Καλώς ορίσατε στον «οικουμενισμό των μαρτύρων»:

 Νέο δόλιο κόλπο του Οικουμενισμού με την σύμπραξη Μόσχας-Βατικανού

Του Μανώλη Κείου

Όλα τα μέσα επεξεργάζεται πια το τέρας του οικουμενισμού προκειμένου να εδραιώσει την δυναμική του μέσα στους κόλπους της Χριστιανοσύνης.
Το βασικό δίπολο έχει μεταφερθεί πιο…βόρια και αντί να μιλάμε πλέον μόνο για την κοινή γραμμή Φαναρίου-Βατικανού, τα πλοκάμια του Οικουμενισμού έχουν αγκαλιάσει ξεκάθαρα και την Μόσχα.

Πριν από μια εβδομάδα στην Βιέννη φιλοξενήθηκε ένα Ορθόδοξο-Ρ/Καθολικό συνέδριο, αφιερωμένο στη δεύτερη επέτειο από την ιστορική συνάντηση του Πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Κυρίλλου στην Αβάνα και αφιερωμένο επίσης στη σημερινή θέση των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή και τη συνολική αντίδραση Ρ/Καθολικών και Ορθοδόξων σχετικά με τις διώξεις των Χριστιανών στην περιοχή και σε άλλα μέρη του κόσμου.
Η Ρ/Καθολική αντιπροσωπεία είχε επικεφαλής τον Πρόεδρο του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, Καρδινάλιο Kurt Koch, και η Ορθόδοξη, τον πρόεδρο του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα.

Σε αυτή τη συνάντηση λοιπόν ο επικεφαλής του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Χριστιανική Ενότητα αναφέρθηκε στην έννοια του “Οικουμενισμού των μαρτύρων”, υποστηρίζοντας πως αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι οι Χριστιανοί διώκονται, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους. «Η Εκκλησία είναι μία στους αγίους της», τόνισε στέλνοντας σαφέστατο μήνυμα για το τι ορέγεται ο Οικουμενισμός.

Έγκλημα η δωρεά οργάνων; Τι μας κρύβουν;

«Ήξερα ότι από αυτούς που έπαιρναν τα όργανα δεν ήταν νεκροί». λέει μεταξύ άλλων ο Κυπριανός Χριστοδουλίδης, σε αποκλειστική συνέντευξη στον Μάκη Βραχιολίδη.

Ο Κυπριανός Χριστοδουλίδης είναι Παθολόγος που ασχολείται με τις μεταμοσχεύσεις οργάνων σώματος από το 1987, ενώ παρακολουθεί την ελληνική και ξένη βιβλιογραφία στον τομέα αυτό, από τα τέλη του ’70. Από τότε άρχισε να διαπιστώνει τι παιζόταν γύρω από τις μεταμοσχεύσεις οργάνων σώματος. Ο ίδιος λέει:
«Τις έβλεπα ευθύς εξ αρχής με αρνητικό βλέμμα, γιατί ήξερα ότι από αυτούς που έπαιρναν τα όργανα δεν ήταν νεκροί. Η ιατρική κοινότητα είχε εισαγάγει τον νεολογισμό του εγκεφαλικού θανάτου και επιπλέον τη διάγνωση του εγκεφαλικού θανάτου, πράγμα το οποίο είναι εντελώς εξωφρενικό για τα ιατρικά δεδομένα.
Και αυτό διότι ο θάνατος πιστοποιείται δεν διαγιγνώσκεται! Δεν υπάρχει «διάγνωση θανάτου», όπως δεν υπάρχει το «ολίγον έγκυος». Ή είναι ή δεν είναι».
Δηλαδή τι μας λέτε, ότι η μεταμόσχευση οργάνων σκοτώνει ανθρώπους;
Βεβαίως. Όταν μάλιστα διαπίστωσα ότι ο τότε αρχιεπίσκοπος

Οι Δεσποτάδες της Κρήτης μαγαρίζουν την Κυριακή της Ορθοδοξίας!

π. Σπυρίδων: "Φτάνει πιά"!

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ Ι. ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

γιὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας!

   Ἀφοῦ πρόδωσαν πρῶτα διὰ τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου τῆς Κρήτης τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη, τώρα μὲ ἕνα κείμενο ὑποκρισίας καὶ …. ἐκκλησιαστικῆς ἀναλγησίας συνεχίζουν τὴν δόλια προπαγάνδα, μὲ σκοπὸ νὰ πείσουν τὸν Λαὸ τοῦ Θεοῦ, ὅτι οἱ προδότες εἶναι οἱ …θεματοφύλακες τῆς Πίστεως!

   Λάβαμε καὶ δημοσιεύουμε τὴν Ἐγκύκλιο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, ποὺ μᾶς ἀπεστάλη ἀπὸ τὸν ταπεινὸ λευΐτη π. Σπυρίδωνα Δαμανάκη, ποὺ μετὰ τὴν ληστρικὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης διέκοψε τὴν μνημόνευση τοῦ τοπικοῦ Μητροπολίτη.

    Ὁ π. Σπυρίδων δηλώνει ὅτι θλίβεται ποὺ κυκλοφόρησε ἕνα τέτοιο προπαγανδιστικὸ κείμενο στὴν λεβεντογέννα Κρήτη, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης ἐπιτίθενται κατ’ ἐκείνων ποὺ παραμένουν πιστοὶ στὴν παραδεδομένη ὀρθόδοξη Πίστη.

     Θλίβεται καὶ ἀγανακτεῖ γιὰ τὴν Ἐγκύκλιο αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας οἱ Ἐπίσκοποι, ἐπικαλούμενοι κάποια Σύναξη Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων στὴν Πολωνία, χαρακτηρίζουν «θρησκευτικὸ φονταμενταλισμό» καὶ «ἀπολυτοποίηση τοῦ δόγματος» τὴν ἐμμονὴ στὴν «φίλη Ὀρθοδοξία», γιὰ τὴν ὁποία, οἱ Ὁμολογητὲς  Ἅγιοι, ἀφοῦ ὑπεβλήθησαν σὲ σκληρὰ βασανιστήρια, θυσίασαν τὴν ζωή τους γιὰ τὴν διατήρηση της.

