Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2016

Ιωάννης Ν. Μαρκάς, Λόγος δογματικός περί του πνεύματος της «Συνόδου» της Κρήτης

    Οἱ «ἀντι-Οἰκουμενιστές», ὅπως ἐδῶ ὁ κ. Μαρκάς (ἀκόλουθος τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση) βάλθηκαν νὰ μᾶς τρελάνουν!
  Προσάπτουν στοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους, βαρεῖς ἐκ τῆς ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως παραλείψεις καὶ κατηγορίες, καὶ στὴ συνέχεια... κοινωνοῦν μὲ αὐτούς. Ἐπικαλοῦνται τὴν τήρηση τῶν Ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ξεχνοῦν τὴν δική τους παράλειψη· ὅτι ἔχουμε Ἐντολὴ νὰ μὴ κοινωνοῦμε μὲ αὐτοὺς ποὺ χωλαίνουν στὰ θέματα τῆς Πίστεως, ποὺ μάλιστα Συνοδικὰ παίρνουν κακόδοξες ἀποφάσεις, νὰ μὴ τοὺς λέμε «χαίρετε», νὰ μὴν καθόμαστε οὔτε στὸ ἴδιο τραπέζι μαζί τους. Ξεχνοῦν τὸ «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν» τοῦ Θεοῦ στὴν Π.Δ., ποὺ ἐπαναλαμβάνει ὁ ἀπ. Παῦλος στὴν Κ.Δ.
  Παρακολουθῆστε πῶς παρουσιάζει καὶ μὲ ποιούς χαρακτηρισμούς -ὁ κ. Μαρκάς- τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ ἔδωσαν "γῆ καὶ ὕδωρ" στὸν ἀρχι-Οἰκουμενιστὴ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, μετὰ τῶν ὁποίων ὁ ἴδιος καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς κοινωνοῦν ἀδιακόπως «μὴ τηροῦντες τὰς Ἐντολάς τοῦ Θεοῦ»!  Ποιόν ἀλήθεια κοροϊδεύουν;

Γράφει:
 «"Ὁ λέγων, ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστί, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν".
  » Στο συνεδριακό κέντρο του Κολυμπαρίου, οι μετέχοντες Επίσκοποι αγνόησαν επιδεικτικά την εμπειρία των Αγίων Πατέρων, δεν στοιχήθηκαν πίσω από αυτούς, αρνήθηκαν να εκτελέσουν και να τηρήσουν τις εντολές του Χριστού, αυτονομήθηκαν και προσχώρησαν στο στρατόπεδο της πλάνης και της πονηρίας, από τη στιγμή που δεν διαφύλαξαν τουλάχιστον τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
   Όλοι αυτοί λοιπόν οι προβατόσχημοι λύκοι μπορούν να κοροϊδέψουν και να παραπλανήσουν τον σημερινό ακατήχητο λαό, δεν μπορούν όμως να ξεφύγουν από τον διαχρονικό έλεγχο των αγίων Πατέρων, Ποιός μπορεί, από όσους συμμετείχαν στην βλάσφημη «Σύνοδο» της Κρήτης, να αμφισβητήσει τους λόγους του αγίου Μακαρίου; Ποιός δύναται άραγε εκ των συμμετεχόντων να αντειπεί στον άγιο πως τα ενεργήματα της «Συνόδου» δεν ήσαν όμοια με αυτά της πλάνης;
    Αυτοί οι ιεράρχες, κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά είναι φανερό πως έφτασαν στο έσχατο σημείο της μανίας.
      Αυτοί  οι  ιεράρχες  λοιπόν,  συνεχίζει  ο  άγιος Παλαμάς,  είναι άξιοι θρήνου, όχι μόνο γιατί (τελικώς) είναι εντελώς ανέραστοι του θείου Φωτός, αλλά διότι  επιπλέον δεν θέλουν να ακολουθήσουν τους αγίους, επιχειρώντας να συμπαρασύρουν και αυτούς που τους υπακούουν. Στο τέλος λοιπόν καθίστανται κληρονόμοι του «ουαί», κυρίως λόγω αυτής της ανεπανόρθωτης βλάβης που προκαλούν στους ακροατές τους, διότι όπως βεβαιώνει ο προφήτης Αββακούμ, «ουαί εις τον ποτίζοντα τον αδελφόν δηλητηριώδες ποτόν».

Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟΥ

Λόγος δογματικός περί του

πνεύματος της «Συνόδου»

της Κρήτης

«Ἀποβαλλόμεθα τοὺς λέγοντας ἐκχεῖσθαι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον οὐκ ἐπὶ τοὺς ἁγίους μόνον ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς, καὶ οὐκ ἐπὶ τούτους μόνον, …. ἀλλ’, ὢ τῆς δαιμονιώδους φρενοβλαβείας, και ἐπ’ αὐτὰ τὰ πνεύματα τῆς πονηρίας»[1] .




Ο έλεγχος επί δογματικών ζητημάτων αποτελεί εντολή και όχι επιλογή.

