Ἄλλος ἕνας κρίκος στὶς ...ἀσυνέπειας τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν!

Πρὶν κάποια χρόνια, ὁ κ. Γεώργιος Ζερβὸς παρουσίασε μιὰ συζήτηση ποὺ ἔκανε μὲ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ. Στὴν συζήτηση ἐκείνη παρουσιάστηκε ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους, δηλ. ὑπὲρ τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου καὶ τῆς Ἀποτειχίσεως! Τότε βέβαια, τὸ ἴδιο δίδασκαν καὶ οἱ αὐτο-ἀναγορευόμενοι σὲ ἡγέτες τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, ποὺ πλαισιώνουν τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο».

Σήμερα, ὅλα αὐτὰ τὰ ξέχασαν, χωρὶς καμιὰ δημόσια, ἐπαρκῆ ἐξήγηση, ποὺ νὰ ἀποδεικνύει ὅτι τότε, δὲν εἶχαν καταλάβει ...σωστὰ τοὺς Πατέρες, ποὺ δίδασκαν περὶ Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου καὶ ἀκοινωνησία πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ὅσους κοινωνοῦν μὲ αὐτούς. Χωρὶς καμιὰ ἀναφορὰ καὶ ἐξήγηση ἀπὸ ποῦ πῆραν αὐτὸ τὸ «νέο φῶς», ποὺ τοὺς βοήθησε νὰ «καταλάβουν» καλύτερα! Εἶναι δὲ τόση ἡ «συνέπειά» τους, ὥστε τὰ ἔχουν βάλλει μὲ ὅσους συνεχίζουν τὶς ...διδασκαλίες τους!

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν Συνένετευξη

(Στὸ Βίντεο ἐδῶ ἀπὸ 6ο λεπτὸ καὶ μετά):

π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς: Σήμερα ὁ Οἰκουμενισμὸς διδάσκει τὴ συνύπαρξη. Ἐγὼ θὰ ἀναγνωρίσω τὸν αἱρετικό, καὶ ὁ αἱρετικὸς ἐμένα. Ἀλλὰ ὁ καθένας θὰ πιστεύει αὐτὰ ποὺ πιστεύει. Αὐτὴ ἡ Ἕνωση εἶναι δαιμονική, γιατὶ δὲν ὁδηγεῖ στὴν Ἀλήθεια, χάνουμε κι ἐμεῖς τὴν Ἀλήθεια μας. Γιατί, ἐφ’ ὅσον ἐπικοινωνοῦμε ἐκκλησιαστικὰ μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν τὸ ψέμα, ἑνωνόμαστε, εἴμαστε ὅλοι ἕνα σῶμα. Καὶ γι’ αὐτὸ δὲν θέλουνε νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τοὺς Ἐπισκόπους. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς Μνημονεύσεως πλέον· ὅταν ὁ Ἐπίσκοπος φρονεῖ αἱρετικά, πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπ’ αὐτὸν γιατὶ πάλι χάνουμε κι ἐμεῖς τὴν Ὀρθοδοξία μας καὶ  γινόμαστε ἕνα σῶμα μ’ αὐτὸν.

κ. Γεώργιος Ζερβός: Ναί, ἀλλὰ βλέπουμε ὅτι ὑπάρχει ἄρνηση, ἐνῶ βλέπουμε συμπροσευχές, συλλείτουργα, ὑπάρχει ἄρνηση γιὰ Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου.

π. Εὐθύμιος: Ξέρετε τί συμβαίνει; Ὑπάρχει μιὰ προπαγάνδα σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο. Ἐνῶ οἱ Πατέρες...

κ. Ζερβός: Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς Διακοπῆς, παρὰ τὸ γεγονός...

π. Εὐθύμιος: Τὸ εἶδα, τὸ γράφατε καὶ τὸ χάρηκα.

Κ. Ζερβός: ...ὅτι εἶμαι λαϊκός, καὶ τόγραψα εὐθαρσῶς, ἔτσι, καὶ βρίσκομαι, μπορεῖ διάφορες πλευρὲς νὰ μὲ χτυπᾶνε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει.

