«ΣΕΙΣΜΟΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Κυριακή 10 Μαρτίου 2019, ημέρα καρναβαλιού με τον λαό να έχει ξεχυθεί στους δρόμους να γιορτάσει.

Η Κατερίνη όμως δεν γιορτάζει το καρναβάλι, η Κατερίνη ξεχύθηκε στους δρόμους με συλλαλητήρια κατά τής Συμφωνίας των Πρεσπών, υπερασπιζόμενη την Μακεδονία μας.

Η συμμετοχή αυτή την φορά τού κόσμου, μικρών και μεγάλων, καθώς και από άλλες πόλεις τής Βορείου Ελλάδος και συγκεκριμένα τής Μακεδονίας που βρέθηκαν στην Κατερίνη, θύμιζε εποχές μεγάλων κομμάτων όπου χιλιάδες λαού

Η Σερβική Εκκλησία δεν αναγνωρίζει την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας»

Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αναγνωρίζει την νέο-ανακηρυγμένη «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας» του Κιέβου τις αποφάσεις της οποίας θεωρεί μη κανονικές και μη δεσμευτικές καθώς έχει «σχισματική ιεραρχία και κλήρο».

Σε έγγραφο που απέστειλε η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία (ΣΟΕ) σε όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, αναφέρει ότι θεωρεί μη κανονική την εμπλοκή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην επικράτεια της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας καθώς και όλες τις αποφάσεις που ακολούθησαν σχετικά με την Ουκρανία.

Νέο βιβλίο:

«Οἱ ἀγῶνες τῶν Λαϊκῶν ὑπὲρ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως»

Σὲ μία χρονικὴ στιγμή, ὅπου ὁ ἀγῶνας ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει μείνει στάσιμος, (μὲ εὐθύνη τῶν ποιμένων, ποὺ ἔχουν δέσει τὸ ποίμνιο στὸ ἀντιπατερικό τους ἅρμα καὶ ἀρνοῦνται νὰ ἐνημερώσουν τοὺς πιστοὺς γιὰ τὸν κίνδυνο τῆς Παναιρέσεως, πόσο μᾶλλον νὰ τοὺς προτρέψουν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!), ἐμφανίζεται ἕνα βιβλίο, τὸ ὁποῖο ταράζει τὰ λιμνάζοντα ἀντιοικουμενιστικὰ νερὰ καὶ ὑπενθυμίζει στοὺς λαϊκοὺς ὅτι, ἡ στάση τοῦ πιστοῦ σὲ καιροὺς αἱρέσεως εἶναι ἡ ταχύτατη, ἐνστικτώδης ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετίζοντες ποιμένες· δηλαδὴ ἡ ἀποτείχιση, ἡ διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ τὸν αἱρετίζοντα οἰκεῖο ἐπίσκοπο (καὶ μὲ ὅσους κοινωνοῦν μὲ αὐτόν). Καὶ βέβαια, ἡ κοινωνία μὲ τοὺς ἁπανταχοῦ ὀρθοδόξους, ποὺ κι αὐτοὶ ἀποχωρίζονται τὴν αἵρεση ἀπομακρυνόμενοι ἀπὸ τοὺς οἰκείους ποιμένες, παραμένοντας ἔτσι στὴν Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων καὶ καταδικάζοντας κάθε μορφὴ σχίσματος.

Τὸ βιβλίο, τὸ ὁποῖο συνέγραψε ὁ φιλόλογος καὶ ἱστορικὸς κ. Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, παραθέτει παραδείγματα τῶν ἀγώνων τῶν λαϊκῶν ὑπὲρ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ κατὰ τῶν αἱρέσεων ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας μέχρι τὸν περασμένο 20^ο αἰῶνα.

Τὰ παραδείγματα ποὺ παρουσιάζει τὸ βιβλίο καθιστοῦν ἀπολύτως σαφὲς ὅτι ἡ στάση τῶν παλαιότερων πιστῶν ἦταν ὁμολογιακή. Πείθουν τοὺς καλοπροαίρετους ἀναγνῶστες, ποὺ δὲν ἔχουν ἀποφασίσει νὰ διακινδυνεύσουν τὴν σωτηρία τους ὑπακούοντας σὲ  ριψάσπιδες ποιμένες, ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων εἶναι ξεκάθαρη: δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ πιστὸς ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Κύριο, νὰ κοινωνεῖ μὲ αἱρετικοὺς ποὺ διὰ τῆς αἱρέσεως καθίστανται ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, ἢ νὰ κοινωνεῖ μὲ ὅσους τοὺς ἀνέχονται ἢ, ἀκόμα χειρότερα, συμφωνοῦν μαζί τους.

Τὸ βιβλίο διατίθεται στὴν τιμὴ τῶν 5 Εὐρώ. Τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὶς πωλήσεις θὰ χρησιμοποιηθοῦν πρὸς ἐνίσχυση τῶν ἀποτειχισμένων κληρικῶν, μοναχῶν καὶ ἱερέων, ποὺ διώκονται ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, ὡς ἐλάχιστη ἀναγνώριση τῶν ἀγώνων τους.

Μπορεῖτε νὰ τὸ προμηθευτεῖτε ἐπικοινωνώντας μὲ τηλέφωνο 2105022073 στὴν Ἀθήνα, ἢ νὰ τὸ παραγγείλετε (μὲ ἀντικαταβολή) στὴν ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση paterikiparadosi@gmail.com γράφοντας τὰ ἀπαραίτητα πρὸς ἀποστολὴν στοιχεῖα σας.

Ἀκολουθεῖ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο αὐτό 23−32:

Το εμβατήριο που ...καταργήθηκε και ξεχάστηκε!

Τρίτος μετά τον Πάπα και τέταρτος μετά τον Βαρθολομαίο!