Είναι πράγματι συγκλονιστική η ομιλία του Αποστόλου Παύλου στο 20ο κεφάλαιο των Πράξεων, εκεί όπου απευθυνόμενος στους πρεσβυτέρους της Εφέσσου ουσιαστικά τους θέτει προ των τεράστιων ευθυνών που αναλαμβάνουν ως πηδαλιούχοι της Αγιωτάτης Εκκλησίας του Χριστού, διαμηνύοντάς τους τα εξής: «προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦματὸ῞Αγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν

Η Θρησκειολογική σούπα των νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων

161016-thriskeytika.jpg
Κανένας δέν ἀμφισβητεῖ, ὅτι ἡ Ἑλλάδα περνάει ἀπό μία βαθύτατη ἠθική κρίση, ἡ ὁποία εἶναι καί ἡ οὐσιαστική αἰτία τῆς οἰκονομικῆς κρίσης πού κλονίζει τήν χώρα ἤδη παραπάνω ἀπό μιά 5ετία. Ἐπίσης γίνεται ἀπό ὅλους δεκτό, ὅτι βαρύτατη εὐθύνη γιά τήν κρίση αὐτή, τόσο τήν ἠθική ὅσο καί τήν οἰκονομική, φέρουν τά πολιτικά κόμματα τῆς πατρίδας μας πούἐκπροσωποῦνται στό Ἐθνικό Κοινοβούλιο. 

Καί ἐνῶ εἶναι φανερό, ὅτι σχεδόν ἀποκλειστικά αὐτά εὐθύνονται, ἔχουν τό θράσος καί ὑπόσχονται ὅτι θά βγάλουν τήν χώρα ἀπό αὐτή τήν δεινή κατάσταση. Σέ μία τέτοια κρίση τό πιό φυσικό πού ἔχει νά κάνει κανείς εἶναι ὁ τονισμός τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν, ἡ ἐνίσχυση τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης τῆς χώρας, ἡ παροχή κάθε βοήθειας στό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἐνίσχυση τῆς παιδείας μέσῳ τῆς καλλιέργειας ἰδίως τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν (ΜτΘ) πού μέ μοναδικό τρόπο καλλιεργεῖ τόν ἄνθρωπο. Ὁ Ντοστογιέφσκι ἔχει ἐπισημάνει μιά μεγάλη ἀλήθεια λέγοντας: «Ὅταν δέν ὑπάρχει Θεός, ὅλα ἐπιτρέπονται». Πέφτουν ὅλοι οἱ ἠθικοί φραγμοί. Ἡ Ρωσσία πού ἐπί 70 χρόνια ἔζησε στή δύνη τῆς ἀθεΐας, σήμερα βρίσκει πάλι τό δρόμο της μέ τόν ἐπανευαγγελισμό τῆς χώρας. 
Στήν Ἑλλάδα ὅμως τά πράγματα μοιάζουν νά ἀκολουθοῦν ἄλλη πορεία. Δέν ἐπιχειρεῖται αὐτό τό αὐτονόητο, ἡ ἐπιστροφή στόν θησαυρό τῆς Ἐκκλησίας, ἀπό τόν ὁποῖο τρεφόταν ἐπί χιλιετίες ὁ λαός της. Ἀντίθετα ἡ χώρα ὠθεῖται ἀπό τίς πολιτικές ἐξουσίες ὅλων τῶν ἀποχρώσεων ὅλο καί περισσότερο στόν ἀποχριστιανισμό της, στήν ἀθεΐα. Κυριολεκτικά μέ μανία γκρεμίζεται ὅ,τι ἔχει ἀπομείνει ἀπό Χριστό στόν τόπο αὐτό. Χαρακτηριστικό δεῖγμα αὐτῆς τῆς μανίας τῶν πολιτικῶν ἐξουσιῶν ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ εἶναι οἱ περιπέτειες τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στά τελευταῖα χρόνια. 
Φθάνει δέ ἡ μανία αὐτή στή κορύφωσή της μέ τή σημερινή ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ὁ τωρινός Ὑπουργός ἔχει συνυφάνει μέ τό πρόσωπό του σέ μοναδικό βαθμό τόν ἀμοραλισμό, τήν ἀπάτη καί τά ἀσύστολα ψεύδη, προκειμένου νά παρουσιάζει τά ἄσπρα μαῦρα καί τά μαῦρα ἄσπρα. Μερικά μόνο δείγματα αὐτῆς τῆς «ἱκανότητας» τοῦ κ. Ὑπουργοῦ: Διακηρύττει κάθε

Διαφωνούμε με τις διώξεις μοναχών...! --Έκκληση για ειρήνευση!



Αυτή την στάση των Αγίων απέναντι στην αίρεση, δεν την βλέπουν οι σημερινοί Ποιμένες;

 Μνήμη του οσιομάρτυρος Ανδρέου του εν τη Κρίσει (17 Οκτωβρίου)

.

    Σήμερα, τελείται από την Εκκλησία η ανάμνηση της ανακομιδής του ιερού λειψάνου του αγίου Λαζάρου του τετραημέρου, δηλαδή η μεταφορά του από την επισκοπή Κιτίου, στην Κωνσταντινούπολη, με πρωτοβουλία του αυτοκράτορα Λέοντος του Σοφού.
  Την ίδια μέρα τιμάται η μνήμη του προφήτη Ωσηέ, των αγίων Αναργύρων Λεοντίου, Ανθίμου, Ευτροπίου, Κοσμά και Δαμιανού, που ήσαν αδελφοί κατά σάρκα, και κατάγονταν από την Αραβία, και τέλος του οσιομάρτυρος Ανδρέου του εν τη Κρίσει.

   Ο όσιος Ανδρέας καταγόταν από την Κρήτη και έζησε κατά τον 8ο αιώνα. Διδάχθηκε την ευσέβεια από τους ενάρετους γονείς του και από νεανικής ηλικίας αφιερώθηκε στο έργο της διδαχής του ιερού Ευαγγελίου. Κατά τους χρόνους της εικονομαχίας, υπέρ της οποίας πρωτοστατούσε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Κοπρώνυμος, ο άγιος εμφανίστηκε με παρρησία στο παλάτι και έλεγξε το βασιλιά για την ασέβειά του. Αυτό προκάλεσε τη μήνη του τελευταίου, ο οποίος και διέταξε να υποβληθεί ο άγιος σε φρικτά βασανιστήρια μέχρι θανάτου. Το σώμα του, μετά από σχετική διαταγή, το έριξαν έξω από την πόλη, όπου τοποθετούνταν τα σώματα των κακούργων που καταδικάζονταν σε θάνατο. Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, όμως, δόξασε το μάρτυρα με τον τρόπο που Εκείνος γνωρίζει να τιμά όσους Τον αγαπούν αληθινά.
    Στη συνέχεια, κήδευσαν και ενταφίασαν το σκήνωμα του Αγίου σε ιερό τόπο, που ονομαζόταν «Κρίσις». Από τον τόπο αυτό έλαβε ο οσιομάρτυρας Ανδρέας το προσωνύμιο «εν Κρίσει».
  Ας υποκλιθούμε ευλαβικά στον τάφο του Αγίου Λαζάρου, επισκόπου Κιτίου, κάτω από το Ιερό Βήμα του ομώνυμου αυτοκρατορικού Ναού του στην Λάρνακα και να τον παρακαλέσουμε για την πατρίδα μας και τους νέους, να διατηρούν αντιστάσεις παρά τις δυσκολίες και τις τυχόν καθημερινές απογοητεύσεις της ζωής.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

Εκκλησία Κύπρου churchofcyprus.org.cy

Οι αρρώστιες ...σὰν φάρµακα!

Από το Γεροντικό:


    Οἱ ἅγιοι Πατέρες µᾶς ἔχουν διδάξει ὅτι οἱ ἀρρώστιες µᾶς ἔρχονται σὰν φάρµακα, γιὰ τὴ θεραπεία τῶν ἀσθενειῶν τῆς ψυχῆς µας. Μὲ τὶς ἀρρώστιες µας καὶ τοὺς πόνους, ὁ Κύριος µᾶς ἰατρεύει ἀπὸ τὶς πληγὲς τῶν παλαιῶν καὶ τῶν τωρινῶν µας ἁµαρτιῶν. Καὶ µᾶς προφυλάσσει ἀπὸ ἐκεῖνες ποὺ διαφορετικὰ θὰ κάναµε. Καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει, τὸν πλούσιο ἐν ἐλέει Κύριό µας, ποὺ πάντοτε µὲ τὴ σοφία καὶ τὴν ἀγάπη Του οἰκονοµεῖ γιὰ µᾶς ὅ,τι µᾶς ὠφελεῖ, νὰ Τὸν εὐγνωµονοῦµε ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς µας, ποὺ µᾶς ἀξίωσε νὰ εἴµαστε ἄρρωστοι. Καὶ ποτὲ νὰ µὴ γογγύζουµε γι’ αὐτό.

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2016

Η επιχειρηματολογια του αγίου Γρηγορίου Νύσσης κατά των Οικουμενιστών!


  Ὅλες οἱ αἱρέσεις ἀκολουθοῦν παρόμοιες πρακτικὲς γιὰ νὰ παραπλανήσουν τοὺς πιστούς. Παρουσιάζουμε τὴν ἀκριβῆ μετάφραση ἑνὸς μικροῦ ἀποσπάσματος, ἀπὸ κείμενο τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Νύσσης ποὺ ἀναφέρεται στὴν αἵρεση τοῦ Εὐνομίου, διατηρώντας τὴν ἐπιχειρηματολογία τοῦ Ἁγίου καὶ τοποθετώντας στὴν θέση τῶν κακοδοξιῶν τοῦ Εὐνομίου, τὶς θέσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν.

  Οἱ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστές, ἐπειδή, ὅταν οἱ κακοδοξίες τους λέγονται ἔτσι, χωρὶς τὸ ντύμα τῶν συλλογισμῶν, προκαλοῦν κάποιο ἐρεθισμό, καὶ πάντοτε ὀργή, καὶ κάνουν ὅποιον τ’ ἀκούει νὰ νιώθει φρίκη ἀπὸ τὰ παράδοξα λόγια, γι’ αὐτὸ μὲ κάποιες πιθανοφανεῖς παραπλανήσεις καὶ ἀπάτες, ἀφοῦ σκέπασαν τὴν ὕπουλη αὐτὴ παγίδα τοῦ λόγου μὲ ἀγαπολογικὰ καὶ οἰκουμενικὰ ἐπινοήματα παρασύρουν τοὺς ἀνοήτους ἀπὸ τοὺς ἀκροατές. Ἀφοῦ ἔπλασαν καὶ κατασκεύασαν παραπλανητικὰ θεολογήματα, ἐκεῖνα δηλ. μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ παρασυρθεῖ στὰ ζητήματα αὐτὰ ἡ σκέψη τῶν ἀκροατῶν, τοὺς ἀφήνουν νὰ βυθιστοῦν στὴν ἀπώλεια.
  Ὅταν δηλαδή, λέγουν ὅτι εἶναι Ἐκκλησία καὶ ὁ Παπισμὸς καὶ ἡ Ὀρθοδοξία, ἐπειδὴ κι οἱ δυὸ πιστεύουν στὸν ἴδιο Χριστὸ κι ὅτι ἔχουν πολλὰ κοινὰ σημεῖα, καὶ στὸ συμπέρασμα αὐτό, βέβαια, καταλήγουν μὲ σοφιστικὸ τρόπο μὴ διακρίνοντας τὴν ἀλήθεια ποὺ διακρατεῖ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀπὸ τὴν ἀναλήθεια καὶ τὰ περὶ τὴν ἐκκλησιολογία ψεύδη μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι ἑνωμένος ὁ Οἰκουμενισμός, ἐκεῖνο ποὺ πετυχαίνουν (μὲ αὐτὸ τὸ σόφισμα) δίχως νὰ τὸ δηλώνουν μὲ λόγια, εἶναι ὅτι κραταιώνεται ἡ ἀσέβεια τῆς αἱρέσεως, ἀφοῦ στὸ μυαλὸ τῶν ἀκροατῶν σμικρύνεται καὶ ἐξαφανίζεται ἡ διάκριση μεταξὺ τῆς Μίας Ἐκκλησίας ποὺ σώζει τὸν ἄνθρωπο, ἐπειδὴ εἶναι ἑνωμένη μὲ τὴν κεφαλή της τὸν Χριστό, καὶ τῆς «νέας Ἐκκλησίας» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ δὲν σώζει, ἀφοῦ ἀρνεῖται τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Τὴν ἀλήθεια, ὅπως ἔχει διατυπωθεῖ στὸ Σύμβολο τῆς Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, ὅτι δηλαδή, μία εἶναι ἡ Ἐκκλησία, γιατὶ ἕνας εἶναι ὁ Σωτήρας Χριστός· καὶ οὐκ ἔστι ἐν οὐδεμιᾷ ἄλλῃ «ἐκκλησίᾳ» ἡ σωτηρία.
  Καὶ συμβαίνει τοῦτο· ὅπως ὁ δηλητηριαστὴς κάνει τὸ δηλητήριο εὐκολόπιοτο, γλυκαίνοντας μὲ τὸ μέλι τὸν ὄλεθρο αὐτοῦ ποὺ ἐπιβουλεύεται, κι αὐτὸς μόνο τὸ δίνει, ἐνῶ ἐκεῖνο διαχύνεται μέσα στὰ σπλάχνα αὐτοῦ ποὺ τὸ λαμβάνει, καὶ χωρὶς καμιὰ πλέον ἐπέμβαση τοῦ δηλητηριαστῆ προκαλεῖ τὸ θάνατο, κάτι παρόμοιο γίνεται καὶ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές. Γιατὶ τὴν ἀποδοχὴ ὅτι οἱ αἱρετικοὶ εἶναι Ἐκκλησία ποὺ ἔχει μυστήρια, τὴν ἀκολουθεῖ ἡ παραδοχὴ ὅτι καὶ ἡ αἵρεση σώζει, καὶ ὅτι ἡ αὐστηρότητα τῶν Ἁγίων Πατέρων ἦταν ὑπερβολική. Κι ἔτσι σχετικοποιοῦνται καὶ ὑποβιβάζονται στὴν διάνοια καὶ τὴν ψυχὴ τῶν πιστῶν οἱ δογματικὲς ἀλήθειες ποὺ οἱ Ἅγιοι μᾶς διδάσκουν, ἀλλὰ καὶ ἡ ποιμαντικὴ ἕως τώρα στάση τῆς Ἐκκλησίας, σχετικοποιεῖται ἐπίσης καὶ ἡ σαφὴς διδασκαλία τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ὁ ὁποῖος μὲ ἀπόλυτο τρόπο διδάσκει ὅτι εἶναι ἀδύνατη ὁποιαδήποτε σχέση τοῦ φωτὸς τοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ σκότους τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς ἀναμείξεως τῆς Ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ ψεύδους τοῦ Βελίαρ-Σατανᾶ. Αὐτὰ δηλαδή, ποὺ προσπαθοῦν νὰ ἀναμείξουν οἱ παναιρετικοὶ Οἰκουμενιστές.

Τὸ κείμενο:
.














Γρηγορίου Νύσσης, Πρὸς τὸν Εὐνομίου Δεύτερον Λόγον, Λόγος Β΄, Ἔργα 2, "Πατερικαὶ Ἐκδόσεις Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, σελ. 350.

Φοβούνται τους -κατά Ζηζιούλα- Ορθόδοξους "ταλιμπάν"! Εξαιτίας τους, η Ένωση που υπολόγιζαν με χρόνια, θα χρειαστεί δεκαετίες.

Θὰ μποροῦσαν οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες νὰ ἀναγνωρίσουν τὸν Πάπα;

Δὲν εἶναι ἐντελῶς ἀδιανόητο πλέον!



Γράφει ὁ  Mark Woods ἀπό το Christiantoday.com

Βρίσκεται τὸ χιλιόχρονο ρῆγμα μεταξύ τῆς Καθολικῆς καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πιὸ κοντὰ στὸ νὰ ἀποκατασταθεῖ; Ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν τὸ ἱστορικό τῆς καχυποψίας, τῆς ἐχθρότητας, τῶν πολιτικῶν παιχνιδιῶν καὶ τῆς θεολογικῆς ἀδιαλλαξίας ποὺ σημάδεψαν τὴν ἕως τώρα πορεία, αὐτὸ φαίνεται ἀπίθανο. Ἔπειτα ὅμως ἀπὸ μιὰ σημαντικὴ συνάντηση μεταξὺ θεολόγων ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς ὑπάρχουν ἐνδείξεις ὅτι πνέει ἄνεμος ἀλλαγῆς.
Ἡ 14η Συνεδρίαση τῆς Ὁλομέλειας τῆς Μεικτῆς Ἐπιτροπῆς Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ἔγινε στὸ Κιέτι τῆς Ἰταλίας καὶ μόλις ὁλοκλήρωσε τὶς ἐργασίες της. Τὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι ἔχει ἐγκρίνει ἕνα κοινὸ ἔγγραφο πάνω στὴ βασικὴ αἰτία τῆς διαίρεσης μεταξύ των Ἐκκλησιῶν. Ὁ τίτλος του δὲν εἶναι πολλὰ ὑποσχόμενος  -Συνοδικότητα καὶ Πρωτεῖο κατὰ τὴν Πρώτη Χιλιετία: Στὴν Πορεία πρὸς Κοινὴ Κατανόηση στὴν Ὑπηρεσία τῆς Ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας - ἀλλὰ ἀσχολεῖται μὲ ἕνα θέμα ὕψιστης σημασίας: ποιὸς εἶναι ὑπεύθυνος; Σύμφωνα μὲ τοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς αὐτὸς εἶναι ὁ πάπας. Σύμφωνα μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους αὐτὸς μπορεῖ νὰ εἶναι πρῶτος μεταξὺ ἴσων ἀλλὰ δὲν ἔχει καμία ἐξουσία πάνω τους Πατριάρχες τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν. Ὡς ἐκ τούτου, τὸ ἐρώτημά του πῶς ἔβλεπαν οἱ

Τί έκαναν οι ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ Πατέρες της Ζ' Οικουμ. Συνόδου, και τι κάνουν οι ΚΑΚΟΔΟΞΟΙ Πατέρες της Συνόδου της Κρήτης και όσοι συμπορεύονται μαζί τους!

Στὴν Ζ΄ Σύνοδο οι αιρετικοί ἦσαν παρόντες αλλά ...προσκλαίοντες,
στην Σύνοδο της Κρήτης οι αιρετικοὶ ἦσαν παρόντες ἀλλὰ ...ἐπιχαίροντες!

Ἀπὸ τὸν Ὄρθρο τῆς Κυριακῆς Δ΄ Λουκᾶ,
ἑορτῆς τῶν Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου





Πρεσβείαις ὑπεράγαθε, Κύριε τῆς Μητρός σου, καὶ τῶν ἐν ἑπτὰ Συνόδοις, ἀθροισθέντων Πατέρων, τὴν Ἐκκλησίαν στήριξον, καὶ τὴν Πίστιν κράτυνον. καὶ οὐρανῶν Βασιλείας, δεῖξον πάντας κοινωνούς, ὅταν ἔλθῃς ἐπὶ γῆς τοῦ κρῖναι πᾶσαν τὴν κτίσιν.    

«Και καρποφορούσιν εν υπομονή»

Kυριακὴ Δ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,4-15)

Ὑ π ο μ ο ν ὴ

«…Καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ» (Λουκ. 8,15)


παραβ. σπορεος

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἑορτή. Ἑορτάζουν οἱ διδάσκαλοι καὶ πατέρες τῆς Ἑβδόμης (Ζ΄) Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Σχετικὸ εἶνε καὶ τὸ εὐαγγέλιο. Εἶνε μία παραβολὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁμιλεῖ περὶ σπορέως· διότι σπορεῖς ἦταν καὶ οἱ πατέρες.
Ὁ γεωργὸς σπέρνει σπόρο, οἱ πατέρες ἔσπειραν τὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ γεωργὸς σπέρνει στὰ χωράφια, οἱ πατέρες ἔσπειραν στὶς καρδιές. Καὶ πῶς ἔσπειραν; Μὲ δάκρυα, μὲ θαύματα, μὲ βίον ἅγιον, μὲ τὸ αἷμα των. Αὐτὰ τὰ τέσσερα δὲν τὰ ἔχουμε σήμερα οἱ ἱεροκήρυκες· γι᾿ αὐτὸ δὲν καρποφορεῖ ὁ λόγος μας. Ὁ σπόρος ὅμως τῶν πατέρων καρποφόρησε. Ἔβγαλε κρίνα καὶ ῥόδα εὐώδη καὶ ἀμάραντα. Βγῆκαν ἅγιοι καὶ μάρτυρες. Ἔτσι ἔγινε τὸ ὡραῖο περιβόλι, ἡ ἁγία Ὀρθοδοξία μας.
Ἀλλά, ἀδελφοί μου, γιὰ νὰ παρουσιασθῇ καὶ ν᾿ ἀνθήσῃ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν συνετέλεσε μόνο ὁ σπόρος, τὸ κήρυγμα. Δὲν φτάνει μόνο νὰ εἶνε ὁ σπόρος ἐκλεκτός· πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ γῆ καλή. Στὴν ἀπόδοσι λοιπὸν τοῦ σπόρου συνετέλεσαν καὶ οἱ ἀκροαταί, οἱ Χριστιανοὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Αὐτοὶ ἦταν ἐκλεκτὴ «γῆ». Ἦταν ἀπὸ ᾿κείνους ποὺ μὲ ἀγαθὴ καρδιὰ ἀκοῦνε τὸ λόγο, τὸν κρατοῦν, «καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ» (Λουκ. 8,15). Ἐὰν σήμερα, ἀγαπητοί μου, δὲν ὑπάρχῃ καρποφορία, εἶνε διότι λείπει ἡ ὑπομονή. Χρειάζεται ὑπομονή.

* * *

Στὴν ἐποχή μας, ἐποχὴ ἐγωϊσμοῦ, ἐποχὴ ποὺ ἡ μηχανὴ ἔκανε τὸν ἄνθρωπο νευρόσπαστο, ἐποχὴ ποὺ ἰσχύει ὁ γρόνθος καὶ ἡ δύναμις, ἡ ὑπομονὴ θεωρεῖται ἀδυναμία, γνώρισμα τῶν σκλάβων. Ἀντιθέτως ὁ θυμός, ἡ ὀργή, ἡ ἐκδίκησι θεωροῦνται γνωρίσματα τῶν ἰσχυρῶν. Ἀλλ᾿ ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, δὲν θ᾿ ἀκούσουμε τί λέει ὁ κόσμος. Θ᾿ ἀκούσουμε τί λέει ὁ Χριστός. Καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, καὶ στὴ σημερινὴ παραβολὴ καὶ σὲ ἄλλα μέρη τοῦ Εὐαγγελίου, μᾶς λέει· «Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν» (Λουκ. 21,19), καὶ «Ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. 10,22· 24,13).
Ἡ ὑπομονὴ λοιπὸν εἶνε ἀρετὴ θαυμαστὴ καὶ πηγὴ εὐεργεσιῶν.

Αρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Το εκκλησιολογικό και κανονικό ολίσθημα της Συνόδου του Κολυμπαρίου

    «Στὴν Σύνοδο του Κολυμπαρίου τὸ μόνο ποὺ ἐπετεύχθη ἦταν ὁ παροργισμὸς τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ»  (Ἀρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος)
  
    «Π.Π.»:  π. Κύριλλε, ὡς Κανονολόγος ποὺ μᾶς πληροφορεῖτε ὅτι εἶστε, πεῖτε μας· τί ὁρίζουν οἱ Ἱ. Κανόνες; Ποιὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ στάση μας ἀπέναντι σὲ Ἐπισκόπους ποὺ ἀποφασίζουν -ἐν Συνόδῳ μάλιστα- αἱρετικά; Γιὰ νὰ μὴν ἐπεκταθεῖ ὁ ἤδη ὑπάρχων μολυσμός (ὅπως σωστὰ ἐπισημαίνετε) καὶ γιὰ νὰ μὴ «μολύνη ὅλο τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας», καὶ τέλος, γιὰ νὰ μὴν ἐπεκταθεῖ «ὁ παροργισμὸς τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ» καὶ σὲ ὅλους, πεῖτε μας, λοιπόν, πρέπει νὰ κοινωνοῦμε μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἢ ὄχι;

Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟΥ
T
TO EKΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ
ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ

Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν Δρος Θεολογίας

Μετὰ τὴν ἀνακοίνωση τῶν ἀποφάσεων τῆς συγκληθείσης συνόδου τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016 στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης θὰ ἤθελα νὰ τοποθετηθῶ ὡς Κανονολόγος στὰ τῆς παραγράφου (ποὺ εἶναι καὶ ἡ σημαντικώτερη), τῆς ἀναφερομένης στὶς σχέσεις τῆς ΜΙΑΣ, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς ὑπόλοιπες αἱρετικὲς ὁμάδες, τὶς αὐτοαποκαλούμενες «ἐκκλησίες».
Δυστυχῶς, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ ἡ πλειονότης τῶν Ἐπισκόπων τῶν ἀπαρτισάντων τὴν σύνοδο αὐτὴ ὁμολογοῦν ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλες «ἐκκλησίες», ἑτερόδοξες μέν, ἀλλὰ πάντως «χριστιανικὲς ἐκκλησίες».
Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχώμεθα τὶς αἱρετικὲς ὁμάδες, τῶν Παπικῶν καὶ Προτεσταντῶν, ὡς «ἐκκλησίες»; Εἶναι δυνατὸν νὰ πρεσβεύουν «ἑτέρα δόξα» (δόξα=γνώμη, πίστη, Liddell-Scott, Μ. Λεξικόν, 1, 643), ἄλλη δηλαδὴ πίστη ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποία διακηρύσσει ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ ἡ Ἁγιοπατερική μας Παράδοση καὶ νὰ γίνωνται δεκτὲς ὡς «ἐκκλησίες»; Αὐτὸ εἶναι καθαρὸς συγκρητισμὸς καὶ ἐπάρατος οἰκουμενισμός.
Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου εἶναι ΜΙΑ. Καὶ τοῦτο γιὰ τὸν λόγο ὅτι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ εἶναι ΕΝΑ. Ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος τὸ τονίζει: «Ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ» (Ρωμ. 12, 5) καὶ «Μεμέρισται ὁ Χριστός;» (Α´ Κορ. 1, 13). Κομματιάζεται ὁ Χριστός; Ὁ Ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος δὲν εἶπε στὸν μαθητήν Του Ἀπόστολο Πέτρο «οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησία...» (Ματθ. 16, 18); Τὴν Ἐκκλησία, εἶπε, ὄχι τὶς Ἐκκλησίες!
Ὁ Μ. Βασίλειος στὸν 1ο κανόνα του ὁμιλεῖ σαφῶς γιὰ τοὺς «καταλιπόντες τὴν καθολικὴν ἐκκλησίαν» (Ράλλη-Ποτλῆ, Σύνταγμα τ. 3, 89) καὶ τοὺς διαχωρίζει σὲ αἱρετικούς, σχισματικοὺς καὶ ἀποσυναγώγους ἀνάλογα μὲ τὸ βάθος τῆς πλάνης, στὴν ὁποία ἔχουν ὑποπέσει. Δὲν ἀποκαλεῖ «ἐκκλησίες» τὶς νεοπαγεῖσες συνάξεις, τὶς ψευδεπιγράφως καὶ παραπλανητικῶς ὀνομαζόμενες «χριστιανικές», ἀλλὰ τὶς ἀντιδιαστέλλει ἀπολύτως ἀπὸ τὴν ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, τὴν ἀποκλειστικῶς κατέχουσα τὸ πλήρωμα τῆς ἀληθείας. Ὁμολογεῖ δὲ ὅτι τοὺς αἱρετικοὺς ἑτεροδόξους «ὡς ἀσεβεῖς ἀποφεύγομεν καὶ ἀναθεματίζομεν» (ἐπ. 226, PG 32, 849).
Oἱ δὲ κανόνες  τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων 8ος τῆς Α´, 7ος τῆς Β' καὶ 95ος τῆς ΣΤ´ ρυθμίζουν τὸν τρόπο ὑποδοχῆς καὶ ἀποδοχῆς στὸ Σῶμα τῆς Μίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῶν «προστιθεμένων τῇ ὀρθοδοξίᾳ, καὶ τῇ μερίδι τῶν σωζομένων ἀπὸ αἱρετικῶν». Καὶ τοῦτο γιατὶ ποτὲ ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀποδέχθηκε τοὺς

Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2016

Εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης ή επιχείρηση αλλοίωσης της πίστεως και αξιόποινη πράξη; Του Χρήστου Μπονατάκη

Αποτέλεσμα εικόνας για νεο προγραμμα σπουδων θρησκευτικα
Το νέο μάθημα, αποδομεί τη θρησκευτική συνείδηση των παιδιών και οδηγεί τους μαθητές στον πανχριστιανικό και πανθρησκειακό συγκρητισμό, δηλαδή σε αίρεση! Συνιστά έτσι καθ’ εαυτό το ποινικό αδίκημα του προσηλυτισμού (Συντ. αρθ. 13, παρ. 2, ΑΝ 1363/1938)!!!



Ρέθυμνο, 12  Οκτωβρίου  2016

Μάθημα Θρησκευτικών

- Νέα Προγράμματα Σπουδών

Εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης
 ή επιχείρηση αλλοίωσης της πίστεως
 και αξιόποινη πράξη;
  
Εφαρμογή κι έπειτα διόρθωση, ή άμεση απόσυρση;


  Τελικά για φέτος, όπως όλα δείχνουν θα εφαρμοστούν στα ανήλικα παιδιά μας από 7-8 ετών, τα κατά την εκτίμηση πολλών θεολόγων αλλά και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερώνυμου, ...«απαράδεκτα κι επικίνδυνα» Νέα Προγράμματα Σπουδών (ΝΠΣ) τουΜαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ).
Κατά τις δηλώσεις έπειτα από τη συνάντηση των αντιπροσωπειών της Εκκλησίας και της κυβέρνησης, ο Υπουργός Υγείας κ. Φίλης ήταν όντως σαφής: «Θα εφαρμοστούν ...δεν υπάρχει ζήτημα διαφωνίας(!)» ....«τα αναλυτικά προγράμματα αλλάζουν από φέτος και θα γίνουν τα μαθήματα με βάση τα προγράμματα αυτά».

  Εκείνο δηλαδή το οποίο εξάγεται στην κοινή γνώμη ως συμπέρασμα και που ως εικόνα τουλάχιστο, αδικεί σαφώς τις θεοφιλείς προσπάθειες του ιδίου του Αρχιεπισκόπου και άλλων σεπτών Ιεραρχών της Εκκλησίας, είναι ότι το ζήτημα τελικά, δεν  ήταν αν θα εφαρμοστούν ή όχι τα ΝΠΣ, αλλά ...τα περσινά βιβλία κι απλά ως ένα από τα βοηθητικά "εργαλεία" του μαθήματος!
   Αυτό όμως το οποίο πρέπει να αποσαφηνιστεί, είναι ότι ούτως ή άλλως, τα παλιά βιβλία εδόθησαν στους μαθητές αφ’ ενός λόγω της μη έκδοσης καινούργιων, αφ’ ετέρου δε προκειμένου να χρησιμοποιηθούν έτσι κι αλλιώς από τα ΝΠΣ και  όπου γενικά  θα εξυπηρετεί η παραπομπή σε αυτά.
   Οι περισσότεροι εν τέλει θα συμφωνούσαν με εκείνο το οποίο πολύ εύστοχα δήλωσε και ο σεβ. Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος: «Το συμπέρασμα είναι ότι δεν βγάζω κανένα συμπέρασμα»! Ενώ ο σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, σε άρθρο του που αναλύει τα σχετικά με το ζήτημα γεγονότα, διαπιστώνει ότι: «αποφασίστηκε κάτι που είναι αντικείμενο σεμιναρίου διπλωματίας».[1]
   Παρά λοιπόν το γεγονός ότι, στην παρούσα στιγμή τουλάχιστο, η συμμετοχή και ο ρόλος της Εκκλησίας, φαίνεται να "αναβαθμίζεται" στη διαδικασία αυτή της βελτίωσης των προγραμμάτων, πράγμα καθ’ εαυτό σαφώς θετικό αλλά και πιο νόμιμο, το ζήτημα παραμένει ως προς το εάν θα έπρεπε ή όχι να αποσυρθεί τελείως  το συγκεκριμένο ΠΣ του ΜτΘ (στο οποίο πρόγραμμα, υπάρχουν φυσικά και αξιοποιήσιμα σημεία), καθ’ ότι αυτό:
α) Οδηγεί τους μαθητές με μεθοδολογική παγίδευση, σε μία ξένη για την Ορθοδοξία, αλλά και συγκεκριμένη-εκκοσμικευμένη θρησκευτική αντίληψη και εν γένει θρησκευτικότητα· τον πανχριστιανικό και πανθρησκειακό συγκρητισμό, δηλαδή σε αίρεση.
   Συνιστά έτσι καθ’ εαυτό (χωρίς βέβαια να είναι γνωστό, το πώς θα ενεργήσει ο κάθε εκπαιδευτικός), το ποινικό αδίκημα του προσηλυτισμού (Συντ. αρθ. 13, παρ. 2, ΑΝ 1363/1938), κάτι το οποίο επιβεβαιώνουν έγκριτοι νομικοί[2], αλλά ..."ομολογείται" κιόλας (εμμέσως) από τα ίδια τα προγράμματα. Ενδεικτικώς μονάχα, αυτής της διαδικασίας αποδόμησης της θρησκευτικής συνείδησης των παιδιών, αναφέρεται ότι οι μαθητές πρέπει:
·         «να τολμήσουν να κινηθούν προς τον άλλον χωρίς προκαταλήψεις και να εξετάσουν διαφορετικές ιδέες και εκδοχές για την αλήθεια»! (ΟΕ σελ. 76)
·     «Η γνώση είναι αληθινή, όταν μας ελευθερώνει από ό,τι ονομάζεται «πρόσδεση στο παρελθόν(!)» ...«Καμιά απόδειξη δεν γίνεται αποδεκτή με «ελαφριά καρδιά», τίποτε δεν θεωρείται δεδομένο» (ΠΣ. σελ. 21).
   Είναι σαφές (συμφώνως προς ΑΣΤ. ΚΩΔ. αρθ. 1518, Ν. 1329/1983), ότι όπως οι γονείς είναι εκείνοι που οφείλουν να

Μακριά από την παγωμάρα των Οικουμενιστών με κατακόμβες ή τούνελ Αγίων!

Το τούνελ με τους 365 Αγίους...
(ΦΩΤΟ)


Το τούνελ με τους 365 Αγίους.. (ΦΩΤΟ)

Στο χειμερινό θέρετρο Στράζα στην Βάλεα Ζίουλουι της Ρουμανίας, όχι μακριά από τον ορεινό όγκο Βαλκάν (1946 μ.) έχει χτιστεί ένα τούνελ μήκους 54 μέτρων.


Το τούνελ συνδέει τον κεντρικό δρόμο του χειμερινού θερέτρου Στράζα με μια ξύλινη εκκλησία που τιμάται επ' ονόματι των Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Tο τούνελ φτιάχθηκε έπειτα από επιθυμία των ντόπιων κατοίκων αλλά και τουριστών οι οποίοι τον χειμώνα δεν μπορούσαν να φτάσουν στην εκκλησία λόγω του χιονιού το οποίο αποκλείει κάθε πρόσβαση στην σκήτη.
«Στην Στράζα το χιόνι είναι πολύ και είναι δύσκολο να φτάσεις στην σκήτη. Γι' αυτό σκεφτήκαμε να φτιάξουμε ένα τούνελ.
Έπειτα, κοιτώντας ένα ημερολόγιο μου  ήλθε η ιδέα να ζωγραφίσουμε στο τούνελ 365 αγίους της εκκλησίας μας, έναν για κάθε ημέρα» δήλωσε ο κ. Εμίλ Παρέαου, ο οποίος χρηματοδότησε εξ' ολοκλήρου την κατασκευή  της σκήτης αλλά και του τούνελ. 

Απίστευτη πρόκληση στην ιστορία και την πίστη αυτού του τόπου από τους νεοφασίστες Συριζαίους


Μεταφέρουν 1.200 λαθραίους από καταυλισμό σε παλιό μοναστήρι!


Της Φανής Σοβιτσλή

fanisovi@gmail.com

Επί ποδός βρίσκονται η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος καθώς και τοπικοί φορείς προκειμένου να ακυρώσουν την απόφαση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής για την εγκατάσταση προσφύγων στο κτίριο της ιστορικής μονής Παναγίας Πέτρας Ολύμπου, το οποίο είναι παντελώς ακατάλληλο. Η μητρόπολη υποστηρίζει ότι είναι άθλιες οι συνθήκες στο εν λόγω κτίριο και ότι η κυβέρνηση, αντί να μεταφέρει αυτούς τους ανθρώπους σε ένα ασφαλές κέντρο, τους… πετά σε ένα ορεινό μέρος όπου το χειμώνα σημειώνονται πολικές θερμοκρασίες.
Πρόκειται για 1.200 πρόσφυγες που φιλοξενούνται στον καταυλισμό της Πέτρας Ολύμπου, στον αύλειο χώρο των παλιών εγκαταστάσεων του πρώην ψυχιατρείου, τους οποίους το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής έχει αποφασίσει να μεταφέρει μέσα στο κτίριο της μονής Παναγιάς, που βρίσκεται στην ίδια περιοχή. Ο μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος είχε αντιδράσει εξαρχής στον κυβερνητικό σχεδιασμό, εξηγώντας τους λόγους που καθιστούν το κτίριο ακατάλληλο για τη φιλοξενία τόσων ανθρώπων, ενώ πριν από δυο με τρεις εβδομάδες είχε λάβει τη διαβεβαίωση του υπουργείου ότι οι πρόσφυγες θα μεταφέρονταν σε οργανωμένη δομή στο νομό Κιλκίς. Ωστόσο προ ημερών ενημερώθηκε ότι εντέλει οι 1.200 πρόσφυγες του καταυλισμού της Πέτρας Ολύμπου θα μεταφερθούν στην παλιά μονή της Παναγιάς. Πάντως από την αρχή της δημιουργίας του υφιστάμενου κέντρου φιλοξενίας ο μητροπολίτης έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την ασφάλεια των προσφύγων και