Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Το τελειότερο έργο

    Η ευχή καθαρίζει την

ψυχή και κρατάει το νου. Το τελειότερο έργο γίνεται στ’ άδυτα της ψυχής του ανθρώπου, που είναι κλεισμένα ερμητικά, γνωστά μόνο στον Θεό. Έτσι βλέπουμε κάτι το συγκλονιστικό: ανθρώπους που μεταβάλλονται σε παιδιά του Θεού, αν και έφτασαν στα βάθη της αυτοκαταστροφής τους.

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης 

Ευλόγησε τις συμπροσευχές και δόξασε τον οικουμενισμό ο Πάπας

➤ Νέα αναφορά στον «οικουμενισμό του αίματος»

«Ας μην ξεχάσουμε να ξεκινήσουμε από την προσευχή, έτσι ώστε να μην είναι ανθρώπινα τα έργα που δείχνουν τον τρόπο, αλλά το Άγιο Πνεύμα. Μόνο αυτό ανοίγει τον δρόμο και φωτίζει τα βήματα που πρέπει να γίνουν».
Χρησιμοποιώντας την πάγια θεωρία της ενότητας του Αγίου Πνεύματος ο ποντίφικας εκδηλώθηκε ξανά όπως και παλιότερα….
Συγκεκριμένα ο Πάπας συναντήθηκε χθες στο Βατικανό με αντιπροσωπεία της Γερμανικής Εθνικής Επιτροπής της Λουθηρανικής Παγκόσμιας Ομοσπονδίας και της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας της Γερμανίας.
Ο Πάπας στο περιθώριο της συνάντησης σημείωσε ότι το Πνεύμα

Η Μακεδονία μας καλεί!

 – Ας δώσουμε όλοι το δυναμικό μας παρόν!

Σέ μιά ἐποχή ἄκρας παράνοιας, ὅπου ὁ καθένας διαστρέφει κατά τό δοκοῦν τήν ἀλήθεια, ἐμφανίστηκε ὑπουργίσκος, ἐπίορκος, προδότης καί ἐθνομηδενιστής, ὁ ὁποῖος ἄνοιξε τό στοματάκι του καί μέ ὕφος σαράντα καρδιναλίων ξέρασε ἀνοησίες. Τί μᾶς εἶπε τό παιδί; Ὅτι ἡ Μακεδονία δέν εἶναι μόνο μία καί δέν εἶναι μόνο ἑλληνική!!!

Βεβαίως, δυσκολευόμαστε νά πιστέψουμε ὅτι ὁ κ. ὑπουργός παραφρόνησε. Ἀδυνατοῦμε νά παραδεχτοῦμε ὅτι εἶναι ἀνιστόρητος. Δέν πιστεύουμε ἐπίσης ὅτι ἦταν ἁπλά μία προσωπική του ἀτυχής δήλωση. Τό θέμα εἶναι σοβαρό καί ἀνησυχητικό.
Αὐτή ἡ κυβέρνηση ἔχει ἀποδείξει ὅτι δέν διαθέτει ἀλύγιστη σπονδυλική στήλη, ὅτι ὑπηρετεῖ τό ψέμα, ἐμπαίζει τόν ἑλληνικό λαό, ξεπουλάει τόν ἐθνικό πλοῦτο τῆς πατρίδας μας, ἀγωνίζεται γιά τά δίκαια καί τά συμφέροντα τῶν δανειστῶν μας καί πράττει κάθε τί τό ἀνθελληνικό.
Ἀδέλφια συνέλληνες!
Κάποια ὄρνεα διψοῦν γιά αἷμα ἑλληνικό. Κάποιες ὕαινες λυσσοῦν γιά αἱματοπότιστες σάρκες τῆς ἱερῆς μας γῆς. Κάποιοι βάρβαροι θέλουν νά πατήσουν τ’ ἅγια χώματά μας.
Καί κάποια ἐξαγορασμένα ἡμέτερα μειράκια, πού μέθυσαν ἀπό τήν ἐξουσία, τά παραχωροῦν ἀμαχητί! Μέ ποιό δικαίωμα;

Ὡστόσο, κι ἄν ὅλα τά αἴσχη τά ἔχουν φέρει, ψηφίσει καί πράξει,

Από τους πολιτικούς που δηλώνουν Ορθόδοξοι και ορκίζονται στο Ευαγγέλιο, υπάρχει ένας, ΕΝΑΣ, που δεν είναι Οικουμενιστής;; (βίντεο)

Ένας διάλογος και το μήνυμα του Προκόπη Παυλόπουλου στον πατριάρχη Βαρθολομαίο

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος συστήνει την συνοδεία του στον Παυλόπουλο.
Παυλόπουλος: «Γνωριζόμαστε με όλους, ιδίως με τον άγιο Περγάμου έχουμε παλαιούς, πολύ παλαιούς δεσμούς».
Περγάμου: «Εγώ δεν θα σας ενοχλήσω …»
Παυλόπουλος: «Είστε πάντα ευπρόσδεκτος και το ξέρετε.»
Βαρθολομαίος: «Είστε αμφότεροι άνθρωποι του πνεύματος και των γραμμάτων, γι’ αυτό ταιριάζετε».

Παυλόπουλος: «Παναγιώτατε με ιδιαίτερη χαρά σας υποδέχομαι εκ νέου στην Προεδρία της Δημοκρατίας και θέλω για μιαν ακόμη φορά να σας διαβεβαιώσω για την πλήρη συμπαράσταση της Πολιτείας στο έργο το οποίο επιτελείτε. Αυτό το κορυφαίο έργο, το έργο του Πατριαρχείου για την υπεράσπιση των αρχών και των αξιών της Ορθοδοξίας, διεθνώς, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Και υπενθυμίζω ότι αυτές οι αρχές και οι αξίες, ιδίως εκείνες που αφορούν τον ανθρωπισμό, την αλληλεγγύη, την ειρήνη, την δικαιοσύνη έχουν τεράστια αξία στους ταραγμένους καιρούς μας. Επίσης θέλω να σας πω πόσο εκτιμούμε την όλη αυτή πρωτοβουλία που έχετε αναλάβει, πρωτοποριακή, για την προστασία του περιβάλλοντος».

ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ ΚΑΤΑΛΗΨΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Του κ. Παναγιώτου Κατραμάδου

    Δεν παρήλθεν ούτε εβδομάς και κατέφθασεν η απάντησις εις το ερώτημα του Ο.Τ. που έθεσεν ο π. Γεώργιος Μεταλληνός δια του άρθρου του με τι­τλον «Θα παραδοθή η Χάλκη εις τα σχέδια της Νέας Εποχής;».
   Πολλάκις είμεθα όλοι μάρτυρες οικουμενιστικών συναντήσεων η συνεδρίων, τα οποία λαμβάνουν χώραν εις Χάλκην. Ποίος έχει την ευθύνην; Ως γνωστόν ηγούμενος της Χάλκης είναι ο Σεβ. Πρου­σης Ελπιδοφόρος Λαμπρυνιάδης. Ο Σεβασμιώτατος τυγχάνει Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής της Θεσσαλονίκης.

Σε τέτοια αυθάδεια και θράσος οδηγεί τους Οικουμενιστές η ατελείωτη Οικονομία και όσοι την ακολουθούν!

Ὁ Φλωρίνης Θεόκλητος ἐπιτίθεται πάλι ἐναντίον τῶν μὴ μνημονευόντων πατέρων τῆς Ἱ. Μ. Ἁγ. Παρασκευῆς Μηλοχωρίου.

