Κριτική σε αστήρικτες θέσεις

«ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΖΕΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ»

ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΙΛΩΤΑ

    Μᾶς ἐστάλη ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸν π. Παΐσιο. Σὲ αὐτό, παρὰ τὰ καλὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχει, δὲν ἀποφεύγει μὲ ὕφος Πάπα ὁ π. Παΐσιος νὰ ἀποφαίνεται γιὰ ὅλους καὶ γιὰ ὅλα. Ἀποφαίνεται ὅτι οἱ ἀποσχισθέντες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία Παλαιοημερολογίτες ἀποτελοῦν κι αὐτοὶ τὴν Μία Ἐκκλησία μαζὶ μὲ μᾶς, παρ’ ὅτι διέκοψαν τὴν σχέση τους μὲ ὅλες τὶς τοπικὲς Ἐκκλησίες, οἱ περισσότερες τῶν ὁποίων ἀκολουθοῦσαν τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο (στὰ κείμενα τῶν πρωταιτίων τότε, δὲν ὑπήρχε οὔτε γιὰ δεῖγμα ἡ λέξη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ ὅλη ἡ πολεμικὴ στηριζόταν στὴν ἀλλαγὴ τοῦ Ἡμερολογίου) καὶ παρ’ ὅτι στὴ συνέχεια δημιούργησαν δικές τους Συνόδους.

Στὸ ἄρθρο αὐτὸ ὁ π. Παΐσιος κατηγορεῖ  ἀναιτιολόγητα  τὸν π. Εὐθύμιο, κατηγορεῖ τοὺς ἀποτειχισμένους ὡς πλανεμένους καὶ γενικὰ ὅσους ἀποδεχόμαστε τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία, ἰσχυρίζεται ὅτι σφάλλουμε. Φυσικὰ γιὰ προσωπικές του εὐθῦνες ὁ π. Παΐσιος δὲν λέγει τὸ παραμικρό, ὡς ἀλάθητος! Ὡσὰν ὁ π. Εὐθύμιος καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι νὰ εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὰ προβλήματα ποὺ δημιουργήθηκαν ἐκτὸς τοῦ ἴδιου.

    Τὶς δεκάδες μελέτες –ποὺ ἐκτείνονται σὲ ἑκατοντάδες σελίδες– τὶς ὁποῖες ὁ π. Εὐθύμιος ἔχει γράψει (ὅπως καὶ ἄλλων πιστῶν), τὶς διαγράφει ὁ π. Παΐσιος, χωρὶς καμιὰ σχετικὴ μελέτη, μὲ μιὰ μονοκονδυλιά, κάτι ποὺ οὔτε ὁ Πάπας δὲν τόλμησε νὰ κάνει, γράφοντας: «εμμένει ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς στην εσφαλμένη  θέση του περί παλαιού»!

    Καὶ τὶς μὲν θέσεις τοῦ π. Εὐθυμίου μόνο οἱ παλαιοημερολογίτες δὲν δέχονται (ἀφοῦ δι’ αὐτῶν ἀποδεικνύει τὰ σφάλματά τους) ἀποδέχεται ὅμως, τουλάχιστον ἕνα μέρος αὐτῶν τῶν ἐσφαλμένων θέσεων τῶν Παλαιοημερολογιτῶν ὁ π. Παΐσιος, παρότι οἱ Π.Η. σὲ κάθε μελέτη τοῦ π. Εὐθυμίου ἀπαντοῦσαν «ἄλλ’ ἀντ’ ἄλλων» (τὰ γραπτὰ ὑπάρχουν ἀναρτημένα στὸ ἱστολόγιό μας) καὶ δὲν κατάφεραν τελικὰ νὰ ἐκτιμήσουν μὲ ψυχραιμία καὶ διάκριση τὸ ἑνωτικὸ κήρυγμά του ποὺ συνίσταται στὰ ἑξῆς:

    Ἐμεῖς φύγαμε διὰ τῆς ἀποτειχίσεως ἀπὸ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Δὲν σᾶς ζητοῦμε νὰ ἀλλάξετε ἡμερολόγιο. Ἀφοῦ λέτε ὅτι ὁ κοινὸς ἐχθρός μας εἶναι ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μποροῦμε νὰ συναντηθοῦμε στὸν ἀγώνα ἐναντίον του, ἂν φύγετε κι ἐσεῖς ἀπὸ τὶς παρατάξεις (διαλύσετε δηλαδὴ τὶς ἐπιμέρους «ἐκκλησίες» σας), καὶ ἂν δὲν θεωρεῖτε δόγμα τὸ Ἡμερολόγιο. Ἔτσι θὰ βρεθοῦμε ὅλοι σὲ ὀρθόδοξο ἔδαφος ὑπερασπιζόμενοι τὴν Ἐκκλησία.

   Αὐτὰ τὰ θεωρεῖ λάθος ὁ π. Παΐσιος καὶ ὑποστηρίζει ὅτι μιὰ νέα ἐκκλησιολογία· ὅτι οἱ παρατάξεις τοῦ Παλαιοῦ καὶ οἱ ἀποτειχισμένοι τοῦ

Φίλος μεν ο Χριστός φίλτατος δε ο γέρων

Ἡ σημερινὴ θλιβερὴ κατάσταση καὶ οἱ θεραπευτικὲς συμβουλὲς τοῦ Μ. Βασιλείου

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ἂν μελετήσει κάποιος τὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοὺς ἀγῶνες Της ἐνάντια στὶς αἱρέσεις, θὰ παρατηρήσει, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἀγῶνες –ἀνεξαρτήτως χρόνου, τόπου καὶ προσώπων– εἶχαν ὡς κοινὰ χαρακτηριστικὰ τὴν προσεκτικὴ μελέτη καὶ ἐφαρμογὴ τῆς προφορικῆς καὶ γραπτῆς Ἱερᾶς Παράδοσης μας, τὴν ἀπολυτότητα τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἀληθείας, τὴν συμφωνία τῶν ἑκάστοτε ἀγωνιστῶν μὲ τὴν διδασκαλία ὅλων τῶν Ἁγίων Πατέρων ὡς ἀσφαλῶν ὁδοδεικτῶν γιὰ τὴν ἀποφυγὴ λαθῶν καὶ λοξοδρόμησης ἀπὸ τὸν ἀσφαλῆ δρόμο.

Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς Ἀληθείας δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως ἀμφιβολία ὅτι ἡ ἀποκεκαλυμμένη Ἀλήθεια εἶναι ἀπόλυτη καὶ ἀκέραιη. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας Προφήτης, οὔτε ἕνας Ἀπόστολος, οὔτε ἕνας Ἅγιος, ὁ ὁποῖος ἔκανε συμβιβασμοὺς στὸ θέμα τῆς Ἀληθείας. Ἀντιθέτως ὑπέφεραν, βασανίστηκαν, διώχθηκαν, θυσιάστηκαν ἐξ αἰτίας τῆς πλήρους ἀφοσιώσεώς τους σὲ αὐτήν, δηλ. ἀκριβῶς στὴν ἀπολυτότητα καὶ στὴν ἀκεραιότητα τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἀληθείας. Ἔτσι τὴν παρελάβαμε κι ἐμεῖς σήμερα ἀπόλυτη καὶ ἀκέραιη καὶ ἀγωνιζόμαστε νὰ τὴν διατηρήσουμε ἀκριβῶς ὅπως τὴν παρελάβαμε.

