Πώς λέγεται αυτός που παίρνει φανερά από τους εχθρούς του Χριστού χρήματα,

ἀλλὰ κι αὐτοὶ ποὺ τὸν ἀνέχονται καί,

παρὰ τὰ ὅσα κάνει, κοινωνοῦν μαζί του;

100 χιλ. από Βατικανό σε Βαρθολομαίο για ανέγερση ορθόδοξης μονής στην Αυστρία

100.000€ ΑΠΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΣΕ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ

   Tο απόγευμα της Τρίτης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης προεξήρχε της Ακολουθίας για την πανηγυρική καθιέρωση του νεόδμητου Παρεκκλησίου της Ι. Μ. Αυστρίας, αφιερωμένου στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

   Στην τελετή παρέστησαν ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος, ο Καρδινάλιος Kurt Koch, Επίσκοποι της Επισκοπικής Συνελεύσεως καθώς και μεγάλος αριθμός Ρωμαιοκαθολικών Επισκόπων, η Πρέσβης

Η νέα "εκκλησία" είναι πλέον εκεί, εδώ και παντού! Και οι αντι-Οικουμενιστές, κρατούν το Φανάρι -όσο κοινωνούν μαζί τους- και διαφημίζουν το έργο τους!

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗ ΒΙΕΝΝΗ 

(ΦΩΤΟ)

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Όλοι παραζαλισμένοι από την πλάνη του οικουμενισμού... Κρίμα... "..πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;" (Λουκ. 18.8) 

π. Φώτιος Βεζύνιας

Από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου 

Συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχου με τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο 

της Αυστρίας στη Βιέννη

   Πραγματοποιήθηκε στην Ομοσπονδιακή Καγκελαρία σε θερμή ατμόσφαιρα Συνάντηση με τον Καγκελάριο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αυστρίας, κ. Sebastian Kurz, είχε την Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο της επισήμου επισκέψεώς του στην χώρα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Κατά τη διάρκεια της συναντήσεως, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας, ο Καγκελάριος Kurz και ο

Συνοπτικά 21 από τις αιρετικές αποκλίσεις που συγκροτούν την Παναίρεση του Οικουμενισμού

Των Αγιορειτών πατέρων της Ρουμανικής Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου

Ἀποκηρύττουμε ὡς αίρεση καί ἀπορρίπτουμε  τόν Οἰκουμενισμό ὑπό ὅλες τίς μορφές του: 

1) τήν παρουσία τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στό λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν»,

2) τήν αἵρεση, κατά τήν ὁποία ἡ Ὀρθοδοξία ἀποτελεῖ μόνο ἕνα μέρος τῆς Ἐκκλησίας,

3) τήν αἵρεση, κατά τήν ὁποία ὅλες οἱ χριστιανικές ὁμολογίες εἶναι κλάδοι τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας,

4) τήν αἵρεση, κατά τήν ὁποία ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι μία Ἐκκλησία μεταξύ πολλῶν ἄλλων «οἰκογενειῶν Ἐκκλησιῶν», οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν μαζί τήν Μία Ἐκκλησία,

5) τήν αἵρεση, κατά τήν ὁποία ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας ἔχει ἀπολεσθεῖ. Ἡ Ἐκκλησία, σύμφωνα μέ τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, εἶναι Μία καί Μοναδική, ἐπειδή ἡ Κεφαλή της εἶναι Μία, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. Ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας ἐκφράζεται διά τῆς ἑνότητος τῆς πίστεως,  τῆς λατρείας καί τῆς διοικήσεως καί διά τῆς ὑπακοῆς τῶν πιστῶν στήν ἱεραρχία της, ἐφ’ὅσον ἡ ἱεραρχία διατηρεῖ τήν ἑνότητα τῆς πίστεως.

6) τήν αἵρεση, κατά τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία εἶναι «διηρημένη σέ χριστιανικές ὁμολογίες», καί ὅτι τώρα ἐμεῖς, ὡς δῆθεν «νέοι πατέρες», θά πρέπει νά «ἐπανεύρουμε τήν ἑνότητά της» διά τοῦ «δογματικοῦ μινιμαλισμοῦ», μέ τό νά ἀποδεχτοῦμε δηλ. ὡς βάση τῆς ἑνώσεως τῶν ὀρθοδόξων μέ τίς αἱρέσεις μία μινιμαλιστική πίστη, δηλ. μόνο τήν πίστη στήν Ἁγία Τριάδα καί

«Η μίμησις του Χριστού». Ένα αιρετικό παπικό βιβλίο

Κωνσταντίνα Ξυγαλατᾶ, Βρεφονηπιοκόμος

Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 1ῃ Μαρτίου 2018

Πρόσφατα ἐπισκέφτηκα βιβλιοπωλεῖο ὀρθόδοξης ἀδελφότητας καί ἡ ματιά μου ἔπεσε σέ ἕνα βιβλίο μέ τίτλο «Ἡ μίμησις τοῦ Χριστοῦ». Συνηθίζω, προτοῦ ἀγοράσω κάποιο βιβλίο, νά διαβάζω κάποιες σελίδες, γιά νά καταλάβω κατά πόσο ἀνταποκρίνεται τό ὕφος τοῦ συγγραφέα σέ αὐτό, τό ὁποῖο ἀναζητῶ. 
Ἔτσι, λοιπόν, στήν πρώτη ματιά, πού ἔριξα στή σελίδα, πού τυχαία ἐπέλεξα, παραξενεύτηκα ἀπό τό ὕφος τοῦ συγγραφέα, γιατί δέν μοῦ θύμιζε τό ὕφος, πού ἔχουν τά ἁγιοπατερικά κείμενα. Δέν τό ἀγόρασα, ἀλλά, ὅταν ἐπέστρεψα στό σπίτι, σκέφτηκα νά κάνω μιά ἔρευνα στό διαδίκτυο σχετικά μέ αὐτό τό βιβλίο. Μετά ἀπό μιά σύντομη ἔρευνα, διαπίστωσα ὅτι πρόκειται γιά ἕνα βιβλίο, πού τό ἔχει γράψει παπικός μοναχός, ὁ Θωμᾶς Κεμπήσιος, καί πώς μέ τό ἐν λόγῳ βιβλίο ἔχει ἀσχοληθεῖ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, ὁ ὁποῖος χαρακτηριστικά λέει ὅτι «τό βιβλίο αὐτό εἶναι ἐντεταμένο μέσα στά δυτικά πλαίσια καί ἐκφράζει τήν πνευματικότητα τοῦ δυτικοῦ ἀνθρώπου». Πιό κάτω θά σᾶς παραθέσω ὁλόκληρο τό ἄρθρο τοῦ Σεβασμιωτάτου, ἁπλά πρίν τό  κάνω, θά ἤθελα νά ἐκφράσω τόν προβληματισμό καί τήν δυσαρέσκειά μου γιά τό γεγονός ὅτι τό ἐν λόγῳ βιβλίο ἐκτίθεται σέ βιβλιοπωλεῖο ὀρθόδοξης ἀδελφότητας.

