Τη διαβεβαίωση ότι δεν κινδυνεύουν τα
εργασιακά τους δικαιώματα έδωσε ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ.
Κώστας Γαβρόγλου στους εκπροσώπους του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών
Ελλάδος, καθώς και στους εκπροσώπους κληρικών από την Εκκλησία της
Κρήτης, κατά τη συνάντηση που είχαν σήμερα στο υπουργείο Παιδείας.
Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2018
Οι τότε Ιερωμένοι και οι σύγχρονοι σε ημέρες της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού
Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ
Ἀπὸ ὁμιλία του εἰς τὴν παραβολὴν τοῦ ἀμπελῶνος
Γι’ αυτό έγινεν άνθρωπος, για να διδάξη εμπράκτως με αυτά που έπραξε και έπαθε αυτόν που το αγνοούσε, με ποίον τρόπον να εργάζεται την αρετήν΄ ώστε βλέποντάς τον να κατεβαίνη κατ’ οικονομίαν προς χάριν μας από τις πατρικές αγκάλες στην γη, να έλθωμε και εμείς με την προαίρεσί μας από την μητέρα μας γη προς αυτόν΄ εφανέρωσε έτσι τον υπερβολικόν πλούτον της προς εμάς αγάπης του. Διότι κανείς δεν ημπορεί να δείξη μεγαλυτέραν αγάπην από αυτόν που θυσιάζει «την ψυχήν του υπέρ των φίλων αυτού». Πώς όμως θα δείξη την αγάπη του, αυτός που δεν έχει ψυχή; Γι’ αυτό αναλαμβάνει σάρκα, για να «οφθή επί γης και τοις ανθρώποις συναναστραφή». Γι’ αυτό αναλαμβάνει ψυχή, για να την θυσιάση υπέρ των φίλων του. Και φίλους εννοώ όχι αυτούς που τον αγαπούν, αλλά αυτούς που εκείνος ποθεί. Διότι εμείς τον εμισήσαμε, τον απαρνηθήκαμε και γίναμε δούλοι σε άλλον. Αυτός όμως έμεινε σταθερός, έχοντας αμετάβλητον την προς ημάς αγάπην του. Γι’ αυτό και έτρεξε κοντά μας. Ήλθε σ’ αυτούς που τον εμισούσαν. Κατεδίωξε αυτούς που απεμακρύνοντο, και όταν τους έφθασε δεν τους ήλεγξε με σκληρότητα, δεν τους επανέφερε κοντά του με μαστίγιον, αλλά έπραξε σαν ένας άριστος ιατρός που ενώ υβρίζεται, εμπτύεται και ραπίζεται από κάποιον μανιακόν, του προσφέρει τις θεραπευτικές του υπηρεσίες. Προσέφερε στην φύσι της ανθρωπότητος την πλέον αποτελεσματικήν θεραπεία, το δραστικώτερον και παντοδύναμον φάρμακο, την ιδία την θεότητά του. Αυτή ανέδειξε το ασθενικόν μας σαρκίον δυνατώτερον από τις αόρατες δυνάμεις. Όπως δηλαδή
Να γιατί χρειαζόμαστε τα Αρχαία και το πολυτονικό
Ἐκτός, βέβαια, ἀπὸ τὸ ὅτι μᾶς βοηθᾶ
νὰ κατανοοῦμε τοὺς Ἁγίους Πατέρες
Δεν υπάρχει ανώτερη νοητική άσκηση από την καθημερινή μεγαλόφωνη ανάγνωση μιας σελίδος αρχαίου κειμένου
Από τον Αντώνιο Α. Αντωνάκο*
Ἀπὸ μία σειρὰ ἐπιστημονικῶν ἀναλύσεων, ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, προκύπτουν τὰ ἑξῆς ἐνδιαφέροντα συμπεράσματα:
1. Οἱ ἄνθρωποι σχεδὸν ὅλοι γεννιοῦνται μὲ τὸν ἴδιο ἀριθμὸ νευρώνων στὸν ἐγκέφαλό τους.
2. Διαφέρουν μόνον στὶς συνάψεις τῶν νευρώνων, ποὺ γίνονται μὲ τοὺς νευροάξονες, τοὺς δενδρίτες καὶ τὰ νευρογλοιακὰ κύτταρα.
3. Οἱ συνάψεις τῶν νευρώνων, ὅμως, αὐξάνουν σὲ ἀριθμὸ ἀνάλογο τῶν ἐρεθισμάτων. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ εὐφυΐα καλλιεργεῖται καὶ δὲν εἶναι δεδομένη.
4. Κάθε διαφορετικὸς ἐρεθισμὸς δημιουργεῖ καινούργια σύναψη στοὺς νευρῶνες τοῦ ἐγκεφάλου. Ὁ ἴδιος ἐρεθισμός, ἔστω καὶ
Συνεχίζουν να καταδικάζουν τον εαυτό τους και να κοροϊδεύουν τον κόσμο:
π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος:
Πρόσφατα γεγονότα ἐμπεδώσεως τῆς ψευδοσυνόδου τῆς
Κρήτης
Ἐν Πειραιεῖ 3-12-2018
Δύο πρόσφατα
γεγονότα ἀποδεικνύουν καί ἐπιβεβαιώνουν τήν πρακτική ἐφαρμογή τῶν αἱρετικῶν
ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016) ἐκ μέρους τῶν
Οἰκουμενιστῶν.
α) Ἡ ἐπίσημη
ἐπίσκεψη τοῦ κατεγνωσμένου αἱρετικοῦ, μονοφυσίτη, Συροϊακωβίτη ψευδοπατριάρχη
Ἀντιοχείας καί πάσης Ἀνατολῆς κ. Ἰγνατίου-Ἐφραίμ Β΄ στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος
καί τήν Ἑλληνική Πολιτεία καί β) ἡ ἑορτή τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου
τοῦ Πρωτοκλήτου στό Φανάρι.
Ὡς γνωστόν,
ἡ ψευδοσύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου μέ τό κείμενό της «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον»[1][1], μεταξύ ἄλλων,
ἀνεγνώρισε ἐκκλησιαστικότητα στίς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ, τοῦ Προτεσταντισμοῦ
καί τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ καί ἐξετίμησε θετικῶς τούς συγχρόνους ἀτελέσφορους,
οἰκουμενιστικούς διαλόγους μεταξύ τῶν ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων οἰκουμενιστῶν καί τῶν
αἱρετικῶν. Ἡ αἱρετική αὐτή γραμμή ἀκολουθήθηκε καί στίς δύο προαναφερόμενες
περιπτώσεις.
1. Ἡ ἐπίσημη ἐπίσκεψη τοῦ κατεγνωσμένου αἱρετικοῦ,
μονοφυσίτη, Συροϊακωβίτη ψευδοπατριάρχη Ἀντιοχείας καί πάσης Ἀνατολῆς κ. Ἰγνατίου-Ἐφραίμ Β΄ στήν Ἐκκλησία τῆς
Ἑλλάδος καί στήν Ἑλληνική Πολιτεία.