    Αυστραλία: Ποινή κάθειρξης έξι ετών στον καρδινάλιο Τζορτζ Πελ για παιδεραστία

Σε έξι χρόνια κάθειρξη για παιδεραστία καταδικάστηκε ο Αυστραλός καρδινάλιος Τζορτζ Πελ, μέχρι πρότινος τρίτος τη τάξει στην ιεραρχία του Βατικανού, με την ελάχιστη υποχρεωτική διάρκεια της ποινής του να ανέρχεται σε τρία χρόνια και οκτώ μήνες.
Απαγγέλλοντας την ποινή του καρδινάλιου στη Μελβούρνη, ο δικαστής Πίτερ Κιντ δήλωσε ότι στάθμισε από τη μία τα «ειδεχθή εγκλήματα» που διέπραξε ο 77χρονος ιεράρχης και από την άλλη τόσο την προχωρημένη του ηλικία όσο και το ότι «κατά τα άλλα διήγε ανεπίληπτο βίο».

Ο Πελ, το πλέον υψηλόβαθμο στέλεχος της ρωμαιοκαθολικής ιεραρχίας που έχει καταδικαστεί ποτέ για βιασμό ανηλίκου, κινδύνευε να του επιβληθεί ποινή έως και 50 ετών κάθειρξης για τα εγκλήματά του με θύματα δύο παιδιά της χορωδίας στη Μελβούρνη το 1996 και το 1997.

Η νέα γενοκτονία των χριστιανών

Η ΝΕΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Ενώ στη Μέση Ανατολή συντελείται «εθνοκάθαρση» από το Ισλάμ, στην Ελλάδα τα κόμματα συναινούν στην εγκατάσταση μουσουλμάνων

Από τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά

   Σύμφωνα με την αναφορά της αμερικανικής οργάνωσης Ανοικτές Θύρες, 4.136 χριστιανοί πολίτες δολοφονήθηκαν το προηγούμενο έτος σε 50 διαφορετικές χώρες λόγω των θρησκευτικών πεποιθήσεών τους, 2.625 συνελήφθησαν και κρατούνταν σε φυλακές χωρίς να τους απαγγελθούν κατηγορίες και 1.266 εκκλησίες καταστράφηκαν, γκρεμίστηκαν ή κάηκαν [1]. 

“Αγιοι” Αρχιερείς. Υπάρχετε …ή δεν ΥΠΑΡΧΕΤΕ…!!! --(Μήπως και κάποιοι άλλοι πρέπει να κάνουν την ίδια ερώτηση;)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ “ΑΓΩΝΑΣ”

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ

Κραυγή  πόνου  και  διαμαρτυρία!

“Αγιοι” Αρχιερείς. Υπάρχετε

…ή δεν ΥΠΑΡΧΕΤΕ…!!!

   Η Αρχιερωσύνη είναι προσφορά λατρείας στο Θεό και σχέση κοινωνίας και αγάπης με το λαό, συνεπώς, ο κάτοχός της δεν δικαιούται να απολαμβάνει την τιμή κλεισμένος και απομονωμένος στην έπαρσή του, μακριά από το λαό και ερήμην του λαού, δεδομένου ότι η προσταγή του Κυρίου μας είναι κατηγορηματική και δεν επιδέχεται υπερφίαλη περιφρόνηση ή πλαστή ερμηνεία όταν λέγει «ός εάν θέλη έν υμίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος και ός εάν θέλη εν υμίν είναι πρώτος, έσται υμών δούλος» (Ματθ. 20, 26-27).

   Από την ημέρα της χειροτονίας πρέπει να ζει, να εκφράζεται και να ενεργεί ως εντολοδόχος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και για χάρη του αγαπημένου του ποιμνίου «υπέρ ου Χριστός απέθανε…» (Ρωμ. 14, 15).

   Στη σύγχρονη εποχή μας, βρίσκει στις τιμημένες καθέδρες των αγίων πατέρων, ηγέτες, που έχουν ζυμώσει τα Πατερικά πρότυπα με τα κοσμικά εμβλήματα. Οι σημερινοί Επίσκοποι ασκούν εξουσία, δίνουν διαταγές, υπογράφουν έγγραφα, απολαμβάνουν τιμές και η υπευθυνότητά τους λειτουργεί μέσα στα πλαίσια του κρατικού μηχανισμού, διαλεγόμενοι με την πολιτική και οικονομική ηγεσία και εφησυχάζουν με τη σκέψη και την πεποίθηση ότι ανταποκρίθηκαν πλήρως στην αποστολή τους(!).

Ο συμβιβασμός των πιστών με την οικουμενιστική εκδοχή της Ορθοδοξίας!

«Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»

(Ως Πίστη και Ζωή)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Σήμερα, οι ευρύτερες μάζες των πιστών διαβρωμένες από τις επιταγές του πολιτικού ρεαλισμού της Αστικής Φιλοσοφίας–Καπιταλισμού και καθοδηγούμενες από το φρόνημα της αυτοσυντήρησης, έχουν βρει τη δική τους ψυχολογικά βολική λύση: «υπηρετούν» ακίνδυνα την Εκκλησία περιβαλλόμενες εκκλησιαστικές περγαμηνές των Μαρτύρων και Πατέρων όποτε το καλεί η περίσταση (εορτή). Αντιμετωπίζουν την σύγχρονη παναίρεση του Οικουμενισμού όχι με Αγιογραφική και Πατερική ευθυκρισία αλλά με αντισταθμιστικούς μηχανισμούς, όπως «εξύμνηση» της Ορθοδοξίας, πατερικές λεκτικές εξάρσεις και οικουμενιστική εσωστρέφεια.

Αυτές οι διανοουμενίστικες «πατερικές» εξάρσεις, παραδοσιολατρείες–βυζαντινολατρείες, έχουν απήχηση στον ευρύτερο κόσμο, διότι οι συνεχείς εθνικές και εκκλησιαστικές ήττες–εξευτελισμοί χρειάζονται και μια συνεχή ακολουθία υπεραναπληρώσεως.

Αυτές οι πνευματικές στρεβλώσεις δεν συνιστούν την Ορθοδοξία, η οποία υποτάσσεται μόνο στις διαχρονικές υπέρτερες επιταγές της διαχρονικής Εκκλησίας.

