  ἔχει διαγραφεῖ ἀπὸ τὸ λεξιλόγιό τους καὶ τὶς ἐπιδιώξεις τῶν καθ’ ὁμάδας ἀγωνιζομένων. Ἡ ἔκκληση –ποὺ καὶ παλαιότερα πολλὲς φορὲς ἔγινε– γιὰ τὴν Σύναξη ὅλων καὶ τὴν συμφωνία γιὰ τὸ πρωτεῦον, περιφρονήθηκε καὶ ἐπικρίθηκε· ἔπεσε στὸ κενό! Καὶ τὸ πρωτεῦον αὐτὴ τὴν στιγμὴ εἶναι ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὴν πανθομολογούμενη παναίρεση, ἀπὸ ὅσους τὴν διακινοῦν καὶ ὅσους κοινωνοῦν μαζί τους, μὲ βάση τὴν στάση τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν Συνόδων, ὅπως αὐτὴ ἀποδεδειγμένα μαρτυρεῖται ἀπὸ τὰ κείμενα κι ὄχι ὅπως ἑρμηνεύεται ἀπὸ τὸν καθένα.

    Ἂς φοβηθοῦν οἱ Πατέρες, γιατὶ ἂν συνεχίσουν αὐτὴν τὴν τακτική, θὰ φέρουν βάρος αἰώνιο!  Ἂς προσέξουν οἱ Ποιμένες μήπως ὁδηγοῦν τὸν ἀγώνα –μὲ πεῖσμα καὶ ἀντιπάθειες– σὲ τραγικὴ ἀδιέξοδο. Ὅπως αὐτὴ ποὺ διεκτραγωδεῖ ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος ἱστορώντας τὰ πρὶν τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο (325) γεγονότα καὶ τὴν φοβερὴ σύγχυση ποὺ τότε ἐπικρατοῦσε καὶ συναγωνίζεται τὴν σύγχυση τῶν ἡμερῶν μας.

      Γράφει ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος:

   «Τοῖς δὲ κατ’ Αἴγυπτον καὶ ταῖς ἁπανταχοῦ ἐκκλησίαις διασπαρείσης τῆς αἱρέσεως (σ.σ.: πρόκειται γιὰ τὸν Ἀρειανισμό, ποὺ ἤδη εἶχε καταδικαστεῖ ἀπὸ δύο (2) Συνόδους ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας), ἔρις ἐν ἑκάστοις ἄμαχος ἀνηγείρετο. Ὁ δὲ κοινὸς ὄχλος κρίνων ἦν τὰ τοιαῦτα· καὶ ἐπ’ ἀγοραῖς προὔκειντο, τῶν μὲν τοῖσδε, τῶν δ’ ἐκείνοις προστιθεμένων καὶ ἐπικλινομένων. Τραγῳδία δὲ καὶ γέλως ἄντικρυς τὰ δρώμενα ἦσαν. Οὐ γὰρ ἀλλόγλωσσοι ταῖς ἐκκλησίαις ἐπεστράτευον, ἀλλ’ ὁμοδίαιτοι καὶ ὁμόφιλοι κατ’ ἀλλήλων ὡπλίζοντο, ταῖς γλώσσαις οἷα δόρασι χρώμενοι· καὶ ὑπ’ ἀλλήλων κατησθίοντο ἕκαστοι.

    Εἰς τοσοῦτον δ’ ἀτοπίας προέβη τὸ πρᾶγμα, ὡς δημοσίᾳ ἐν καταγέλωτι τὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ ἐκκεῖσθαι. Νεανικῶς γὰρ διαπληκτιζόμενοι, πρέσβεις ἔστελλον, ὁποῖον τῶν μερῶν μείζονα περιαθροίσει τὸν σύλλογον. Γράμματα δ’ ἐνάντια παρ’ ἑκάστοις ἐπέμποντο, ὡς πλεῖστα καὶ Ἀλέξανδρον καὶ Ἄρειον ταῖς σφετέραις δόξαις συναγαγεῖν· ὡς ἐξ ἐκείνων καὶ τὰς ἑξῆς αἱρέσεις Ἀρειανῶν, Εὐνομιανῶν, καὶ ὅσων ἄλλων, τὴν πρόφασιν τῆς συστάσεως ἐσχηκέναι».

     (P.G. 146, Νικηφόρου Καλλίστου, Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία, 49CD).

Γιὰ τὴν ἀντιγραφή: Π.Σ. 