Δυστυχῶς ὅμως ἐνῶ ἰσχυριζόμαστε ὅτι ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν Ἀλήθεια ἀφήνουμε τὰ ἄλλα δύο χαρακτηριστικά, τὴν μελέτη τῆς Ἱ. Παραδόσεως καὶ τὴν συμφωνία μὲ τοὺς ἁγ. Πατέρες, ἀνεκμετάλλευτα καὶ ἔτσι, στερούμενοι τῶν ἀσφαλῶν ὁδοδεικτῶν, τείνουμε νὰ ἀποτύχουμε καὶ στὴν ὑπεράσπιση τῆς ἴδιας τῆς Ἀληθείας. Ἀκολούθως τὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ ἐπικρατοῦν σήμερα εἶναι: διαμάχη, ἀντιγνωμία, ἄρνηση τοῦ ἐλέγχου, μυστικότητα, αὐθαιρεσία ἐνεργειῶν καὶ ἀποφάσεων, καπήλευση νοημάτων, ὅρων καὶ τίτλων, ἐμπάθεια, ἔπαρση καὶ πρωτοκαθεδρίες. Τὸ χειρότερο μάλιστα εἶναι ὅτι ἀντὶ νὰ μεριμνοῦμε γιὰ ὅλο τὸν ὀρθόδοξο κόσμο ἀλλὰ καὶ γιὰ κάθε σκανδαλιζόμενη καὶ σὲ κίνδυνο βρισκόμενη ψυχή ξεχωριστά, οἱ προσπάθειες μας ἀναλώνονται στὴν ἐξυπηρέτηση τῶν ἡμετέρων καὶ στὴν αὐτοδικαίωση καὶ αὐτοπροβολὴ ὡς αὐθεντία καὶ στὴν δῆθεν μίμηση τῶν ἁγίων, ποὺ κάθε ἄλλο παρὰ μίμηση εἶναι διότι «Τοιαῦτα τῶν ἁγίων τὰ σπλάγχνα, μὴ τὰ ἑαυτῶν μεριμνῶν μόνον, ἀλλ’ ὥσπερ περὶ μιᾶς οἰκίας, τῆς οἰκουμένης, ἢ σώματος ἑνός, τοῦ τῶν ἀνθρώπων πλήθους, οὕτω παρακαλεῖν τὸν Θεόν» (Ἰ. Χρυσοστόμου, Εἰς Θ΄ Ψαλμ. 8, ΕΠΕ 490-492 – MPG 55, 134). Ἡ προώθηση τῆς γεροντολατρείας, ποὺ ὁμολογουμένως ἔχει ἀναδειχθεῖ ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ δεκανίκια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁμολογουμένως, παρόλα αὐτά, προωθεῖται ἀπὸ τοὺς περισσοτέρους ρασοφόρους, μᾶς ἔχει θολώσει τὰ μυαλά. Φθάσαμε πιὰ νὰ ἀλλάζουμε τὶς ἀναλογίες καὶ ἀδιακρίτως πλὴν σαφῶς νὰ πρεσβεύουμε φίλος μὲν ὁ Χριστὸς φίλτατος δὲ ὁ γέρων.

Ο εύκολος δρόμος των Ανακοινωθέντων!

Ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου

Ανακοίνωση για την ψήφιση του νομοσχεδίου που επιτρέπει την αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια
(10/5/2018)

    Μετά από την χθεσινή ψήφιση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας που επιτρέπει την αναδοχή παιδιών και από ομόφυλα ζευγάρια, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος διατυπώνει και πάλι την έντονη αντίθεσή της στην επιλογή της Πολιτείας να στερήσει από ορισμένα παιδιά το δικαίωμα ανάπτυξής τους μέσα σε ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον με πρότυπα πατρότητας και μητρότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι σήμερα ο ελληνικός λαός εξακολουθεί να εμπιστεύεται ως βασική του αξία την οικογένεια. Δυστυχώς επικράτησε και πάλι η «πολιτική ορθότητα» ενάντια στην φυσική τάξη και το συμφέρον του παιδιού.
     Η Εκκλησία της Ελλάδος υπενθυμίζει προς πάσα κατεύθυνση ότι είναι ο πλέον μαζικός θεσμός του ελληνικού λαού και ως εκ τούτου έχει δικαίωμα δημόσιου λόγου, όπως και κάθε άλλος κοινωνικός φορέας, χωρίς να αξιώνει την επιβολή των απόψεών της στην Πολιτεία.

Εκ της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος

Πηγή

Πώς θα καταλάβουμε αν τα εμπόδια είναι από τόν Θεό;…

Ο ΘΕΟΣ ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ

(αγίου Παϊσίου)

–Μερικὲς φορὲς ξεκινᾶμε νὰ κάνουμε μιὰ δουλειὰ καὶ παρουσιάζονται ἕνα σωρὸ ἐμπόδια. Πῶς θὰ καταλάβουμε ἂν τὰ ἐμπόδια εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό;

-Νὰ ἐξετάσουμε ἂν φταῖμε ἐμεῖς. Ἂν δὲν φταῖμε, τὸ ἐμπόδιο θὰ εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὸ καλό μας. Γι’ αὐτὸ δὲν πρέπει κανεὶς νὰ στενοχωριέται, ἂν δὲν ἔγινε ἡ δουλειὰ ἢ ἂν καθυστέρησε νὰ τελειώση.

    Μιὰ φορὰ κατέβαινα βιαστικὸς ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Στομίου, νὰ πάω στὴν Κόνιτσα γιὰ μιὰ ἐπείγουσα δουλειά. Σὲ ἕνα δύσκολο σημεῖο τοῦ δρόμου – Γολγοθᾶ τὸ ἔλεγα – συνάντησα ἕναν γνωστὸ τοῦ μοναστηριοῦ, τὸν μπαρμπα-Ἀναστάση, μὲ τρία ζῶα φορτωμένα. Ἀπὸ τὴν πολλὴ ἀνηφόρα εἶχαν ἀναποδογυρισθῆ τὰ σαμάρια τους καὶ ἕνα ζῶο ἦταν κοντὰ στὸν γκρεμὸ καὶ κόντευε νὰ πέση κάτω.

     «Ὁ Θεὸς σ’ ἔστειλε, Πάτερ», μοῦ εἶπε ὁ μπαρμπα-Ἀναστάσης.

   

   Τὸν βοήθησα νὰ τὰ ξεφορτώσουμε καὶ νὰ τὰ ξαναφορτώσουμε, τὰ βάλαμε καὶ στὸν δρόμο καὶ τὸν ἄφησα. Ὅταν προχώρησα ἀρκετά, ἔφθασα σὲ ἕνα σημεῖο ὅπου μόλις πρὶν λίγο εἶχε γίνει κατολίσθηση σὲ μῆκος τριακόσια μέτρα καὶ εἶχε φαγωθῆ τὸ μονοπάτι. Δένδρα καὶ πέτρες εἶχαν κατεβῆ στὸ ποτάμι. Ἂν δὲν καθυστεροῦσα, θὰ βρισκόμουν ἐκεῖ τὴν ὥρα ἀκριβῶς ποὺ ἔγινε ἡ κατολίσθηση.

