Προς τον Επίσκοπο της Περγάμου "όπου ο θρόνος του Σατανά"!

Τους καταγγέλλει ως αιρετικοὺς και εκθεμελιωτές του Ευαγγελίου, αλλά αρνείται να διακόψει την μετ’ αυτών κοινωνία!

 Πηγή: "Romfea" 

Σήμερα ὁ Σατανᾶς σηκώνει πάλι μὲ αὐθάδεια τὸ κεφάλι καὶ ἀπειλεῖ νὰ καταστρέψει ὅ,τι ὡραῖο, ὑψηλό, ἠθικό, πνευματικό, χριστιανικό, εὐαγγελικό, ἀποστολικό καί πατερικό, ἔχει κατορθωθεῖ κατὰ τὸ δισχιλιετὲς διάστημα τῆς ζωῆς καὶ δράσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Προσπαθεῖ νά ἐκτροχιάσει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν σκοπὸ τῆς δημιουργίας του πού εἶναι ἡ ὑποταγὴ τῆς σάρκας στὸ πνεῦμα, ἡ πνευματοποίηση καὶ ἡ κατά χάριν θέωση τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὄχι τὸ ἀντίθετο, ἡ σαρκοποίηση, ἡ ὑποταγὴ τοῦ πνεύματος στὴ σάρκα.

Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀνατροπὴ τοῦ σχεδίου τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο.

Ὁ ἀντικείμενος Σατανᾶς θέλει τὸν ἄνθρωπο δοῦλο τῆς σάρκας, τῆς ἡδονῆς, τῆς ἁμαρτίας, ὄχι πνευματικό, ἀλλὰ ὑλικὸ δημιούργημα, σὰν τὰ ἄλογα ζῶα.

Ἡ φερομένη πρόταση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Περγάμου κ.κ. Ἰωάννου κατά τίς ἐργασίες τῆς Εἰδικῆς Προσυνοδικῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν ἑτοιμασία τῶν θεμάτων τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης

Κείμενο που ζωγραφίζει εναργώς Οικουμενιστές και αντι-Οικουμενιστές!

 

«Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους θα δρα με πανουργία για να οδηγήσει στην Αίρεση, αν ήταν δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Δεν θα ξεκινήσει με την ψυχρή απώθηση των δογμάτων της Αγίας Τριάδος, της Θεότητος του Ιησού Χριστού, και της παρθενίας της Θεοτόκου, αλλά θα ξεκινήσει ανεπαίσθητα να καταστρέφει τις διδασκαλίες και τις παραδόσεις της Εκκλησίας και την μεγάλη τους πνευματικότητα, που έφτασε σε μας μέσω των Αγίων Πατέρων, από το Άγιον Πνεύμα. (σ.σ. Ζωγραφίζει -ἐκτὸς τῶν ἄλλων- εὐκρινέστατα τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ).

Λίγοι θα παρατηρήσουν αυτά τα καλοπιάσματα του εχθρού, μόνον εκείνοι που είναι πολύ πεπειραμένοι στην πνευματική ζωή. Οι Αιρετικοί θα αποκτήσουν ισχύ πάνω στην Εκκλησία, και θα τοποθετήσουν τους υπηρέτες των παντού. (σ.σ. Στοὺς Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς, στοὺς θεολογο-φιλοσοφοῦντες ἱστολόγους, στὶς χριστοΰφαντες μοναχοὺς καὶ μοναχές, στοὺς ἀκολουθοῦντες λαϊκούς).

Οι ευλαβείς θα ατενίζονται καταφρονητικά.

Ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι από τους καρπούς των θα τους αναγνωρίσετε, και έτσι, από τους καρπούς των καθώς και από τις ενέργειές των Αιρετικών, προσπαθήστε να τους διακρίνετε από τους αληθινούς ποιμένες.

Αυτοί είναι πνευματικοί κλέφτες, διαρπάζοντες τη πνευματική ποίμνη, και θα εισέλθουν στο μαντρί (την Εκκλησία), σκαρφαλώνοντας με κάποιο άλλο τρόπο, χρησιμοποιώντας δύναμη και καταπατώντας τους ιερούς κανόνες.

Ο Κύριος καλεί αυτούς ληστές (Ευαγ. Ιω. 10,1). Πράγματι, η πρώτη τους ενέργεια θα είναι η καταδίωξη των αληθινών ποιμένων, η φυλάκιση και η εξορία τους, διότι χωρίς αυτό θα είναι αδύνατο γι' αυτούς να διαρπάσουν το ποίμνιο.

Γι' αυτό το λόγο παιδί μου, όταν βλέπεις την καταπάτηση της Πατερικής παραδόσεως, και των θείων εντολών στην Εκκλησία, των εντολών που ορίσθηκαν από το Θεό, γνώριζε ότι οι Αιρετικοί έχουν ήδη εμφανισθεί, αν και κατά το χρόνο δράσης τους μπορεί να κρύβουν την ασέβειά τους, ή να καταστρέφουν την Αγία Πίστη ανεπαίσθητα, προκειμένου να επιτύχουν καλύτερα στην σαγήνευση και προσκόλληση των απείρων στα δίχτυα τους. (σ.σ. Τί ἄλλο κάνει ὁ Οἰκουμενισμός; Καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Πατέρες, βλέπουν τὰ δίχτυα του καὶ τὰ ἀντιμετωπίζουν μὲ «χαρτοπόλεμο», καταπατοῦν δὲ καὶ διαστρέφουν καὶ αὐτοὶ τὴν Παράδοση, ἀρνούμενοι νὰ σταματήσουν τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς).

Η καταδίωξη θα κατευθύνεται όχι μόνον εναντίον των ποιμένων αλλά εναντίον όλων των δούλων του Θεού, διότι όλοι όσοι θα καθοδηγούνται από την αίρεση δεν θα υποφέρουν την ευσέβεια.

Αναγνωρίστε αυτούς τους λύκους με ένδυμα προβάτου από τις υπερήφανες διαθέσεις τους και την αγάπη της ισχύος.

Θα είναι συκοφάντες, προδότες, παντού δεικνύοντες έχθρα και κακοήθεια.

Γι' αυτό ο Κύριος είπε ότι οι καρποί τους θα τους κάνουν γνωστούς.

Οι αληθινοί υπηρέτες του Θεού είναι ταπεινοί, αγαπούν τον συνάνθρωπό τους και είναι υπάκοοι στην Εκκλησία.

Οι Μοναστές θα ταλαιπωρηθούν υπερβολικά από τους Αιρετικούς, και η μοναστική ζωή θα καταφρονηθεί. Τα (ενεργά) Μοναστήρια θα σπανίζουν, ο αριθμός των μοναχών θα ελαττωθεί, και αυτοί που θα παραμείνουν θα υποφέρουν από βία. Αυτοί που μισούν την μοναστική ζωή, εντούτοις, έχοντας μόνο την αμφίεση της ευσεβείας, θα αγωνίζονται να προσελκύσουν τους μοναχούς με το μέρος τους, υποσχόμενοι σ' αυτούς προστασία και κοσμικά αγαθά, και απειλώντας αυτούς που τους αντιτίθενται με εξορία. (σ.σ. Ποιός ‒ἀπὸ ὅσους γνωρίζουν τὰ σύγχρονα γεγονότα‒ δὲν θὰ ἀναγνώριζε πίσω ἀπ’ αὐτὲς τὶς γραμμὲς τὶς κακοδοξίες τοῦ "Γέροντος" τοῦ Φαναρίου Ζηζιούλα, καὶ τοῦ προϊσταμένου του Βαρθολομαίου, πιὸ πίσω δέ, τὴν καταπίεση, τὶς διώξεις τῶν Ἁγιορειτῶν ἀπὸ τὸν πατριάρχη Δημήτριο καὶ τὴν ἐγκατάσταση Καθηγουμένων στὸ Ἅγιον Ὄρος, ποὺ θὰ ἦσαν πιστοὶ στὸ Φανάρι;).

