Όταν οι μάγοι έφθασαν στα Ιεροσόλυμα

   Κανείς νά μήν προσπαθήσει νά φθάσει τόν ἀκατάληπτο μέ ἀνθρώπινες σκέψεις· διότι ἐδῶ δέν χρειάζονται ἀναλογίες, ἀλλά μόνο πίστη.

   Ὅταν ὁ ὁδοιπόρος βρεῖ κάποιον ἄλλο, καλό συνοδοιπόρο, χαίρεται τόν κόπο τῆς μακρινῆς ὁδοιπορίας, ἐπειδή ξεγελιέται ἀπό τή συντροφιά· καθώς στηρίζεται δηλαδή, σάν σέ ραβδί, στήν εὐχάριστη συζήτηση, ἔχει τήν αἴσθηση ὅτι συνοδοιπορεῖ μέ σκονισμένα τά πόδια, ἀλλά μέ ἀκούραστο τό στόμα. Μοιράζει ἔτσι τόν κόπο τῶν ποδιῶν καί ἐλαφρύνει μέ τή συνομιλία τήν κούραση τῆς μεγάλης πορείας.

   Ἔτσι λοιπόν καί οἱ μάγοι, ὅταν γεννήθηκε ὁ Χριστός, καθώς εἶδαν τό ἄστρο, καί τό ἔλαβαν αὐτό συνοδοιπόρο, ξεγελοῦσαν −ὅταν κουράζονταν− μέ τήν ἐρώτηση, «ποῦ εἶναι ὁ νεογέννητος Βασιλιάς», τήν ταλαιπωρία τῆς ὁδοιπορίας· ἀνέκριναν δηλαδή μέ τόν λόγο τούς Ἑβραίους σάν κλέφτες Ἐκείνου πού γεννήθηκε.

Αμετανόητες Τελεβάντιες διαστροφές, Χριστουγεννιάτικα!

ΔΙΑΛΟΓΟΣ κ. ΧΡ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΚΑΙ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ ΓΙΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

   Πρόκειται γιὰ μιὰ παράξενη ἐπιμονὴ στὴν κακοδοξία, ποὺ γίνεται ἀκόμα πιὸ δυσεξήγητη, ὅταν ἔχει ξανὰ καὶ ξανὰ προσφερθεῖ ἡ ἁγιοπατερικὴ διδάσκαλία καὶ πράξη στὸ θέμα τῆς ἄμεσης ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν αἵρεση. «Ὁ γὰρ παράνομος Ἰούδας, οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι».

   Τὸ ἱστολόγιο «Τελεβάντος» μὲ ἄθρο συνεργάτου του διδάσκει κακόδοξα ὅτι ἡ ἀκριβὴς τήρηση μιᾶς Ἐντολῆς εἶναι κακό, γιατὶ ἀποτελεῖ …ἀπολυτοποίηση τῆς Ἐντολῆς!!!  Διδάσκει ὅτι, ἡ ἐφαρμογὴ μιᾶς θείας Ἐντολῆς, ὅταν ἐφαρμόζεται ὅπως ἀκριβῶς ὁ Κύριος καὶ οἱ Ἅγιοι διδάσκουν, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπολυτοποίηση τῆς Ἐντολῆς καὶ ὁδηγεῖ στὸ σχίσμα καὶ τὴν αἵρεση!!! Ὅτι ἐπαφίεται στὴ διάκριση τῶν κάθε ἐποχῆς κληρικῶν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!

ΘΑΥΜΑΤΑ, ΕΡΓΑ και ΠΙΣΤΗ και αναφορά στην αντιμετώπιση του Οικουμενισμού.

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου:

ΘΑΥΜΑΤΑ, ΕΡΓΑ και ΠΙΣΤΗ

(και αναφορά στην αντιμετώπιση του Οικουμενισμού).

Παραθέτουμε ἕνα μικρὸ τμῆμα ἀπὸ τὴν θαυμάσια ἑρμηνεία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στὸ λόγο τοῦ Κυρίου: «Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι, Κύριε, Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ' ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς».

