Την πίστη των Πατέρων, ή τα χρήματα των τέκνων;

Οικουμενικός Πατριάρχης:

«Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον αγωνίζεται να διαφυλάξη την πίστιν των Πατέρων»!!!

«Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον αγωνίζεται σήμερα, ενώπιον των πολλών συγχύσεων και αξιολογικών ανατροπών, να διαφυλάξη την πίστιν των Πατέρων, την δοξολογικήν λατρείαν του Θεού και το εκκλησιαστικόν ήθος, δίδον εν ταυτώ την μαρτυρίαν της αγάπης προς τον πλησίον, κατά τα λόγια του Κυρίου: "εφ᾿ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε"», επεσήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, μετά τη Θεία Λειτουργία, στην οποία χοροστάτησε, την Κυριακή, 27 Οκτωβρίου, στον πανηγυρίσαντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ξυλόπορτας.

Για το Ουκρανικό, ο Pompeo εκβίασε τον Βαρθολομαίο για υπεξαίρεση 10.000.000 $

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ -Ο ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ: O Pompeo εκβίασε τον Βαρθολομαίο για υπεξαίρεση 10.000.000 $ που προορίζονταν για την ανέγερση του Αγ. Νικολάου στη Ν. Υόρκη με αντάλλαγμα την παραχώρηση Αυτοκεφαλίας στους Σχισματικούς…
 «Ιππότες της Αποκάλυψης για Ουκρανία...»

Tα σημεία των Καιρών μιλούν…..Κατά την πτώση των δίδυμων Πύργων στις 11/Ο9/01 στην καρδιά της Ν. Υόρκης κατακρημνίστηκε ισοπεδώθηκε ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγ. Νικολάου*, στο περίφημο Ground Zero – Σημείο Μηδέν. Αυτό το σημείο δεν εκτιμήθηκε και δεν ερμηνεύθηκε ως σήμερα ποτέ με βάση τις θεολογικές του προεκτάσεις που άλλωστε δεν θα ήταν δυνατό να γίνει αν δεν εκδηλωνόταν το σχίσμα στους κόλπους της Ορθοδοξίας και ο διαφαινόμενος κατακερματισμός της Ορθοδοξίας με βάση το ουκρανικό και την εμπλοκή του συγκεκριμένου ναού. Οι δίδυμοι Πύργοι σύμβολο γοήτρου και επιβολής της Αμερικάνικης Αυτοκρατορίας κατέπεσαν συμπαρασύροντας όμως και την Ορθόδοξη Εκκλησία στην καταβαράθρωσή τους.

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ - Ο Χ Ι - ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ...

ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

«Θα τρελαθώ! Δεν υπάρχει αυτό που ζώ»!!! --Η νέα "εκκλησία" είναι εδώ,

      καὶ σιγά-σιγὰ ἐπιβάλλεται μὲ τὴν ἀνοχὴ τῶν ἀντι-Οικουμενιστῶν, ποὺ ξέρουν ΜΟΝΟ νὰ χαρτοπολεμοῦν, ἀλλὰ δὲν ξέρουν-θέλουν νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς συνειδητούς  ΠΡΟΔΟΤΕΣ  τῆς Πίστεως!

Παπικός Επίσκοπος μοιράζει Αντίδωρο στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στο Άαχεν Γερμανίας [Βίντεο][Βίντεο]

Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρι εσχάτων

https://agonasax.blogspot.com/2018/10/blog-post_528.html

Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρι εσχάτων

  «Aμυνα μέχρις ἐσχάτων»: «100.000 βλήματα μέσα σε δύο ώρες – Πάντες θα αποθάνωσι επί των θέσεών των» – Bίντεο 
Είναι 9 Μαρτίου 1941,στο ύψωμα 731, του βουνού Τρεμπεσίνα, στην περιφέρεια του Τεπελενίου, όταν παρουσία του Μπενίτο Μουσολίνι η εαρινή επίθεση των Ιταλών βρίσκεται σε εξέλιξη από την προηγούμενη ημέρα.
  «Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρι εσχάτων. Προμηνύεται λυσσώδης επίθεσις του εχθρού, η οποία οπωσδήποτε θα αποκρουσθή και θα συντριβή. Τότε μόνον θα διέλθη ο εχθρός εκ της τοποθεσίας μας, όταν αποθάνωμεν άπαντες επί των θέσεών μας. Ουδείς θα κινηθή προς τα οπίσω. Πάντες θα αποθάνωσι επί των θέσεών των».

Ο Άγιος Παΐσιος στρατιώτης στον πόλεμο

Συγκλονίζουν οι αποκαλύψεις από τον άνθρωπο που πολέμησε δίπλα του 

Ο Άγιος Παΐσιος, είχε πολεμήσει στο μέτωπο το 1940 και οι μαρτυρία του συστρατιώτη του, συγκλονίζει.

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις από την θητεία του Αγίου Γέροντα Παΐσιου στο Στρατό την περίοδο του ’40, αλλά κυρίως για τις προφητείες που έκανε, τις προβλέψεις, τη θέληση και τον ιδιαίτερο ζήλο που έχει για την πατρίδα έκανε ο Βασίλειο Μπαλάσκας που πολέμησε ως διμοιρίτης στο πλευρό του. Ο κ. Μπαλάσκας εξιστορεί πώς γνώρισε τον ασυρματιστή στο Στρατό Άγιο Παΐσιο και πώς κατάλαβε τις ικανότητες που είχε ο άνθρωπος αυτός από νεαρή ηλικία. Το πρώτο πράγμα που έκανε και κέντρισε το ενδιαφέρον του συστρατιώτη του, αλλά και όλων των άλλων στρατιωτών ήταν να προβλέψει την απώλεια ενός στρατιώτη πυροβολητή. Όπως δήλωσε σε συνέντευξη του ο Βασίλειος Μπαλάσκας επρόκειτο να προωθήσουν στο μέτωπο δύο από τα τέσσερα πυροβόλα που είχαν (τα άλλα δύο θα τα κρατούσαν τα μετόπισθεν) για να αποκρούσουν τους Γερμανούς. Τότε τον πλησίασε ο στρατιώτης πυροβολητής και του είπε να μην πάει εκείνος μπροστά, αλλά να μείνει πίσω.