Ἡ ἐπίσκεψη
πραγματοποιήθηκε ἀπό 13 ἕως 17 Νοεμβρίου 2018, στήν ὁποία ἦταν παρόντες οἱ:
Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες
Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. Νικόλαος, Ἰλίου, Ἀχαρνῶν
καί Πετρουπόλεως κ. Ἀθηναγόρας, Νέας Ἰωνίας καί Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ,
Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι Θερμοπυλῶν κ. Ἰωάννης, Φαναρίου κ. Ἀγαθάγγελος, Θεσπιῶν
κ. Συμεών, καί κληρικοί τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς.
Άγιος Παΐσιος: «Στη Γαλλία χιλιάδες έγιναν Μουσουλμάνοι… και οι Γάλλοι δεν θα βρουν ανάπαυση»
Οἱ παρακάτω ἀλήθειες τοῦ Ἁγίου, δὲν ἀναφέρονται μόνο στοὺς Γάλλους, ἀλλά -ἀλοίμονο- καθρεπτίζουν κι ἐμᾶς, τοὺς σημερινοὺς Ἕλληνες!

«Στη
Γαλλία, παρόλο που είναι κράτος προοδευμένο -δεν είναι υπανάπτυκτο-
«τελευταία» ογδόντα χιλιάδες έγιναν Μουσουλμάνοι. Γιατί; Γιατί έχουν
κάνει την αμαρτία μόδα. Βλέπεις όμως, ελέγχονται και θέλησαν να
αναπαύσουν τη συνείδησή τους. Και όπως οι Αρχαίοι Έλληνες, για να
δικαιολογούν τα πάθη τους, είχαν βρεις
τους δώδεκα θεούς, έτσι και αυτοί έψαξαν να βρουν μια θρησκεία που να
δικαιολογεί τα πάθη τους, για να τους αναπαύσει σε αυτό το θέμα. Ο
Μουσουλμανισμός κατά κάποιον τρόπο τους εξυπηρετεί.
Επιτρέπει να πάρουν όσες γυναίκες θέλουν, υπόσχεται στην άλλη ζωή ένα βουνό πιλάφι, μια λίμνη γιαούρτι και ένα ποτάμι μέλι! Και όσες αμαρτίες και να έχουν, άμα τους λούσουν με ζεστό νερό, όταν πεθάνουν, καθαρίζονται! Πάνε στον Αλλάχ καθαροί! Τι άλλο θέλουν; Όλα βολικά! Αλλά οι Γάλλοι δε θα βρουν ανάπαυση. Πάνε να αναπαυθούν, αλλά δε θα αναπαυθούν, γιατί τα πάθη δε δικαιολογούνται.
Οτιδήποτε και αν κάνουν οι άνθρωποι,
και αναίσθητοι να είναι, πάλι ανάπαυση δε βρίσκουν, πάνε να
δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, αλλά εσωτερικά βασανίζονται, είναι
αγριεμένοι. Γι’ αυτό ζητούν ψυχαγωγίες, τρέχουν στα νταούλια, μεθούν,
βλέπουν … τηλεόραση.
Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2018
Σωτηρία και αμαρτία
του Δαμασκηνού
Πρέπει να ξέρουμε ότι ο άνθρωπος είναι διπλός, δηλαδή από σώμα και ψυχή, και έχει διπλές τις αισθήσεις και διπλές τις αρετές τους.
Πέντε αισθήσεις έχει η ψυχή και πέντε το σώμα. Οι ψυχικές αισθήσεις είναι νους, διάνοια, γνώμη, φαντασία, αίσθηση. Οι σοφοί τις ονομάζουν και δυνάμεις. Οι σωματικές αισθήσεις είναι τούτες: Όραση, όσφρηση, ακοή, γεύση, αφή. Για αυτό και διπλές είναι οι αρετές, διπλές και οι κακίες.
Ώστε αναγκαίο είναι να γνωρίζει καθαρά ο κάθε άνθρωπος, πόσες είναι οι ψυχικές αρετές και πόσες οι σωματικές. Και ποια είναι τα ψυχικά πάθη και ποια τα σωματικά πάθη. Ψυχικές αρετές είναι πρώτα οι τέσσερις γενικότερες αρετές, οι οποίες είναι: Ανδρεία, φρόνηση, σωφροσύνη, και δικαιοσύνη. Από αυτές γεννιούνται οι ψυχικές αρετές, πίστη, ελπίδα, αγάπη, προσευχή, ταπείνωση, πραότητα, μακροθυμία, ανεξικακία, χρηστότητα, αοργησία, Θεία Γνώση, ευφροσύνη, απλότητα, αταραξία, ειλικρίνεια, η χωρίς έπαρση διάθεση, η αφιλαργυρία, η συμπάθεια, ελεημοσύνη, μεταδοτικότητα, αφοβία, αλυπία, κατάνυξη, σεμνότητα, ευλάβεια, επιθυμία των μελλοντικών αγαθών, πόθος της Βασιλείας του Θεού και επιθυμία της Θείας Υιοθεσίας.
Σωματικές αρετές ή μάλλον εργαλεία των αρετών, που όταν γίνονται με γνώση κατά το Θέλημα του Θεού και μακριά από κάθε υποκρισία και ανθρωπαρέσκεια, κάνουν τον άνθρωπο να προκόβει στην ταπείνωση και την απάθεια, είναι οι εξής: Εγκράτεια, νηστεία, πείνα, δίψα, αγρυπνία, ολονύκτια στάση στην προσευχή, συνεχής γονυκλισία, αλουσιά, χρήση ενός μόνου ενδύματος, ξηροφαγία, το να τρώει κανείς αραιά, να πίνει μόνο νερό, χαμαικοιτία, φτώχεια, ακτημοσύνη, αποφυγή περιποιήσεως (καλλωπισμού), αφιλαυτία, μόνωση, ησυχία, το να μην βγαίνει κανείς έξω, στέρηση, αυτάρκεια, σιωπή, το να κάνει κανείς εργόχειρο με τα χέρια του, και κάθε κακοπάθεια και σωματική άσκηση, και άλλα τέτοια, τα οποία όταν είναι το σώμα εύρωστο και ενοχλείται από τα σαρκικά πάθη είναι αναγκαιότατα και ωφελιμότατα. Όταν το σώμα είναι εξασθενημένο και έχει, με την Βοήθεια του Θεού, νικήσει τα πάθη, δεν είναι αναγκαία, γιατί η αγία ταπείνωση και η ευχαριστία τα αναπληρώνουν όλα.
Τώρα πρέπει να κάνουμε λόγο και για τις ψυχικές και σωματικές κακίες, δηλαδή τα πάθη. Ψυχικά πάθη είναι η λήθη, η ραθυμία και η άγνοια.