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Λαλίστατος πάλι, αὐτάρεσκος καὶ «μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη» ἐπιτέθηκε ὁ οἰκουμενιστὴς κ. Θεόκλητος (ἐδῶ) ἐναντίον τῶν Πατέρων τῆς Ἱ. Μ. Ἁγ. Παρασκευῆς Μηλοχωρίου, ποὺ ἔχουν διακόψει τὴν μνημόνευσή του.

Ἀφοῦ ἀπὸ τὸ 5^ο λεπτὸ τῆς ὁμιλίας του ἄρχισε τὴν οἰκουμενιστικὴ προπαγάνδα μίας ἀγάπης ἄνευ ἀληθείας Πίστεως καὶ δόγματος·

ἀφοῦ ὕμνησε τὸν Πατριάρχη καὶ τὴν σύνοδό του (καὶ παρόλα αὐτὰ κάποιοι τὸν χαρακτηρίζουν μὴ οἰκουμενιστή) γιὰ τὴν ἁγιοκατάταξη τοῦ ἁγ. Ἰακώβου Τσαλίκη, κρύβοντας ἔντεχνα ὅτι ὁ Θεὸς πρῶτα καὶ μετὰ τὸ εὐσεβὲς ποίμνιο τῆς Ἐκκλησίας, ἀνέδειξε καὶ ἀναγνώρισε τὴν ἁγιότητά του καὶ ἡ σύνοδος μόνο τὴν ἐπικύρωσε (ἀπὸ σκοπιμότητα)·

ἀφοῦ μίλησε γιὰ ἀνθρώπινα λάθη τῶν Ἐπισκόπων καὶ δὴ τοῦ Πατριάρχη καὶ ὄχι γιὰ τὶς αἱρετικὲς οἰκουμενιστικὲς διδασκαλίες καὶ τὴν συνοδική τους κατωχύρωση,

εἶπε γιὰ τοὺς προαναφερθέντες πατέρες τὰ ἑξῆς:

«Ἀγαπούσαμε πολὺ τὸν πατέρα Ἰγνάτιο καὶ τὸν πατέρα Μάξιμο, ἀλλὰ κήρυξαν ἐπανάσταση ἐναντίον τῆς ἐπισήμου Ἐκκλησίας. Ἐνῶ εἶναι σὲ κανονισμὸ καὶ δὲν ἔχουν δικαίωμα οὔτε νὰ λειτουργοῦν οὔτε νὰ ἐξομολογοῦν, αὐτοὶ συνεχίζουν! Ἐμεῖς κλαῖμε καὶ θρηνοῦμε γι’ αὐτὴν τὴν κατάντια. Ἀλλὰ νὰ μὴν παίζουμε μὲ τὴν Ἐκκλησία! Μὲ τὸν Θεὸ δὲν παίζουμε. Δὲν ξεγελοῦμε τὸ Θεό! Αὐτοὶ νομίζουν, ὅτι εἶναι οἱ ἁγιότεροι, ὅτι εἶναι οἱ ἄμεμπτοι, ὅτι εἶναι οἱ καλύτεροι πάνω ἀπὸ πατριάρχες καὶ ἀρχιεπισκόπους! Βλέπετε, ἐδῶ ὁ διάκονος μνημόνευσε ὅλους τοὺς πατριάρχες, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη... Βλέπετε ἡ Ἐκκλησία δὲν ἐξαιρεῖ κανέναν! Μόνο ἂν ἀνακηρυχθεῖ κανεὶς αἱρετικὸς ἀπὸ Σύνοδο, ὄχι νὰ τὸν ἀνακηρύξουν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι. Ἐμεῖς λυπούμεθα καὶ κλαῖμε γι’ αὐτοὺς καὶ εὐχόμαστε νὰ ἐπανέλθουν στὸν ἴσιο δρόμο».

Τί νὰ πεῖ κανεὶς γιὰ τὴν αὐθάδεια καὶ τὸ θράσος, καὶ κυρίως τὴν ἀθεοφοβία, τοῦ κ. Θεόκλητου! Προσπαθεῖ νὰ ξεγελάσει τὸν λαὸ παρουσιάζοντας ψευδῶς τοὺς πατέρες τῆς Μονῆς ὡς αὐτο-αγιοποιημένους καὶ νὰ τοὺς μειώσει (ἀλήθεια τί μεγάλη ἀπόδειξη ἀγάπης!),  ἐνῶ αὐτοὶ ποτὲ δὲν ἔχουν δώσει τέτοια ἀφορμή. Προσπαθεῖ νὰ καπελώσει τὰ ὀρθόδοξα ἀντανακλαστικὰ τοῦ ποιμνίου μὲ τὸ γνωστὸ ψευδοεπιχείρημα περὶ ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητας τῆς συνόδου γιὰ τὴν καταπολέμηση μίας αἵρεσης, ἀκυρώνοντας τοὺς Ἱ. Κανόνες καὶ προσβάλοντας ὅλους τοὺς ὁμολογητὲς ἁγίους, ποὺ διέκοψαν τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς πρὶν ἀπὸ ὁποιαδήποτε σύνοδο καὶ πρὶν ἀπὸ ἐπισκόπους καὶ πατριάρχες. Πολλοὶ ἀπ’  αὐτοὺς μάλιστα δὲν ἔζησαν τὴν σύνοδο ποὺ δικαίωσε τοὺς ἀγῶνες τους, ἀλλὰ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν ζωὴ ἀγωνιζόμενοι καὶ μὴ ἀκόμα δικαιωμένοι.

Τοῦ ἀπαντοῦμε λοιπόν:

Α) Ὁ 15^ος Ἱερὸς Κανόνας τῆς ΑΒ΄ Συνόδου (861 μ.Χ.) διορίζει ξεκάθαρα ὅτι «...Οἱ γάρ δι’ αἵρεσίν τινα παρά τῶν ἁγίων Συνόδων, ἤ Πατέρων, κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου δηλονότι τὴν αἵρεσιν δημοσίᾳ κηρύττοντος, καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ Ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς προς τόν καλούμενον Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γάρ Ἐπισκόπων, ἀλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ρύσασθαι».

Δυστυχῶς ὅμως, ὅταν κάποιοι ὀνομάζουν τὸν κ. Θεόκλητο ὀρθόδοξο καὶ μὴ Οἰκουμενιστὴ καὶ μεγαλόψυχο καὶ καλό, καὶ οἱ ἴδιοι, ἐνῶ ὑποτίθεται ὅτι ἀποτειχίστηκαν, μιλοῦν κι αὐτοί, ὅπως ὁ κ. Θεόκλητος, περὶ προϋποθέσεως συνοδικῆς καταδίκης, τότε παίρνει αὐτὸς τὸ δικαίωμα νὰ μιλάει μὲ αὐθάδεια ἔτσι.

Β) Ὁ ἅγ. Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς ἔθεσε τὸ κριτήριο γιὰ τὸ ποιός εἶναι Ἐκκλησία καὶ γιὰ τὸ πότε μία σύνοδος εἶναι ὀρθόδοξη:

Ισχύουν τα αναθέματα π. Θεόδωρε για ομιλητές που δεν είναι αποτειχισμένοι και υπάγονται σε ψευδεπισκόπους κοινωνούς του Π.Σ.Ε.;

  π. Θεόδωρος Ζήσης: «Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι χειρότερος κατὰ πολὺ τῆς Εἰκονομαχίας» εἶπε «καὶ μὲ αὐτοὺς τοὺς εἰκονομάχους καὶ ἁγιομάχους, τοὺς ἐχθροὺς τῆς Παναγίας καὶ τῶν Ἁγίων, συναγελαζόμαστε καὶ συνυπάρχουμε μέσα στὸ λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν»! (ἐδῶ).