Αυτές οι απειλές θα προκαλέσουν μεγάλη απόγνωση στους μικρόψυχους, αλλά εσύ παιδί μου, να χαίρεσαι για το ότι έχεις ζήσει μέχρι αυτό τον καιρό, διότι τότε οι πιστοί που δεν θα έχουν δείξει άλλες αρετές, θα λάβουν στέμματα, μόνο διότι θα έχουν μείνει σταθεροί στην πίστη, σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου: «Κάθ΄ ένας που, όντας μαζί Μου (εν Εμοί), θα με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω και Εγώ, όντας μαζί του (εν αυτώ), μπροστά στον Πατέρα μου τον εν Ουρανοίς» (Ματθ. Ι-32).

(Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω κα' γώ εν αυτώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν Ουρανοίς).

«Φοβού τον Κύριο τέκνο μου.

Φοβού να χάσεις το στέμμα που ετοιμάστηκε για σένα,

φοβού το να ριχτείς από το Χριστό στο εξώτερο σκότος και στα αιώνια βάσανα.

Στάσου γενναίος στην πίστη, και αν είναι αναγκαίο, υπόμεινε καταδίωξη και άλλες λύπες, διότι ο Κύριος θα είναι μαζί σου και οι άγιοι Μάρτυρες και πνευματικοί θα κοιτάζουν σε σένα και τον αγώνα σου με ευχαρίστηση.

Αλλά αλλοίμονο στους μοναχούς εκείνες τις ημέρες που θα καθηλωθούν από ιδιοκτησίες και πλούτη, οι οποίοι λόγω της αγάπης της ειρήνης (ανάπαυσης) θα είναι έτοιμοι να υποταχθούν στους αιρετικούς. Θα αποκοιμίζουν την συνείδησή τους, λέγοντας:

«Εμείς διατηρούμε και σώζουμε το Μοναστήρι και ο Κύριος θα μας συγχωρήσει».

Οι ατυχείς και τυφλοί αυτοί δεν λογαριάζουν καθόλου ότι δια της αιρέσεως οι δαίμονες θα εισέλθουν στο Μοναστήρι, αι κατόπιν δεν θα είναι ένα Άγιο Μοναστήρι, αλλά μόνο τοίχοι, από τους οποίους η Χάρη θα έχει απομακρυνθεί.

Ο Θεός εντούτοις είναι ισχυρότερος από τον εχθρό, και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους δούλους του. Οι αληθινοί Χριστιανοί θα παραμείνουν μέχρι το τέλος αυτής της περιόδου, μόνο θα προτιμήσουν να ζουν σε απομονωμένα ερημικά μέρη».

Λόγος ευθύς προς την εξουσιολαγνική και αντίχριστη Δεσποτοκρατία, Λαυρέντιου Ντετζιόρτζιο

Συχνάκις οἱ οἰκουμενιστὲς καὶ οἱ «ἀντὶ-οἰκουμενιστές» δεσποτοκράτες —στελέχη καὶ μέλη καὶ θιασῶτες τῆς ἀντιχρίστου καὶ ἑωσφορικῆς Δεσποτοκρατίας^[1]— κατηγοροῦν τοὺς ἀποτειχισμένους ὅτι μὲ τὴν Ἀποτείχισή τους τίθενται «ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας» κι ἔτσι χάνουν τὴ δυνατότητα τῆς σωτηρίας τους!... Ἐλέγχουν τοὺς ἀποτειχισμένους μὲ ὑποκριτικὸ ἐνδιαφέρον, διότι πολλοὶ ἀπὸ αὐτούς, λόγῳ ἐλλείψεως ἱερέων καὶ πνευματικῶν, δὲν ἔχουν πλήρη καὶ τακτικὴ μυστηριακὴ ζωή.

    Καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι πράγματι πολλοὶ εὑρίσκονται λατρευτικῶς ἐμπερίστατοι: ἐν μυστηριακῇ λιμοκτονίᾳ καὶ ἐν λατρευτικῇ πενίᾳ τελοῦντες καὶ ἐν ποιμαντικῇ ὀρφανίᾳ χειμαζομένοι. Γιὰ νὰ λειτουργηθοῦν, γιὰ νὰ κοινωνήσουν, γιὰ νὰ ἐξομολογηθοῦν κ.λπ. πρέπει νὰ ταξιδέψουν ἀκόμη καὶ 800 χιλιόμετρα!... Αὐτὴ ἡ κατάσταση, ἄλλωστε, εἶναι ποὺ ἀποτρέπει πολὺ μεγάλον ἀριθμὸ Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν νὰ ἀποτειχισθοῦν, ἐνῶ γνωρίζουν τὴ δέουσα ἁγιοΓραφικῶς καὶ ἁγιοΠατερικῶς ὀρθὴ στάση καὶ ἐπιβαλλομένη πράξη ἐν καιρῷ αἱρέσεως, καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποτειχισθοῦν. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι τὸ τίμημα ποὺ πρέπει νὰ καταβάλουμε, ἡ θυσία ποὺ καλούμεθα νὰ ὑποστοῦμε γιὰ τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν Ἐκκλησία Του, ὅπως πολλὲς φορὲς ἔχει συμβεῖ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία καὶ γιὰ μεγάλα χρονικὰ διαστήματα, γιὰ ὁλόκληρες γενεές, νὰ βιώσουν οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί: μυστηριακὴ πείνα καὶ λατρευτικὴ πενία καὶ ποιμαντικὴ ὀρφάνια!...

Καὶ ἐδῶ ἀναδεικνύεται ἔτι περισσότερο ἡ τεραστία εὐθύνη τῶν «ἀντὶ-οἰκουμενιστῶν» ἐπισκόπων καὶ ἱερέων καὶ γερόντων, οἱ ὁποῖοι —μὲ τὴν παύση τῆς Μνημονεύσεως τῶν αἱρετικῶν-οἰκουμενιστῶν ἐπισκόπων ἐντὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καὶ μὲ τὴν Ἀποτείχισή τους ἀπὸ αὐτούς— θὰ ἔδιδαν ὄχι μόνον τὸ παράδειγμα τῆς ὀρθῆς στάσεως καὶ τῆς ἐπιβαλλομένης πράξεως ἐν καιρῷ αἱρέσεως στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ θὰ διασφάλιζαν τὴ λατρευτικὴ καὶ μυστηριακὴ ζωὴ τῶν ἀποτειχιζομένων. Ὡστόσο μὴ-ἀποτειχιζόμενοι οἱ ἴδιοι καὶ ἀενάως ἐπαμφοτερίζοντες, ἀλλὰ καὶ καταπολεμοῦντες τοὺς ἀποτειχισμένους ὡς σχισματικοὺς —ἐνῶ ὁ ιε΄ ἱ. Κανὼν τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου (Κωνσταντινούπολις, 1282-1285) ὄχι μόνον ρητῶς λέγει ὅτι δὲν εἶναι σχισματικοί, ἀλλὰ ὅτι ἐντιθέτως ἀποτρέπουν τὸ σχῖσμα καὶ μάλιστα γι᾿ αὐτὸ εἶναι ἄξιοι ἐπαίνων!!!— οἱ «ἀντὶ-οἰκουμενιστές» παγιδεύουν στὴν αἵρεση καὶ στὴν ἀπώλεια τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, ἀποτρέποντάς τον ἀπὸ τὴν μόνη ὀρθὴ στάση καὶ ἐπιβαλλομένη πράξη τῆς Ἀποτειχίσεως ἐν καιρῷ αἱρέσεως!!!

    Ἰδιαιτέρως οἱ «ἀντὶ-οἰκουμενιστές» καλοῦν τοὺς ἀποτειχισμένους νὰ «ἐπιστρέψουμε στὴν Ἐκκλησία», κάνοντας «ὑπακοή» στὴν ἄτυπη μὲν ἐξουσιοκρατικὴ καὶ ἐπισκοποκεντρικὴ δὲ Σύναξη Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν, ἡ ὁποία, χάριν τῆς «ἑνότητός» της ὡς Συνάξεως, ἀπεμπολεῖ τὴν ὀρθὴ καὶ ἐπιβαλλομένη Ἀποτείχιση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ αἱρετίζοντες ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἐπιλέγοντας τὴν «ἀποτείχισή» της ἀπὸ τὸν Χριστὸ διὰ τῆς κοινωνίας της μὲ τοὺς αἱρετικούς!...