    Δυστυχῶς μὲ τὸ κείμενο αὐτὸ τῆς Ἐγκυκλίου προπαγανδίζεται εὐσχήμως καὶ δολίως ἡ οἰκουμενιστικὴ διαφορετικότητα, ἐκφοβίζονται καὶ καταδικάζονται στὰ μάτια τοῦ Ποιμνίου ὡς νοσηροί, νάρκισοι, φανατισμένοι, ἐγωϊστὲς καὶ φίλαυτοι ἐκεῖνοι, ποὺ μένουν ἑδραῖοι στὴν πίστη ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ὁ ΜΟΝΟΣ δρόμος σωτηρίας. Καὶ καταλήγει ὁ π. Σπυρίδων:

    «Αλήθεια, “η διατήρηση της Χάριτος μέσα στην ψυχή” μας –για την οποία ομιλείτε στην Εγκύκλιό σας, Σεβασμιώτατοι– πραγματοποιείται με την απόδοση εκκλησιαστικότητας Συνοδικά στους αιρετικούς; Η “διατήρηση της Χάριτος μέσα στην ψυχή”, πραγματοποιείται με την Συνοδική έγκριση για τέλεση μικτών γάμων; Ο “θρίαμβος της Ορθοδοξίας” για σας είναι η υπακοή στις μεθοδεύσεις του Φαναρίου, δια των οποίων στο Κολυμπάρι αχρήστευσε το Συνοδικό μας σύστημα και διέγραψε την λέξη “αίρεση” από τις αποφάσεις της κακόδοξης Συνόδου σας; Εσείς που πήρατε ένα σβηστήρι και σβήσατε την λέξη “αίρεση” και κάθε αναφορά στους αιρετικούς, μπορείτε με ήρεμη συνείδηση να γιορτάσετε τον “θρίαμβος της Ορθοδοξίας”; Δεν φοβάσθε μήπως μ’ αυτή σας την ενέργεια ταυτίζεσθε με τους αιρετικούς, οπότε τα αυριανά αναθέματα που θα διαβάσουν στις Εκκλησίες, όσοι Ορθόδοξοι ιερείς έμειναν, θα απευθύνονται και σε σας;

   Δυστυχώς, δεν μπορούμε να σας ανεχθούμε άλλο, να σας λέμε Ποιμένες της Κρήτης. Φτάνει πια! Δεν είστε Ποιμένες αλλά η ντροπή της Κρήτης. Έχετε αυτοκαθαιρεθεί από μόνοι σας.

Ιερέας

Σπυρίδων Δαμανάκης

Σκαλωτή Σφακίων»

Η μνημόνευση των νεκρών, οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου (και αγίου Παϊσίου)

...Ρωτάτε, γιατί μνημονεύουμε τους «κεκοιμημένους». Γιατί έτσι διδαχθήκαμε από την αγία Εκκλησία μας. Γιατί έτσι παραλάβαμε από τους θεοφώτιστους και πνευματοφόρους πατέρες μας. Γιατί έτσι γινόταν και γίνεται σε όλους τους χριστιανικούς αιώνες, από την αποστολική εποχή μέχρι σήμερα. ...

Όσο για κείνον τον φιλοτάραχο, που όλο τέτοια θέματα σκαλίζει, πέστε του θαρρετά: Άκου, ανόητε! Οι νεκροί ζουν! Και η επικοινωνίας μας μαζί τους δεν έχει διακοπεί! Δεν προσευχόμαστε αδιάκριτα για όλους τους ζωντανούς αδελφούς μας χριστιανούς, ανεξάρτητα από την αρετή ή την κακία τους; Ε, λοιπόν, έτσι προσευχόμαστε και για όλους τους «κεκοιμημένους», ανεξάρτητα από το αν συναριθμήθηκαν - ΚΑΤΙ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΕΜΑΣ -με τους δίκαιους ή τους άδικους. 
Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ ΓΙ' ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. Πριν την τελική κρίση, όσο ακόμα δεν έχουν χωριστεί τα <πρόβατα> από τα <ερίφια> (Ματθ, 25:33), όλοι οι πιστοί, ζωντανοί και <κεκοιμημένοι> αποτελούμε ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Και όλοι, ως μέλη του Σώματος του Χριστού, επικοινωνούμε αγαπητικά. Ο θάνατος δεν μας χωρίζει!

Σε τι τους ωφελούν οι προσευχές μας, αφού έχει «ήδη αποφασιστεί» η κατάταξή

Αγγλία: Δείτε τους λόγους που δεν ήθελαν τις ηλεκτρονικές ταυτότητες ενώ οι δικοί μας προδότες βιάζονται να μας φακελώσουν.

 Δείτε τον αγώνα ενός Βρετανού πολιτικού που έδωσε μάχη για να καταστραφούν οι βάσεις δεδομένων τις οποίες τώρα βιάστηκε κι ετοίμασε η κατοχική  κυβέρνηση..

Η Αποτείχιση, η κληρονομιά της Γατζέας και ο κ. Σαραντίδης

  

   Εἶναι γεγονὸς ὅτι μέσα ἀπὸ πολλὰ κείμενα, προσωπικὴ μελέτη καὶ ἀγῶνες (κυρίως καὶ πρωτίστως τοῦ π. Εὐθυμίου) παρουσιάσαμε διὰ τοῦ ἱστολογίου τὴν διαχρονική –φανερὴ κι ὄχι κρυμμένη– θέση καὶ στάση τῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντι στὴν αἵρεση, βοηθούμενοι ἀπὸ συζητήσεις μὲ ἀδελφούς, ἀπὸ συγγραφὲς ἀδελφῶν καὶ Πατέρων (παλαιοτέρων καὶ νεωτέρων) καὶ ἀποτειχιστήκαμε προσπαθώντας νὰ ἐφαρμόσουμε τὴν Πατερικὴ διδασκαλία. Καὶ τὴν ἀκολουθήσαμε πιστὰ στὴν Ἀκρίβεια, ἀλλὰ χωρὶς νὰ παραθεωρήσουμε καὶ τὴν ἐπιτρεπόμενη ἀπὸ τοὺς Πατέρες Οἰκονομία. Ταυτόχρονα, διαπιστώνοντας τὴν διαστροφῆς τῆς διαχρονικῆς ἁγιοπατερικῆς μας Παραδόσεως, δὲν παραλείψαμε νὰ ἀσκήσουμε κατὰ χρέος θεμιτὸ ἔλεγχο (κι ὄχι καταδίκη, ὅπως μερικοὶ μᾶς κατηγοροῦν). Καταστήσαμε τὴν διδασκαλία αὐτὴ τῶν Ἁγίων γνωστὴ σ’ αὐτοὺς ποὺ τὶς ἀγνοοῦσαν –καὶ ἐμμένουμε σ’ αὐτὴσταθερά– χωρὶς κάποιοι νὰ θελήσουν ἢ νὰ μπορέσουν νὰ ἀμφισβητήσουν ἁγιογραφικὰ τὶς θέσεις αὐτὲς περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου, παρὰ μόνο μὲ ἀφορισμοὺς καὶ ἐπιχειρήματα τοῦ μυαλοῦ τους. Στὴν πορεία τὴν ἀκολούθησαν καὶ κάποιοι ἄλλοι.