Ἐκτός ἀπό τόν Σεβασμιώτατο κ. Ἱερόθεο, γιά τό βιβλίο «Μίμησις τοῦ Χριστοῦ» ἔχει γράψει καί ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, ὁ ὁποῖος λέγει:

«Καί κλασσικό παράδειγμα ἀσκητικοῦ βιβλίου, πού ἐγράφη ἀπό συγγραφέα,πού βρισκόταν στήν κατάσταση τῆς πλάνης, πού ὀνομάζεται «ἀπόνοια», μποροῦμε νά θεωρήσωμε τήν «Μίμηση τοῦ Χριστοῦ» τοῦ Θωμᾶ Κεμπήσιου.

Ἀποπνέει μιά λεπτή φιληδονία καί ὑψηλοφροσύνη, πού σέ ἀνθρώπους γεμάτους πάθη καί τυφλωμένους ἀπό αὐτά προκαλοῦν ἕναν ἡδονισμό, πού αὐτοί τόν θεωροῦν «πρόγευση τῆς θείας χάριτος»! Οἱ ταλαίπωροι! Οἱ ἐσκοτισμένοι! Δέν τό καταλαβαίνουν κἄν ὅτι, ὀσφραινόμενοι τήν λεπτή αὐτήν εὐωδία τῶν παθῶν, πού ζοῦν μέσα τους, ἡδονίζονται ἐξαιτίας της. Καί -στήν τύφλωση τους- τήν θεωροῦν «ὀσμή τῆς θείας χάριτος»! Δέν τό καταλαβαίνουν ὅτι ἄξιοι νά δεχθοῦν τήν ὀσμή, νά αἰσθανθοῦν τήν εὐωδία τῆς χάριτος, εἶναι μόνον οἱ ἅγιοι! Οὔτε ὅτι, γιά νά αἰσθανθῆ ὁ ἄνθρωπος τήν πνευματική γλύκα μέσα του, πρέπει πρῶτα νά ἀποκτήσει μετάνοια καί νά καθαρθῆ ἀπό τά πάθη!

Ὁ ἁμαρτωλός πρέπει νά τό καταλάβει, ὅτι δέν εἶναι οὔτε ἱκανός οὔτε ἄξιος γιά πνευματική γλύκα! Καί ὀφείλει νά τό ὀμολογεῖ καί νά τό διακηρύττει ὅτι εἶναι ἀνάξιος γιά αἴσθηση τέτοιας γλύκας πνευματικῆς. Καί ἄν ἀρχίσει κάτι τέτοιο νά τοῦ ἔρχεται, ὀφείλει νά μή τό ἀποδέχεται· ἀλλά νά τό ἀπορρίπτει σάν κάτι τό ξένο· σάν μιά ὁλοφάνερη καί πανώλεθρη αὐταπάτη· σάν μιά ἐκλεπτυσμένη κίνηση ματαιοδοξίας, ὑψηλοφροσύνης καί ἡδυπαθείας.

Τό κείμενο τοῦ Σεβασμιωτάτου (Ναυπάκτου) [1] ἔχει ὡς ἑξῆς:

«Εἴδαμε προηγουμένως ὅτι μερικοί Ὀρθόδοξοι θεολόγοι εἶναι λίγο διστακτικοί στόν ὅρο «μίμηση τοῦ Χριστοῦ» καί αὐτό γιατί ὁ ὄρος αὐτός ἔχει ταυτισθῆ μέ τό γνωστό βιβλίο «μίμησις τοῦ Χριστοῦ», πού γράφηκε στήν Δύση, καί μεταφέρθηκε καί στήν

Η στάση του Μ. Αθανασίου προς τους επιστρέφοντας αιρετικούς: Επιστολή προς Ρουφινιανόν

Ἀκολουθεῖ τὸ ἀρχαῖο κείμενο:

ΙΔΟΥ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ:

(Ἀπὸ Κατήχησις)

Φακελωμένος ο π.Νικόλαος Μανώλης από το Πατριαρχείο

(Οικουμενιστική συμπαιγνία) 

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

Στό φῶς ἔρχονται σιγά σιγά οἱ μεθοδεύσεις τῶν κυρίων Βαρθολομαίου καί Ἀνθίμου σέ σχέση μέ τήν ὑπόθεσή μου. Ὡς γνωστόν ἀνήκω στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, εἶμαι ἱερέας τῆς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης. Μέ ποιό δικαίωμα, λοιπόν, ὁ μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ἀποστέλλει στόν Πατριάρχη τό

Όσιος Βασίλειος ο Ομολογητής

Ο Όσιος Βασίλειος ο Ομολογητής, ο οποίος τιμάται σήμερα 28 Φεβρουαρίου

Έζησε και έδρασε επί αυτοκρατορίας Λέοντα Γ΄ του Ισαύρου (717 – 741 μ.Χ.) του εικονομάχου.