Εμβατήριο «Η Πίνδος»

Ἐμβατήριο σὲ μουσικὴ τοῦ Τχου Ε.Α. Ἐλευθερίου Μαυρομμάτη (Χανιὰ 1895) 

τέως Δντοῦ Μουσικοῦ Σώματος καὶ ποίηση Τχου Κ. Γκικόπουλου. 

Πάνω κεῖ στῆς Πίνδου μας τὶς κορφὲς
ποὺ θαρρεῖς τ᾿ ἀστέρια φιλοῦνε
κάθε νύχτα χίλιες ἁγνὲς μορφὲς
τὰ πυκνὰ σκοτάδια ἐρευνοῦν...

Πηγή

ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019

Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βλαχερνώ και επέτειος του «ΟΧΙ»

Σκέπη σου, Ἁγνή, σκέπεις καὶ περιθάλπεις

Τοὺς πίστει ἀφορῶντας πρὸς σέ, Παρθένε.

Μητρὸς Θεοῖο Σκέπη Ἑλλάδα θειόφρονα καλύπτει.

Διαβάζουμε: «Τῇ αὕτῃ ἡμέρᾳ τὴν ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας ἤτοι τοῦ ἱεροῦ αὐτῆς Μαφορίου, τοῦ ἐν τῷ σορῷ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν, ὄτε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς κατεῖδεν ἐφηπλωμένην αὐτὴν ἄνωθεν καὶ πάντας τοὺς εὐσεβεῖς περισκέπουσαν».

Λόγω τῶν πολλῶν θαυμάτων ἀπὸ τὴν Παναγία, ποὺ ἀνέφεραν οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες στὸν Ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸ 1940, ἡ Ἱερὰ Συνοδὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀπόφασή της τὸ 1952, καθιέρωσε νὰ ἑορτάζεται ἡ Ἅγια Σκέπη τῆς Θεοτόκου ἀντὶ γιὰ τὴν 1η Ὀκτωβρίου, στὶς 28 Ὀκτωβρίου.

Οι Εμφανίσεις της Παναγίας το 1940

  

Ο αγών ήταν ιερός. Οι Έλληνες πολεμούσαν υπέρ Πί­στεως και Πατρίδος. Εγνώριζαν, ότι αν πατούσαν τον τόπο μας οι Φράγκοι, οι παπικοί θα μας νόθευαν την πίστη και θα μόλυναν την Ορθοδοξία.

Η παρουσία της Παναγίας στο Μέτωπο διαπιστώθηκε σε πολλές περιπτώσεις. Αναφέρομε μία, η οποία είχε γίνει κοντά μας στο αριστερό μέρος του Μετώπου, εκεί που ήτα­νε το άλλο τμήμα του Μετώπου, των ευζώνων. Συνέβη στον υπολοχαγό Νικόλαον Κάντζαρον. Στα χρόνια της Κατοχής είχα την ευκαιρία, να τον γνωρίσω στα Γιάννενα. Εκεί μου το διηγήθηκε και ο ίδιος.

Επειδή όμως δεν διέσωζα τις λεπτομέρειες, τον παρα­κάλεσα να μου τα γράψη. Παραθέτω την απάντησί του και την αναφορά που είχε κάμει τότε στο Διοικητή του. Ιδού το πλήρες κείμενο της απαντητικής επιστολής του και η αναφορά του:

Το μαρτύριο

Ομιλία π. Ευθύμιου Τρικαμηνά
- Άγιος Γεράσιμος - Λάρισα - 27 ΟΚΤ. 2019

Η σύγχυση που προκαλεί η ομάδα Ζήση αυξάνεται και παρασύρει το ποίμνιο.

Παρατηρήσεις στὴν ὁμιλία τοῦ π. Ἀγγέλου Ἀγγελακόπουλου γιὰ τὸ Οὐκρανικό  (ἐδῶ)

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Μαθαίνουμε ὅτι ἡ ὁμάδα Ζήση καὶ κυρίως οἱ ρασοφόροι, ὅταν

  ἀναφέρονται στοὺς συγγραφεῖς τῆς «Πατερικῆς Παράδοσης», τοὺς χαρακτηρίζουν ὡς ἀνθρώπους μὲ ἐμπάθεια καὶ κακὴ προαίρεση. Ἐνῶ ὅμως μᾶς χαρακτηρίζουν ἔτσι, δὲν ἀναιροῦν τίποτα ἀπὸ ὅσα γράφουμε, ἀποδεικνύοντας τὸ ἀληθὲς τῶν γραφομένων μας. Ἐκτὸς ἂν αἰσθάνονται περιφρόνηση καὶ ἀπαξίωση, ἐπειδὴ τολμοῦμε νὰ ἐλέγχουμε κατὰ τὸ δικαίωμα ποὺ δίνει ἡ Ἐκκλησία, μὲ ἐπιχειρήματα καὶ ὄχι μὲ συκοφαντίες τὶς καινοφανεῖς μεταπατερικὲς καὶ νῦν γεωπολιτικὲς θέσεις τους.

Καθῆκον μας, λοιπόν, εἶναι νὰ συνεχίσουμε νὰ ὑπερασπιζόμαστε τὴν ἀλήθεια, ὄχι ἀπὸ ἐμπάθεια, ὅπως λένε αὐτοί, ἀλλὰ ἀπὸ καθῆκον ἀπέναντι στὴν Πίστη, στοὺς ἑαυτούς μας καὶ στοὺς ἀδελφούς μας πιστοὺς πού, ἀκούγοντας τὰ νέα εὐφυολογήματα τῆς ὁμάδας αὐτῆς, δὲν ξέρουν τί νὰ πιστέψουν καὶ τί νὰ ἀπορρίψουν.