Στὸ τμῆμα αὐτὸ θίγονται τὰ ἑξῆς θέματα:

Εἶναι δυνατὸν πονηροὶ ἄνθρωποι νὰ πραγματοποιοῦν θαύματα;

Ἡ πίστη καὶ ἡ ἐπίτευξη θαυμάτων θὰ ὠφελήσουν σὲ κάτι αὐτὸν ποὺ τὰ ἐπιτελεῖ, χωρὶς ὅμως νὰ ἔχει καὶ ἔργα;

Ἡ χάρις ἀποκτᾶται δικαιωματικὰ καὶ ὀφείλεται στὰ καλά μας ἔργα ἢ δίδεται ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν σχεδίων Του;

Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀγαθὴ διάθεση, ἀκόμα κι ἂν πλανηθεῖ, πῶς ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὸ Θεό;

   Ἄν, σ’ αὐτὴν τὴν ἀνάλυση ποὺ κάνει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, προσθέσουμε καὶ τὴν γνωστὴ θέση τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ θεοφόρου,  «πᾶς ὁ λέγων παρὰ τὰ διατεταγμένα, κἂν ἀξιόπιστος ᾖ, κἂν νηστεύῃ, κἂν παρθενεύῃ, κἂν  σημεῖα ποιῆ, κἂν προφητεύῃ, λύκος σοι φαινέσθω, ἐν προβάτου δορᾷ, προβάτων φθορὰν  κατεργαζόμενος», κατανοοῦμε γιατί πρέπει, εἰδικὰ στὶς μέρες μας -ἡμέρες τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ- καὶ γιατί ἔχει μεγάλη σημασία νὰ προσφεύγουμε καὶ νὰ βασιζόμαστε στοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ μάλιστα στὴν "συμφωνία τῶν Πατέρων" (consensus patrum).

    Τοῦτο βέβαια εἶναι ἀπαραίτητο νὰ γίνεται κυρίως ἐκεῖ, ὅπου οἱ σύγχρονοί μας ποιμένες καὶ Ἐπίσκοποι (ἀλλὰ καὶ διάφοροι

Ιδών ο κτίστης ολλύμενον...

ΑΠΟ ΤΗΝ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

ΚΑΝΩΝ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΜΕΛΩΔΟΥ

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, Απαρχή Νέας Ζωής

Αρχιμ. Γεωργίου Γρηγοριάτη

Αυτές τις ημέρες ο ορθόδοξος χριστιανικός κόσμος καλείται να γιορτάσει ή μάλλον να ζήσει αληθινά το μεγάλο γεγονός της σωτηρίας και της λυτρώσεως των ανθρώπων και του κόσμου από τα δεινά των κακών και του διαβόλου. Καλείται να δεχθεί το μυστήριο της ενσάρκου οικονομίας και να γεμίσει Θεία Χάρη και Ευλογία.

        Οι άγιοι Πατέρες, μας καλούν να ανοίξουμε τα μάτια της καρδιάς και να μελετήσουμε το μεγάλο αυτό μυστήριο, που κυριολεκτικά άλλαξε τη μορφή του κόσμου.        Ποιός είναι ο σκοπός της ενανθρωπήσεως του Κυρίου;
Όλη η διδασκαλία των Πατέρων για την ενανθρώπηση του Κυρίου, περιέχεται στη φράση του Μέγα Αθανασίου: «Ο Λόγος σάρξ εγένετο, ίνα τον άνθρωπον δεκτικόν θεότητος ποιήση». Ο Χριστός δεν ήρθε στη γη, για να μας φέρει απλά μια νέα διδασκαλία, αλλά να μεταδώσει σε μας τη Θεία ζωή, τη ζωή του Θεού. Να μας κάνει μετόχους Θείας Ζωής κατά χάρη. Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός κατά χάρη. Αυτό είναι το κεντρικό και ουσιώδες νόημα της μεγάλης αυτής και σημαντικής γιορτής.