    Από μικρή ηλικία ο Βασίλειος εγκατέλειψε τη κοσμική ζωή για να αφιερωθεί στη διδασκαλία του Ευαγγελίου και την άσκηση. Αρχικά ζούσε σε κάποιο ερημητήριο τρέφοντας το πνεύμα του και την ψυχή του με τα δώρα της πίστεως και της αγάπης. Έγινε μαθητής και υποτακτικός του Οσίου Προκοπίου του Δεκαπολίτου (τιμάται 27 Φεβρουαρίου).

   Όταν όμως οι περιστάσεις τον κάλεσαν, ανταποκρίθηκε με θαυμαστή προθυμία και υπερασπίσθηκε την Ορθοδοξία με θάρρος και παρρησία. Διώχθηκε σκληρά, για την άκαμπτη αντίστασή του και τη θαρραλέα συνηγορία υπέρ της ορθοδοξίας. Φυλακίστηκε και υπέστη πολλά βασανιστήρια.

   Όταν πέθανε ο τύραννος Λέων, ο Όσιος Βασίλειος αφέθηκε ελεύθερος και επανήλθε στο ασκητήριό του για να συνεχίσει τους μοναχικούς τους αγώνες.

    Μέγας αγωνιστής της Εκκλησίας, στρατευόταν συνεχώς για την ενίσχυση της ορθόδοξης πίστης, για τη διαφώτιση των αιρετικών, για τη στερέωση των πιστών και τη μετάνοια των αμαρτωλών. Έτσι οσιακά αγωνιζόμενος εκοιμήθη εν ειρήνη.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.

   Βασίλειον δώρημα, τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ, ἐδείχθης Βασίλειε, ὡς βασιλεύσας παθῶν, τοὶς θείοις σου σκάμμασι, σὺ γὰρ ὁμολογία, τὸν σὸν βίον φαιδρύνας, λάμπεις δι’ ἀμφοτέρων, ὡς ἀστὴρ σελασφόρος, ἐντεῦθεν τῆς ἀσάλευτου βασιλείας ἠξίωσαι.

Οι άνθρωποι που πιστεύουν είναι άνθρωποι με λίγες στεναχώριες.

Οι ἄνθρωποι ὅμως ποὺ δὲν ἔχουν πίστη

ἔχουν μεγάλες στεναχώριες.

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ἀμάθεια, θλίψη, στεναχώρια, αὐτὰ εἶναι σὰν τριπλὸ μαστίγιο πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι τοῦ καθενὸς ποὺ ξεχνάει καὶ ἀρνιέται τὸ Θεὸ καὶ δημιουργό Του. Ὅσο περισσότερο ὁ ἄνθρωπος συγκεντρώνει ἀσήμαντες γνώσεις, τόσο λιγότερο αἰσθάνεται πὼς ξέρει. Και ὅσο περισσότερο μαζεύει πλούτη, τόσο πιὸ φτωχὸς αἰσθάνεται. Ὅσο περισσότερο ὁ τέτοιου εἴδους ἄνθρωπος κυνηγᾶ τὴν τύχη, τόσο πιὸ βαθιὰ βυθίζεται στὸ σκοτάδι τῆς ἀπελπισίας.

Γνωρίζετε ποια εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀμάθεια; Ἀμαθεῖς εἶναι οἱ ἄνθρωποι, ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸν Θεὸ καὶ τὴ δύναμή Του.

Εἶπε ὁ Κύριος στοὺς Σαδδουκαίους: «Πλανάσθε ἐπειδὴ δὲν γνωρίζετε οὔτε τὴν Ἁγία Γραφή, οὔτε τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ!» (Μάτθ. 22:29). Οἱ Σαδδουκαῖοι ἦταν ἄνθρωποι ποὺ γνώριζαν τὰ πάντα, ἀλλὰ δὲν πίστευαν στὸν Θεὸ καὶ στὴν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Γνώριζαν τὰ πάντα, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὴ δύναμή Του.

Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ εἶναι σὰν τὸ ἁλάτι ποὺ ἁλατίζει κάθε φαγητὸ καὶ τοῦ δίνει γεύση.

Σαδδουκαῖοι στὰ χρόνιά μας εἶναι οἱ Εὐρωπαῖοι, οἱ βαπτισμένοι στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ! Οἱ Εὐρωπαῖοι, ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν τὴ βάπτισή τους καὶ ντράπηκαν γιὰ τὸ Χριστό, κατέχουν γνώσεις ποὺ εἶναι κατώτερες καὶ ἀπὸ...

Σήμερα με τον Οικουμενισμό, πού βρίσκεται αυτή η πηγή;

  Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ πηγὴ ἀπ’ ὅπου τρέχουνε νὰ ξεδιψάσουνε ἄνθρωποι ποὺ δὲν εὑρήκανε τὴν ἀλήθεια σὲ καμμιὰ ἄλλη ἀπὸ τὶς μυριάδες αἱρέσεις ποὺ ὑπάρχουνε σήμερα

Φώτης  Κόντογλου

   Ὁ ἄνθρωπος θὰ νοιώσει νὰ τὸν σκεπάζει ἡ θεϊκὴ εὐσπλαχνία ἐὰν ἀπελπιστεῖ ἀπὸ κάθε ἄλλη βοήθεια καὶ ταπεινωθεῖ καὶ δὲν λογαριάζει γιὰ τίποτα τὸν ἑαυτό του καὶ δέσει σφιχτὰ τὴν ἐλπίδα του στὸν Θεὸ μοναχά, τότε αὐτὴ ἡ θεϊκὴ εὐσπλαχνία θὰ τοῦ δίνει κάποια δύναμη ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχει τίποτα πιὰ γιὰ νὰ τὸν φοβερίζει, κι’ οὔτε καμιὰ ἀνάγκη γιὰ νὰ τὸν κάνει νὰ τὴ συλλογιστεῖ.