  «Μπαρμπα-Ἀναστάση, εἶπα, μ᾿ ἔσωσες. Ὁ Θεὸς σ᾿ ἔστειλε».

    Ὁ Χριστὸς ἀπὸ ψηλὰ βλέπει τὸν καθένα μας πῶς ἐνεργεῖ καὶ ξέρει πῶς καὶ πότε θὰ ἐνεργήση γιὰ τὸ καλό μας. Ξέρει πῶς καὶ

ΗΜΕΡΙΔΑ : Σάββατο 12 Μαίου 2018 & ΩΡΑ 6.30.00 μ.μ.

ΗΜΕΡΙΔΑ

Σάββατο 12 Μαίου 2018 & ΩΡΑ 6.30.00 μ.μ


ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ με θέμα την ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ,ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ και τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ : 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΑΒΒΑΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ 

Διακοπή Μνημοσύνου και Κοινωνίας 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου του Μεγάλου Φωτίου .

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΧΑΡΙΤΩΝ ΚΑΡΕΩΤΗΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ

. Ιστορικές Προυποθέσεις για την Μετάλλαξη Του Δυτικού Χριστιανισμού (filioque).

ΜΟΝΑΧΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΑΨΑΛΙΩΤΗΣ

. Η Γέννησης Του Οικουμενισμού.

Φορείς: 

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ 

ΣΥΝΑΞΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ 

ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΙΟΙ 

Μία ακόμη ανακοίνωση για την ίδια εκδήλωση:

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟ ΚΛΗΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ(Πληροφορίες. Το Πολιτιστικό Κέντρο βρίσκεται στη Δ.Κ. Μελισσίων επί των οδών 17ης Νοεμβρίου 15 και Αγίου Γεωργίου.)

ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

Μετά τα κοτόπουλα, "ευλογούνται" και τα καλλυντικά του αγιορίτικου εμπορίου με τις "ευλογίες" του Παναγιωτάτου κ. Βαρθολομαίου!

Γιὰ τὶς «εὐλογίες», δεῖτε τὸ βίντεο

 

Ο γέροντας Εφραίμ ευλόγησε το Monastic Art

- Αγιασμός παρουσία του Δωδώνης

(ΒΙΝΤΕΟ & ΦΩΤΟ)

του Γιώργου Θεοχάρη- ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Παρουσία πλήθους κόσμου έγινε η επίσημη έναρξη σε έναν ξεχωριστό χώρο αγιορείτικης παράδοσης και τέχνης  στο κέντρο της Αθήνας. Πρόκειται για το Monastic Art, ένα  κατάστημα- κόσμημα- κοντά στη μητρόπολη Αθηνών- όπου ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να έρθει πιο κοντά στη μοναστηριακή τέχνη και τα φυσικά, βιολογικά προϊόντα του Αγίου Όρους.

Πριν από λίγο τελέστηκε ο Αγιασμός από τον γέροντα Εφραίμ, καθηγούμενο της Ι.Μ.Μ. Βατοπαδίου, ενώ το παρών έδωσε ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος.
Στο σύντομο χαιρετισμό του, ο γέροντας Εφραίμ αναφέρθηκε στο βίο των μοναχών του Άθωνα και στο «μυστικό» τους με το οποίο δημιουργούν υπέροχα αποτελέσματα.
Προϊόντα & Καλλυντικά από την πλούσια γη του Αγίου Όρους
Κρασί, ελιές, λάδι, μέλι… Από την πλούσια γη του Αγίου Όρους και με την περισσή φροντίδα των Μοναχών, το κρασί από τους

Αφήνουμε, δυστυχώς, να καθορίζεται η ζωή μας από φόβους

* (https://simeiakairwn.wordpress.com) Καταπληκτικό κείμενο, που εξηγεί αυτό ακριβώς που συμβαίνει στην εποχή μας και στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Αξίζει να το διαβάσετε!

Κάνουμε πράγματα λόγο του φόβου, χάνουμε πράγματα λόγο του φόβου.Φοβόμαστε να μην χάσουμε, να μην αποτύχουμε.Φοβόμαστε να αγαπήσουμε, να δοθούμε.Ο φόβος αυτός πηγάζει από τον λογισμό μας «μην τυχόν και πονέσουμε», γι’ αυτό και οι σχέσεις μας με τους άλλους δεν είναι γνήσιες σχέσεις, αλλά σχέσεις τακτικής και υπολογισμών.

Εάν δεν έρθουμε αντιμέτωποι με την παραξενιά του εαυτούλη μας που κτίζαμε τόσα χρόνια μέσα μας θα αυτοκαταστρεφόμαστε συνέχεια. Ακόμα και καλά να μας πηγαίνουν τα πράγματα, μόνο με τον λογισμό ότι μπορεί κάτι να στραβώσει θα τα παρατούμε και θα μιζεριάζουμε.

Δυστυχώς παρατηρείται το φαινόμενο πολλοί άνθρωποι να διακατέχονται από τον σύνδρομο του αδικημένου, του πονεμένου.Όταν έχουμε συνηθίσει να κυριαρχούν την ύπαρξή μας οι λογισμοί της παραξενιάς μας, τότε είναι φυσικό να φλετάρουμε συνεχώς με την απομόνωση, την εγκατάλειψη, την μελαγχολία, ακόμα και την κατάθλιψη.

ellasnafs.blogspot.gr      synaxipalaiochoriou.blogspot.gr

Πηγή

Κάνανε την Βουλή Σόδομα και Γόμορρα! --Αλλά έχει προηγηθεί η προεργασία των Οικουμενιστών Επισκόπων και η σιωπή των ...ευσεβών!

Η υπέρτατη ντροπή οι εικόνες με τον

… Τζέισον Αντιγόνη 

Με 161 ψήφους πέρασε στη Βουλή η αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια 

   Στα θεωρεία της Βουλής, όπως συμβαίνει κάθε φορά που συζητείται και ψηφίζεται νομοσχέδιο που αφορά στα δικαίωματα τους, βρέθηκαν εκπρόσωποι της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. 
Ανάμεσά τους και ο Τζέισον Αντιγόνη o οποίος προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ζητώντας αφενός να προσθέσει στην ταυτότητά του το όνομα Αντιγόνη και αφετέρου να διαγραφεί το φύλο του και να αποκαλείται Το Τζέισον Αντιγόνη. Ως προς το δεύτερο σκέλος

Η εξοικείωση με την αιρεση συνεχίζεται ασταμάτητα! --Αλλά αυτά πλέον είναι ψιλά γράμματα!!!