    Παρόλα αὐτὰ πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἐξ ἀρχῆς πελαγοδρομοῦσαν καὶ πελαγοδρομοῦν, ἀναδιπλώνονται, ἀγνοοῦν ἐπιδεικτικὰ τὶς παρατηρήσεις μας καὶ τὰ ἐρωτήματά μας καί, χωρὶς ἴχνος ἁγιοπατερικοῦ πνεύματος, χωρὶς τεκμηριωμένες ἀναιρέσεις, ἀλλὰ μὲ ἀνούσιες ἀναρτήσεις, θριαμβολογοῦν γιὰ τὰ κατορθώματά τους! Ταυτόχρονα ὑβρίζουν, συκοφαντοῦν καὶ διαγράφουν αὐτὸ τὸν ἁγιοπατερικὸ ἀγώνα ἐναντίον τῆς αἱρέσεως, στηριζόμενοι σὲ ἕωλες μεταπατερικὲς ὀρθολογικὲς χαρτοπολεμικὲς ἐφευρέσεις, μόνο καὶ μόνο, ἐπειδὴ δὲν ἀκολουθοῦμε τὸν δικό τους ἐσφαλμένο δρόμο, ἐπειδὴ δὲν προδίδουμε τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων καὶ δὲν βαδίζουμε τὸν ὀλισθηρὸ δρόμο τῆς ἀπολυτότητας τῶν μέν, ἢ τῶν συμβιβασμῶν ποὺ ἀντιπροτείνουν οἱ ἄλλοι (ἢ ἀκόμα καὶ τὸν δρόμο τῆς προδοσίας). Νὰ σημειώσουμε ὅτι ὁ π. Εὐθύμιος (πολὺ περισσότερο ὁ γράφων) σὲ πολλά κείμενά του παρακαλοῦσε: ἂν διακρίνουν κάποιοι ὅτι ἑρμηνεύει λανθασμένα τοὺς Πατέρες, θὰ αἰσθανόταν εὐγνωμοσύνη, ἂν τοῦ ὑποδείκνυαν τὸ λάθος του. Καὶ βέβαια οἱ μεγαλόσχημοι καὶ τιτλοῦχοι Πρωτοπρεσβύτεροι καὶ Πατέρες τὸν ἀπαξίωσαν πλήρως, ἀποδεικνύοντας περίτρανα τό …«ἐνδιαφέρον» τους γιὰ τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετώπιση τῆς Παναιρέσεως, τὸ ἐνδιαφέρον τους γιὰ τὴν Πίστη καὶ τὸν συλλειτουργό τους!

   Ἡ παραπάνω τακτική τους, δὲν τοὺς ἐπέτρεψε νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ αὐτονόητο γεγονὸς τῆς ἀναποτελεσματικότητος τοῦ ἀγῶνος ποὺ ἀκολουθοῦν καὶ διεξάγουν. Δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι, ἂν ἀπὸ τὸ 2008 περίπου, ποὺ ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Κορναράκης καὶ ἄλλοι πολλοὶ διαφώνησαν μαζί τους, γιὰ τὴν ἀπραξία τους· ἢ ἔστω, ἂν ἀπὸ τὸ 2010 ποὺ ξεκίνησαν οἱ πρῶτες ἀποτειχίσεις -ἂν ἀπὸ τότε- ξεκινοῦσαν ἐν σώματι πρωτοπρεσβύτεροι, καθηγητὲς Πανεπιστημίου, Ἡγούμενοι –Ἁγιορεῖτες καὶ μή, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου-Ἀποτείχιση, ΟΧΙ ΜΟΝΟ θὰ περιοριζόταν ἡ οἰκουμενιστικὴ ἔξαρση τῶν τελευταίων χρόνων, ἀλλὰ καὶ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΟ Η ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ!!!  Ἤ, ἀκόμα καὶ στὴν περίπτωση ποὺ ἡ Ν. Τάξη ἐπέβαλε τὴν πραγματοποίησή της (ἐπειδὴ εἶχε ἐνταχθεῖ στὰ παγκοσμιοποιητικὰ χρονοδιαγράμματά της), θὰ εὕρισκε ἀντιμέτωπη μιὰ εὐρύτερη ὁμάδα Λαοῦ ἑνωμένη, ποὺ δυναμικά θὰ τὴν ἀποκήρυττε! Κάτι ποὺ δὲν συμβαίνει τώρα, παρότι μὲ ἀπάτες καὶ ληστρικὸ τρόπο ἐπεβλήθη, ἐξ αἰτίας ΚΥΡΙΩΣ τῆς ὀλιγωρίας των, καὶ φυσικὰ τὰ λάθη καὶ τὶς παραλείψεις ὅλων μας!

«Πίστιν ενταύθα ου ταύτην λέγει ότι Θεός εστίν ο Χριστός μόνον»

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Συμεών ο νέος Θεολόγος – Κατήχησις Ζ΄

(Μαρκ. 16,16)

Την περιεκτική αυτή θεολογική θέση έχουν αναλύσει ορθόδοξα, ως θεολογική σύλληψη Αγιοπνευματικής εμπειρίας, όλοι σχεδόν οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας.

«Ούτε πρώτος υμίν τον της Ορθοδοξίας λόγον εκήρυξα, ου μάλιστα περιέχεσθε», δηλ. «ούτε είμαι ο πρώτος κηρύξας εις σας τον λόγον της Ορθοδοξίας, τον οποίο κρατείτε σταθερά», τονίζει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος σε ομιλία του προς τους Ορθοδόξους της Κωνσταντινουπόλεως (379 – 381 μ. Χ.) (Λόγος ΚΣτ΄, τόμος 2^ος, ΕΠΕ).

Το νόημα της Ορθοδοξίας (πίστεως) υπογραμμίζει άριστα και ο άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης: «Ορθοδοξία εστίν αψευδής περί Θεού και Κτίσεως υπόληψις, ή έννοια περί πάντων αληθής, ή δόξα των όντων καθάπερ εστίν».

Σύμφωνα με τα λόγια του Χριστού «Εγώ ειμί η οδός και η Αλήθεια και η ζωή», η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού, γι’ αυτό και παρουσιάζει μία διαχρονική ενότητα δογματικής πίστεως. Είναι ακόμη η «Μία, Αγία, Καθολική και αποστολική» του Χριστού Εκκλησία, ως συνέχεια της αρχαίας Εκκλησίας και των αγίων Συνόδων, Οικουμενικών και Τοπικών.

Στα όρια της Εκκλησίας – Ορθοδοξίας υπάρχει πάντοτε ομοιομορφία (ταυτότητα) ως προς την Πίστη και την Βαπτισματική ένταξη: «Εις Κύριος, μία Πίστις, εν βάπτισμα», υπογραμμίζει ο Απ. Παύλος (Εφεσ. 4,5).

Κατά θεολογική επισήμανση του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού «όποιος δεν πιστεύει όπως πιστεύει η Παράδοση της Καθολικής (Ορθόδοξης) Εκκλησίας είναι άπιστος» (P.G. 94, 1128 Α), στερείται δηλ. της ορθής πίστεως και, κατά φυσική συνέπεια, της χάριτος του Τριαδικού Θεού.

Στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο εκφράσθηκε η εκκλησιολογική θέση (Ζ΄ Ι. Κανόνας), ότι «προστίθενται στη μερίδα των σωζομένων μόνον όσοι αιρετικοί επιστρέφουν από την αίρεση». Κάθε αίρεση (ετεροδοξία), ως αλλοίωση της Αλήθειας, καταστρέφει – εμποδίζει την θεραπευτική δύναμη της Εκκλησίας και οδηγεί στην απώλεια της χάριτος του Χριστού.