Από τα τρία αυτά σκοτίζεται το μάτι της ψυχής, δηλαδή ο νους, και κυριεύεται από όλα τα πάθη, τα οποία είναι:
Ασέβεια, κακοδοξία (δηλαδή η κάθε αίρεση), βλασφημία, θυμός,
Ο Λογγίνος θεωρεί τα Μυστήρια των Οικουμενιστών άκυρα; (!!!) --Τι έχει να απαντήσει ο π. Θ. Ζήσης;
Λάβαμε μὲ e-mail το παρακάτω σχόλιο-ἐρώτημα καὶ τὸ δημοσιεύουμε.
Αγαπητή «Π.Π.» είδα το άρθρο σας
περί ακύρων ή εγκύρων μυστηρίων και μου ήρθε
στο μυαλό η ομιλία που έδωσε ο π. Σάββας Λαυριώτης
στην Ρουμανία (ἐδῶ).
Εκεί ο π. Σάββας στο 2.28.28 λέει
ότι ο Λογγίνος θεωρεί
τα Μυστήρια των Οικουμενιστών άκυρα.
Για προσέξτε τώρα, πώς αυτά τα
λόγια του π. Σάββα έχουν …βάθος αποκαλύψεων.
Ο Λογγίνος –μας βεβαιώνει ο π. Σάββας– μνημονεύει τον Ονούφριο που μνημονεύει
τον Κύριλλο Μόσχας και
τους Ρώσους, οι οποίοι για τον Λογγίνο δεν έχουν μυστήρια και ούτω καθεξής. Και
λέει ότι ο ίδιος του είχε πει του Λογγίνου ότι είναι κακοδοξία
αυτά που λέει· και ότι συμφωνούσε σε αυτό τον θέμα με τον π. Ματθαίο Βουλκανέσκου (μαζί πήγαν).
Ποιος, όμως, τα είπε αυτά στον π.
Σάββα;
Αυτή την κατάσταση ανέχονται και συντηρούν "ευσεβείς" και "ασεβείς" Επίσκοποι και Ιερωμένοι!
Ημέρα εορτής Αγίου Αποστόλου Ανδρέου στην Πάτρα
Ένα πολιτικό και κοσμικό γεγονός
Είναι πια καθιερωμένο ότι την ημέρα του εορτασμού του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου στην Πάτρα, το ψεύδος και η αλήθεια θα παντρεύονται με τον πιο επίσημο τρόπο.
Τούτη άλλωστε είναι η οδός που ακολουθεί η Ιεραρχία μας εδώ και καιρό
μπροστά στην παναίρεση του οικουμενισμού και την απορθοδοξοποίηση του
Κράτους των Ελλήνων. Όποιος θέλει πραγματικά να εκκλησιαστεί εκείνη την
ημέρα και να μην αηδιάσει με την μπόχα των σταυρωτών του Έθνους που
εισέρχονται στον Ιερό Ναό για να πουλήσουν την πραμάτειά τους, θα πάει
σε έναν άλλον Ναό του
Ο Αντίχριστος δεν θέλει ...σύνορα!
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Ποιος θέλει σύνορα λαών, ποιος όχι;
– Σημάδι ερχομού του αντιχρίστου.
Posted by Φαίη σ.σ. Μας το απέστειλε η φίλη αναγνώστρια Αργυρώ.
Ομιλεί ο Μακαριστός Γέρ. π. Αθαν. Μυτιληναίος
(1927 – 2006)
Απόσπασμα από την πνευματική διαθήκη του Τωβίτ, δόθηκε 10/11/1991.
Συνεχίζομε παιδιά το θέμα μας για την αγάπη προς την πατρίδα και τους συμπατριώτες μας. Είπαμε την άλλη φορά ότι η πατρίδα είναι κάτι που καθορίζεται από τον λόγο του Θεού. Δηλαδή, ο ίδιος ο Θεός θέλει να υπάρχουν σύνορα λαών και συνεπώς, επί μέρους πατρίδες. Έτσι, όλη η γη μας είναι χωρισμένη, μοιρασμένη σε πατρίδες οι οποίες έχουν σύνορα...
Αλλά, ενώ ο Θεός, προσέξτε αυτό το σημείο που θα σας πω, ενώ ο Θεός καθορίζει σύνορα εις τους λαούς, που λέγει ο Απόστολος
Μακάβριο χιούμορ του scripta---manent
Αυτός και οι Γ.Ο.Χ. έχουν εξασφαλίσει
τον Παράδεισο
http://scripta---manent.blogspot.com/2018/12/blog-post_76.html
Διάλογος από την κόλαση – περί εγκύρων
και ακύρων μυστηρίων
Συζητούν στην κόλαση οι προκαθήμενοι των αιρετικών και
μέσα σε όλους είναι και ο ΝΗγίτης οικουμενιστής.
ΝΗ οικουμενιστής – γιατί είστε εδώ;;ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ – επειδή ήμασταν αιρετικοί με άκυρα μυστήριαΝΗγίτης οικουμενιστής – καλά το υποψιαζόμουν
ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ – εσείς γιατί είστε εδώ;;ΝΗγίτης οικουμενιστής – επειδή ήμασταν αιρετικοί με Εγκυρα μυστήριαΑΙΡΕΤΙΚΟΙ – Α΄ μάλιστα…
ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΛΥΚΩΝ -οι λύκοι πάντα υπήρχαν- ΑΛΛΑ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΟΙΜΕΝΩΝ!
Του Μανώλη Κείου
«Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται»
Τώρα που διαλύεται η ενότητα της Ορθοδοξίας ο Πάπας ζήτησε επαναφορά πλήρους κοινωνίας!
«Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται» λέει η λαϊκή παροιμία. Παρόλο που επισήμως το Βατικανό αποφεύγει να πάρει θέση υπερ της μιας ή της άλλης πλευράς στην ενδοορθόξη κόντρα Φαναρίου-Μόσχας, ο Πάπας Φραγκίσκος βρήκε την ευκαιρία να επαναφέρει τα δικά του σχέδια, ζητώντας ενότητα με τις ορθόδοξες εκκλησίες.
Ο ποντίφικας είπε ότι οι Ρ/Καθολικές και Ορθόδοξες Εκκλησίες πρέπει να λάβουν περαιτέρω μέτρα για να στηρίξουν τον αδελφικό διάλογο που ξεκίνησε εκ νέου μέσω του Αγίου Πνεύματος.
Καθολική Ειδησεογραφική Υπηρεσία
Συγκεκριμένα ο Πάπας Φραγκίσκος ανέφερε προς τον Οικουμενικό
Οι ανέσεις και η χριστιανική ζωή
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος
Μην προσκολλάσαι στην ματαιότητα της παρούσης ζωής.Η αίσθηση της παροδικότητος βοηθάει πολύ στην αποκόλληση της ψυχής από τον μάταιο τούτο κόσμο.