       Πριν από τη γέννηση του Κυρίου Ιησού, ο κόσμος ζούσε στο σκοτάδι της απιστίας και της ειδωλολατρίας με φωτεινές εξαιρέσεις.      Η απομάκρυνση των ανθρώπων από τον Δημιουργό του, είχε δυσάρεστες συνέπειες στη ζωή του. Όμως ο Θεός δεν εγκατέλειψε το πλάσμα Του. Στον κατάλληλο χρόνο στέλνει στη γη τον μονογενή του Υιό, για να σώσει τον κόσμο και τον άνθρωπο. «Ο Θεός επί γης ώφθη και τοις ανθρώποις συνανεστράφη» (Βαρούχ, γ΄ 38). Ο αόρατος γίνεται ορατός, ο απρόσιτος προσιτός, ο Θεός μαζί με τους άνθρωπους. Μέγα και παράδοξο το μυστήριο. Ήλθε στη γη όχι όπως αυτός μπορούσε αλλά όπως εμείς μπορούσαμε να τον δούμε και να τον καταλάβουμε. Γι’ αυτό έγινε άνθρωπος με σάρκα για να επικοινωνήσει καλύτερα με μας.

Ο Ιερός Χρυσόστομος τονίζει χαρακτηριστικά:

      Τελικά μια είναι η ουσιαστική εξήγηση της ενανθρωπήσεως του Κυρίου, η αγάπη του Θεού. Ο Απόστολος Παύλος διατυπώνει πολύ καθαρά αυτή την εξήγηση, «Διά την πολλήν αγάπην, ην ηγάπησεν ημάς», «έκλινεν ουρανούς και κατέβη».

     Μαζί με τον μεγάλο Απόστολο, κάθε πιστός βλέπει πίσω από το ιστορικό και κοσμοσωτήριο γεγονός της γεννήσεως του Κυρίου την μεγάλη αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο και τον κόσμο.   Αγάπη που έφθασε μέχρι το Σταυρό.

  Περιμένουμε τη μεγάλη γιορτή της γεννήσεως. Και ο Υιός του

Θεού αναμένει την ανταπόκριση της δικής μας αγάπης. Μας αγάπησε, να τον αγαπήσουμε και εμείς. Να του ανοίξουμε την καρδιά και τη ζωή μας. Να συνδεθούμε μαζί του. Είναι ασφαλώς η μεγαλύτερη δωρεά του Κυρίου Ιησού. Τα φετινά Χριστούγεννα ας είναι η απαρχή μιας νέας ζωής γεμάτη από τη Χάρη και Ευλογία του Θεού.

Αρχιμ. Γεωργίου Γρηγοριάτη

Ξέφρενη η πορεία προς τον Αντίχριστο!

 Τὸ CNN προωθεῖ παιδικὸ βιβλίο

ποὺ παρουσιάζει τὸν Ἄη Βασίλη

ὡς ὁμοφυλόφιλο,

«παντρεμένο» μὲ ἕναν ἄλλο ἄνδρα !

Ἀποκλειστικὴ μετάφραση Ρωμαίικο Ὁδοιπορικὸ

   Σχόλιο Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ: Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες βλέπουμε τὸν Μέγα Βασίλειο, ἕναν ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ἀσκητὲς τῆς Ἐκκλησίας μας, νὰ παρουσιάζεται μὲ μία ἐντελῶς διαφορετικὴ μορφή. Μία μορφὴ ποὺ ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἕνα εὐφυέστατο ἐπίτευγμα μίας διαφημιστικῆς καμπάνιας τῆς coca-cola ποὺ ἐμφανίστηκε γύρω στὸ 1930. Ἐκτὸς αὐτοῦ, βλέπουμε πλέον τὸν Ἅγιο νὰ παρουσιάζεται καὶ ὡς ὁμοφυλόφιλος, παντρεμένος μάλιστα μὲ ἄλλον ἄντρα...

Ο ενανθρωπήσας Θεός …ισάξιος με τα είδωλα!

 Ο ενανθρωπήσας Θεός:

Στην Εκκλησία Σωτήρας,

στο σχολείο ισάξιος με τα είδωλα!

Ηρακλής Ρεράκης

Καθηγητής Παιδαγωγικής –Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

Ο Χριστός γεννάται, όπως μαρτυρεί ο Μέγας Αθανάσιος, ως Σωτήρας του κόσμου, με σκοπό «να βοηθήσει στην ανάπλαση του ανθρώπου, που ο ίδιος έπλασε». Οι Απόστολοι του Χριστού έλαβαν εντολή να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας σε όλα τα έθνη.