Ορθοδοξία είναι η ορθή δόξα–αντίληψη περί του Θεού. Δεν είναι η αποσιώπηση της αλήθειας, ο παραμερισμός της Πατερικής αγωνιστικότητας ή η επιλεκτική οικειοποίησή της. Είναι η απάντηση στην πνευματική σύγχυση του κόσμου, στην «λογική» των αιρέσεων, οι οποίες θα φθάσουν στα αβυσσαλέα όρια της αποστασίας, σύμφωνα με τα προφητευμένα στην Αγία Γραφή. Η σύγχρονη οικουμενιστική εκδοχή της Ορθοδοξίας, όπως εκφράσθηκε στην «σύνοδο» της Κρήτης (ψευδο-σύνοδος), υπακούει στην βαθύτερη αιτιότητα που υπαγορεύει η αίρεση – οικουμενισμός.

Ορθοδοξία είναι η αληθινή οδός που οδηγεί στην σωτηρία του ανθρώπου.

Η οντολογία=θεολογία της Ορθοδοξίας υφαίνεται–εκπροσωπείται (επιλεκτικά):

- Από τον Άβελ, που φονεύθηκε από τον αδελφό του.

- Από τον Σηθ, ο οποίος αντικαθιστά τον Άβελ.

- Από τον Ενώχ, που είναι εγγονός του Σηθ.

- Από τον Νώε, δια του οποίου ο Θεός έσωσε ό,τι μπορούσε να σωθεί.

- Ακολουθεί ο Αβραάμ με τον Μελχισεδέκ έως τον Μωϋσή και τους Προφήτες.

- Ακολουθεί η Κυρία Θεοτόκος, ως μεγιστοποίηση της Αδαμικής (ανθρώπινης) απαντήσεως, μέχρι τον Κύριό μας, τον Χριστό.

- Στη συνέχεια έχουμε τις καταδύσεις στην οντολογία του κάλλους–αλήθειας από τον Διονύσιο Αρεοπαγίτη, Κύριλλο Αλεξανδρείας, Μ. Βασίλειο, Μ. Αθανάσιο, Ι. Χρυσόστομο, Γρηγόριο Θεολόγο, Γρηγόριο Παλαμά και από τους άλλους μεγάλους Πατέρες.

- Τέλος, η θεολογική και φιλόκαλη ανάγνωση της Ορθοδοξίας, γράφεται στο τετράδιο της διαχρονικής Εκκλησίας από τις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους.

Να υπενθυμίσουμε, ότι η Π. Διαθήκη κατέδειξε ότι ο Θεός είναι Ένας, σ’ αντίθεση με τα ειδωλολατρικά θρησκεύματα που επινόησαν–φαντάσθηκαν πλήθος θεοτήτων.

Ο Κύριος, ο ενσαρκωμένος Θεός, μας πληροφορεί ολοκάθαρα, ότι είναι  ο Υιός του Θεού Πατρός, ως δεύτερο πρόσωπο της Θεότητας. Να μνημονεύσουμε, ότι στο ανώγειο του Μυστικού Δείπνου, ο Κύριος φανερώνει και το τρίτο Πρόσωπο της Θεότητας. Ομιλεί για την έλευση του Αγίου Πνεύματος, «ο παρά του Πατρός εκπορεύεται» (Ιωάν. 15,26).

Τρεις ολόκληρους αιώνες χρειάσθηκαν για να εμπεδώσει το πλήρωμα, ως δόγμα και ζωή, ότι είναι ένας Θεός με τρία πρόσωπα (Τριάδα).

Πέρασαν και δεκατέσσερες αιώνες μέχρι τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, για να γίνει ολική συνείδηση, ότι στον Θεό υπάρχει ουσία και ενέργειες (άκτιστες), δια των οποίων ο Άγιος Τριαδικός Θεός εκδηλώνεται και προσφέρεται στο κτίσμα του, στον άνθρωπο, για να θεωθεί. Βέβαια, ο άνθρωπος πάντα θα είναι κτίσμα, αλλά η ζωή του στη Βασιλεία του Θεού θα είναι μετοχή στη ζωή Του, αιωνίως.

Θαυμάσια συνοψίζει το νόημα της Ορθόδοξης ζωής ο Μ. Βασίλειος: «Η αποταγή είναι λύσις των δεσμών της υλικής αυτής και προσκαίρου ζωής, και ελευθερία από τις ανθρώπινες υποχρεώσεις, η οποία μας καθιστά ικανότερους να πάρουμε τον δρόμο που οδηγεί προς τον Θεόν. Είναι αφετηρία μιας οδού άνευ εμποδίων προς απόκτηση και χρήση πραγμάτων πολυτίμων, “υπέρ χρυσίον και λίθον τίμιον πολύ” και, με λίγα λόγια, μετάθεσις της ανθρωπίνης καρδίας προς την ουράνιον πολιτείαν, ώστε να ημπορούμε να λέγωμεν ότι “ το πολίτευμα ημών εν ουρανοίς υπάρχει”».

«Και το ακόμη μεγαλύτερον, είναι αρχή της ομοιώσεώς μας προς τον Χριστόν, ο οποίος “δι’ ημάς επτώχευσεν, πλούσιος ων”.

Εάν δεν κατορθώσουμε αυτή την ομοίωση, είναι αδύνατον να φθάσωμε στον κατά το Ευαγγέλιον του Χριστού τρόπον ζωής».

Παλαιότερα, λίγοι Ιεράρχες–κληρικοί, όπως ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης, πρόβαλλαν την Ορθοδοξία (με όμικρον κεφαλαίο) ως πάγια ιεραρχία πνευματικών αξιών και όχι ως συνδυασμός τους, διαφοροποιούμενος ανάλογα με τις «συγκυρίες»…

Αντίθετα, σήμερα, το εκκλησιαστικό σώμα προβάλλει την Ορθοδοξία ως απόπειρα αυτοτελούς περιχαράκωσης σ’ ένα ορισμένο πεδίο «πνευματικότητας» και «υπακοής».

Επίσης, παλαιότερα, μόνο λίγοι Ορθόδοξοι, όπως ο Ν. Ψαρουδάκης, ερμήνευσαν και κοινωνικά τη συνεκτική δέσμη της ορθόδοξης κοινωνιολογίας, ως σύζευξη πνευματικότητας και κοινωνικής πράξης.

