Μετά τον Βαρθολομαίο ο Πάπας στο Π.Σ.Ε. --Οι αιρετικοί κάνουν ένα ακόμα βήμα Οικουμενιστικής ενότητας, οι ημέτεροι αμετανόητα επιμένουν να τους σιγοντάρουν, κοινωνώντας μαζί τους!

 Με ανοιχτές αγκάλες περιμένει το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών τον Πάπα

-Μηνύματα με νόημα

Του Μανώλη Κείου

      «Η επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στη Γενεύη, σε ένα κέντρο του προτεσταντισμού, εκφράζει τη χριστιανική ενότητα», δήλωσε ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Συμβουλίου των Εκκλησιών εμμένοντας στο μήνυμα του Ποντίφικα για την αγάπη και την συμπερίληψη μιλώντας σε όλα τα δόγματα.

Ο 81χρονος εξ Αργεντινής Πάπας θα επισκεφθεί την Γενεύη την Πέμπτη μετά από πρόσκληση αυτής της παγκόσμιας διακρατικής οργάνωσης, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου 350 προτεσταντικές, ορθόδοξες και αγγλικανικές εκκλησίες με περίπου 500 εκατομμύρια πιστούς ανάμεσά τους.

«Είναι μια πολύ σημαντική απόφαση που έλαβε όταν δέχτηκε την πρόσκληση. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έχει την ίδια ατζέντα με αυτές τις άλλες εκκλησίες», δήλωσε ο επικεφαλής του ΠΣΕ Olav Fykse Tveit, Νορβηγός λουθηρανός πάστορας.

Σημαντική εισήγηση που πρέπει να διαβαστεί (Μόνο μην ακολουθήσετε το "ομολογιακό" φρόνημα του συγγραφέα της)

Ἐπὶ τῇ συμπληρώσει διετίας…

Τὸ φρόνημα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων σὲ ἀντιδιαστολὴ πρὸς τὸ φρόνημα τῆς «Συνόδου τῆς Κρήτης»

Πάτρα 15.6.2018

π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

agotsopo@gmail.com

   Ὁ Συνοδικὸς θεσμὸς ἀποτελεῖ τὸν θεοπαράδοτο καὶ ἁγιοπνευματικὸ τρόπο διοικήσεως ὅλων τῶν ὑποθέσεων τῆς Ἐκκλησίας μας. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι ἀκόμα καὶ στὴν ἀποστολικὴ περίοδο, κατὰ τὴν ὁποία ὑπῆρχε ἡ ὕψιστη αὐθεντία μέσα στὴν Ἐκκλησία, ἡ Ἀποστολικὴ αὐθεντία, ὁ συνοδικὸς θεσμὸς λειτουργοῦσε παράλληλα μὲ αὐτή.

    Κορύφωση τῆς συνοδικῆς λειτουργίας τῆς πρώτης Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἡ Ἀποστολικὴ Σύνοδος (Πράξ. 15, 2-29). Ὅμως ἡ Ἀποστολικὴ Σύνοδος δὲν εἶναι ἡ μοναδικὴ συνοδικὴ λειτουργία στὴν πρώτη Ἐκκλησία: Ἡ ἴδια ἡ Πεντηκοστὴ ἐξεικονίζεται ὡς Σύνοδος, ἐνῶ ἀμέσως μετὰ τὴν Πεντηκοστὴ ἡ ἐκλογὴ τοῦ Ματθία, λίγο ἀργότερα τῶν ἑπτὰ Διακόνων καὶ ὅλες οἱ ἱεραποστολικὲς ἐξορμήσεις γίνονταν πάντοτε μὲ συνοδικὴ ἀπόφαση τῆς πρώτης Ἐκκλησίας καὶ ὄχι μὲ ἀπόφαση ἑνὸς Ἀποστόλου ἢ μόνο τῶν Ἀποστόλων.

   Μελετώντας τὸν θεοπαράδοτο καὶ ἁγιοπνευματικὸ συνοδικὸ θεσμὸ στὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση καθίσταται σαφὲς ὅτι αὐτὸς δὲν ἀφορᾶ ἁπλῶς στὴ διοίκηση -μὲ τὴ στενὴ ἔννοια τοῦ ὅρου- τῆς Ἐκκλησίας ἀλλὰ ἀγγίζει τὸν πυρήνα τῆς ἴδιας της τῆς ὑπάρξεως. Καὶ αὐτὸ ἐπειδὴ πρώτιστο ἔργο καὶ ἀποστολὴ του εἶναι ἡ ἐν Ἀληθείᾳ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ καὶ ἡ τυχὸν περιφρόνηση ἢ κακοποίηση τοῦ συνοδικοῦ θεσμοῦ σὲ μία τοπικὴ Ἐκκλησία, πολὺ σύντομα ὁδηγεῖ καὶ σὲ ἀλλοίωση τῆς πίστεως καὶ ὁριστικὴ ἀποκοπὴ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ἡ περίπτωση τοῦ Πατριαρχείου τῆς περιωνύμου παλαιᾶς Ρώμης ἐπιβεβαιώνει τὴν ἀλήθεια τοῦ ἰσχυρισμοῦ μας. Αὐτὴ ἡ τραγικὴ ἱστορικὴ πραγματικότητα μᾶς ἀναγκάζει νὰ ἀσχολούμαστε σοβαρὰ στὸ μέτρο τῶν μικρῶν δυνατοτήτων μας μὲ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, δύο χρόνια τώρα μετὰ τὴ σύγκλισή της.

   Ἂν ἡ Ἀποστολικὴ Σύνοδος θεωρεῖται ἡ γενέθλια Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἀπαρχὴ κάθε Ὀρθοδόξου Συνόδου, κορύφωση τοῦ συνοδικοῦ θεσμοῦ ἔχουμε στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι ἀποτελοῦν τὶς κατ’ ἐξοχὴν ἔκτακτες δωρεὲς τοῦ Ἁγ. Πνεύματος στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τὶς ὁποῖες ἔχει προσφέρει ὁ Θεὸς γιὰ νὰ βοηθήσει τὴν Ἐκκλησία Του νὰ βγεῖ ἀπὸ ἐξαιρετικὰ δύσκολες καταστάσεις. Ἔτσι, οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι ἔχουν καταγραφεῖ στὴν ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση καὶ παράδοση ὡς ἡ τελειότερη καὶ ὑψηλότερη ἔκφραση καὶ φανέρωση τοῦ συνοδικοῦ πολιτεύματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ καὶ κάθε Σύνοδος ποὺ θέλει νὰ ἀναγνωριστεῖ ὡς «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος» τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὀφείλει νὰ ἔχει ὡς πρότυπο, στὸ ὁποῖο νὰ κατατείνει, τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους.