Ο Απόστολος των Εθνών Παύλος ήλθε στην Ελλάδα εδώ και 20 αιώνες περίπου, κηρύττοντας τον Χριστό, ως Σωτήρα και Λυτρωτή, βοηθώντας έτσι τον Ελληνισμό να αρνηθεί, σταδιακά και εν

Χριστός Γεννάται

Christ is Born - Χριστός Γεννάται - Xristos Genate - All Odes - 1st Tone

ΟΙ ΤΟΚΟΙ ΚΑΙ Ο ΤΟΚΟΣ

-Μία μικρή ετυμολογική ανάλυση των Χριστουγέννων-

ΑΠΟ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ, τους φόρους και τους τόκους, ας επισκεφθούμε όπως οι Ποιμένες τον ουράνιο ΤΟΚΟ σε μία ετυμολογική και Θεολογική ερμηνεία των Χριστουγέννων.

«ἀπογράψασθαι σὺν Μαριὰμ»

ΑΠΟΓΡΑΦΗ: από+γράφω (σχηματίζω κτηματολόγιο, κατάλογο περιουσιακών στοιχείων).

Παρομοίως και στην Δευτέρα του Χριστού Παρουσία θα έχουμε καταγραφή, όχι όμων περι-ουσιών, αλλά ουσιών και αξιολόγηση της ζωής του καθενός με βάση το Ευαγγέλιο και όχι τα «νομίσματα» (από το νομίζω) των ανθρώπων.

Δεν καταγγέλλουν την Κολυμπάριο, αποδέχονται τις κακόδοξες αποφάσεις της Αβάνας!

Αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσίας

(29 Νοεμβρίου – 2 Δεκεμβρίου 2017)

     -Απόφαση και για Σύνοδο Κρήτης 

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ (29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ – 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017)

https://mospat.ru/gr/2017/12/02/news153781

    Το κείμενο υιοθετήθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας, η οποία συγκλήθηκε από 29^ης Νοεμβρίου έως 2^ας  Δεκεμβρίου 2017 στην Αίθουσα Συνελεύσεων του Ιερού Καθεδρικού Ναού του Σωτήρος Χριστού Μόσχας.

1.   Ευχαριστήριον προσευχή αναπέμπει η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας προς τον Κύριον και Θεόν τον Παντοκράτορα, τον ἐν Τριάδι δοξαζόμενον Πατέρα, και Υιό και Άγιον Πνεύμα γι’όλες τις ευεργεσίες, τις οποίες επιδαψιλεύει στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας.

2.   Η βασική αποστολή της Εκκλησίας στον κόσμο είναι να φέρνει τους ανθρώπους κοντά στο Χριστό μέσω διαδόσεως του Ευαγγελικού λόγου. Τα μέλη της Συνόδου στηρίζουν την έκκληση του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών Κυρίλλου προς όλους, που κηρύττουν το λόγο του Θεού, να έχουν υπόψη τους ότι η χαρμόσυνη είδηση για τη σωτηρία του ανθρώπου, η οποία συντελέσθηκε από τον Κύριο Ιησού Χριστό μέσα από τα Παθη, το Σταυρικό Θάνατο και την ένδοξο Ανάσταση, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του εκκλησιαστικού κηρύγματος. Με το κήρυγμα του Ευαγγελίου συνδέεται αδιαρρήκτως το βασικό έργο, το οποίο καλείται να αναλάβει κάθε κληρικός και είναι η μεθ’ευλαβείας ιερουργία του μεγάλου Μυστηρίου του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.

3.   Η παρελθούσα εκατονταετία απέδειξε στον κόσμο του λόγου το αληθές, το οποίο ήταν γνωστό ακόμη στην Παλαιά Διαθήκη, ότι, δηλαδη, η κοινωνία αδυνατεί να ευημερεί πραγματικά χωρίς να είναι προσηλωμένη στο Θεό, ενώ η απομάκρυνση των ανθρώπων από τον Κύριο συνεπάγεται δεινά, οι επιπτώσεις των οποίων αντιμετωπίζονται από την Πρόνοια του Θεού ως ανταπόκριση στην ανυπόκριτη πίστη και την με θάρρος ομολογία της καθώς και στην προσευχή.