       Τὴν σκυτάλη τῆς ὁμάδος στὴν προώθηση τῆς σύγχυσης πῆρε τώρα ὁ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος στὴν πρόσφατη ὁμιλία του γιὰ τὸ Οὐκρανικό (τὴν ὁποία μὲ ἔμφαση ἀνάρτησαν τὰ ἱστολόγιά τους, ἐδῶ). Στὴν ὁμιλία του αὐτὴ ὁ π. Ἄγγελος μέσα στὰ πολλὰ ὀρθὰ ποὺ παρουσίασε ἀνακάτεψε καὶ κάποια «περίεργα», τὰ ὁποῖα κορυφώθηκαν μέσω τῶν παρεμβάσεων (κατὰ τὴν συζήτηση μετὰ τὴν ὁμιλία) τοῦ π. Σεραφεὶμ Ζήση.

Στὸ 1.06.46 τῆς ὁμιλίας τοῦ ὁ π. Ἄγγελος εἶπε ὅτι τὸ Οὐκρανικὸ εἶναι –ἐκτὸς ἀπὸ ἐκκλησιαστικό– καὶ σχίσμα δογματικό. Τόνισε μάλιστα ὅτι τὸ Οὐκρανικὸ δὲν εἶναι ὅπως τὸ σχίσμα τῶν Γ.Ο.Χ. ποὺ εἶναι σχίσμα διοικητικῆς φύσεως. Ἐδῶ ὁ π. Ἄγγελος συνεχίζει τὴν παραπληροφόρηση τοῦ ποιμνίου καὶ ἐπιβεβαιώνει τὶς βάσει στοιχείων ἐπισημάνσεις μας, ὅτι ὑπηρετεῖ σκοπιμότητες τῆς ὁμάδας Ζήση. Διότι κανεὶς Γ.Ο.Χ. δὲν ὑποστηρίζει ὅτι διέπραξε σχίσμα γιὰ διοικητικοὺς λόγους ἀλλά, ὅπως λένε αὐτοί, γιὰ λόγους πίστεως, ἑορτολογίου καὶ ἡμερολογίου.

Πιό θλιβερός δεν γίνεται: Φέρνει ως αξιόπιστη μαρτυρία τον λόγο του αρχηγέτη της αιρέσεως Βαρθολομαίου, και μάλιστα χωρίς με το λόγο αυτό να αποδεικνύονται, αυτά που ο κ. Ιερεμίας ισχυρίζεται!

 Απάντηση Επισκόπου Γόρτυνος Ιερεμία στον κ. Λυκούργο Νάνη

Ἀπάντηση Ἐπισκόπου Ἰερεμίου

Ἐπειδή με ρωτάτε , σᾶς ἀπαντῶ:


1. Ἀπό τόν ἴδιο τόν Πατριάρχη ἄκουσα, τέσσερις ἤ πέντε φορές ὅτι οἱ λαβόντες τήν αὐτοκεφαλία ἀπεκόπησαν ἀπό τό σχίσμα καί ἀνήκουν πλέον στήν ἁγίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν.
2. Τό ὅτι κατά τήν δικτατορία συνέβησαν παραβάσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων μέ τήν δημιουργία Ἀριστίνδην Συνόδου, αὐτό μοῦ τό εἶπε ὁ πολυσέβαστος καί ἅγιος πατήρ Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος. Μοῦ εἶπε ἐπί λέξει: «Τσουβαλιάστηκαν οἱ Κανόνες γιά τήν ἐκλογήν τοῦ Ἱερωνύμου (τοῦ Α´). Ποῦ ᾽σαι Καντιώτη νά φανατίσεις τά παιδιά γιά νά φωνάξουν ἀνάξιος. Ὄχι μόνον αὐτό δέν ἔγινε, ἀλλά...».

Ένας ...«τυφλός» Επίσκοπος κι απ' τα δυό μάτια!

Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως Ιερεμίας υπόδικος στο σχίσμα 

 – Μία τραγική φιγούρα που ξεσκεπάστηκε από το ουκρανικό

σ.σ. Υπάρχει κάτι που είναι ακόμη πιο τραγικό από αυτά που θα διαβάσετε και θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί, είναι η θλιβερή εικόνα ενός ανθρώπου που προσπαθεί να κρυφτεί από τους ανθρώπους και από τον Τριαδικό Θεό.

---

(Εἶπε ὁ κ. Ἱερεμίας):   Σύνθημά μας οι Χριστιανοί πρέπει να έχουμε -κρατήστε το αυτό- «ενότης εν τη ποικιλία». Ποικίλοι είμεθα, καθένας την γνώμη του, αλλά ενότητα. «Ενότης εν τη ποικιλία». Είναι πατερικό το λόγιο.
Το θέμα το ουκρανικό. Κατά την γνώμη μου, κακώς δημιουργήθηκε. Και παλαιότερα, πριν από 10 χρόνια συνέβαιναν. Πάντοτε συνέβαιναν, πέρα, δώθε και λοιπά. Δεν τα ξέραμε να αναστατωθούμε. Και καλά είπε, με συγχωρείτε, ο Πατρών, είπε λέει «Μακαριώτατε, εσείς φταίτε. Γιατί το φέρατε το θέμα στην επικαιρότητα; Και στην Ιερά Σύνοδο είχαμε πει όλοι εμείς, η Μακαριώτητά σας και μόνο είναι ικανή να το χειριστεί». Τελείωσε.
Έγινε τώρα… Εγώ, με συγχωρείτε πάρα πολύ, ενώ δημιουργείται μεγάλη ταραχή, εγώ δεν βλέπω πρόβλημα. Τώρα, τυφλός είμαι;

Ένα ωραίο παραμύθι, που η Ελλάδα το πλήρωνε πάντα με αίμα...