π. Εὐθύμιος: Πρέπει νὰ ἀκολουθήσουμε τὴν Πατερικὴ ὁδό, ὅταν ὑπάρχει αἵρεσις. Δηλαδή, ἐφ’ ὅσον ἡ αἵρεση πλέον ἔχει μεταφερθεῖ ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ πῆγε στοὺς Ἐπισκόπους μας, πρέπει νὰ προστατευθοῦμε ἀπὸ τὴν αἵρεση. Ἕνας μόνο εἶναι ὁ δρόμος γιὰ νὰ προστατευτοῦμε. Δὲν ὑπάρχουν. Ἐμεῖς μποροῦμε νὰ βροῦμε δικούς μας δρόμους, ἀλλὰ τὸ νὰ βροῦμε ἐμεῖς δικούς μας δρόμους καὶ νὰ μὴν ἀκολουθήσουμε τὸ δρόμο τῶν Ἁγίων Πατέρων. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες εἶπαν μακρυὰ ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο. Καὶ οἱ Ἀποστολικὲς Διαταγὲς τὸ λένε αὐτό.

Προφητείες Αγίων, Σημεία Καιρών, Αφορμή για Μετάνοια

Τὸ παρακάτω ἄρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε πρὶν ἀπὸ 5 χρόνια. Τὸ 2009. Τότε, ἡ πλειονότητα τῶν χριστιανῶν, ἔβλεπε ὅλες αὐτὲς τὶς προφητεῖες –ποὺ κάποιες ἁγιασμένες ψυχὲς διετύπωσαν– ἂν ὄχι ὡς κάτι ἐξωπραγματικό, ὁπωσδήποτε ὅμως, σὰν κάτι μακρινὸ καὶ χρονικὰ ἀπροσδιόριστο. Κι ὅσους τὶς ἐπεκαλοῦντο –μήπως καὶ ξυπνήσουν κάποιες κοιμισμένες πνευματικὲς εὐαισθησίες μέσα μας, μήπως κι ἁρπάξουμε τὴν εὐκαιρία τῆς μετανοίας– τοὺς ἔβλεπαν σὰν ζώντας καὶ ἐρχόμενους ἀπὸ ἕναν ἄλλο κόσμο.

Οἱ ἐξελίξεις ὅμως δικαιώνουν τὶς ἀνησυχίες. Πολιτικές, οἰκονομικὲς καὶ ἐκκλησιαστικές. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἐδῶ ἡ κατὰ γράμμα πραγματοποίηση τῶν Προφητειῶν, ἢ κάποιες συμβολικὲς ἐκφράσεις καὶ ὑπερβολές· δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει οὔτε τό πότε ἀκριβῶς. Αὐτὰ εἶναι ἄλλων εὐθύνη νὰ τὰ φανερώσουν. Μᾶς ἐνδιαφέρει ὅτι τὰ ἔσχατα διανοίγονται μπροστά μας καθαρότερα, καὶ παρὰ ταῦτα ἡ μετάνοια μας θολὴ καὶ ἀβέβαιη. Τὴν ἀπωθοῦμε σὲ κάποια, δικῆς μας προτιμήσεως καὶ ἐπιλογῆς, "ἔσχατα"!
Τὰ θηρία τῆς Ἀποκαλύψεως εἶναι ἐδῶ καὶ βρυχῶνται. Μὲ πρῶτο τὸν Οἰκουμενισμό. Κι ἐμεῖς, ἢ ἐπικοινωνοῦμε μαζί του, ἢ ἐν διαιρέσει ὀμφαλοσκοποῦμε γιὰ τὸ δυνητικὸ ἢ τὸ ὑποχρεωτικὸ τοῦ Κανόνος, ἀντὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς παρευθύς!
Ἡ περίοδος τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς μᾶς προετοιμάζει γιὰ τὴ μετάνοια, τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας· μᾶς προειδοποιεῖ:

«Ἐγγίζει ψυχὴ τὸ τέλος, ἐγγίζει καὶ οὐ φροντίζεις, οὐχ ἑτοιμάζῃ. Ὁ καιρὸς συντέμνει, διανάστηθι, ἐγγὺς ἐπὶ θύραις ὁ Κριτής ἐστιν, ὡς ὄναρ, ὡς ἄνθος ὁ χρόνος τοῦ βίου τρέχει, τί μάτην ταραττόμεθα;».