Γι’ αυτό και οι χριστιανικές ομολογίες της Δύσεως (Παπισμός, Προτεσταντισμός κ.λ.π.) δεν αποτελούν Εκκλησία με χάρη, με έγκυρα μυστήρια, σύμφωνα πάντα με τις αρχές της διαχρονικής Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας και τις αποφάσεις των σχετικών Συνόδων.

Σήμερα γίνεται οικουμενιστική προσπάθεια, στα όρια εκλαΐκευσης του Οικουμενισμού, να εξαλειφθούν από την Ορθόδοξη Λατρεία όσα σημεία προσβάλλουν αιρέσεις ή άλλες θρησκείες, ώστε το απλό – μέσο Ορθόδοξο εκκλησιαστικό πλήρωμα να «εξοικειωθεί» με το πνεύμα της ετεροδοξίας, αφού «όλοι στον ίδιο Χριστό Θεό πιστεύουμε»!

Συνοπτικά, οι βασικοί άξονες της Ορθοδοξίας είναι:

α) Έχει διαχρονική ενότητα πίστεως (δογματική), περιέχουσα όλη την αλήθεια β) Είναι η μόνη που σώζει τον άνθρωπο, συλλογικά και ατομικά γ) Κάθε αλλοίωση – διαφοροποίηση της αλήθειας της αποτελεί αίρεση, που αποκλείει την εν Χριστώ σωτηρία.

Η Ορθοδοξία δεν είναι ιδεολογική ασφάλεια αλλά φανέρωση της αλήθειας και πλήρωμα ζωής. Αποτελεί, επίσης, την απάντηση στα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά προβλήματα του ανθρώπου. Η υλιστική – αστική ιστορική αδιαφορία και παραζάλη, δημιούργησαν οντολογικό σκοτασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη, ώστε να μην διακρίνει το μυστήριο της αλήθειας.

Να υπογραμμίσουμε, ότι όλες οι «κατασκευές» των ιδεολογιών, ως λογικές κατασκευές, αποτελούν υποκειμενική θέση – αφετηρία απέναντι στην παναλήθεια του Χριστού.

Ο οικουμενισμός δε, ως συνθετική κατάφαση όλων των αιρέσεων (Παναίρεση), ως συνισταμένη του «αιρετικώς νοείν», δεν αρνείται την Ορθοδοξία ως αληθινό στοιχείο πίστης στον Θεό, ότι είναι δηλ. μία αληθινή Εκκλησία. Απαλείφει, όμως, από την Ορθοδοξία, ότι είναι η μόνη οδός σωτηρίας.

Γι’ αυτό εισάγει ετερόδοξα και αφαιρεί Ορθόδοξα στοιχεία στην εκκλησία, όπως ταιριάζει δηλ. σε μία συνθετική αίρεση (Παναίρεση).

Ο πυρήνας του Οικουμενισμού είναι: «Ένας Θεός, πολλές θρησκείες» ή ισοδύναμα «Ένας Χριστός, πολλές πίστεις, πολλά βαπτίσματα»! Η κατάφωρη αθέτηση του Ευαγγελίου και ο διαθρησκειακός προσανατολισμός του δεν έχουν γίνει αντιληπτά, ως αιρετικός τόνος στην εκκλησία, από το πλήθος των Ορθοδόξων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Η αυτονόητη ευαισθησία στα της πίστεως χαρακτηρίζεται ως «ζηλωτισμός» ή «σχίσμα» ή ως «φανατισμός». Πρόθεση της Νέας Εποχής και της Νέας Τάξης πραγμάτων, γράφει ο π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, είναι «να μην αδειάσουν οι Εκκλησίες αλλά να γεμίσουν με ανθρώπους που έχουν αλλοιωμένο φρόνημα».

Σπουδαίο Πατερικό κείμενο προστασίας – Ερμηνείας του Ορθοδόξου φρονήματος αποτελεί η «ΚΑΤΗΧΗΣΗ Ζ» του Αγίου Συμεών του νέου Θεολόγου: «Πίστιν ενταύθα ου ταύτην λέγει ότι Θεός εστίν ο Χριστός μόνον, αλλά την περί πασών των παρ’ αυτού λεχθεισών αγίων εντολών περιεκτικωτάτην πίστιν την συνέχουσαν πως εν εαυτή πάσας τας θείας αυτού εντολάς και πιστεύουσαν μηδέν είναι αργόν μέχρι και μιας κεραίας εν αυταίς, αλλά πάντα εως ενός ιώτα ζωή και ζωής αιωνίου πρόξενα» δηλ. «Εδώ λέγων πίστιν δεν εννοεί μόνον ότι ο Χριστός είναι Θεός, αλλά εννοεί επί πλέον την περιεκτικωτάτην πίστιν που αφορά εις όλας τας αγίας εντολάς του Χριστού και περιλαμβάνει τρόπον τινά εντός της όλας τας θείας εντολάς αυτού και πιστεύει ότι τίποτε δεν είναι άχρηστον, ούτε και ένα μικρόν γράμμα μέσα εις αυτάς, αλλ’ αντιθέτως όλα, ακόμη και ένα γιώτα, είναι ζωή και πρόξενα αιωνίου ζωής».

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Στον ένα βλάσφημο κάνουν μήνυση, τον άλλο βλάσφημο της Ληστρικής Συνόδου -πολύ μεγαλύτερο- τον ...μνημονεύουν!!!

  

Μετά τον Κυθήρων και τον Πειραιώς

Ο Γόρτυνος Ιερεμίας κατέθεσε μήνυση για την παράσταση «Jesus Christ Superstar»

του Γιώργου Νταλιάρη

  Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος αντιδρούν όλο και πιο έντονα για την θεατρική παράσταση «Jesus Christ Superstar» και σήμερα κατατέθηκε άλλη μία, η τρίτη κατά σειρά, μήνυση. Ο λόγος για τον Μητροπολίτη Γόρτυνος Ιερεμία.

Το ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ αποκαλύπτει πως νωρίτερα σήμερα στο Αστυνομικό Τμήμα Μεγαλόπολης κατατέθηκε η μήνυση για βλασφημία και καθύβριση θρησκεύματος εναντίον των συντελεστών της παράστασης, όπως είχε πράξει την προηγούμενη εβδομάδα ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ. Θυμίζουμε, πως μηνυτήρια αναφορά κατέθεσε και ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ.