  Αίνον αναπέμπουν τα μέλη της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας προς το νέφος των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Εκκλησίας της

Ακόμα και στα εόρτια Μηνύματα, και ενώ...

«συσκιάζονται τὰ Δόγματα, οἱ Ποιμένες οὐκ ἐθέλοντες ἀγρυπνεῖν ἐν τοῖς ὑπὲρ εὐσέβειας λόγοις, αἴτιοι ταύτης τῆς βλασφημίας εἰσί»!

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

   «Όταν γαρ αυτοί μεν οι άπιστοι και αιρετικοί τω ψεύδει συνιστάμενοι πάντα πράττουσι ώστε συσκιάσαι των δογμάτων την ισχύν, ημείς δε οι της αληθείας θεραπευταί, μηδέ το στόμα διάραι δυνάμεθα, πώς ου πολλήν του δόγματος καταγνώσονται την ασθένειαν; πώς ουκ απάτην και μωρίαν τα υμέτερα υποπτεύσωσι; πώς ου βλασφημήσουσι τον Χριστόν ως είρωνα και απατεώνα; Ταύτης δε ημείς αίτιοι της βλασφημίας, ουκ εθέλοντες αγρυπνείν εν τοις υπέρ ευσέβειας λόγοις, αλλά πάρεργα τιθέμεθα ταύτα τα της γης μεριμνώντες...»!

Ας σπεύσουμε να βρούμε τον Χριστό (Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

   Αν θέλεις να επιτύχεις αυτά που επιθυμείς και ποθείς, εννοώ τα αγαθά του Θεού, και αν θέλεις από άνθρωπος να γίνεις επίγειος άγγελος, αγάπησε, αδελφέ, τη θλίψη του σώματος, δέξου την κακοπάθεια, και μάλιστα αγάπησε πολύ τους πειρασμούς, επειδή αυτοί πρόκειται να σου γίνουν πρόξενοι κάθε καλού.
Πες μου, τι ωραιότερο υπάρχει από μία ψυχή που θλίβεται με επίγνωση, ότι κάνοντας υπομονή πρόκειται να κληρονομήσει τη χαρά όλων; Τι ανδρειότερο υπάρχει από μία καρδιά συντριμμένη και ταπεινωμένη, που τρέπει σε φυγή χωρίς κόπο τις φάλαγγες των δαιμόνων και τις απομακρύνει ολότελα; Τι ενδοξότερο υπάρχει από την πνευματική πτωχεία (*) που είναι πρόξενος της βασιλείας των ουρανών, αλλά

Ο "γνήσιος" φονταμενταλισμός των Οικουμενιστών, δια στόματος Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος

Προκλήσεις

Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη

Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

    Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

   Στο φύλλο της εφημερίδος σας, της 3^ης του τρ. Μηνός Φεβρουαρίου, διάβασα μια πολύ σημαντική είδηση, η οποία ενημερώνει τους αναγνώστες σας, ότι η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος, έχει ήδη διοργανώσει σειρά εισηγήσεων ακαδημαϊκού επιπέδου με το καυτό θέμα «Κράτος και Εκκλησία». Προστίθεται δε ότι: «Η εξέτασις του επικαίρου αυτού θέματος αποβλέπει, όχι απλώς να απαλλαγεί η Πολιτεία από την Εκκλησία, αλλά και να μη παραδοθεί η Εκκλησία στα πλέον συντηρητικά και φονταμενταλιστικά στοιχεία»!

   Ενδιαφέρεται λοιπόν η Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος «να απαλλαγεί η Πολιτεία από την Εκκλησία»(!!!) και προσφέρεται να βοηθήσει η εν λόγω Ιερά Μητρόπολη, με τις προγραμματισμένες εισηγήσεις της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών. Συγχρόνως, όμως, δεν θέλει, η ίδια Μητρόπολη, η τυχόν εγκαταλειφθείσα πλέον από την Πολιτεία Εκκλησία, να πέσει στα χέρια φονταμενταλιστικών στοιχείων.