Ἐμεῖς, ὅμως –δυστυχῶς– βλέπουμε τὰ σημάδια, ἀλλὰ ἐθελοτυφλοῦμε. Εἶναι ἐκπληκτικὴ ἡ ἀδιαφορία μας. Προφητευμένη ὅμως ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, ὁ ὁποῖος εἶπε γιὰ τοὺς ἔσχατους χρόνους:

«Καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου· ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε ὁ Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας. ὁμοίως καὶ ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν· ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ᾿ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.  κατὰ τὰ αὐτὰ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται» (Λουκ. 17, 26-30).

 (Μετάφραση: Και καθώς έγινε κατά τις ημέρες του Νώε, έτσι θα είναι και κατά τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου:  έτρωγαν, έπιναν, πάντρευαν, νυμφεύονταν, μέχρι την ημέρα που εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό και ήρθε ο κατακλυσμός και τους εξολόθρεψε όλους.  Όμοια επίσης θα είναι καθώς έγινε κατά τις ημέρες του Λωτ: έτρωγαν, έπιναν, αγόραζαν, πουλούσαν, φύτευαν, οικοδομούσαν.  Αλλά την ημέρα που εξήλθε ο Λωτ από τα Σόδομα έβρεξε φωτιά και θειάφι από τον ουρανό και τους εξολόθρεψε όλους.  Κατά τον ίδιο τρόπο θα είναι την ημέρα που ο Υιός του ανθρώπου θα αποκαλυφτεί).

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ - ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ - ΜΕΤΑΝΟΙΑ

  Πηγή: "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ"

 Ο Θεός από αγάπη μας προειδοποιεί για τα επερχόμενα δεινά, αλλά εμείς λόγω απιστίας αδιαφορούμε. Μένουμε αμετανόητοι και θα είμαστε αναπολόγητοι όταν θα ξεσπάσουν, σαν ένας δεύτερος κατακλυσμός.

Ας προσέξουμε και ας μετανοήσουμε τώρα, διότι αν αρχίσουν θα είναι πολύ αργά. Αναφέρονται μερικές εκ των προφητειών, που θα έπρεπε να κηρύττονται από τον «Kλήρο» συνεχώς, αλλά δυστυχώς λόγω αδιαφορίας και απιστίας αποσιωπούνται... ΟΥΑΙ!!!

► ΕΥΑΓΓ. ΛΟΥΚΑ, Κεφ. κα΄, στ. 35-36: «Ως παγίς γάρ επελεύσεται επί πάντας τους καθημένους επί πρόσωπον πάσης τής γής, αγρυπνείται ούν εν παντί καιρώ δεόμενοι ίνα καταξιωθήται εκφυγείν πάντα τά μέλλοντα».
► ΕΑΓΓ. ΜΑΡΚΟΥ, Κεφ. ιγ΄, στ. 6-10: «Πολλοί γάρ ελεύσονται επί τω ονόματί μου λέγοντες ότι εγώ ειμί, και πολλούς πλανήσου-σιν. Όταν δε ακούσητε πολέμους και ακοάς πολέμων, μη θροείσθε· δεί γάρ γενέσθαι, αλλ΄ ούπω το τέλος. Εγερθήσεται γάρ έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και έσονται σεισμοί κατά τόπους, καί έσονται λιμοί και ταραχαί. Αρχαί ωδίνων ταύτα». στ. 19: «Έσονται γάρ αι ημέραι εκείναι θλίψις, οία ου γέγονε τοιαύτη απ΄ αρχής κτίσεως ής έκτισεν ο Θεός έως τού νύν καί ου μή γένηται».
► ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Κεφ. ιστ΄, στ. 18-21:

«Καί εγένοντο αστραπαί καί φωναί και βρωνταί, καί σεισμός εγένετο μέγας, οίος ούκ εγένετο αφ΄ ου οι άνθρωποι εγένοντο επί της γής, τηλικούντος σεισμός ούτω μέγας. Καί εγένετο η πόλις η μεγάλη είς τρία μέρη, καί αι πόλεις των εθνών έπεσαν. Καί Βαβυλών η μεγάλη εμνήσθη ενώπιον τού Θεού δούναι αυτή τό ποτήριον τού οίνου του θυμού τής οργής αυτού. Καί πάσα νήσος έφυγε, καί όρη ούχ ευρέθησαν. Καί χάλαζα μεγάλη ως ταλαντιαία καταβαίνει εκ τού ουρανού επί τούς ανθρώπους· καί βλασφήμησαν οι άνθρωποι τόν Θεόν εκ τής πληγής τής χαλάζης, ότι μεγάλη εστίν η πληγή

αύτη σφόδρα».

► ΠΡΟΦ. ΗΣΑїΑΣ, Κεφ. ιγ΄, στ. 9: «Ιδού γάρ ημέρα Κυρίου έρχεται ανίατος θυμού καί οργής

Επίσκοπος, Ορατή κεφαλή της Εκκλησίας, οταν είναι Ορθόδοξος

Σὲ ἱστολόγιο, ποὺ συχνὰ παρεξηγεῖ τὶς Πατερικὲς τοποθετήσεις ποὺ παρουσιάζουμε (π.χ. αὐτὲς περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο ποὺ αἱρετίζει), δημοσιεύτηκε ἕνα ἀπόσπασμα ἀναρτήσεώς μας καὶ –στὴ συνέχεια– κάποια σχόλια, διὰ τῶν ὁποίων καὶ πάλι διαστρεβλώνονται ὅσα δημοσιεύουμε.

Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ ὅλες τὶς παρανοήσεις, ἀλλὰ μὲ μία, ποὺ συνάμα ἀποτελεῖ καὶ διαστρέβλωση  τῆς Ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως, ἀφοῦ οἱ τοῦ ἱστολογίου γνωματεύουν ὅτι «Τα περί ορατών και αοράτων κεφαλών ανήκουν στην παπική αίρεση»!!! 

Παρουσιάζουμε τὸ κείμενο –ἀφορμὴ γι' αὐτὴν τὴν παρεξήγηση– καὶ στὴ συνέχεια κάποια ἐνδεικτικὰ κείμενα θεολόγων καὶ Ἁγίων Πατέρων.

Ο ΜΟΛΥΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

“Ἐδῶ διδάσκουν οἱ Πατέρες, ἑδρασμένοι στερεῶς ἐπί τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὅτι διά τῆς μνημονεύσεως ἔχουμε κοινωνία μέ τήν αἵρεσι καί εἶναι σά νά τήν ἀποδεχώμεθα κι ἐμεῖς πού μνημονεύουμε τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο. Αὐτό συμβαίνει, διότι ἡ Θ. Λειτουργία εἶναι μυστήριο ἑνότητος μέ τόν Χριστό ἀοράτως καί μέ τήν ὁρατή κεφαλή πού εἶναι ὁ Ἐπίσκοπος. Μέ τόν Χριστό ἑνωνόμεθα κατά τήν προαίρεσι καί τόν προσωπικό μας ἀγῶνα, ὅπως ἀνωτέρω ἀναφέραμε, ἐνῶ μέ τήν ὁρατή κεφαλή ἑνωνόμεθα καί ἐνσωματούμεθα ἀναγκαίως, διότι ἡ μνημόνευσις τοῦ Ἐπισκόπου σημαίνει ὅτι τόν ἀποδεχόμεθα ὡς ὁρατή κεφαλή καί ὡς ὁμόπιστο μέ ἐμᾶς”» (π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς).