   Βέβαια, σήμερα μία κατὰ γράμμα ἀντιγραφὴ τῆς πρακτικῆς τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων δὲν εἶναι δυνατή, διότι οἱ συνθῆκες εἶναι ριζικὰ διαφοροποιημένες ἀπὸ τὴν πρώτη χιλιετία κατὰ τὴν ὁποία συγκροτήθηκαν ὅλες οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι (πλὴν τῆς Θ΄ τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ). Νὰ σημειώσουμε μόνο δύο καίριας σημασίας διαφοροποιήσεις: 1. Δὲν ὑπάρχει πλέον ἡ ἑνιαία πολιτικὴ διοίκηση ὑπὸ ἕνα Χριστιανὸ Αὐτοκράτορα, ὅπως τότε, μὲ τὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία τοῦ Ἀνατολικοῦ Κράτους. Ἡ Ἐκκλησία εἶχε τότε νὰ ἀντιμετωπίσει μία ἐκκλησιαστικὴ πολιτικὴ τῆς ἑνιαίας κρατικῆς-αὐτοκρατορικῆς διοίκησης, ἐνῶ, ἀντίθετα, σήμερα οἱ ἀνὰ τὸν κόσμο Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἐγκαταστημένες σὲ πολλὲς κρατικὲς ὀντότητες μὲ ἀλληλοσυγκρουόμενα γεωπολιτικὰ συμφέροντα δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ δέχονται σοβαροὺς ἑτερόκλητους ἐπηρεασμούς, καὶ 2. Τότε ὑπῆρχε μία κοινωνία χριστιανικὴ μὲ μεγάλο μέρος τοῦ λαοῦ νὰ παρακολουθεῖ μὲ ζωηρὸ ἐνδιαφέρον τὰ θεολογικὰ καὶ ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦσαν θεμελιῶδες στοιχεῖο τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, ἐνῶ σήμερα ἡ κοινωνία πορεύεται σὲ μεταχριστιανικὲς ἀτραπούς, ἔτσι ὥστε τὰ πνευματικὰ-θεολογικὰ ζητήματα οὔτε τὰ γνωρίζει, οὔτε κἂν ἐνδιαφέρεται.

Εἶναι, λοιπόν, προφανὲς ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναληφθοῦν ἐπακριβῶς τὰ ἐπὶ μέρους στοιχεῖα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ὀφείλουμε ὅμως νὰ στοιχούμεθα καὶ νὰ ἀκολουθοῦμε τὸ φρόνημά τους, τὸ ὁποῖο βρίσκεται πέρα καὶ πάνω ἀπὸ τὶς μεταβαλλόμενες πολιτικές, κοινωνικές, ἀκόμα καὶ ἐκκλησιαστικὲς ἱστορικὲς συνθῆκες. Τὸ φρόνημα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἀποτελεῖ τὴν πολύτιμη καὶ ἀξεπέραστη παρακαταθήκη τους στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καὶ ταυτόχρονα παραμένει ὁ ἐσώτατος πυρήνας κάθε σοβαρῆς συνοδικῆς πράξης τῆς Ἐκκλησίας μας.

Κάθε Σύνοδος ποὺ διεκδικεῖ τὴν ὀνομασία «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» καὶ ἀπαιτεῖ νὰ ἀναγνωριστεῖ ὡς τέτοια ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση, προφανῶς θὰ προσαρμοστεῖ ὡς πρὸς τὰ ἐξωτερικά της στοιχεῖα στὴ σύγχρονη ἐκκλησιαστικὴ καὶ εὐρύτερη πολιτικὴ πραγματικότητα, ἀλλὰ στὴν οὐσία της δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀκολουθεῖ ἐπακριβῶς τὸ φρόνημα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. [σ.σ.: Τί  ἀκριβῶς ἐννοεῖται ἐδῶ; Ἔπρεπε νὰ διευκρινισθεῖ ποιά εἶναι αὐτὰ τὰ «ἐξωτερικά της στοιχεῖα». Πάντως ὁ συγγραφέας δὲν ἐννοεῖ τὸν ἀποκλεισμὸ τοῦ μεγαλύτερου μέρους τῶν ἐπισκόπων καὶ τὴν δυνατότητα ψήφου ἐκ μόνο τῶν 10…]. Σὲ ἀντίθετη περίπτωση ἡ κατάληξή της εἶναι δεδομένη: τέλεια ἀπαξίωσή της ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὅσες προσπάθειες καὶ ἂν καταβάλλουν οἱ τά πρῶτα φέροντες. Τὰ παραδείγματα τῶν ληστρικῶν καὶ ἄλλων ψευτοσυνόδων (Ἐφέσου 449, Ἱερείας 754, Λυῶνος 1274, Φλωρεντίας 1439), παρὰ τὴν ἰσχυρὴ ἐκκλησιαστικὴ καὶ πολιτικὴ ὑποστήριξη μὲ τὴν ὁποία ἔγινε προσπάθεια νὰ ἐπιβληθοῦν, ἀπαξιώθηκαν τελείως ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση μαζὶ μὲ τοὺς ἐμπνευστὲς καὶ πρωτεργάτες τους…

   Ἂς προσπαθήσουμε νὰ “μετρήσουμε” τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης χρησιμοποιώντας ὡς κανόνα τὸ φρόνημα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἡ ἀναγκαιότητα χρησιμοποιήσεως τοῦ φρονήματος τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ὡς θεμελιώδους κριτηρίου γιὰ τὴν ἀξιολόγηση τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου ἀναγνωρίζεται ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπερασπιστὲς τῆς Κρήτης[1]. Ἔχουν, λοιπόν, τὸ ἴδιο φρόνημα ἢ μήπως εἶναι διαμετρικὰ ἀντίθετο; Θὰ περιοριστοῦμε στὴν ἐξέταση μόνο πέντε καίριων σημείων:

A. Ἡ συνοδικὴ αὐτοσυνειδησία  

Ὅλες οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι εἶχαν τὴν αὐτοσυνειδησία –δηλ. πίστευαν γιὰ τὸν ἑαυτό τους– ὅτι ἦσαν ὄντως «Ἁγίες καὶ Μεγάλες», δηλαδὴ Οἰκουμενικές. Ἀκριβέστερα: οἱ Πατέρες ποὺ συγκροτοῦσαν τὶς Συνόδους, αὐτοὶ εἶχαν τὴ συνείδηση ὅτι συμμετεῖχαν σὲ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ ἐνεργοῦσαν καὶ ἀποφάσιζαν βάσει αὐτῆς τῆς αὐτοσυνειδησίας τους[2].