Να υπογραμμίσουμε, ότι η Πίστη δεν κινείται σε μονιστικά σχήματα, δηλ. «μόνο πνεύμα», όπως θέλουν σήμερα οι Αστο-χριστιανοί!

Στη διαχρονική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Πατέρες τόνιζαν την ορθή πίστη ως συνάντηση του ανθρώπου με το Θεό, με τον Χριστό.

«Ουδέ(ν) γαρ άλλον τοσούτον απαιτεί ο Θεός από παντός Χριστιανού, όσον πίστιν ορθήν και σαρκός κάθαρσιν και ψυχής ευγένειαν» (Αγ. Ηλίας ο Νέος, 10^ος αιώνας), τονίζει ο θαυμαστός και Χριστόφορος αυτός Πατέρας.

Στον οικουμενιστικό καμβά, οι σύγχρονοι οικουμενιστές επίσκοποι, κεντούν τα πρόσωπα των συγχρόνων αγίων (Ιακώβου, Παϊσίου, Πορφυρίου) χωρίς την αποτύπωση της ορθής πίστεώς τους, που πολλές φορές την είχαν διακηρύξει.

Απ’ αυτή την άποψη, θέτουν στο περιθώριο τις τοποθετήσεις των αγίων αυτών έναντι του οικουμενισμού. Σε κάποια στιγμή θα σχολιάσω τον διάλογο του αγ. Παϊσίου για την «Λογική» των Παπικών…

Οι σύγχρονοι οικουμενιστές πνευματικοί, χαρακτηρίζουν ως ιδανικό πιστό τον «άκριτο και άλαλο, αυτόν που δεν ξέρει παρά να πειθαρχεί και δεν θέλει παρά να υπακούει…» (Μάριος Πλωρίτης, «Μη κρίνετε ίνα μη αφορισθήτε», Βήμα 25-11-1984).

«Τις η αληθής έννοια της πειθαρχίας;». Την απάντηση δίδει ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης στο βιβλίο του «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» (σελ. 119 – 122, 1955).

Γράφει ο άγιος αυτός επίσκοπος:

«Κακόν η αναρχία. Κακόν η ανυπακοή εις καλούς άρχοντας. Αλλά πάντων των κακών μείζον είναι… ο κακός άρχων και εξ όλων των κακών αρχόντων ο κακός επίσκοπος. Αυτός οδηγεί εις βάραθρα τον λαόν. Τον οδηγεί δε δια της κακώς εννοουμένης πειθαρχίας, εναντίον της οποίας δεν αντιτάσσεται ένα ηρωϊκόν Μαράν–Αθά του Παύλου».

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Στον «αέρα» η ενότητα της Ορθοδοξίας

- Σκιές και διχασμός ενόψει της Κυριακής της Ορθοδοξίας

Του Γιάννη Παπανικολάου

-ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: 

Κρίσιμες έως χαοτικές στιγμές φαίνεται να βιώνει η  παγκόσμια Ορθοδοξία. Η απόφαση για τη  αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας έχει προκαλέσει τη ρήξη, επέφερε διχασμό, δημιούργησε ίντριγκες και ένα επικίνδυνο παρασκήνιο … Κι ενώ σε λίγες ημέρες θα γιορτάσουμε την Κυριακή της Ορθοδοξίας, οι σχέσεις ισχυρών εκκλησιών θυμίζουν μπαρούτι που κρέμονται από μία κλωστή πριν το οριστικό  μπουρλότο. Βέβαια, αυτά βλέπει το Βατικανό, κι από ότι μαθαίνουμε, τρίβει τα χέρια του καθώς ενισχύεται ο οικουμενικός ρόλος του. Ο νοών νοείτω!

«Τι κάνεις εκεί, ρε μπάρμπα;» (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

 

  Ο κυρ Μανώλης ήταν ήσυχος άνθρωπος, αγαθός και λιγάκι αφελής. Είχε δέκα τέσσερα χρόνια νεωκόρος στους Αγίους Ταξιάρχες. 

Πριν ήταν σε άλλη επαρχία κι ήταν κι εκεί νεωκόρος, έτσι είχε πεί. Όχι πως ένοιαζε και κανένα… Ήταν κι ο εφημέριος που τον προσέλαβε, ο παπα-Θεοδόσης, άνθρωπος άδολος.

Κάποια Κυριακή, ξεκίνησε ο νεωκόρος πρωί-πρωί για τον ναό. Θα είχαν μουσαφιραίους παπάδες από άλλη Μητρόπολη. Ο Δεσπότης είχε ζητήσει από τον παπα-Θεοδόση να τους φιλοξενήσει συλλειτουργούς στον ναό του. 

Όσοι Ορθόδοξοι προσοχή!

Δυστυχῶς, συνεχίζουν κάποιοι ἀποτειχισμένοι νὰ διαδίδουν τὶς κακόδοξες πλάνες τους! Καὶ δυστυχέστατα κάποια ἱστολόγια τὶς ἀναπαράγουν, ὅπως τὰ "Ἐκκλησιαστικὰ Νέα Πτολεμαΐδος" (ἐδῶ). Σήμερα δημοσιεύουν "φρέσκιες" πλανεμένες θέσεις τοῦ μ. Μωϋσῆ, ποὺ βέβαια δὲν εἶναι νέες, ἀλλὰ κακοδοξίες τῶν νεοπαγανιστικῶν κύκλων, ποὺ γράφουν ἀνόητα ὅτι ὁ Μελχισεδέκ εἶναι Ἕλληνας. Ὅσοι Ὀρθόδοξοι προσοχή. 