      Μᾶς ἐστάλη τὸ ἄρθρο αὐτό, γιατὶ ἔχει σχέση μὲ τὴ στάση Ἑλλήνων ἱερωμένων (μάλιστα ἀντι-Οἰκουμενιστῶν) ἀπέναντι στὸ μεγάλο θέμα ποὺ τελευταῖα ἀνέκυψε μὲ τὴν Ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία καὶ τὴ διαμάχη μεταξὺ τῶν δύο τοπικῶν Ἐκκλησιῶν (Ρωσίας καὶ Κωνσταντινουπόλεως) ποὺ οἱ ἡγέτες τους διαπνέονται ἀπὸ τὶς κακόδοξες ἰδέες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

«Το ξανθό γένος των Ρώσων που θα σώσει την Ελλάδα».  Ένα ωραίο παραμύθι, που η Ελλάδα το πλήρωνε πάντα με αίμα...

«Ακόμη τούτη η άνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες, όσο να ‘ρθει ο Μόσκοβος να φέρει το σεφέρι…». Επί Τουρκοκρατίας αυτό το δημώδες άσμα απηχούσε τους πόθους των σκλαβωμένων Ελλήνων, ότι οι ομόδοξοι Ρώσοι θα τους βοηθούσαν να κερδίσουν την ελευθερία τους. Και τα χρόνια περνούσαν και οι ραγιάδες περίμεναν αλλά το «ξανθό γένος από τον Βορρά» δεν ερχόταν. Και όταν κάποτε το έπραξε ήταν για να εξυπηρετήσει αποκλειστικά και μόνο τα δικά του συμφέροντα.

Ορλωφικά. Οι Ρώσοι αντί να δώσουν όπλα, μοίραζαν στολές στους Έλληνες

       Το 1770 η φιλόδοξη τσαρίνα Αικατερίνη Β΄ αποφάσισε να ξεσηκώσει τους σκλαβωμένους Έλληνες. Σκοπός της ήταν οι επαναστάτες να προκαλέσουν αντιπερισπασμό στους Τούρκους ώστε τα ρωσικά στρατεύματα να καταλάβουν βόρειες επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στα τέλη του Φεβρουαρίου του ίδιου χρόνου έφθασαν στο λιμάνι της Κορώνης τα πρώτα ρωσικά πλοία με επικεφαλής τον Θεόδωρο Ορλώφ.

Η ρωσική δύναμη όμως (4.000 άνδρες) ήταν ανεπαρκέστατη για την επίτευξη του σκοπού. Οι επαναστάτες, όταν είδαν να ξεφορτώνονται τέσσερα κιβώτια με οπλισμό για ολόκληρη την Πελοπόννησο, γελούσαν για να μη κλάψουν.

Εν τω μεταξύ, οι Ρώσοι μοίραζαν στους αγράμματους Έλληνες εθελοντές μεταφράσεις του στρατιωτικού ρωσικού κανονισμού! Και για να είναι πιο σίγουρος για το θαύμα, έντυσε τους Έλληνες με ρωσικές στολές. Θαύματα όμως δεν γίνονται και οι Τούρκοι συνέτριψαν τους «μεταμφιεσμένους». Οι Ρώσοι έφυγαν εγκαταλείποντας την Πελοπόννησο στο έλεος των Τούρκων. Τα στίφη των Αλβανών που έστειλαν οι τελευταίοι για την κατάπνιξη του κινήματος αιματοκύλισαν την Πελοπόννησο επί 10 χρόνια!

Ο αξιωματικός κι ο καστανάς

ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ... 

ΣΚΗΝΗ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ

    «Ἤμουν στὸ Ναυτικὸ τὸ 1952 καὶ βρισκόμουνα στὴ Πλατεία Κλαυθμῶνος, ὄχι ὅπως εἶναι σήμερα.

    Οἱ νεότεροι δὲν γνωρίζουν πάρα πολλὰ ἀπὸ τὰ παλιὰ καὶ ἀποροῦν ὁπόταν ἀκοῦν ὁρισμένα γεγονότα τοῦ τότε. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἔπεφτε ὁ ἥλιος καὶ θα γνωρίζετε ὅτι μὲ τὴ δύση του, γίνεται ὑποστολὴ τῆς σημαίας.

   Τότε τὸ Ὑπουργεῖο Ναυτικοῦ ἦταν ἐκεῖ καί ἡ σημαία κυμάτιζε ἀκόμα στὸ κτήριο. Σήμερα εἶναι ἄλλες ὑπηρεσίες τοῦ Ναυτικοῦ.

    Τότε πάντα κάθε πρωί, θὰ θυμοῦνται οἱ παλιοί, γινόταν ἔπαρση σημαίας καὶ σταματοῦσαν τά πάντα, ὅπως καὶ στὴ δύση τοῦ ἡλίου γινόταν ὑποστολή.

Ἦταν στιγμὲς ὡραῖες, ἀπίθανες ποὺ ζοῦσαν τότε οἱ ἄνθρωποι.

   Τὸ ἄγημα ἀποδόσεως τιμῶν στὸ χῶρο του, καὶ ἀκοῦμε τὸ σαλπιγκτὴ νὰ δίνει τὸ σύνθημα γιὰ τὴν ὑποστολὴ τῆς σημαίας.

    Τὸ ἄγημα παρουσιάζει ὅπλα. Ὁ ἀξιωματικὸς χαιρετᾶ καὶ παίζεται ὁ Θούριος.