     «Ὑπάρχουν δικοί μας ὀρθόδοξοι, συμπαθοῦντες τοὺς Εἰκονομάχους. Κι ἔχοντες κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους Προτεστάντες. Σὲ κανένα Προτεσταντικὸ Ναὸ μέσα (δέν) ὑπάρχει Ἁγία Εἰκόνα. Κι ὅμως ἐμεῖς εἴμαστε μαζὶ μὲ αὐτοὺς στὸ Π.Σ.Ε. Τοὺς ἀναγνωρίζουμε ὡς Ἐκκλησίες. Ἑπομένως τὰ ἀναθέματα ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν στὸ Π.Σ.Ε. Διότι, ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅποιος ἔχει κοινωνία μὲ τοὺς Προτεστάντες, καὶ γι΄ αὐτὸν ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα αὐτά· καὶ γι’ αὐτὸ φοβοῦνται, γιατὶ ἀναθεματίζουν οἱ ἴδιοι τοὺς ἑαυτούς τους!

      Πῶς νὰ ἀναθεματίσουν οἱ Ἐπίσκοποι, ἡ Ἱεραρχία μας –ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν–, πῶς νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀκουστοῦν τὰ ἀναθέματα, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι θὰ ἀναθεματίζουν τοὺς ἑαυτούς τους, γιατὶ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους· δὲν τοὺς ἀναθεματίζουν, δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν, ἀλλὰ εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε.; Τὸ κακὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ διαρκῶς βαθαίνει» (ἐδῶ). 

    Αὐτὰ εἶπε ὁ π. Θ. Ζήσης: «εἴμαστε ὅλοι μαζὶ στὸ Π.Σ.Ε. ἔχουμε κοινωνία μὲ τοὺς Εἰκονομάχους»!!! 

     Βέβαια, τραγικὴ καὶ ἡ περίπτωση τοῦ π. Θεοδώρου, ποὺ στέλνει τὰ πνευματικά του τέκνα νὰ κοινωνοῦν μὲ ὅσους ἔχουν κοινωνία μὲ τὸ Π.Σ.Ε., παρότι ἰσχυρίστηκε ὅτι ἰσχύουν τὰ ἀναθέματα γιὰ ἐκείνους ποὺ κοινωνοῦν μὲ τὸ Π.Σ.Ε.!

Αὐτὴ εἶναι ἡ "ταπεινὴ" αἴθουσα ποὺ θὰ γίνει ἡ Ἡμερίδα τῆς Θεσσαλονίκης! Ξενοδοχεῖο πέντε ἀστέρων  στὶς σημερινὲς δύσκολες οἰκονομικὲς συνθῆκες!

Πολύ κοκκινίλα έπεσε!

Ξεκίνησε το Διεθνές Οικολογικό Συμπόσιο «Προς μία πιο πράσινη Αττική»

Σε μια σεμνή τελετή και με την παρουσία του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κυριάκου Μητσοτάκη, του εκπροσώπου της Κυβέρνησης υφυπουργού Ιωάννη Αμανατίδη και του Υπουργού Παιδείας & Θρησκευμάτων Κωνσταντίνου Γαβρόγλου, ξεκίνησαν οι εργασίες του Διεθνούς Οικολογικού Συμποσίου, «Προς μία πιο πράσινη Αττική», στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Την έναρξη του Συμποσίου κήρυξε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ενώ το Συμπόσιο θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες σε Ύδρα και Σπέτσες.

Τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο εκπροσώπησε ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής, Επίσκοπος Θεσπιών Συμεών.

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: (Eurokinissi/ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ)

Πῶς ἐνεργεῖ ἡ χάρη. Ἡ ἐλεύθερη ἀποδοχή της ἀπό τόν ἄνθρωπο.

~ Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

   Θυμάσε πιστεύω, ότι ο χριστιανός δεν είναι ένας κοινός άνθρωπος, αφού διαμορφώνεται τόσο από τη φύση όσο και από τη χάρη. 

 

Πρέπει να διευκρινίσω, όμως, ότι από τους χριστιανούς δεν σώζονται όλοι.

Σώζονται, μπαίνουν δηλαδή στην αιώνια βασιλεία του Θεού, μόνο εκείνοι στους οποίους ενοικεί η χάρη, διαποτίζοντάς τους ολοκληρωτικά, μεταμορφώνοντας θα έλεγα, σύνολη τη φύση τους.

Πρόσεξε τι λέει ο Κύριος!

Λέει πως «η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με προζύμι, που το πήρε μια γυναίκα και το ανακάτεψε μ’ ένα σακί αλεύρι, ώσπου ζυμώθηκε όλο» ( Ματθ. 13:33 ). 

Το ζυμάρι δεν φουσκώνει αμέσως μόλις ανακατωθεί με το προζύμι. Φουσκώνει στην ώρα του, αφού πρώτα το προζύμι διεισδύσει και απλωθεί σιγά-σιγά μέσα του. Το ψωμί που γίνεται έτσι, είναι ανάλαφρο, ευωδιαστό, νόστιμο. 

Το ίδιο συμβαίνει και με τη χάρη. Όταν ενώνεται με τη φύση μας, στο άγιο Βάπτισμα, δεν τη διαποτίζει αμέσως. Απλώνεται σιγά-σιγά....

Κι όταν η χάρη απλωθεί παντού, όταν σύνολη η φύση μας χαριτωθεί, τότε, όλα όσα κάνουμε, παίρνουν έναν άλλο χαρακτήρα. Τότε οι ενέργειές μας, μολονότι φαινομενικά είναι οι ίδιες με άλλες όμοιες οποιουδήποτε ανθρώπου, αποκτούν ένα ιδιαίτερο άρωμα, μιαν ιδιαίτερη γεύση, έναν ιδιαίτερο ήχο.

Το παγκόσμιο «συνάλλαγμα» του Βαρθολομαίου και του Τσίπρα.

   Ο ένας πολεμάει την Εκκλησία, την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Ιησού Χριστού.
Ο άλλος πολεμάει την Ελλάδα, την Μία και Μοναδική Μακεδονία των Ελλήνων.
Ο ένας είναι μασονοκίνητος οικουμενιστής.
Ο άλλος είναι άθεος άπατρις οπορτουνιστής.
Οι «κατάλληλοι» δηλαδή άνθρωποι για τις θέσεις που κατέχουν, και οι «κατάλληλοι» άνθρωποι για να «επιλύσουν το ονοματολογικό»! Εχθροί της Αλήθειας του Χριστού, εχθροί της ιστορικής αλήθειας, αμετανόητοι υβριστές ενώπιον Θεού και ανθρώπων, ενώπιον μαρτύρων της Πίστεως και αγωνιστών της Πατρίδος, ρίχνουν την Ελλάδα των Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών στον κιμαδοκόφτη της σατανοκίνητης παγκοσμιοποίησης και των οικονομικών συμφερόντων.