   Πρὶν ἀπὸ τὸ ἀλλοπρόσαλλο καὶ κακόδοξο ἄρθρο τοῦ μ. Μωϋσῆ, ποὺ βρίθει ἀνιστόριτων θέσεων, δεῖτε τὴν ἀπάντηση μόνο ὡς πρὸς τὸν Μελχισεδέκ, ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο impantokratoros:

Ήταν ο Μελχισεδέκ Έλληνας;

    Στους νεογνωστικούς και νεοπαγανιστικούς κύκλους κυκλοφορεί η πληροφορία, ότι ο Μελχισεδέκ ήταν Έλληνας. Το θέμα εξηγεί ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης στην επιστολή ξα’ Προς Αμμώνιο. Ας δούμε τι λέει:

    «Ρώτησες, γιατί ο Παύλος είπε “Δόξα δέ καί τιμή καί εἰρήνη παντί τῷ ἐργαζομένῳ τό ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καί Ἕλληνι» (Ρωμ. 2.10) και δεν ανέφερε πουθενά τον Χριστιανό. Γνώρισε λοιπόν, ότι ο Παύλος μιλούσε για τους πριν από την ένσαρκη έλευση του Χριστού. Γιατί δεν ζούσε τότε ακόμα στα χρόνια της χάριτος. Και Έλληνες εδώ δεν εννοεί τους ειδωλολάτρες, αλλά τους ευσεβείς, οι οποίοι ζούσαν με τον έμφυτο νόμο, οι οποίοι, χωρίς τις ιουδαϊκές νομοθετικές διατάξεις, εφάρμοζαν όλα όσα απέβλεπαν στην ευσέβεια, όπως ήταν ο Μελχισεδέκ, ο Ιώβ, ο Κορνήλιος». (Επιστολές βιβλίον δ΄, επιστολή ξα΄, Ισιδώρου Πηλουσιώτου Άπαντα, εκδόσεις Γρηγόριος ο Παλαμάς, Θεσσαλονίκη 2000, τόμος 4 σσ. 109-11, μετάφραση Π. Παπαευαγγέλου).

    Αυτό που εξηγεί εδώ πολύ καθαρά ο άγιος Ισίδωρος είναι ότι με την λέξη Έλλην, που στην εποχή του είχε θρησκευτική χροιά, στην περίπτωση της χρήσης της από τον απόστολο Παύλο, δεν πρέπει να νοείται ο ειδωλολάτρης, αλλά ο ευσεβής, που πριν τους χρόνους της Καινής Διαθήκης ζούσε, όχι με βάσει το μωσαϊκό νόμο, αλλά τον έμφυτο νόμο της συνειδήσεως. Αυτός που ζούσε κατά συνείδηση, η οποία δεν μπορούσε να του καταμαρτυρήσει τίποτα, διότι ήταν δίκαιος. Τέτοιος Έλλην ήταν ο Μελχισεδέκ.

   Ας σταματήσουν επιτέλους οι νεοπαγανιστές τις άδικες κατηγορίες κατά των Πατέρων, ότι δήθεν ήταν ανθέλληνες. Όπως φαίνεται από το παραπάνω απόσπασμα, οι Πατέρες έδιναν περισσότερη αξία στους Έλληνες, απ’ όσο οι ίδιοι καταλαβαίνουν. 

Πηγή

____________________________________________________________________________________________________________

Η ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ Α΄  Μωϋσής μοναχός εκ Πρεβέζης

«Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώση υμάς» 

                                          Ιωαν. Η΄ 32 

Έχετε ακούσει και διαβάσει σαφώς, ακόμα και μέσα στις ερμηνείες–μεταφράσεις της Κ. Διαθήκης ότι, οι Έλληνες ήταν ειδωλολάτρες και δωδεκαθεϊστές με την έννοια ότι λατρεύανε δώδεκα ανύπαρκτους ανθρώπους, ως Θεούς.
Όλα αυτά τα ψεύδη, είναι μέσα στο σχέδιο μιας δισχιλιετούς συντονισμένης προσπάθειας παραχάραξης της ιστορίας μας από

Χρηματοδοτούν τα τζαμιά και θεωρούν αυθαίρετο τον Σταυρό...

 

100m από το τζαμί στη Μυτιλήνη που δόθηκαν 1,2 εκατομ. € για την αναστήλωσή του, υπάρχει η πλατεία "Μαρτύρων" μπροστά από το ΙΚΑ Μυτιλήνης. Στην πλατεία αυτή δεν υπάρχει ούτε η πινακίδα με την ονομασία της. Τυχαίο;;; Άραγε ξέρουμε γιατί λέγεται έτσι και ποιοι μαρτύρησαν στον τόπο αυτό;

Πρόκειται για τους Έλληνες Χριστιανούς που βασανίστηκαν και θανατώθηκαν το 1462 όταν οι Τούρκοι κατέκτησαν τη Μυτιλήνη και ολόκληρο το νησί της Λέσβου.

Γράφει ο Φώτης Κόντογλου επικαλούμενος ιστορικές πηγές της εποχής: 

... "Δυο μέρες ύστερ' από το πάρσιμο της Μυτιλήνης, ο σουλτάν Μεχμέτ κάθισε απάνω σ' έναν ψηλόν θρόνο, πού στήθηκε κοντά στο βορινό λιμάνι, καί πρόσταξε να παρουσιαστούνε μπροστά του όλοι οι κάτοικοι της πολιτείας, μικροί καί μεγάλοι, άντρες καί γυναίκες, καί να τους γράφουνε οι γραμματικοί του. Σαν τα κοπάδια τα τρομαγμένα σπρωχνόντανε χιλιάδες Άνθρωποι μπροστά στον σουλτάνο, σαν να 'τανε η Δευτέρα Παρουσία, κι ο θρήνος κι ο αλαλαγμός ανέβαινε στον ουρανό. Μ’ ένα φοβερό γνέψιμο του σουλτάνου, πεντακόσια παλληκάρια καί κορίτσια αρπαχτήκανε από τους γενίτσαρους, για τα χαρέμια του αφέντη τους. Με σπαραγμό βλέπανε οι γονιοί να χωρίζουνται από τα παιδιά τους κι από τα εγγόνια τους, τ' αδέρφια από τ' αδέρφια. Μήτε να κλάψουνε ελεύθερα μπορούσανε, παρά ξεροκαταπίνανε τον πόνο τους, γιατί οποίος έδειχνε πως λυπότανε έχανε το κεφάλι του. Όλοι στεκόντανε σαν πεθαμένοι, κι ακούγανε τον ντελάλη πού φώναζε τη σουλτανική διαταγή: «Όλη κείνη τη μέρα», γράφει ο Λατίνος επίσκοπος Λεονάρδος, πού ήτανε κι αυτός σκλάβος, «όλη κείνη τη μέρα παρακαλούσαμε με δάκρυα να μας πάρει ο Χάρος για να γλιτώσουμε, μα δεν μας άκουσε.» Ο σουλτάνος πρόσταξε να μπαρκάρουνε στα καράβια όλοι οι επίσημοι κ' οι πλούσιοι της Μυτιλήνης. Απομείνανε μέσα στην πολιτεία μοναχά οι φτωχοί, που καθίσανε τρυπωμένοι στα σπίτια τους από τον φόβο τους. Την πολιτεία την πλάκωνε βουβαμάρα, σαν να 'τανε νεκροταφείο.