    Ὅλοι οἱ παριστάμενοι ἐκεῖ καὶ οἱ περαστικοί, ὅπως καὶ ἐγὼ σταθήκαμε σὲ στάση προσοχῆς.
    Ἀποδίδεις μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο τὴν τιμὴ στὸ ἱερό μας σύμβολο, στὴ γαλανόλευκη σημαία. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ ἁρμόδιος ἀξιωματικὸς χαιρετᾶ, ἡ ματιά του πέφτει λοξὰ καὶ βλέπει κάτι παράξενο, καὶ ἡ ψυχὴ του ταράζεται, γιὰ αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς πῶ παρακάτω.

Ξυπνήστε, αγρυπνήστε, αντισταθείτε! Μας δένουν χειροπόδαρα!

(Τά ἔσχατα ἐγγύς)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

  [Πάτερ, καλὸ κάθε ἐγερτήριο σάλπισμα. Μᾶς καλεῖς, λοιπόν, νὰ ξυπνήσουμε, νὰ ἀντισταθοῦμε! Ἐσὺ ἔχεις ξυπνήσει; Ἢ κοιμᾶσαι μέσα στὴν Παναίρεση, κοινωνώντας μακαρίως μὲ τοὺς Παναιρετικοὺς καὶ σχισματικούς;

Πῶς, ἀλήθεια,  ἀντιλαμβάνεσαι τὸ ξύπνημα;]

Σκάνδαλα ἀκούγονταν ἀνέκαθεν. Εἷναι ἀνάγκη ἡ φανέρωσίς τους γιά νά δοκιμάζονται οἱ διαλογισμοί καί οἱ καρδιές τῶν ἀνθρώπων παντοῦ καί πάντοτε. Ἐντούτοις, τό σκάνδαλο πού ξέσπασε καί ἀποκαλύφθηκε στίς Η.Π.Α. σέ σχέση μέ τήν Οὐκρανία, παίρνει διαστάσεις καταπάτησης τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί ὠμῆς παραβίασης τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας τῶν πιστῶν πολιτῶν ὅπου γῆς. Ὅταν μάλιστα τά μεγαλύτερα καί ἰσχυρότερα ἔθνη χάσουν τήν ἀνθρωπιά τους, τότε, ἀλλοίμονο γιά τά μικρότερα ἔθνη, τά πράγματα δυσκολεύουν. Παρακολουθοῦμε ἄναυδοι σήμερα τό διπλό ἔγκλημα, τή διπλή ἀδικία πού διαπράττεται εἰς βάρος τῆς πατρίδος μας, μέ ἀποτέλεσμα τό ξέσπασμα τῆς διπλῆς κρίσης στή χώρα μας. Πρώτιστα θρησκευτική καί ἔπειτα οἰκονομική.

Ἐξηγοῦμαι: Πρῶτον, θρησκευτική κρίση. Ποῖοι ἐπίεσαν τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαῖο νά ἀναγνωρίσει τήν σχισματική, θά ἔλεγα ἀνύπαρκτη, «ἐκκλησία» στήν Οὐκρανία ὑπό τόν Ἐπιφάνιο, περιφρονώντας τούς ἱερούς κανόνες καί τήν ὀρθόδοξη παράδοση; 

Οι άγιοι Νέστορας και Λούπος, οι συναθλητές του αγίου Δημητρίου († 27 Οκτωβρίου)

Ο άγιος Νέστορας είναι προστάτης των αθλητών
~ Ὁ Νέστορας ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία, ὡραῖος στὴν ὄψη καὶ γνώριμός του Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Δημητρίου.

Ὁ Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς χαιρόταν γιὰ τὶς νῖκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ὀνομαζόμενου Λυαίου, μίσησε τὴν ὑπερηφάνειά του. Βλέποντας ὅμως καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πῆρε θάρρος. Πῆγε λοιπὸν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν κλεισμένος ὁ Μεγαλομάρτυρας, καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του. «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε», εἶπε, «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸ Λυαῖο, γι’ αὐτὸ προσευχήσου γιὰ μένα στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ».

Το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το έτος 1987!

     Μᾶς ἐστάλη βίντεο, στὸ ὁποῖο, ὁ Γ.Ο.Χ. Ἡγούμενος τῆς Ἐσφιγμένου Μεθόδιος, μετὰ τὶς ἀσεβεῖς τοποθετήσεις του κατὰ τῶν ἁγίων Παϊσίου καὶ Πορφυρίου, φαίνεται νὰ ἀσεβῆ καὶ κατὰ τοῦ ἁγίου λειψάνου τοῦ ἁγίου Δημητρίου. Ἀναρτοῦμε λοιπὸν παλαιότερο ἄρθρο (ἐδῶ) γιὰ τὴν θαυμαστὴ μυρόβληση τοῦ λειψάνου τοῦ ἁγίου Δημητρίου, ὄχι πρὶν ἀπὸ αἰῶνες, ἀλλὰ πρὶν μερικὲς δεκαετίες, τὸ ἔτος 1987.

    Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ.
Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέριά της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου.

Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. Μια ομήγυρις περίπου δέκα γυναικών, μπροστά στην λάρνακα, έψελνε την παράκληση του Αγίου. Μοναδικός κληρικός που παρευρισκόταν, ο νεαρός και νεοχειροτονηθείς διάκονος του ιερού ναού μαζί με την διακόνισσα-σύζυγό του.
Ο τότε προϊστάμενος του ναού και νυν μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, τους είχε παραγγείλει να βρίσκονται εκεί και να τον περιμένουν.
Ξαφνικά, οι γυναίκες που έψελναν την παράκληση άρχισαν να φωνάζουν! Ο διάκονος έτρεξε κοντά τους και αυτές, με ανάμικτα συναισθήματα, του έδειξαν την λάρνακα! Ήταν λουσμένη κυριολεκτικά με ένα ελαιώδους συστάσεως μύρο (λέω μύρο γιατί η ευωδία του ήταν ασύγκριτη).