Η Ι.Μ. Βατοπαιδίου χορηγός του …διχασμού;

   Η «πολιτική ορθότητα» έχει εκτρέψει τους Καθηγητάς της Θεολογικής Σχολής της Θεσσαλονίκης από το λειτούργημά τους. Δεν δύνανται πλέον να αναδείξουν την Σχολήν δια της Ορθοδόξου συγγραφής και συν­εχώς αναλώνονται εις ημερίδας και εκδηλώσεις πάσης φύσεως και δημοσίους σχέσεις. Εγκωμιάζουν και τιμούν Πατριάρχας και Αρχιεπισκόπους με κάθε είδους πρόφασιν, δια να τους χειραγωγούν, καθώς και εκείνοι κολακεύονται με τα πάσης φύσεως μετάλλια και διπλώματα. Το αυτό ποιούν και δια παπικούς και προτεστάντας. Διαγράφουν τας επικρίσεις τους προς τους Προκαθημένους και κάθε δογματικήν διαφοράν με τους αιρετικούς, ώστε όλα να περιπέσουν εις λήθην

Οι νέοι τύποι των Οικουμενιστών Δεσποτάδων και Ηγουμένων: Ο ένας απονομέμει βραβεία και αριστεία! Ο άλλος κατάντησε γυρολόγος για διανομὴ "κοτόπουλων" και συλλογή Διακρίσεων!

Πειραιώς Σεραφείμ προς γέροντα Εφραίμ:

«Είστε μέγιστος ευεργέτης της Εκκλησίας»

   Ἕνα ἀκόμα δεῖγμα ποιός εἶναι ὁ εὐσεβὴς ἀντι-Οἰκουμενιστὴς Ἐπίσκοπος καὶ ὀρθόδοξος Λέων" τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ποὺ μὲ τὶς πλάτες του θὰ κάνει ..."ἀντι-Οἰκουμενιστική" Ἡμερίδα στὴν Θεσσαλονίκη!!! Μετὰ τὴν τιμητικὴ διάκριση στὸν οἰκουμενιστὴ Ἰγνάτιο Δημητριάδος, τώρα τιμᾶ τὸν ἄλλο οἰκουμενστὴ Ἐφραὶμ τοῦ Βατοπεδίου, ἀνακηρύσσοντάς τον «Μέγιστο ευεργέτη της Εκκλησίας»!

Με την ξεχωριστή παρουσία του Ηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμανδρίτου Εφραίμ, πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή 3 Ιουνίου 2018, στο Βεάκειο Θέατρο η 33η Γιορτή Νεολαίας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.

Οπως αναφέρει ανακοίνωση της Μητρόπολης: «Στην εκδήλωση

Ξεπουλάμε τα πάντα Πίστη, Πατρίδα,Παιδεία κ.λπ. και γι' αυτό μας ...επαινούν!

    Τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η Ελλάδα για την βελτίωση του νομοθετικού πλαισίου που διέπει θέματα θρησκευτικών ελευθερίων καταγράφει η ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τις θρησκευτικές ελευθερίες ανά τον κόσμο, η οποία εστιάζει παράλληλα στις πρωτοβουλίες και δράσεις που έχει αναλάβει η χώρα για την ιστορική ανάδειξη του Ολοκαυτώματος και την γενικότερη αντιμετώπιση του φαινομένου του αντισημιτισμού.

    Στην έκθεση γίνεται ειδική αναφορά στην τροποποίηση μιας σειράς νομών που ανοίγουν τον δρόμο για την λειτουργία αποτεφρωτηρίων, επιτρέπουν στους Μουσουλμάνους μαθητές να απουσιάζουν από το σχολείο κατά την διάρκεια των Ισλαμικών θρησκευτικών γιορτών και αίρουν τα εμπόδια για τη σύσταση της πρώτης διοικητικής επιτροπής που θα διαχειρίζεται το ισλαμικό τέμενος στην Αθήνα.

    Τονίζεται το γεγονός ότι η ελληνική πολιτεία χορήγησε για πρώτη φορά άδεια σε μια πολυθεϊστική ομάδα για χώρο θρησκευτικής λατρείας, καθώς σε προηγούμενη έκθεση αναφερόταν ότι από το 2006 δεν είχαν εκδοθεί νέες άδειες λειτουργίας για τόπους λατρείας σε μη ορθόδοξες θρησκευτικές κοινότητες.

Οικονομίες Αγίων εύλογες και διακριτικές, αλλά και η Ακρίβεια!

  

Οὔτε  ἀδιάκριτη  "Ἀκρίβεια",  οὔτε ἀδιάκριτη  καὶ  βλαπτικὴ  "Οἰκονομία"!

   Περὶ τῆς ἐπὶ Μιχαὴλ Γ΄ τοῦ Ἀγχιάλου (1170-1177) ἐνδημούσης Συνόδου Κων/πόλεως, ἥτις μάλιστα ἐξέδωκε “Τόμον” εἰς τὸν ὁποῖον «ἐτονίζοντο αἱ καταδικασθεῖσαι πλάναι τῶν λατίνων», πληροφορούμεθα ἀπὸ τοῦ Μακαρίου Ἀγκύρας (τέλος ΙΔ΄–ἀρχὰς ΙΕ΄ αἰ.) τὰ ἑξῆς:

   Καίτοι «ὅ τε βασιλεὺς καὶ ἡ σύνοδος καὶ πᾶσα ὁμοῦ ἡ σύγκλητος βουλὴν κατεβάλοντο, ἵνα τελείως ἀποκόψωσι τελείῳ χωρισμῷ τὸν Πάπαν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ (τελικῶς) τὴν κρίσιν τοῦ Θεοῦ ἀφέντες εἰς τοῦτο… οὔτε αὐτοὺς τελείῳ ἀναθεματισμῷ παρέδωκαν καθὼς καὶ τὰς λοιπὰς αἱρέσεις, διὰ τὸ ἔνι αὐτοὺς μέγα καὶ περιβόητον ἔθνος».

     Ἄξιοι ἰδιαιτέρας προσοχῆς εἶναι καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ τούτου τοῦ προμάχου τῆς Ὀρθοδοξίας Μάρκου Εὐγενικοῦ, τοὺς ὁποίους ἀπηύθυνε πρὸς τὴν Ὀρθόδοξον ἀντιπροσωπείαν ἐν τῇ συνόδῳ τῆς Φλωρεντίας:

     «Οὐ μόνον εἰσὶν οἱ Λατῖνοι σχισματικοί, ἀλλὰ καὶ αἱρετικοί· καὶ τοῦτο παρεσιώπησεν ἡ Ἐκκλησία ἡμῶν διὰ τὸ γένος ἐκείνων εἶναι πολὺ καὶ ἰσχυρότερον ἡμῶν», καὶ «οὐκ ἠθέλησαν (οἱ πρὸ ἡμῶν) θριαμβεύειν τοὺς Λατίνους ὡς αἱρετικούς, τὴν ἐπιστροφὴν αὐτῶν ἐκδεχόμενοι καὶ τὴν φιλίαν πραγματευόμενοι»⁽¹⁾.

Ἀπαντώντας στὸν αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Η΄  ἡ Σύνοδος καὶ ὁ Πατριάρχης Ἰωσήφ (1273), γράφουν: «Ὅλοι σχεδὸν οἱ Πατέρες… συνιστοῦν τὴν παντελῆ ἀποκοπὴ ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τῶν αἱρετικῶν, ἄρα καὶ τῶν Λατίνων, καὶ τὴν πνευματική τους ἀπομόνωση, γιὰ νὰ μὴ μολυνθεῖ καὶ τὸ ὑπόλοιπο μέρος τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὶς κακοδοξίες τους. Στὴν περίπτωση ὅμως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης οἱ Πατέρες καὶ ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία “προοικονομήσαντες μετὰ τοῦ Πνεύματος ἐχαρίσαντο, ἀποδιαστάντες αὐτῶν ὡς λοιμῶν, οὐχ ὑποβάλλοντες δὲ τούτους τῷ ἀναθέματι καὶ μετριάσαντες μὲν τὴν τιμωρίαν αὐτοῖς δι’ οἰκονομίαν, ἑαυτοῖς δὲ τὸ ἀσφαλὲς ἐκ τούτων διὰ τῆς ἀποβολῆς περιποιησάμενοι”» (Ἀραμπατζῆ Χρ., Ἡ Ὀρθόδοξη ἀντιρρητικὴ Γραμματεία τὸν 13ο  αἰῶνα, τ. Β΄, σελ. 202).