Όσοι στοιβαχτήκανε στα καράβια, τραβήξανε μεγάλα μαρτύρια. Ως να φτάξουνε στην Κωνσταντινούπολη, στις 16 Οκτωβρίου, πολλοί πεθάνανε...

Οι Τούρκοι, παίρνοντας τη Μυτιλήνη, επιδοθήκανε, κατά τα συνηθισμένα τους, σε κάθε βαρβαρότητα. Αρπούσανε, σφάζανε, βιάζανε γυναίκες, δέρνανε δίχως αιτία, βασανίζανε, μ' έναν λόγο κάνανε σαν διάβολοι, έχοντας για παράδειγμα τον άξιο σουλτάνο τους Μεχμέτ, πού στάθηκε ο πιο σκληρόκαρδος, ο πιο αιμοβόρος, ο πιο αναίσθητος, ο πιο πρόστυχος κι αδιάντροπος απ’ όλους τους σουλτάνους. Η μυρουδιά πού βγάζει το αίμα ήτανε γι’ αυτόν το πιο έμορφο μυρουδικό. Οι θρήνοι καί τα βογγητά της απελπισίας ήτανε για τ' αυτιά του η πιο γλυκιά μουσική, θηριώδικη ψυχή! Χιλιάδες έσφαξε, κρέμασε, παλούκωσε, χώρισε στα τέσσερα, ατίμασε, άντρες καί γυναίκες, μικρούς καί μεγάλους, σε κάθε χώρα πού πατούσε το καταραμένο ποδάρι του…

Πέφτοντας στα χέρια των Τούρκων η Λέσβος μαράθηκε. Από εκατό χιλιάδες πού είχε το νησί επί Κατελιούζων, ο πληθυσμός του κατέβηκε στις τριάντα ως σαράντα, χιλιάδες, άμα την πήρανε οι Τούρκοι. Πείνα καί δυστυχία απλώσανε παντού, στις πολιτείες καί στα χωριά της. Γραμματισμένο Μυτιληνιό δεν εύρισκες τα πρώτα εκατό χρόνια, της σκλαβιάς, γιατί οι Τούρκοι είχανε χαλάσει τα μοναστήρια..."

Βιβλιογραφία: «Η πονεμένη Ρωμιοσύνη – Η Μυτιλήνη γενουβέζικη και τουρκεμένη», του Φώτη Κόντογλου – Εκδ. ΑΣΤΗΡ

* Σημειωτέον ότι στην πλατεία μπροστά στο ΙΚΑ Μυτιλήνης δεν υπάρχει ούτε ένα μνημείο που να θυμίζει τις θηριωδίες των Τούρκων κατά των Ελλήνων.

Πηγή

Αλλά δεν είστε Έλληνες!

Πηγή

Οι ...σοκολάτες του Βαρθολομαίου είναι ...ιδιοκτησία"; Δηλ. "κτίρια, εγκαταστάσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία";

Έγγραφο για μυστική συμφωνία Ποροσένκο-Οικουμενικού Πατριαρχείου:

Βία στην Ουκρανία, απάθεια και επιθέσεις κατά των Ρώσων από το Φανάρι

   Ο Πόροσενκο υποσχέθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ιδιοκτησία σε αντάλλαγμα για την αυτοκεφαλία σύμφωνα με μυστική συμφωνία.
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με έγγραφο που διέρρευσε από την προεδρία ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πγιόρ Πόροσενκο υποσχέθηκε να μεταφέρει κτίρια, εγκαταστάσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία στην Ουκρανία στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης σε αντάλλαγμα για έναν τομο αυτοκεφαλίας, σύμφωνα με μια μυστική συμφωνία συνεργασίας της Ουκρανίας με το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Υπενθυμίζεται πως ο κ. Βαρθολομαίος είχε αρκετές φορές ειρωνευτεί τα σενάρια αυτά λέγοντας πως ο Ουκρανός πρόεδρος του έφερε μόνο…σοκολάτες!!!

Η αδυναμια της ανθρωπινης «δυναμεως»

Καθαρὰ Τρίτη βράδυ
Toυ Μητρ.Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Η αδυναμια της ανθρωπινης «δυναμεως»

«Κύριε τῶν δυνάμεων, μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ…»

(Μέγα ἀπόδειπνο)

   ΜΙΑ, ἀγαπητοί μου, μία σύντομη καὶ χαρακτηριστικὴ προσευχὴ τῆς περιόδου τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς εἶνε ὁ ὕμνος τοῦ Μεγά­λου ἀποδείπνου «Κύριε τῶν δυνάμεων, μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ· ἄλλον γὰρ ἐκτός σου βοη­θὸν ἐν θλίψεσιν οὐκ ἔχομεν· Κύριε τῶν δυνά­μεων, ἐλέησον ἡμᾶς». Ἐδῶ δύο πράγματα ὁμολογοῦμε· τὴ δύναμι τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀδυναμία τοῦ ἀνθρώπου, ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶνε ἀδύνατος. Ἀλλὰ τί λένε τώρα μερικοί·
―Δὲ ντρέπεστε στὸν αἰῶνα μας νὰ καλλι­εργῆτε τέτοιες ἰδέες; Ἀδύνατος εἶνε σήμερα ὁ ἄνθρωπος; Στὰ παλιὰ τὰ χρόνια μπορεῖ νὰ ἦταν. Σπίτια τότε δὲν εἶχε, μέσα σὲ καλαμιὲς καὶ πάνω στὰ δέντρα ζοῦσε, ἠλεκτρικὸ ῥεῦμα δὲν ὑπῆρχε, τὴ νύχτα φωτιζόταν μὲ δᾳδιά, ῥοῦχα δὲν εἶχε νὰ φορέσῃ καὶ κρύωνε, δέρ­ματα ζῴων φοροῦσε. Τώρα ὅμως εἶνε δυνατός, σχεδὸν παντοδύναμος! Δὲ βλέπετε τί ἔ­φτειασε καὶ ποῦ ἔφτασε· ἀεροπλάνα καὶ πυραύλους καὶ διαστημόπλοια, καὶ ταξιδεύει ψηλά, ἄγγιξε τὴ σελήνη. Τί ἄλλο θέλετε;…

«Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Γι’ αυτό και 'μεις να νηστεύουμε, παιδιά μου!»

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης 

    Αναφερόμενος ο Γέροντας Ιάκωβος στο θέμα της νηστείας μεταξύ άλλων έλεγε και τα εξής (επί λέξει):
«Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Γι’ αυτό και μεις να νηστεύουμε, παιδιά μου. Δε μ’ έβλαψε η νηστεία μέχρι σήμερα που είμαι 70 χρονών.

Η μητέρα μου μ’ έμαθε νηστεία παιδιόθεν. Δεν κάνω τον υποκριτή ότι, παιδιά μου, νηστεύω, αλλά αυτά με δίδαξαν οι γονείς μου και μέχρι σήμερα αυτά τηρώ, τέκνα μου. Δεν με έβλαψε ποτέ η νηστεία κι ας έχω ασθένειες πάνω μου.

Ακέραια παρέμειναν λείψανα αγίου μετά από φωτιά στη Ρωσία

Τα λείψανα του Αγίου Ιωάννου Κοτσετκόβσκι παρέμειναν ακέραια στη φωτιά που έκαψε το ναό ενός χωριού στα περίχωρα της Πένζα στη Ρωσία.Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της τοπικής Μητρόπολης, ο Όσιος Ιωάννης Κοτσετκόβσκι αγιοκατατάχθηκε το 2018, ενω γεννήθηκε το 1839 και λέγεται ότι εν ζωή είχε το δώρο της προφητείας των πυρκαγιών, ενώ συχνά προέβλεπε τις φωτιές και μετά αρκετές φορές στον τάφο του γίνονταν ιάσεις. Η φωτιά κατέστρεψε το ξυλινο κτίριο του ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στα περίχωρα της Πένζας, ενώ όλο το κτίριο και το καμπαναριό κάηκαν, αλλά δεν υπήρξαν θύματα.
Τέλος, όπως προαναφέρθηκε, παρέμειναν ακέραια τα λείψανα του αγίου.

www.orthodoxianewsagency.gr

Πηγή

Η λογική των Γ.Ο.Χ.!

    Τὸ "Κρυφό Σχολειό" μᾶς ἀπέστειλε τὸ παρακάτω κείμενο, τὸ ὁποῖο εἴδαμε ὅτι τὸ ἔστειλε καὶ τὸ scripta---manent (ἐδῶ), τὸ ὁποῖο τὸ ἀναδημοσίευσε ἀμέσως.

   Χαρακτηρίζει ψευδὴ τὴν ἀνάρτηση μας, καθ' ὃν χρόνο εἶναι ἀληθέστατη· ἀφοῦ τὸ ἴδιο τὸ "Κρυφό Σχολειό" (δηλ. ὁ ἴδιος ὁ κ. Μάννης) μὲ τὸ e-mail ποὺ μᾶς ἔστειλε, παραδέχεται ὅτι ὁ κ. Κυριαζόπουλος, ὄχι ἁπλῶς ὑποστηρίζει ἐπιστημονικὰ κάποιο θέμα, ἀλλὰ κινεῖται στὸ χῶρο τῶν Γ.Ο.Χ. (ἀποτειχισμένοι ἢ ὄχι εἶναι στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο, στὶς εἴκοσι τόσες παρατάξεις του). Ἐπίσης, ἀποδέχεται καὶ ἀποκαλεῖ στὰ κείμενά του -ὁ κ. Κυριαζόπουλος- τὸν πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη ἅγιο καὶ δὲν γνωρίζουμε νὰ ἔχει σχέση μὲ ἄλλους ἀποτειχισμένους ἐκτὸς Γ.Ο.Χ.  Πρῶτο συκοφαντικὸ ψεῦδος λοιπόν, αὐτὸ τοῦ κ. Μάννη!

    Καὶ δεύτερο συκοφαντικὸ ψεῦδος:

Ο Μέγας Κανών

ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΥΜΝΟΓΡΑΦΙΑΣ

Τοῦ κ. Ἰωάννου Φ. Ἀθανασοπούλου Θεολόγου - Φιλολόγου

     Θρησκευτικὸ ἀλλὰ καὶ ἐθνικὸ κειμήλιο ἀνεκτίμητης ἀξίας εἶναι ἡ Ὑμνογραφία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὅλα σχεδὸν τὰ ὑμνολογικὰ κείμενα εἶναι περισπούδαστα ποιητικὰ ἔργα μεγάλης πνοῆς καὶ συνθέσεως ἐκ τῶν ὁποίων μερικὰ οὔτε καὶ αὐτὴ ἡ ποιητικὴ δημιουργία τῆς κλασσικῆς ἀρχαιότητος μπορεῖ νὰ προσεγγίσει. Παράδειγμα ἀδιάψευστον ὁ Μέγας Κανών, ἀπὸ τοὺς περισσότερο γνωστοὺς ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ψάλλεται τμηματικῶς μὲν κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τοῦ Ἀποδείπνου τῶν τεσσάρων πρώτων ἡμερῶν τῆς Α´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν καὶ ὁλόκληρος το ἑσπέρας τῆς Τετάρτης τῆς Ε´ Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν «μετὰ συντετριμμένης καρδίας».