 Βέβαια, ο όρος «φονταμενταλισμός», μέσα στην πολλαπλότητα της συγχύσεως λέξεων, εννοιών και όρων της εποχής μας, δεν φαίνεται να είναι μονοσήμαντος, δηλ. να ισχύει για μια ορισμένη κατηγορία ανθρώπινης συμπεριφοράς με αποκλειστικό νοηματικό περιεχόμενο. Έπειτα πολλές ψυχοδυναμικές διαδικασίες ανθρώπινης συμπεριφοράς, δυνάμει της γνωστής ασυνείδητης λειτουργίας της προβολής, είναι δυνατόν να εκφράζουν, υποκειμενικά ψυχικά περιεχόμενα, όπως απραγματοποίητες επιθυμίες και προσδοκίες υπαρξιακής βαρύτητος, καθώς προβάλλονται στο πρόσωπο εκείνων, που κατακτούν τους εν λόγω στόχους.

    Το γεγονός αυτό σημαίνει, ότι πολλοί από εκείνους, που χαρακτηρίζουν κάποιους ως φονταμενταλιστές μπορεί να το κάνουν αυτό με μια μη συνειδητή, αλλά εξ ίσου φονταμενταλιστική ψυχοδυναμική συμπεριφορά, φορτισμένη με τη δική της καταστροφική επιθυμία, προβάλλοντας στο «φονταμενταλιστικό» πρόσωπο του άλλου τις δικές τους απραγματοποίητες και ματαιωθείσες υπαρξιακές επιθυμίες και προσδοκίες!

   Ιδιαίτερα ο Χριστιανός άνθρωπος με εκκλησιαστική-θεολογική ετικέττα, αν δεν είναι γνήσιος βιωματικός εκφραστής της Εκκλησιολογικής και θεολογικής του αυτοσυνειδησίας, πολύ εύκολα «δικαιώνει» την υπαρξιακή του αυτή έλλειψη με αντιφονταμενταλιστική συμπεριφορά, η οποία, όμως, εκλύεται με την ψυχοδυναμική ένταση μιας φονταμενταλιστικής-καταστροφικής λογικής!

   Παράδειγμα: Σε ημερίδα, που διοργάνωσε (1^η Δεκεμβρίου 2004;) η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, σχολικός σύμβουλος θεολόγος, «αναφερομένη στο θέμα της ιεροσύνης των γυναικών», είπε μεταξύ άλλων· «ενώ τα τελευταία πενήντα χρόνια άνδρες και γυναίκες μοιράζονται εμπειρίες συνεργασίας και συντροφικότητας στο εκκλησιαστικό σώμα δεν έφθασε ακόμη η πρόσκληση να γίνει εργαστήριο καινούργιας ποιότητας σχέσεων σύμφωνα με το πνεύμα της συνοδικότητας της Εκκλησίας. Τα πράγματα χειροτερεύουν, όταν την αδράνεια και την αμηχανία μας προσπαθούμε να τις καλύψουμε καταφεύγοντας και κατοχυρωμένοι στην Γραφή και την Παράδοση. Τότε εύκολα κατρακυλάμε σε ερμηνείες φονταμενταλιστικές»!!!           

   Η φονταμενταλιστική αυτή σημαντική επένδυση δύο βασικών θεμελίων της πίστεως και της ζωής της Εκκλησίας, αποτελεί ένα «καταστροφικό» μήνυμα των «Θεολογικών» Σπουδών της Ακαδημίας της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος, χαρακτηριστικό του «ορθοδόξου» κλίματος μέσα στο οποίο οι σπουδές αυτές πραγματοποιούνται! Γραφή και Παράδοση πρέπει να αποκλεισθούν κατά τη συζήτηση για την Ιεροσύνη των γυναικών! Είναι προκλήσεις φονταμενταλιστικών ερμηνειών!!

Μετά τιμής

Ιωάννης Κορναράκης

Πηγή

Η φιλία με Οικουμενιστές διασπά την ενότητα

Ἑρμηνεία τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου στὸ παρακάτω τμῆμα

τοῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος:

Ἓν σῶμα καὶ ἓν πνεῦμα, καθὼς καὶ ἐκλήθητε

ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν· εἷς Κύριος,

μία πίστις, ἓν βάπτισμα· εἷς Θεὸς Πατὴρ

πάντων, ὁ ἐπὶ πάντων, καὶ διὰ πάντων, καὶ

ἐν πᾶσιν. Ἑνὶ δὲ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις

κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ.