   Πλειστάκις καὶ συχνάκις μὲ ἐμπεριστατωμένη καὶ ἀστασίαστη ἁγιοΓραφικὴ καὶ ἁγιοΠατερικὴ καὶ ἱεροΚανονικὴ ἐπιχειρηματολογία οἱ ἀποτειχισμένοι[2] —καὶ ἰδιαιτέρως ὁ Γέροντάς μας, ἱερομόναχος π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς μὲ πολλὰ ἄρθρα του καὶ μὲ πολυσέλιδα βιβλία του^[3]— ἔχουν δώσει ἀπαντήσεις στὶς μετὰ-νεο-ἀντὶ-Πατερικὲς κακοδοξίες καὶ αἱρέσεις τῶν «ἀντὶ-οἰκουμενιστῶν», ὡς πρὸς τὴ δεόντως ὀρθὴ στάση καὶ ἐπιβαλλομένη πράξη τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἐν καιρῷ αἱρέσεως, ποὺ εἶναι ἡ παύση τῆς Μνημονεύσεως τῶν γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κηρυσσόντων αἵρεση ἐπισκόπων καὶ τῶν μετ᾿ αὐτῶν κοινωνούντων καὶ ἡ Ἀποτείχιση ἀπὸ αὐτούς. Ἀλλά, δυστυχῶς, εἰς μάτην!...

     Τοὺς δείχνουμε τὸν ἁγιοΠατερικὸ «ἥλιο», κι ἐκεῖνοι καμώνονται πὼς βλέπουν μόνον τὸ ἀχνὸ δάκτυλό μας, ποὺ ὅμως δὲν κατευθύνεται ἀπὸ τὴν ἔναντι τῆς αἱρέσεως στάση καὶ πράξη τῶν συγχρόνων —ὄντως

Έκδοση ακριβής και Ορθόδοξη θεώρηση της Κάρτας του Πολίτη, Ν. Πανταζή

ΑΝ καθίσουμε και σκεφτούμε λιγάκι πιο ήρεμα, πιο «χαλαρά» και πιο προσγειωμένα, θα δούμε πως η οποιαδήποτε «κάρτα του πολίτη», αλήθεια, δεν διαφέρει και πολύ από μία… τηλεκάρτα. Όλες οι κάρτες βέβαια, κάτι μεμπτό έχουν και παρέχουν τη δυνατότητα παρακολουθήσεως και καταχρήσεως προσωπικών δεδομένων. Καμία κάρτα δε βγήκε τυχαία και καμία δεν είναι στην ουσία τόσο «αθώα» όσο μερικοί νομίζουν.

Παρ’ όλα αυτά, είναι υλικό εκτός του σώματος και όχι ηλεκτρονικός πομπός εμφυτευμένος, χειρουργημένος μέσα μας. Άλλο πράγμα στο πορτοφόλι και στη τσέπη μας, και άλλο στις φλέβες μας και στο πετσί μας να επηρεάζει καταλυτικά το ψυχοσωματικό μας είναι…

Αν και τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, συμφωνώ, υπάρχει σίγουρα το θέμα παραβιάσεως της προσωπικής ελευθερίας και έλεγχος διακινήσεως, συμπεριφοράς, αγωγής, διδαχής, πολιτείας και βιοτής, παρ’ όλα αυτά, μη ξεχνούμε, είναι και παραμένει ένα αντικείμενο, ένα κομμάτι πλαστικό, το οποίο ανά πάσα στιγμή μπορεί να πεταχτεί, έστω και με αρκετή, δόση αγανακτήσεως, στο κάλαθο των αχρήστων!

Η περί ης πολύς ντόρος γίνεται κάρτα, ΔΕΝ αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του σώματός μας. Δεν είναι εμφύτευση, δεν είναι «χάραγμα»… Για αυτό και δεν πρέπει να το παρακάνουμε στο πανικό, στη

Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας: Η Εκκλησία είμαστε εμείς! Το απεχθὲς στρατοκρατικό πνεύμα των Οικουμενιστών!

Περγάμου Ιωάννης:

''Σταματήστε τις διαρροές στα ΜΜΕ''

Πηγή: "Romfea"

Ἀντὶ νὰ δίνει, ὡς ὤφειλε, πλήρη ἀναφορὰ στὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ γιὰ τὶς συζητήσεις τῶν Διορθοδόξων Ἐπιτροπῶν, ὥστε νὰ μὴν δημιουργοῦνται παρερμηνεῖες, καὶ νὰ μὴ ἀγνοεῖ ὁ Λαὸς τοῦ Θεοῦ τὰ προ-αποφασιζόμενα «γι’ αὐτὸν ἀλλὰ χωρὶς αὐτόν», ὁ Μητροπολίτης Περγάμου θέλει νὰ ἐπεκτείνει τὸν «στρατιωτικὸ νόμο» ποὺ ἔχουν ἐπιβάλει στὴν Ἐκκλησία ἡ φατρία τῶν Οἰκουμενιστῶν ἡγετῶν.

Θέλει δηλαδή, νὰ μὴ μαθαίνει ὁ λίγος λαὸς ποὺ ἀκόμα ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας τίποτα, ὥστε νὰ μὴ ἀντιδρᾶ καὶ χαλᾶ τὰ σχέδιά τους. 

Ἂς τὰ κατανοήσουν αὐτὰ οἱ χαρτοπολεμιστὲς ἀντι-Οἰκουμενιστές. Ἂς ἀναλογισθοῦν ἄλλη μιὰ φορά, πόσο μεγάλο κακὸ κάνουν στὴν Ὀρθοδοξία καὶ στὸν ἑαυτό τους, ἐπικοινωνοῦντες μὲ αὐτοῦ τοῦ ἐπιπέδου τοὺς Ἐπισκόπους, ποὺ νομίζουν πὼς εἶναι ἡ Ἐκκλησία καὶ δὲν ὑπολογίζουν τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ. Μόνο τὴν διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τους φοβοῦνται καὶ τρέμουν, γιατὶ τότε θὰ ἀποδειχθεῖ ὅτι ἡ ἰδέα πὼς αὐτοὶ εἶναιη Ἐκκλησία, πέφτει στὸ κενό. Ὅσο οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς "κοινωνοῦν" μὲ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς, νὰ ξέρουν πὼς αὐτοὶ ἐλάχιστα τοὺς ὑπολογίζου. Ἀντίθετα τοὺς θεωροῦν συμμάχους τους, γιατὶ καταφέρνουν μὲ τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές, νὰ  κρατοῦν τὸν Λαὸ σὲ ἀδράνεια, παροπλισμένο.

                                       "Πατερικὴ Παράδοση"

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης

---

Να σταματήσουν τις "διαρροές" σε δημοσιογράφους και να μην επιτρέπεται η λήψη φωτογραφιών ζήτησε ο προεδρεύων της ειδικής διορθόδοξης επιτροπής που έχει συσταθεί για την προπαρασκευή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr ο Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης ζήτησε κατά τη διάρκεια της Γ' συνεδρίας της επιτροπής στο Σαμπεζύ της Γενεύης από όλα τα μέλη της, να μην μιλούν στους εκπροσώπους των ΜΜΕ για τα όσα θέματα τίθενται επί τάπητος.

Αφορμή για την "απαγόρευση" αποτέλεσε η είδηση που ήθελε την προπαρασκευαστική επιτροπή στην προηγούμενη συνεδρία της να ζητά την κατάθεση τροπολογίας με την οποία η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος θα εκφράζει την αλληλεγγύη της στις "σεξουαλικές μειονότητες", δηλαδή τα άτομα που υφίστανται διώξεις για τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις.

Η ομοφυλοφιλία, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν πρέπει να αποτελεί αφορμή "για να υφίστανται διώξεις οι αδελφοί μας" έλεγαν αρχιερείς και πως δεν είναι το "μεγαλύτερο αμάρτημα".

