Να μην απελπίζεται κανένας, ουδέποτε, για οτιδήποτε.

^{Ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοσις μέρους τοῦ περὶ Μετανοίας Λόγου,}

^{ἐκ τοῦ ἀποδιδομένου εἰς τὸν Ἅγιον Ἀμφιλόχιον, Ἐπίσκοπον Ἰκονίου.}

^{«Δεῦτε πρός με πᾶντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι,}

^{κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς» (Ματθ. 11, 28).}

Ἀντὶ προλόγου

Ὁ θεοχειροτόνητος ἐπίσκοπος Ἰκονίου Ἅγιος Ἀμφιλόχιος, ἐξάδελφος Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, μαθητής καὶ φίλος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, εἰς τὸν «Περὶ μετανοίας» ἐπιγραφόμενον εἰς αὐτὸν Λόγον του, μεταξὺ ἄλλων περὶ μετανοίας φιλανθρώπων διηγήσεων, ἀναφέρει καὶ τὸ ἀκόλουθον παράδοξον περιστατικόν.
«Βούλομαι δὲ καὶ ἑτέραν ἀφήγησιν, ὦ φίλοι, ὠφέλιμον οὖσαν ὑμῖν διηγήσασθαι, δεικνύουσαν καθαρῶς Θεὸν μηδένα ἀποστρέφεσθαι τῶν προσπελαζόντων αὐτῷ. Καὶ τοῦτο... ἀπὸ τῆς βίβλου τῶν Πατέρων πειράσομαι διηγήσασθαι».
-Θέλω, ὦ φίλοι, λέγει, νὰ σᾶς διηγηθῶ καὶ μίαν ἄλλην ὠφέλιμον διήγησιν ἡ ὁποία φανερώνει πολὺ καθαρὰ ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἀποστρέφεται κανένα ἀπὸ ὅσους θέλουν διὰ μετανοίας νὰ τὸν πλησιάσουν, μὲ σκοπὸν νὰ σωθοῦν. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἀνασύρω ἀπὸ τὴν βίβλο τῶν πατερικῶν διηγήσεων.
Διηγεῖται λοιπὸν ὁ Ἅγιος καὶ τὸ ἀπροσδόκητον αὐτὸ γεγονός, ὡς

Η Οικουμενιστική ανοχή κάνει το ...θαύμα της: «ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ» ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

   Η ιστορία όταν επιλαμβάνεται είναι ή φάρσα ή τραγωδία. Στην δεομένη περίπτωση είναι κατάρρευση όλων των εννοιών, είναι κατάρρευση της ίδιας της χώρας.

Ποιος το φαντάζονταν την δεκαετία του εξήντα ότι μετά από πενήντα χρόνια όσα τότε φοβόσουν να δηλώσεις ότι είσαι γιατί θα φακελωθείς, γιατί θα σε στήσουν σε μια γωνιά οι μπάτσοι και θα σε ξυλοφορτώσουν, θα επαναλαμβάνονταν σήμερα αλλά από την αντίστροφη πλευρά.

Όποτε γίνονταν τότε εκδήλωση της ΕΔΑ, δηλαδή της αριστεράς, υπήρχε και η αντιδιαδήλωση των τραμπούκων του ακροδεξιού παρακράτους. Σε μια τέτοια κατάσταση δολοφονήθηκε ο Λαμπράκης.

Σήμερα το σενάριο επαναλαμβάνεται στην αντίστροφη του έκδοση και ενώ φαίνεται σα γελοία φάρσα, έχει θλιβερές συνέπειες.

Οι σημερινοί νεοέλληνες οι περισσότεροι δεν θυμούνται την χούντα και την εποχή εκείνη. 

Οι σημερινοί νέοι δεν έχουν ιδεολογία γιατί τους έχουν εκπαιδεύσει να είναι καταναλωτές-κομπιούτερ, μονάδες που ζουν στο facebook και συχνά τους πνίγει η μοναξιά ενώ ακόμα και τα όποια θρησκευτικά πιστεύω τους έχουν γελοιοποιηθεί μέσω της τηλεοπτικής δικτατορίας. Γι αυτό και τα βίαια ξεσπάσματα άνευ ουσιαστικού περιεχομένου, παρά μόνο με στόχο την καταστροφή σε ότι βρουν μπροστά τους.

Πως θα είναι το αύριο σε όλο αυτό τον κυκεώνα!

Θα υπάρχει αύριο αυτή η χώρα? Θα βρεθούν κάποιοι να μπορέσουν να αντισταθούν χωρίς να πουλάνε πατριωτισμό για προσωπικά κέρδη ?

Ιδού το ερώτημα.

ΥΓ. ένας πολύτεκνος οικογενειάρχης, ιατρός, καθώς προσερχόταν στην συγκέντρωση, «Όχι στην Ισλαμοποίηση της Ελλάδας» την Κυριακη 27/3 στον Λευκό Πύργο Θεσσαλονίκης για να εκφωνήσει λόγο, δέχθηκε απρόκλητα βίαια χτυπήματα στο κεφάλι και σε όλο του το σώμα από αναρχικούς, επιπλέον τον λήστεψαν, του πήραν το πορτοφόλι και το κινητό…

Αυτό λέγεται φασισμός… δημοκρατία…ρατσισμός… τι άλλο ???

Απαντήστε!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr 

"Ο αντιπαπικός Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και το φιλοπαπικό παράληρημα των οικουμενιστών"!

 "Ο αντιπαπικός  Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

και το φιλοπαπικό παράληρημα

των οικουμενιστών"!

Πρωτοπρ. π. Άγγελος Αγγελακόπουλος

εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς

Πολύ εύστοχα και θεόπνευστα η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική, Ορθόδοξος Εκκλησία μας προβάλει την Β΄ Κυριακή των Νηστειών, για δεύτερη φορά την μορφή του εν αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, του κήρυκος της Χάριτος και θεατού του ακτίστου Φωτός. Πρώτη φορά η μνήμη του, η κοίμησή του εορτάζεται στις 14 Νοεμβρίου.

Την τοποθέτησε, μάλιστα, μετά την Κυριακή της Ορθοδοξίας, γιατί, κατά κάποιο τρόπο, αυτή η Κυριακή είναι η δεύτερη Κυριακή της Ορθοδοξίας. Και εάν θέλαμε πολύ περιληπτικά να διευκρινίσουμε για ποιόν λόγο η Εκκλησία μας τοποθέτησε αυτή την δεύτερη Κυριακή της Ορθοδοξίας, μπορούμε να πούμε ότι την προηγουμένη Κυριακή, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Εκκλησία μας απέφυγε τον κίνδυνο του εξανατολισμού, δηλ. των αιρέσεων από την Ανατολή, από ιουδαϊκές και ισλαμικές επιρροές.

Είναι γνωστό ότι η αίρεση της εικονομαχίας είχε τις ρίζες της στον Ισλαμισμό και τον Ιουδαϊσμό, οι οποίες είναι ανεικονικές θρησκείες, δηλ. δεν έχουν εικόνες. Και αυτή τη μανία τους εναντίον των αγίων εικόνων προσπάθησαν να την περάσουν και μέσα στην πίστη μας, την αγία Ορθοδοξία.

Όμως, οι άγιοι Πατέρες, αγωνιζόμενοι εναντίον των χριστιανοκατηγόρων εικονομάχων, το απέτρεψαν αυτό και έτσι αποφεύχθηκε ο εξανατολισμός της Ορθοδοξίας, δηλ. το να μας παρασύρει η Ανατολή, οι Μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι.