Ρουμανία - Σχέδιον αποφάσεως σχετικώς μέ τας τρέχουσας προκλήσεις έναντι του αντι-οικουμενιστικού αγώνος

Στῶμεν καλῶς στῶμεν μετὰ φόβου

 πρόσχωμεν!

Οἱ ὑποφαινόμενοι, μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐθνικῆς Σύναξεως κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν πού απετειχείσθημεν μὲ τὴν διακοπήν τοῦ μνημοσύνου τῶν ἱεραρχῶν μας , οι οποίοι  ἔχουν ἐγκρίνει τας ἀποφάσεις τῆς ψευδοῦς συνόδου τῆς Κρήτης, θέλοντας νὰ ἀγωνιζόμαστε τὸν καλὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ  νὰ φυλαγόμαστε ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς διολίσθησεως εἰς ἕναν σχισματικὸν τρόπον σκέψεως καὶ  μίαν σχισματικήν στάσι ,ὀμολογοῦμεν τὰ ἑξῆς:

Σχέδιον ἀποφάσεως σχετικῶς μὲ τὰς τρέχουσας προκλήσεις ἔναντι τoῦ ἀντι-οικουμενιστικοῦ ἀγῶνος by Ortodoxie on Scribd

Πηγή

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

Ὁμιλία π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

«Λόγια αγάπης», Α.

Γεώργιος Κ. Τζανάκης,  Ἀκρωτήρι Χανίων

  Ἡ χώρα πουλιέται, διαλύεται, ἐποικίζεται· ἀπὸ κάθε μεριὰ τὰ χτυπήματα εἶναι συνεχὴ καὶ ἀσταμάτητα. Ἡ παιδεία ἀνύπαρκτη καὶ ἐπικίνδυνη στὰ χέρια ἀκατάλληλων ἀνθρώπων, ἡ οἰκονομία χρεωκοπημένη, οἱ πολιτικοὶ ὄργανα ἀλλοτρίων συμφερόντων· καραδοκοῦν οἱ Τοῦρκοι, ἑτοιμάζονται οἱ Ἀλβανοί, στὸ ἐπίκεντρο οἱ Σκοπιανοί καὶ ἡ παραχώρησις τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας... καὶ ἕπονται ἄλλα. Ὁπότε τὸ νὰ μιλᾶ κανεὶς γιὰ τὰ κατορθώματα τῶν ἡμετέρων οἰκουμενιστῶν φαντάζει ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου. Ὅμως ἡ ὀμίχλη μπαίνει ἀπὸ παντοῦ στὸ σπίτι. Ἄλλοι γκρεμίζουν τοίχους, ἄλλοι ὑποσκάπτουν θεμέλια, ἄλλοι βγάζουν τὰ κεραμίδια, ἄλλοι σπᾶνε τὰ παράθυρα... Ἄλλοι βασανίζουν τὸ σῶμα καὶ ἄλλοι σκοτώνουν τὴν ψυχή. Αὐτὴ τὴν ἔχουν ἀναλάβει οἱ πνευματικοί μας ἡγέτες καὶ τὰ ὀργανά τους.

    Διάβαζα πρὸ ἡμερῶν τὴν ἀπομαγνητοφωνημένη συνέντευξι ἑνὸς ἀρχιμανδρίτου τοῦ «Οἰκουμενικοῦ θρόνου» ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ διαδίκτυο.^[1]

    Δὲν μοῦ ἔκαναν ἐντύπωσι τὰ χιλιοειπωμένα οἰκουμενιστικὰ «ἐπιχειρήματα» ποὺ χρησιμοποιοῦνται καὶ ἐκεῖ, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχω ἀπαυδήσει πλέον νὰ ἀκούω διαστρεβλωμένους μετέωρους καὶ κατακερματισμένους τοὺς λόγους τῶν ἁγίων εἶπα νὰ σχολιάσω ἕνα μόνο

Δέν κατεδίκασαν οι Ορθόδοξοι Προκαθήμενοι στην Μόσχα τη «Σύνοδο» του Κολυμπαρίου

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

ΔΕΝ ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΑΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΜΟΣΧΑ

ΤΗ «ΣΥΝΟΔΟ» ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Ἀριστοτελείου

Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

1. Παραπληροφόρηση καὶ παραπλάνηση ἀπὸ ἀνακριβὲς δημοσίευμα.

Σημαντικὸ γεγονὸς γιὰ τὶς διορθόδοξες σχέσεις ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς σχέσεις τῶν Ὀρθοδόξων πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους–αἱρετικοὺς ἦταν ἡ σύγκληση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας ἀπὸ 29 Νοεμβρίου – 2 Δεκεμβρίου στὴ Μόσχα. 