Επίσκεψη του νέου Νούντσιου στην Παναγία της Τήνου

Στις 7 Μαΐου 2018 επεσκέφθη τον Πανίερο Ναό της Ευαγγελιστρίας Τήνου ο νέος Αποστολικός Νούντσιος της Ρ/Καθολικής Εκκλησίας Σεβ. κ. Savio HON TAI FAI, στα πλαίσια της επίσκεψής του στην Ρ/Καθολική Επισκοπή της Τήνου, συνοδευόμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Ρ/Καθολικών Νάξου-Τήνου κ. Νικόλαο.

Ο Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Νήσου Τήνου Πρωτοπρ. Γεώργιος Φανερός, μετέφερε στον Σεβ. κ. HON TAI FAI τις ευχές και τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Δωροθέου Β΄, και εν συνεχεία επηκολούθησε περιήγηση στον Ναό της

Οι Οικουμενιστές ροκανίζουν σιγά-σιγά την Ευαγγελική πίστη! --

Ημερίδα για τη δωρεά οργάνων

στη Μητρόπολη Μεσσηνίας

Κρίμα! Έλειπε ο Μεσογαίας!

Ενημερωτική Ημερίδα με θέμα: «Η δωρεά οργάνων και ιστών – Το ερώτημα για τις μεταμοσχεύσεις», πραγματοποιήθηκε απόψε στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας, από την Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας.

Οπως αναφέρει ανακοίνωση της Μητρόπολης, η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου και συνδιοργανωτές τα Πανεπιστήμια Αθηνών και Πελοποννήσου, τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων και τον Ιατρικό Σύλλογο Μεσσηνίας.

Πλήθος κόσμου έδωσε το παρόν, μεταξύ αυτών αρκετοί Ιερείς και

«Στοιχώμεν τω κανόνι των αγίων»

(Μ. Βασίλειος – Περί πίστεως)

 Του Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Σήμερα, δυστυχώς, το Εκκλησιαστικό σώμα  βιώνει τη νήψη και τους αντιαιρετικούς αγώνες  -τους δύο άξονες της πνευματικής ζωής-   αντιθετικά. Υιοθετεί ως ομολογία τη διαλεκτική του παρακλητικού λόγου, που είναι «η απλότης των ομολογούντων την πίστιν των εν ειρήνη» και θεωρεί ως εκλεπτυσμένο σχίσμα τους «ιδρώτες των προς τας αντιθέσεις της ψευδωνύμου γνώσεως ισταμένων».

Σήμερα, που οι ημέρες κυλούν πολύ μπερδεμένα (Εκκλησιαστικά – κοινωνικά), ο λόγος «Περί πίστεως» του Μ. Βασιλείου μπορεί να κατευθύνει και να ελέγξει τη δράση των Ορθοδόξων έναντι του Οικουμενισμού, δίνοντας άμεση θεραπευτική και θεολογική δυναμική στο Ορθόδοξο πλήρωμα, που εγκλωβίσθηκε στην όξυνση των αντιθέσεών του.

Είναι λόγος, που καθορίζει με ασφάλεια τον χαρακτήρα και την ανάπτυξη της Ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας, άμυνας και ενότητας έναντι του πνευματικού εχθρού (Διάβολος, αίρεση, εκοσμίκευση). Στην εισαγωγή του λόγου οι καθηγητές–μελετητές γράφουν: «Το περί πίστεως είναι μία έγγραφος έκθεσις της πίστεως προς τους μοναχούς που είχαν υποβάλλει εις τον Βασίλειον σχετικόν αίτημα. Η έκθεσις αυτή στηρίζεται εις την Αγίαν Γραφήν, αποφεύγεται δε εις αυτήν η χρήσις λέξεων που εισάγουν «ξένον νουν» (Ε.Π.Ε. τόμος 8).

Ο Ι. Πατήρ γράφει σχετικά: «Θα χρησιμοποιήσω με φειδώ τα ονόματα και τους λόγους εκείνους που δεν απαντώνται μεν αυτολεξί εις την θείαν Γραφήν, διατηρούν όμως την έννοιαν που υπάρχει εις αυτήν· όσαι δε λέξεις εκτός του ότι είναι ξέναι, μας επεισάγουν και άγνωστον έννοιαν («νουν ξένον») και όσαι δεν είναι δυνατόν να βεβαιωθή ότι εχρησιμοποιήθηκαν από τους αγίους, αυτάς θα τας αποφύγω παντελώς ως ξένας και αλλοτρίας προς την ευσεβή πίστιν» (Σελ. 60 - 61). Αντίθετα, στα δρώμενα και στα γραπτά κείμενα της λεγόμενης Ακαδημίας θεολογικών σπουδών (Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος), υπάρχει πλήθος νέο-ορολογιών που χρησιμοποιούνται

Υπάρχει τέρμα

   Συνετός και μυαλωμένος άνθρωπος είναι εκείνος που αντελήφθη καλώς ότι υπάρχει τέρμα της παρούσης ζωής και σπεύδει και αυτός να θέσει τέρμα εις τα σφάλματα και ελαττώματά του.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Πηγή

Άκουσον άκουσον!

Παπικοί και Προτεστάντες δεν θέλουν τους Σταυρούς σε δημόσια κτίρια στην Γερμανία

Του Μανώλη Κείου

Όλα θυσία στο βωμό της πολυπολιτισμικότητας… Όλα για να μην ερεθίσουμε τα άγρια ένστικτα των αλλόθρησκων…
Στη Γερμανία, διεξάγονται πολλές συζητήσεις σχετικά με τη δημόσια προβολή του σταυρού. Ο Πρωθυπουργός της Βαυαρίας Markus Söder εξέδωσε διάταγμα σύμφωνα με το οποίο πρέπει να τοποθετούνται σταυροί σε όλα τα δημόσια κτίρια.
Επικρίθηκε από πολλούς κοσμικούς, αλλά όσο και αν φαίνεται παράλογο και από ορισμένους επικεφαλής χριστιανικών δογμάτων. Έτσι, ο ρωμαιοκαθολικός θεολόγος Burkhard Hose (Würzburg) εξέφρασε την άποψη ότι ο Σταυρός αποτελεί επέκταση μιας πολιτικής αποκλεισμού ή εθνικιστικού εγωισμού!!! Ο ρωμαιοκαθολικός αξιωματούχος έγραψε ότι παραπονιέται για μια

Σαλπίσματα ζωής

 Μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου

Περί μακροθυμίας

Η μακροθυμία είναι αρετή γενναίας και ευγενικής ψυχής, που έχει θεμέλιο την αγάπη προς τον πλησίον.

Η μακροθυμία είναι μεγαλοψυχία, μεγαλοφροσύνη και φίλη της πραότητας.

     Η μακροθυμία μαρτυράει καλή αγωγή ψυχής και εκδηλώνεται σαν συμπάθεια, φιλανθρωπία, μετριοφροσύνη και δικαιοσύνη.