«Οι μωροί και οι ανόητοι προτιμούν μάλλον την ενταύθα μικράν ανάπαυση παρά την βασιλείαν των ουρανών, μην γνωρίζοντες, ότι κάλλιον είναι να υποφέρη τις παιδεύσεις εις τον αγώνα παρά να αναπαύεται εις στρωμνήν βασιλικήν και να κατακριθή ως ράθυμος.
Υπόμεινον λοιπόν τον κόπον του αγώνος εις τον οποίον εισήλθες, ίνα λάβης παρά του Θεού τον στέφανον. Οι άγιοι εν θλίψεσι εδοκιμάσθησαν εις την αγάπην του Χριστού και όχι δι’αναπαύσεων».
Ώστε λοιπόν να παύσουμε να επιζητούμε τις ανέσεις, που μας προσφέρει ο πολιτισμός; Θα ερωτήσουν πιθανώς μερικοί.
Η κωλοτούμπα του Τσίπρα και το τελεσίγραφο του Οικ. Πατριαρχείου
Αντιμέτωπος με ένα μεγάλο πρόβλημα που μόνος του δημιούργησε βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας. Οι λάθος χειρισμοί στο ζήτημα της αλλαγής των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους φαίνεται πως τον αναγκάζουν να κάνει βήματα πίσω αφού στην προσπάθειά του να ικανοποιήσει τους συντρόφους του, άνοιξε μέτωπο με το μεγάλο μέρος της κοινωνίας και βέβαια με το μεγαλύτερο μέρος της Εκκλησίας.
Οι αυστηρές προειδοποιήσεις από το Φανάρι και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίος, οι φωνές Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Κρήτης, και η χλιαρή στάση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου που επαναλαμβάνει πως θα μιλήσει τελευταίος, αναγκάζουν την κυβέρνηση να κάνει πίσω αρκετά ζητήματα.Διαβάστε τι αναφέρει σήμερα η εφημερίδα ΠΑΡΟΝ…
Το Βατικανό κι ο ρόλος του Πάπα στο Ουκρανικό
Του Γιάννη Παπανικολάου-Και όμως…Εκτός από τη σύγκρουση Ρωσίας -ΗΠΑ στο Ουκρανικό, κρύβεται και μία άλλη υπερδύναμη που ονομάζεται ΒΑΤΙΚΑΝΟ!
Στην πραγματικότητα αυτό που θα ωφεληθεί περισσότερο από τη διαφαινόμενη διάσπαση του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης και του Πατριαρχείου Μόσχας είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία! Ιδίως σε μια περίοδο που αντιμετωπίζει τα δικά της σοβαρότατα προβλήματα με τα συνεχόμενα σκάνδαλα.
Μη ξεχνάμε ότι, οι Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες χωρίστηκαν από την Ρ/Καθολική τον 11ο αιώνα. Η Ρωμαιοκαθολική πλευρά προσπαθεί να φέρει τον ανατολικό ορθόδοξο κόσμο πίσω στην κυριαρχία της από τη δεκαετία του ’70. Αλλά οι διαπραγματεύσεις έχουν μπλοκάρει κυρίως στην ορθόδοξη άρνηση αποδοχής της εξουσίας του Πάπα. Το 2007 το περιβόητο έγγραφο της Ραβέννας, σχετικά με το πρωτείο του πάπα προκάλεσε αναταραχή. Η ΡωσικήΚυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018
Ο τυφλος του σημερινού ευαγγελίου και η σημερινή μας τυφλότητα
Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου
Διαβάζοντας τὸ
σημερινὸ εὐαγγέλιο (ΙΔ΄ Λουκά) γιὰ τὴν θεραπεία τοῦ τυφλοῦ τῆς Ἰεριχοῦς
βλέπουμε συνήθως τὴν θεραπεία τοῦ τυφλοῦ, ἀλλὰ ὄχι τὶς προϋποθέσεις καὶ τὸ
βαθύτερο μήνυμα —ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὁ Χριστὸς θεραπεύει τὰ πάντα, ἀρκεῖ νὰ πιστεύεις
σὲ Αὐτόν— ποὺ κρύβεται σὲ αὐτὴν καὶ εἶναι ἀπίστευτα ἐπίκαιρο. Ἕνα μήνυμα ποὺ ἀποδεικνύει,
ὅτι ἐμεῖς σήμερα εἴμαστε ἐπίσης τυφλοί, ἀλλὰ δὲν ζητοῦμε τὴν θεραπεία μας, διότι
πιστεύουμε ὅτι τυφλοὶ ὄντες βλέπουμε.
Γράφει σχετικὰ ὁ
μητροπολίτης Shourozh Ἀντώνιος Bloom (Ἐδῶ): «Ο τυφλός άνθρωπος που καθόταν μπροστά στις πύλες της Ιεριχούς
ήξερε ότι είναι τυφλός. Και εμείς είμαστε τυφλοί, αλλά δεν το ξέρουμε. Εκείνος
το ήξερε, γιατί όλοι γύρω του μπορούσαν να του πουν ό,τι βλέπουν. Μπορούσαν να
του περιγράψουν ό,τι βλέπουν και έτσι εκείνος μπορούσε να καταλάβει τί του
λείπει. Και εμείς είμαστε τυφλοί.
Ο τυφλός που έγινεν οδηγός
Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιη΄
35-45)
«Τὶ σοι θέλεις ποιήσω; Ὁ δὲ εἶπε· Κύριε,
ἵνα ἀναβλέψω. Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἀνάβλεψον»
(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας
Ἁπλᾶ, χωρὶς διάθεσιν θορύβου, περιγράφει,
ἀγαπητοί μου, ὁ Ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς τὸ σημερινὸν θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ
τυφλοῦ τῆς Ἱεριχοῦς. Ἕνα θαῦμα, τὸ ὁποῖον προεκάλεσεν ἔκπληξιν καὶ αἴσθημα
εὐγνωμοσύνης εἰς τὸν θεραπευθέντα τυφλόν, ἀλλὰ καὶ θαυμασμὸν εἰς τὰ πήθη τοῦ
λαοῦ.
1. Εἶχε συναίσθησιν τῆς τυφλώσεώς του.
Εἶναι τυφλός. Αἰσθάνεται πόσον δυστυχὴς
εἶναι δι’ αὐτὸ του τὸ ἀτύχημα. Καταλαβαίνει πόσα τοῦ λείπουν ἀπὸ τὴν ζωήν.
Θέλει νὰ λυτρωθῇ. Ποθεῖ νὰ ξαναβρῇ τὸ φῶς του. Ζῇ μὲ τὸ ὄνειρον αὐτό. Ὅπου καὶ
νὰ βρεθῇ τὸν καίει ὁ πόθος τῶν ματιῶν του.
Σταμάτησε, ἀδελφέ, μιὰ στιγμὴ στὸ σημεῖον
αὐτό. Δὲν εἶναι στὸν κόσμον μόνον αὐτὴ ἡ τύφλοσις. Ὑπάρχει, δυστυχῶς, καὶ ἄλλη.