Υπέρ αυτών των θέσεων τάχθηκαν όλοι οι αρχιερείς ελληνικής καταγωγής και ψήφισαν υπέρ.

Ειδικότερα από την Εκκλησία της Ελλάδος ψήφισαν υπέρ της προστασίας των σεξουαλικών μειονοτήτων οι μητροπολίτες Μεσσηνίας Χρυσόστομος και Δημητριάδος Ιγνάτιος.

Έντονα διαφώνησαν οι εκπρόσωποι των Εκκλησιών της Ρωσίας, Σερβίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας και Ρουμανίας.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΣΕ ....ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ!!!

Αγαπητέ κύριε Διευθυντά…

Με οδυνηρή μου έκπληξη διάβασα το δημοσίευμα‒διαφήμιση του Ι. Ν. Αναλήψεως Βόλου για το κοντσέρτο της STABAT MATER  στις 3 Απριλίου. Ήταν πραγματική χειμερινή ψυχρολουσία!

         Επειδή η αγανάκτησή μου δεν με αφήνει να ησυχάσω θέλω να πληροφορήσω το φιλοθεάμον χριστεπώνυμο πλήρωμα των Ορθοδόξων Βολιωτών τα εξής ολίγα από την υπέρ 20χρονη πείρα μου στο μουσικό χώρο της Γερμανίας.

         Το  STABAT MATER ΤΟΥ Pergolesi είναι ένα κλασσικό έργο της Καθολικής Εκκλησίας και ταιριάζει γάντι στους Μπαρόκ ναούς των Λατίνων.  Εκφράζει απόλυτα τον αρρωστημένο συναισθηματισμό των αιρετικών της Δύσης για της ημέρες του πάθους. Οι επιτηδευμένες, υπερήφανες–πομπώδεις φωνές των σοπράνων (γράφε καλλίτερα σπαρακτικά ουρλιαχτά) και η λατινική γλώσσα προκαλούν ειρωνικά μειδιάματα στους Ορθοδόξους. Οι εξεζητημένες συγχορδίες–παρηχήσεις του συγκεκριμένου έργου ηχούν τόσο περίεργα στα αυτιά μας που απάδουν εντελώς στο πνεύμα και στον ιερό χώρο της Ορθοδόξου Λατρείας, συντελούν μάλλον στο πνευματικό βιασμό–ξεπεσμό του Ορθοδόξου Ναού.

         Είναι σίγουρο ότι θα μαζευτούν όλοι οι Καθολικοί κλπ. Ετερόδοξοι–άθεοι του Βόλου για να εξτασιασθούν από τα γλοιώδη ακούσματα μιας ξένης μουσικής κουλτούρας, και θα το προβάλλουν και σαν επίτευγμα!  Γιατί όμως δεν το παρουσιάζουν στη Καθολική Εκκλησία του Βόλου;

         Το έργο απαιτεί «Μαντόνες»  και αγάλματα σε στυλ «Pieta». Η Ορθόδοξη εικονογραφία του Ι. Ν. Αναλήψεως θα φαντάξει περίεργη και αταίριαστη στο αριστούργημα (sic) αυτό. Ο υπέροχος Παντοκράτορος του Λιόνδα θα δακρύζει από θλίψη για την αλλαξοπιστία μας.

         Απορώ με την επιπόλαιη απόφαση του προϊσταμένου του Ναού και φυσικά για την «ευλογία» συγκατάθεση του Τοπικού Επισκόπου κ. Ιγνατίου.  Η καλλιτεχνική ασχετοσύνη δείχνει πολιτιστική αμάθεια και ρηχότητα ή πράγμα το οποίο δεν πιστεύουμε, είναι μελετημένο κτύπημα–τορπίλλη στο ορθόδοξο ήθος του λαού μας. Λέτε η Μεταπατερική Θεολογία να επεκταθεί  και στη μουσική μας παράδοση; Ίσως του χρόνου απολαύσουμε το ορατόριο JESUS CHRIST–SUPERSTAR.  Αιδώς Αργείοι! Κρίμα για τη βυζαντινή μουσική παράδοση ενός Χατζημάρκου στο Βόλο!

Μετά τιμής

Νίκος Χονδρογιάννης – Μαέστρος

Πρώην Πρόεδρος του Μουσικού Συλλόγου PHILARMONIA  Μονάχου  Γερμανίας.

"Ελληνισμός και Ορθοδοξία εν Διωγμώ", Ν. Χειλαδάκη

Ὁμιλία τοῦ κ. Νικόλαου Χειλαδάκη στὴν Λάρισα 15/03/2015

«Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία ἐν Διωγμῷ» - Part1

 Προαναγγείλαμε ὅτι θὰ ἀναρτήσουμε τὸ Βίντεο μὲ τὴν ὁμιλία τοῦ κ. Χειλαδάκη στὴ Λάρισα, ὅταν τοῦτο ἑτοιμαστεῖ. Τό κάνουμε, παραπέμποντας στὴν ἀνάρτησή μας ἐκείνη, στὴν ὁποία εἴχαμε δημοσίευση ὅσα προλογικὰ εἶχε ἀπευθύνει ατὸ ἀκροατήριο ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς.

Προλόγησις

τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ

μὲ θέμα:

«Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία ἐν διωγμῷ»

ἀπὸ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ

Τὰ γεγονότα τῶν καιρῶν μας, πέρα ἀπὸ τὴν παγκόσμια ἐπίδρασί των καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιρροὴ τὴν ὁποία ἀσκοῦν στοὺς ἀνθρώπους ὅλης τῆς γῆς, θεωροῦμε ὅτι ἔχουν ἰδιαιτέρα σημασία, καὶ αἰσθανόμαστε ὅτι ἀσκοῦν πλέον ἀσφυκτικὴ ἐπιρροὴ στὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Κατανοοῦμε ἐκ τῶν πραγμάτων ὅτι ὅλο τὸ μῖσος καὶ ὁ.... (συνέχεια ἐδῶ).

Θεολογικό τόλμημα, πλέον, η αναφορά σε θεολόγους περὶ Οικουμενισμοῦ και Αποτειχίσεως!

Πρὶν ἀπὸ κάποιους μῆνες εἴδαμε δημοσιευμένο στὸ ἱστολόγιο «Θρησκευτικά», Εἰσήγηση συναδέλφου, ὁ ὁποῖος τόλμησε τὸ «τόλμημα» νὰ μιλήσει (ἴσως γιὰ πρώτη φορὰ σὲ ἀνοικτὴ Σύναξη Θεολόγων) μὲ θέμα τὸν Οἰκουμενισμό! Τοῦτο σημαίνει ὅτι τὸ θέμα αὐτό, ποὺ οἱ συμβιβασμένοι Μητροπολίτες τὸ θάπτουν καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐπιβάλλουν σιωπή, ὥστε νὰ μὴν ἐνοχλήσουν τὸν δερβεναγὰ τοῦ Φαναρίου, εὐαισθητοποιεῖ κάποιους θεολόγους.

Βασικὴ πηγὴ τοῦ Εἰσηγητοῦ κ. Θεόδωρου Γάλλου ἦταν βιβλίο τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου, «Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στὸν Οἰκουμενισμό, μὲ πολλὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰ τελευταῖα κατορθώματα τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἡγετῶν. Μάλιστα ὁ συγγραφέας (ὅπως ἀναφέρει καὶ ὁ Εἰσηγητής), πρόκειται μὲ δεύτερο βιβλίο του νὰ ἀναφερθεῖ καὶ στὴν Ἀποτείχιση, καὶ ἀσφαλῶς θὰ χρησιμοποιήσει καὶ στοιχεῖα ἀπὸ τὰ βιβλία τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ (τὰ ὁποῖα τοῦ ἐστείλαμε).

Ἐπειδὴ τὴν Εἰσήγηση αὐτὴ τὴν ἐπανέφερε καὶ τὸ ἱστολόγιο «Χριστοΰφαντος» (δὲν γνωρίζουμε μὲ ποιά σκοπιμότητα, ἀφοῦ εἶναι γνωστὸ ὅτι ἐναντιώνεται δαιμονιωδῶς πρὸς τὴν ἁγιοπατερικὴ Ἀποτείχιση) τὴν ἀναρτοῦμε κι ἐμεῖς, ἀναμένοντας τὸ δεύτερο βιβλίο τοῦ κ. Ρίζου περὶ «Ἀποτειχίσεως».

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ  ΚΑΙ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ,

ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Επιμέλεια:  Θεόδωρος Ν. Γάλλος, Θεολόγος

Εισήγηση

στη Σύναξη Θεολόγων Νομού Ιωαννίνων (25/09/2014)

Βασική πηγή άντλησης στοιχείων:

«Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», του Ιωάννη Ρίζου

Αφορμή, γι’ αυτή την παρέμβασή μου, αποτέλεσε η ανθρώπινη διαίσθησή μου – όχι αβάσιμα θέλω να πιστεύω – ότι άγριες θύελλες απειλούν να πλήξουν και την Εκκλησία μας, όπως ήδη πλήττουν το έθνος μας. Μόνο ο Θεός μπορεί να αποτρέψει το να ζήσουμε στον εκκλησιαστικό μας χώρο, τραγικές καταστάσεις, όπως αυτές των πρωτοχριστιανικών χρόνων, εξαιτίας των αιρέσεων. Και αυτό, λόγω της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης και της παναίρεσης του Οικουμενισμού.

Βασική πηγή πληροφοριών μου, για όσα εν συνεχεία θα εκθέσω, αποτέλεσε το αποκαλυπτικότατο βιβλίο του κ. Ιωάννη Ρίζου, με τίτλο: «Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», το οποίο προλογίζει ο π. Θεόδωρος Ζήσης. Το βιβλίο αυτό έρχεται να ενισχύσει, να επιβεβαιώσει, αλλά και να θεμελιώσει, αγιογραφικά και πατερικά, τα περιεχόμενα των δύο δημοσιευμάτων μου στο περιοδικό «ΚΟΙΝΩΝΙΑ». Το πρώτο, στο τεύχος 4, του 1992 με τίτλο: «Βατικανό – παπιστές, διαρκής κίνδυνος της Ορθοδοξίας» και το δεύτερο, στο τ. 3 του 2007, με τίτλο: «Ποιοι, πως και γιατί επιχειρούν την απορθοδοξοποίηση των Ορθοδόξων μαθητών».

 Όταν μιλούσε κάποιος για «παγκοσμιοποίηση» πριν λίγα χρόνια, άλλοι αδιαφορούσαν, θεωρώντας πως αφορά μόνο τους άλλους ανθρώπους και λαούς και όχι εμάς  άλλοι αγνοούσαν και τη σημασία της λέξης  άλλοι υποτιμούσαν το γεγονός  και άλλοι χλεύαζαν τους ενασχολούμενους με το θέμα αυτό.

Σήμερα όλοι μας βιώνουμε με τραγικό τρόπο τις συνέπειες της πολιτικής και οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Είναι πλέον πασιφανές ότι μια μικρή παγκόσμια ελίτ έχει συσσωρεύσει – και συνεχίζει να συσσωρεύει στα χέρια της – τον παγκόσμιο πλούτο  και ασχολείται πλέον με τη διαδικασία ελέγχου της ζωής και της μοίρας μας. Οι παγκόσμιοι οργανισμοί και οι εθνικές κυβερνήσεις, απανταχού της γης, έχουν μεταβληθεί σε όργανα υλοποίησης των σχεδίων αυτής της παγκόσμιας ελίτ.

Μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο εξελίχτηκαν τα πράγματα στη χώρα μας δημιουργεί τη βεβαιότητα ότι εφαρμόστηκε ένα οργανωμένο σχέδιο, με τη συμμετοχή των εθνικών πολιτικών δυνάμεων, το οποίο οδήγησε στη σημερινή αιχμαλωσία της πατρίδας μας σε αλλότριες δυνάμεις. Ζούμε, λοιπόν, σε ένα κράτος που αποδυναμώνεται η πολιτιστική του ταυτότητα. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά  η γλώσσα, η ιστορία, η ορθόδοξη πίστη, πλήττονται συστηματικά και συνειδητά από οργανωμένες ορατές και αόρατες δυνάμεις.

Προσέξτε όμως τούτο: Αποτελεί πλέον τραγική βεβαιότητα πως στο όραμα και συνάμα στο άρμα της παγκοσμιοποίησης είναι προσδεδεμένες και οι θρησκείες, με πρωταγωνιστή την παρασυναγωγή του Βατικανού και τον επωνομαζόμενο «Πάπα των φτωχών», «Πάπα των φτωχών στο μυαλό», θα πρόσθετα εγώ. Έτσι, στις 31-10-2011, ο Πάπας, αυτός ο ακάματος εργάτης του οράματος της νέας τάξης, θα δηλώσει ότι: «η παγκοσμιοποίηση ενώνει τους λαούς και είναι θέλημα Θεού»… Οι ανησυχίες για το μέλλον το δικό μας θα μετριάζονταν εάν, προς επίτευξη της παγκοσμιοποίησης, αναμειγνύονταν όλες οι θρησκείες εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δυστυχώς όμως  στο ίδιο μήκος κύματος με το Λύκο του Βατικανού συντονίζει τα λόγια και τα έργα του και ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, καθώς και όλοι οι «Ορθόδοξοι» Πατριάρχες και οι περισσότεροι αρχιερείς και ακαδημαϊκοί θεολόγοι, όπως προκύπτει σαφέστατα από κείμενα και δηλώσεις τους χιλιοδημοσιευμένες και αδιαμφισβήτητες.

Στις 9-10-11 θα δηλώσει ο Πατριάρχης μας: «το χριστιανικόν όραμα της ενότητος της ανθρωπότητος εκφράζεται διά της τάσεως προς παγκοσμιοποίησιν». Το αναγκαίο περιβάλλον για να ριζώσει και να καρπίσει το δέντρο της παγκοσμιοποίησης – με δηλητηριώδεις καρπούς για τους λαούς και χρυσοφόρους για την παγκόσμια ελίτ – είναι η εξάλειψη και ο αφανισμός κάθε εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας των λαών. Αυτό ομολογεί κυνικά και ο David Rothkopf, διευθυντής management του δολοφόνου H. Kissinger, στα χνάρια βέβαια του αφεντικού του. Προσέξτε όμως, συνάδελφοι. Η νέα τάξη δεν επιθυμεί να καταργήσει τη χριστιανική θρησκεία αλλά να την μεταλλάξει. Να κάνει όλες τις θρησκείες έναν αχταρμά. Μια πολτοποιημένη θρησκευτική Βαβυλωνία. Μια «παγκόσμια Λέσχη θρησκευομένων ανθρώπων», κάτω από το Μασονικό Μ.Α.Τ.Σ.

Έτσι το όνομα της πολυπολιτισμικότητας, της θρησκευτικής ομοιομορφίας – και όλων αυτών των αηδιαστικών νεοορολογιών – οι θρησκείες θα αποτελούν το «όπιο των λαών» που θα καταλαγιάσουν τις αντιδράσεις των λαών προς δόξα της παγκοσμιοποίησης και των συμφερόντων της παγκόσμιας ελίτ.

Και εδώ είναι η συμφορά του γένους και της Ορθοδοξίας μας. Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. Όλες οι μέχρι τώρα αιρέσεις, που αναστάτωσαν επί αιώνες την Εκκλησία μας, ωχριούν μπρος στις συμφορές που θα επιφέρει στο γένος και την Ορθοδοξία μας ο οικουμενισμός. Ο Γέροντας Παΐσιος έλεγε:«Ο διάβολος έχει τρία πλοκάμια. Για τους φτωχούς τον κομμουνισμό  για τους πλούσιους τη Μασονία και για τους πιστούς τον Οικουμενισμό».