Ακολουθεί απόσπασμα της μήνυσης που κατατέθηκε από τον Γόρτυνος Ιερεμία…

Τα βλάσφημα «τραγούδια» εξαπατούν… τους μαθητάς μας εις το μάθημα των Θρησκευτικών

Γράφει ο Πρόεδρος Νικόλαος Ζαχαριάδης, Καθηγητής Θεολόγος – Συγγραφεύς

ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ Του Παραρτήματος της Πανελ. Ενώσεως Θεολόγων Ν. Ηλείας

 Αγαπητοί αναγνώστες, κάθε φορά που γράφω και εκφράζω προσωπικές μου απόψεις, για τα Θρησκευτικά και άλλα, νιώθω έντονο τον πόνο, γιατί με αυτούς τους φακέλους, εξευτελίζεται η Χριστιανική Ελληνική μας Παράδοση, αφού αυτοί προκαλούν σύγχυση στους μαθητές, με τον ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ. Η Μουσική στους φακέλους είναι μία σκέτη κοροϊδία! Τι παριστάνουν;

Η Μουσική γενικά, υπήρξε, μέσον έκφρασης, αλλά και προώθησης αντιλήψεων και συναισθημάτων. Ερωτώ. Που είναι η Βυζαντινή Μουσική στους νέους φακέλους των Θρησκευτικών; Που είναι τα Δημοτικά μας τραγούδια;

Με αυτά τα τραγουδάκια που παρουσιάζουν, αδυνατεί κάποιος να

Φανάρι και Μόσχα διαγωνίζονται ποιος θα αγκαλιάσει περισσότερο το Βατικανό:

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εξυμνεί την Σύνοδο του Κολυμπαρίου και επιτίθεται στους αντιδρώντες

Κι ενώ η Ορθοδοξία διέρχεται μια από τις κρισιμότερες περιόδους της ιστορίας της, με το Φανάρι και την Μόσχα να διαγωνίζονται ποιος θα αγκαλιάσει περισσότερο το Βατικανό, την Βουλγαρική Εκκλησία να προσφέρει παράτυπα “μητρική αγκαλιά” στους σχισματικούς των Σκοπίων, το Ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα να γιγαντώνεται, το θέμα του Κατάρ να διχάζει ακόμη Ιεροσόλυμα & Αντιόχεια και ένα σωρό ακόμη ανοιχτά θέματα να τρέχουν , οι Φαναριώτες ευλογούν τα γένια τους για την Σύνοδο του Κολυμπαρίου.

Συγκεκριμένα εκδόθηκαν σε Τόμο όλες οι επίσημες ομιλίες του Οικουμενικού Πατριάρχου που πραγματοποίησε τις παραμονές και κατά τη διάρκεια της Συνόδου του 2016 στην Κρήτη.
Ο Τόμος ΈΧΕΙ τίτλο, «Πατριαρχικός Λόγος περί την Αγίαν και Μεγάλην Σύνοδον», και περιλαμβάνει όλες τις ομιλίες του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη Σύνοδο της Κρήτης

Τό σώμα είναι εργαλείο καί μοιάζει μέ στολή της ψυχής.

Μή μολύνεις τήν ὄμορφη αὐτή στολή σου!

Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων

    ''Μή λές ὅτι τό σῶμα εἶναι αἰτία τῆς ἁμαρτίας. Γιατί, ἄν τό σῶμα εἶναι αἰτία τῆς ἁμαρτίας, τότε γιατί ὁ νεκρός δέν ἁμαρτάνει; Βάλε στό δεξί χέρι κάποιου νεκροῦ, πού μόλις πέθανε, ἕνα ξίφος. Φόνος δέν θά γίνει. Ἄς περάσουν πλάι ἀπό νεκρό νεό, μόλις πεθάνει, χίλιες καλλονές. Δέν πρόκειται νά τοῦ δημιουργηθεῖ καμιά ἐπιθυμία πορνείας. Γιατί; Ἐπειδή τό σῶμα δέν ἁμαρτάνει ἀπό μόνο του, ἀλλά ἁμαρτάνει ἡ ψυχή, ἐνεργώντας μέ τό σῶμα. Τό σῶμα εἶναι ἐργαλεῖο καί μοιάζει μέ ροῦχο καί στολή τῆς ψυχῆς. Κι ἄν παραδοθεῖ ἀπό αὐτή στήν πορνεία, γίνεται ἀκάθαρτο. Ἄν ὅμως συζήσει μέ ἅγια ψυχή, γίνεται ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δέν τά λέω ἐγώ αὐτά, ἀλλά τά ἔχει πεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος:  «Δέν ξέρετε ὅτι τά σώματά σας εἶναι ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού βρίσκεται μέσα σας;» (Α΄ Κορ. 6,19). Νά φροντίζεις λοιπόν τό σῶμα σάν νά εἶναι ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μή φθείρεις μέ πορνεῖες τήν σάρκα σου. Μή μολύνεις τήν ὄμορφη αὐτή στολή σου. Κι ἄν ἔτυχε καί τή μόλυνες, πλύνε την τώρα μέ τή μετάνοια, ἐπειδή τώρα εἶναι καιρός λουτροῦ παλιγγενεσίας.''

    Κατήχηση Δ΄. ΚΓ΄ σελ. 147.

Πηγή

Αυτή είναι η πνευματικότητα του Φαναρίου!

ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ: "ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ"

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (salpismazois):

ή αλλιώς το καρναβάλι υπό άλλη "διάσταση"... !!!

(Γέρων εστί οφείλομεν υπακοήν).

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: http://fanarion.blogspot.gr/2018/02/blog-post_26.html

ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ 

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

 "Hallo, Hallo Freund" 

  Πρὸ ἡμερῶν ἡ διαπρεπὴς σκιτσογράφος καὶ ἁγιογράφος Μοναχὴ Ἡσυχία ἡ Καραϊσκάκαινα μοὔστειλε ἕνα σκίτσο τὸ ὁποῖο μέ "τσίγκλισε" πάλι. Παριστᾶ ἕνα ὄρθιο λιοντάρι ποὺ φορεῖ γυαλάκια, κρατεῖ μιὰ μαγκούρα στὸ ἀριστερὸ χέρι, σύμβολο τῆς ἡγουμενίας, καὶ ἔχει ἕνα μικρὸ κρεμάμενο τσαντὶ ἀπὸ τὸν βραχίονα, ἐνῶ γύρω του ὑπάρχουν ἐννέα μεγάλα ρολόγια ποὺ δείχνουν διάφορη ὥρα τὸ καθένα. Τοῦτο θυμίζει πως κάποια συγχρονα ρολόγια ποὺ δείχνουν συγχρόνως ἐνίοτε, τὴν τοπικὴ ὥρα στὶς ΗΠΑ, τὸ Λονδῖνο, τὸ Παρίσι κλπ. Μὲ τὸ δεξὶ δὲ ὑψούμενο χέρι τὸ λιοντάρι εὐλογεῖ. Βέβαια δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ καταλάβει ποῦ ἵσταται. Πάντως προχωρεῖ ἀκάθεκτο μὲ γοργὸ ρυθμό, χωρὶς νὰ λαμβάνει ὑπ' ὄψιν του τίποτε. Ἡ σύνθεση εἶναι λιτὴ καὶ πολυσήμαντη. Καὶ ὁ τίτλος της περίεργος: "Ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου". Ὁ δὲ ἡγούμενος ὑπομνηματίζει ἐπιγραμματικῶς: "Ὡς ὁ Νῶε, ἀρμάτωνε πλοῖο στὰ βουνά". Ἢ ἐξυπονοεῖ διαθεσιμότητα καὶ ἐλευθερίαν ἐκ τῶν δεσμῶν τοῦ ἐπιγείου Ἅδου! 

    Ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου λοιπόν, ὅπως βρίσκονται καὶ ὄχι ὀλίγοι συχνὰ νεολαῖοι τῆς σήμερον, ποὺ δὲν ἔχουν χαμπάρι τί τοὺς γίνεται κατὰ τὸ δὴ λεγόμενον. Ἄχρονος γὰρ καὶ ἄ-τοπος μόνον ὁ Θεός. Τί ἀπεργάζονται λοιπὸν οὗτοι; Μπλα-μπλα-λογία περὶ ἀνέμων καὶ ὑδάτων, "ὕπνον ἐλαφρὸν καὶ πάσης σατανικῆς φαντασίας ἀπηλλαγμένον" (εὐχὴ Ἀποδείπνου) καὶ ὀμφαλοσκοπίαν εἰς τά "καφὲ τῆς χαρᾶς" –συγγνώμη Κολοκοτρώνη– ἐν γλισχρότητι ἐδεσμάτων λόγῳ τῆς ἐπαράτου κρίσεως, ἔχοντες "ὄνειρα ἀπατηλά" ἀδείας ἐξ ἀνυπάρκτου ἐργασίας καὶ παχέων μισθῶν, διὸ καὶ ψελλίζουν συχνὰ τὸ τοῦ μεγάλου τραγουδοποιοῦ Κώστα Χατζῆ "ρέ δὲν βαριέσαι ἀδερφέ"! διακόπτοντας τὸν καφέ. Ἴσως ὅμως καὶ νἆναι καὶ εὐτυχέστεροι ἀπὸ τοὺς ζῶντας ἐντὸς τοῦ χώρου καὶ τοῦ χρόνου! (Δική μας υπογράμμιση)   Σήμερον γιορτάζουμε καὶ ἐδῶ τὸ Καρναβάλι. Καὶ εὐχαριστοῦμε τοὺς ὀργανωτὰς τῆς ἐκδηλώσεως, τὴν Φιλόπτωχο, τὸν Μορφωτικὸ Σύνδεσμο Μόδα, τὴν exquisit χορεύτρια τῆς κοιλίας Giorgina von Mannstein (κατὰ τὸ Cellina), ἐκ Τσεχίας, ἡ ὁποία κατεγοήτευσε τοὺς πάντας, καὶ ὅλες τὶς κοῦκλες, τὰ μωρά, τὶς χανούμισσες, τὶς χορεύτριες Charleston, τοὺς μάγους, τὶς μασκοφόρες, τὶς πίτσες, τὶς μπύρες Heineken, τοὺς μπελαλῆδες, τὴν συμπαθῆ ὀρχήστρα τοῦ Κώτσου, ποὺ ὀμόρφαιναν τήν "χρωματικὴ αὐτὴ πανδαισία" ἐν τόπῳ καὶ χρόνῳ.
   Τί εἶναι ὅμως ὁ Καρνάβαλος γιὰ τὸν ὁποῖον ἔγραψε πρωτόγνωρα ὀ ἀμίμητος Γέροντας Μελίτων; Μία προσπάθεια φυγῆς ἀπὸ τὸν τόπο καὶ τὸν χρόνο, γιὰ νὰ ζήσει κανεὶς ξέγνοιαστα ἐκτὸς ἀπὸ τὸν σημερινὸ κόσμο, ὅπου ἐπικρατεῖ ὁ παθολογικὸς αὐταρχισμός, ἡ κακία, ἡ ζηλοφθονία, ἡ βία, ἡ ἀπανθρωπιὰ καὶ πολυπροσωπία, ἔστω καὶ μερικὲς ὧρες, εἰσερχόμενος σ' ἔναν ἄλλο ποὺ θὰ θέλαμε – ὅμως δὲν μποροῦμε. Νὰ ζήσουμε ἐντὸς τοῦ ἐπιγείου αὐτοῦ "χωροχρόνου" μέσα σ' ἕνα κόσμο ἀληθινὸ τῆς ἀγάπης, εἰρήνης καὶ δικαιοσύνης, τὶς ὁποῖες διακηρύσσουν ὄχι μόνον ὁ Χριστιανισμός, ἀλλὰ ὅλες οἱ ἀβρααμικὲς θρησκεῖες καὶ τὰ θρησκεύματα τῆς ἱστορίας, ἔστω ἐνίοτε καὶ μόνον θεωρητικά!
     Καλὴ διασκέδαση.      Καλὴ Σαρακοστή.

Πηγή

Συλλαλητήριο στήν Ἀθήνα κατά τῶν νέων Θρησκευτικῶν στά σχολεῖα

   Την Κυριακή 4 Μαρτίου, στις 13.00, θα πραγματοποιηθεί Συλλαλητήριο και Πορεία στα Προπύλαια (Αθήνα) κατά των νέων Θρησκευτικών. Διοργανωτές είναι φορείς εκπαιδευτικών και γονέων, σύλλογοι Πολυτέκνων κ.ά.
   Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο κ. Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ. και Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ), με θέμα: «Η Χριστομαχία στα νέα Θρησκευτικά και οι συνέπειες της στην αγωγή των νέων μας».

Πηγή 

ΚΥΡΙΕ ο Θεός μου, επί σοι ήλπισα· σώσον με...

Ο Μέγας Βασίλειος για το θέμα των ευσεβών ιερέων και επισκόπων

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

         Ἐπειδὴ τὸν τελευταῖο καιρὸ τονίζεται ἀπὸ ἐκκλησιαστικοὺς κύκλους τοῦ περιβάλλοντος τῆς Συνάξεως τῆς Γατζέας ἡ πρωτόγνωρη γιὰ τὴν Ἐκκλησία σὲ καιρὸ αἱρέσεως διδασκαλία, ὅτι οἱ πιστοὶ μποροῦν νὰ λειτουργοῦνται σὲ «εὐσεβεῖς» ἱερεῖς παρόλο ποὺ αὐτοὶ μνημονεύουν αἱρετικοὺς Ἐπισκόπους ἢ Ἐπισκόπους ποὺ ἀρκοῦνται μόνο σὲ λόγια ἀλλὰ ὄχι στὴν πρακτικὴ ἐφαρμογὴ τῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὸν τρόπο ἀντιμετώπισης τῶν αἱρέσεων, καλὸ εἶναι νὰ θυμηθοῦμε γιὰ μία ἀκόμα φορά, τί λέει περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἕνας ἀπὸ τοὺς πραγματικοὺς στύλους τῆς Ὀρθοδοξίας ὁ Μ. Βασίλειος. Δηλαδὴ νὰ ἀκούσουμε ἀπὸ τὸν Ἅγιο ποιός εἶναι πραγματικὰ εὐσεβὴς ποιμένας, ὥστε νὰ τὸν ἀκολουθήσουμε κι ἐμεῖς ὡς πρόβατα.

ΠΕΡΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΣΤΟΝ π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ

    Ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς μέσω του ιστολογίου "Πατερική Παράδοση" και συγκεκριμένα διά του άρθρου "ΑΘΕΤΗΣΗ ΟΡΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΥΠΟ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ." (ἐδῶ) απευθύνθηκε προσωπικά σε μας και ζήτησε την απάντησή μας επ᾿ αυτού. 