Ἀσυγκρίτως μεγαλυτέρα τῆς σωματικῆς. Εἶναι ἡ ψυχική.
Ἔχει καὶ ἡ ψυχὴ μάτια, ποὺ τυφλώνονται.
Καὶ δὲν βλέπει τότε ποὺ πηγαίνει.
Καὶ ὁδηγεῖται εἰς τὸν κρημνόν. Καὶ πατάει
ἐπάνω στὰ ἀναμμένα κάβρουνα. Καὶ πέφτει στὸ νερό. Καὶ ἀπειλεῖται τότε μὲ
καταστροφήν. Καὶ τὸ χειρότερον εἶναι ὅτι πολλὲς φορὲς δὲν τὸ καταλαβαίνει αὐτὸ
ὁ ἄνθρωπος. Δὲν ἔχει συναίσθησιν τῆς καταστάσεώς του. Νομίζει ὅτι εἶναι καλά.
Ὅτι βλέπει. Ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα χάνεται. Καὶ καταστρέφεται ψυχικὰ καὶ
σωματικά. Καὶ ἐπειδὴ δὲν καταλαβαίνει ὅτι εἶναι τυφλὸς στὴν ψυχή, δὲν ζητάει
καὶ τὴ θεραπεία του. Καὶ τὴν σωτηρία του. Ἔτσι μένει γιὰ πάντα τυφλὸς στὴν
ψυχή. Μακρυὰ ἀπὸ τὸν Θεόν. Μακυρὰ ἀπὸ τὴν χαρὰν καὶ τὴν εὐτυχίαν.
Καί, δυστυχῶς, ὑπάρχουν πολλοὶ στὶς ἡμέρες μας τέτοιοι, ποὺ εἶναι τυφλοὶ στὴν ψυχή. Πολλοί!...
Καί, δυστυχῶς, ὑπάρχουν πολλοὶ στὶς ἡμέρες μας τέτοιοι, ποὺ εἶναι τυφλοὶ στὴν ψυχή. Πολλοί!...
Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2018
Σκέψεις για έγκυρα-άκυρα μυστήρια
Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Ἔγκυρα καὶ ἄκυρα
μυστήρια
º Ὁ μολυσμός
º Ἡ Ἀποτείχιση τῶν πιστῶν
º Ἡ Οἰκονομία
Α΄ μέρος
Τοῦ Σημάτη Παναγιώτη
Σκέψεις για έγκυρα-άκυρα μυστήρια
Τὴν συγκέντρωση αὐτῶν τῶν στοιχείων
τὴν ξεκίνησα πρὶν μερικοὺς μῆνες, ὅταν κάποιοι ἀδελφοὶ στὸ χῶρο τῆς ἀποτείχισης,
ἔχοντες ἐπικοινωνία καὶ ἐπηρεαζόμενοι ἀπὸ ἄρθρα ἁγιορείτη μοναχοῦ, δίδασκαν ὅτι
ὅλοι οἱ Οἰκουμενιστές –κι ὅσοι κοινωνοῦν μαζί τους– ἔχουν ἄκυρα
μυστήρια.
Ἔφτασαν μάλιστα στὸ σημεῖο, νὰ ἀσχολοῦνται
πρωτίστως μὲ τὸ θέμα αὐτό –τῶν μυστηρίων– ὑποβαθμίζοντας τὴν κύρια
προσπάθεια ποὺ εἶναι ὁ ἀγώνας κατὰ τῆς αἱρέσεως καὶ ἡ ἐνημέρωση τῶν
πιστῶν γιὰ νὰ καταλάβουν ποιός κίνδυνος ἔγκειται σ’ αὐτὴν καὶ νὰ ἀποτειχισθοῦν.
Ἔτσι ἀποφάσισα νὰ συγκεντρώσω κάποια στοιχεῖα, γιὰ νὰ φανεῖ ὅτι, αὐτὴ ἡ διδασκαλία
τους, ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν πράξη τῆς Ἐκκλησίας, ἰδίως στοὺς καιροὺς αἱρέσεως.
Ὅμως οἱ πιέσεις ἀπὸ τὴν ὁμάδα –ποὺ
ὑποστήριζε τὴν διδασκαλία αὐτή– ἀτόνησαν, καὶ ἐπειδὴ ὑπῆρχαν καὶ κάποιοι λόγοι ὑγείας,
σταμάτησα τὴ συγκέντρωση αὐτῶν τῶν στοιχείων, ἀφοῦ ἡ πρώτη φροντίδα
εἶναι ἡ στάση μας ἀπέναντι στοὺς Οἰκουμενιστὲς κι ὅσους μὲ τὸ ἕνα
ἢ τὸν ἄλλο τρόπο τοὺς βοηθοῦν νὰ ἐπεκτείνουν τὴν αἵρεση· δηλαδὴ ἡ ἀποφυγὴ τοῦ μολυσμοῦ ἐξ αὐτῶν καὶ ἡ παραμονή μας στὴν Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων.
Ἀλλὰ οἱ ἀδελφοί, γιὰ μιὰ ἀκόμα
φορὰ ἐπαναφέρουν τὸ θέμα καὶ μάλιστα μὲ ὀξύτητα· κάποιοι δὲ ἀνώνυμοι στέλνουν ἐπιτιμητικὰ
ἢ καὶ ὑβριστικὰ σχόλια στὸ ἱστολόγιο «Π.Π.», ἐπειδὴ δὲν δημοσίευουμε τὰ σχόλιά
τους αὐτά, ἀκριβῶς ἐπειδή –πέραν τοῦ ὅτι πολλὰ εἶναι ὑβριστικά– ἀποπροσανατολίζουν
τὸν ἀγώνα κατὰ τῆς Παναιρέσεως, χαροποιώντας ἔτσι τοὺς Οἰκουμενιστές.
Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων ἀποφάσισα
νὰ παρουσιάσω τὴν μικρὴ αὐτὴ ἐργασία ἔστω ἡμιτελῆ,
μὲ ὅσα στοιχεῖα ἔχω συγκεντρώσει ἕως τώρα, γιατὶ πιστεύω ὅτι βοηθᾶ νὰ
κατανοήσουμε τὴν στάση τῶν Χριστιανῶν στὶς ἀντίστοιχες ἱστορικὲς στιγμές, ποὺ
μιὰ αἵρεση ἐμφανιζόταν καὶ προσπαθοῦσε νὰ ἐπικρατήσει, καὶ νὰ βγάλουμε τὰ
συμπεράσματά μας.