«ΘΕΟΣ ΕΓΓΙΖΩΝ ΕΓΩ ΕΙΜΙ» [Ιερεμ.23,23]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Ζ΄ Λουκά

 [εκφωνήθηκε στην Ι. Μ. Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-11-1986]

      Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, μας διηγείται πώς ο Κύριος ανέστησε την θυγατέρα του Ιαείρου. Ενώ όμως ο Κύριος πήγαινε προς το σπίτι του Ιαείρου, συνέβη ένα άλλο θαυμαστό περιστατικό, που ήταν η θεραπεία μιας αιμορροούσης γυναικός.

      Η γυναίκα αυτή ήταν άρρωστη από δώδεκα χρόνια· και ξόδεψε όλη της την περιουσία στους γιατρούς, χωρίς όμως θεραπεία. Και τώρα έρχεται και εγγίζει το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου μας, σε μια στιγμή που ο όχλος που Τον συνόδευε, κυριολεκτικά Τον συνέθλιβε. Και τότε ο Κύριος σταμάτησε και είπε: «Τίς ὁ ἁψάμενός μου;». «Ποιος είναι εκείνος ο οποίος με άγγιξε;» Και στη διαμαρτυρία των μαθητών ότι : «Κύριε, ο όχλος εδώ σε συνθλίβει, σε συμπνίγει, σε συνέχει· ερωτάς ποιος είναι εκείνος που σε άγγιξε;».Και ο Κύριος επέμενε: «ἥψατό μού τις (:Κάποιος με άγγιξε)· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ᾿ ἐμοῦ». «Γιατί εγώ», λέγει, «κατάλαβα γνωρίζω από μένα έφυγε κάποια δύναμις».

    Αυτά τα λόγια του Κυρίου μας, αγαπητοί μου, δίδουν μία ωραιότατη εικόνα του πώς ο άνθρωπος εγγίζει τον Θεό και πώς ο Θεός εγγίζει τον άνθρωπο, για να του δώσει τα αγαθά Του. Είναι δηλαδή ένα αμοιβαίο άγγιγμα. Πράγματι, είναι δυνατόν ο Θεός να εγγίζει τα δημιουργήματά Του και τον άνθρωπο; Είναι αυτό δυνατόν; Δηλαδή ο άπειρος Θεός, το τέλειο Πνεύμα, είναι δυνατό να εγγίζει τα δημιουργήματά Του; Και τον βρωμερό άνθρωπο;

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

     «Ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ οἶδεν, ὁ ὢν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὅτι οὐ ψεύδομαι. ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης Ἀρέτα τοῦ βασιλέως ἐφρούρει τὴν Δαμασκηνῶν πόλιν πιάσαι με θέλων, καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ (:θα σας πω πράγματα που ίσως σας φανούν απίστευτα. Αλλά ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος είναι ευλογημένος στους αιώνες, γνωρίζει ότι δεν λέω ψέματα. Στη Δαμασκό ο διοικητής που είχε διορισθεί από τον βασιλιά Αρέτα, φρουρούσε την πόλη των Δαμασκηνών, επειδή ήθελε να με συλλάβει. Κι από κάποιο παράθυρο με κατέβασαν κάτω μέσα σε δικτυωτό καλάθι, μέσα από κάποιο άνοιγμα του τείχους της πόλεως, και ξέφυγα από τα χέρια του)» [Β΄Κορ. 11,31-33].

    Γιατί άραγε εδώ δίνει διαβεβαίωση και πιστοποιεί ενώ σε κανένα από τα προηγούμενα δεν το έκανε αυτό; Διότι ίσως αυτό ήταν παλαιότερο και περισσότερο άγνωστο· ενώ εκείνα ήταν γνωστά και σε αυτούς, δηλαδή η μέριμνα των εκκλησιών και όλα τα άλλα. Κοίταξε λοιπόν πόσο μεγάλος ήταν ο πόλεμος, αφού γι΄ αυτόν και μόνο φρουρούσε την πόλη. Και όταν λέω πόλεμο, εννοώ τον ζήλο του Παύλου· διότι εάν δεν κινείτο ισχυρός ο πόλεμος εναντίον του, δεν θα προκαλούσε τόση μανία στον εθνάρχη. Αυτά είναι γνωρίσματα ψυχής αποστολικής, το να πάσχει τόσα και να μην κλονίζεται καθόλου, αλλά να υπομένει με γενναιότητα τα όσα πέφτουν επάνω του, και να μην υποχωρεί στους κινδύνους, ούτε να λιποτακτεί.

Ο άγιος Δημήτριος, ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης

 – Θαύματα προστασίας της πόλης του

Ἐδῶ καί 1700 χρόνια, ὁ ἅγιος Δημήτριος παρέχει μέ μύριους θαυμαστούς τρόπους τήν προστασία του στήν ἰδιαίτερη πατρίδα του, τή Θεσσαλονίκη, τῆς ὁποίας εἶναι καί πολιοῦχος.

Σώζει την πόλη από την πείνα
● Σέ ἐποχή μεγάλης πείνας, ὅταν οἱ Θεσσαλονικεῖς κινδύνευαν νά πεθάνουν ἀπό τήν ἀσιτία, ὁ ἅγιος Δημήτριος ἐμφανίστηκε τή νύκτα σʼ ἕναν καπετάνιο ἐμπορικοῦ πλοίου καί τοῦ παρήγγειλε τό σιτάρι πού σχεδίαζε νά μεταφέρει στήν Εὐρώπη νά τό πάει στή Θεσσαλονίκη ὅπου ὑπῆρχε μεγάλη ἔλλειψη. Τοῦ ἔδωσε μάλιστα ὡς προκαταβολή τρία φλουριά, ἐνῶ τόν βεβαίωσε ὅτι ἐκεῖ θά ἔπαιρ νε καί τό ὑπόλοιπο τῆς ἀ ξίας του. Πράγματι, ὅταν τό πλοῖο ἔφτασε στό λιμάνι τῆς Θεσσαλονίκης, ἔκπληκτοι οἱ κάτοικοι γιά τό ἀπρόσμενο δῶρο, ἔτρεξαν νά ἀγοράσουν σιτάρι. Τότε ὁ πλοίαρχος τούς διηγήθηκε τό θαῦμα κι ὅλοι δόξασαν τόν Θεό κι εὐχαρίστησαν τόν ἅγιο Δημήτριο γιά τή σωτήρια παρέμβασή του.