     Ἔχει μελοποιηθεῖ σὲ ἦχο πλάγιο τοῦ δευτέρου, ποὺ εἶναι ἦχος κατανυκτικὸς καὶ ἐκφραστικός, ἰδιαίτερα τοῦ πένθους καὶ τῆς συντριβῆς τῆς ψυχῆς. Κατὰ τὴν σχετικὴ διάταξη τοῦ Τριωδίου ¹, «τῇ Τετάρτῃ ἑσπέρας, περὶ ὥραν θ´ της νυκτὸς σημαίνει. Καὶ συναχθέντες ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως., ἀρχόμεθα ψάλλειν τὸν Κανόνα ἀργῶς καὶ ἐν κατανύξει, ποιοῦντες εἰς καθὲν τροπάριον μετανοίας γ´ καὶ λέγοντες: «Ἐλέησον μὲ ὁ Θεός, ἐλέησόν με».

Επιδρομή σε ναούς, κατασχέσεις κ.λπ. --Οι σαπροί καρποί του Βαρθολομαίου!

Ακτιβιστές απαγορεύουν στον Επίσκοπο Βαρσανούφιο και στους πιστούς να εισέλθουν σε Ναό.

Κατάσχεση δύο Ναών της κανονικής Εκκλησίας από σχισματικούς στην επαρχία Βολίνσκα.

Κατάσχεση του Ναού Αγίας Σκέπης από σχισματικούς στο χωριό Κοβπάιτα της Ουκρανίας.

________________________________________

Ακτιβιστές απαγορεύουν στον Επίσκοπο Βαρσανούφιο και στους πιστούς να εισέλθουν σε Ναό.

Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Θεολόγου, Μποκχόνικι, Ουκρανία.

Στο χωριό Μποκχόνικι [Bokhoniki] εκπρόσωποι της περιφερειακής κοινότητας εμπόδισαν τον Επίσκοπο Βίνιτσας και Μπαρ Βαρσανούφιο και την κοινότητα της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να εισέλθουν στον Ναό.  
Ο Επίσκοπος Βίνιτσας και Μπαρ Βαρσανούφιος (Stoliar) δημοσίευσε στην σελίδα του στο Facebook ένα βίντεο το οποίο δείχνει πώς οι ακτιβιστές του χωριού Μποκχόνικι στην περιφέρεια της Βίνιτσας δεν επέτρεψαν στους πιστούς της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όχι μόνο να μην εισέλθουν στον κατασχεμένο Ναό του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννου Θεολόγου, του οποίου είχαν σπάσει προηγουμένως τις κλειδαριές, αλλά ούτε και στο ίδιο το χωριό. 

Ποιος ήταν ο Άγιος Θεοφάνης που εορτάζει σήμερα

   Η Εκκλησία σήμερα τιμά τη μνήμη του Αγίου Θεοφάνη Ομολογητή της Συγριανής.

    Ο Όσιος Θεοφάνης ο Ομολογητής, γεννήθηκε το 760 μ.Χ. από ευσεβείς και φιλόθεους γονείς, τον Ισαάκ και την Θεοδότη. Σε ηλικία οκτώ ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και η μητέρα του ανέλαβε το δύσκολο έργο της ανατροφής, της διαπαιδαγωγήσεως και της μορφώσεως του υιού της Θεοφάνους.

     Ο Όσιος, κατά παράκληση της μητέρα του, νυμφεύθηκε σε νεαρή ηλικία την ευσεβή και πλούσια Μεγαλώ. Ο γάμος αυτός, που ήταν αντίθετος για τη μοναχική ζωή που επιθυμούσε ο Όσιος, διαλύθηκε. Η μεν σύζυγος αυτού έγινε μοναχή στη μονή της Πριγκίπου και μετονομάσθηκε Ειρήνη, ο δε Όσιος κατέφυγε, το 781 μ.Χ., σ’ ένα μοναστήρι κοντά στο βουνό της Συγριανής, το Πολίχνιο.

Να αγαπάνε τους εχθρούς τους μαθαίνουν αυτοί που έχουν καθαρή καρδιά

Αγίου Λουκά Κριμαίας

«ΚΑΘΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΙΝΑ ΠΟΙΩΣΙΝ ΥΜΙΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΚΑΙ ΥΜΕΙΣ ΠΟΙΕΙΤΕ ΑΥΤΟΙΣ ΟΜΟΙΩΣ»

    «Και καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως, και ει αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι. και εάν αγαθοποιήτε τους αγαθοποιούντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοί το αυτό ποιοϋσι. Και εάν δανείζητε παρ' ων ελπίζετε απολαβείν, ποία υμίν χάρις εστί; και γαρ αμαρτωλοί αμαρτωλοίς δανείζουσιν ίνα απολάβωσι τα ίσα. πλην αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, και έσται ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου, ότι αυτός χρηστός εστίν επί τους αχάριστους και πονηρούς, γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί» (Λκ. 6, 31, 36).

  Τόσο απλά λόγια! Είναι τόσο απλά και τόσο φυσικά ώστε ο άνθρωπος, όταν πρώτη φορά ακούει ότι πρέπει να φέρεται στους άλλους έτσι όπως ήθελε οι άλλοι να φέρονται σ' αυτόν, αισθάνεται αμηχανία. Κύριε! Πώς μόνος μου δεν το σκέφτηκα! Όλα τα σπουδαία και μεγάλα πράγματα είναι απλά και όλη η διδασκαλία του Χριστού είναι καταπληκτικά απλή. Απευθυνόταν στους ανθρώπους με άπλή καρδιά. Τήν δέχτηκαν οι απλοί αλιείς από την Γαλιλαία και έγιναν φώς για όλο τον κόσμο.

    Τον Χριστό ζητούσαν και μετά Τον ακολούθησαν κυρίως απλοί άνθρωποι γιατί ο λόγος Του είναι απλός και εύκολα αγγίζει την καρδιά του άνθρωπου. Όλη η διδασκαλία Του είναι κατανοητή και όμως πόσο μακριά άπ' αυτή είναι η δική μας πραγματικότητα!