 

Θὰ ξεκινήσουμε μὲ ἕνα μικρὸ κείμενο τοῦ ἁγιορείτου Ἱερομονάχου Λουκᾶ Γρηγοριάτου, μὲ τίτλο «Τα Πρεσβεία Τιμής και η ενότης της Εκκλησίας κατά την πρώτη χιλιετία».

Γράφει:

«γ) Ἡ ἔννοια τῆς «κεφαλῆς». Ὁ λδ’ ἀποστολικός Κανών λέγει: «Τούς ἐπισκόπους ἑκάστου ἔθνους εἰδέναι χρή τόν ἐν αὐτοῖς πρῶτον, καί ἡγεῖσθαι αὐτόν ὡς κεφαλήν». Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἑρμηνεύων τόν Κανόνα γράφει: «καί νά νομίζωσιν αὐτόν ὡς κεφαλήν ἰδικήν των».

Ὑπό τήν ἔννοια αὐτή οὐδείς «πρῶτος» νοεῖται κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καθένας ἐκ τῶν «πρώτων» εἶναι κεφαλή τῆς δικῆς του ἐπαρχίας καί ὅλοι πρός ἀλλήλους ἴσαι «κεφαλαί». Σχετικῶς γράφει καί ὁ Δοσίθεος Ἱεροσολύμων: «πολλαί αἱ μείζους παροικίαι, πολλαί αἱ Ἐκκλησίαι, πολλοί οἱ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ Ἡγεμόνες, καί Πρόεδροι, καί Ἄρχοντες, οὐδείς δέ ἐστιν ἐν αὐτοῖς Ἡγεμών τῶν Ἡγεμόνων, ἤ Πρόεδρος τῶν Προέδρων, ἤ Ἄρχων τῶν Ἀρχόντων· ὥστε ἐκ τούτων τῶν Ἀρχόντων καί Ἡγεμόνων καί Προέδρων εἷς ἐστι καί ὁ Ρώμης, ἰσότιμός τε καί ἰσοδύναμος, καί οὐδέν πλέον». Ὑπό τήν ἔννοια αὐτή ἡ Καθολική Ἐκκλησία ἔχει μία καί μοναδική Κεφαλή, τόν Χριστό, ὅπως λέγει κατηγορηματικά ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «καί αὐτόν ἔδωκε κεφαλήν ὑπέρ πάντα τῇ Ἐκκλησίᾳ» (Ἐφ. 1, 22). Κεφαλή στήν Ἐκκλησία δέν μπορεῖ νά εἶναι ἕνας ἄνθρωπος.

Αὐτονόητο πάντως εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀπονέμει πρεσβεῖα τιμῆς στόν «πρῶτο»

Αυτοί οι Επίσκοποι φυλάνε Θερμοπύλες, κολακεύοντας Οικουμενιστές ψευδεπισκόπους Πατριάρχες!

Φθιώτιδος Νικόλαος:

''Η φωνή του Πατριάρχου του Γένους είναι προφητική''

 

Αὐτοὶ εἶναι οἱ Ἐπίσκοποι ποὺ φυλᾶνε τὶς Θερμοπύλες τῆς Ὀρθοδοξίας.

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἑορτασμοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας βρῆκε ὁ Φθιώτιδος γιὰ νὰ ἐκθειάσει τὸν ἀρχηγέτη τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ψευδεπίσκοπο Πατριάρχη Βαρθολομαῖο!

Νὰ χαίρεσθε τὴν ποιμαντικὴ καὶ δογματικὴ σας εὐαισθησία κ. Νικόλαε!

Νὰ σᾶς χαίρονται κι ὅσοι Ἀρχιμανδρίτες καὶ Ἱερεῖς σᾶς μνημονεύουν, ἐκφωνώντας ταυτόχρονα «δεκάρικους» λόγους περὶ Ὀρθοδοξίας, ὅπως ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος!

 Πηγή: Romfea

Του Σεβ. Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Νικολάου

Οι πόθοι και τα οράματα της ψυχής μας εσωκλείουν μία ακατανίκητη δύναμη, η οποία με το πέρασμα των χρόνων και των αιώνων, αντί να αποδυναμώνεται και να αλλοιώνεται, τουναντίον ενισχύεται και γιγαντώνεται από γενιά σε γενιά ως λαχτάρα ψυχής και βεβαία προσδοκία.