Ἔχω τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ τὴν λάβουν ὑπ’
ὄψιν κάποιοι ἀπὸ τοὺς καλοπροαίρετους ἀδελφούς, καὶ μέσα ἀπὸ τὸ διάλογο (ποὺ θὰ
προσφέρει στοιχεῖα ποὺ ἡ ἄλλη πλευρὰ δὲν ἔχει ἢ δὲν ἔχει κατανοήσει), θὰ
καταλήξουμε σὲ σωστὲς καὶ σύμφωνες μὲ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων θέσεις. Ἐφ’ ὅσον
ὁ σκοπός μας εἶναι ἡ ὀρθόδοξος θέση γιὰ τὸ θέμα, θὰ πρέπει νὰ ὑποδείξουν-παρουσιάσουν
τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα ποὺ δικαιολογοῦν τὶς θέσεις τους, ποὺ θὰ εἶναι κατοχυρωμένες
ἁγιοπατερικά, κι ὄχι μὲ ὀρθολογισμοὺς καὶ συμπεράσματα τοῦ μυαλοῦ τους, οὔτε μὲ
κάποιες κατ’ ἐξαίρεσιν περιπτώσεις, οὔτε προσκομίζοντας Ἱ. Κανόνες ποὺ ὁμιλοῦν γενικὰ γιὰ τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ ἐκείνους τοὺς Ἱ.
Κανόνες ποὺ μιλοῦν συγκεκριμένα γιὰ τοὺς μὴ κεκριμένους
ἀπὸ Σύνοδο αἱρετικούς, γιὰ τὴν συμφωνία
τῶν Ἁγίων Πατέρων στὸ θέμα, μάλιστα ἐν καιρῷ αἱρέσεως.
Τὰ στοιχεῖα ποὺ παρατίθενται καὶ
κυρίως τὰ συμπεράσματα ποὺ ἐξάγονται, εἶναι αὐτονόητο ὅτι δὲν παρουσιάζονται ὡς
ἡ θεολογικὴ ἢ τελικὴ θέση στὸ θέμα, ἀλλ’ ἀφορμὴ γιὰ ἄμεση καὶ εἰς βάθος μελέτη
τοῦ προβλήματος ἀπὸ Πατέρες καὶ θεολόγους ποὺ ἔχουν ἀσχοληθεῖ εἰδικὰ μὲ αὐτό, ὥστε
νὰ δοθοῦν ἔγκυρες ἀπαντήσεις στοὺς πιστοὺς καὶ νὰ πάψει κι αὐτὸ τὸ θέμα νὰ ἀποτελεῖ
σημεῖο ἀντιπαραθέσεων καὶ διαιρέσεων.
Καὶ μακάρι καὶ σ’ αὐτὸ καὶ στὰ ἄλλα
σημεῖα τριβῆς μεταξὺ τῶν πιστῶν, νὰ ἀκολουθηθεῖ ἡ ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία, ὥστε
νὰ ὑπάρξει ἑνότητα στὸν ἀγώνα κατὰ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Γιατὶ οἱ ἐκτοξευόμενες,
τελευταῖα, αἰτιάσεις ἐναντίον μας, ὡς ἀνθρώπων ποὺ διασποῦν τὸν ἀγώνα, εἶναι εἴτε ἀστεῖες εἴτε ἔμπαθεῖς,
ἀφοῦ οἱ κατηγοροῦντες, τὴν ἑνότητα τοῦ ἀγῶνος τὴν βλέπουν ὡς ἑνότητα ἐξωτερική,
συμφωνία μαζί τους, κι ὄχι ἑνότητα ἐσωτερική, ἑνότητα μὲ τὴν διαχρονικὴ Ἐκκλησία καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων.
Ἀρχίζω
τὴν προσέγγιση τοῦ θέματος μὲ μιὰ εὔλογη ἀπορία, ποὺ μπορεῖ νὰ δημιουργηθεῖ σὲ
κάθε πιστὸ καὶ πού, νομίζω, εἶναι θεμελιακῆς σημασίας γιὰ τὴν ἐξέταση τοῦ
θέματος:
Ετικέτες
Μυστήρια,
Σημάτης Π.
Κυριακή ΙΔ΄ Λουκά: για τη θεραπεία του τυφλού της Ιεριχούς
(Άγιος Κύριλλος, αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας)
Εξήγησις υπομνηματική εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, κεφ. ΙΗ΄
«Ιησού, υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με».
Προσήλθε λοιπόν αυτός ο τυφλός με την πεποίθηση ότι προσερχόταν στον Θεό που είναι σε όλα ισχυρός· ονομάζει δε Αυτόν «υιό Δαβίδ»· διότι έχοντας ανατραφεί μέσα στον Ιουδαϊσμό και έχοντας γεννηθεί εκεί ως εντόπιος, δεν αγνόησε όσα είχαν ειπωθεί εκ των προτέρων γι’ Αυτόν μέσω του νόμου βέβαια και των αγίων προφητών και ότι κατά σάρκα προερχόταν από τη γενιά του Δαβίδ. Επομένως, επειδή ήδη είχε πιστέψει ότι όντας Θεός ο Λόγος, υπέμεινε με τη θέλησή Του την κατά σάρκα γέννησή Του, εννοώ από την αγία Παρθένο, πλησιάζει τον Ιησού ως Θεό, λέγοντάς Του: «Ελέησέ με, υιέ του Δαβίδ». Πράγματι, μια πρόσθετη μαρτυρία ότι απηύθυνε αυτήν την ικεσία στον Κύριο, έχοντας αυτήν την πεποίθηση, αποτελούν τα ίδια τα λόγια του Χριστού: «Η πίστη σου σε έχει σώσει».
Ας τον μιμηθούν, λοιπόν, αυτόν που ήταν ασθενής στους οφθαλμούς, όσοι διαιρούν στα δύο τον ένα Κύριο Ιησού Χριστό, καθώς ο τυφλός πλησιάζει τον Σωτήρα των πάντων Χριστό ως Θεό και Τον ονομάζει και Κύριο και υιό του Δαβίδ. Μαρτυρεί δε τη δόξα Του, με το να επιζητεί από Αυτόν μια ενέργεια που ταιριάζει απόλυτα στον Θεό. Ας θαυμάζουν επίσης το σθένος της ομολογίας του· μερικοί πράγματι τον επιτιμούσαν, επειδή ομολογούσε την πίστη του, αυτός όμως δεν υποχωρούσε, ούτε και μειωνόταν η παρρησία του από όσους τον εμπόδιζαν. Ήξερε ότι η πίστη μάχεται με τα πάντα και τα πάντα νικάει· για τον λόγο αυτό τον επιτιμούσαν, αλλά αυτός, πιστός, δεν υποχωρούσε, αλλά ακολουθούσε τον Δεσπότη, γνωρίζοντας ότι είναι καλή η υπέρ της ευσεβείας «αναίδεια»· γιατί αν για τα χρήματα υπάρχουν πολλοί αναιδείς, για τη σωτηρία της ψυχής δεν χρειάζεται να ενδύεται κανείς την καλή αναίδεια;
Σταματάει τον Κύριο η φωνή εκείνου που Τον επικαλείται με πίστη· και έχει δίκαια τιμηθεί από τον Χριστό ο τυφλός· διότι έχει κληθεί από Αυτόν και έχει δεχθεί εντολή να έρθει κοντά, με σκοπό αυτός που Τον προσέγγισε προηγουμένως με την πίστη του, να Τον πλησιάσει και με το σώμα του· και εμάς λοιπόν η πίστη μάς παρουσιάζει και μας φέρνει κοντά στον Χριστό, ώστε να αξιωθούμε και λόγια που να προέρχονται από Αυτόν. Διότι αφού έφεραν κοντά Του τον τυφλό, τον ρωτούσε λέγοντας· «Τι θέλεις να κάνω για σένα;». Άραγε λοιπόν αγνοούσε ο Κύριος το αίτημα που θα υπέβαλε ο τυφλός; Και πώς θα μπορούσε να εξηγηθεί αυτό; Ρωτούσε λοιπόν κατ’ οικονομίαν, για να μάθαιναν ιδιαίτερα οι παριστάμενοι, δηλαδή όσοι βάδιζαν μαζί του, ότι όχι για χρήματα μάλλον Τον παρακαλεί, αλλά για μια ενέργεια θεϊκή που μπορεί να προέλθει από τον Θεό. Άρα λοιπόν απαλλασσόταν βέβαια από το να νοσεί ο τυφλός, παραμελούσε όμως εντελώς το να είναι φίλος του Χριστού; Με κανέναν τρόπο· αλλά αποδείκνυε την ευγνωμοσύνη του με τα έργα του. Και απελευθερώθηκε από μια διπλή τυφλότητα, και τη σωματική, και την τυφλότητα του νου και της καρδιάς· διότι δε θα Τον δόξαζε ως Θεό, εάν όντως δεν είχε αποκτήσει την όρασή του. Έχει γίνει δε και για άλλους λογική αιτία για να Τον δοξάζουν.