Ο μακρόθυμος κυριαρχεί πάνω στον θυμό και την οργή του∙ κατευνάζει δε τις ορμές της καρδιάς του, ελεεί όσους έφταιξαν σε κάτι και λυπάται αυτούς που αμαρτάνουν. Ο έλεγχός του γίνεται με επιείκεια και τα λόγια του εκφράζονται με σύνεση και φρόνηση. Η οργή δεν σκοτίζει τον νου του και ο θυμός δεν διαταράσσει τα λογικά του. Η όψη του είναι ευχάριστη και οι κινήσεις του σεμνοπρεπείς. Έχοντας πολλή φρόνηση, δεν δικάζει με εμπαθή οξύτητα, αλλά αποφαίνεται με αγαθή κρίση για τα παραπτώματα.
Ο Χρυσόστομος λέει για τη μακροθυμία τα παρακάτω: «Το αίτιο όλων των αγαθών είναι η μακροθυμία∙ αυτή είναι η ρίζα κάθε φιλοσοφίας∙ υπάρχει ως όπλο ακαταμάχητο και πύργος απόρθητος , αντιμετωπίζοντας με ευκολία τα λυπηρά και τα δύσκολα. Και όπως ακριβώς , αν πέσει σπίθα στην άβυσσο , εκείνη δεν θα βλαφθεί καθόλου, αλλά η σπίθα θα σβήσει εύκολα, έτσι και στη μακρόθυμη ψυχή , όποιο απροσδόκητο και να εμφανιστεί, αυτό εξαφανίζεται εύκολα, ενώ εκείνη παραμένει ατάραχη.
Διότι η μακροθυμία είναι δυνατότερη όλων∙ και για στρατόπεδα να πεις και για χρήματα και για άλογα και για τείχη και για όπλα και για ο,τιδήποτε, κανένα δεν θα βρεις ίσο με τη μακροθυμία.
Γιατί εκείνος που θα έχει όλα τα παραπάνω, αν κυριευθεί από θυμό, πολλές φορές συμπεριφέρεται σαν ανώριμο παιδάκι, κάνοντας πολύ θόρυβο και γεμάτος ζάλη. Ο μακρόθυμος απολαμβάνει βαθιά γαλήνη, σαν να βρίσκεται καθισμένος σε λιμάνι∙ όπως ακριβώς δεν νικιέται ο βράχος με όποια βλάβη κι αν προσπαθήσεις να του προκαλέσεις , ή δεν ταράζεται ο πύργος όποια ύβρη και να του απευθύνεις, ή δεν καταστρέφεται το διαμάντι με όποια πληγή θελήσεις να του προκαλέσεις».
Μακάριος ο άνθρωπος ο μακρόθυμος.
«Το γνώθι σαυτόν ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ»ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ Αθήνα 2011

Πηγή

π. Σεραφείμ, π. Θεόδωρε, κι εσείς οι ευσεβείς ιερείς, δεσποινίδες και κύριοι: ακούτε;

Ἐστάλη ἀπὸ Δ.Π.

     Στις 11. 02. 2018 γιόρτασαν στο συναυλιακό κέντρο της Βιέννης Ρώσοι (μαζί με τις αντιπροσωπείες των άλλων Ορθοδόξων και του δικου μας Αρσενίου) και Παπικοί τα δύο χρόνια από την

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον μητροπ. Μεσογαίας Νικόλαο

Θαύμα - 13χρονος ξύπνησε από κώμα μόλις η μητέρα του υπέγραψε για τη δωρεά των οργάνων του

   Ο 13χρονος Trenton McKinley από την Αλαμπάμα είχε χτυπήσει σοβαρά το κεφάλι του όταν καρότσα πάνω στην οποία είχε ανέβει αναποδογύρισε και τον χτύπησε.

    «Χτύπησα στο τσιμέντο και μετά το τρέιλερ προσγειώθηκε πάνω στο κεφάλι μου. Μετά από αυτό δε θυμάμαι τίποτα», δήλωσε το αγόρι.

    Το παιδί υπέστη πολλές και βαριές εγκεφαλικές κακώσεις και οι γιατροί είπαν στους γονείς του ότι ακόμα και αν συνέλθει από το κώμα, δε θα είναι ποτέ το ίδιο.

    Η μητέρα του υπέγραψε τα χαρτιά της δωρεάς των οργάνων του, όταν έμαθε ότι ήταν συμβατά με τα όργανα που χρειάζονταν πέντε άλλα παιδιά.

     Όπως περιέγραψε η ίδια, εκπρόσωπος της οργάνωσης για τη δωρεά τους βρήκε στο νοσοκομείο και τους είπε ότι τα όργανα του γιου τους θα έσωζαν τις ζωές πέντε παιδιών.

    Μία μέρα προτού ο 13χρονος μπει στη μηχανική υποστήριξη

Μια ομιλία με πολλούς αποδέκτες

 Ἀναρτήθηκε ἀπὸ Πατερική Παράδοση στις 4 ΟΚΤ 2017

Σημαντικὲς ἁγιοπατερικὲς προτάσεις πρὸς τοὺς ἀγωνιζομένους κατὰ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμαστε ἀποτειχισμένοι καὶ νὰ μὴν ἔχουμε μεταξύ μας ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία.

Ἀποσπάσματα ἀπὸ ὁμιλία

τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

Στὸ Ὡραιόκαστρο τῆς Θεσσαλονίκης ἔγινε μία σύναξη τῶν ἀποτειχισμένων Πατέρων καὶ μία προσπάθεια νὰ τὰ βροῦμε μεταξύ μας· πράγμα τὸ ὁποῖο κι αὐτὸ εἶναι κάποια ἔκφραση,  ἡ ὁποία δὲν ἁρμόζει· νὰ τὰ βροῦμε οἱ ἀποτειχισμένοι μεταξὺ μας! Ἀλλὰ στὰ ἔσχατα χρόνια ὅλα εἶναι ἀναγκαῖα νὰ γίνονται καὶ ὅλα δὲν εἶναι παράξενα. Γιατί  οἱ Πατέρες στὰ παλαιὰ χρόνια, ὅταν ὑπῆρχε αἵρεση, ἀπεμακρύνοντο ἀπὸ τὴν αἵρεση καὶ ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, καὶ αὐτομάτως οἱ ἀποτειχισμένοι Πατέρες εἶχαν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μεταξύ τους, λόγῳ τοῦ ὅτι ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τὴν αἵρεση καὶ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ εὑρίσκοντο σὲ Ὀρθόδοξο ἔδαφος.

Εἶχαν ὀρθόδοξο πίστη καὶ ἡ ὀρθόδοξος πίστις ἦταν τὸ σημεῖο ἐκκλησιαστικῆς ἐπικοινωνίας, ἐκκλησιαστικῆς ἐπαφῆς, ταυτότητος μεταξὺ τῶν χριστιανῶν, τῶν ἀγωνιζομένων γιὰ τὰ θέματα τῆς Πίστεως. Σήμερα ὅμως ποὺ εἶναι τὰ πράγματα πολὺ δύσκολα, τὰ ἔσχατα χρόνια ποὺ ζοῦμε, σημεῖα τῶν καιρῶν εἶναι κι αὐτά, νὰ μὴ μποροῦμε νὰ τὰ βροῦμε. Κι ἐνῶ ἔχουμε φύγει ἀπὸ τὴν αἵρεση νὰ μὴ μποροῦμε νὰ τὰ βροῦμε μεταξύ μας. Δηλ. ὁ Διάβολος προσπαθεῖ νὰ βάλει μικρότητες, νὰ ἐνσπείρει πράγματα τὰ ὁποῖα εἶναι δευτερεύοντα, νὰ τὰ κάνουμε πρωτεύοντα καὶ γι’  αὐτὰ τὰ πράγματα θὰ ἤθελα γιὰ λίγο νὰ ἀπασχολήσω τὴ σκέψη σας. Νὰ προβληματιστοῦμε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θὰ ἀκουστοῦν, καί, ἂν κάποια μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ λάθος, γιατί δὲν ἔχουμε τὸ ἀλάθητο, πάντως νὰ γίνει αἰτία προβληματισμοῦ.

 Κατ' ἀρχὰς φάνηκε μία προσπάθεια, ἀδελφοί μου, νὰ ὀργανωθοῦν οἱ ἀποτειχισμένοι ἀπὸ τὴν αἵρεση ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Μὲ τὴν ἀποτείχιση ἀπὸ τὴν αἵρεση καὶ τοὺς αἱρετικούς, βρίσκομαι ταυτοχρόνως στὸ ὀρθόδοξο ἔδαφος, ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί, ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια, καὶ ἀληθινὴ πίστη ὑπάρχει Ἐκκλησία. Ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει πλάνη καὶ αἵρεση, δὲν ὑπάρχει ἡ Ἐκκλησία.

Διὰ τῆς ἀποτειχίσεως, λοιπόν, βρισκόμαστε στὸ ὀρθόδοξο ἔδαφος, καὶ ἔγινε μία προσπάθεια νὰ τὰ βροῦμε μεταξύ μας καὶ νὰ ὀργανωθοῦμε κάπως, ἐμεῖς οἱ ἀποτειχισμένοι, ἂν καὶ αὐτὸς δὲν εἶναι δόκιμος ὅρος, νὰ ὀργανωθοῦμε ἐμεῖς οἱ ἀποτειχισμένοι Ὀρθόδοξοι, γιατί, τί ὀργάνωση νὰ ἔχουμε ἐμεῖς; 

Ὅταν γίνεται προδοσία στὴν πίστη καὶ ἀποτειχίζονται οἱ Ὀρθόδοξοι, τί κάνουν; Σηκώνουν τὸ σταυρὸ τῆς Ὁμολογίας. Δὲν κοιτᾶμε ἂν ἔχουμε ὀργάνωση, γιατί ἡ ὀργάνωση (ἐπιδιώκεται συνήθως ἀπὸ μᾶς) γιὰ νὰ μικρύνει ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ ποὺ θὰ σηκώσουμε στὴν πλάτη μας. Δηλαδή, νὰ γλυτώσουμε τὶς ποινές, τὶς καταδίκες, νὰ μὴν μᾶς καθαιρέσουν οἱ Οἰκουμενιστές, καὶ ὅ,τι ἄλλο συνεπάγεται αὐτό· τὸ μισθὸ οἱ ἱερεῖς, ποὺ εἶναι κάτι ἀναγκαῖο, εἰδικὰ στὶς ἡμέρες μας ποὺ ὑπάρχει ἡ κρίση, νὰ μικρύνει ὁ σταυρὸς τῆς ὁμολογίας, γι’ αὐτὸ ὀργανωνόμεθα.

Ἡ ὀργάνωση, ὅμως, δικαιολογεῖται, ὄχι γιὰ νὰ μικρύνει ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν σηκώσουμε τὸν σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ εὐχαρίστως καὶ γιὰ νὰ προσπαθήσουμε νὰ καταδικάσουμε τὴν αἵρεση. Ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ καταδικάσουμε τὴν αἵρεση.

Ἀλλὰ ἡ αἵρεση, ὅμως, αὐτὴ καθ' ἑαυτὴ εἶναι καταδικασμένη  ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό μας, ἀπὸ τὸν ἀποστολο Παῦλο. Κάθε αἵρεση. Ἀπὸ τὴν ἑβδόμη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ποὺ λέγει "πᾶσι τοῖς αἱρετικοῖς ἀνάθεμα". Καὶ "τὰ μετὰ ταῦτα πραχθησόμενα ἀνάθεμα". Δηλαδή, οἱ Πατέρες εἶπαν καὶ γιὰ τὶς αἱρέσεις ποὺ θὰ ἐρχόντουσαν στὴν μελλοντικὴ ἐποχὴ καὶ καταδίκασαν τὶς αἱρέσεις ὅλες. Εἶναι καταδικασμένη, λοιπόν, σὰν πλάνη ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό, ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους. Τί νόημα ἔχει ἡ κατάδικη ἀπὸ μᾶς τῆς αἱρέσεως;

Ἡ ἀπὸ μᾶς καταδίκη ἔχει νόημα βασικό· γιὰ νὰ δείξουμε ὅτι εἴμαστε ταυτισμένοι μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, μὲ τὸ Εὐαγγέλιο,  μὲ τὸν Χριστό, μὲ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, μὲ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, ὅτι ταυτιζόμαστε κι ἐμεῖς μαζί τους. Γι’  αὐτὸ πρέπει κι ἐμεῖς νὰ τὴν καταδικάσουμε τὴν αἵρεση.

Καὶ πῶς καταδικάζεται πρωτίστως ἡ αἵρεση; Διὰ τῆς ἀποτειχίσεως. Ἡ ἀποτείχιση ποὺ κάνουμε ἀπὸ τὴν αἵρεση σημαίνει ὅτι τὴν καταδικάζουμε, τὴν ἀποστρεφόμεθα. Γι’ αὐτὸ τὸν λόγο καὶ φεύγουμε ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Εἶναι, λοιπόν, μὲ τὴν ἀπομάκρυνσή μας, μὲ τὴν ἀποτείχισή μας εἶναι καταδικασμένη ἡ αἵρεση. Ἀλλὰ πρέπει, ὅμως, νὰ καταδικαστεῖ καὶ ἀπὸ τοὺς Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας. Ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ εἶναι οἱ διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ κατέχουν τὶς θέσεις τῶν Ἐπισκόπων, τὶς Ἀποστολικὲς ἕδρες. Πρέπει νὰ καταδικαστεῖ ἀπὸ αὐτούς, γιατὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ ὄχι ἀπὸ κάποιους ἄλλους μόνο καὶ μονομερῶς.

Μνήμη του εν ουρανώ φανέντος σημείου του Τιμίου Σταυρού

 (7 ΜΑΪΟΥ)

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΦΑΝΕΝΤΟΣ ΣΗΜΕΙΟΥ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, 

ΩΡΑ ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ,

ΕΠΙ ΚΩΝΤΑΝΤΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ,

ΥΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

   “Κατά τις ημέρες της Αγίας Πεντηκοστής, την εβδόμη του μηνός Μαΐου και περί ώρα εννέα το πρωί, φάνηκε ο τίμιος και ζωοποιός Σταυρός – που συνίστατο από φως, κι ενώ έβλεπε όλος ο λαός– να εκτείνεται πάνω από τον άγιο Γολγοθά μέχρι το άγιο όρος των Ελαιών. Ο Σταυρός αυτός από τη λαμπρότητα του φωτός Του κάλυψε τις ακτίνες του ήλιου. Γι᾽ αυτό και κάθε ηλικία,  νέων και γερόντων, μαζί με τα νήπια και αυτά που θήλαζαν,  ήλθε στην Εκκλησία, και με άμετρη χαρά και θερμή κατάνυξη ανέπεμψαν δόξα και ευχαριστία στον Θεό για το παράδοξο αυτό θέαμα”.

     Αν η 14^η Σεπτεμβρίου αποτελεί την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, εορτή κατά την οποία ανθρώπινα χέρια, Πατριαρχικά και Βασιλικά, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό, προβάλλοντάς Τον ως το σύμβολο της χριστιανικής πίστης και "το κλείθρον του Παραδείσου", διότι αποτελεί το σημείο της αναφοράς μας σ᾽ Εκείνον που έχυσε το πανάγιο αίμα Του επάνω Του, η 7^η Μαΐου αποτελεί μία άλλη εορτή Υψώσεώς Του, όχι από ανθρώπινα χέρια αυτήν τη φορά, αλλά από τα "χέρια" του ίδιου του Θεού. Διότι Εκείνος θέλησε, όταν η χριστιανική πίστη είχε ήδη γίνει αποδεκτή και είχε επεκταθεί, να φανερώσει τον Σταυρό στον

Διεθνὴς Συνδιάσκεψη γιὰ τὸ διαθρησκευτικὸ διάλογο

Σχόλιο Γέροντος Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ:       Μιὰ σημαντικὴ μερίδα τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου κλίνει σήμερα νὰ ἀποδεχθεῖ μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ ἐπικίνδυνες αἱρέσεις [eνν. τὸν οἰκουμενισμό]… ὅτι δῆθεν πολλὲς ἀπὸ τὶς ἐκκλησίες ποὺ ἀποκαλοῦνται χριστιανικές, ἔχουν ἴση χάρη, καὶ γι’ αὐτὸ ὀφείλει νὰ ἐπέλθει ἡ ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν μὲ βάση κάποιον κοινὸ γιὰ ὅλες παρονομαστή σὲ μιὰ παγκόσμια καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Ἐσεῖς νὰ μὴ πλανηθεῖτε μὲ ὅλα αὐτά, ἀλλὰ νὰ πιστεύετε ἀκράδαντα μὲ τὴν καρδιὰ καὶ μὲ τὸ νοῦ ὅτι ὑπάρχει πάνω στὴ γῆ ἐκείνη ἡ Μία, Μοναδικὴ καὶ Ἀληθινὴ Ἐκκλησία ποὺ ἵδρυσε ὁ Κύριος. Ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ διατηρεῖ ἀλώβητη καὶ ἀκέραιη τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, κατέχει τὸ πλήρωμα τῆς γνώσεως καὶ τῆς χάριτος καὶ εἶναι ἀλάθητη. Στὸν ρωμαιοκαθολικισμὸ ὑπάρχουν πολλὰ βασικὰ σφάλματα, τόσο ἀπὸ δογματικῆς ἀπόψεως, ὅσο καὶ ἀπὸ πλευρᾶς πνευματικῆς ζωῆς.

    Στὶς 3 Μαΐου 2018, διεξήγαγε τὶς ἐργασίες της στοὺς χώρους τοῦ Hotel Rogner International, στὰ Τίρανα, ἡ Διεθνὴς Συνδιάσκεψη γιὰ τὸν διαθρησκευτικὸ διάλογο μὲ θέμα: « Ἡ Ἀλβανία, πρότυπό τῆς διαθρησκευτικῆς ἁρμονίας γιὰ τὴν Εὐρώπη.

Διοργανωτές της μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς Αὐστριακῆς Πρεσβείας στὴ χώρα μας, ἦταν τὸ Πανεπιστήμιο “Beder”, τὸ Πανεπιστημιακὸ Κολέγιο “Logos” καὶ τὸ Καθολικὸ Πανεπιστήμιο “Zoja e Keshillit te Mire”. Στὴ Συνδιάσκεψη συμμετεῖχαν οἱ ἐπικεφαλεῖς τῶν θρησκευτικῶν Κοινοτήτων, κληρικοί, κρατικοὶ ἐκπρόσωποι,

Άγιος μάρτυς Αχμέτ

   Ὁ ἅγιος Ἀχμέτ ἔζησε τόν 17ο αἰώνα στήν Κωνσταντινούπολη καί ἦταν γραφέας τοῦ Ἀρχιλογιστοῦ. Εἶχε μιά Ρωσίδα σκλάβα, Χριστιανή Ὀρθόδοξη, στήν ὁποία ἐπέτρεπε νά πηγαίνη στήν ἐκκλησία κατά τίς μεγάλες ἑορτές. Ὅταν, ὅμως, ἐκείνη γυρνοῦσε ἀπό τήν ἐκκλησία, αὐτός αἰσθανόταν νά βγαίνη ἀπό τό στόμα της μιά ἀνείπωτη εὐωδία, γι’ αὐτό καί τήν ρώτησε τί τρώει καί εὐωδιάζει τό στόμα της. Ἐκείνη τοῦ ἀπάντησε ὅτι τρώει ἀντίδωρο καί πίνει ἁγιασμό. Μόλις τό ἄκουσε αὐτό, προσκάλεσε ἕναν ὀρθόδοξο Κληρικό καί τοῦ εἶπε νά τοῦ ἑτοιμάση τόπο γιά νά πάη καί αὐτός στήν ἐκκλησία, ὅταν θά λειτουργοῦσε ὁ Πατριάρχης.

Πῆγε, λοιπόν, στήν θεία Λειτουργία καί τήν στιγμή πού ὁ Πατριάρχης εὐλογοῦσε τόν λαό, λέγοντας «εἰρήνη πᾶσι», εἶδε νά βγαίνουν ἀπό τά δάκτυλά του ἀκτῖνες φωτός καί νά κάθονται ἐπάνω σέ ὅλων τά κεφάλια, ἐκτός ἀπό τό δικό του. Μόλις εἶδε αὐτό τό θαῦμα ζήτησε νά γνωρίση τήν πίστη τῶν Χριστιανῶν. Πράγματι, κατηχήθηκε, βαπτίσθηκε, ἀλλά

«Οδηγούμεθα σε πιθανή διάσπαση της Ορθοδοξίας»!

 Έντονη δυσαρέσκεια από Ρωσία για Βαρθολομαίο:

«Οδηγούμεθα σε πιθανή διάσπαση της Ορθοδοξίας»

Η Ουκρανική Εκκλησία ταράζει τα νερά

    Πολύ σοβαρή κατάσταση έχει ενσκήψει από την πρόθεση της ουκρανικής εκκλησίας να «αποχωρήσει» από την υπαγωγή της στο Πατριαρχείο Μόσχας και να υπαχθεί στην Κωνσταντινούπολη και τον Οικουμενικό πατριάρχη, αναφέρει ρωσικό άρθρο, ενώ σε άλλο σημερινό άρθρο μας

Παρέμβαση επί της ουσίας στην ανταλλαγή άρθρων μεταξύ π. Σεραφείμ Ζήση και κ. Ρίζου

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Τὶς τελευταῖες μέρες παρακολουθήσαμε μία ἀνταλλαγὴ ἄρθρων μεταξὺ τοῦ κ. Ἰ. Ρίζου καὶ τοῦ π. Σεραφεὶμ Ζήση. Στὴν ἀνταλλαγὴ αὐτὴ ὁ π. Σεραφείμ –γιὰ νὰ ὑποδείξει τὴν ἔλλειψη διακρίσεως καὶ ἐκκλησιαστικοῦ πνεύματος στὸν κ. Ρίζο– τόνισε τὴν τῷ ὄντι ἰδιαιτερότητα τῆς καταστάσεως στὴν Οὐκρανία, δικαιολογώντας μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο τὴν τακτικὴ τοῦ Μητροπολίτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ποὺ ὑποτάγεται στὴν δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, ὁ ὁποῖος –παρότι ὁμολογουμένως παραδοσιακὸς καὶ εὐσεβής– μνημονεύει τὸν πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο γιὰ νὰ κρατήσει τὶς ἀπαιτούμενες ἰσοροπίες καὶ νὰ διαφυλάξει ἐθνικὰ καὶ ἐκκλησιαστικὰ συμφέροντα.

Ὁ τονισμὸς ὅμως αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος φέρνει εὔλογες ἀπορίες, τὶς ὁποῖες θὰ μποροῦσε νὰ μᾶς λύσει ὁ ἔγκριτος π. Σεραφεὶμ γιὰ νὰ καταλάβουμε κι ἐμεῖς σ’ αὐτὴ τὴν σύγχυση ποὺ ἐπικρατεῖ, τί ἀκριβῶς συμβαίνει.

Διότι, ἂν ὁ λόγος ποὺ μνημονεύει ὁ Μητροπολίτης Οὐκρανίας εἶναι ἡ ἰδιόρρυθμη κατάσταση ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν δικαιοδοσία του, τότε δὲν ἔπρεπε κι ὁ Μ. Φώτιος νὰ κάνει τὸ ἴδιο στὴν κατάσταση ποὺ δημιουργήθηκε μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας καὶ νὰ μνημονεύει τὸν Πάπα Ρώμης καί, ἀκόμα περισσότερο, δὲν ἔπρεπε καὶ ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, τὸν ὁποῖο πιστεύω δὲν ἀμφισβητεῖ κανεὶς ἀπὸ ἐμᾶς οὔτε ὡς πρὸς τὶς ἐπιλογές του οὔτε ὡς πρὸς τὶς πράξεις του, καὶ ὁ Γεννάδιος Σχολάριος, καὶ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅταν τὸ διακύβευμα ἦταν ἡ σωτηρία μίας ὁλόκληρης αὐτοκρατορίας καὶ μάλιστα ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς Μουσουλμάνους (οὔτε κἂν κατὰ τὸ ὄνομα Χριστιανούς); Διότι καὶ τότε ὑπῆρχαν λεγόμενοι εὐσεβεῖς Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι δὲν συμφωνοῦσαν μὲ τὶς πράξεις τῶν φιλενωτικῶν, ἀλλὰ λόγῳ τῶν καταστάσεων συμφώνησαν. Οἱ Ἅγιοι ὅμως καὶ αὐτοὺς τοὺς κατεδίκασαν.

Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχουμε δεῖ νὰ ἀμφισβητοῦνται καὶ τὰ πλέον ἀντιπροσωπευτικὰ ἀντίστοιχα ἐπιχειρήματα τῆς Παραδόσεώς μας, παρουσιάζω καὶ κάποια ἄλλα στοιχεῖα ποὺ χρῶνται ἑρμηνείας:

Ὁ π. Σεραφεὶμ τόνισε τὴν ἀντιοικουμενιστικὴ δραστηριότητα τοῦ Ὀνούφριου στὴν σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας Ρωσικῆς Ἐκκλησία (29 Νοεμβρίου – 2 Δεκεμβρίου 2017) ποὺ προηγήθηκε τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν ἑκατὸ ἐτῶν ἀπὸ

"Γνώρισμα της ανδρείας εστίν η υπομονή"

Μ. Ἀθανασίου, Σχόλια εἰς Ἰώβ, T.L.G.,Volume 27, page 1348, line 3

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Σήμερα ὁ Χριστὸς διαλαλεῖ σὲ μᾶς τοὺς ἄθλους τῆς Σαμαρείτιδος καὶ πρέπει τὸ φτωχὸ πλοιάριο τοῦ λόγου μου νὰ διαπλεύση τὸ πέλαγος τῶν κατορθωμάτων της. Βλέπω τὴν πίστη της καὶ θέλω νὰ φτιάξω τὸ ἐγκώμιό της καὶ μαζί σας νὰ ἐπαινέσω τὴν φτωχιὰ καὶ τὴν πλούσια, τὴν πόρνη καὶ τὴν ἀπόστολο, τὴν ἄσωτη καὶ τὴν πιστή, τὴν πολύγαμο καὶ πολυδύναμη, αὐτὴ ποὺ πολλοὺς ἐμόλυνε καὶ ποὺ τὸν μονογενῆ γιὸ τοῦ Θεοῦ ὑπηρέτησε. Αὐτὴ ποὺ μολύνθηκε καὶ καθαρίστηκε, ποὺ δίψασε κι ἐπιθύμησε νερὸ ζωντανό, καὶ κληρονόμησε τὰ νάματα τῆς χάρης τοὐρανοῦ.

Τί λέει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ποὺ βροντερὰ φανέρωσε τὰ ἄρρητα μυστήρια; Φτάνει ὁ Ἰησοῦς σὲ μιὰ πόλη τῆς Σαμαρείας, ποὺ λέγεται Συχάρ, καὶ στὸ μέρος ποὺ ὁ Ἰακώβ ἔδωσε στὸ γιό του τὸν Ἰωσήφ. Ἦταν ἐκεῖ τὸ πηγάδι τοῦ Ἰακώβ, κουρασμένος λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν ὁδοιπορία κάθισε πάνω στὸ χεῖλος τοῦ πηγαδιοῦ. Ἦταν ἡ ἕκτη ὥρα περίπου. Ἦρθε μιὰ γυναῖκα ἀπ’ τὴ Σαμάρεια νὰ βγάλη νερό. Τῆς λέει ὁ Ἰησοῦς, δός μου νὰ πιῶ. Οἱ μαθηταί του εἶχαν φύγει στὴν πόλη γιὰ ν’ ἀγοράσουν τρόφιμα. Κουρασμένος ὁ Ἰησοῦς.

Τί λέει λοιπὸν ὁ Ἡσαΐας ὁ προφήτης; Ὁ Θεὸς, ὁ μέγας δὲν θὰ πεινάση, οὔτε θὰ διψάση  οὔτε θὰ κοπιάση. Οὔτε τὸ βάθος τῆς σοφίας του θὰ βρεθῆ. Ἀλλὰ καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος γράφει γι’ αὐτὸν στὸ εὐαγγέλιό του: Κι ἀφοῦ νήστεψε σαράντα μέρες καὶ