«Ει τέκνα του Αβραάμ ήτε, τα έργα του Αβραάμ εποιείτε»

 (Κατά Ιωάννη – Κεφ. 8,39)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

 (Μὲ ἀναφορὰ στὶς προαγγελθεῖσες ἁγιοποιήσεις)

Διάβασα, κάποτε, ένα στοιχείο κοσμικού προσανατολισμού, ως σοφά λόγια: «Αν δεν γνωρίζεις τα δένδρα, μπορεί να χάσεις τον δρόμο σου στο δάσος. Μα, αν δεν γνωρίζεις την ιστορία, μπορεί να χάσεις τον δρόμο σου στη ζωή».

Στην Εκκλησία, όμως, η ποιμαντική καθοδήγηση δεν χρειάζεται μόνο ιστορία. Απαιτεί πνευματικά (ανεπτυγμένα) πρόσωπα, που βίωσαν με αγιότητα την αλήθεια του Χριστού και με θάρρος – ευθύτητα διατύπωσαν την ορθότητά της.

Η παρέμβαση των αγίων αλλάζει συνεχώς τον καθημερινό (βιωτικό) χάρτη της ζωής.

Ο Αγ. Κύριλλος Ιεροσολύμων, γράφει σχετικά:

«Άλλου φωτίζει (το Άγιο Πνεύμα) την ψυχήν εν προφητεία, άλλου δε δίδωσι δύναμιν απελάσαι δαίμονας, άλλου δε δίδωσιν ερμηνεύσαι τας θείας Γραφάς· άλλου την σωφροσύνην ενισχύει, άλλον διδάσκει τα περί ελεημοσύνης, άλλον διδάσκειν νηστεύειν και ασκείν, άλλον διδάσκει καταφρονείν των του σώματος πραγμάτων, άλλον ετοιμάζει προς μαρτύριον· άλλο εν άλλοις, αυτό δε ουκ άλλο εαυτού» (Ιστ΄ Κατήχησις).

Τα θαύματα του αγίου Δημητρίου στον Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο.

Τις μέρες αυτές λοιπόν πού γιορτάζουμε τον Άγιο Δημήτριο θα παραθέσω μία άγνωστη περιγραφή, απ΄ αυτές πού σήμερα ίσως και να σπανίζουν…

«….Μετά δύο ημέρας φθάσαμε εις Θεσσαλονίκην, η οποία τότε κατείχετο ύπό των Τούρκων και, επειδή εγώ άπό μικρός είχον ευλάβειαν είς τον Άγιο Δημήτριο, παρεκάλουν τον φίλον μου Νικόλαον να εξέλθωμεν του ατμόπλοιου, διά να προσκυνήσωμεν τον τάφον του Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλήτου.

Εξελθόν­τες μετέβημεν και προσκυνήσαμε μετά κατανύξεως τον Τάφον του Αγίου και, επιστρέψαντες εις τι ξενοδοχείον Ελληνικόν, εμείναμεν ολόκληρον την ημέραν και το εσπέρας.

Την επομένην ητοιμάσθημεν ν’ άναχωρήσωμεν δι’ Άγιο Όρος και μεταβάντες εις το Τελωνείον, δεν μας επέτρεψαν ν’ άναχωρήσωμεν.

Δεν θά φύγετε, μας είπον, διότι είσθε κατάσκοποι!

Πολλές φορές βοήθησα τους Θεσσαλονικείς πλην τώρα, από τις πολλές τους αμαρτίες και ανομίες απομακρύνθηκε ο Θεός απ΄ αυτούς

 ➥  και με πρόσταξε να τους αφήσω να παραδοθούν στα χέρια των Αγαρηνών

[Άγιος Δημήτριος]

Τον καιρό κατά τον οποίο­ έμελλε να κυριευθεί η Θεσσαλονίκη από τους Αγαρηνούς, πορευόμενοι κάποιοι ευλαβείς χριστιανοί προς τη Θεσσαλονίκη, έφθασαν στη βασιλική οδό, η οποία είναι στο Βαρδάρι.
        Εκεί που διέρχονταν τα Θεσσαλικά Τέμπη, είδαν οφθαλμοφανώς κάποιον στρατιώτη, ο οποίος ερχόταν από τη Θεσσαλονίκη, έφιππος, ωραίος μεν στη θέα και εκ φύσεως πολύ ευχάριστος και ευάρεστος, κατηφής, όμως, και μαραμένος, γεγονός που κάλυπτε τη χάρη της ευφροσύνης του, και σαν από κάποιο πένθος καταβεβλημένος και λυπημένος. Και άλλον Αρχιερέα, ο οποίος ερχόταν α­πό το δρόμο της Λάρισας. Ο άνδρας αυτός είχε ολόλευκα μαλλιά και γένια, γλυκό και ιλαρό πρόσωπο και σεμνή αμφίεση. Και μόνο με τη θέα του υποδήλωνε το μεγάλο του σεβασμό. Ό­ταν συ­ναν­τή­θη­καν, ο στρα­τι­ώ­της χαιρέτισε πρώτος τον πρεσβύτη και είπε:

Η Μονή Γρηγορίου με Θεολογικὴ μελέτη προς τους Αρχιερείς για το Ουκρανικό, κρούει τον κώδωνα για ενδεχόμενο σχίσμα!

Η Μονή Γρηγορίου απέστειλε την 1η Ὀκτωβρίου 2019 την παρακάτω Επιστολή προς τους Αρχιερείς για το Ουκρανικό ζήτημα.
Παρ’ όλα αυτά, ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Γρηγορίου Χριστόφορος παρευρέθηκε στην επίσημη υποδοχή του πατρ. Βαρθολομαίου που έλαβε χώρα στις Καρυές του Αγίου Όρους την 20η Οκτωβρίου 2019.

— Σχολιασμός katanixi.gr —

1η Ὀκτωβρίου 2019

Σεβασμιώτατε,
Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία διέρχεται αὐτὸ τὸ διάστημα μεγάλη δοκιμασία, λόγῳ τοῦ οὐκρανικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος. Ἡ ἑνότης μεταξὺ τῶν τοπικῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν ὑφίσταται τριγμούς, καὶ τὸ ἐνδεχόμενο ἑνὸς σχίσματος εἶναι πολὺ πιθανό.
Ὁ πόνος μας γιὰ τὴν Ἐκκλησία μᾶς ὤθησε νὰ ἀναθέσουμε σὲ ἀδελφούς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μας νὰ μελετήσουν εἰς βάθος τὸ ζήτημα μὲ γνώμονα τὴν Κανονικὴ Παράδοση καὶ τὴν Συνοδικὴ καὶ Πατερικὴ Παρακαταθήκη.
Προσευχόμαστε νὰ ἐπινεύσῃ ὁ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Ὁποῖος…«εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε», καὶ νὰ φωτίσῃ τοὺς ἁγίους ἀρχιερεῖς, ὥστε μὲ τὴν ἄνωθεν σοφία νὰ διακρατήσουν ἑνωμένο τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ἄσχιστο τὸν ἄρραφο Χιτώνα Του.
Τὸ ἀνὰ χείρας πρῶτο μέρος τῆς μελέτης μας τὸ θέτουμε μὲ σεβασμὸ καὶ ἐμπιστοσύνη ὑπ΄ ὄψιν τῶν ἁγίων ἀρχιερέων μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι συμβάλλουμε τὸ κατὰ δύναμιν στὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους
† Ἀρχιμανδρίτης Χριστοφόρος
καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ

Πηγή

Ο ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΑΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ! --Κι όμως αυτός είναι διδάσκαλος της Εκκλησίας και Επίσκοπος!!! --Όσοι έχουν διαβάσει λίγα για το Ουκρανικό, θα καταλάβουν το ρόλο του

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ  ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ  [VIDEO]

   24 Οκτωβρίου 2019, στον Ναό του Αγίου Δημητρίου του ομώνυμου δήμου της Αττικής, ο Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας, ομιλώντας στο Ενοριακό Αρχονταρίκι, υπερθεματίζει για την αποδοθείσα, από τον Οικουμενικό Θρόνο, Αυτοκεφαλία στην νεοπαγή Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.

[πηγή: Poimin.gr]

ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

(πολιτική - εκκλησιαστική)

Του Αρχιμανδρίτη Μελέτιου Βαδραχάνη

(Επανάληψη, γιατί μας υποδείχθηκε ποιός είναι ο συγγραφέας)

Η τέχνη να διοικείς είναι από τις πιο δύσκολες και δυσχερείς, με εξοντωτικές απαιτήσεις γι’ αυτόν που την ασκεί. Γι’ αυτό γράφτηκαν πλήθος βιβλίων που ασχολούνται με την «τέχνη των τεχνών και την επιστήμη των επιστημών», για ν’ αναφέρουμε λόγο του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου για την ιερωσύνη, που ταιριάζει όμως και για την διοίκηση.

Αγία Ταβιθά: Η φιλάνθρωπος κόρη της Αρχαίας Εκκλησίας († 25 Οκτωβρίου)

Η αγάπη και η φιλανθρωπία είναι συνώνυμα με τον Χριστιανισμό. Η βάση του χριστιανικού κηρύγματος είναι η αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τις όποιες ιδιαιτερότητές τους. 

Τίποτε δε μπορεί να μπει εμπόδιο στην άσκηση της χριστιανικής αγάπης, ούτε το φύλο του ανθρωπίνου προσώπου, ούτε η φυλή, ούτε η κοινωνική και οικονομική του κατάσταση.

Ο Ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, όχι μόνο δίδαξε την αγάπη προς όλους, αλλά και έθεσε ως προϋπόθεση την άσκηση της αγάπης, σε όσους ήθελαν και θέλουν να είναι δικοί Του, «εντολὴν καινὴν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και ὑμεῖς ἀγαπᾶτε αλλήλους. Εν τούτῳ γνώσονται πάντες ότι εμοὶ μαθηταί εστε, εὰν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιωάν. 13,34-35).

Επίσης έδωσε ο Ίδιος το παράδειγμα της αλληλοδιακονίας, πλένοντας τα πόδια των μαθητών Του, πριν το Μυστικό Δείπνο, συμβουλεύοντας τους μαθητές Του «ει ουν εγὼ ένιψα υμών τους πόδας, ο Κύριος και ο Διδάσκαλος, και υμείς οφείλετε αλλήλων νίπτειν τους πόδας. υπόδειγμα γαρ δέδωκα υμίν, ίνα καθὼς εγὼ εποίησα υμίν, και υμείς ποιήτε» (Ιωάν.13,13-15).

Το κλειστό παράθυρο και η αγάπη Του Θεού (Διδακτική ιστορία)

~ Κάποτε ένας απογοητευμένος άνθρωπος περιφερόμενος τους λοφίσκους που περιέβαλαν την πόλη του, συνάντησε έναν βοσκό που έβοσκε το κοπάδι με τα πρόβατά του.

Βλέποντάς τον ο βοσκός να είναι αναστατωμένος τον ρώτησε:

-Τι σε απασχολεί, φίλε μου;