Ὅλα του φαίνονται σὰν νὰ μὴν ὑπάρχουνε, κι’ αὐτὸς ἐλαφρὸς σὰν πνοὴ γεμάτη δύναμη, χαρά, ἐλπίδα καὶ ἀγάπη (γιατί ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη βγαίνει ἀπὸ τὴν πίστη κι’ ἀπὸ τὴν ἐλπίδα), πετᾶ ὑψηλά, γλυτωμένος ἀπὸ τὸ βάρος τῆς σαρκὸς κι’ ἀπὸ τὶς μάταιες φροντίδες τὶς σαρκικῆς διάνοιας, ἤγουν τὴ φιλοδοξία, τὸν μωρὸ ζῆλο νὰ ἐρευνήσει τὸ μυστήριο τοῦ κόσμου, κι’ ὅλες τὶς ἄλλες...

Πατριάρχης Βαρθολομαῖος Αρχοντώνης και ...Αριστοφάνης!

Σχόλιο στὸν ἐν Βιέννῃ λόγο τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου Ἀρχοντώνη

Δὲν χάνει εὐκαιρία ὁ πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαῖος Ἀρχοντώνης νὰ τραβήξει πάνω του τὰ φῶτα τῆς δημοσιότητας καὶ νὰ δείξει πόσο πιστὸς ὑπηρέτης εἶναι τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Δὲν εἶχαν ἀκόμα προλάβει νὰ τελειώσουν οἱ ἑορτασμοὶ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ὁ δίγλωσσος ὑποτιθέμενος ὀρθόδοξος ἱεράρχης Βαρθολομαῖος μετέβη ἀεροπορικῶς στὴν Βιέννη γιὰ νὰ βγάλει λόγο κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.

Στὸν λόγο αὐτόν, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ χρησιμοποιεῖται ὡς ὑποδειγματικὸς λόγος στὰ σεμινάρια σαλαμοποίησης/ἀλλαντικοποίησης, διάδοσης σύγχυσης καὶ διαστρέβλωσης ἐννοιῶν καὶ δογμάτων, ἀναφερόμενος ἐμμέσως πλὴν σαφῶς στὶς ἀντιδράσεις ὀρθοδόξων ἐνάντια στὴν αἵρεση ποὺ αὐτὸς μανιωδῶς καὶ στανικῶς προωθεῖ, αὐτὸς ποὺ μερικὲς ὧρες πρὶν εἶπε τὸ «Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν» εἶπε μεταξὺ ἄλλων:

       «Ο διαθρησκειακός διάλογος δεν σημαίνει μία σχετικοποίηση της δικής μας πίστης, ούτε την αποδυνάμωση ή ακόμα και την άρνηση της δικής μας θρησκευτικής ταυτότητας, αλλά εμπλουτίζει ταυτότητες και προφανώς οδηγεί στην αλλαγὴ νοοτροπίας και στάσης απέναντι στον άλλο. Μπορεί να θεραπεύσει τις προκαταλήψεις και να προωθήσει ένα πνεύμα αλληλεγγύης και ειρήνης». Μὰ κύριε, ὑποτιθέμενε ὀρθόδοξε ἱεράρχα, ἂν ὁ διαθρησκειακὸς διάλογος δὲν σχετικοποιεῖ τὴν πίστη μας, γιατὶ ἐπιθυμεῖς καὶ στανικῶς προσπαθεῖς, ὅπως ἐσὺ διατρανῶς κηρύττεις, νὰ τὴν ἐμπλουτίσεις καὶ νὰ τῆς ἀλλάξεις νοοτροπία; Δὲν σοῦ ἀρκεῖ ὅπως εἶναι; Δὲν ἦταν μέχρι τώρα σωστή; Ἄρα γιὰ σένα καὶ τὸ οἰκουμενιστικό σου ἐπιτελεῖο, ἡ Ὀρθοδοξία εἶχε μέχρι τώρα ἕνα ἐσωστρεφή, προκαταλημένο χαρακτῆρα ποὺ στεροῦταν ἀγάπης καὶ πνεύματος εἰρήνης. Πνεῦμα τὸ ὁποῖο ἐσύ, ὁ σημερινὸς σωτήρας τῆς Ἐκκλησίας, «ὁ πρῶτος», «ὁ ἡγέτης», «ὁ ὀρθόδοξος ἀλάθητος Πάπας» «ἡ θεολογικὴ αὐθεντία», θέλεις νὰ διαφημίσεις καὶ νὰ διαδώσεις.

Καὶ συνεχίζει ὁ θρησκευτικὸς δημαγωγὸς Βαρθολομαῖος ἀναφερόμενος στὸ 18^ο ἄρθρο τῆς Γενικῆς Συνέλευσης τοῦ Ο.Η.Ε.: «κάθε άτομο έχει το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία για αλλαγή θρησκείας ή πίστης όπως και την ελευθερία, μόνο ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, να εκδηλώνει τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του με τη διδασκαλία, την πρακτική, τη λατρεία και με την τέλεση θρησκευτικών τελετών».

Ἂν ζοῦσε σήμερα ὁ Ἀριστοφάνης θὰ παρομοίαζε τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο μὲ τὸν Κλέονα, τὸν δημαγωγὸ ποὺ μιλοῦσε γιὰ

Βιέννη: Θυρανοίξια παρεκκλησίου από τον Οικουμενικό Πατριάρχη

Παντοῦ, σὲ κάθε σχεδὸν ἐνέργεια τοῦ
Βαρθολομαίου οἱ κοκκινοσκούφηδες
Καρδινάλιοι!

     Κανεὶς πιὰ δὲν μπορεῖ νὰ σταματήσει τὸν Πατριάρχη καὶ τοὺς Οἰκουμενιστὲς στὴν προώθηση καὶ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων τῆς Παπικῆς Συνόδου (Β΄ Βατικανῆς) περὶ παραχωρήσεων "ἐκκλησιῶν", συμπροσευχῶν, ἀνταλλαγῆς ἐπισκέψεων κ.λπ. Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ βάλουν φρένο, ἀναλώνονται στὸ πῶς θὰ ἐξουδετερώσουν ἐκείνους, ποὺ τοὺς ὑποδεικνύουν τὴν ἀπομάκρυνση, τὴν μὴ κοινωνία μὲ τὴν φατρία τοῦ Βαρθολομαίου καὶ ὅσους κοινωνοῦν μαζί του, δίνοντας ΚΥΡΟΣ στὶς ἐνέργειές του καὶ ἐπιτρέποντάς του τὴν παγίωση τῆς Παναιρέσεως!

    Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τέλεσε σήμερα το απόγευμα (27-2-2018) στη Βιέννη της Αυστρίας, τα θυρανοίξια Παρεκκλησίου της Ι. Μητροπόλεως Αυστρίας, πλησίον των ορθοδόξων ναών της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Γεωργίου.

    Το νέο Παρεκκλήσιο είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Πηγή

Από το Απόδειπνο

ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ (WC-C) EΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΑΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝ ΓΚΟΥΤΑ…

    Το WC – C καλεί σε άμεσο τέλος της πολιορκίας και τις επιθέσεις κατά πολιτών στη Συρία.. Σε ανακοινωθέν της 26ης Φεβρουαρίου, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (WCC) εξέφρασε την απογοήτευσή του για τη δραματική κλιμάκωση των στρατιωτικών δράσεων κατά αμάχων στην Ανατολική Ghouta της Δαμασκού, στη Συρία.

    Περισσότεροι από 550 άνθρωποι – μεταξύ των οποίων 130 παιδιά καθώς και γυναίκες και ηλικιωμένοι – έχουν σκοτωθεί και τουλάχιστον 2.500 τραυματίστηκαν από τότε που ξεκίνησε ο βομβαρδισμός της Ανατολικής Γκούτα στις 18 Φεβρουαρίου…

   «Το WCC λυπήθηκε και σοκαρίστηκε, σημειώνοντας ότι αυτό συμβαίνει ακόμα παρά το ψήφισμα 2401 του Συμβουλίου Ασφαλείας που εγκρίθηκε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 2018, επιβάλοντας άμεση ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός », αναφέρει η δήλωση. « Η συνέχιση της στρατιωτικής επίθεσης του συριακού στρατού που στοχεύει τους αμάχους και εμποδίζει την πρόσβαση της ανθρωπιστικής βοήθειας στον άμαχο πληθυσμό, ο οποίος έχει υποστεί πολιορκία τα τελευταία πέντε χρόνια, είναι ηθικά απαράδεκτη και καταδικαστέα από όλους τους κανόνες και τις αρετές, το διεθνές δίκαιο και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο « ……………oikoumene.org 26.2.18            Το Παγκόσμιο Συμβ. Εκκλησιών (WC-C) αποδεικνύεται εντεταλμένο πολιτικό όργανο σε διατεταγμένη υπηρεσία με προβιά μεταφυσική στρατευμένο στην προώθηση της καθυπόταξης των λαών από ξένες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και συνεργός του νεοθωμανικού επεκτατισμού, αρωγός στην εξάπλωση και καταδυνάστευση  του διεθνούς τζιχαντιστικού κινήματος και υποκινητής της ισλαμιστικής τρομοκρατίας και του φονταμενταλισμού.

  Δικαιώνει σταυρώσεις, αποκεφαλισμούς, ομαδικές εκτελέσεις, ακρωτηριασμούς μελών, επιβολή σαρίας,καύση ζωντανών, βαμπιρισμό έφαγαν τα σηκώτια σύριων στρατιωτών, ρίψη ομοφυλοφίλων από ταράτσες, παιδοκτονίες μαζικές χιλιάδες μαθητές σκοτώθηκαν σε θρανία, σχολικά λεωφορεία σε στάσεις, καμικάζι,γιλέκα αυτοκτονίας, απαγωγή επισκόπων και ιερέων, την απαγωγή των μοναχών της Μααλούλα από την αλ Νούσρq, τους αποκεφαλισμούς ιμάμηδων που κάρφωσαν τα κεφάλια τους στους μιναρέδες, την ανατίναξη μνημείων και ιερών, την λεηλάτηση μουσείων και των φυσικών αποθεμάτων της συριακής γης  κ.α. Τάσσεται ανοιχτά και με δουλοπρέπεια υπέρ της αμερικάνικης εισβολής κατοχής και της τουρκικής κατοχής στη Συρία υπέρ της τζιχαντιστικής λαίλαπας……..

   Περιφρονεί και διαγράφει την μνήμη των 1.000.000 θυμάτων και το δράμα των 10.000.000 προσφύγων κι εκτοπισμένων. Γι αυτό και από παλλαική Εκκλησία με την αρχέγονη σημασία του όρου μεταλλάχθηκε  σε ισχνό Συμβούλιο στυγνών Γραφειοκρατών

   …Tέλος με την προβοκατόρικη στάση του καπελώνει κάθε Εκκλησία και ομολογία στη Συρία που όλες ανεξαιρέτως στέκονται στο πλευρό του ηρωικού συριακού στρατού και προβαίνει σε πλαστογράφηση της θέλησης τους….

Πηγή

Απίστευτη πρόκληση της ροζ συμμορίας

Όπως και στην τουρκοκρατία

Όσες και όσοι έχουν ακόμα αμφιβολίες, ότι οι ροζ συμμορίτες επιλέχθηκαν από τους παγκόσμιους νονούς για να φέρουν εις πέρας γρήγορα και αποτελεσματικά,
το πείραμα της αντικατάστασης των Ελλήνων, από σλαβοαφροασιατικές μάζες, να πάνε τώρα να διαβάσουν τη νέα προκήρυξη του ΑΣΕΠ, για 8.000 περίπου διορισμούς σε δήμους.