Ἡ Ἱεραρχία συνεκλήθη καὶ ἐργάσθηκε στὰ πλαίσια τῶν ἑορτασμῶν γιὰ τὴ συμπλήρωση ἑκατονταετίας ἀπὸ τὴν ἐπανίδρυση τοῦ πατριαρχείου τῆς Ρωσίας τὸ 1917, ἡ ὁποία ἔγινε ἀπὸ

«Το 2018 υπόσχεται πως θα είναι “κορεσμένο από την άποψη των οικουμενικών σχέσεων”»

Ακονίζει τα νύχια του ο Οικουμενισμός για το 2018! 

Το Βατικανό “μαγεύει” Φανάρι και Μόσχα

Του Μανώλη Κείου

Πριν από μερικές εβδομαδες γράφαμε πως έρχονται οικουμενιστικές εξελίξεις με τις πιέσεις Βαρθολομαίου και Φραγκίσκου στην κατέυθυνση της πλήρους ενότητας. Μάλιστα πρώτοι είχαμε αποκαλύψει πως το 2018 αναμένεται “καυτό” όσον αφορά στα οικουμενιστικά σχέδια μιας και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα μιλήσει για «Κοινή χριστιανική ατζέντα για το κοινό καλό» στο Βατικανό…

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης λοιπόν αποδέχτηκε την πρόσκληση να

Είπε μοναχός...

Πηγή

Ολόκληρο Βαπτιστήριο έχει· γιατί δεν κάνει ολόκληρο το βάπτισμα;

Αλλοδαποί βαπτίστηκαν χριστιανοί από τoν Μητροπολίτη Φθιώτιδας

 video

Αργύρης Μπλόντζος

16 ακόμη αλλοδαποί βαπτίστηκαν χριστιανοί στη Φθιώτιδα.
Το μυστήριο της βάπτισης τελέστηκε στο Βαπτιστήριο Ενηλίκων και Αλλοδαπών στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής στη Λαμία, από τον Μητροπολίτη Φθιώτιδας Νικόλαο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ιεράς Μητρόπολης συνολικά στη Φθιώτιδα, έχουν βαπτιστεί 410 νέοι χριστιανοί γεγονός που αποδεικνύει το σημαντικό έργο που γίνεται στη σχολή κατηχήσεως.

• Πηγή

Κολυμπάρι νο2 – τούτη η εικόνα δεν αντέχεται.

   Αγαπητοί αδελφοί, το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων ρίχνει όλο και περισσότερο φως στον κόσμο των Κολυμπαριστών, στις προθέσεις τους, στις μεθόδους τους, στα κέντρα που υπακούν. Ο λόγος για τον οποίον συμβαίνει αυτό είναι επειδή τούτο το ζήτημα ανήκει στα εθνικά μας θέματα, ένας τομέας που αποτέλεσε την ‘αγαπημένη ενασχόληση’ αρκετών ιεραρχών οι οποίοι κώφευαν στην προδοσία της Πίστεως που συνετελέσθη στο Κολυμπάρι της Κρήτης.

    Στο εξαιρετικό άρθρο του π. Σεραφείμ Ζήση τούτη η υποκρισία αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο.

    Υπάρχει όμως εδώ ένα πρόβλημα και αυτό είναι ότι εν αντιθέσει με τα εκκλησιαστικά θέματα, στα εθνικά δεν έχουν τον ανάλογο έλεγχο για να θωρακίσουν και να επιβάλουν τα λεγόμενά τους και τις ενέργειές τους. Σαν να πέφτει επιτέλους εκείνο το πέπλο που έως τώρα μας επέτρεπε να βλέπουμε μόνο τις σκιές και τις φιγούρες, και αυτό διότι τούτο το έθνος των Ελλήνων στάθηκε στα πόδια του πολεμώντας Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Πως μπορείς να έχεις προδώσει το πρώτο και να αγαπάς πραγματικά το δεύτερο;

    Ήρθε όμως η ώρα που ακούσαμε από τα χείλη του Αρχιεπισκόπου μας ότι δεν κάνει να μιλήσουμε για την Μακεδονία μας αλλά να πορευθούμε με «αγάπη»! Και αν αυτό το σύνθημα της «αγάπης» -γιατί σύνθημα είναι- χρησιμοποίησε την εν Χριστώ αγάπη ως ξενιστή για να μπερδέψει και να παραπλανήσει τον κόσμο μπροστά στην τετελεσμένη προδοσία της Πίστεως, τούτο είναι αδιανόητο να γίνει και στην επιχειρούμενη εθνική προδοσία. Τι θα πεις εδώ στον κόσμο; Άφησε τον εχθρό να έρθει να σου πάρει την Πατρίδα «από αγάπη»; Κι όμως, ο Αρχιεπίσκοπος δεν είχε καν την στοιχειώδη εξυπνάδα να αλλάξει λίγο το γνωστό του ρεπερτόριο.