     Όμως ολόκληρο το άρθρο του βασίζεται σε ένα σοβαρότατο ατόπημα: Θεωρεί πως η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος αποφάσισε αστρονομικά και όχι εκκλησιαστικά. Ότι δηλαδή όρισε τάχα πως την ημερομηνία κατά την οποία συμβαίνει πραγματικά (αστρονομικά) η εαρινή ισημερία πρέπει να την διορθώνουμε σε 21η Μαρτίου. Αυτό είναι μέγα σφάλμα και πάνω εκεί βασίστηκε η λεγόμενη "διόρθωση" του Ιουλιανού Ημερολογίου (και το 1582 και το 1924). Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος όρισε ακριβώς το αντίθετο: να θεωρείται δηλαδή πάντοτε η 21η Μαρτίου ως ημερομηνία της εαρινής ισημερίας, άσχετα αν σε εκείνη την ημερομηνία δεν συμβαίνει όντως η πραγματική εαρινή ισημερία.  Επομένως η ημερομηνία της θετής "εαρινής ισημερίας" (που όρισε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος στις 21 Μαρτίου) δεν ταυτίζεται πάντοτε με την ημερομηνία της πραγματικής (αστρονομικής) εαρινής ισημερίας.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ	ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΘΕΤΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ ΠΟΥ ΟΡΙΣΕ Η Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ (ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ)	ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ  (ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ)
330	ΠΑΝΤΟΤΕ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η.	21 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η.
1582		11 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η. 21 ΜΑΡΤΙΟΥ Ν.Η. (ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΩΝ 10 ΗΜΕΡΕΣ)
1924		8 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η. 21 ΜΑΡΤΙΟΥ Ν.Η. (ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΩΝ 13 ΗΜΕΡΕΣ)
2018		7 ΜΑΡΤΙΟΥ Π.Η. 20 ΜΑΡΤΙΟΥ Ν.Η.

    Οι έχοντες ασχοληθεί με το ζήτημα γνωρίζουν πως η ημερομηνία της πραγματικής (αστρονομικής) εαρινής ισημερίας δεν είναι σταθερή, επομένως αν η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος ενδιαφερόταν για αυτήν να αντιστοιχεί με την 21η Μαρτίου, τότε θα όριζε: α) Να διορθώνεται συνεχώς η ημερομηνία της (ενώ κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ από τους Ορθοδόξους, σε αντίθεση με τους Παπικούς το 1582 και τους Οικουμενιστές το 1924) και β) να εορτάζουν διαφορετικά το Πάσχα όσοι βρίσκονται στο Νότιο Ημισφαίριο, οι οποίοι ως γνωστόν έχουν εαρινή ισημερία τον Σεπτέμβριο και φθινοπωρινή ισημερία τον Μάρτιο! 
    Για όλα αυτά ξεκάθαρα μιλούν οι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας, τους οποίους δυστυχώς ο π. Ευθύμιος αγνοεί (όπως φαίνεται δεν ανέγνωσε την αναίρεση των θέσεων του κ. Ρίζου: ἐδῶ):
     α) Ο Σεβαστός Κυμινήτης: "Ὅμως οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς πρώτης Συνόδου ἂν καλὰ καὶ νὰ ἤξευραν ἀκριβῶς τὴν τοιαύτην διαφορὰν τῆς ἰσημερίας, πῶς κατ’ ὀλίγον ὀλίγον ἔρχεται ὀπίσω διὰ τὴν συνεχῆ προσθήκην τῆς τοῦ βισέκτου ἡμέρας· μὲ τοῦτο ὅλον ἐδιώρισαν αὐτὴν τὴν ἐαρινὴν ἰσημερίαν νὰ κρίνεται καὶ νὰ λογαριάζεται πάντοτε καθὼς εὑρέθηκε τότε εἰς τὸν καιρόν τους, κατὰ τὴν κα΄ τοῦ Μαρτίου μηνὸς... Ἂν ἦτον λοιπὸν τοῦτο παράβασις καμία ψυχοβλαβὴς, ἔπρεπε καὶ τότε νὰ γένῃ ἡ τοιαύτη διόρθωσις, νὰ κατεβάζουν ὀπίσω τὸν Μάρτιον, νὰ φέρουν τὴν ἰσημερίαν πάλιν εἰς τὴν κα΄ Μαρτίου· ἀμὴ ἐπειδὴ τόσαις σύνοδαις οἰκουμενικαῖς ὁποῦ ἔγιναν εἰς τόσους χρόνους ὕστερον ἀπὸ τὴν οἰκουμενικὴν ἐκείνην καὶ πρώτην σύνοδον, αἱ ὁποίαις ἔβλεπαν μὲν ὁλοφάνερα τὴν ἰσημερίαν ὁποῦ κατ’ ὀλίγον ὀλίγον ἐκατέβηκεν τόσαις ἡμέραις ὀπίσω· ὅμως δὲν ἀποκότησεν οὐδεμία σύνοδος ἂν καλὰ καὶ νὰ ἦσαν οἰκουμενικαὶ, ὁποῦ ἐσυνάγουνταν διὰ τὰ τοιαῦτα ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα, καὶ πολλὰ ἄλλα ἐκανόνιζαν καὶ ἐθέσπισαν, νὰ κάμουν τὴν τοιαύτην διόρθωσιν τῆς ἰσημερίας, ἀμὴ καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν καιρὸν τῆς ἰσημερίας τόσαις ἡμέραις ὀπίσω κατεβασμένον, ὅμως πάντοτε τὴν κα΄ Μαρτίου ἀκολούθως τῇ πρώτῃ συνόδῳ ἐλογάριαζαν τὴν ἰσημερίαν...".
   β) Ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων: "Γίνεται ἡ πρώτη πανσέληνος τοῦ Μαρτίου πρὸ τῆς κα΄ Μαρτίου, εἰς τὴν ὁποῖαν εὑρίσκετον ἡ ἰσημερία εἰς τὸν καιρὸν τῆς πρώτης Συνόδου, καὶ τὴν σήμερον εὑρίσκεται εἰς τὴν ια΄ Μαρτίου, διὰ τὸν ὑποβιβασμὸν τῆς ἰσημερίας ὁποῦ προέρχεται ἀπὸ τὴν παντοτινὴν προσθήκην τῆς τοῦ βισέκτου ἡμέρας... Οἱ νεώτεροι Λατῖνοι ἐφάνησαν διακριτικώτεροι καὶ σοφώτεροι καὶ τολμηρότεροι ἀπὸ ὅλας τὰς ἁγίας ἐκείνας Συνόδους, καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἁγίους Πατέρας τῆς ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀνατολικούς τε καὶ δυτικοὺς, καὶ ἔκαμαν τὴν τοιαύτην διόρθωσιν τῆς ἰσημερίας, φοβούμενοι μήπως καὶ ἀθετοῦντες τὴν πρώτην πανσέληνον μέτ’ ἰσημερίαν, κολάσωσι τὴν ψυχήν των, ὡς καθὼς ἐκολάσθησαν καὶ ὅλαις αἱ Σύνοδαις, καὶ πάντες οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὁπόσοι ἑόρταζαν τὸ ἅγιον Πάσχα, ἀθετοῦντες τὴν πρώτην πανσέληνον μέτ’ ἰσημερίαν"!
     γ) Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: "Ἂς ἠξεύρουν γὰρ ὅτι καὶ αἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι, ὁποῦ μετὰ τὴν Πρώτην ἔγιναν, καὶ οἱ λοιποὶ Πατέρες, ἔβλεπον ναὶ καὶ αὐτοὶ, ὡς σοφοὶ ὁποῦ ἦσαν, πῶς ἐκατέβη πολὺ ἡ ἰσημερία· ἀλλ’ ὅμως δὲν ἠθέλησαν νὰ τὴν μεταθέσουν ἀπὸ τὴν κα΄ Μαρτίου, ὁποῦ τὴν ηὗρεν ἡ Α΄ σύνοδος, προτιμῶντες περισσότερον τὴν συμφωνίαν τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἕνωσιν ἀπὸ τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἰσημερίας, ἥτις δὲν προξενεῖ οὔτε εἰς τὴν εὕρεσιν, τοῦ ἐδικοῦ μας Πάσχα κᾀμμίαν σύγχυσιν, οὔτε βλάβην εἰς τὴν εὐσέβειαν".
    Ο π. Ευθύμιος πέφτει επίσης και σε δεύτερο τραγικό σφάλμα, που φανερώνει πως δεν έχει μελετήσει καθόλου σοβαρά το θέμα. Είναι γνωστό πως η Ορθόδοξη Εκκλησία από την εποχή της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου υπολογίζει τις ημερομηνίες των πανσελήνων με βάση τον 19ετή Κύκλο του Μέτωνος. Ο Μετωνικός Κύκλος όμως είναι επίσης ελλιπής με αποτέλεσμα στην εποχή μας να υπάρχει απόκλιση 4-5 ημερών της Μετώνειας Πανσελήνου από την πραγματική (αστρονομική) Πανσέληνο. Ούτε αυτό όμως ενδιαφέρει την Εκκλησία, η Οποία δεν ενδιαφέρεται για "χρόνων ἀκρίβειαν καὶ ἡμερῶν παρατήρησιν", κατά τους Αγίους Πατέρες. Αντιθέτως αποτελεί ένα ισχυρό επιχείρημα μόνο εκείνων που επιθυμούν την αλλαγή και του Πασχαλίου, επικαλούμενοι αστρονομικούς λόγους. Μήπως μαζί τους συντάσσεται τελικώς ο π. Ευθύμιος;