Στα "προσόντα" των υποψηφίων που μοριοδοτούνται

Οι εχθροί της μετανοίας και πως προφυλασσόμαστε

Αγίου Νικολάου του Καβάσιλα

Η μελέτη των θείων και υψηλών θα μας προφυλάσση από την αμαρτίαν, αλλά και εάν πέσωμεν, θα μας βοηθή εις την ανόρθωσιν.
Διότι, όταν υπάρχουν τόσα μέσα δια την σωτηρίαν μας, είναι φοβερόν να μη επιστρέφη ο άνθρωπος εις τον θεόν μετά την αμαρτίαν, να μη θέλη να μετανοήση, αλλά να εντρέπεται και να φοβήται και να θεωρή δύσκολον και κουραστικόν τον δρόμον της μετανοίας η ακόμη να νομίζη ότι ο Θεός εχει οργισθή και δεν τον δέχεται με κανένα τρόπον.
Η πίστις όμως ότι η φιλανθρωπία του Θεού είναι άπειρος, είναι ικανή να απαλλάξη την ψυχήν από τους ολέθριους αυτούς δισταγμούς. Διότι ο άνθρωπος, που γνωρίζει πόσον αγαθός είναι ο Θεός, διατί θα αισθανθή δυσκολίαν να μετανοήση δια τας αμαρτίας που έκαμε; Αυτή ακριβώς είναι η μηχανή και η τέχνη του κοινού εχθρού των ανθρώπων, του διαβόλου: να παρασύρη τον άνθρωπον, ώστε με θρασύτητα και τόλμην να ρίπτη τον εαυτόν του εις την αμαρτίαν.

Μακάριος ο Αιγύπτιος

 

     1. Μὲ τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὁ καθένας μας κερδίζει τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Χρειάζεται ὅμως νὰ συνεισφέρει καὶ τοὺς δικούς του κόπους. Ὅπως λέει καὶ ὁ ψαλμωδός «ἄν ὁ Κύριος δὲν οἰκοδομήσει τὸ σπίτι ἤ δὲν φυλάξει τὴν πόλη, μάταια ἀγρυπνοῦν οἱ φύλακες καὶ μάταια κοπιάζουν οἱ οἰκοδόμοι.

     2. Ἐρώτηση: Ποιό εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, στὸ ὁποῖο καλεῖ ὁ Ἀπόστολος τὸν καθένα νὰ φτάσει;

   Ἀπάντηση: Ἡ τέλεια κάθαρση ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ἡ ἐλευθερία ἀπὸ τὰ πάθη τῆς ἀτιμίας καὶ ἡ ἀπόκτηση τῆς ἀρετής. Δηλαδὴ ὁ καθαρισμὸς καὶ ὁ ἁγιασμὸς τῆς καρδιᾶς, ποὺ γίνεται μὲ τὴ μετοχὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ τὸ νιώθουμε μέσα μας. «Μακάριοι ὅσοι ἔχουν καθαρὴ καρδιά, γιατί αὐτοὶ θὰ δοῦν τὸ Θεό», εἶπε ὁ Κύριος. Καὶ ὁ Δαβὶδ λέει· «Ποιός εἶναι ἄξιος ν' ἀνέβει στὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ νὰ σταθεῖ στὸν ἅγιο τόπο Του;»· καὶ ἀπαντᾶ. « Αὐτὸς ποὺ ἔχει ἀθῶα χέρια καὶ καθαρὴ καρδιά».

    3. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γνωρίζοντας ὅτι τὰ κρυφὰ πάθη μας εἶναι βαθιά ριζωμένα στὴν ψυχὴ καὶ δύσκολα φεύγουν, μᾶς παρακινεῖ, μαζὶ μὲ τὴν ἀντίστασή μας πρὸς αὐτά, νὰ προσευχόμαστε θερμὰ πρὸς τὸν Κύριο, λέγοντας «ἐκ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με».

   4. Καὶ ὁ Μωϋσῆς, θέλοντας μὲ παραδείγματα νὰ μᾶς δείξει ὅτι ἡ ψυχὴ δὲν πρέπει ν' ἀκολουθεῖ πότε τὸ καλό καὶ πότε τὸ κακό, ἀλλὰ μόνο τὸ καλό, λέει «στὸ ἁλώνι σου δὲν θὰ ζέψεις βόδι μὲ γαϊδούρι ν' ἁλωνίσεις τὰ σπαρτά σου», δηλαδὴ στὸ ἁλώνι τῆς καρδιᾶς μας νὰ μὴ ἁλωνίζουν μαζὶ ἀρετὴ καὶ κακία -καθαροὶ καὶ ἀκάθαρτοι λογισμοί- ἀλλὰ μόνον ἡ ἀρετή.. «Δὲν θὰ καλλιεργήσεις στὸ χωράφι σου μαζὶ δύο εἴδη καρπῶν καὶ δὲν θὰ διασταυρώσεις (=σμίξεις) ζῶα διαφορετικοῦ γένους». Μ' ἄλλα λόγια νὰ μὴ μετέχει ἡ ψυχὴ σέ δύο πνεύματα, στὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καὶ στὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μόνο στὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ καρποφορεῖ μόνο τοὺς καρποὺς τοῦ Πνεύματος (ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη κ.λ.π.). Καὶ ὁ ψαλμωδός· «Συμμορφωνόμουνα σ' ὅλες τὶς ἐντολές σου καὶ μίσησα κάθε δρόμο ἀδικίας».

Πηγή

Ο Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ομιλεί περί του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

 και για την προσφορά του στην Εκκλησία

17ος αιών – Από το βιβλίο "Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και η Θεολογία του" του μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου, σελ. κη' – μβ΄.

   Πρόλογος του αγίου Νικοδήμου στα μεταφρασμένα από αυτόν Παλαμικά συγγράμματα, τα οποία όμως αποτεφρώθησαν από πυρκαϊά στο τυπογραφείο της Βενετίας.