Η φωνή του Παναγιωτάτου Πατριάρχου του Γένους μας κ. Βαρθολομαίου ότι «η Αγιά Σοφιά πρέπει να ξαναγίνει Εκκλησία» είναι προφητική συνάμα και προδρομική των όσων πρόκειται να συμβούν ως επιβεβαίωση των πόθων και οραμάτων του λαού μας, ο οποίος δεν έπαυσε να καρτερεί και να πιστεύει, ότι «πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θάνε».

Ο Θεός μέσα στην ιστορία δοκιμάζει, αλλά δεν λησμονεί. Έρχονται τώρα τα ίδια τα γεγονότα να ανατρέψουν τα θεωρούμενα ως απαρασάλευτα και να ροδίσουν στον μέχρι προ τινος ζοφερό ορίζοντα, την αυγή μιας λαμπρής ημέρας, όπου στην Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία θα ηχήσουν τα πνευματικά σήμαντρα και θα συνεχισθεί ο Χερουβικός ύμνος, που διακόπηκε πριν 561 χρόνια κατά την ημέρα της αλώσεως.

Η κοινή λογική και το περί δικαίου αίσθημα επιβάλλει να επανέλθει η Αγιά Σοφιά στη χρήση για την οποία κτίσθηκε.

Να ξαναγίνει χώρος θείας Λατρείας των Ορθοδόξων και κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο οφείλει το όνομά του ως «Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία» στο μέγα της οικουμένης προπύργιον.

Η γενναία στάση του Πατριάρχου μας, οι παρεμβάσεις της ομογένειας στην Αμερική, το πλαίσιο της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας και η υποχρέωση του πλήρους σεβασμού των θρησκευτικών ελευθεριών και η προσευχή των πιστών θα κάνουν το θαύμα.

Εμείς πιστεύουμε στα θαύματα και στην Ανάσταση.

π. Θεόδωρος Ζήσης: ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ!

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΩΝ

ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ

ΣΤΟ ΠΑΓΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΩΝ!

Χθές, Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης σὲ κήρυγμα ποὺ ἐκφώνησε, εἶπε μεταξὺ ἄλλων καὶ κάποια πράγματα, ποὺ πρέπει νὰ τὰ σκεφθοῦν κάποιοι Ὀρθόδοξοι ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀγωνιστοῦν κατὰ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ παραμένουν ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων.

Ὁ π. Θεόδωρος ἦταν σαφής: «Οἱ Προτεστάντες εἶναι Εἰκονομάχοι», ἀφοῦ «ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες... εἶναι Εἰκονομάχοι»! Κι ὅμως, «ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες»! «Ὅποιος, ὅμως, ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, ἰσχύουν καὶ γι΄ αὐτὸν τὰ ἀναθέματα αὐτά»!

«Ὑπάρχουν χριστιανοὶ Εἰκονομάχοι. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ δικοί μας ὀρθόδοξοι, συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους. Οἱ Προτεστάντες τί εἶναι, δὲν εἶναι Εἰκονομάχοι; Πᾶτε σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ μέσα, θὰ δεῖτε πουθενὰ νὰ ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα; Τὶς ἔχουνε κατεβάσει. Ὅπως οἱ Εἰκονομάχοι, ἔχουν κατεβάσει τὶς Ἅγιες Εἰκόνες. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Ἐκκλησία καὶ αὐτοί. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε. Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά, καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους. Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ Ἱεραρχία μας –οἱ περισσότεροι, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.

Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει».

Ἀπομαγνητοφώνηση ἀπό:     http://aktines.blogspot.gr/2014/03/2014_10.html

Η "ανώδυνη ορθοδοξότητα" των αντι-Οἰκουμενιστών!

Δυναμικὴ Ἐπιστολὴ Ἁγιορειτῶν καὶ λαϊκῶν

στὴν Ἱερὰ Κοινότητα γιὰ Βαρθολομαῖο

Ἀναδημοσιεύουμε ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο «Κατάνυξις» μιὰ Μνημειώδη Ἐπιστολὴ Ἁγιορειτῶν καὶ Λαϊκῶν, καὶ σημειώνουμε τὰ ἑξῆς:

Στὴν Ἐπιστολὴ τονίζεται ὅτι ἡ ἀντίδραση τῶν Ἱ. Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους στὸ προκλητικὸ «συλλείτουργο» τοῦ Πατριάρχη μὲ τὸν Πάπα τὸ 2006 «εἶναι ὕποπτος καὶ ἀνουσία» καὶ ἀποκαλύπτει τὴν «δειλία τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος νὰ ἐλέγξη τοὺς αὐτουργούς τοῦ ἐγκλήματος, Πατριάρχην κ. Βαρθολομαῖον καὶ (τὸν τότε) Ἀρχιεπίσκοπον κ. Χριστόδουλον».

Ἡ «Ἀνακοίνωσις τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος» (λέγει συγκεκριμένα ἡ Ἐπιστολή) «εἶναι «ὕποπτος μὲν διότι, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπευθύνεται εἰς τοὺς πρωτεργάτες τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπηυθύνετο εἰς τὰ μέσα ἐνημερώσεως... Ἐδῶ προσέτι διαφαίνεται καὶ ἡ δειλία τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος νὰ ἐλέγξη τοὺς αὐτουργοὺς τοῦ ἐγκλήματος, αὐτοὺς δηλαδή, ποὺ ὡς κακοὶ ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας προδίδουν τὴν Πίστιν, καὶ ἐστράφη εἰς τὰ μέσα ἐνημερώσεως, διακηρύσσουσα θεωρητικὰ καὶ ἀνώδυνα τὴν ὀρθοδοξότητά της».

Δυστυχῶς, ἀποδείχτηκε τραγικὰ ἡ ἀλήθεια τῶν συγγραψάντων τὴν Ἐπιστολή. Ἀπὸ τότε (2006) ἕως σήμερα, πράγματι ἡ δειλία τῶν Ἡγουμένων τῶν Ἱ. Μονῶν συνεχίζεται ἐπὶ «προδοσίᾳ  τῆς Πίστεως»· καὶ ἡ ὑποψία ὅτι οἱ Ἡγούμενοι προτίμησαν τὸ Μοναστήρι τους καὶ τὴν πατερίτσα τους, ἀντὶ τῆς Ὁμολογίας διὰ τῆς Διακοπῆς Μνημοσύνου, ὅπως εἶχαν κάνει ὅταν ὁ Οἰκουμενισμὸς ἦταν στὰ πρῶτα του βήματα, ἐπὶ Πατρ. Ἀθηναγόρα, ἐπιβεβαιώθηκε!

Καὶ τὸ ἐρώτημα ποὺ προκύπτει εἶναι τὸ ἑξῆς:

Τί κάνουν σήμερα (ποὺ ὁ Οἰκουμενισμὸς καλπάζει) οἱ ὑπογράψαντες Μοναχοί;

Τί κάνουν οἱ ὑπόλοιποι ἀντι-Οἰκουμενιστές ποὺ δημοσιεύουν τέτοια κείμενα;

Τί κάνει ἡ γνωστὴ «Σύναξη» καὶ ὅσοι ἀκολουθοῦν;

Δὲν ἐκτίθενται μὲ τέτοιες δημοσιεύσεις;

Δὲν ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει ἀλλοιώσει τὴν συνείδηση καὶ ἔχει συμπαρασύρει καὶ τοὺς ἄλλοτε ὁδηγούς μας;

Ἀλλά, «μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας...», «Κύριος ἡμῖν βοηθός»!

 

 
Δυναμική επιστολή Αγιορειτών και λαϊκών
στην Ιερά Κοινότητα για Βαρθολομαίο και Χριστόδουλο

Πηγή: "Κατάνυξις"

Επειδή εχθές 9 Μαρτίου 2014, ήταν Κυριακή της Ορθοδοξίας, παρακάτω παραθέτουμε δυναμική επιστολή Αγιορειτών στην Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους για τις συμπεριφορές του Οικουμ. Πατριάρχου Βαρθολομαίου και του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, πριν 7 χρόνια περίπου. Την επιστολή υπογράφουν αρκετοί αγιορείτες και άλλοι μοναχοί και 2 λαϊκοί. Ο ένας λαϊκός είναι ο αείμνηστος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών Ιωάννης Κορναράκης και ο άλλος λαϊκός είναι ο κ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος

Σκληρή επιστολή Αγιορειτών στην Ιερά Κοινότητα για Βαρθολομαίο και Χριστόδουλο

Προτείνουν διακοπή μνημοσύνου του Βαρθολομαίου και λήψη αυστηρών μέτρων

Β’ Ανοικτή επιστολή Προς τους αγίους Καθηγουμένους και τους αγίους αντιπροσώπους των είκοσιν Ιερών Μονών εις την Ι. Κοινότητα του Αγίου Όρους Άθω. 

Ενταύθα.
Κοινοποίησις: Οικουμενικόν Πατριαρχείον.

Άγιοι Καθηγούμενοι και Άγιοι Πατέρες, Ευλογείτε.Αισθανόμεθα την ανάγκην δια της παρούσης Β’ Επιστολής να δευτερολογήσωμεν και να εκφράσωμεν την βαθύτατην λύπην μας δια τας δύο προσφάτους Ανακοινώσεις της ιεράς Κοινότητος Αγ. Όρους, αι οποίαι απηυθύνοντο προς τον εκκλησιαστικόν αφ’ ενός και προς τον ημερήσιον αφ’ ετέρου τύπον και τα Μ.Μ.Ε. Θεωρούμε δε εκ των προτέρων, ότι αι δύο αυταί Ανακοινώσεις έγιναν προς καθησυχασμόν και εξαπάτησιν ημών των ανησυχούντων και αντιδρώντων δια τα εν τοις καιροίς μας συμβαίνοντα αντορθόδοξα και αιρετικά διαβήματα του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.

Κατ’ αρχάς η Ανακοίνωσις της ιεράς Κοινότητος είναι ύποπτος και ανουσία. Ύποπτος μεν διότι, ενώ θα έπρεπε να απευθύνεται εις τους δύο πρωτεργάτες της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, δηλαδή εις τον Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον και εις τον Αρχιεπίσκοπον κ. Χριστόδουλον, απηυθύνετο εις τα μέσα ενημερώσεως, ωσάν τα μέσα ενημερώσεως να διέπραξαν τας εν λόγω ατασθαλίας. Εδώ προσέτι διαφαίνεται και η δειλία της Ιεράς Κοινότητος να ελέγξη τους αυτουργούς του εγκλήματος, αυτούς δηλαδή, που ως κακοί εκπρόσωποι της Εκκλησίας προδίδουν την Πίστιν, και εστράφη εις τα μέσα ενημερώσεως, διακηρύσσουσα θεωρητικά και ανώδυνα την ορθοδοξότητά της, η οποία βεβαίως δύναται από ορθοδόξου πλευράς να αμφισβητηθή δια τους λόγους, τους οποίους θα εκθέσωμεν κατωτέρω. Σημειωθήτω δε, ότι ημείς οι αποστείλαντες και την Α’ επιστολήν δεν ελάβαμεν μέχρι τούδε καμμίαν απάντησιν.

Είναι δε και ανουσία η ανακοίνωσις αυτή, διότι εις τοιούτου είδους ανακοινώσεις και ομολογίας, έχει προβή η Ιερά Κοινότης και κατά το παρελθόν, όπως αυτή της 9 /22-4-1980, την οποίαν μνημονεύετε εις την προς τον εκκλησιαστικόν τύπον ανακοίνωσι, χωρίς βεβαίως ουσιαστικόν αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου δε, δεν δυνάμεθα να κατανοήσωμεν ποίον άλλον σκοπόν