Σήμερα, σ’αυτή τη Mega θρησκεία που ευαγγελίζεται ο Οικουμενισμός, έχουν ενταχθεί 348 θρησκείες, παραθρησκείες, ψευτοομολογίες, κ.α. που αποτελούν το λεγόμενο Π.Σ.Ε. Ανάμεσά τους ακούγεται η ίδια φωνή, τα ίδια συνθήματα, όπως: Ετοιμάζουμε μια νέα θρησκεία της «αγάπης», της «ειρήνης», της «αδελφοσύνης». «Όλοι πιστεύουμε στον ίδιο Θεό» και πολλές άλλες αηδιαστικές θολομπούρδες. Έτσι κατά τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας «Ρωμαιοκαθολικοί, Ορθόδοξοι, Προτεστάντες, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι, Ινδουϊστές, Βουδιστές κ.α. θα πρέπει όλοι μας να συντελέσωμεν στην προώθηση των πνευματικών αρχών του Οικουμενισμού. Τούτο όμως θα πραγματοποιηθεί εάν είμεθα ηνωμένοι εν τω πνεύματι του ενός Θεού». Ποίου Θεού;

Στην παγκόσμια συνάντηση θρησκειών, την 4-1-’94, το διευκρινίζει ο Πατριάρχης μας. «Αυτού του Θεού που ταιριάζει στον καθένα». Θεός φυλάξει!  Φαίνεται πως τα φρένα του οικουμενιστικού οχήματος έχουν σπάσει και απειλεί να συνθλίψει το χριστεπώνυμο πλήρωμα που βαδίζει στο δρόμο του. Τι και αν ο Χριστός είπε: α) «Εγώ ειμί η οδός και η Αλήθεια και η Ζωή» (Ιω. ιδ΄,6). β) «Εγώ ειμί η θύρα, δι’ εμού αν τις εισέλθη σωθήσεται» (Ιω. ι΄, 9)  και αλλού, γ) «ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον» (Ιω. στ΄, 47). Τι και αν ο Χριστός ήταν σαφέστατος ως προς το ποιος είναι ο Σωτήρας του κόσμου! Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης μας τον διορθώνει λέγοντάς του: «Χριστέ, μην τα θέλεις όλα δικά σου. Σώσε και Εσύ, αλλά όσους εσύ δεν μπορείς ή δεν θέλεις να σώσεις άσε να τους σώσει ο Βούδας, ο Αλλάχ, ο Σίβα, η Κάλι, ο Κομφούκιος, ο Λάμα, και …γιατί όχι; Ο Πάπας και εγώ».

Προσέξτε τώρα συνάδελφοι κάτι σημαντικό! Δεν υπάρχει καμία ορθόδοξη θεολογία που να δικαιώνει τις θέσεις των οικουμενιστών. Έφτιαξαν, λοιπόν, τη δική τους θεολογία που την ονομάζουν ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ, δηλαδή Α-ΠΑΤΕΡΙΚΗ. Αφού οι Πατέρες της Εκκλησίας μας είναι ενοχλητικοί και οι θέσεις τους και οι ενέργειές τους εμποδίζουν τα οικουμενιστικά τους ανοσιουργήματα, τι κάνουμε; Απλούστατα, καταργούμε τους Πατέρες και ησυχάζουμε. Άλλωστε: «ότι είχαν να δώσουν οι Πατέρες το έδωσαν» ομολογούν αναίσχυντα. Και ο κατήφορός τους δεν έχει τέλος. Ασθμένως επιστρατεύουν τα «φωτισμένα» «θεολογικά» μυαλά τους για να δώσουν διέξοδο στα θεολογικά τους αδιέξοδα και να προσεγγίσουν, χωρίς σοβαρούς κραδασμούς για το ορθόδοξο πλήρωμα, τις διάφορες αιρέσεις, που τις μετονομάζουν «ομολογίες» ή «αρχαίες εκκλησίες». Έρχεται, λοιπόν, το δεξί χέρι του κ. Βαρθολομαίου, ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας και εισηγείται την αιρετικότατη θέση περί «βαπτισματικής θεολογίας» αλλά και αυτήν της «διευρυμένης Εκκλησίας», σε συγχορδία με τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο Σαββάτο.

Σύμφωνα μ’ αυτές τις αιρετικοδιδαχές: «Η Εκκλησία είναι ΜΙΑ, αλλά περιλαμβάνει τους χριστιανούς κάθε ομολογίας που –απ’ όλα τα μυστήρια -  δέχονται απλά και μόνο το Βάπτισμα». Συνέρχονται, λοιπόν, όλες οι λεγόμενες Εκκλησίες που αποτελούν το Π.Σ.Ε. στο Balamand και, το 2006, στο Porto Alegre. Και εκεί διαπράττεται η πιο αναίσχυντη και η πιο προδοτική ενέργεια των Οικουμενιστών σε βάρος της Ορθοδοξίας. Εκεί αποφασίζεται ότι:  και οι 348 εκκλησίες που είναι μέλη του Π.Σ.Ε. «είναι όλες γνήσιες Εκκλησίες». Μια απ’ αυτές τις 348 γνήσιες Εκκλησίες είναι και η Ορθόδοξη Εκκλησία. Έτσι:

1^ο. Τον Παπισμό οι οικουμενιστές τον ονομάζουν «αδελφή Εκκλησία» και τον, κατά τον άγιο Πολύκαρπο «πρωτότοκο του Σατανά, Πάπα» τον αποκαλούν «άγιο αδελφό». Και ας στερείται τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και ας βρίσκεται κάτω από τα αναθέματα των αγίων Πατέρων και τις καταδικαστικές αποφάσεις τόσων Συνόδων (π.χ. 879).

2^ο. Σε ότι αφορά τώρα τον Προτεσταντισμό αυτός αποτελεί, κατά τους Οικουμενιστές, ισόκυρη, με την Ορθοδοξία, Εκκλησία. Και ας είναι αρνητές της ιερής Παράδοσης, εικονομάχοι, αρνητές των αγίων, αρνητές της αειπαρθενίας της Θεοτόκου, αρνητές των 5 εκ των 7 μυστηρίων. Ας δηλώνει ο 1 στους 6 λεγόμενος επίσκοπός τους άθεος και ομοφυλόφιλος (Αγγλικανός).

3^ο. Σε ότι αφορά τους Μονοφυσίτες τους αναγνωρίζουν ως Ορθόδοξους. Και έρχεται να απαντήσει ο Γέροντας Παΐσιος με απορία και θλίψη  «Τους αιρεσιάρχες των αντιχαλκηδονίων Μονοφυσιτών τόσοι Άγιοι Πατέρες που είχαν θείο φωτισμό και ήταν σύγχρονοί τους δεν τους κατάλαβαν, τους παρεξήγησαν και ερχόμαστε εμείς μετά από τόσους αιώνες να διορθώσουμε τους Αγίους Πατέρες; Αλλά και το θαύμα της Αγίας Ευφημίας δεν το υπολογίζουν; Και αυτή παρεξήγησε τον τόμο των αιρετικών;». Και καταλήγει ο σύγχρονος άγιος μας: «Η Εκκλησία δεν είναι καράβι του κάθε επισκόπου να κάνει ότι θέλει».

Θα αναρωτηθήκατε ίσως! Μα ολόκληρη η Ορθόδοξη Εκκλησία προσδέθηκε στο άρμα του Οικουμενισμού; Όλοι οι επίσκοποι γίνανε «ληστές της θείας διδασκαλίας» και φερέφωνα της οικουμενιστικής αλητείας; Η αλήθεια είναι πως, 5-6 επίσκοποι και λίγοι ακόμη λόγιοι ιερωμένοι και λαϊκοί, είναι αυτοί που σταθερά στηλιτεύουν τις παρεκτροπές των Οικουμενιστών και αποτελούν γνησίους διαδόχους των Πατέρων των Οικουμενικών Συνόδων. Αυτοί, όμως χαρακτηρίζονται από τους Οικουμενιστές ως: «γραφικοί», «φανατικοί», «ψυχικά διαταραγμένοι», κ.α. Απαξιώνονται και διώκονται ποικιλοτρόπως. Αρκεί να αναφέρω το όνομα του Ρωμανίδη, του πατέρα Μεταλληνού, του παπα Θόδωρου Ζήση και του γιού του μοναχού. Μα κυρίως το όνομα του Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Και θα ξαναρωτήσετε εύλογα: Ποια πρέπει να είναι η στάση όλων ημών των αντι-οικουμενιστών απέναντι στους Οικουμενιστές Πατριάρχες, επισκόπους, ιερείς, ακαδημαϊκούς θεολόγους, κ.α.;

Αυτό ακριβώς το ερώτημα είναι που προκαλεί βαθειά ανησυχία στο υποψιασμένο χριστεπώνυμο πλήρωμα και που προδιαγράφει ζοφερό το μέλλον της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με ενδεχόμενη νέα διάσπαση στους κόλπους της. Αυτό το ερώτημα περιμένω εναγωνίως να απαντήσει ο φίλος συγγραφέας κ. Ρίζος Ιωάννης στο δεύτερο μέρος του έργου του που θα αναφέρεται στην «αποτείχιση», όπως με πληροφόρησε. Είμαι σε θέση, ωστόσο, να σας πληροφορήσω ότι:

1^ο. Ήδη μια μερίδα ζηλωτών Ορθοδόξων πιστών αποκόπτεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας και προσχωρεί σε διάφορες παλαιοημερολογίτικες ομάδες.