ΠΗΓΕΣ:
• Του αγίου Κυρίλλου αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Εξήγησις υπομνηματική εις το κατά Λουκάν ευαγγέλιον, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ερευνητικό έργο «Οι δρόμοι της πίστης: Ψηφιακή Πατρολογία» https://greekdownloads3.files.wordpress.com/2014/09/commentarii-in-lucam_.pdf, σελ. 138
• Κυρίλλου Αλεξανδρείας Άπαντα τα έργα, Πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος Παλαμάς», εκδ. οίκος «Το Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 2005, «Υπόμνημα εις το κατά Λουκάν Β΄», σελ. 163-165
ΠηγήΠροσήλθε λοιπόν αυτός ο τυφλός με την πεποίθηση ότι προσερχόταν στον Θεό που είναι σε όλα ισχυρός· ονομάζει δε Αυτόν «υιό Δαβίδ»· διότι έχοντας ανατραφεί μέσα στον Ιουδαϊσμό και έχοντας γεννηθεί εκεί ως εντόπιος, δεν αγνόησε όσα είχαν ειπωθεί εκ των προτέρων γι’ Αυτόν μέσω του νόμου βέβαια και των αγίων προφητών και ότι κατά σάρκα προερχόταν από τη γενιά του Δαβίδ. Επομένως, επειδή ήδη είχε πιστέψει ότι όντας Θεός ο Λόγος, υπέμεινε με τη θέλησή Του την κατά σάρκα γέννησή Του, εννοώ από την αγία Παρθένο, πλησιάζει τον Ιησού ως Θεό, λέγοντάς Του: «Ελέησέ με, υιέ του Δαβίδ». Πράγματι, μια πρόσθετη μαρτυρία ότι απηύθυνε αυτήν την ικεσία στον Κύριο, έχοντας αυτήν την πεποίθηση, αποτελούν τα ίδια τα λόγια του Χριστού: «Η πίστη σου σε έχει σώσει».
Ας τον μιμηθούν, λοιπόν, αυτόν που ήταν ασθενής στους οφθαλμούς, όσοι διαιρούν στα δύο τον ένα Κύριο Ιησού Χριστό, καθώς ο τυφλός πλησιάζει τον Σωτήρα των πάντων Χριστό ως Θεό και Τον ονομάζει και Κύριο και υιό του Δαβίδ. Μαρτυρεί δε τη δόξα Του, με το να επιζητεί από Αυτόν μια ενέργεια που ταιριάζει απόλυτα στον Θεό. Ας θαυμάζουν επίσης το σθένος της ομολογίας του· μερικοί πράγματι τον επιτιμούσαν, επειδή ομολογούσε την πίστη του, αυτός όμως δεν υποχωρούσε, ούτε και μειωνόταν η παρρησία του από όσους τον εμπόδιζαν. Ήξερε ότι η πίστη μάχεται με τα πάντα και τα πάντα νικάει· για τον λόγο αυτό τον επιτιμούσαν, αλλά αυτός, πιστός, δεν υποχωρούσε, αλλά ακολουθούσε τον Δεσπότη, γνωρίζοντας ότι είναι καλή η υπέρ της ευσεβείας «αναίδεια»· γιατί αν για τα χρήματα υπάρχουν πολλοί αναιδείς, για τη σωτηρία της ψυχής δεν χρειάζεται να ενδύεται κανείς την καλή αναίδεια;
Σταματάει τον Κύριο η φωνή εκείνου που Τον επικαλείται με πίστη· και έχει δίκαια τιμηθεί από τον Χριστό ο τυφλός· διότι έχει κληθεί από Αυτόν και έχει δεχθεί εντολή να έρθει κοντά, με σκοπό αυτός που Τον προσέγγισε προηγουμένως με την πίστη του, να Τον πλησιάσει και με το σώμα του· και εμάς λοιπόν η πίστη μάς παρουσιάζει και μας φέρνει κοντά στον Χριστό, ώστε να αξιωθούμε και λόγια που να προέρχονται από Αυτόν. Διότι αφού έφεραν κοντά Του τον τυφλό, τον ρωτούσε λέγοντας· «Τι θέλεις να κάνω για σένα;». Άραγε λοιπόν αγνοούσε ο Κύριος το αίτημα που θα υπέβαλε ο τυφλός; Και πώς θα μπορούσε να εξηγηθεί αυτό; Ρωτούσε λοιπόν κατ’ οικονομίαν, για να μάθαιναν ιδιαίτερα οι παριστάμενοι, δηλαδή όσοι βάδιζαν μαζί του, ότι όχι για χρήματα μάλλον Τον παρακαλεί, αλλά για μια ενέργεια θεϊκή που μπορεί να προέλθει από τον Θεό. Άρα λοιπόν απαλλασσόταν βέβαια από το να νοσεί ο τυφλός, παραμελούσε όμως εντελώς το να είναι φίλος του Χριστού; Με κανέναν τρόπο· αλλά αποδείκνυε την ευγνωμοσύνη του με τα έργα του. Και απελευθερώθηκε από μια διπλή τυφλότητα, και τη σωματική, και την τυφλότητα του νου και της καρδιάς· διότι δε θα Τον δόξαζε ως Θεό, εάν όντως δεν είχε αποκτήσει την όρασή του. Έχει γίνει δε και για άλλους λογική αιτία για να Τον δοξάζουν.