Ἡ “Οἰκονομία” λοιπὸν τῆς «Ἐκκλησίας  στὴν περίπτωση τῶν λατίνων, κατὰ τὴν σύνοδο καὶ τὸν πατριάρχη, ἀσκεῖται ἐδῶ καὶ αἰῶνες μὲ τὴν ἀποκοπή τους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. “Πρὸς πρόσωπον γὰρ τοῦτον τὸν ἀναθεματισμὸ οὐκ ἐκφωνῶ, τῇ οἰκονομίᾳ τῶν πατέρων ἀρκούμενος… Καὶ τὸ τῶν Ἰταλῶν γένος οὔτε ἀναθεματισθῆναι ὡρισμένως μὴ μεθιέμενον τῆς σφετέρας κακοδοξίας παρ’ ἐμοί γε κριθείη διαιτητῇ, δι’ ἅπερ εἴρηται, εἰ καὶ ἀναθεματίζεσθαι ἄξιον”». Στὸν ἐπίλογο καθορίζεται ἡ πρὸς τοὺς λατίνους στάση τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας: «Μὴ μέντοι ὡς ἐχθροὺς αὐτοὺς ἡγητέον, μηδὲ μισητέον, εἰ καὶ αὐτοὶ καθ’ ἡμῶν ἀεὶ λυσσῶσι καὶ μαίνονται» (Ἀραμπατζῆ Χρ., ὅπ. παρ., σελ. 202-203).

Ἀργότερα παρόμοια στάση κράτησε καὶ ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός. Δέχεται ἀπὸ ἀγάπη καὶ πόθο γιὰ τὴν Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν νὰ συμμετάσχει στὴν Σύνοδο Φερράρας, καὶ μιλάει ἐπαινετικὰ στὴν ἀρχὴ γιὰ τὸν Πάπα, μήπως ἔτσι τὸν κερδίσει· ὅταν ὅμως ἀντιλαμβάνεται τὸ ἀμετανόητο τῶν Παπικῶν καὶ τὴν ἐμμονή τους στὴν αἵρεση, συνιστᾶ νὰ τοὺς ἀποφεύγουμε. «Ἔφη οὖν ὁ Ἐφέσου, ὅτι· Αἵρεσίς ἐστι καὶ οὕτω εἶχον αὐτὴν καὶ οἱ πρὸ ἡμῶν, πλὴν οὐκ ἠθέλησαν θριαμβεύειν (=δημοσιεύειν) τοὺς Λατίνους ὡς αἱρετικούς, τὴν ἐπιστροφὴν αὐτῶν ἐκδεχόμενοι» (=ἀναμένοντες). S. Syropuli, Vera historia unionis non verae…, 9, 5, σελ. 256 (ἀπὸ κείμενο τοῦ γέροντος Νικόδημου Μπιλάλη).  ‒«…Εἶναι ἐνδεικτικὸ τῆς σημασίας ποὺ ἔδινε ὁ Ἅγιος Μᾶρκος στὴν μὲ κάθε τρόπο ἀποκοπὴ ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἡ στάση ποὺ ἐτήρησε καὶ πρὸς τοὺς φιλοπαπικούς, στοὺς ὁποίους πρὶν πεθάνει κάνει γνωστό, πὼς δὲν θέλει νὰ παραστοῦν οὔτε στὴν κηδεία του οὔτε στὸ μνημόσυνό του. Γράφει:

«Ἐξορκῶν ἐντέλλομαι, ἵνα μηδεὶς ἐξ  αὐτῶν προσεγγίσῃ ἢ ἐν τῇ ἐμῇ κηδείᾳ ἢ τοῖς μνημοσύνοις μου, ὥστε …ἐπιχειρῆσαι συλλειτουργεῖν τοῖς ἡμετέροις· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἅμα τὰ ἄμικτα μίγνυσθαι». Καὶ τοῦτο γιὰ νὰ δείξω ὅτι «ἀποστρέφομαι τὴν αὐτῶν κοινωνίαν καὶ ἕνωσιν». Διότι «πέπεισμαι ὅτι ὅσον ἀποδιΐσταμαι τούτου (τοῦ Πατριάρχη) καὶ τῶν τοιούτων, ἐγγίζω τῷ Θεῷ καὶ πᾶσι τοῖς Ἁγίοις» (“Λόγος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐν ᾗ μετέστη πρὸς τὸν Θεόν”, εἰς Ζήση Θ., πρωτοπρ., Ὑπακοή, Διακριτικὴ ἢ ἀδιάκριτη;).

Τέλος θὰ ἀναφέρω καὶ τὴ γνώμη τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου: Δέχεται ὁ Ἅγιος Νικόδημος «ὅτι καλῶς οἱ πρὸ ἡμῶν Πατέρες οἰκονόμησαν καὶ ἀποδέχθησαν μὲ Θεῖο Μῦρο τοὺς Λατίνους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διότι ὁ παπισμός τότε ἤκμαζε καὶ κατεῖχε ὅλες τὶς δυνάμεις τῶν Βασιλείων τῆς Εὐρώπης, τὸ δὲ δικό μας Βασίλειο ἔπνεε τὰ λοίσθια. Ἦταν τότε ἀνάγκη νὰ γίνη αὐτὴ ἡ οἰκονομία, γιὰ νὰ μὴ ἐξεγείρη ὁ πάπας τὰ λατινικὰ γένη ἐναντίον τῶν Ἀνατολικῶν, ὥστε νὰ αἰχμαλωτίζουν καὶ νὰ φονεύουν καὶ μύρια ἄλλα κακὰ καὶ δεινὰ νὰ πράττουν. Τώρα ὅμως (συνεχίζει) ποὺ ἡ λύσσα τοῦ παπισμοῦ δὲν ἰσχύει καὶ ἡ Θεία Πρόνοια κατέβαλε τὴν ἐπηρμένην ὀφρὺν τῶν παπικῶν, τί χρειάζεται πλέον ἡ οἰκονομία; Ἡ οἰκονομία ἔχει μέτρα καὶ ὅρια, καὶ δὲν εἶναι παντοτινὴ καὶ ἀόριστη. Ὥστε τώρα “τῆς οἰκονομίας παρελθούσης, ἡ ἀκρίβεια καὶ οἱ ἀποστολικοὶ κανόνες πρέπει νὰ ἔχωσιν τὸν τόπον τους”» (Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἑρμηνεία εἰς 46ον Ἀποστολικὸν κανόνα). Μετὰ λοιπὸν τόσους αἰῶνες «ποὺ στὸν παπισμὸ συνεχίζει νὰ ὑπάρχει ἀνυποχώρητη καὶ σατανικὴ ἐπιμονὴ στὴν αἵρεση» εἶναι ἄμεση καὶ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ προβληθεῖ ἡ “ἀκρίβεια”» (Ἡ μετάφραση ἀπὸ τὸν Ἡγούμενο π. Μάξιμο τῆς Ἱ.Μ.Ἁγ. Διονυσίου τοῦ ἐν Ὀλύμπῳ.).