    Αλλοίμονο στον καιρόν εκείνο που δεν σε αγαπούσα, λέγει κάπου προς τον Θεό, φλεγόμενος από έρωτα, ο άγιος Αυγουστίνος. Εγώ δε μεταβάλλοντας ελαφρώς τον λόγο, θα έλεγα αναλόγως: αλλοίμονο στον καιρόν εκείνο που δεν είχαν εκδοθή διά του τύπου τα πάνσοφα και θαυμαστά και θεόβροντα συγγράμματα του μεγάλου φωστήρος της Θεσσαλονίκης Γρηγορίου. Ας χαθή ο φθόνος! Μάλλον δε ο πατήρ του φθόνου, ο οποίος άφησε τα συγγράμματα αυτά κάπου τέσσερις αιώνες και πλέον μέσα στο σκότος, παραπεταμένα σε μίαν άκρη, και μόλις να σωθούν από την φθοράν, αυτά που ήσαν όχι μόνον άξια αλλά και υπεράξια να ιδούν το φως της οικουμένης ολοκλήρου, για να μην ειπώ άξια και του ιδίου του ουρανού.

Μαζί με τα άλλα δεινά που περιβάλλουν το δυστυχές γένος μας, ήταν και αυτό το καλόν, να στερηθούν τόσοι αδελφοί από τον φθόνο που παρακολουθεί κάθε καλό. Και για την στέρησιν αυτή θρηνεί η ηθική, η οποία καθαίρει από τα πάθη, διότι εζημειώθη την ακριβεστάτη διάκριση και στάθμη των αρετών και των παθών. Θρηνεί η φυσική θεολογία, η οποία φωτίζει την ψυχή, καθώς και η Θεόπνευστος Γραφή, που αναζητούν τους τρανούς και αληθείς λόγους τους. Προ παντός θρηνεί η θεολογική επιστήμη, η οποία οδηγεί στην τελειότητα, επειδή μένει ακόμη κάπως ατελής, και γι’ αυτό αναζητεί γοερώς την τελειότητά της.

Και για να ειπώ με ένα λόγον, όλη η Εκκλησία του Χριστού και όλον το ορθόδοξον πλήρωμα, όλος ο ιερός κλήρος που εισέρχεται στο ιερόν Βήμα και προσεγγίζει τον Θεόν, και όλος ο λαός, που παραμένει έξω από το Βήμα, ω, ποίαν δόξαν έχουν στερηθή, ποίαν δύναμη, ποίον πλούτον από την έλλειψη τοιούτων πνευματικών θησαυρών! Και για να μιλήσω κάπως πιο τολμηρά, ποίαν αδοξίαν η ένδοξος, ποίαν αδυναμίαν η δυνατή, ποίαν πτωχείαν είχε περιβληθή μέχρι σήμερα η πλουτοδότις Εκκλησία, επειδή δεν είχε τα συγγράμματα του θείου Παλαμά! Αλλά ας είναι ευλογητός εις τους αιώνας ο Υιός και Λόγος του Πατρός και Νοός, ο δοτήρ και αίτιος κάθε καλού και μάλιστα των λόγων περί Αυτού του ιδίου. Αυτός και τώρα τα μεταβάλλει όλα μόνον με την θέληση, και τον τωρινόν αιώνα τον κάμει μακαριστόν. Και τον φθόνον διαλύει, και την λύπη μεταβάλλει σε χαράν, και στην Εκκλησίαν αποδίδει τον στολισμό της με την έκδοση των συγγραμμάτων αυτών. Και οικονόμησε έτσι τα πράγματα, όπως ημπορεί να συμπεράνη κανείς, ώστε να προηγηθούν παιδαγωγικώτερα συγγράμματα άλλων θεολόγων, για

Πού να την βρουν τώρα την ΚΑΤΑΓΝΩΣΙΝ, στον ΚΑΛΑΘΟ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ, χωρίς ΕΠΙΓΝΩΣΙΝ;

 ΚΑΤΑΓΝΩΣΙΣ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ 

Διατυπωθεισῶν ὑπὸ τῆς αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου

 

ΣΧΟΛΙΟ - ΑΙΤΗΜΑ: Ακριβώς ένα χρόνο μετά...

ζητάμε από την σεπτήν Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος να διασαφηνίσει την θέση της, έναντι της "ΣΟΒΑΡΩΤΑΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΚΑΤΑΓΝΩΣΕΩΣ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ",

η οποία στάλθηκε υπό του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου Πήχου, ηγουμένου της Ιεράς Κοινοβιακής Μονής "Η Ζωοδόχος Πηγή" Λογγοβάρδας Πάρου.

π. Φώτιος Βεζύνιας

 

† Ἀρχιμ. Χρυσόστομος Ν. Πῆχος
Ἡγούμενος Ἱερᾶς Κοινοβιακῆς Μονῆς
«Ἡ Ζωοδόχος Πηγὴ» Λογγοβάρδας Πάρου

ΚΑΤΑΓΝΩΣΙΣ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ

Διατυπωθεισῶν ὑπὸ τῆς αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ Ι. ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ὅπως λαβοῦσα γνῶσιν διαπιστώσῃ, ἀποκηρύξῃ καὶ καταδικάσῃ αὐτὰς ὡς ἀντικειμένας τῇ ὀρθῇ διδασκαλίᾳ τῆς κατὰ Ἀνατολὰς Ὀρθοδόξου Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.

Κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἀρχιμ. Χρυσοστόμου Ν. Πήχου, Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Κοινοβιακῆς Μονῆς «Ἡ Ζω­ο­δόχος Πηγὴ» Λογγοβάρδας Πάρου.

------

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμε, Πρόεδρε τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ

Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὅπως αὐτὴ λειτουργεῖ δυνάμει τοῦ Συνοδικοῦ τόμου τοῦ 1850 καὶ τῆς Πατριαρχικῆς Πράξεως τοῦ 1928 ἐκδοθέντων ἀμφοτέρων ὑπὸ τοῦ σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως,

Εὐλογεῖτε.

Διὰ τῆς παρούσης καταθέτω ἐνώπιόν σας, ἐνώπιον τοῦ σεπτοῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὸν σκανδαλισμὸν ἐμοῦ προσωπικῶς, τῆς συνοδείας μου, κληρικῶν, μοναχῶν καὶ πλήθους κόσμου, ὁ ὁποῖος κλυδωνίζεται ταρασσόμενος ὡς ὑπὸ κυμάτων πολλῶν λόγῳ τῶν ἀλλεπαλλήλων ἑτεροδιδασκαλιῶν, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν κατὰ καιροὺς ὑπὸ τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου μὲ ἀποκορύφωμα τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Σύνοδον (ΑκΜΣ) τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης.