     Όπως βλέπουμε ξεκάθαρα στον παραπάνω πίνακα ο Όρος τηρείται κανονικά από όλους όσους τηρούν το παλαιό (ορθόδοξο) Πασχάλιο (το οποίο είναι κοινό για Παλαιοημερολογίτες και Νεοημερολογίτες, αφού και οι τελευταίοι το ακολουθούν ακόμη). Όσα δε εκκλησιαστικά ημερολόγια (Ζηλωτών ή μη) σημειώνουν την ημερομηνία της πραγματικής και όχι της Μετώνειας Πανσελήνου, σφάλλουν, πιθανότατα εξ αγνοίας. 
   Κλείνοντας, δηλώνουμε πως δεν επιθυμούμε να απευθύνουμε κάποιο ερώτημα προς τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά, διότι πιστεύουμε πως αποτελεί μάταιο κόπο ο διάλογος με ανθρώπους που θεωρούν ότι δεν είναι δυνατόν να κάνουν λάθος, όπως άλλωστε έχει αποδείξει η παντελής απουσία παραδοχής των σφαλμάτων που έχουν υποδειχθεί στο παρελθόν. Επιπροσθέτως, δεν επιθυμούμε διαδικτυακό διάλογο διά αντιπροσώπων του, αλλά μόνον εκ του σύνεγγυς, όπως έχει ήδη προτείνει ο Διαχειριστής του Ιστολογίου "Εν Τούτω Νίκα" (ἐδῶ).

Με ευχές για Καλή Τεσσαρακοστή εν μετανοία και ταπεινώσει,

Νικόλαος Μάννης, Εκπαιδευτικός

(Διαχειριστής Ιστολογίου "Κρυφό Σχολειό")

Ιωάννης Ν. Παπαρρήγας

(Διαχειριστής Ιστολογίου "Εν Τούτω Νίκα")

Διονύσιος Πολυμενόπουλος, Εκπαιδευτικός

Άγιος Ευστάθιος Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας της Μεγάλης

Εορτάζει στις 21 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.

Hν Eυστάθιος μέχρις ην ζων και πνέων,

Θεού κατ’ εχθρών ευσταθές μάλα πνέων.

Βιογραφία

O Άγιος Ευστάθιος, γεννήθηκε στη Σίδη της Παμφυλίας (άλλοι θεωρούν ότι καταγόταν από τους Φιλίππους της Μακεδονίας) το 260 μ.Χ. και υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες εκκλησιαστικές φυσιογνωμίες του 3ου μ.Χ. αιώνα. Διακρίθηκε για την μαχητικότητά του και την εμμονή του στη ορθή διδασκαλία του Ευαγγελίου.

Στην αρχή διέλαμψε σαν επίσκοπος Βερροίας στη Συρία, όταν και συμμετείχε στην Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας. Το 323 μ.Χ. εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας της μεγάλης, θέση την οποία χρησιμοποίησε για την διάδοση αλλά και στερέωση της ορθοδοξίας και συνδεόταν διά στενής φιλίας με τον Άγιο Όσιο, Επίσκοπο Κορδούης (τιμάται 27 Αυγούστου).

Το 330 μ.Χ. όμως, οι κακόδοξοι Αρειανοί, συνεκάλεσαν Σύνοδο εις βάρος του Ευσταθίου με την κατηγορία ότι ήταν οπαδός της αίρεσης του Σαβέλλιου. Δωροδόκησαν μάλιστα κάποια γυναίκα ελευθέριων ηθών, η οποία παρουσιάσθηκε στη Σύνοδο και κατήγγειλε ότι είχε σχέση μαζί του και από τη σχέση αυτή απέκτησε και παιδί.

Κατόρθωσαν βεβαίως να επιτύχουν την εξορία του Aγίου στην Τραϊανούπολη της Θράκης όπου και εκοιμήθη οσιακά το 360 μ.Χ.

Αρκετά χρόνια μετά την κοίμησή του, η αλήθεια αποκαταστάθηκε και ο Ευστάθιος ανακηρύχθηκε Άγιος της Eκκλησίας μας.

Το έτος 482 μ.Χ. μεταφέρθηκαν τα ιερά λείψανα του Αγίου από την Τραϊανούπολη στην Αντιόχεια.

Τέλος, θαυμάσιο εγκωμιαστικό λόγο για τον Άγιο Ευστάθιο εξεφώνισε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Ἀπολυτίκιον)

Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.

Θείας ἔμπλεως σοφίας πέλων, ὁμοούσιον Πατρὶ τὸν Λόγον ἐν τῇ συνόδῳ τῇ πρώτῃ ἐκήρυξας, καὶ διωγμοῖς ὁμιλήσας καὶ θλίψεσιν δόξης ἀρρήτου μετέσχες, Εὐστάθιε. Πάτερ ὅσιε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε δωρίσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.