Kαὶ ὁ Ρωμανίδης: «Σημειωτέον ὅτι ἡ Η' Οἰκουμ. Σύνοδος ἀναθεματίζει 1) τοὺς μὴ ἀποδεχομένους τὴν Ζ' Οἰκουμ. Σύνοδον καὶ 2) τοὺς προσθέσαντας ἢ ἀφαιρέσαντάς τι εἰς τὸ Σύμβολον, χωρὶς ὅμως νὰ κατονομάζωνται οἱ ἐν λόγῳ αἱρετικοί, πράγμα πρωτοφανὲς ἐν τοῖς πρακτικοῖς καὶ ὅροις Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων. Τὸ φαινόμενον τοῦτο ἐξηγεῖται μόνον βάσει τῆς ἀνωτέρω περιγραφείσης γενικῆς καταστάσεως τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Κάτω Ἰταλίας καὶ τῆς ἰσχύος τοῦ Πάπα μεταξὺ τῶν ἡγεμόνων καὶ τοῦ κλήρου τῆς Εὐρώπης. Φαίνεται ὅτι πράγματι ὑπῆρχεν, ἢ ὁ Ἰωάννης ἐνόμιζεν ὅτι ὑπῆρχε, δυνατότης ἀφαιρέσεως τοῦ Filioque ἀπὸ τὸ Σύμβολον τῶν Φράγκων καὶ τῶν Λογγοβάρδων» (Ρωμανίδη Ἰω., Δογματικὴ καὶ Συμβολικὴ Θεολογία, τόμ. Α΄, σελ. 372-373)⁽²⁾.

______________

(1) Ἀπὸ εὐρύτερη ἐργασία τοῦ καθηγητῆ Παν. Μπούμη.

(2) Ἀπὸ τὸ βιβλίο: "Εἶναι αἵρεση ὁ Παπισμό", Σημάτη Παν.

Όταν ακόμα και οι Οικουμενιστές διαφύλατταν στοιχεία Ορθοδοξίας!

    Ὁ Ἁμίλκας Ἀλιβιζάτος, γνωστὸς Οἰκουμενιστὴς (καὶ Μασῶνος κατὰ τὸν π. Σεραφεὶμ Ζήση, ἐδῶ)  δὲν φανταζόταν ὅτι ἦταν δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθεῖ Σύνοδος (ὡς ἡ Κολυμπάριος) χωρὶς νὰ ἐξετάσει τὰ «κατασκευάσματα» τοῦ Παπισμοῦ καὶ Προτεσταντισμοῦ!

Αναίρεση της επιχειρηματολογίας στην οποία βασίστηκε η αλλαγή του μαθήματος των Θρησκευτικών

  του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου

 

   Ήδη από το καλοκαίρι του 2008 με τις τρεις εγκυκλίους για τις απαλλαγές από τα Θρησκευτικά, ξεκίνησε η εφαρμογή του σχεδίου μετατροπής του μαθήματος των Θρησκευτικών από ορθόδοξο θεολογικό σε πανθρησκειακό.

   Οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη αποτέλεσαν το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η θεωρία ότι αν τα Θρησκευτικά δεν αλλάξουν χαρακτήρα τότε θα χαθεί η υποχρεωτικότητά τους. Δεν είναι λίγοι μάλιστα αυτοί που πιστεύουν ότι οι εγκύκλιοι εκείνες προετοιμάστηκαν και προωθήθηκαν από τα ίδια πρόσωπα

Ο άγιος Νεομάρτυς Μάρκος ο εν Χίω, που όπως όλοι οι Άγιοι, δεν έβλεπε "δυνητικά" και με "διάκριση" τα θέματα της Πίστεως και της σωτηρίας!

ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΙΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟ: Ο Άγιος Νεομάρτυς Μάρκος καταγόταν από τη Σμύρνη. Ως γυρολόγος έμπορος εργαζόταν στην περιοχή του Κουσάντασι (Νέα Έφεσο) και απέναντι στη Χίο. Ήταν έγγαμος. Κάποια στιγμή, παρακινημένος από τον αδελφό του, πήγε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Έφεσο.

Εκεί έμπλεξε με κάποια γυναίκα χριστιανή, ονόματι Μαρία, και απατούσε τη σύζυγό του. Όμως, κάποιοι τον κατέδωσαν στον αγά της περιοχής και μια νύχτα συνελήφθη επ’ αυτοφώρω. Το πρωί, στο δικαστήριο, για να γλιτώσουν τη διαπόμπευση και τη σχετική ποινή, εξώμοσαν και οι δύο. Ο Μάρκος, αφού περιετμήθη, υιοθετήθηκε από τον ίδιο τον αγά, ενώ η Μαρία μπήκε στο χαρέμι του. Αργότερα την άφησε ελεύθερη να ζει σε δικό της σπίτι, δίνοντάς της και μισθό.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΦΥΓΗ: Ο Μάρκος, ως γιος του αγά, εξωτερικά συμπεριφερόταν σκληρά στους Χριστιανούς, ωστόσο ο έλεγχος της συνειδήσεώς του δεν τον άφηνε να ηρεμήσει. Έτσι κατέφυγε σε έναν έμπειρο πνευματικό να εξομολογηθεί. 

Αρχιμ. Μάξιμος Κυρίτσης: Σέ θέματα πίστεως «οικονομία ου χωρεί»!

   Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ Δ.Π.

   Παρακαλω τους πατέρες της οικονομίας και προσφάτως, πατέρες της διάκρισης να διαβάσουν τα παρακάτω λόγια του κατ’ αυτούς ευσεβούς αρχιμανδρίτου Μάξιμου, ηγουμένου της Ι. Μ. Ἁγίου Διονυσίου του εν Ολύμπῳ (Πηγή: Εισήγηση στο συνέδριο: «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΓΕΝΕΣΗ-ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ-ΔΙΑΨΕΥΣΕΙΣ» 20-24 Σεπτεμβρίου 2004).

        Από τότε γινόταν οικονομία, 14 χρόνια και βάλε.

Γράφει:

«Εὐθύς ἐξ ἀρχῆς θέλω νά τονίσω ὅτι τό ἰσχύον κριτήριο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι, ὅτι σέ θέματα πίστεως «οἰκονομία οὐ χωρεῖ». Ἐφαρμόζεται ἐδῶ ἡ ἀκρίβεια μέ αὐστηρή τήρηση τόσο τῆς οὐσίας, ὅσο καί τοῦ γράμματος μιᾶς σαφῶς ἐκφρασμένης καί διατυπωμένης καί θεσμοθετημένης ἀλήθειας, σε ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ὀρθή πίστη καί τήν ὀρθή πράξη τῆς Ἐκκλησίας. Ἔχουμε αὐστηρές διατυπώσεις τόσο τῶν πατέρων ὅσο καί τῶν Συνόδων μέ ὅρους καί κανόνας. Χαρακτηρίζονται «ἀκάθαρτοι», «ἀντίπαλοι Χριστοῦ», «ἱερόσυλοι καί ἁμαρτωλοί, «ἀντικείμενοι καί ἀντίχριστοι», «νεκροί», «ἐχθροί τῆς Ἀληθείας», «πλάνοι καί φαῦλοι», «τρεβλοί», «μεμιασμένη κοινωνία», «ρίζα πικρίας», «ἄθεοι», κ.λπ. Ἐπειδή ἡ ἐκκλησιαστικη διδασκαλία εἶναι προϊόν μιᾶς καθαρῆς ἁγιοπνευματικῆς ζωῆς, κάθε ἀπόκλιση ἤ παράβαση, ὅσων θεσπίστηκαν ὡς ἀλήθειες τῆς πίστεως, νά θεωρεῖται ὡς ἀσέβεια καί ἐσχάτη προδοσία πρός τόν ἴδιο τόν Θεό. Σταχιολογῶ ἐλάχιστες ρήσεις πατερικές:

- Ὁ Ἅγιος Εὐλόγιος Ἀλεξανδρείας λέγει: «Εἴ τις τῶν δοκούντων τοῖς θεοφόροις πατράσι σαλεύει τι... παράβασις καί προδοσία δόγματος καί περί τό θεῖον ἀσέβεια».

- Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ θεολόγος ἐκφράζεται ὡς ἑξῆς:

Όταν η "διάκριση" είναι τόσο αδιάκριτη, ώστε μπερδεύει την Ακρίβεια της Πίστεως, με τα καθημερινά βιοτικά ζητήματα!

 "Πασών των Αρετών μείζον η διάκρισις"

Έτσι γενικά και αόριστα... με αγάπη Χριστού, και ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω.

π. Φώτιος Βεζύνιας

Πέραν της οικονομίας και της ακρίβειας υπάρχει και κάτι άλλο πολύ σημαντικό, αν όχι το σημαντικότερο. Είναι η διάκριση. Δεν θα μιλήσω με δικά μου λόγια. Αλλά με τα λόγια του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς στην επιστολή που στέλνει στον σιδερά τον Κώστα, και η οποία επιστολή αναφέρεται στη συνάφεια της Ευαγγελικής περικοπής της Κυριακής των Αγίων Πάντων.

 «...Όμως μην καταλάβεις λανθασμένα, ότι πρέπει εκείνος που γνώρισε και αγάπησε τον Χριστό αμέσως να αποχωριστεί σωματικά από τους συγγενείς του. Τούτο δεν το γράφει. Αρκεί με την ψυχή να είναι χωριστά, και στην ψυχή του να μην δέχεται τίποτα από τις άπιστες σκέψεις και πράξεις. Εφόσον εάν οι πιστοί αμέσως και σωματικά χώριζαν από τους απίστους, θα είχαν δημιουργηθεί στον κόσμο δυο αντίπαλα στρατόπεδα. Ποιός τότε θα μάθαινε τους απίστους και θα τούς διόρθωνε; Και ο ίδιος ο Κύριος υπέμενε τον άπιστο Ιούδα δίπλα Του τρία ολόκληρα χρόνια. Ο σοφός Παύλος γράφει: «Ηγίασται γαρ ο ανήρ ο άπιστος εν τη γυναικί, και ηγίασται η γυνή η άπιστος εν τω ανδρί» (Α΄ Κορ. 7, 14).

https://salpismazois.blogspot.com/2018/06/blog-post_37.html

Καὶ νά, ἡ ἀληθινὴ διάκριση. Σᾶς τὴν διδάσκει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος:

Πῶς οὖν ὁ Παῦλός φησι, πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε; Ἀνωτέρω εἰπών, Ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν, τότε εἶπε, ‘πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν’, καὶ ὑπείκετε.

Τί οὖν, φησίν, ὅταν πονηρὸς ᾖ, καὶ μὴ πειθώμεθα; Πονηρός, πῶς λέγεις;

Εἰ μὲν πίστεως ἕνεκεν, φεῦγε αὐτὸν καὶ παραίτησαι, μὴ μόνον ἐὰν ἄνθρωπος ᾖ, ἀλλὰ κἂν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ κατιών, εἰ δὲ βίου ἕνεκεν, μὴ περιεργάζου [...]

Πίστεως δὲ ἕνεκεν, οὔτε δῆλόν ἐστιν ἅπασιν, ὅ τε πονηρὸς οὐ παραιτήσεται διδάσκειν, ἐπεὶ καὶ τό, Μὴ κρίνετε ἵνα μὴ κριθῆτε, περὶ βίου ἐστίν, οὐ περὶ πίστεως.

Ομιλία ΚΕ΄ εκφωνηθείσα την Κυριακή των Αγίων Πάντων (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς)

(Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38· ιθ΄ 27-30)

“Θαυμαστὸς ὄντως ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ”

   Εὐχαριστῶ τὸν ἀδελφὸ γιὰ τὴν ἐπισήμανση μιᾶς ἀθεολόγητης θέσεως ποὺ περιεῖχε ἕνα ἄρθρο γιὰ τοὺς Ἁγίους, ποὺ εἴχαμε πάρει ἀπὸ ἄλλο ἱστολόγιο. Διαγράψαμε τὸ ἄρθρο καὶ θὰ ἀναρτήσουμε ἐν καιρῷ τὴν ὀρθόδοξη θέση. Ἀντ’ αὐτοῦ δημοσιεύουμε μιὰ ὁμιλία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ.   Π.Σ.

      

    Εἶναι στ’ ἀλήθεια θαυμαστὸς ὁ Θεὸς στὰ ἔργα τῶν ἁγίων του. Ὅταν φέρη κανένας στὸ νοῦ του τοὺς ὑπεράνθρωπους ἀγῶνες τῶν μαρτύρων, πῶς μὲ τὴν ἀσθενικὴ σάρκα τους ντρόπιασαν τὸν ἰσχυρὸ στὸ κακό, πῶς δὲν εἶχαν  συναίσθηση τῶν πόνων καὶ τῶν τραυμάτων καθὼς ἔρριχναν τὸ σῶμα τους σὲ ἀγῶνα μὲ τὴ φωτιά, μὲ τὸ ξίφος, μὲ τὰ διάφορα εἴδη θανατηφόρων βασανιστηρίων, ἀντιπαλεύοντας μὲ τὴν ὑπομονή. Ὅταν φέρη κανένας στὸ νοῦ ὅτι κομμάτιαζαν τὶς σάρκες τους, κι ἔσπαζαν τὶς κλειδώσεις τους, καὶ τσάκιζαν τὰ κόκκαλά τους, αὐτοὶ ὅμως φύλαγαν ἀκέραια, κι ἀπείραχτη κι ἀσάλευτη τὴ πίστη τους.  Γι’ αὐτὸ καὶ πῆραν χάρισμα τὴν ἀδιαφιλονίκητη σοφία τοῦ Πνεύματος καὶ τὴ δύναμη γιὰ θαύματα. Ὅταν ἀναλογιστῆ τὴν ὑπομονὴ τῶν ὁσίων, πῶς ὑπέφεραν θεληματικὰ σὰ νὰ ἦσαν ἀσώματοι τὶς πολυήμερες νηστεῖες, τὶς ἀγρυπνίες, τὶς διάφορες ἄλλες ταλαιπωρίες τοῦ σώματος, πῶς ἀντιστάθηκαν ὡς τὸ τέλος τὰ πονηρὰ πάθη, στὰ διάφορα εἴδη τῆς ἁμαρτίας, στὸν πόλεμο ποὺ διεξάγεται ἀοράτος μέσα μας, στὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἐξουσίες, στὶς πνευματικὲς δυνάμεις τῆς κακίας καὶ πῶς ὁ ἐξωτερικὸς ἄνθρωπος ἔλιωνε κι ἀφανιζόταν, ὁ ἐσωτερικὸς ὅμως ἄνθρωπος ἀνανεωνόταν καὶ θεοποιοῦνταν –καὶ γι’ αὐτὸ τοὺς δόθηκε ἡ χάρη νὰ θεραπεύουν καὶ νὰ πραγματοποιοῦν ἔργα δυνάμεως. Ὅταν κανένας τὰ συλλογιστῆ αὐτὰ καὶ κάνη τὴ σκέψη ὅτι αὐτὰ ξεπερνοῦν τὴν ἀνθρώπινη φύση, θαυμάζει καὶ δοξολογεῖ τὸ Θεό, ποὺ τοὺς ἔδωσε τὸση χάρη καὶ δύναμη. Γιατὶ ἄν εἶχαν τὴν προαίρεση τὴν ἀγαθὴ καὶ πολὺ ὡραία, ὅμως χωρίς τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ δὲ θὰ ἀποχτοῦσαν τὴ δύναμη νὰ γίνουν ὑπεράνθρωποι κι ἐνῶ ἦσαν ἄνθρωποι σωματικοὶ νὰ νικήσουν τὸν ἀσώματο ἐχθρό.