(Χρυσοστόμου Ἰω., Ὑπόμνημα εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους, Λόγος ΙΑ΄,

Πατερικαὶ Ἐκδόσεις "Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς", τόμ. 20, σελ. 686, ἑξ.).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΧΟΛΙΑ

^{___________________________}

«Εἴ τις αἱρετικῶν φίλος εἴη, οὐχ ἓν πνεῦμα»

Ἑρμηνεύοντας ὁ Ἅγιος Ἰωάννης στίχους τοῦ τῆς Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολῆς τοῦ ἀπ. Παύλου, στρέφει τὸ λόγο πρὸς τὸ τρίπτυχο ἀλήθεια, ἀγάπη, ἑνότητα ποὺ πρέπει νὰ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν καὶ γράφει:

«Ἀγάπην ζητεῖ ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Παῦλος, ὄχι οἱανδήποτε, ἀλλ’ αὐτὴν ἡ ὁποία μᾶς συνενώνει μεταξύ μας ἀδιασπάστως, καὶ μᾶς συνενώνει κατὰ τέτοιον τρόπον καὶ τόσον τέλεια, ὡσὰν νὰ εἴμεθα μέλη πρὸς μέλη. Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία κατορθώνει τὰ μεγάλα καλά. Διὰ τοῦτο λέγει, “ἕνα σῶμα”, διὰ νὰ δείξῃ καὶ τὴν συμπάθειαν καὶ τὸ νὰ μὴ ἐπιδιώκομεν ν’ ἁρπάσωμεν τὰ ἀγαθὰ τῶν ἄλλων καὶ τὸ νὰ χαιρώμεθα μαζὶ μὲ αὐτούς, καὶ ὅλα γενικῶς νὰ εἶναι κοινά. Καὶ καλῶς εἶπε, “ἕνα πνεῦμα” διὰ νὰ δείξῃ ὅτι εἰς τὸ ἕνα σῶμα, ἕνα πνεῦμα θὰ ὑπάρχῃ, ἢ ὅτι εἶναι μὲν δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἕνα σῶμα, ὄχι ὅμως ἕνα πνεῦμα...».

Καὶ πότε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνήκει κανεὶς στὸ ἴδιο σῶμα, ἀλλὰ νὰ μὴ ἔχει τὸ ἴδιο πνεῦμα; Αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβεῖ, λέγει ὁ ἱ. Χρυσόστομος, καὶ στὴν περίπτωση ποὺ «κάποιος γίνῃ  φίλος αἱρετικῶν». Μὲ αὐτὴ τὴν διαπίστωση ὁ ἱ. Χρυσόστομος, θίγει τὸ κρισιμότατο πρόβλημα τῆς ἐποχῆς μας, τὴν ὅποια σχέση καὶ ἐπαφή μας μὲ τὴν αἵρεση, ἡ ὁποία κομματιάζει τὸ σῶμα τῶν Ἐκλησίας. Ἐπισημαίνει δηλαδή, αὐτὸ ποὺ κατὰ κόρον συμβαίνει σήμερα στὸν Ὀρθόδοξο χῶρο: τὴν ἄμεση ἢ ἔμμεση –ἀλλὰ συνειδητή– φιλία τῶν ὀρθοδόξων μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, ποὺ διαδίδουν στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας –καὶ ἐγκαθιδρύουν– τὴν ἐσχάτη αἵρεση τῆς ἱστορίας, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Οἱ «ὀρθόδοξοι» ἀντι-Οἰκουμενιστές, γίνονται φίλοι τῶν Ἐπισκόπων καὶ τῶν Ποιμένων ποὺ συλλειτουργοῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ τοὺς μνημονεύουν στὴν Θ. Λειτουργία –καὶ ὡς γνωστὸν ἡ μνημόνευση εἶναι ἡ ἀνωτέρα ἐκκλησιαστικὴ πράξη ἑνότητος!

Καὶ οἱ φίλοι τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἐνῶ ἀνήκουν ἐξωτερικὰ στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὅμως δὲν ἀποτελοῦν μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους «ἓν σῶμα», ἀφοῦ διαφοροποιοῦνται ὡς πρὸς τὴν ποιμαντικὴ ἀντιμετώπιση τῶν