Με την δεύτερη Κυριακή της Ορθοδοξίας και με τους ησυχαστικές συνόδους του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά τον 14ο αιώ., οι οποίες αποτελούν την Θ΄ Οικουμενική Σύνοδο, αποφεύχθηκε τώρα όχι ο εξανατολισμός, αλλά ο εκδυτικισμός, ο εκλατινισμός, η φραγκοποίηση της Ορθοδοξίας, τον οποίο εκπροσωπούσε ο εκ της Δύσεως ερχόμενος, επηρμένος, υπερήφανος, αιρετικός και αναθεματισμένος από την Εκκλησία μας, διά του Συνοδικού της Ορθοδοξίας, Βαρλαάμ ο Καλαβρός.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο οποίος μαζί με τον Μ. Φώτιο Κων/λεως και τον άγιο Μάρκο Εφέσου τον Ευγενικό αποτελούν τους νέους τρεις Ιεράρχες, τους ονομαζομένους αντίπαπες και παπομάστιγες, ήλεγξε σφοδρότατα και αυστηρότατα στο πρόσωπο του Βαρλαάμ την παναίρεση του Παπισμού και όλες τις καινοτομίες, τους νεωτερισμούς, τις παραχαράξεις, τις διαστρεβλώσεις και αιρέσεις της Δύσεως επί της άπαξ παραδοθείσης πίστεως. Γι’αυτό καί μέχρι τις ημέρες μας οι αιρετικοί Λατίνοι αποστρέφονται και μισούν τον άγιο Γρηγόριο˙ δεν τον θεωρούν άγιο, αλλά αντιθέτως «αιρετικό»!!! Φρίττουν και τρέμουν μόνο στο άκουσμα του αγίου ονόματός του!

Στο έργο του «Λόγος αποδεικτικός περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος» λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς˙ «Πάλιν ο δεινός και αρχέκακος όφις την εαυτού κεφαλήν καθ’ ημών διαίρων, υποψυθιρίζει τα της αληθείας αντίθετα»[1]. «Πάλι ο πρωταίτιος του κακού όφις, ο διάβολος, σηκώνοντας την κεφαλή του εναντίον μας, υποψυθιρίζει τα αντίθετα προς την αλήθεία».

Και παρακάτω, αφού λέει ότι αυτός ο διάβολος είναι, που παρεκίνησε τους Αρείους, τους Απολλιναρίους, τους Ευνομοίους και Μακεδονίους και πολλούς ετέρους αιρετικούς, «ούτος τοίνυν ο νοητός και διά τούτο μάλλον επάρατος όφις, το πρώτον και μέσον και τελευταίον κακόν», «αυτός, λοιπόν, ο νοερός και γι’αυτό περισσότερο καταραμένος διάβολος, που είναι το πρώτο και μεσαίο και το τελευταίο κακό», «μηδαμώς επιλελησμένος της οικείας κακοτεχνίας», «δεν ξέχασε καθόλου την κακοτεχνία του, το κακό έργο του», «διά των αυτώ πειθηνίων Λατίνων, περί Θεου καινάς εισφέρει φωνάς»[2], «με τους λατίνους, που είναι πειθήνια όργανά του, εισαγάγει καινούργιες φωνές σχετικά με τον Θεό».

Ήδη ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει αυτό, που αργότερα θα πει ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ότι ο πάπας είναι αντίχριστος. «Τον πάπα να καταράσθε, γιατί αυτός θα είναι η αιτία όλων των κακών (της Ορθοδόξου πίστεως)».

Στη συνέχεια ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αναφερόμενος στην βλάσφημη διδασκαλία του

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Γιά τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ

«Ἀλλοίμονο στόν καιρὸν ἐκεῖνο πού δέν σὲ ἀγαποῦσα», λέγει κάπου πρὸς τὸν Θεό, φλεγόμενος ἀπὸ ἔρωτα, ὁ ἅγιος Αὐγουστῖνος. Ἐγὼ δὲ μεταβάλλοντας ἐλαφρῶς τὸν λόγο, θὰ ἔλεγα ἀναλόγως: ἀλλοίμονο στόν καιρὸν ἐκεῖνο πού δέν εἶχαν ἐκδοθῇ διὰ τοῦ τύπου τὰ πάνσοφα καὶ θαυμαστὰ καὶ θεόβροντα συγγράμματα τοῦ μεγάλου φωστῆρος τῆς Θεσσαλονίκης Γρηγορίου. Ἂς χαθῆ ὁ φθόνος! Μᾶλλον δὲ ὁ πατὴρ τοῦ φθόνου, ὁ ὁποῖος ἄφησε τὰ συγγράμματα αὐτὰ κάπου τέσσερις αἰῶνες καὶ πλέον μέσα στό σκότος, παραπεταμένα σὲ μίαν ἄκρη, καὶ μόλις νά σωθοῦν ἀπὸ τὴν

ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΣΤΑΥΡΩΣΑΝ ΠΑΠΙΚΟ ΙΕΡΕΑ! "Κατέβη ο διάβολος προς υμάς έχων θυμόν μέγαν, ειδώς ότι ολίγον καιρόν έχει"! (Άποκ. 12, 12)

Πηγή καὶ βίντεο εδώ

Φρίκη στην Υεμένη:

Τζιχαντιστές σταύρωσαν Ιερέα

Ο Περγάμου Ιωάννης μνημόνευσε τον Πάπα;

Πηγή: http://katanixis.blogspot.gr/2016/03/blog-post_716.html 

Δέος και σοκ προκάλεσαν οι πληροφορίες που έφτασαν στο EKKΛΗΣΙΑ ONLINE ότι ο Φαναριώτης Ιεράρχης Περγάμου Ιωάννης μνημόνευσε στην Αγία Προσκομιδή-δίπτυχα τον Πάπα Φραγκίσκο

''Αυτό έγινε στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής στο κέντρο της Αθήνας'',όπως μας είπε κληρικός που τον άκουσε ...εξεπλάγη και απομακρύνθηκε από το σημείο....

Αν ισχύει αυτό...τότε...!

ekklisiaonline.gr

Κελλιά και Σκήτες στο Άγιον Όρος δεν μνημονεύουν τον Βαρθολομαίο

Σε δεκάδες κελλιά και Σκήτες κυρίως στην ευρύτερη περιοχή της Ιερών Μονών Μεγίστης Λαύρας και Αγίου Παύλου ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος δεν μνημονεύεται από τους πατέρες εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα.

  Βοά το Άγιον Όρος αλλά για ευνόητους λόγους διατηρείται σιωπή μήπως και μεταπειστούν οι μοναχοί που αρνούνται κατηγορηματικά το μνημόσυνο στον κ. Βαρθολομαίο, τονίζει στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Ιεράρχης που επισκέπτεται τον Αθωνα.

    Μοναχοί από την περιοχή της ερήμου του Αθωνα που μίλησαν στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ διευκρινίζουν ότι οι αρνητές της μνημόνευσης δεν είναι ζηλωτές.

    Μάλιστα στα πρόθυρα διακοπής του μνημοσύνου είναι και Ιερά Μονή.

   Αιτία όπως υπογραμμίζουν οι μοναχοί είναι η τακτική του κ. Βαρθολομαίου σε σχέση με την οικουμενιστική δράση του με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

    Θα επανέλθουμε...

Πηγή 

Πορίσματα καταδικαστικά όχι μόνο των Οικουμενιστών, αλλά και των Αντι-Οικουμενιστών!

Πορίσματα – Ψήφισμα

Θεολογικής- Επιστημονικής Ημερίδος με θέμα: "Αγία και Μεγάλη Σύνοδος" Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες.

  Μὲ τὰ «Πορίσματα», ἀντι-Οικουμενιστὲς Πατέρες καὶ ἀδελφοί, συνειδητοποιεῖτε ὅτι καταδικάζετε τοὺς ἑαυτούς σας;

   Συνειδητοποιεῖτε ὅτι μὲ ὅλα ὅσα καταγγέλλετε, ἀποδεικνύεται ὅτι οἱ προετοιμάζοντες και –ἐν μέρει– οἱ συγκροτοῦντες τὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο εἶναι ψευδοποιμένες καὶ ὅτι κινοῦνται μὲ ἀποδεδειγμένη δολιότητα κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας; (σύμφωνα μὲ τὰ δικά σας Πορίσματα). Κι ὅμως μὲ αὐτοὺς ἐσεῖς κοινωνεῖτε, τοὺς τιμᾶτε καὶ τοὺς μνημονεύετε;

  Ἀλήθεια, σὲ ποιά ἄλλη ἐκκλησιαστικὴ περίοδο, οἱ Πατέρες ποὺ κατήγγειλαν τὴν αἵρεση, ταυτόχρονα κοινωνοῦσαν καὶ μνημόνευαν τοὺς καταγγελλόμενους ψευδοποιμένες;

  Οὐσιαστικά, κρίνετε ὡς μὴ Ὀρθόδοξη τὴν αὐτοσυνειδησία τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ ἡ παρακάτω πρόταση τῶν «Πορισμάτων» σας, δὲν ἀποδεικνύει ὅτι καὶ ἡ δική σας ἐκκλησιολογικὴ αὐτοσυνειδησία πάσχει, ἀφοῦ ὅλοι ἀνήκετε στὸ Π.Σ.Ε.; Γράφετε στὴν §8 τῶν «Πορισμάτων» σας:

«Η ένταξη της Ορθοδόξου Εκκλησίας σ’ έναν οργανισμό που εμφανίζεται ως υπερεκκλησία και η συνύπαρξη και συνεργασία της με την αίρεση συνιστά παραβίαση της κανονικής τάξεώς της και αθέτηση της εκκλησιολογικής αυτοσυνειδησίας της.

    Ἀλήθεια! Μήπως τὰ δικά σας «Πορίσματα» καταδικάζουν ὄχι μόνο τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές, ἀλλὰ καὶ ἐσᾶς τοὺς Ἀντι-Οἰκουμενιστές;

Πορίσματα – Ψήφισμα

Θεολογικής- Επιστημονικής Ημερίδος με θέμα: "Αγία και Μεγάλη Σύνοδος" Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες.

  Με τη Χάρη και την ευλογία του Αγίου Τριαδικού Θεού, σήμερα Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016, πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη», στο Νέο Φάληρο Πειραιώς, Θεολογική - Επιστημονική Ημερίδα, με θέμα: «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ: Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες». 

Την διοργάνωση, την οποία πραγματοποίησαν οι Ιερές Μητροπόλεις Γλυφάδας, Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Κυθήρων και Πειραιώς, καθώς και η Σύναξις Κληρικών και Μοναχών, ετίμησαν με την παρουσία τους σεβασμιώτατοι Αρχιερείς, Καθηγούμενοι και Γερόντισσες Ιερών Μονών, αγιορείτες Πατέρες, κληρικοί, πρόεδροι χριστιανικών Σωματείων και Οργανώσεων, Καθηγητές Θεολογικών Σχολών και Θεολόγοι και γύρω στους χίλιους πιστούς. Την Ημερίδα διοργάνωσε πενταμελής Επιστημονική  Επιτροπή: α) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, β) ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομ. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, γ) ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, Ομ. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. δ) ο Αρχιμανδρίτης π. Αθανάσιος Αναστασίου, Προηγούμενος της Ι. Μονής του Μεγάλου Μετεώρου, και ε) ο κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, Καθηγητής της Δογματικής της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. Στην Ημερίδα παρέστη και απηύθυνε χαιρετισμό ο Επίσκοπος Μπαντσέν κ. Λογγίνος της Ουκρανικής Εκκλησίας και ο προϊστάμενος της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας αγίου Όρους π. Σάββας. Επίσης ο Μητροπολίτης Λόσετς της Βουλγαρικής Εκκλησίας κ. Γαβριήλ εκπροσωπήθηκε από τον π. Ματθαίο Βουλκανέσκου, κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, ο οποίος και ανέγνωσε τον χαιρετισμό του.

Το γενικό θέμα της Ημερίδος αναπτύχθηκε σε τέσσερις Συνεδρίες από τους εισηγητές: τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ, Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεον, Γλυφάδας κ. Παύλον, Κυθήρων κ. Σεραφείμ, και Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίαν, τους πανεπιστημιακούς καθηγητές, τον πρωτ. π. Γεώργιο Μεταλληνόν, τον πρωτ. π. Θεόδωρο Ζήση, τον κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη, τον πανοσ. αρχιμ. π. Σαράντη Σαράντο, Διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τον πανοσ. αρχιμ. π. Αθανάσιο Αναστασίου, τον πρωτ. π. Πέτρο Heers, διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., τον πρωτ. π.  Αναστάσιο Γκοτσόπουλο, Θεολόγο, (Μr. Θεολογίας), εφημέριο Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πατρών, τον πανοσ. αρχιμ. π. Παύλο Δημητρακόπουλο, Θεολόγο, (Μr. Θεολογίας), Διευθυντή του Γραφείου Αιρέσεων της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς, τον κ. Σταύρο Μποζοβίτη, Θεολόγο –Συγγραφέα, μέλος της Αδελφότητος Θεολόγων ο «Σωτήρ» και τον πρωτ. π. Άγγελο Αγγελακόπουλο, Θεολόγο, κληρικό της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς.

Από τις εισηγήσεις και τον επακολουθήσαντα διάλογο προέκυψε και εγκρίθηκε ομοφώνως το παρά κάτω Ψήφισμα-Πόρισμα:

1) Η Θεολογία της Εκκλησίας μας είναι καρπός της Θείας Αποκαλύψεως, εμπειρία της Πεντηκοστής. Δεν νοείται Εκκλησία χωρίς Θεολογία και δεν νοείται Θεολογία έξω από την Εκκλησία, την οποία εξέφρασαν οι Προφήτες, οι Απόστολοι, οι Πατέρες και οι άγιες Σύνοδοι. Όταν μια Σύνοδος δεν θεολογεί ορθοδόξως, δεν μπορεί να είναι γνήσια Ορθόδοξη Σύνοδος,

Ορθόδοξο εκκλησιαστικό ή Νεοταξίτικο Οικουμενιστικό ΗΘΟΣ;

ΔΕΥΤΕΡΟ ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ

ΠΙΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Είναι θλιβερό αλλά γεγονός  ότι παρά τον πρώτο ολίσθημα ήρθε  και το δεύτερο, δηλαδή η προσπάθεια να δικαιολογήσει το αδικαιολόγητο πρώτο.
Άλλωστε δεν περιμένανε και κάτι καλύτερο από ένα τέτοιο ιεράρχη της «αγαπητικής κάμερας» που θέλει να λέγεται αρχιεπίσκοπος και «καίγεται» για να δείξει υποτίθεται την «απλότητα» του ενώπιον μουσουλμάνων αφαιρώντας τον σταυρό από πάνω του,  άσχετα αν προσβάλλει και πληγώνει βάναυσα το ελληνορθόδοξο ποίμνιο.
Απάντηση εξέδωσε η Αρχιεπισκοπή Αθηνών για το Σταυρό Ιερώνυμου κατά την επίσκεψή του στους πρόσφυγες. Αναλυτικά αναφέρεται…
«Με αφορμή την αναπαραγωγή κυρίως στο διαδίκτυο της δήθεν είδησης ότι ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος «επέλεξε να μη φέρει σταυρό και εγκόλπιο» στο πλαίσιο της επίσκεψης αγάπης και διανομής τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες που πραγματοποίησε πρόσφατα στον Πειραιά, ώστε «να μην θίξει το θρησκευτικό συναίσθημα των μουσουλμάνων», διευκρινίζονται τα ακόλουθα:
– Είναι λυπηρό και θλιβερό ταυτόχρονα να διακινούνται με τέτοια ευκολία ως ειδήσεις επικίνδυνες και νοσηρές φαντασιώσεις και εικασίες αρρωστημένων και σκοτεινών εγκεφάλων, οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με τον Χριστιανισμό και την Εκκλησία μας.
– Σε τέτοιες μάλιστα τραγικές για κάθε εμπερίστατο και χειμαζόμενο συνάνθρωπό μας περιστάσεις, ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος βαθύτατα πιστεύει ότι η παρουσία του με το απλό ράσο του Ορθόδοξου κληρικού αρκεί για να δώσει ξεκάθαρη μαρτυρία Χριστού και Εκκλησίας. Η ποιμαντική, άλλωστε, του Ορθόδοξου παπά προς τον άνθρωπο που δοκιμάζεται, απαιτεί απλότητα και διάκριση και δεν πραγματοποιείται με την επίδειξη σε τόπους δυστυχίας των διακριτικών του αξιώματός του.
– Κατά τα λοιπά, όπως ο Αρχιεπίσκοπος επισήμανε στο πλαίσιο της
προσφώνησής του προς την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας, η σύμφωνα με την αποστολή της Εκκλησίας και τη διδασκαλία του Χριστού αρωγή προς τον εμπερίστατο πρόσφυγα συνάνθρωπό μας, ούτε καταργεί, ούτε μετακινεί στο ελάχιστο την «κόκκινη γραμμή» που είναι η πρόασπιση της εθνικής, θρησκευτικής και πολιτισμικής ταυτότητας της πατρίδας μας.»

Δεν χρειάζεται να πει κάνεις πολλά για αυτή την ανακοίνωση, (δελτίου τύπου!!!) παρά μόνο αυτό που έγραψαν πολλοί για την περίπτωση:

«Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς·  Όστις δ’ αν αρνήσηταί με έμπροσθεν των ανθρώπων, αρνήσομαι αυτόν καγώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς»

(Ματθ. ι΄ 32-33).

Όσον αφόρα τους χαρακτηρισμούς του περί αρρωστημένων και σκοτεινών εγκεφάλων οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με τον Χριστιανισμό και την Εκκλησία… αλλοίμονο σε αυτόν τον τόπο που έχει τέτοιους… «ταραγμένους» με ένδυμα ποιμένος.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Συγκέντρωση-πορεία ενάντια στην Ισλαμοποίηση της πατρίδας μας

 Κυριακή 27/3/2016.

Φωτορεπορτάζ από την συγκέντρωση-πορεία ενάντια στην Ισλαμοποίηση της πατρίδας μας

Με την βοήθεια του Θεού, η πρώτη ανοιχτή, πλήρως ακομμάτιστη, συγκέντρωση-πορεία "ενάντια στην Ισλαμοποίηση της πατρίδας μας  και την μετατροπή της σε απέραντο Hot-Spot", στην Θεσσαλονίκη, είναι γεγονός.

500-600 περίπου Ελληνες, στην συντριπτική τους πλειοψηφία νέοι-ες, σήκωσαν ψηλά την γαλανόλευκη και βροντοφώναξαν "Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ".

Νεα Ταξη

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΛΑΘΡΟ ΑΠΟ ΑΙΘΙΟΠΙΑ?

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Έχουμε λαθρό από την Μαυριτανία, Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη, Σουδάν, Σομαλία, Νιγηρία, Ιράκ, Ιράν, Συρία, Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ινδία, Μπαγκλαντές και πρόσφατα όπως αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ από Μυανμάρ και Ινδονησία.
Δεν σας πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό γιατί δεν έχουμε λαθρομετανάστες και από την Αιθιοπία που είναι στις 10 φτωχότερες χώρες του κόσμου;

Ο πληθυσμός της χώρας αυτής είναι 90.076.012 κάτοικοι, (σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2015), και οι προβλέψεις μιλούν για 92.206.005 μέχρι τέλος του 2016, γεγονός που καθιστά την Αιθιοπία την 2η σε πληθυσμό χώρα της Αφρικής μετά τη Νιγηρία. Μέσος όρος ζωής των κατοίκων της είναι τα 44 χρόνια, 43 για τους άνδρες και 45 για τις γυναίκες, (όταν στην Ευρώπη είναι σχεδόν ο διπλάσιος). Το ποσοστό ανεργίας στην χώρα είναι επισήμως το 62,9%. Επιπλέον, η χώρα αυτή έχει περάσει πολέμους, εμφύλιες συγκρούσεις και μεγάλες περιόδους λιμού.
Σύμφωνα με αυτά που μας λένε οι διάφοροι «ανθρωπιστές- αντιρατσιστές», η μετανάστευση από τις χώρες της Αφρικής στην Ευρώπη οφείλεται στην ακραία φτώχεια και τη δυστυχία. Αν, όμως,ήταν έτσι, τότε η Ευρώπη θα έπρεπε να κατακλύζεται από εκατομμύρια Αιθίοπες. Αλλά, οι εξ’ Αιθιοπίας προερχόμενοι λαθρομετανάστες είναι ελάχιστοι. Και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη…
Γιατί άραγε; Μήπως επειδή είναι η μόνη χώρα της Αφρικής που κατοικείται από χριστιανούς, (κόπτες), ενώ τα γνωστά κυκλώματα που προωθούν λαθρομετανάστες στην Ευρώπη, στέλνουν επίτηδες μόνο μουσουλμάνους, γιατί το σχέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων προβλέπει την ισλαμοποίηση της Ευρώπης;

Αυτά δεν μας τα αναφέρει κανένας. Ξυπνήστε !

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Η αδύναμη πίστη (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)

Σταχυολόγηση καί διασκευή κειμένου ἀπό τά “Πνευματικά Γυμνάσματα” τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

    Ἡ πίστη εἶναι μιά δύναμη, πού κατοικεῖ στό νοῦ καί στή θέληση. Ὁ νοῦς φωτίζεται ἀπό οὐράνιο φῶς καί κρατάει ὅσα μᾶς ἀποκαλύπτει ὁ Θεός. Ἡ θέληση πάλι παρακινεῖται κι αὐτή ἀπό τό Θεό ν᾿ ἀποδέχεται ὅσα ἀποκάλυψε στό νοῦ μέ τό φωτισμό. Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως, ἡ θέληση συχνά προστάζει μέ τή θεία πίστη τό νοῦ – ἰδιαίτερα ὅταν αὐτός σκοτιστεῖ ἀπό κάποιο πάθος – νά κρατάει σάν ἀληθινά ὅσα ἀποκαλύπτει ὁ Θεός. Γιατί στή θέληση, στό αὐτεξούσιο, ὑποτάσσεται κι αὐτός ἀκόμα ὁ νοῦς. Τό αὐτεξούσιο, βλέπετε, εἶναι ἰδίωμα τῆς ψυχῆς, πού τῆς δόθηκε γιά νά ὑποτάσσει ὅλες τίς ἄλλες δυνάμεις της, τό ἴδιο ὅμως νά ὑποτάσσεται μόνο στό Θεό καί τό νόμο Του, ὄχι στό κακό καί τήν ἁμαρτία. Γιατί ὁ Θεός «οὐκ ἐνετείλατο οὐδέν ἀσεβεῖν καί οὐκ ἔδωκεν ἄνεσιν οὐδενί ἁμαρτάνειν»1. Ἡ ἀδυναμία λοιπόν τῆς πίστεως γεννιέται ἀπ᾿ αὐτές τίς δυό αἰτίες:

   Πρῶτα, ἐπειδή ὁ νοῦς δέν μπορεῖ νά εἰσχωρήσει βαθιά στά μυστήρια τοῦ Θεοῦ καί στά αἴτια πού μᾶς κάνουν νά τά πιστεύουμε.

    Κι ἔπειτα, ἐπειδή ἡ θέληση δέν μπορεῖ νά τ᾿ ἀγαπήσει πρίν τά γνωρίσει, μιά καί προϋπόθεση τῆς ἀγάπης εἶναι ἡ γνώση.

Γι᾿ αὐτό ὁ ἱερός Αὐγουστίνος εἶπε, ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ ν᾿ ἀγαπήσει τ᾿ ἀόρατα πράγματα, ὄχι ὅμως καί τά ἄγνωστα σ᾿ αὐτόν.

   Ἔτσι, βλέπουμε μερικούς ἀνθρώπους, πού εἶναι πιστοί ὄχι τόσο γιατί διάλεξαν συνειδητά καί θεληματικά τή ζωή τοῦ χριστιανοῦ, ὅσο γιατί γεννήθηκαν ἀπό γονεῖς χριστιανούς. Εἶναι πιστοί γιατί ἔλαβαν τό βάπτισμα. Ὥς πρός τά ἄλλα, τόσο λίγο καταλαβαίνουν τό μεγαλεῖο τῶν μυστηρίων, τόσο λίγο γνωρίζουν τήν ὑπεροχή τῆς πίστεώς μας ἀπέναντι στίς ἄλλες θρησκεῖες καί τόσο λίγο ἀκολουθοῦν στή ζωή τους τό νόμο τοῦ Εὐαγγελίου, ὥστε μόλις πού ξεχωρίζουν ἀπό τούς ἀπίστους.

   Κι ἐγώ τώρα, ρωτάω κάθε χριστιανό: Ποιός εἶσαι σύ, πού στέκεσαι ἐδῶ στήν ἐκκλησία; Ἀπό τίποτ᾿ ἄλλο δέν σέ ξεχωρίζω γιά χριστιανό, ἐκτός ἀπό τ᾿ ὄνομά σου. Γιατί ἄν σέ ρωτήσω, ποιός εἶν᾿ αὐτός ὁ Χριστός πού πιστεύεις, δέν θά ξέρεις νά μοῦ πεῖς. Κι ἔτσι

Όταν αισθανθείς πόνο...

Ὅταν αἰσθανθεῖς πόνο ἐπειδή κάποιος σέ προσέβαλε ἤ σέ ντρόπιασε, νά ξέρεις ὅτι ὠφελήθηκες πολύ· μέ τό ντρόπιασμα βγῆκε ἀπό μέσα σου ἡ κενοδοξία.

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

Φιλοκαλία τῶν ἱερῶν Νηπτικῶν

Πηγή 

Όλο και περισσότερες αποκαλύψεις των Οικουμενιστικών "κατορθωμάτων" των "Ορθοδόξων" Πατριαρχών!

Ὁ Πάπας Παῦλος μὲ τὰ ἱερατικά του ἄμφια σὲ συλλείτουργο Ἐπισκόπων ὑπὸ τὸν Πατριάρχη τῆς Ρουμανίας Θεόκτιστο τὸ 1999!

Κι ἐδῶ (γιὰ νὰ μὴ ξεχνᾶμε) Πατρ. Βαρθολομαῖος
Πάπας Βενέδικτος

Ἀπὸ βίντεο (ἐδῶ)

Πνευματική βαρυστομαχιά!

Η αίρεση χωρίς υπογραφή δεν είναι αίρεση;

Τά ἠθικά καί κοινωνικά θέματα τοῦ καταλόγου και ὁ θεσμός τῆς νηστείας.

Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου,
ἐφημερίου τοῦ Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.

Εἰσήγηση στήν ἡμερίδα τῆς 23ης Μαρτίου 2016 στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας μέ θέμα «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» (Μεγάλη προετοιμασία χωρίς προσδοκίες).

     Σεβασμιώτατοι,

          Σεβαστοί Πατέρες,

                 Ἀγαπητοί ἀδελφοί.

     Εἷς ἐκ τῶν ἐλαχιστοτάτων πρεσβυτέρων τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἐγώ ὁ λίαν ἰσχνόφωνος καί βραδύγλωσσος, καλοῦμαι νά μιλήσω γιά θέματα, τά ὁποῖα πλειάδες θεοφωτίστων ἁγίων Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὄχι μόνο, θεοπνεύστως καί μέ ἀσύλληπτη ἁγιοπνευ­ματική, καί οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν

"Δεν ξέρω να τσακάω τη μέση μου"!

 

Εμείς σήμερα τι κάνουμε, αδελφοί μου; Εμείς σήμερα, αντί να φυλάξουμε και να στερεώσουμε την Πίστη μας, όπως προέτρεπε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, πολύ συχνά, δυστυχώς, την υπονομεύουμε και την αμβλύνουμε.

Φυλάμε την Πίστη μας, όταν στις θεολογικές μας σχολές και σε κάποιες από τις λεγόμενες ακαδημίες θεολογικών σπουδών, τα τελευταία χρόνια, περιφρονούμε τους Αγίους Πατέρες, που είναι οι στυλοβάτες της Πίστεώς μας,  και διδάσκουμε θεωρίες και πρακτικές δήθεν μεταπατερικές;

Φυλάμε την Πίστη μας, όταν κάθε τόσο συμπροσευχόμαστε στο εξωτερικό με αιρετικούς και αλλοθρήσκους; Όταν το κοράνιο το ονομάζουμε βιβλίο ιερό, δοθείσης μάλιστα ευκαιρίας το δωρίζουμε κιόλας αντί του Ευαγγελίου;

Στερεώνουμε την Πίστη μας, όταν καταργούμε τον ομολογιακό χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών, και τους παραδοσιακούς θεολόγους μας τους περιφρονούμε;

Όταν αναθέτουμε την θεραπεία των παθών της ψυχής μας σε ψυχολόγους, σε ψυχοθεραπευτές και σε ομοιοπαθητικούς, ενώ ο μόνος θεραπευτής των ψυχών μας είναι ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός,  θεραπευτήριό Του η Εκκλησίας μας και μοναδικά Του φάρμακα τα Ιερά μας Μυστήρια;

ΦΩΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ

ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ 21

(Ομιλία για την Εθνική Επέτειο της 25^ης Μαρτίου 1821)

Τοῦ ΦΩΤΗ ΜΙΧΑΗΛ, ἰατροῦ

’’Βίος ανεόρταστος, μακρά οδός απανδόχευτος’’, έλεγαν οι παλιοί. Ζωή χωρίς γιορτές, μοιάζει με ταξίδι πολυήμερο χωρίς ανάπαυση, χωρίς ανεφοδιασμό.

Η 25^η Μαρτίου, για ‘μάς τους Έλληνες, είναι πνευματικό πανδοχείο, που προσφέρει διπλή ανάπαυση και διπλό ανεφοδιασμό. Και ο λόγος είναι, ότι την ίδια μέρα εορτάζουμε  δυο μοναδικές και ανεπανάληπτες ελευθερίες μας. Πρώτα την ελευθερία από τα δεσμά του θανάτου λόγω της αμαρτίας, και έπειτα την ελευθερία του Γένους μας από την τουρκική σκλαβιά.

Στον λίγο χρόνο που έχουμε στην διάθεσή μας, θα αναφερθούμε στο δεύτερο σκέλος της εορτής, που έχει να κάνει με την εθνική μας παλιγγενεσία. Θέμα μας, το παράπονο των αγωνιστών του ’21.

Αδελφοί μου,

Η επέτειος της 25^ης Μαρτίου θαρρώ πως δεν είναι απλά και μόνον μια ευκαιρία για μεγάλα λόγια, για ψεύτικες επετειακές πολιτικές δηλώσεις, για εμβατήρια και εξέδρες.

Είναι πάνω απ’ όλα μια πρώτης τάξεως πρόκληση για γόνιμο προβληματισμό και μια εξαιρετική αφορμή για συλλογική και προπάντων για προσωπική αυτοκριτική. Μια αυτοκριτική βασισμένη κυρίως πάνω σε μια σύγκριση των δικών μας επιλογών και αξιών σε σχέση με τα ιδανικά και τις επιλογές των Αγωνιστών του ’21.

Θα πούνε ίσως μερικοί: Καλά, πώς είναι δυνατόν να συγκριθούν οι συνθήκες του ’21 με τις τωρινές; Τι κοινό μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στα χρόνια εκείνα και τα δικά μας; Οι πρόγονοί μας τότε ήσαν σκλαβωμένοι, ενώ εμείς…

Αδελφοί μου, εάν δεν έχουμε ακόμα καταλάβει, ότι στις ημέρες μας ζούμε μια σκλαβιά ασύγκριτα πιο σκοτεινή και πιο ύπουλη από εκείνη την σκλαβιά, που βίωσαν οι πρόγονοί μας επί τουρκοκρατίας, τότε είμαστε δυστυχώς άξιοι της μοίρας μας.

Εάν δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει, ότι στα χρόνια μας είμαστε σκλαβωμένοι διπλά, δηλαδή, όχι μονάχα σε ξένους

Με αφορμή την εορτή του Αγ. Γρηγορίου Παλαμά

Μετά την ολοκλήρωση της ημερίδας, που έγινε με θέμα την επερχόμενη σύνοδο στην Κρήτη τον ερχόμενο Ιούνιο και αφού ξεπεράσθηκε ο ενθουσιασμός και η χαρά που επέφεραν τα λόγια και οι υποσχέσεις των αξιόλογων και αξιότιμων ομιλητών της ημερίδας, οφείλω, παρόλα αυτά, προς τιμήν του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά να εξωτερικεύσω μερικές σκέψεις.

Ποιό είναι το νόημα να καταδικάσω και να μην αναγνωρίσω μία σύνοδο ως ορθόδοξη, αν αυτή αποφασίσει πράγματα ξένα για την Ορθοδοξία, όταν δεν καταδικάζω και αναγνωρίζω αυτούς, οι οποίοι μέχρι τώρα και μέχρι την σύνοδο πράττουν, διδάσκουν και σκέφτονται γυμνή τη κεφαλή αντιορθόδοξα;

Τί θα αποφασίσει η σύνοδος καινούργιο, που δεν διδάσκεται ήδη τώρα και δεν χρειάζεται καταδίκη; Τα θέματα δεν προετοιμάσθηκαν; Οι εισηγήσεις δεν έγιναν; Οι απόψεις δεν εκφράσθηκαν; Δηλαδή περιμένουμε πρώτα να πεθάνει ο ασθενής, και μετά να πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα θεραπείας του; Γιατί οι πατέρες τονίζουν, ότι κάθε κακοδοξία και κάθε αίρεση είναι σαν την γάγγραινα, η οποία, αν αντιμετωπισθεί αργά, εξαπλώνεται και έτσι δύσκολα και οδυνηρά θεραπεύεται;

Δηλαδή, μέχρι να γίνει η σύνοδος, ποιά πρέπει να είναι η στάση μας; «Να απλώνουμε τραχανά»;

Ποιά συμπαράσταση προσφέρει στους αδελφούς μας Ορθοδόξους, οι οποίοι διώκονται από τους οικουμενιστές, η αναγγελία μελλοντικών -και άρα μη σίγουρων μέτρων-, όταν το παρόν δεν λαμβάνεται υπόψη; Από πού θα πάρουν θάρρος, αυτοί που έχουν απομονωθεί, λοιδωρηθεί ως φανατικοί, τρελλοί κλπ., αυτοί που διδάσκονται, ότι Ορθοδοξία σημαίνει ομολογία και συνέπεια, όταν αυτοί που τους προτρέπουν σε αυτά, μεταθέτουν τις συνέπειες εις τις επόμενες καλένδες;

Ποιοί είναι οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας, οι οποίοι μας διδάσκουν ότι η καταδίκη διδασκαλιών και πράξεων που δεν είναι σύμφωνες με την Ορθοδοξία και στις οποίες δεν υπάρχει διάθεση μετάνοιας, πρέπει να μετατίθεται σε εγγύτερο μέλλον και σε ορισμένο γεγονός;

Πόσο Ορθόδοξο είναι και τί νόημα έχει, να συμπροσεύχεσαι και να μνημονεύεις αρχιερείς και ιερείς, οι οποίοι αναφέρθηκαν στην ημερίδα ονομαστικά ως κακοδοξούντες και μη ορθοτομούντες; Γιατί αν δεν κακοδοξούν και είναι ορθοτομούντες, τότε αποτελεί συκοφαντία και κάθε άλλο παρά χριστιανική συμπεριφορά αποτελεί η αναφορά των ονομάτων τους.

Ποιός θα προστατεύσει το ποίμνιο μέχρι να γίνει η σύνοδος από τους κινδύνους του οικουμενισμού και της πανθρησκείας; Μήπως θα του πούμε, να τιμούμε μεν τους αγίους για την ασυμβίβαστη, αγέρωχη, ομολογιακή στάση τους σε θέματα δογμάτων και να έχουμε το μαρτύριο τους και την μαρτυρία τους ως παράδειγμα, αλλά εμείς πρέπει να πράττουμε αλλιώς; Αδιαφορούμε για τον σκανδαλισμό, την αμφιβολία, την απογοήτευση, την ηττοπάθεια, και τον κορεσμό που πρόκειται να δημιουργηθεί;

Είναι διατεθειμένοι οι ομιλητές, είτε Επίσκοποι, είτε ηγούμενοι, είτε ιερείς είτε πανεπιστημιακοί, όποια θέση και να έχουν, ως άλλοι Ιουστίνοι, Σωτηρόπουλοι, Αρτέμιοι κλπ. να χάσουν τις θέσεις τους και τα προνομιά τους τώρα, και όχι στο απώτερο μέλλον, για την Ορθοδοξία και να απολαύσουν τα δώρα του Χριστού, που χαρίζει Αυτός απλόχερα στον καθένα που ομολογεί;

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, του οποίου και την μνήμη επιτελούμεν, Χριστόν ομολόγησε και την φυλακήν και τας αλυσίδας του Παύλου εζήλευσε και ζωήν αιώνιον εκέρδισε. Εμείς τί κάνουμε; Γιατί τον τιμούμε, αν δεν τον μιμούμαστε;

Αδαμάντιος Τσακίρογλου

Β΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν

   

    Σέ ἕναν ἀπό τους Ψαλμούς διαβάζουμε τόν παρακάτω στίχο· «Οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσιν, ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσι...» (Ψαλμ. 125, 5,12).

   ῎Αν στίς ἑβδομάδες τῆς προετοιμασίας πού πέρασαν, ἀντικρύσαμε νά καθρεφτίζεται στίς παραβολές ὅ,τι εἶναι ἄσχημο καί ἀνάξιο γιά μᾶς, ἄν σταθήκαμε μπροστά στό κριτήριο τῆς συνειδήσεώς μας καί τοῦ Θεοῦ, τότε ὄντως ἔχουμε σπείρει τή σωτηρία μας ἐν δάκρυσι.

    Καί ὅμως, ὑπάρχει ἀκόμη χρόνος, διότι ἀκόμη κι ὅταν μπαίνουμε στόν καιρό τῆς συγκομιδῆς, ὁ Θεός μᾶς δίνει ἕνα περιθώριο· προχωρώντας πρός τή Βασιλεία, πρός τήν ῾Ημέρα τῆς ᾿Αναστάσεως, μποροῦμε ἀκόμη, κάθε στιγμή, μέ τήν προοπτική τῆς σωτηρίας, ἐνώπιον τῆς νίκης τοῦ Θεοῦ, νά στρεφόμαστε πρός αὐτόν μέ εὐγνωμοσύνη καί συντριβή μαζί καί νά λέμε, «῎Οχι, Κύριε! Μπορεῖ νά εἶμαι ὁ ἐργάτης τῆς ἑνδεκάτης ὥρας, ἀλλά δέξου με, ὅπως τό ἔχεις ὑποσχεθεῖ!».

  Τήν περασμένη Κυριακή ἑορτάσαμε τόν θρίαμβο τῆς ᾿Ορθοδοξίας, τήν ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἡ ᾿Εκκλησία διακήρυξε

«Διό Γρηγόριε μη παύση πρεσβεύων Χριστώ φωτισθήναι τω θείω φωτί τους τιμώντας σε»!

 Κυριακή Β΄ Νηστειών

Γρηγορίου  του  Παλαμά

Απόστολος: Εβρ. α΄ 10-β΄3

Ευαγγέλιο: Μαρκ. β΄ 1-12

«Διό Γρηγόριε μη παύση πρεσβεύων Χριστώ

 φωτισθήναι τω θείω φωτί τους τιμώντας σε»

    Η δεύτερη Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στη φωτογράφο και ηρωική μορφή του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του θαυματουργού. Σωστά η Εκκλησία μας τοποθέτησε τη μνήμη του αυτή την εποχή, γιατί ο άγιος Γρηγόριος εφάρμοσε την Ορθοδοξία στη ζωή του και με τους αγώνες του επηρέασε τα ορθόδοξα δόγματα που τόσο δοκιμάστηκαν από τη φρυγανώδη αίρεση του Βαρλαάμ. 

Ακόμα, έχει ιδιαίτερη σημασία η παρουσίαση του βίου και της θεολογίας του μέσα στην περίοδο των πνευματικών αγώνων, γιατί ο άγιος με τη διδασκαλία του προσδιορίζει τον πραγματικό προορισμό του Χριστιανού και υποδεικνύει τον τρόπο της θειώσεως, Ισάξιος των μεγάλων διδασκάλων και Ιεραρχών ανεδείχθη ο φωστήρ της Θεσσαλονίκης και κήρυκας του φωτός Γρηγόριος. Πολλούς αιώνες μετά τις Οικουμενικές συνόδους μόνος, με τη συμμαχία του Θεού, έδωσε σκληρές μάχες για την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας και κατόρθωσε να διατηρήσει ανόθευτη τη Θεολογία. Ανακεφαλαίωσε ολόκληρη την προηγούμενη πατερική παράδοση και διακήρυξε, ότι σκοπός της ζωής είναι η θέωση, η χριστοποίηση του πιστού, η οποία επιτυγχάνεται με τα δάκρυα της μετάνοιας και την αδιάλειπτη προσευχή.

    Ο άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στην Ασία από επιφανείς κι ένδοξους γονείς. Ο πατέρας του κατείχε μεγάλο αξίωμα, η δε μητέρα του διακρινόταν για την αφοσίωση της στην Εκκλησία και τη φιλανθρωπία της. Είχε τη δοκιμασία ο άγιος να χάσει πολύ νωρίς τον πατέρα του και να μείνει ορφανός. Την πατρική φροντίδα αναπλήρωσε η φιλόστοργη μητέρα του, η οποία προσπάθησε να τον εκπαιδεύσει κοντά σε σοφούς διδασκάλους, οι οποίοι του μετέδωσαν κάθε επιστήμη. Εκείνος όμως επιθυμούσε περισσότερο από την κοσμική σοφία, τη φιλοσοφία της μοναχικής ζωής. Γι’ αυτό όταν έφτασε είκοσι ετών, διένειμε την περιουσία του στους φτωχούς κι αφού πρώτα εγκατέστησε τη μητέρα του και τις αδελφές του σε Μοναστήρι, πήρε τους αδελφούς του και κατευθύνθηκε στο Άγιο Όρος όπου τους οδήγησε σ Μοναστήρι. Εκείνος, ποθώντας το βίο της ασκήσεως, κατέφυγε στην έρημο του όρους στον ενάρετο άνδρα Νικόδημο. Εκεί εκπαιδεύτηκε στα πνευματικά και σύντομα κοσμήθηκε με τα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος. Νύχτα και μέρα με δάκρυα παρακαλούσε το Θεό να φωτίσει την ψυχή του με τη θεία Χάρη και να την καθαρίσει από τα πάθη της φθοράς. «Φώτισόν μου το σκότος» ήταν η αέναη ικεσία του αγίου. Και πράγματι, ύστερα από πολλή άσκηση, αξιώθηκε να έχει εμπειρίες από θείες οπτασίες και αποκαλύψεις.