Γι’ αὐτὸ κι ὁ Προφήτης ποιητὴς τῶν ψαλμῶν εἶπε· «ἀξιοθαύμαστος εἶναι ὁ Θεὸς σήμερα στοὺς ἁγίους του» καὶ συνάμα πρόσθεσε

Όλοι οι "ευσεβείς", με πρώτο τον ευσεβέστερο των "ευσεβών" κ. Σεραφείμ, ήταν εκεί!

    Ἀλήθεια! Ποιά "οἰκονομία" ἢ ποιά ἀνάγκη ὁδήγησε τὸν «εὐσεβέστατο» Σεραφεὶμ Πειραιῶς καὶ τοὺς "εὐσεβεῖς" Ἐπισκόπους τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, τοῦ π. Νικολάου Μανώλη καὶ τοῦ π. Φωτίου Βεζύνια νὰ "κοινωνήσουν" σήμερα στὴν Εὔβοια, μετὰ τοῦ αἱρεσιάρχη Βαρθολομαίου καὶ ὅσων ἐψήφισαν τὶς κακόδοξες ἀποφάσεις τῆς Κολυμπάριας Συνόδου;

   Καὶ πῶς θὰ δικαιολογήσει τὴν ὁμιλία του, ὁ π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, μεθαύριο στὴν Ἡμερίδα τους κατὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τῆς κακόδοξης Συνόδου τῆς Κρήτης, τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ μητροπολίτης του κ. Σεραφείμ, κοινωνεῖ μὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ τὰ ψήφισαν; 

Οι "Άγιοι πάντες" και οι καταφρονητές τους!

Ἐρώτηση

πρὸς τοὺς ἱερωμένους καὶ λαϊκοὺς ὑποστηρικτὲς  τοῦ  δυνητισμοῦ,  τῆς Οἰκονομίας  καὶ  τῶν  πρωτείων

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Στὶς δύσκολες στιγμὲς ποὺ χαρακτηρίζουν κάθε ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς Πίστεως ὁ Πρῶτος ποὺ δίνει ἀπάντηση γιὰ νὰ ξεκαθαρίσει τὰ πράγματα ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ στηρίξει καὶ νὰ ἐνδυναμώσει τοὺς θλιμένους, μπερδεμένους ἢ ἀπογοητευμένους τοὺς πιστοὺς εἶναι ὁ Θεός.

Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο παρακαλῶ τοὺς ἱερωμένους αὐτοὺς καὶ τοὺς αὐτοκληθέντες ὡς δικαστὲς λαϊκούς (αὐτοὺς ποὺ ἐνθαρρυνόμενοι καὶ ὑποστηριζόμενοι ἀπὸ τοὺς πατέρες τους), χαρακτηρίζουν μὲ σχόλιο στὴν «Κατάνυξη» ὡς πλάνη τὸ ὑποχρεωτικὸ τοῦ 15^ου Κανόνος καὶ γενικὰ τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ ὡς ἀκραίους τοὺς ἐπιθυμοῦντες τὴν ἀκρίβεια καὶ ἐπιθυμοῦν πρωτεῖα νὰ μᾶς ἀπαντήσουν:

Μπορεῖτε νὰ βρεῖτε στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο καὶ στὸν Ἀπόστολο ἢ στὴν ἑρμηνεία τους ἀπὸ τοὺς Πατέρες ἔστω καὶ μία ἀπόδειξη Οἰκονομίας ἢ δυνητισμοῦ ἢ ὑπάρξεως πρωτείων;

Παρακαλῶ τὸν ὁποιοδήποτε ἀπαντήσει νὰ μὴν ἐκφράσει δικές του γνῶμες ἀλλὰ ἁγιοπατερικὲς ἀποδείξεις.

Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς τῶν ἁγίων Πάντων:

«Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς» (Κατὰ Ματθαῖο, Ι' 32-33)

«Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος» (Κατὰ Ματθαῖο, Ι' 37-38).

«Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι· τί ἄρα ἔσται ἡμῖν; ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, ὅταν καθίσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ. καὶ πᾶς ὃς ἀφῆκεν οἰκίας ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, ἑκατονταπλασίονα λήψεται καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει. Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ ἔσχατοι πρῶτοι» (Κατὰ Ματθαῖο, ΙΘ' 27-30).

Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς τῶν ἁγίων Πάντων:

«Οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς.
Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι» (Πρὸς Ἑβραίους, ΙΑ' 33-40).

«Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν ᾿Ιησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν» (Πρὸς Ἑβραίους, ΙΒ' 1-2).

Ἂς μεταφράσουμε τὸ τελευταῖο ἀπόσπασμα γιὰ νὰ καταλάβουμε ἀκόμα καλύτερα: «Γι’ αὐτό, λοιπόν, καὶ ἐμεῖς, ἐπειδὴ ἔχουμε τοποθετημένο γύρω μας τόσο μεγάλο νέφος μαρτύρων, ἂς ἀποθέσουμε κάθε βάρος καὶ τὴν ἁμαρτία ποὺ εὔκολα μᾶς περιπλέκει, καὶ ἂς τρέχουμε μὲ ὐπομονὴ στὸν ἀγῶνα ποὺ βρίσκεται μπροστά μας, ἀποβλέποντας στὸν ἀρχηγὸ καὶ τελειοποιητὴ τῆς πίστης μας, τὸν Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος, ἐξαιτίας τῆς χαρᾶς ποὺ βρισκόταν μπροστά του, ὑπέμεινε σταυρὸ καὶ καταφρόνησε τὴν ντροπὴ καὶ ἔχει καθίσει στὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ».

Ἀδελφοί, ἂς μὴν χάνουμε τὸ θάρρος μας ἐπειδὴ ἄλλοι ζητοῦν πρωτεῖα, παρερμηνεύουν, προδίδουν, ὑβρίζουν, καταδικάζουν, διχάζουν. Πρότυπό μας δὲν εἶναι κάποιοι σημερινοὶ ἄνθρωποι ἀλλὰ ὁ Χριστὸς καὶ οἱ Ἅγιοι Του τοὺς ὁποίους σήμερα τιμοῦμε: «ἀλλὰ ἂς τρέχουμε μὲ ὑπομονὴ στὸν ἀγῶνα ποὺ βρίσκεται μπροστά μας, ἀποβλέποντας στὸν ἀρχηγὸ καὶ τελειοποιητὴ τῆς πίστης μας, τὸν Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος, ἐξαιτίας τῆς χαρᾶς ποὺ βρισκόταν μπροστά του, ὑπέμεινε σταυρὸ καὶ καταφρόνησε τὴν ντροπὴ καὶ ἔχει καθίσει στὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ».

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου