Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2014

Ή στάση της Εκκλησίας και η στάση του μητροπ. Σύρου Δωρόθεου προς τους αιρετικούς Παπικούς



Ὁ μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος, στὴν γνωστὴ Ἐπιστολή του (ἐδῶ) πρὸς τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» (διὰ τῆς ὁποίας προσπάθησε νὰ διασκεδάσει τὶς ἐντυπώσεις ἀπὸ τὴν ὁμολογιακὴ ἐνέργεια τοῦ ἀρχιμανδρίτη π. Εὐθύμιου Χαραλαμπίδη, ποὺ διέκοψε τὴν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός του ὡς ψευδεπισκόπου), παραθέτει ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ Ἐπιστολὴ τοῦ Πατριάρχη Γενναδίου Σχολαρίου. Μὲ τὴν παράθεση τοῦ κειμένου αὐτοῦ τοῦ Σχολαρίου ὁ κ. Δωρόθεος, θέλει νὰ ἀποδείξει ὅτι τίποτε μεμπτὸ δὲν ἔπραξε καὶ ἄρα ἄδικα τὸν κατηγορεῖ ὁ ἀρχιμανδρίτης. 
Παραθέτουμε τὸ ἀπόσπασμα αὐτό, καὶ κατόπιν σχόλια καὶ γεγονότα ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, ποὺ ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Μητροπολίτης Σύρου ὄχι μόνο προσπαθεῖ μὲ πατερικὰ κείμενα νὰ διαστρέψει τὴν ἀλήθεια γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι εἶναι ἀθῶος ἀπὸ τὶς κατηγορίες ποὺ τὸν βαραίνουν, ἀλλὰ καὶ διαλέγει ὁ ἴδιος κείμενα ποὺ τὸν ...ἐκθέτουν!

Τὸ κείμενο τοῦ Σχολαρίου ποὺ παραθέτει ὁ μητροπ. Σύρου:

Προσέτι, και επειδή όλοι αναγνωρίζομεν ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Εκκλησία των Πατέρων, ο λόγος των οποίων είναι δυναμικός, σταθερός, ενίοτε δε και τολμηρός, μη εξαρτώμενος εκ των εκκλησιαστικών καταστάσεων, των προσωποληψιών ή των ευκαιριακών και ευμεταβλήτων αντιλήψεων του ποιμνίου, παραθέτομεν Επιστολήν του πρώτου μετά την Άλωσιν Πατριάρχου Γενναδίου Σχολαρίου, του και μαθητού του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, προς τον Ηγούμενον της μονής Σινά Μάξιμον Σοφιανόν:
«Έτι ηρώτησαν οι μοναχοί ει ένι συγκεχωρημένον, ίνα διδώτε τοις Αρμενίοις ή Λατίνοις την παναγίαν τοις προσκυνηταίς. Ημείς δε λέγομεν ίνα διδώτε αυτοίς και το αντίδωρον· χριστιανοί γαρ εισί και διά τούτο έρχονται εκ τοσούτων διαστημάτων εις προσκύνησιν του δεσποτικού τάφου. Ει γούν και εσχισμένοι εισίν αφ’ ημών

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2014

Κάποιοι Επίσκοποι αισθάνονται περισσότερο Θρησκευτικοί ηγέτες, παρά συνεργοὶ του Κυρίου στη σωτηρία των ανθρώπων! Η "Νέα Εκκλησία" και η "Πανθρησκεία" δεν κρύβεται. Ο Οικουμενισμός είναι εδώ!

ΑΝΘΙΜΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ.jpg
Ευχές του Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης για το Κουρμπάν Μπαϊράμ


Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος με την ευκαιρία του Κουρμπάν Μπαϊράμ, εύχεται στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας Χρόνια Πολλά, γεμάτα υγεία και δύναμη ώστε να συνεχίζουμε όλοι μας στη Θράκη τα καλά, ειρηνικά και εποικοδομητικά μας έργα ανεπηρέαστοι.
Ευχέτης
Ο Μητροπολίτης
† Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως ΑΝΘΙΜΟΣ
Σχόλιο στο ιστολόγιο "Κατάνυξις"
      Δυστυχώς τέτοια Δελτία τύπου ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ κατ ουσίαν ότι η Θράκη είναι κάτι διαφορετικό από την υπόλοιπη Ελλάδα. Ότι στην Ελληνική μας Θράκη -όση μας απέμεινε δηλαδή αφού παραχωρήσαμε την ανατολική Ρωμυλία και την ανατολική Θράκη- έχουμε συνδιοίκηση.
       Σε ποιο άλλο μέρος της Ελλάδος, Ορθόδοξος μητροπολίτης θα έβγαινε να ευχηθεί για την θρησκευτική εορτή άλλης θρησκείας;
   Φαντάζεστε πχ να διαβάζατε δήλωση του Άνθιμου Θεσσαλονίκης "εύχομαι Χρόνια Πολλά για το Μπαϊράμι"; Πως θα σας φαινόταν;
    Και πως θα σας φαινόταν να ευχόταν Ορθόδοξος Ιεράρχης στους "συμπολίτες του", Μάρτυρες του Ιεχωβά για κάποια εορτή τους;
     Αντί να προσπαθούμε να επαναφέρουμε στη Ορθοδοξία όσους είχαν βίαια εξισλαμιστεί επί τουρκοκρατίας (Πομάκοι) τους ευχόμαστε "Χρόνια Πολλά με υγεία και δύναμη"... Αληθινή κοροϊδία.
    Ε λοιπόν αυτό γίνεται στην Θράκη: συν διοίκηση. Και έχουμε αποδεχθεί να γίνεται έτσι. Και είναι ειλικρινά τραγικό άνθρωποι της εκκλησίας να γράφουν νέες σελίδες εσχάτης προδοσίας. 


 Πηγή: "Κατάνυξις"

«Προωθείται από τον Πατριάρχη διάσπαση της ελλαδικής εκκλησίας», Ν. Χειλαδάκης


ΝΑΙ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

«Προωθείται από τον Πατριάρχη διάσπαση της ελλαδικής εκκλησίας. Δεν μπορεί όμως να υπάρξει συναίνεση στην οικουμενιστική κατρακύλα του, που άρχισε να παίρνει επικίνδυνες διστάσεις ακόμα και για την ίδια την συνοχή της ελληνορθόδοξης εκκλησίας.


«Ορθόδοξοι θεολόγοι και άλλα επίσημα Ορθόδοξα σώματεία διεξάγουν “διαλόγους” με Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες και εκδίδουν “κοινά ανακοινωθέντα” με θέματα όπως η Θεία Ευχαριστία, η πνευματικότητα και τα παρόμοια, χωρίς καν να πληροφορούν τους ετεροδόξους ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Εκκλησία του Χριστού στην οποία όλοι είναι προσκεκλημένοι, ότι μόνο τα δικά Της Μυστήρια είναι χορηγοί Χάριτος. Δεν υπάρχει όριο στην προδοσία, την νόθευση και την αυτοκαταστροφή της Ορθοδοξίας;».
Από «Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος», του Αγίου Ιερομόναχου, Σεραφείμ Ρόουζ.

Στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα και στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα όταν ήμουν ανταποκριτής στην Τουρκία σε μεγάλες ελληνικές εφημερίδες, (Έθνος και Απογευματινή), έγραφα συχνά  για να προβάλω την τότε καταπίεση που υφίστατο το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό πολιτικοστρατιοτικό κατεστημένο. Θυμάμαι τηλεοπτικές εκπομπές στα τουρκικά κανάλια που κατηγορούσαν ανοιχτά τον Πατριάρχη ότι ήθελε να αναδειχτεί σαν παγκόσμιος ηγέτης, να δημιουργήσει κράτος εν κράτη στην Κωνσταντινούπολη, ενώ κατά το τουρκικό δίκαιο, όπως υποστήριζαν, είναι ένας θρησκευτικός ηγέτης ενός προαστίου της Κωνσταντινούπολης. Δυστυχώς από την άλλη πλευρά το ελληνικό δημοσιογραφικό κατεστημένο αφού μου έκοβε επανειλημμένα τέτοια θέματα, μου είχε   κάνει τότε επανειλημμένες συστάσεις να μην  γράφω  άρθρα  που αφορούσαν το Πατριαρχείο και την καταπίεση του γιατί έτσι δυσαρεστούμε την «φίλη» και «σύμμαχος» μας Τουρκία.
     Πώς άλλαξαν οι καιροί και πώς αντιστραφήκανε τα πράγματα, ειλικρινά δεν μπορούσα τότε να το φανταστώ. Ο νυν Πατριάρχης αφού έγινε ένας από τους μεγαλύτερους υμνητές του σφαγέα των χριστιανών της Ανατολής και του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ, κέρδισε τις συμπάθειες του τουρκικού κατεστημένου προβάλλοντας  το Κοράνι σαν ένα ιερό βιβλίο, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα όπως η επαναλειτουργία της Χάλκης.
Και έτσι άρχισε η υλοποίηση της μεγάλης αποστολής του.
Ο προηγούμενος αγώνας για τα προβλήματα της καταπίεσης του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, μετατράπηκε σε συνειδησιακή αντίδραση κατά της οικουμενιστικής αποστασίας του ίδιου του Πατριάρχη. Το δημοσιογραφικό κατεστημένο της Αθήνας που τα προηγούμενα χρόνια αγνοούσε εσκεμμένα τον Πατριάρχη, τώρα πρόβαλε με κάθε μέσο κάθε κίνηση του Πατριάρχη για τις οικουμενιστικές επαφές του με αποκορύφωμα την συμπροσευχή του με τον αρχιαιρεσιάρχη της Ρώμης, τον Πάπα.
Φαίνεται όμως πως τα πράγματα δεν θα σταματούσαν εδώ. Φαίνεται πως υπάρχει μεγάλο σχέδιο που άρχισε ακόμα από την δεκαετία του πενήντα όταν οι Αμερικανοί «φύτευαν» εν μια νυχτί καταργώντας όλους τους τουρκικούς νόμους τον τότε πατριάρχη Αθηναγόρα, ο οποίος μετά από λίγο έβαζε τα θεμέλια για να αρχίσει η οικουμενιστική θρησκευτική αποστασία. Και φτάσαμε στο σημερινό αποκορύφωμα που στηρίζεται με κάθε μέσο από όλο το άθεο, παγκόσμιο μασονικό και σιωνιστικό  κατεστημένο και από την ίδια την ελληνική πολιτική κλίκα που παρέδωσε την εθνική μας κυριαρχία σε ξένους ανθέλληνες, καταστρέφοντας την χώρα και διαλύοντας τον ελληνικό κοινωνικό ιστό.
Αλλά το σχέδιο έχει και συνέχεια και σε άλλα «επίπεδα» που όπως φαίνεται θα είναι πιο οδυνηρή από όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα. Μια «πρόγευση» αυτής της συνέχειας πήραμε από την πρόσφατη επίσκεψη αυτού του Πατριάρχη στην ακριτική περιοχή του Έβρου, όταν δήλωσε με την γνωστή του υπεροψία και το αυταρχικό του ύφος, ότι οι μητροπόλεις των νέων χωρών ανήκουν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης.
Η είδηση αυτή σίγουρα θα χαροποίησε σε μεγάλο βαθμό την τουρκική πλευρά, γιατί σύμφωνα με όλα αυτά τα σχέδια, αν προχωρήσει η κίνηση αυτή, τότε η Ελλάδα θα διχο τομηθεί εκκλησιαστικά και το βόρειο μέρος θα υπαχτεί στον Πατριάρχη που υπόκειται στους τουρκικούς νόμους.
«Ζάχαρη» στο ψωμί της σημερινής Τουρκίας.
Η απόπειρα αυτή της εκκλησιαστικής διχοτόμησης επιχειρήθηκε και στο παρελθόν αλλά προσέκρουσε τότε στην έντονη αντίδραση της ελλαδικής εκκλησίας. Σήμερα δεν βλέπουμε και ελπίζουμε να κάνουμε λάθος, να υπάρχει το ίδιο σθένος αντίδρασης από ένα αρχιεπίσκοπο που δυστυχώς έχει ταυτιστεί απόλυτα με το άθεο και αντιχριστιανικό κατεστημένο που κυβερνά σήμερα την Ελλάδα και ευνοείς όλες τις κινήσεις του Πατριάρχη.
Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί αυτή η κατρακύλα. Το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης έχει επιζήσει πάνω από δεκαπέντε αιώνες και είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Ορθοδοξίας. Τα σχέδια του σημερινού Πατριάρχη με την διοργάνωση πανορθόδοξης συνόδου για να προωθηθεί η ένωση, προβλέπουν και την διάσπαση της ελλαδικής εκκλησίας με όλες τις ολέθριες συνέπειες αυτής της εξέλιξης, συν των άλλων και με τις σημερινές συγκύριες της αναδυόμενης νεοοθωμανικής Τουρκίας με όλες τις επικίνδυνες οπορτουνιστικές επεκτατικές της φιλοδοξίες.
Πιστεύουμε στο Πατριαρχείο και ευχόμαστε να συνεχίσει την ύπαρξη του σαν Οικουμενικός φάρος της Ορθοδοξίας. Δεν μπορεί όμως να υπάρξει συναίνεση στην οικουμενιστική κατρακύλα του, που άρχισε να παίρνει επικίνδυνες διστάσεις ακόμα και για την ίδια την συνοχή της ελληνορθόδοξης εκκλησίας. Αν δεν αντιδράσουν οι μητροπολίτες της εκκλησίας μας, εμείς δεν συνάδει να παραμείνουμε ως,  «μη έχοντες ώτα και οφθαλμούς». Ως εδώ!  «Το ορθόδοξο πνεύμα είναι να λέει και να καταχωρεί ο καθένας την γνώμη του όχι να μην μιλεί γιατί φοβάται, ή να κολακεύει για να τα έχει καλά με τον αρχιεπίσκοπο ή με τον ηγούμενο», μας λέει ο  Πάτερ Παΐσιος ο αγιορείτης, (Τόμος Α΄, «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο»).

Εις ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ Νικολάου Σωτηροπούλου, του π. Ευστ. Κολλά




Όταν κάποιος αποθάνει (=φύγει απ' αυτόν εδώ τον μάταιο κόσμο, γιατί «ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν», (Εβρ. 13,14), οι άμεσα δικοί του άνθρωποι, και οι φίλοι του, προσπαθούν να στολίσουν την μνήμη του με τα καλύτερα λόγια. Όμως, ο αποδημήσας αείμνηστος αγωνιστής για την Ορθοδοξία μας, Νικόλαος Σωτηρόπουλος, δεν έχει ανάγκη από αυτή την μεγαλοψυχία των ανθρώπων, γιατί απλούστατα υπήρξε καλός, ως άνθρωπος, ως Χριστιανός Ορθόδοξος, αλλά και ως δάσκαλος της Ορθοδόξου Θεολογίας, που με γενναιότητα ορθοτόμησε τον λόγον της Ορθόδοξης Χριστιανικής αλήθειας, και μάλιστα, «ευκαίρως ακαίρως, έτοιμος πάντοτε εις απολογίαν παντί τω αιτούντι λόγον περί της ελπίδος υμών», μη ορρωδώντας (=διστάζοντας), προς τούτο, ο γενναίος αθλητής, προ ουδενός (2 Τίμ. 4,2 - Α' Πέτρ. 3,15).
Όμως η αλήθεια δεν δοξάζεται πάντοτε σ' αυτόν εδώ τον κόσμο, αλλά τουναντίον πολλάκις ΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ, διό και ο μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος, για τον Ορθόδοξο αυτό αγώνα του, δεν εξαιρέθηκε από αυτόν τον κανόνα, και δεν απέφυγε την «σταύρωση». Έπεσε θύμα ανάξιων

Ολύμπιοι οι Επίσκοποι και ανεξέλεγκτοι παραβάτες Ι. Κανόνων, θέλουν παπάδες φοβισμένους και υπάκουους στην παπική τους αυθεντία! Για ποιό λόγο, λοιπόν, να πάνε κόντρα στον αντιρατσιστικό νόμο; Ὁ ελεύθερος λόγος στην Εκκλησία τελειώνει!






Δὲς καὶ http://orthodox-voie.blogspot.gr/2014/10/blog-post_48.html

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

''Η Εκκλησία οδηγείται σε διχοτόμηση! ''Αίσχος, Παναγιώτατε! Η πράξη αυτή ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΙΜΑ!''





«Πολύ γρήγορα θα αποκόψει από την Εκκλησία της Ελλάδος το κομμάτι αυτό των λεγομένων «Νέων Χωρών» και θα δημιουργήσει μια «δική» Του εκκλησιαστική δικαιοδοσία!».

''Αίσχος, Παναγιώτατε!
Η πράξη αυτή ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΙΜΑ!''

Μετέρχεσθε «καμώματα γειτονιάς, αποστείλατε τα “τσιράκια σας”, φέρατε στὴν Ἑλλάδα “μπράβο”, “κατάσκοπο”, “πράκτορά”» σας!!!


Ὁ Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος μὲ ἀνοικτὴ Ἐπιστολή του πρὸς τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ἀποκαλύπτει πράγματα ποὺ ὅλοι μας γνωρίζουμε καὶ τὰ λέμε. Ἡ ἰδιαιτερότητα τοῦ κ. Ἀμβρόσιου ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι, ὅσα γράφει, τὰ γνωρίζει πολὺ καλύτερα ἀπὸ τὸν καθένα μας, ὡς μέλος τοῦ ἐπισκοπικοῦ σώματος, ἐκ τῶν ἔσω, καὶ ὅτι τὰ ἐκφράζει μὲ τὴν «ἐκκλησιαστικὴ» γλῶσσα ποὺ γνωρίζει καλά!
Ἔτσι, δὲν ἐξανίσταται καὶ δὲν ἐνδιαφέρεται, πρωτίστως καὶ κυρίως, γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ σύγχρονοι Ἐπίσκοποι ἔχουν ἐκδιώξει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἀπὸ τὶς Συνεδριάσεις τῆς Ἱεραρχίας καὶ ἀποφασίζουν χωρὶς Αὐτό, δὲν ἐξανίσταται γιὰ τὴν οἰκουμενιστικοποίηση τῆς Ἐκκλησίας (ἀφοῦ ἀποτελεῖ μέρος της), ἀλλὰ τὸ ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐπενέβη (κακῶς, κάκιστα) εἰς τὰ διοικητικὰ τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας!
Γι’ αὐτὸ καὶ διαμαρτύρεται ποὺ ὁ Πατριάρχης «εζήλωσε το “Πρωτείο του Πάπα”, και απέστειλε τα “τσιράκια” Του εδώ... μετερχόμενος καμώματα της γειτονιάς, ...ώστε να ψηφίσουν τον δικό Του εκλεκτό ...Αρχιμ. π. Αμφιλόχιο Στεργίου, αδελφό μιάς εκ παρανομίας προελθούσης, ψευδο-πατριαρχικής Μονής». Αὐτὸς «ο κληρικός θα αποτελή τον “μπράβο”, τον “κατάσκοπο”, τον “πράκτορα” του Οικουμενικού Πατριάρχου εις βάρος της Εκκλησίας μας».
Ἐπειδὴ δὲν τὸν ἐξέλεξε ἡ Ἱ. Σύνοδος Μητροπολίτη Ἰωαννίνων «τούτο, δυστυχώς, ερέθισε υπερβαλλόντως την πατριαρχική ψυχή!». Κι ὁ «εκπρόσωπος της αγάπης, αυτήν την πανηγυρική αποδοκιμασία την κράτησε στην ψυχή Του ως “μανιάτικο”!
Αποφάσισε, λοιπόν, να πάρει την εκδίκηση! Και τον χθες αποδοκιμασθέντα από την Ελλαδική Ιεραρχία π. Αμφιλόχιο εξέλεξαν ως Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως και τον εφόρτωσαν ως εκπρόσωπό του Πατριάρχου στην Αθήνα, ΧΩΡΙΣ να ερωτήσουν, ως ώφειλον, την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος!
Πίσω από την ενέργεια αυτή κρύβεται πολλή κακία, μεγάλο μίσος, απύθμενη σκληροκαρδία!

Αίσχος, Παναγιώτατε! Αίσχος! Και πάλιν Αίσχος!



Πηγή: Ρομφέα

Ανοιχτή επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, απέστειλε ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος.
Ο Σεβασμιώτατος στην αρχή της επιστολής αναφέρει: Παναγιώτατε, Σας αγαπάμε και Σας σεβόμεθα! Γιατί μας ταπεινώνετε; Ευσεβάστως παρακαλώ να λάβετε γνώση των κατωτέρω αναφερομένων."
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ:
Αγαπητοί μου εν Χριστώ Αδελφοί, Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος
Και Αγαπητά μου τέκνα εν Κυρίω,
Υπάρχει μια απαραβάτη αρχή, ότι τα δημοσίως πραττόμενα, δημοσίως και ελέγχονται! Αυτή η αρχή, που εξυπηρετεί μόνο την αλήθεια και το ήθος, ιδιαίτερα μέσα στον ιερό χώρο της Εκκλησίας,

Ερώτηση ιστολογίου προς Μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεο: Χτυπούσατε την καμπάνα πένθιμα στο θάνατο του Πάπα;

  Ιστολόγιο "Ἀποτείχιση":

 

Θα απαντησετε κυριε Πολυκανδριωτη;





Σεβασμιωτατε μητροπολιτη Συρου κ. Δωροθεε Πολυκανδριωτη.

Επειδη διαμαρτυρεσθε οτι τα ιστολογια σας κατηγορουν και σας συκοφαντουν αδικως, ΣΑΣ ΕΡΩΤΟΥΜΕ καλοδιαθετα και σας παρακαλουμε να μας απαντησετε και σε ολοκληρο τον λαο του Θεου, στο παρακατω ερωτημα μας.




Ελπιζουμε να μας απαντησετε για να γινη και η επαληθευσι ή η αναληθης διαδοσι.
Θα περιμενουμε.
Για να χαρουμε ευχαριστα ή για να λυπηθουμε δυσαρεστα και αφορητα...
Οριστε, το ιστολογιο μας στην διαθεσι σας.


Και εμεις δεν ειμαστε ανωνυμο ιστολογιο, διαβιουν "εν κρυπτω και παραβυστω", αλλα επωνυμο, με τηλεφωνα και διευθυνσι και γραφουμε δημοσια, εντιμα και θαρραλεα με διαθεσι της καλης συνομιλιας και του καθαρου διαλογου "επ' εκκλησια", ως λαλουντες ενωπιον του Ζωντος Θεου και των ανθρωπων.
Οφειλετε, σεβασμιωτατε, να μας απαντησετε, τουλαχιστον, κατα παρομοιον τροπον.
Πηγή: "Ἀποτείχιση"

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014

Απάντηση στον Σύρου κ. Δωρόθεο, που εμμένει στον Οικουμενισμό, απολογείται αλλά και απειλεί, Β΄ Μέρος





              Β΄ Μέρος
Συνεχίζουμε τὸν χθεσινὸ σχολιασμὸ τῆς Ἐπιστολῆς τοῦ μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεου (ἐδῶ), ὁ ὁποῖος θεωρεῖ ἀπαράδεκτη (καὶ στηριζόμενη σὲ ψεύδη καὶ συκοφαντίες) τὴν Διακοπὴ Μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματός του ἀπὸ τὸν ἀρχιμανδρίτη τῆς Μητροπόλεώς του π. Εὐθύμιο Χαραλαμπίδη καὶ ἐγκαλεῖ τὰ ἱστολόγια ποὺ τὴν ἀναπαρήγαγαν.
Χθὲς παρουσιάσαμε (ἐδῶ) τὸν ἅγιο Νικόδημο, νὰ ἐλέγχει τὸν Μητροπολίτη Σύρου, γιὰ τὸν λόγο ὅτι δὲν ποστρέφεται τς κακοδοξίες τῶν αρετικῶν, δὲν τος λέγχει κα δὲν τος νουθετεῖ, στε ν τος βοηθήσει ν συνειδητοποιήσουν τν πλάνη τους κα ν πιστρέψουν στν Μία κκλησία, φο σ’ ατν μόνο πάρχει ἡ σωτηρία (ἀφοῦ μάλιστα διατείνεται ὅτι τοὺς ἀγαπᾶ).
Δὲν τὰ γνωρίζει αὐτὰ ὁ Μητροπολίτης; Τὰ γνωρίζει, ἀλλὰ κάνει αὐτὸ ποὺ ἐπιτάσσει ἡ Οἰκουμενιστικὴ ἰδεολογία τὴν ὁποία φιλοτίμως ὑπηρετεῖ. Γι’ αὐτοὺς τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ ἐξυπηρετοῦν τὴν κάθε αἵρεση καὶ τὴν κάθε ἀνωμαλία στὴν Ἐκκλησία, ἔλεγε, κ. Δωρόθεε, ὁ κοινός μας Δάσκαλος, καθηγητὴς Δογματικῆς στὴ Θεολογικὴ Ἀθηνῶν, ὁ Μέγας Φαράντος:
Οἱ περισσότεροι ἱ. Κανόνες, ἔχουν γραφεῖ γιὰ νὰ προφυλάξουν τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους, γιατὶ οἱ Ἅγιοι ποὺ τοὺς συνέταξαν εἶχαν φρίξει ἀπὸ τὴν συμπεριφορὰ καὶ τὴν φιλαρχία ἐνίων Ἐπισκόπων! Μόνο ποὺ σήμερα δὲν τηροῦνται ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους οἱ κατὰ τῶν Ἐπισκόπων Κανόνες, ἀλλὰ ἐφαρμόζονται μόνοι ἐκεῖνοι ποὺ κανονίζουν τιμωρητικὰ τὰ τῶν κατωτέρων κληρικῶν καὶ τῶν πιστῶν. Διότι οἱ Ἐπίσκοποι ἔγιναν ἐξουσιαστὲς καὶ ἐκτὸς νόμου, ὡς εἰς «τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ», δηλαδὴ ἄλλοι Πάπες. Καὶ ἐνῶ ὁ Πάπας εἶναι ἕνας, ἡ Ἑλλάδα ἔχει δεκάδες παπίσκους.

π. Ευθ. Χαραλαμπίδης
Γιὰ νὰ δοῦμε λοιπόν. Ἐσύ, ἔχεις καλέσει τὸν π. Εὐθύμιο γιὰ νὰ τὸν καθαιρέσεις, ὅπως τοῦ προανήγγειλες. Καὶ θὰ χρησιμοποιήσεις φυσικὰ Ἱεροὺς Κανόνες. Ἐσύ, ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶσαι τὸ παράδειγμα καὶ ὁ τηρηρὴς ὡς «ἐπάνω ὄρους κειμένη πόλις» καὶ «ὡς φῶς», τοὺς τηρεῖς τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες; Γιατὶ γιὰ νὰ κρίνεις τὸν ἄλλον, πρέπει πρῶτος ἐσὺ νὰ τοὺς τηρεῖς.

Γράφει ὁ Ι' Κανὼν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων: «Εἴ τις ἀκοινωνήτω (δηλ. μὲ κάποιον αἱρετικὸ ἢ μὲ κάποιον ποὺ ἔχει κοινωνία μὲ αἱρετικὸ ἢ σχισματικό), κἂν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω». 
Καὶ ὁ ΜΕ' Κανών, ἐπίσης τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων γράφει: «Ἐπίσκοπος, ἢ Πρεσβύτερος, ἢ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς Κληρικοῖς ἐνεργῆσαι τι, καθαιρείσθω». 
Ὁ δὲ ΜΣΤ΄ γράφει: «Εἴ τις κληρικὸς ἢ λαϊκὸς εἰσέλθοι, εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν, προσεύξασθαι, καὶ καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω».
Οἱ φωτογραφίες δίπλα δείχνουν ὅτι ἔχεις παραβεῖ αὐτοὺς τοὺς Κανόνες, παρότι διατείνεσαι ὅτι "ΟΥΔΕΠΟΤΕ συνευχήθημεν μετὰ τῶν ΡΚαθολικῶν"!

Ἀπ’ ὅ,τι ξέρουμε καμία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος (ἡ μόνη ἁρμόδια νὰ καταργήσει Ἱ. Κανόνες) δὲν ἔχει καταργήσει τοὺς παραπάνω Ἱ. Κανόνες. Ἐσὺ εἶσαι πάνω ἀπὸ Οἰκουμενικὲς Συνόδους, ὥστε αὐθαίρετα νὰ τὶς καταπατεῖς καὶ νὰ τὶς καταργεῖς; Καὶ μὲ «τί μοῦτρα» θὰ δικάσεις τὸν συλλειτουργό σου π. Εὐθύμιο, ὅταν παραβαίνεις, ἐκείνους μάλιστα, τοὺς Ἱ. Κανόνες, γιὰ τὴν παράβαση τῶν ὁποίων Ἀποτειχίστηκε ἀπὸ σένα;
Θὰ ἰσχυρισθεῖς, μήπως, ὅτι τοὺς ἔχεις καταργήσει, μιμούμενος τὸν Πατριάρχη καὶ τοὺς ἄλλους Οἰκουμενιστὲς προστάτες σου;
Ἂν ἐπικαλεσθεῖς τὸ παράδειγμα αὐτῶν ὡς δικαιολογία, ἁπλῶς ἀποδεικνύεις τὴν συμπόρευσή σου μετὰ τῶν παραβαινόντων τοὺς Ἱ. Κανόνες παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές.
Συνεχίζουμε: Ὁ Κανὼν ΣΤ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου λέγει: «Περὶ τοῦ, μὴ συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντας τῇ αἱρέσει».

Ὁ Σύρου προσέφερε Δῶρο ἐπισκ. Μίτρα
Ὁ Κανὼν ΛΖ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου: «Ὅτι οὐ δεῖ παρὰ τῶν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν τὰ πεμπόμενα ἑορταστικὰ λαμβάνειν, μηδὲ συνεορτάζειν αὐτοῖς».
Γνωρίζεις ἀσφαλῶς, κ. Δωρόθεε, τί ἔχει νομοθετήσει ἡ Ἐκκλησία γιὰ τοὺς ἀφαιροῦντας ἐκ τῶν Ἱ. Κανόνων της: «Ἡμεῖς τοὺς προστιθέντας ἢ ἀφαιροῦντάς τι ἐκ τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας (δηλ. τῆς Ὀρθοδόξου) ἀναθεματίζομεν… Εἴ τις πᾶσαν παράδοσιν Ἐκκλησιαστικὴν ἔγγραφόν τε ἢ ἄγγραφον ἀθετεῖ, ἀνάθεμα» (Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος, Πρακτικά).
Καὶ γιατί ἡ Ἐκκλησία μας ἀπαγορεύει νὰ συμπροσευχόμεαστε μὲ τοὺς αἱρετικούς, νὰ παίρνουμε ἢ νὰ δίνουμε δῶρα κ.λπ.; Γιὰ νὰ μὴν δίδεται ἡ ἐντύπωση στοὺς πιστούς, ὅτι συμπλέουμε μαζί τους, ὅτι ταυτιζόμαστε. Γιὰ νά μή μολυνόμαστε. Ὅταν δωρίζεις μίτρα, λοιπόν, κ. Δωρόθεε, ὅταν δέχεσαι τοὺς παπικούς, πηγαίνεις στὶς λειτουργίες τους, τί κάνεις; Παραβαίνεις τοὺς Ἱ. Κανόνες, γιὰ χάρη τῶν δημοσίων σχέσεων! Πλήρης ἐκκοσμίκευση, ἐξοικουμενισμὸς τοῦ ποιμνίου σου. Καὶ διαμαρτύρεσαι ποὺ ὁ Ἀρχιμανδρίτης διέκοψε τὸ Μνημόσυνό σου! Καλὰ ἔκανε, καὶ πολὺ ἄργησε!
Ἂς παραθέσουμε ἐδῶ καὶ ἄλλον ἕνα Ἱ. Κανόνα:
Ὁ ΛΑ΄ Κανὼν τῆς ἐν Λαοδικείᾳ τοπικῆς Συνόδου, λέει: «Ὅτι οὐ δεῖ πρὸς πάντας αἱρετικοὺς ἐπιγαμίας ποιεῖν, ἢ διδόναι υἱοὺς ἢ θυγατέρας, ἀλλὰ μᾶλλον λαμβάνειν, εἴγε ἐπαγγέλλοιντο Χριστιανοὶ γίνεσθαι» (σ.σ. ἐὰν ὑποσχεθοῦν ὅτι θὰ γίνουν Χριστιανοί, γιατὶ οἱ αἱρετικοὶ δὲν εἶναι Χριστιανοί).
Ἐσὺ γράφεις στὴν ἀπολογητικὴ Ἐπιστολή σου, ὅτι οἱ μικτοὶ γάμοι ἐγίνοντο στὴν Μητρόπολη ποὺ πῆγες. Ἐσὺ τί ἔκανες ὡς Ἐπί+σκοπος γιὰ νὰ σταματήσεις τὸ κακό; Τὴν «κακὴ εἰρήνη καὶ ἁρμονία» τῶν κατοίκων τὴν ὑπηρετεῖς, τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία, πῶς τὴν ὑπηρετεῖς;
Ὁ Κανὼν ΡΛΒ΄ (ΡΚΓ´) τῆς ἐν Καρθαγένῃ Συνόδου γράφει (ἡ ἑρμηνεία τοῦ ἁγίου Νικοδήμου) ὅτι «πρέπει ὁ Ἐπίσκοπος νὰ ἐπιμελῆται νὰ ἐπιστρέφῃ πρὸς τὴν ὀρθοδοξίαν καὶ ὄχι νὰ ἀμελῇ» (σ.σ. καὶ τὸ χειρότερο νὰ παρακινεῖ μὲ τὶς πράξεις του ἄμεσα ἢ ἔμμεσα τὸ Ποίμνιο του πρὸς τὴν αἵρεση). Τοὺς ἀμελοῦντες πρέπει νὰ τοὺς συνεφέρουν οἱ συνεπίσκοποί τους, καὶ ἂν ὁ ἀμελὴς Ἐπίσκοπος «μετὰ ἓξ μῆνας δὲν φροντίσῃ νὰ ἐνεργήσῃ ὅλους τοὺς τρόπους ἐκείνους, μὲ τοὺς ὁποίους ἠμποροῦν νὰ ἐπιστραφοῦν οἱ αἱρετικοὶ (στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία), νὰ γίνεται ἀκοινώνητος ἕως οὗ νὰ κάμῃ τοῦτο» (Πηδάλιον, σελ. 534).
Τὸ κείμενο τοῦ ΡΛΒ΄ Κανόνος: «Ἐὰν ἐν τοῖς ματρικίοις, ἤγουν ἐν ταῖς καθέδραις, ἐπίσκοπος ἀμελὴς γένηται κατὰ τῶν αἱρετικῶν, ὑπομνησθείη ἀπὸ τῶν γετνιώντων ἐπιμελῶν ἐπισκόπων, καὶ ὑποδειχθείη αὐτῷ ἡ ἰδία περιφρόνησις πρὸς τὸ μὴ ἔχειν ἀπολογίαν· ἐὰν δέ, ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας ὑπομνησθῇ· ἐντὸς μηνῶν ἕξ, ἐν τῇ αὐτῇ ἐπαρχίᾳ διάγων, μὴ τῶν ὀφειλόντων εἰς τὴν καθολικὴν ἑνότητα ἐπιστραφῆναι τὴν φροντίδα ποιήσηται, τῷ τοιούτῳ μὴ συγκοινωνηθῇ, ἕως οὗ τοῦτο πληρώσῃ».

(Θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὴν Ἐπιστολή του καὶ σὲ μιὰ ἑπόμενη ἀνάρτηση).

Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ, π. Αυγουστίνου Καντιώτου


 Πως  πρεπει  να  ζουμε;

«Εἶπεν ὁ Κύριος· Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως» (Λουκ. 6,31)

 ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ἀγαπητοί μου, ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ κατηγοροῦν συνεχῶς. Καὶ τί λένε; Μία ἀπὸ τὶς κατηγορίες εἶνε, ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀνταποκρίνεται στὶς ἀπαιτήσεις τῶν καιρῶν, εἶνε ξένη στὶς ταλαιπωρίες τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου· ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο ἐνδιαφέρεται μόνο γιὰ τὴν πέραν τοῦ τάφου ζωὴ καὶ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν παροῦσα· ὅτι μὲ τὰ κηρύγματα περὶ παραδείσου καὶ κολάσεως στρέφει
τὸ νοῦ στὸ μεταφυσικὸ κόσμο καὶ ὑπνωτίζει τὸ λαό, ποὺ πέφτει θῦμα διαφόρων ἐκμεταλλευτῶν. Τί ἔχουμε ν᾿ ἀπαντήσουμε;

Ἀπαντοῦμε. Ἡ Ἐκκλησία δὲ θὰ παύσῃ νὰ κηρύττῃ, ὅτι πέραν τοῦ τάφου ὑπάρχει ζωή, αἰώνιος ζωή, κι ὅτι ἡ παροῦσα ζωὴ ἐν συγκρίσει μὲ τὴν αἰωνιότητα εἶνε μία σταγόνα τοῦ ὠκεανοῦ. Ἀλλ᾿ ἐνῷ ἡ Ἐκκλησία δείχνει τὸν οὐρανὸ καὶ λέει ὅτι ὁ προορισμὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶνε ἡ αἰωνιότης, ἐν τούτοις δὲν παύει νὰ ἐνδιαφέρεται καὶ γιὰ τὴν παροῦσα ζωή. Κηρύττει, ὅτι κανείς δὲν μπορεῖ νὰ εἰσέλθῃ στὴν αἰώνιο ζωή, ἂν δὲν ζήσῃ ἐδῶ, τὰ λίγα αὐτὰ χρόνια ποὺ τοῦ ὥρισε ὁ Μεγαλοδύναμος, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημά του τὸ ἅγιο. Ἡ ἐπίγειος ζωὴ δίνει τὸ εἰσιτήριο γιὰ τὴν αἰωνιότητα. Γι᾿ αὐτὸ ἡ πίστις μας κηρύττει τὴν ἀξία τῆς παρούσης ζωῆς.

Ζῇς σὰν κτῆνος; τότε εἶνε κλειστὲς οἱ πύλες τοῦ παραδείσου· ὅπως λέει κάπου ὁ ποιητὴς Δάντης, δὲν μποροῦν νὰ εἰσέλθουν ἐκεῖ ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν βορβορώδη τὴν ψυχή. Ἕνα χοῖρο δὲν τὸν βάζεις στὸ σαλόνι, καὶ στὸ παλάτι τοῦ Θεοῦ, τὸ σαλόνι τῆς αἰωνιότητος, δὲ μπορεῖ νὰ εἰσέλθῃ μία ψυχὴ κτηνώδης καὶ ἀκάθαρτη. Πρέπει νὰ ζῇς σὰν ἄνθρωπος. «Ἀλήθεια, χαριτωμένο πλάσμα ὁ ἄνθρωπος, ὅταν εἶνε ἄνθρωπος», ὅπως ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας (Μένανδρος). Τὰ πόδια σου θὰ πατοῦν ἐδῶ στὴ γῆ, ἀλλὰ τὰ μάτια σου νὰ τά ᾿χῃς στραμμένα στὸν οὐρανό. Νὰ ζῇς ἀνεβαίνοντας διαρκῶς τὴν κλίμακα τῆς τελειοποιήσεως, τῆς θεώσεως, ὥστε νὰ γίνῃς υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Θεὸς κατὰ χάριν.

Ἡ πίστι μας λοιπὸν δὲν περιφρονεῖ τὴν ἐπίγειο ζωή. Γιὰ μᾶς ἡ

Απάντηση στον Σύρου κ. Δωρόθεο, που εμμένει στον Οικουμενισμό, απολογείται αλλά και απειλεί



Ὁ μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος ἀπάντησε στὴν Ἐπιστολὴ Ἀποτειχίσεως καὶ Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου του ἀπὸ τὸν ἀρχιμανδρίτη π. Εὐθύμιο Χαραλαμπίδη. Στὴν ἀπάντησή του ἀναφέρει καὶ τὰ ἱστολόγια ποὺ δημοσίευσαν τὴν Ἐπιστολὴ τοῦ π. Εὐθυμίου καί, ὡς ἐκ τούτου (ἀσχέτως ἂν ὑπάρξει ἀπάντηση ἀπὸ τὸν π. Εὐθύμιο στὸν κ. Δωρόθεο),  αἰσθανόμαστε τὴν ἀνάγκη νὰ ἀπαντήσουμε στὸ Μητροπολίτη ποὺ μᾶς ἐγκαλεῖ γιὰ ὕβρεις, τάχα, πρὸς τὸ πρόσωπό του καὶ ἀναπαραγωγὴ συκοφαντιῶν καὶ ψεμάτων, τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ ὁ ἴδιος περιπίπτει σὲ ἀντιφάσεις καὶ ἀνακρίβειες, ὅταν λέγει περὶ τοῦ ἑαυτοῦ του ὅτι "ΟΥΔΕΠΟΤΕ συνευχήθημεν μετὰ τῶν ΡΚαθολικῶν"! Θέλει νὰ μᾶς πείσει ὅτι ἡ παρουσία του καὶ ἡ στάση του στὸν παπικὸ Ναό,

Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014

ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Σύρου Δωρόθεος:

«ΟΥΔΕΠΟΤΕ συνευχήθημεν μετά ΡΚαθολικῶν….»

Συμπροσευχήθηκες, και μάλιστα σε Θ. Λειτουργία Παπικών!

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ κ. ΔΩΡΟΘΕΟΥ Β'
ΠΡΟΣ ΤΟΝ "ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ"


Μιά πρώτη ἀπάντηση
ἀπὸ σχόλιο τῶν "Ἀκτίνων"

Οφειλω να ομολογησω τον λεγομενον υπο του Σεβασμιοτατου Συρου, κυρου Δωροθεου, εν πολλοις ακατανοητον.
Προ της επιτελεσεως της συμπροσευχης, εχουμε αλλα, εξ ισου φοβερα...
1) «είτις έρχεται προς υμάς και ταύτην την διδαχήν ου φέρει μεθ' εαυτού, χαίρειν αυτώ μη λέγετε και εις οικίαν μη λαμβάνετε Ω ο γαρ λέγων αυτώ χαίρειν κοινωνεί τοις έργοις αυτού τοις πονηροίς» (πρβλ. β΄ Ιω. 10-11).
2) «εί τις ευαγγελίζεται υμάς παρ' ό παρελάβετε, κάν ημείς ή άγγελος εξ ουρανού, ανάθεμα έστω» (πρβλ. Γαλ. Α΄ 8).
3) Β΄ ΙΩΑΝΝΟΥ στιχ. 9 "πᾶς ὁ παραβαίνων καὶ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν οὐκ ἔχει• ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος καὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἔχει. 10 εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε• 11 ὁ γὰρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς"
4) «ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει φεύγειν» ( βλ. Μ. Αθανασίου, Τοις τον μονήρη βίον ασκούσι P.G. 26, 1188ΒC)
5) Ιερος Κανὼν των Αγιων Αποσοτλων ΞΔ'
Εἴ τις κληρικός, ἢ λαϊκός, εἰσέλθῃ εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν προσεύξασθαι, καὶ καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω.
Το κοινωνικως χαιρειν προς τοις αβαπτισπτοις και αιρειτικοις λατινοις, ως αναγκαιον επι τω ευαγγελισμω αυτων, ινα ευρωσι την εν Χριστω σωτηριαν τω αγιω βαπτισματι, ευσεβες και φιλανθρωπινον...
Το θεολογικον χαιρειν επι των αβαπτιστων και αιρετικων Λατινων, αισχρον και της εν Χριστω σωτηριας απολεστικον.
Ελπιζω, συν Θεω, να τα κατανοησετε αυτα ταχεως, Σεβασμιοτατε Συρου, κε Δωροθεε...

Ο των αθλιοτατων Γερασιμος Θηκαρας,
εκ του Ορους και της Χωρας των σπουδαιων.


ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ κ. ΔΩΡΟΘΕΟΥ Β'
ΠΡΟΣ ΤΟΝ "ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ"

Ἀριθμ.Πρωτ.:2654

Πρός

τόν Ἀξιότιμον

κ. Γεώργιον Ζερβόν

Διευθυντήν τῆς Ἐφημερίδος «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ»

Εἰς Ἀθήνας
Ἀξιότιμε κ. Διευθυντά,

 
Φιλοξενηθείσης εἰς τό ὑπ’ ἀριθμ. 2038/26.09.2014 φύλλον, σελίς 8, τῆς Ἐφημερίδος «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» τῆς ἐπιστολῆς τοῦ αὐτοπροαιρέτως ἐκ τῆς Ἐκκλησίας