Τί συμβαίνει ὅμως μὲ τὴν Κρήτη; Ἐγείρεται σοβαρότατο πρόβλημα μὲ τὴν αὐτοσυνειδησία της! Ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ στὸν Κανονισμὸ Λειτουργίας καὶ στὴν «Ἐγκύκλιό» της διακηρύσσει ὅτι εἶναι «Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς μιᾶς, ἁγίας, καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας», ἐν τούτοις ἐν τοῖς πράγμασι τίθεται ὑπὸ ἀμφισβήτηση ἡ διακήρυξη αὐτή. Δὲν θὰ ἦταν ὑπερβολικὸ νὰ λέγαμε ὅτι παρὰ τὶς μεγαλόστομες διακηρύξεις, ἀκόμα καὶ πολλὰ ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ μέλη τῆς Συνόδου δὲν φαίνεται νὰ πίστευαν ὅτι συνῆλθαν σὲ Σύνοδο καὶ μάλιστα ἁγιοπνευματική, «Ἁγία καὶ Μεγάλη»! Μᾶλλον αὐτοσυνειδησία διορθοδόξου συνεδρίου ἢ συνάντησης γνωριμίας καὶ ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων ὑπῆρχε στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης. [σ.σ.: Ἀπόδειξη τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἀποτελεῖ ἡ ὁμιλία τοῦ Μεσσηνίας Χρυσοστόμου στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, «...ὁ σκοπὸς τῆς συγκλήσεως τῆς Ἁγίας καὶ Με­γάλης Συνόδου, προσδιορίζει καὶ τὸν χαρακτῆρα Αὐτῆς τῆς Συνόδου οὐχὶ ὡς Οἰκουμενικῆς, ἀλλ᾽ ὡς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας». Ἡ ἴδια “αὐτοσυνειδησία”  φαίνεται καὶ ἀπὸ τὶς δηλώσεις τοῦ κ. Βαρθολομαίου: «διευκρίνησις περὶ τῆς φύσεως τῆς συγκαλουμένης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου. Κατὰ τὴν ἐπιλογὴν τῆς ὀνομασίας τῆς Συνόδου ταύτης ὑπὸ τῆς Α´ Προσυνοδικῆς Πανορθοδόξου Διασκέψεως ἀπεφεύχθη συνειδητῶς ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτῆς ὡς Οἰκουμενικῆς Συνόδου». Γιὰ τοὺς λόγους ἐδῶ].

Ας γίνει αυτή η Σημαία η ματωμένη ελληνική σημαία του δικού μας «πολυτεχνείου»

Η αριστερά είναι ειδική στο να δημιουργεί «μάρτυρες» ή να εκμεταλλεύεται θύματα και καταστάσεις, φορώντας πάντα το προσωπείο του «θύματος της βίας», πλάθοντας μια ψεύτικη εικόνα και κερδίζοντας έτσι την συμπάθεια του λαού. 

Βαρέθηκα να ακούω το «είναι αυτοί αριστεροί»; «Μα κάνουν τέτοια πράγματα οι αριστεροί»; Λες και οι αριστεροί είναι οι μητέρες τερέζες και οι αδελφές του ελέους. 

Είναι ώρα να σταματήσει αυτό το παραμύθι και οι εικόνες με την κρατική και παρακρατική βία κατά των Ελλήνων που σε πείσμα των καιρών ακόμα αντιστέκονται, να παραμείνουν ζωντανές. Είναι στο χέρι του καθενός, είτε οργανωμένα είτε μόνος του, να περάσει στην αντεπίθεση και να μην αφήσει πλέον χώρο στο ψέμα, στην παραπληροφόρηση ή στην θλιβερή «επιστροφή στην καθημερινότητα». 

Κάτι απ΄ αυτά που ...έρχονται!

Αρχιεπισκοπή πάσης Μακεδονίας είναι το όνομα που ζήτησε η Σκοπιανή Εκκλησία!

Σε μια νέα και ανησυχητική εξέλιξη στην εκκλησιαστική διάσταση του σκοπιανού αναφέρθηκε χθες από την εκπομπή Άλλη Διάσταση της ΕΡΤ1 ο βουλευτής Χίου της Νέας Δημοκρατίας, Νότης Μηταράκης.

Ο πρώην υπουργός έκανε λόγο για πληροφορία, ότι από την εκκλησία των Σκοπίων, που μόλις πρόσφατα αιτήθηκε την επιστροφή της στην αγκαλιά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, “έχουν ζητήσει το όνομα Αρχιεπισκοπή Αχρίδος και Πάσης Μακεδονίας”.

Η λεγόμενη “Εκκλησία της Μακεδονίας” έχει αποσχιστεί από το Πατριαρχείο Σερβίας εδώ και πάνω από μισό αιώνα.

Εσχάτως, γίνονται κινήσεις για την θεραπεία αυτού του σχίσματος και σε αυτά τα πλαίσια έγινε με ελληνική ικανοποίηση δεκτή η πληροφορία, ότι η σκοπιανή εκκλησία αιτήθηκε προ εβδομάδων την επιστροφή της υπό τον οικουμενικό θρόνο ως “Αρχιεπισκοπή Αχρίδος”, όπως αναφέρει το meaculpa.gr.

Εντούτοις, ο κος Μηταράκης αποκαλύπτει τώρα ενδεχόμενο θέμα περίληψης στον τίτλο της γειτονικής εκκλησίας και του προσδιορισμού “Πάσης Μακεδονίας”.

Σημείωσε, πάντως, ότι πρόκειται για κάτι “που δεν έχει επιβεβαιωθεί, ούτε έχει γραφτεί”, όπως και ότι “ακούγεται από σοβαρούς εκκλησιαστικούς κύκλους”, ενώ ζήτησε εμμέσως επίσημη ενημέρωση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Εφόσον κάτι τέτοιο ισχύει, θα πρόκειται για ακόμα μια αρνητική εξέλιξη στο ήδη βεβαρημένο μακεδονικό ζήτημα, που η κυβέρνηση διατείνεται πως επιλύει – προβαίνοντας σε βαριές ιστορικές υποχωρήσεις και έχοντας απέναντί της το λαϊκό αίσθημα.

ΠΗΓΗ

Το βάρος του ποτηριού!