Ἐκ προοιμίου σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὰ ὅσα θὰ ἀναγνώσετε καταγγελλόμενα κατωτέρω δὲν εἶναι καρπὸς ἀντιπαθείας ἢ ἀπαρεσκείας εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Παναγιωτάτου οὔτε κἂν πνεῦμα

''Ψαλμοί του Δαυίδ'' ( ψαλμος 1ος)

 Ομιλία π. Αθανάσιου Μυτιληναίου

Διακρίνει τον "Πανθρησκειακό-οικουμενιστικό οίστρο", αλλά κοινωνεί με αυτούς που τον προωθούν!

 (Τι να κάνει ο άνθρωπος. Αν πράξει διαφορετικά, θα χάσει

το θρόνο, που με τόσο κόπο απέκτησε).

Ι.Μ. Πειραιώς:

«Η Εκκλησία του Χριστού και οι θρησκείες του Κόσμου»

Γράφει ο καθηγητής  Α.Π.Θ. Γρ. Ζιάκας:

    «Εντρυφώντας στις ανατολικές θρησκείες έμαθα τον τρόπο να προσεγγίζει κάποιος αντιλήψεις και προσδοκίες άλλων λαών, κυρίως βρήκα τη μέθοδο να αγαπά κανείς τον άνθρωπο»!

    Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, δεν ήρθε στον κόσμο για να ιδρύσει κάποια θρησκεία, έστω την καλλίτερη και τελειότερη, αλλά να ελευθερώσει τον πεσόντα άνθρωπο από τη δουλεία του διαβόλου. Όντας ο άνθρωπος μέσα στον Παράδεισο, δεν του δόθηκε από το Θεό καμιά θρησκευτική πίστη, ή συγκεκριμένη λατρεία προς Αυτόν, διότι η ίδια η ζωή του ήταν, (και θα συνέχιζε να είναι), μια διαρκής δοξολογία και λατρεία του Δημιουργού του. Δεν χρειαζόταν καμιά θρησκεία να τον ενώσει με το Θεό, διότι η κοινωνία μ’ Αυτόν ήταν μια δεδομένη πραγματικότητα.

Όμως η πτώση και η σταδιακή απομάκρυνσή του από το Θεό,

Κι ο τελευταίος των Μοϊκανών-αντιΟικουμενιστών μίλησε για Κουμφούκιο και Κρίσνα (ανύπαρκτο κίνδυνο στην Ελλάδα), αλλά ...τσιμουδιά για τον μέγιστο κίνδυνο, τον Οικουμενισμό!!!

 «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»

-Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Ανδρέας

«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»

Κήρυγμα Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς και Κονίτσης κ. Ἀνδρέου  τὴν Κυριακὴν τῆς Ὀρθοδοξίας

(Ἱ. Ναὸς Ἁγ. Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ Κονίτσης , 25.2.2018)

Ὅπως μᾶς ἀφηγεῖται ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος (Κεφ. ΙΣΤ΄, 13 καὶ ἑξῆς), ὁ Κύριος βρέθηκε στὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου.   Ἡ Καισάρεια ἦταν μία πόλις, τὴν ὁποία εἶχε δημιουργήσει ὁ τετράρχης Φίλιππος πρὸς τιμὴν τοῦ Τιβερίου Καίσαρος. Ἐκεῖ, λοιπόν, ποὺ ἦσαν ὁ Χριστὸς μὲ τοὺς Ἀποστόλους, γυρίζει ξαφνικά, καὶ τοὺς θέτει τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» Τί λένε γιὰ μένα οἱ ἄνθρωποι; Τί γνώμη ἔχουν; Μετὰ τὸν αἰφνιδιασμὸ ποὺ

Οι επιστήμονες ...ξανακατέληξαν!

Οἱ ἐπιστήμονες κατέληξαν: 

ὅτι οἱ διαφορὲς μεταξὺ τῶν φύλων ἔχουν βιολογικὴ προέλευση. Δηλαδὴ, προτοῦ γεννηθεῖ κανεὶς εἶναι ἢ ἀγόρι ἢ κορίτσι καὶ αὐτὸ δὲν ὑπόκειται σὲ ἀλλαγές.

Ἀποκλειστικὴ μετάφραση Ρωμαίικο Ὁδοιπορικὸ

Τὰ ἀγόρια παίζουν μὲ φορτηγά, τὰ κορίτσια παίζουν μὲ κοῦκλες! 

 Ἡ ἐλεύθερη αὐτοδιαχειριζόμενη ἐπιλογὴ τοῦ παιδιοῦ γιὰ τὸ εἶδος τοῦ παιχνιδιοῦ του, ὑποδηλώνει τὴν ἔμφυτη ψυχολογία του.

Σύμφωνα μὲ μία νέα μελέτη, οἱ διαφορὲς μεταξὺ ἀγοριῶν καὶ κοριτσιῶν εἶναι βιολογικὲς καὶ δὲν εἶναι ρευστές, ὅπως ὑποστηρίζει ἡ θεωρία τῶν διεμφυλικῶν. 

Ἔρευνες ποὺ ἀποκαλύφθηκαν στὸ Περιοδικὸ Infant and Child Development (Ἀνάπτυξη Βρεφῶν καὶ Παιδιῶν) κατέληξαν στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ προτίμηση τοῦ φύλου στὰ παιδιὰ δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ περιβάλλοντος καὶ τῆς ἀνατροφῆς τοὺς ὅσο εἶναι ἐνδογενὴς στὸ παιδί. Αὐτὰ τὰ εὐρήματα ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ
τὴν ἐπικρατοῦσα θεωρία τῶν ποικιλοτρόπως σεξουαλικὰ προσανατολισμένων ὅτι τὸ φύλο εἶναι ἐξωτερικὰ κατευθυνόμενο καὶ ρευστό.