   Ας μην τον αδικούμε όμως, ήταν ειλικρινής. Διότι αυτή η οικουμενιστική «αγάπη» φέρει την μπόχα της νέας εποχής. Όπως παράτησε τα ζύγια του Χριστού και νοιώθει πιο περιεκτικότερη (more inclusive) στην ‘Υπέρ-Εκκλησία’ του ΠΣΕ, έτσι παράτησε και τα ζύγια του Ελληνικού έθνους και νοιώθει πιο περιεκτικότερη στα ευρωπαϊκά κονδύλια, στις ΜΚΟ, και στους διεθνείς οργανισμούς.

  Από πίσω και ο «μακεδονομάχος» Μητροπολ. Θεσσαλονίκης Άνθιμος, καταπίνει τώρα τις «εθνικοφροσύνες» του και διαφωνεί κι εκείνος με τα συλλαλητήρια. Τι θλιβερή εικόνα και αυτή; Να διαχωρίζει η Εκκλησία την θέση της από τον Ελληνικό λαό και να τον καρφώνει στεγνά στο Κράτος με ύφος μάλιστα απολογητικό: «Στα Θεοφάνεια ο κόσμος ήταν σχεδόν επιθετικός επειδή δεν κάναμε σύναξη για το Σκοπιανό. Εμείς, όμως, δεν έχουμε κάνει τίποτα και δεν προκαλέσαμε».

    Πόσο αληθινός Θεέ μου ο Ιγνάτιος στον ‘Παπουλάκο’: «Έτσι η εκκλησία έπαψε πια νάναι το πνευματικό μας κεφάλι, κι έγινε όμοια με τον έφορο ή τον χωροφύλακα. Ένα παρακλάδι στο δέντρο της πολιτείας κι ο πιο ασήμαντος τροχός στη μηχανή.»

   Τούτη η εικόνα δεν αντέχεται. Ας προσευχηθούμε για τους Μητροπολίτες μας, ειλικρινά το λέω, αφού πρώτα προσευχηθούμε «ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΗΜΩΝ», όπως μου υπενθυμίζει συνεχώς ένας αδελφός.

Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ

Σχετικά
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΣΑΣ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ!
Ιερώνυμος, μια σοβαρή περίπτωση που πρέπει να μας απασχολήσει.
Περί συλλαλητηρίων – Απ’ ότι φαίνεται, ο Ιερώνυμος είναι πιο άγιος από τον Άγιο Παΐσιο.
Η «Αρχιεπίσκοπος & Κυβέρνηση Incorporated» και η Χρυσή Αυγή.

Πηγή

Η μεγάλη προφητεία για το «σφράγισμα», που πολλοί ΤΟΤΕ θεωρούσαν συνωμοσιολογικό!

Αγιος Παΐσιος:
«Μόνο με τις κάρτες θα κινήσθε... Τα χρήματα θα καταργηθούν και τότε…»!

π. ΠΑΙΣΙΟΣ - Σημεία των καιρών 666

Τα έχει πει από χρόνια… Σιγά-σιγά, μετά την κάρτα και την ταυτότητα, δηλαδή το «φακέλωμα», θα προχωρήσουν πονηρά στο σφράγισμα. Με διάφορα πονηρά μέσα θα κάνουν εκβιασμούς, για να δέχονται οι άνθρωποι το σφράγισμα στο μέτωπο ή στο χέρι. Θα στριμώξουν τα πράγματα και θα πουν: «Μόνο με τις κάρτες θα κινήσθε. Τα χρήματα θα καταργηθούν».

Θα δίνη κανείς την κάρτα στο κατάστημα και θα ψωνίζει, και ο καταστηματάρχης θα παίρνει τα χρήματα από την Τράπεζα. Όποιος δεν θα έχει κάρτα, δεν θα μπορεί ούτε να πουλάει ούτε να αγοράζει. Από το άλλο μέρος θα αρχίσουν να διαφημίζουν «το τέλειο σύστημα», το σφράγισμα με ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο μέτωπο,