  Ένας γέροντας μιλούσε σε κάτι νεαρά παιδιά…

   Κάποια στιγμή σήκωσε ένα ποτήρι νερό, και όλοι υπέθεσαν ότι θα τους απευθύνει την κλασική ερώτηση «είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο».

    Αντί αυτού, με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, ρώτησε:

   «Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι νερό;».

    Οι απαντήσεις που ακούστηκαν κυμαίνονταν από 250 σε 600 γραμμάρια.

    Εκείνος όμως απάντησε: «Το απόλυτο βάρος δεν έχει σημασία… Εξαρτάται από το πόσο διάστημα το κρατάω.

     Εάν το κρατήσω για ένα λεπτό, δεν είναι ένα πρόβλημα.

Εάν το κρατήσω για μια ώρα, θα έχω έναν πόνο στον βραχίονά μου.

Αν το κρατήσω για μία μέρα, το χέρι μου θα μουδιάσει και θα αρχίσει να παραλύει.

    Σε κάθε περίπτωση, το βάρος του γυαλιού δεν αλλάζει, αλλά όσο πιο πολύ το κρατάω, τόσο πιο βαρύ γίνεται».

Καταπέλτης η Μόσχα κατά Βαρθολομαίου-Αντιδράσεις για τις δηλώσεις περί των Ουκρανών και προειδοποιήσεις για την ενότητα

Του Μάνου Χατζηγιάννη

   Την έντονη αντίδραση του ρωσικού Πατριαρχείου προκάλεσαν οι πρόσφατες δηλώσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη στο περιθώριο των ονομαστηρίων του περί των Ουκρανών.
Το Πατριαρχείο Μόσχας δήλωσε έκπληκτο από τα λόγια του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο οποίος είπε ότι τα εκατομμύρια των πιστών της Ουκρανίας είναι «έξω από την κανονική Εκκλησία».
«Είναι εκπληκτικό να ακούσεις από έναν άμβωνα εκκλησίας ότι

Πώς να σταματήσουν τον κατήφορό τους οι Οικουμενιστές, όταν οι αντι-Οικουμενιστές κοινωνούν μαζί τους;

Εβραίοι, παπικοί, ορθόδοξοι τίμησαν τους νεκρούς του “Ταναϊς”

Η οδύνη μιας ανθρώπινης τραγωδίας, νομιμοποιεί τον Οικουμενισμό;

Με τη συμμετοχή για πρώτη φορά Εβραίων, Ορθοδόξων και Καθολικών χριστιανών τιμήθηκαν το απόγευμα της Κυριακής τα θύματα του “Ταναϊς”.

Επιμνημόσυνες δεήσεις εψάλησαν μπροστά στο μνημείο στο Κουμ Καπί από τον Ραββίνο Αθηνών κ. Γκαμπριέλ Νεγρίν, τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Πατεδάκη, εκπρόσωπο της Ιεράς Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου,

τον Εφημέριο π. Λούκα Ρωμάνι, εκπρόσωπο της Καθολικής

Απαντήστε, προδότες, στούς 10.000 νεκρούς της μάχης του Κιλκίς!!

Μαθητής μικρός τήν δεκαετία τοῦ 30 στό Κιλκίς, ὁ Σ. Λίβας, μετέπειτα στρατιωτικός γιατρός, ἔγραψε τίς ἀναμνήσεις του, μέ τίτλο «Ἡ παλιά, μικρή μας πόλη». Σέ κείμενο μέ τίτλο «οἱ Μαχητές τοῦ Κιλκίς», γράφει τά ἑξῆς συγκινητικά:

«Ἕνα ἀπέραντο «Ἐθνικό Νεκροταφεῖο», πού κρύβει στά σπλάχνα τοῦ τά κορμιά χιλιάδων παλληκαριῶν, εἶναι ὁ τόπος μας. Καί πάνω στά κορμιά αὐτά στήθηκαν τά θεμέλια αὐτῆς τῆς πόλης. Καί τό σιτάρι πού φτιάχνει τό ψωμί μας, θεριεύει καί μεστώνει ρουφώντας ἀπό τή γῆ αἷμα ἀντί για νερό. Κάθε λόφος γύρω μας κι ἕνας «κρανίου τόπος». Κάθε χωράφι κι ἕνας «ἀγρός αἵματος» για νά χρησιμοποιήσω τοῦ χαρακτηρισμούς τοῦ Εὐαγγελίου πού τόσο ταιριάζουν στήν περίπτωση».

Διπλές συμπροσευχές, διπλή οδύνη!

Λαϊκή παροιμία:

«Εἶπε ὁ γάϊδαρος τὸν πετεινὸ κεφάλα»!

Prayer celebration

(Γιορτές προσευχής)

   ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (π. Φώτιου Βεζύνια): Οι αιρετικοί οικουμενιστές, εφαρμόζοντας την ποδοσφαιρική "τακτική", Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ, εξαπολύουν εναντίον μας επιθέσεις σφοδρές με σκοπό να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημά μας εναντίον της παναίρεσης του οικουμενισμού.

   "Διυλίζοντες τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνοντες", ψάχνουν κανόνες για να μας κλείσουν τα στόματα να μην μιλάμε για την Αλήθεια, ενώ εκείνοι και οι "δορυφόροι" τους έχουν καταλύσει προ πολλού του Ιερό Πηδάλιο.

   Με τους αιρετικούς, "αγάπες" και αγκαλιές, με τους ορθοδόξους αγωνιστές, "εχθροί". Έτσι νομίζουν ότι είναι ακόλουθοι των Αγίων Πατέρων!!

   Αφού θεσμοθέτησαν με την αιρετική σύνοδο της Κρήτης τον οικουμενισμό, και το ΠΣΕ, ως κανονικές καταστάσεις μέσα στην Εκκλησία, συμμετέχουν ελαφρά τη καρδία,  σε "Prayer celebrations" (Γιορτές προσευχής)  για τον εορτασμό των 70 χρόνων από την δημιουργία του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, της κουρελούς του διαβόλου κατά τον  Άγιο Παΐσιο. Δεν διστάζουν να μιλούν για το Άγιο Πνεύμα ενώπιον αυτών που βλασφημούν πάνω από μία χιλιετία το ΆΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ.

   "Κύριε, επίβλεψον εξ ουρανού και ίδε, και επίσκεψαι την άμπελον ταύτην, και κατάρτισαι αυτήν, ην εφύτευσεν η Δεξιά Σου".

π. Φώτιος Βεζύνιας

Προσέξτε ιδιαίτερα στο video

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: https://www.youtube.com/watch?v=LNCYztzj8gw

Πηγή

Σχόλιο: 

   Ἀλήθεια, τί εἰρωνεία! Νὰ κατηγορεῖς τοὺς ἄλλους γιὰ ’κεῖνο ποὺ κάνεις κι ἐσύ! Αὐτὸ κάνει κι ὁ π. Βεζύνιας στὸ παραπάνω σχόλιό του, ἐφαρμόζοντας τὴν λαϊκὴ παροιμία, «εἶπε ὁ γάϊδαρος τὸν πετεινὸ κεφάλα»!

   Ἐξαπολύει τὴν κατηγορία ὁ π. Φώτιος ὅτι «αιρετικοί οικουμενιστές, εφαρμόζοντας την ποδοσφαιρική "τακτική", Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ, εξαπολύουν εναντίον μας επιθέσεις σφοδρές», ξεχνώντας ὅτι τὸ ἴδιο ἔκανε ἡ προχθεσινὴ Ἡμερίδα στὴν ὁποία προήδρευσε καὶ ὁμίλησε ὁ π. Φώτιος, ἀφοῦ ἡ ἐπίθεση ὁμιλητῶν (καὶ σχολιαστῶν) ἐστράφη καὶ ἐναντίον τῶν ἀποτειχισμένων «πλὴν Λακεδαιμονίων»! Κι ἂν παρουσίαζαν τὰ ἴδια ἰσχυρὰ ἐπιχειρήματα, ὅπως ἐκεῖνα ποὺ παρουσίασαν ἐναντίον τῶν Οἰκουμενιστῶν, θὰ τοὺς ὀφείλαμε χάριτας, γιατὶ μᾶς παρουσίασαν τὰ λάθη μας γιὰ νὰ διορθωθοῦμε.

   Ἀλλὰ δυστυχῶς συνέβη τὸ ἀντίθετο. Ἐκτέθηκαν περισσότερο, ὄχι μόνο ἀδυνατοῦντες νὰ ἀπαντήσουν μὲ ἐπιχειρήματα στὰ ἐρωτήματά μας, ἀλλὰ καὶ αὐτοαναιρούμενοι! Φάνηκε ὅτι ἔκαναν πάλι αὐτὸ ποὺ καταλογίζει ὁ π. Φώτιος στοὺς Οἰκουμενιστές: «"Διυλίζοντες τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνοντες", ψάχνουν κανόνες για να μας κλείσουν τα στόματα να μην μιλάμε για την Αλήθεια, ενώ εκείνοι και οι "δορυφόροι" τους έχουν καταλύσει προ πολλού του Ιερό Πηδάλιο»!

    Ἀλλὰ καὶ ἡ συνέχεια τοῦ σχολίου τοῦ π. Φωτίου στὴν ἴδια γραμμὴ κινεῖται. Γράφει γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστές: «Με τους αιρετικούς, "αγάπες" και αγκαλιές, με τους ορθοδόξους αγωνιστές, "εχθροί". Έτσι νομίζουν ότι είναι ακόλουθοι των Αγίων Πατέρων!!»! Κι ἐσεῖς, πάτερ, ἀγκαλιὲς καὶ φιλιὰ μὲ τοὺς κοινωνοῦντας μετὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν -ποὺ μὲ τὰ λόγια μόνο πολεμεῖτε- καὶ ἔχθρα, χαρακτηρισμοὶ τοῦ τύπου «εἶναι σχισματικοί», γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους ἀποτειχισμένους, ἐπειδὴ δὲν ἀκολουθοῦν τὴν διαστροφικὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων πορεία σας, στὸν ἀγώνα κατὰ τὸν Οἰκουμενιστῶν, δηλαδὴ τὸν σιγονταρο-οικουμενισμό σας!

   Κατηγορεῖτε τοῦς Οἰκουμενιστὲς γιὰ τὶς «"Prayer celebrations" (Γιορτές προσευχής)», τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ ὁμιλητὲς τῆς Ἡμερίδας σας κάνουν ὄχι ἁπλὴ συμπροσευχή, ἀλλὰ συλλείτουργα μὲ τοὺς Ἐπισκόπους τους, ποὺ κι αὐτοὶ συλλειτουργοῦν κατὰ τὶς Συνεδριάσεις τῆς Ἱεραρχίας μὲ τοὺς Παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς τύπου Μεσσηνίας, Δημητριάδος, Σύρου κ.λπ.!

    Λυπούμαστε, ὄχι μόνο γιὰ τὸ ὅτι κάνετε παρόμοια μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ποὺ κατηγορεῖτε, ἀλλὰ κυρίως γιατὶ δὲν καταλαβαίνετε τὸ λάθος σας.

Ο κ. Βαρθολομαίος εμπεδώνει την Κολυμπάριο συνταγή: Ενδιαφέρον για αποδοχή κάθε "Ασώτου" χωρίς αλλαγή και μετάνοια!

Οικουμενικός Πατριάρχης:

  «Όταν κάποιος αδελφός μας χαρακτηρίζεται ως σχισματικός ή αιρετικός…»  και  «Η ύπαρξις σχίσματος δεν αποτελεί επιχείρημα διά να εγκαταλείψωμεν ένα λαόν, ελαφρά τη συνειδήσει, εκτός της εκκλησιαστικής αληθείας και κανονικότητος».

   Το Οικουμενικό Πατριαρχείο «ουδέποτε ηδράνησεν» ενώπιον καταστάσεων, οι οποίες διαταράσσουν την κανονική λειτουργία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, επεσήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος χοροστάτησε στην Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό, τη Δευτέρα, 11 Ιουνίου, για την εορτή των Αγίων Αποστόλων Βαρθολομαίου και Βαρνάβα, ημέρα κατά την οποία εόρτασε τα ονομαστήριά του.

   «Όταν κάποιος αδελφός μας χαρακτηρίζεται ως σχισματικός ή αιρετικός, πολλώ δε μάλλον όταν ένας ολόκληρος λαός εκατομμυρίων ανθρώπων ευρίσκεται εκτός της κανονικής Εκκλησίας με την αιτιολογίαν του σχίσματος, τότε καλούμεθα επειγόντως και άνευ ουδεμιάς καθυστερήσεως εις αφύπνισιν πνευματικήν και εγρήγορσιν αποστολικήν, διότι «ει πάσχει εν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη» (Α´ Κορ. 12, 26)», σημείωσε χαρακτηριστικά, απευθυνόμενος στο πυκνό εκκλησίασμα, και συνέχισε:

   «Η ύπαρξις σχίσματος δεν αποτελεί επιχείρημα διά να εγκαταλείψωμεν ένα λαόν, ελαφρά τη συνειδήσει, εκτός της εκκλησιαστικής αληθείας και κανονικότητος, αποποιούμενοι τας ευθύνας μας ενώπιον του Θεού και της ιστορίας, αλλά περισσότερον δημιουργείται κίνητρον διά την ανεύρεσιν σωτηριωδών και ενωτικών λύσεων. Αποστολικόν χρέος, λοιπόν, επιτελεί η Μήτηρ Εκκλησία, όταν μελετά τρόπους σωτηρίας διά τους αδελφούς μας Ουκρανούς και Σκοπιανούς. Αποτελεί χρέος και ευθύνην μας να

Η τιμή προς τους Αγίους διαβαίνει στον Θεό. Η τιμή προς τους αιρετικούς, σε ποιόν διαβαίνει;

 Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗ ΓΕΝΕΥΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥΣ ΤΩΝ 70 ΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥ Π.Σ.Ε. ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Ο Πατριάρχης μίλησε σήμερα, 17-6-2018, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Πέτρου Γενεύης
στο πλαίσιο των εορτασμών των 70 χρόνων του Π.Σ.Ε. 

Σκληρές αλήθειες για «ευσεβή» στομάχια!

Στην ημερίδα που οργάνωσε ο π. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ,  λυτοί και δεμένοι (επισκοπικά), επιχείρησαν  να μας πείσουν ψιθυριστά, ότι είναι νόμιμη η συγκατοίκηση με την αίρεση μέχρι να γίνει Ορθόδοξη Σύνοδος που θα καταδικάσει το Κολυμπάρι. Η διδασκαλία αυτού του νέου επαίσχυντου «Συμφώνου συμβίωσης» οπωσδήποτε παραπέμπει σε οικουμενιστικά πρότυπα. Γιατί αν τα πρότυπα της ημερίδας  ήταν Ορθόδοξα, το κήρυγμα θα ήταν το αντίθετο, θα μας έλεγαν: Μέχρι να γίνει Ορθόδοξη Σύνοδος που θα καταδικάζει τους αιρετικούς του Κολυμπαρίου μην έχετε καμία σχέση με αυτούς.

Η κεντρική ιδέα της Ημερίδας εκφράστηκε από τον βιώνοντα  συχνά “υψηλές καταστάσεις” π. Νικόλαο Μανώλη, ο οποίος δήλωσε ότι είναι «ουτοπιστική η αναγκαστική αποτείχιση».

Αν υπήρχε περισσότερη σοβαρότητα και από τον ίδιο και από τους συνοδοιπόρους του θα έβλεπαν ακριβώς το αντίθετο ορμώμενοι και μόνο από το πνευματικό βίωμα που μας περιέγραψε. Ότι δηλαδή ο προφήτης Ηλίας εμπόδισε σκουντώντας  τον άγνωστο ιερέα (προφανώς τον ίδιο) μπροστά στην Αγία Τράπεζα, να μη μνημονεύσει τον οικουμενιστή επίσκοπο του.

Έτσι όμως ο προφήτης κατέδειξε ότι πλέον ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ !!!

Αντί να το καταλάβουν αυτό, δίδαξαν τα αντίθετα: «Η μνημόνευση δεν μολύνει απροϋποθέτως όσους κοινωνούν», επεσήμανε ο π. Σεραφείμ Ζήσης.

Ούτε από την διδασκαλία των αγίων πείθονται λοιπόν, ούτε από θεία μηνύματα.

Το μήνυμα τους προς τον κόσμο ήταν ξεκάθαρο:

Να μην είστε ψυχροί, αλλά ούτε και θερμοί.

Να είστε χλιαροί για να γίνετε ο εμετός των εσχάτων. Αρκεί βέβαια να ονομάζετε την χλιαρότητα σας «οικονομία» και έτσι θα ξεμπερδέψετε μια χαρά!

Να δουλεύετε σε δύο κυρίους, έστω κι αν ο Χριστός είπε το αντίθετο (Ματθ. στ΄ 24). Να ροχαλίζετε στο πουπουλένιο πάπλωμα της οικονομίας και της κοινωνίας με την αίρεση, μέχρι τα λιοντάρια μας, οι επίσκοποι που τώρα κρύβονται στα λαγούμια και στις καταπακτές της ιδιοτέλειας και της ασέβειας, να βγουν ξαφνικά και να φτιάξουν Σύνοδο Ορθόδοξη και τότε, αφού πατήσουν ένα ειδικό  κουμπί, όλοι εσείς θα μεταμορφωθείτε σε άστρα πίστεως και ομολογίας,  επαναφέροντας τους εαυτούς σας και την αληθινή Εκκλησία στο φώς!

Δεν μας είπαν οι ευσεβοψευδέστατοι όμως, πότε έφυγε μια αίρεση από την Εκκλησία χωρίς διωγμό, εξορίες, φυλακές, θυσίες, πόνο  και αίμα, από κλήρο και λαό.

Πότε γλύτωσε κάποιος από την αίρεση εφαρμόζοντας  οικονομία;  Kαι μάλιστα να αγίασε; Άς μας βρούν ένα παράδειγμα!

Τι μεγαλύτερη ευεργεσία θα μπορούσαν να προσφέρουν στον οικουμενισμό από αυτό το  Νέοπατερικό τους κήρυγμα; Πράγματι: «Το κήρυγμα σας είναι θυσία μιαρή… Διδάσκετε στο λαό να προσφέρει στον Θεό την τροφή που έχει για πέταμα»! (Μαλ. α΄ 6, 12). «Σκοντάφτετε μέρα μεσημέρι… αλλά θα πάθετε μαζί με τον λαό» (Ωσηέ δ΄, 5,9).

Το κήρυγμα σας είναι αποτρεπτικό εμπόδιο ανάπτυξης κάθε αγώνα, κάθε ένθεου ζήλου, κάθε αγιοπατερικής διδασκαλίας.

Η ομήγυρη σας είναι θερμοκοιτίδα της ψυχρότητας, της ιδιοτέλειας, της αμετανοησίας, της αυτοδικαίωσης και εχθρός της γέννησης κάθε του θείου φόβου και κάθε σωτηριώδους αυτομεμψίας.

Το κήρυγμα που έχετε δομήσει δεν πρόκειται να ενοχλήσει ποτέ κανέναν επίσκοπο και οικουμενιστή. Αρνείται την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων στην κοινωνία με την αίρεση, θεωρεί προαιρετική την αποτείχιση, δίνει νέο ορισμό στο ποιός είναι ευσεβής και ορθόδοξος και  ορίζει ως ακραίο (άρα απορριπτέο) αυτόν που υιοθετεί την ακρίβεια.

Νομίζω ότι το κήρυγμα σας θα μπορούσε να επιβιώσει ανενόχλητα και τις μέρες του Αντιχρίστου.

Γεμάτοι συγκίνηση λέτε ότι, δεν μπορείτε να εγκαταλείψετε τα ποίμνια σας, υιοθετώντας την ακρίβεια. Ψευδή εικόνα πλάθετε! Αν υιοθετήσετε την ακρίβεια δεν θα εγκαταλείψετε τα ποίμνια σας, αλλά αυτά θα σας εγκαταλείψουν. Και μπροστά στο ενδεχόμενο αυτό τρομάζετε!

Η αλήθεια, όμως, είναι άλλη· αν υιοθετούσατε την Ακρίβεια, θα συγκινούσατε τα ποίμνιά σας, γιατί ο ηρωϊσμός πάντα συγκινεί και προκαλεί τους αληθινούς πιστούς σε μίμηση. Και τότε πράγματι, ο Θεός θα ευλογούσε την θυσία σας, όπως ευλόγησε και τις θυσίες όλων των Αγίων, έστω και …μετά το θάνατό τους!

Αν υιοθετούσατε την Ακρίβεια και δεν βρίσκατε ανταπόκριση, σε αυτήν την περίπτωση, δεν θα είχατε καμία ευθύνη  απέναντι στο Θεό. Όμως προτιμάτε την απώλεια των πιστών, ανεχόμενοι την επιθυμητή από αυτά τα ποίμνια κοινωνία τους με την αίρεση, αρκεί να μη μείνετε μόνοι εσείς! Δεν μπορείτε να φανταστείτε τον εαυτό σας να βαδίζετε την στενή και τεθλιμμένη οδό, χωρίς να είναι στην αφετηρία της  οδού παρκαρισμένα αρκετές εκατοντάδες πούλμαν χειροκροτητών! Δεν ανησυχείτε για τα ποίμνια σας, αλλά για την τύχη των εαυτών σας χωρίς αυτά! Διευρύνετε την «στενή και τεθλιμμένη όδο» για να χωρέσει εσάς μαζί όμως με τον ψυχρό όχλο.

Κι αν λοιπόν το όλο ζήτημα είναι να ξυπνήσουν οι ανύπαρκτοι επίσκοποι για να κάνουν Ορθόδοξη Σύνοδο που θα καταδικάζει το Κολυμπάρι, και μέχρι τότε κανείς δεν βλάπτεται αν κοινωνεί με την αίρεση γιατί να αγωνιστούν κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί εναντίον της αίρεσης, αφού δεν βλάπτεται κανείς τους, όσο διάστημα  κοινωνεί με αυτήν; Αφού, είτε επιλέξουν τον δρόμο της κοπιαστικής ακρίβειας, είτε τον δρόμο της αραχτής οικονομίας, θα έχουν εξασφαλισμένη την Θεία Χάρη και σωτηρία, γιατί να επιλέξουν ανοήτως και αχρείαστα τον δυσκολότερο;

Η συμφωνία με δυο λέξεις: Εσχάτη προδοσία

 - Διαβάστε και παρακολουθείστε αυτά που θα συμβούν το επόμενο διάστημα στη μαρτυρική Μακεδονία

Με τη συμφωνία πάνε στράφι εθνικοί αγώνες 120 χρόνων για τη Μακεδονία

Στο άρθρο μας της Παρασκευής έγινε μια προσπάθεια περιγραφής της γεωπολιτικής κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή και τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί για την ενσωμάτωση και ένταξη των δυτικών Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Το 2009, για να άρουμε το βέτο μας και να γίνει η Αλβανία μέλος του ΝΑΤΟ, υπογράφηκε η συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωών, την οποία στη

Περιληπτικά συμπεράσματα περί της ημερίδας της Θεσσαλονίκης

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς πολυδιαφημισμένης ἡμερίδας τῆς Θεσσαλονίκης θέλω νὰ ἐκφράσω περιληπτικὰ τὰ συμπεράσματα ποὺ προκύπτουν ἀπὸ αὐτή, ὅπως καὶ κάποια εὔλογα ἐρωτήματα. Γιατὶ ὅπως λέει ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν π. Θεόδωρο, ποὺ δίνει δικαίωμα λόγου μόνο σὲ αὐτοὺς ποὺ αὐτὸς ὁρίζει):

«Έλεγξε τον αδελφό, δέξου αυτήν την έχθρα για την προς τον Χριστόν αγάπη, αλλά και για την προς αυτόν αγάπη... Κάμε όμως εσύ ό,τι εξαρτάται από εσένα, και έτσι απολογήσου στον Θεό. Μην κρύψεις το τάλαντο. Γι’ αυτό διαθέτεις λόγο και γλώσσα και στόμα... Διότι εάν είναι πολλοί εκείνοι που εκπέμπουν το φως, και γι’ αυτούς θα είναι εύκολος η οδός της αρετής, και οι ευρισκόμενοι στο σκότος ευκολότερα θα αποκαλύπτονται, αφού όσο εντονότερο γίνεται το φως, τόσο το σκότος θα εξαφανίζεται» [Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου, ΕΠΕ τόμ. 21, ομιλία ΙΗ΄ στην προς Εφεσίους σελ. 138 (ε΄ 5-14)].

Γίναμε μάρτυρες μίας ἀκόμη ἡμερίδας, στὴν ὁποία ἐνῶ εἰπώθηκαν πολλὰ καὶ ἐπωφελῆ πράγματα, αὐτὰ τελικὰ καλύφθηκαν ἀπὸ τὶς διάφορες ἀντιφάσεις καὶ διαστρεβλώσεις, ποὺ στὸ τέλος δυστυχῶς ἐπικράτησαν.

Γίναμε μάρτυρες μίας ἡμερίδας, στὴν ὁποία παρουσιάστηκαν, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, ὡς ἀγωνιστὲς καὶ ὁμολογητὲς μὴ ἀποτειχισμένοι ἱερεῖς, ποὺ μάλιστα ὑπάκουσαν στὸν δεσπότη τους, ὁ ὁποῖος τοὺς ἀπαγόρεψε νὰ μιλήσουν, καὶ αὐτοὶ ὑπακούοντας —καὶ ἐκ τοῦ πρακτέου κηρύττοντας ὡς ἄκυρο τὸ βιβλίο τοῦ π. Θεοδώρου περὶ καλῆς ἀνυπακοῆς καὶ κακῆς ὑπακοῆς— δὲν μίλησαν οἱ ἴδιοι (ὁ ἕνας μάλιστα οὔτε κἂν ἐμφανίστηκε), ἀλλὰ μέσῳ ἀντιπροσώπων. Καὶ αὐτό, ὅταν παράλληλα οἱ  διάφοροι ἄλλοι ὁμιλητὲς τόνισαν πολὺ σωστά, ὅτι σὲ θέματα Πίστεως δὲν ἐπιτρέπεται ὑπακοὴ σὲ ποιμένες ποὺ ἀντιτίθενται στὴν Πίστη.

Καὶ ἐρωτῶ:

Πένθιμα χτυπούν οι καμπάνες στους Ψαράδες μετά την υπογραφή της συμφωνίας

Πριν λίγη ώρα, οι Υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και FYROM εβαλαν τις υπογραφές τους στο κείμενο της συμφωνίας για το ονοματολογικό των Σκοπίων.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε συμβολικά στις Πρέσπες και συγκεκριμένα στο χωριό Ψαράδες, ενώ ταυτόχρονα, στο Πισοδέρι είναι σε εξέλιξη συλλαληρήριο ενάντια στη χρήση του όρου Μακεδονία στην ονομασία της γειτονικής χώρας.

Στους Ψαράδες, αλλά και στον Λαιμό Φλώρινας, μετά την υπογραφή της συμφωνίας, οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν πένθιμα στις εκκλησίες, σε ένδειξη θλίψης για το γεγονός ότι παραχωρείται το όνομα της Μακεδονίας.

Από νωρίς το πρωί, κάτοικοι του χωριού Λαιμός είχαν τοποθετήσει επίσης μαύρες σημαίες στα μπαλκόνια τους, καθώς και πλακάτ με το σύνθημα "Η Βόρεια Μακεδονία τελειώνει εδώ".

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΚΟΛΑΚΟΣ thestival.gr 17/06/18

Πηγή 

Άγριος προπηλακισμός του Αρχ. Ιερώνυμου από πιστούς

 Νέα δημοσίευση: Διάψευση του Γρ. Τύπου Αρχιεπισκόπου:

Διαψεύδει τις φήμες για επίθεση διαδηλωτών στο αυτοκίνητο Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου η Αρχιεπισκοπή

   Με κατηγορηματική διάψευση φημών που αναπαρήχθησαν από μερίδα ΜΜΕ περί δήθεν επίθεσης διαδηλωτών στο αυτοκίνητο του Αρχιεπισκόπου χθες στο Σύνταγμα προχώρησε η Αρχιεπισκοπή.

Το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ είχε δημοσιοποιήσει με επιφύλαξη τις ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για προπηλάκιση του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου από διαδηλωτές.

Ο Διευθυντής του Γραφείου Τύπου, Ενημερώσεως και Επικοινωνίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ.Χάρης Κονιδάρης έκανε λόγο για κατάπτυστα και κατασκευασμένα δημοσιεύματα

Η δήλωση του κ. Κονιδάρη:

 «Όσα κατάπτυστα κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο και δημοσιεύονται σε ορισμένες ιστοσελίδες χωρίς τον παραμικρό κόπο διασταύρωσης των «πληροφοριών» περί υποτιθέμενης επίθεσης διαδηλωτών στο αυτοκίνητο του Αρχιεπισκόπου αργά χθες το βράδυ στην περιοχή του Συντάγματος, αποτελούν την επιτομή των καταφανώς ψευδών και χυδαία κατασκευασμένων ειδήσεων.

https://www.pentapostagma.gr  (ἐδῶ)

 «Στα άκρα» σπρώχνει η κυβέρνηση τους πολίτες 

Εκτραχύνεται η κατάσταση σε όλη την χώρα με απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης, μετά την απόφασή της να εκχωρήσει το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια, να αναγνωρίσει «μακεδονική» υπηκοότητα στους σλαβόφωνους και αλβανόφωνους των Σκοπίων και να τους αναγνωρίσει το σλαβικό ιδίωμα που μιλάνε, ως γλώσσα «μακεδονική».

Φαίνεται ότι οι πολίτες, η συντριπτική πλειοψηφία τους τουλάχιστον, θεωρεί ότι η Ελληνική Εκκλησία θα έπρεπε να ήταν

Η Πρόνοια του Θεού

(235) π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ (Γ΄ Ματθαίου)

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. ΗΧΟΣ Β΄. Αίνοι, Εωθινό Γ΄. (ΘΡ. ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ)

Η αποδοχή της φθοράς

     Οι διάφορες ασθένειες, ακόμα και ένα απλό κρυολόγημα, όπως, κυρίως, και τα γηρατειά, φέρνουν στο προσκήνιο τη φθαρτότητα της ύπαρξής μας. Κατανοούμε το περιορισμένο των δυνατοτήτων μας και βεβαιωνόμαστε για την εκπνοή των δυνάμεων μας.

Η εμπειρία της φθαρτότητάς μας, σε οποιανδήποτε περίοδο της ζωής μας, μπορεί να προκαλέσει πανικό, να δημιουργήσει απελπισία, να εξαφανίσει την ηρεμία. Γιατί συνειδητοποιούμε πως «τώρα δεν μπορούμε». Αντιλαμβανόμαστε πως δεν είναι στο χέρι μας να κάνουμε αυτό που θέλουμε, που προγραμματίσαμε.
Στην οριακή αυτή υπαρξιακή κατάσταση, χρειαζόμαστε την ταπείνωση, που αποδέχεται τα γεγονότα όπως έρχονται, καθώς και την εμπιστοσύνη στον ουράνιο Πατέρα που ξέρει το γιατί και το πώς για το κάθε παιδί Του ξεχωριστά.
Άλλωστε, ποιος άνθρωπος δεν γεύτηκε τη δύναμη της φθοράς; Αν η Παναγία Μητέρα του Κυρίου ακολούθησε την ανθρώπινη αυτή

Είναι η αγιότητα… προϋπόθεση της αποτείχισης;

Γράφει ο π. Φώτιος Βεζύνιας

   Σαν σήμερα πριν δύο χρόνια ακριβώς η σύνοδος στο Κολυμπάρι της Κρήτης θεσμοθέτησε «ΣΥΝΟΔΙΚΩ ΤΩ ΤΡΟΠΩ»!  την παναίρεση του οικουμενισμού στην Εκκλησία. Θλίψη διακατέχει τις καρδιές μας για το γεγονός αυτό.