     Μετά το Άγιος Όρος, τον βρίσκουμε στη Βέροια, στη Θράκη, στην Κωνσταντινούπολη να στηρίζει τους Χριστιανούς με τα κηρύγματα του. Τότε δέχτηκε το αξίωμα της ιεροσύνης, με τη δύναμη της οποίας περισσότερο αγωνίστηκε για την ευσέβεια. Την εποχή εκείνη εμφανίστηκε ο κακόδοξος Βαρλαάμ ο Καλαβρός μορφωμένος αλλά εγωιστής και φιλόδοξος Μοναχός, ο οποίος με ασέβεια κήρυττε αρειανικά δόγματα ότι δηλαδή η Χάρη της Αγίας τριάδος και το φως του μέλλοντος αιώνος που έλαμψε στο όρος Θαβώρ, ήταν κτίσμα και δεν έχουν καμιά σχέση με τη Θεία φύση. Ο άγιος Γρηγόριος αντέταξε όλες του τις δυνάμεις στις αιρετικές δοξασίες του Βαρλαάμ και υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία.

    Από θεοσεβείς βασιλείς επαινέθηκε και τιμήθηκε και από άλλους διώχθηκε και φυλακίστηκε. Πάλεψε με τις δυνάμεις του σκότους, ταλαιπωρήθηκε, αλλά στο τέλος στάθηκε νικητής και τροπαιούχος. Η αρετή του τον έφερε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης. Κι εκεί κατηγορείται από τον πολυμαθή αλλά εμπαθή Νικηφόρο Γρηγορά. Με τη σύνοδο του 1351 δικαιώνεται. Σε περίοδο πολιτικών διενέξεων συλλαμβάνεται  αιχμάλωτος από τους Αγαρηνούς και εκτοπίζεται στα βάθη της Ασίας από όπου αργότερα επιστρέφει και με ενθουσιασμό γίνεται δεκτός από το ποίμνιο του, το οποίο αντί των συνήθων αρχιερατικών πολυχρονισμών, του ψάλλει με μια φωνή τον κανόνα της Αναστάσεως «Αναστάσεως ημέρα» και «Φωτίζου, φωτίζου η νέα Ιερουσαλήμ» αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό τη θεολογία του περί του ακτίστου φωτός. Ύστερα από δώδεκα χρόνια ποιμαντορίας από τις πολλές κακουχίες ασθένησε και παρέδωσε την αγία του ψυχή στα χέρια του Θεού στις 14 Νοεμβρίου του 1362. Το χαριτόβρυτο λείψανό του μέχρι σήμερα είναι αποθηκευμένο στον Καθεδρικό Ναό της Θεσσαλονίκης και άπειρα θαύματα επιτελεί σε εκείνους που τον επικαλούνται με πίστη.

    Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς μελέτησε βαθειά την ανθρώπινη ψυχή και φώτισε με τη διδασκαλία του το δρόμο, τον οποίο κι εμείς σήμερα μπορούμε να ακολουθήσουμε αν θέλουμε να θεωθούμε και να απολαύσουμε το άκτιστο φως της τρισηλίου Θεότητος. Στα συγγράμματα του υπογραμμίζει ότι τα πάθη της ψυχής έχουν σύνδεσμο κι εξάρτιση μεταξύ τους. Πηγή όλων των παθών είναι η αίσθηση της γεύσεως. Από αυτή εκπορεύονται λαιμαργία, ο χορτασμός, τα σαρκικά πάθη. Όταν τα πάθη της σάρκας θεριέψουν. Τότε θέλουν κι όλες τις αισθήσεις δικές τους. Τότε θολώνεται ο νους, καταλαμβάνεται από αλαζονεία, παγιδεύεται σε πονηρές σκέψεις και γίνεται δούλος της σάρκας και υποχείριο του δαίμονα. Ο άνθρωπος λησμονεί το θεό, στρέφεται στη λατρεία της κτίσεως και ζει διεστραμμένη ζωή.

    Πως θεραπεύονται τα πάθη της ψυχής; Απάντηση στο ερώτημα αυτό δίνει ο άγιος με τη ζωή και τη διδασκαλία του. Τα πάθη της σάρκας θεραπεύονται με τη νηστεία. Τα πάθη του νου με την προσευχή. Τα πάθη της ψυχής με τα δάκρυα της μετάνοιας. Αν ο άνθρωπος δεν αγωνιστεί κατά των παθών με τα όπλα του φωτός, αν δε σταυρώσει τα μέλη του «δι’ εγκρατείας», αν δε νηστέψει «από αισχρών λογισμών και φαύλων πράξεων» δεν πρόκειται ποτέ να ατενίσει το πρόσωπο του Θεού. Ο Άγιος Γρηγόριος αξιώθηκε να δει θείες οπτασίες, γιατί προηγουμένως είχε καθαρίσει την ψυχή του. Ο Κύριος που μας δίδαξε «ότι οι καθαροί τη καρδία αυτοί τον θεόν όψονται» (Ματθ. ε΄ 8) εμφανίζεται και σήμερα σ’ εκείνους που με τη μετάνοια καθαρίζουν την ψυχή τους και την ετοιμάζουν θρόνο εκλεκτό του παμβασιλέως Χριστού. Δεν φτάνει μόνο να καθαρίσει ο πιστός την ψυχή του από τα πάθη. Απαραίτητο είναι στη θέση των παθών να βάλλει τις αρετές, γιατί αλλιώς τα πάθη επιστρέφουν πιο άγρια.

    Πολλοί άνθρωποι σήμερα γοητεύονται από τις ανατολίτικες θεωρίες περί διαλογισμού κι εσωτερικής απάθειας. Καταφεύγουν στους ψευτοασκητές του ινδουισμού και των άλλων θρησκειών για να «βοηθηθούν» στην ενδοσκόπηση και στην εσωστρέφεια. Θέλουνε να γνωρίσουν το υπερπέραν με σατανικές μεθόδους κι εμπλέκονται στα δίχτυα της απάτης και της συγχύσεως. Μόνο η Εκκλησία μας, μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και των άλλων μεγάλων νηπτικών πατέρων υποδεικνύει μέθοδο ψυχοσωτήρια γνώσεων του Θεού. Είναι αυτή που ο άγιος Γρηγόριος σήμερα μας παρουσίασε. Είναι ο δρόμος της μετάνοιας, της προσευχής, της καθάρσεως, της ασκήσεως: «Η άσκησις μήτηρ του αγιασμού εστίν εξ ου γεννάται η πρώτη γεύση της αισθήσεως των μυστηρίων Χριστού» τονίζει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Η άσκηση της Ορθόδοξης στην εποχή του καταναλωτισμού, όπου θεοποιούνται τα υλικά αγαθά, έχει ιδιαίτερη σημασία. Χωρίς αυτήν η ζωή μας θα είναι ατελείωτη πορεία μέσα στο σκοτάδι. Η άσκηση και τα έργα της αγάπης θα είναι οι πρόδρομοι του θείου φωτός εκείνου που σκέπασε τους μαθητές στο Θαβώρ, που φώτισε το κενό μνημείο, που επισκίασε τους Αποστόλους κατά την Πεντηκοστή, του φωτός εκείνου που φώτισε τον κόσμο και που γεμίζει κάθε ταπεινή και καθαρή ψυχή.

    Η εορτή του θεόπτη και θεοφύλακτου αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, μέσα στον καιρό της εγκράτειας είναι φως που μας καθοδηγεί στην πορεία της σωτηρίας μας. Μακάρι η διδασκαλία του να αναστήσει κάθε ράθυμη ψυχή και τα θεόφθογγα λόγια του να γίνουν κλίμακα που θα οδηγήσουν στο Θεό και τους ανθρώπους.

Γιώργος Σαββίδης

Πηγή: "Ἀκτίνες"