ΠΗΓΕΣ:
• Του αγίου Κυρίλλου αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Εξήγησις υπομνηματική εις το κατά Λουκάν ευαγγέλιον, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ερευνητικό έργο «Οι δρόμοι της πίστης: Ψηφιακή Πατρολογία» https://greekdownloads3.files.wordpress.com/2014/09/commentarii-in-lucam_.pdf, σελ. 138
• Κυρίλλου Αλεξανδρείας Άπαντα τα έργα, Πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος Παλαμάς», εκδ. οίκος «Το Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 2005, «Υπόμνημα εις το κατά Λουκάν Β΄», σελ. 163-165
(Επιμέλεια κειμένου: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος)
Δεν το χωρά νους ανθρώπου!!! --Υποπτεύονται και φοβούνται πλέον και τον ίσκιο τους!
Πρωτοφανές πανικός των κατσαπιλάδων που έχουν την εξουσία στην δύσμοιρη Ελλάδα : Συνέλαβαν μαθητές γυμνασίου & τους γονείς τους για την κατάληψη για το εθνικό θέμα της Μακεδονίας!
Δεν το χωρά
νους αυτό που συνέβη. Αφήνουν στα Πανεπιστήμια να αλωνίζουν οι
ναρκέμποροι για να συλλάβουν... 14χρονα. Τόσο πολύ φοβούνται;

Σάλο έχει προκαλέσει στο Αγρίνιο η είδηση ότι χθες συνελήφθησαν μαθητές γυμνασίου αλλά και οι γονείς τους, για την κατάληψη στο σχολείο τους. Η Κυβέρνηση τρομαγμένη από το πατριωτικό "τσουνάμι" καταλήψεων προσπαθεί να "σπάσει" το ηθικό των μαθητών. Οι μαθητές συνελήφθησαν την Παρασκευή γιατί προχώρησαν σε κατάληψη για το εθνικό θέμα της Μακεδονίας. Πρόκειται για την κατάληψη του 2ου Γυμνασίου Αγρινίου, σύμφωνα
«Ο Τούρκος Βαρθολομαίος παράγων διεθνούς αποσταθεροποίησης»
Εντελώς ανακόλουθος και άκρως προκλητικός εμφανίστηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την Θρονική Εορτή του Αγίου Ανδρέου στο Φανάρι.
Κατά την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία παρουσία για ακόμη μια φορά και αντιπροσωπείας των Ρωμαιοκαθολικών υπό τον Καρδινάλιο Κουρτ Κοχ, Πρόεδρο του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Χριστιανική Ενότητα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και σε όλους όσοι αντιδρούν στον διάλογο μεταξύ των δύο πλευρών, τονίζοντας χαρακτηριστικά:
Η ζωή και διδασκαλία του Αγίου Πορφυρίου
σε ένα συγκινητικό βίντεο

Ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1906 στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας Εύβοιας, κοντά στο Αλιβέρι. Άνηκε σε φτωχή οικογένεια ευσεβών χριστιανών και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια.Στα παιδικά του έτη φοίτησε σε σχολείο μόλις δύο χρόνια, διότι ο πατέρας του λόγω της οικονομικής ανέχειας οδηγήθηκε στον Παναμά, για να εργαστεί στην διώρυγα, με αποτέλεσμα ο ίδιος να αναγκαστεί να εργαστεί για την οικογένειά του.
«Δίωκε πίστιν»
(Α΄ Τιμοθ. 6, 11)
Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ
Αναμφίβολα, καμμία υπηρεσία ή εξουσία δεν
υπερβαίνει (στον κόσμο) την Ιερωσύνη. Εξαγιασμός, διαποίμανση, φωτισμός και
σωτηρία των λογικών προβάτων, οριοθετούν την σημασία της Ιερωσύνης και της
επισκοπικής διακονίας.
Χαρακτηριστικές οι συμβουλές του Απ. Παύλου σε
Τιμόθεο και Τίτον, αντίστοιχα: «Συ δε, ώ άνθρωπε
του Θεού, ταύτα φεύγε· δίωκε δε δικαιοσύνην, ευσέβειαν, πίστιν, αγάπην,
υπομονήν, πραότητα· αγωνίζου τον καλόν αγώνα της πίστεως» (Α΄
Τιμόθ: 6,11) και «δει γαρ τον επίσκοπον
ανέγκλητον είναι ως Θεού οικονόμον» (Προς Τίτον:
1,7). Επίσης: «αντεχόμενον του κατά την διδαχήν
πιστού λόγου, ίνα δυνατός ή και παρακαλείν εν τη διδασκαλία τη υγιαινούση και
τους αντιλέγοντας ελέγχειν» (Τίτον: 1,9-10).
Σε όλους τους αιώνες, μέσα από την επισκόπηση της
Ιστορίας, εντοπίζουμε μεγάλους εκκλησιαστικούς άνδρες που τίμησαν το επισκοπικό–ιερατικό
αξίωμα και κράτησαν το πηδάλιο της αιματοβαμμένης Εκκλησίας ως αληθινοί
ποιμένες και λειτουργοί του Χριστού.
Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018
Δράσεις αλληλεγγύης, «άνοιγμα» στην Εκκλησία
(και
του μητροπολίτη Λαρίσης στο …Ρόταρυ;)
Τον
Σεβασμιώτατο επισκέφθηκε αντιπροσωπεία του Ροταριανού Ομίλου Λαρίσης, οι οποίοι
ευχήθηκαν στον Σεβασμιώτατο για το δύσκολο έργο της διαποίμανσης της Ιεράς
Μητροπόλεως. (Ἐδῶ).
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ 2484 ΡΟΤΑΡΙΑΝΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΣΠΑΣΙΔΗΣ ΣΤΗΝ «Ε»
ΕΠΙΚΡΙΤΙΚΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ
Δημοσίευση: 29 Νοε 2018 22:06
Ο κ. Ασπασίδης με μέλη των Ρόταρυ Λάρισας και το λεύκωμα που
εξέδωσαν πρόσφατα για τη δράση τους πανελλαδικά.
«Στόχος
μας είναι να έρθουμε πιο κοντά στην Εκκλησία. Είναι μύθος αυτό που ακούγεται
ότι πρέπει να είσαι άθεος για να μπεις στους Ρόταρυ. Απεναντίας οι πόρτες των
Ρόταρυ είναι ανοικτές από τη στιγμή που οι ενδιαφερόμενοι πιστεύουν, πρέπει να
είναι σωστοί επαγγελματίες και γενικότερα να είναι χρηστών ηθών, να μην έχουν
το παραμικρό ψεγάδι στην κοινωνία».
Αυτό
σημειώνει σε συνέντευξή του στην «Ε» ο διοικητής της 2484 Ροταριανής
Περιφέρειας Θεόδωρος Ασπασίδης, ο οποίος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

