2^ο. Υπάρχουν ιερωμένοι που αρνούνται να κοινωνήσουν όσους συνεχίζουν να λαμβάνουν τη Θεία Κοινωνία από τους Οικουμενιστές επισκόπους και ιερείς (π.χ. Αρχιμ. Ευθύμιος Τρικαμηνάς).

3^ο. Υπάρχουν άλλοι, όπως ο Πειραιώς κ. Σεραφείμ, που προτείνει: «Όσες αιρετικές δοξασίες και να διαπιστώσουμε να διδάσκουν και να εφαρμόζουν εντός του ορθόδοξου χώρου οι παναιρετικοί Οικουμενιστές («Ορθόδοξοι Πατριάρχες», «επίσκοποι» και λαϊκοί ακαδημαϊκοί «θεολόγοι») εμείς θα συνεχίσουμε να κοινωνούμε μαζί τους έως τη στιγμή που θα προχωρήσουν στο κοινό Ποτήριο».

Σας πληροφορώ, φίλοι μου, πως είναι κοντά η ώρα που οι Οικουμενιστές θα φτάσουν στο «κοινό ποτήριο» με τις προαναφερθείσες αιρέσεις. Η ένωση με τον Παπισμό σε επίπεδο ηγεσίας ήδη έχει γίνει και απομένει το «κοινό ποτήριο» και η κατάλληλη στιγμή που θα είναι βέβαιο πως ο λαός δεν θα αντιδράσει. Να, λοιπόν, γιατί εξεδήλωσα βαθιά ανησυχία για τη διαφαινόμενη σύγκρουση στους κόλπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

4^ο. Η ταπεινή μου άποψη είναι πως δεν πρέπει με κανένα τρόπο να εγκαταλείψουμε το σκάφος της Εκκλησίας μας, αφήνοντάς το στα χέρια των Οικουμενιστών. Και θα οδηγηθούμε μαζί τους στα βράχια; Ας ευχηθούμε να μην αφήσει ο «Καπετάνιος» του πλοίου, που λέγεται Εκκλησία, το τιμόνι του πλοίου του στους πειρατές Οικουμενιστές.

5^ο. Νομοκανονικά δεν υπάρχει πατερική θέση που να βοηθά σε λύση του προβλήματος;

Ο Οικουμενισμός εμπίπτει στην περίπτωση του ΙΕ΄ κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, που καταδίκασε τις κακοδοξίες του Ωριγένη, ως «κατεγνωσμένη αίρεση». Αυτός ο κανόνας επιτρέπει στον ιερέα να διακόψει το μνημόσυνο του αιρετικού ανωτέρου και στον πιστό λαϊκό επιτρέπει να αποτειχιστεί, δηλαδή να διακόψει κάθε εκκλησιαστική σχέση με τον αιρετικό ποιμένα. Όμως, και αυτή η θέση, υποδηλώνει αναπόφευκτη ρήξη στους κόλπους της Εκκλησίας μας.

Όλα αυτά, όπως αντιλαμβάνεστε φίλοι μου, χαροποιούν αφάνταστα το Βατικανό, το οποίο, εδώ και 1000 χρόνια, δεν έπαψε ποτέ να αναζητά διαβολικούς τρόπους για να διαλύσει την Ορθοδοξία. Άλλοτε, στην ιστορία, γίνεται Λύκος και άλλοτε Λύκος με δέρμα προβάτου, όπως στις μέρες μας. Πάντοτε όμως, Λύκος. Στις μέρες μας οι «Δαναοί» του Βατικανού «φέροντες δώρα» θα αλώσουν την Ορθοδοξία μας, ευκολότερα και ανωδυνότερα γι’ αυτού, απ’ ότι με τη χιλιετή βία.

Έτσι, αφειδώς στις μέρες μας χορηγούν υποτροφίες σε Ορθοδόξους θεολόγους και Μητροπολίτες ώστε να σπουδάσουν σε παπικά πανεπιστήμια και να γίνουν γέφυρες «αλληλοκατανόησης» όπως λένε. Σπουδαγμένος στο Βατικανό μας ήρθε ως πανεπιστημιακός δάσκαλος αλλά και επίσκοπος Μεσσηνίας ο κ. Χρυσόστομος Σαββάτος, όπως και πολλοί άλλοι σαν αυτόν. Από το Βατικανό πήρε το διδακτορικό δίπλωμά του και ο κ. Βαρθολομαίος. Σημειωτέον ότι η διατριβή του σχετιζόταν με τους κανόνες της Εκκλησίας μας. Θαυμάστε τη συμπερασματική του πρόταση περί των Αγίων Κανόνων της Εκκλησίας μας: «Άλλοι εξ αυτών πρέπει να τροποποιηθούν, άλλοι να συγχωνευθούν, άλλοι να συντμηθούν και άλλοι να καταργηθούν, ίσως καθ’ ολοκληρίαν»!!! Τι να σχολιάσει κανείς;

Ας έλθουμε τέλος και στην «καταβομβαρδισμένη εμπόλεμη ζώνη της παιδείας», που δεν μπορούσε να μείνει αλώβητη από τη λαίλαπα των Βησσαριώνων της Ορθοδοξίας  και αυτή.

Προσέξτε τούτο φίλοι μου. Οι Ακαδημίες Βόλου και Κρήτης αποτελούν τα εργαστήρια παρασκευής μιας μεταλλαγμένης θεολογίας. Αποτελούν τα φυτώρια παραγωγής μεταλλαγμένων στελεχών που προωθούνται σε καίρια πόστα της Εκκλησίας και της Ελληνικής Εκπαίδευσης, όπως ομολογείται και από το Αντι-ΠΕΘ σωματείο τους, το ονομαζόμενο «Καιρός». Τέτοια στελέχη χρησιμοποίησε η κ. Διαμαντοπούλου  ως υπεύθυνα του μαθήματος των Θρησκευτικών στην Α’/θμια και Β΄/βάθμια Εκπαίδευση. Αυτά τα στελέχη είχα καταγγείλει σε άρθρο μου στην «Κοινωνία», «για ενδοτισμό, για υποτέλεια, για ύποπτες σχέσεις και συναλλαγές με αυτούς που απεργάζονται την εκρίζωση των θεμελίων της Ελληνορθόδοξης Παιδείας και του Γένους μας». Περιμένω ακόμη απάντηση, από το 2007. Αυτοί οι εκπαιδευτικοί ολετήρες (=καταστροφείς) βάλθηκαν να κάνουν τα παιδιά μας να μισήσουν το Θεό, το θεολόγο δάσκαλο και το μάθημα των Θρησκευτικών.

Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς το γεγονός:

1^ο. Της μη αλλαγής των σχολικών εγχειριδίων του Λυκείου, επί τόσα χρόνια, και με διαπιστωμένη την προβληματικότητά τους σε πολλά;

2^ο. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς την υπερβολική εξεταστέα ύλη της Α΄ Λυκείου, κατά το σχολικό έτος 2013-2014;

Εξ αυτού δε του θέματος οι μαθητές και οι γονείς τους είδαν το μάθημα των Θρησκευτικών ως εφιάλτη και έσπευσαν εναγωνίως αναζητώντας τρόπους απαλλαγής των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών. Και το πραγματοποίησαν, σε πολλά σχολεία της χώρας, εκμεταλλευόμενοι και την, σκόπιμα, προβληματική νομοθεσία. Για το σχολικό έτος 2014-2015 ανακοινώθηκε μείωση της εξεταστέας και διδακτέας ύλης. Ωστόσο, η μειωθείσα ύλη του μαθήματος των Θρησκευτικών της Α΄ Λυκείου, αφορά στα μαθήματα: 39. Οι αιρέσεις του 20^ου αιώνα, 36. Ο Σατανισμός, 38. Η Μασονία, 41. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά κ.α.

Η μασονία αποτελεί το φοβερότερο καρκίνωμα μέσα στον κρατικό οργανισμό. Το βαρύ πυροβολικό των σκοτεινών σιωνιστικών κύκλων στον αγώνα υποδούλωσης των εθνών της γης.

Οι Γιαχωβάδες αποτελούν το άθροισμα όλων των αιρέσεων. Είναι οι «λύκοι βαρείς» (Πραξ. κ΄, 29) που με τα φαρμακερά τους νύχια ξεσκίζουν τις σάρκες του Ορθοδόξου λαού και του Ένθους μας.

Και ερωτούμε με αγανάκτηση!

- Ποίοι είστε εσείς που αποφασίσατε να βυθίσετε τα παιδιά μας στην άγνοια για τους επικινδυνότερους εχθρούς της ελληνορθόδοξης παιδείας και του Γένους μας;

- Ποίοι είστε εσείς που, καλυμμένοι πίσω από τον εθνοκαταστροφικό «αντιρατσιστικό σας νόμο» - τον ρατσιστικό σε βάρος των Ελλήνων μόνο – απειλείτε να εξοντώσετε τους αγωνιστές Ορθόδοξους θεολόγους και πιστούς και να αφήσετε το λαό μας βορρά των «βαρέων λύκων»;

- Ποίοι είστε εσείς που μας απαγορεύετε να πληροφορήσουμε τη νεολαία μας, τη δύναμη και την πνοή του Γένους μας, για όλες αυτές τις σκοτεινές δυνάμεις που, δια ζώσης και εντύπων, υβρίζουν το Χριστό, το Σταυρό, τον Ορθόδοξο κλήρο, το Έθνος, τη Σημαία, τον εθνικό μας ύμνο και όλα όσα συνθέτουν την πατρίδα και την Ορθοδοξία μας; 

Σ’ αυτό το σημείο επιτρέψτε μου να αναφερθώ και στα ιδιωτικά σχολεία. Τα τελευταία χρόνια –και σε όλα τα δημόσια σχολεία-  ενεργούμε σε όλα τα σοβαρά εκπαιδευτικά ζητήματα με γνώμονα τις εφαρμοζόμενες πρακτικές στα ιδιωτικά σχολεία. Τα ιδιωτικά σχολεία ανθούν και τα δικά μας φυλλοροούν χωρίς κανένας παράγοντας ή στέλεχος της Δημόσιας Εκπαίδευσης να τολμά να θίξει, έστω, τις εγκληματικές αυθαιρεσίες που συντελούνται στα ιδιωτικά ονομαζόμενα εκπαιδευτήρια. Και μέσα σ’ όλα αυτά έρχεται και η αξιολόγηση.

Η παγκόσμια ελίτ και τα οικουμενιστικά φερέφωνά της και με την αξιολόγηση -όχι πως είμαι αντίθετος μ’ αυτή-  αλλά, δι’ αυτής, στοχεύουν στο να ενσπείρουν το φόβο μιας ενδεχόμενης απόλυσης, τη σύγχυση, την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια. Στόχος τους είναι η ελαχιστοποίηση -και στον εκπαιδευτικό χώρο- των λαϊκών αντιδράσεων, το «νανούρισμα» των συνειδήσεων και η παιδαγωγία στην εκκοσμίκευση και τον ατομισμό. Τίποτε, τα παγκοσμιοποιημένα κτήνη, δεν αφήνουν στην «τύχη», δηλαδή στα χέρια του Θεού, κατά την Ορθόδοξη πίστη. Το ανθρώπινο πρόσωπο, ως εικόνα του Θεού θα πρέπει να εξαφανιστεί ώστε αποκομμένος ο άνθρωπος αναγκαστικά και εθελοντικά από τη ζωηφόρο βοήθεια και σωτηρία του εν Τριάδι Θεού, να γίνει χρήσιμος «χαζοχαρούμενος» στην παγκόσμια φυλακή. Ο Έλληνας Ορθόδοξος πρέπει παντοιοτρόπως να αλυσοδεθεί για να μη κινδυνεύει μελλοντικά το παγκόσμιο σύστημα από τις «αναρχικές» ορθόδοξες αντιλήψεις.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Η παιδεία στον τόπο μας όχι μόνο έχει τελειώσει, αλλά γίνεται και επικίνδυνη για τους τροφίμους της. Τα παιδιά μας στο διαδίκτυο γράφουν με λατινικούς χαρακτήρες γιατί δεν γνωρίζουν τη γλώσσα τους. Το Ευαγγέλιο προτρέπει να μεγαλώνουν τα παιδιά μας «σοφία, ηλικία και χάριτι». Αυτά μεγαλώνουν μόνο «ηλικία». Το «σοφία και χάριτι» πάνε σχολικό περίπατο. Και αυτό είναι το δράμα τους, αλλά και το δράμα της χώρας μας. Το μόνο; Όχι! Το σημαντικότερο; Ίσως!

Σχολιασμός των αποτελεσμάτων της παρέμβασής μας στη Σύναξη των Θεολόγων του Ν.Ιωαννίνων

α. Οι Συνάδελφοι επικρότησαν ενθουσιωδώς τα όσα ειπώθηκαν.

β. Ένας μόνο συνάδελφος διαφοροποιήθηκε ως εξής: «Δεν πρέπει να συνομωσιολογούμε και να τοποθετούμεθα ακραία! Προσωπικά, είπε, επιλέγω τη μέση οδό».

Απάντηση στα περί «μέσης οδού» και… «κλάδων»

1^ο. Άλλο, φίλοι μου, είναι η μέση οδός και άλλο η μέση επί της οδού. Ο βαδίζων στο μέσον της οδού θα συνθλιβεί πρώτος από την ξέφρενη πορεία του οικουμενιστικού οχήματος. Οι βαδίζοντες στα άκρα της οδού διατρέχουν μόνο τον κίνδυνο να χτυπηθούν από κάποιον καθρέφτη του οχήματος. Εκτός… αν το όχημα εκτροχιαστεί και συμπαρασυρθούν όλοι στην άβυσσο. Αλλά και πάλι: Υπάρχει η άβυσσος της κολάσεως και η «άβυσσος» της αγάπης του Θεού!

2^ο. Αποτελεί ευαγγελική εκτροπή το «δυσί κυρίοις δουλεύειν». Ο Χριστός – κατά τον Κίρκεγκωρ- ζητάει από εμάς: «Ή όλα ή τίποτε». Ή, λοιπόν, και με τα δύο πόδια στο Μαμωνά ή και με τα δύο πόδια στο Χριστό. Όχι με το ένα από εδώ και το άλλο πόδι απ’ εκεί. Θα ξεριζωθούν!

3^ο. Κατά το Μέγα Βασίλειο: «Τον… και για τα καλώς έχοντα και για τα κακώς έχοντα καλώς λέγειν, ου φίλου αλλ’ απατεώνος και είρωνος». Όποιος λέει μπράβο και στους Οικουμενιστές και στους μη, τότε κάποιον κοροϊδεύει και κάποιον κολακεύει.

4^ο.Κατά το Χρυσόστομο: «όταν κάποιος αδικεί και δεν τον εμποδίζεις, είσαι συνένοχος στην αδικία». Οι Οικουμενιστές αδικούν το Χριστό και τους αγίους Πατέρες. Η σιωπή αποτελεί ενοχή.

ΠΗΓΗ: http://thriskeftika.blogspot.gr/2014/10/blog-post_30.html