Προς Μητροπολίτην Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμον

 (Ανοικτή επιστολή)

 Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

 Σεβασμιώτατε

         Η καθημερινή και ιστορική εμπειρία μας φανερώνει πληθώρα αποχρώσεων και διαβαθμίσεων συμπυκνώσεις εκκλησιολογικών πράξεων και λόγων, ωφελίμων ή μη.

Οι δηλώσεις σας (συνέντευξη) για μετάβαση από την πνευματική σφαίρα του Ευαγγελίου σε εκείνη των κοινωνικών μεγεθών, επιβεβαιώνει αυτή την καθημερινή και ιστορική εμπειρία. Οι δηλώσεις σας χαρακτηρίσθηκαν (εύστοχα) ως «άρνηση του Ευαγγελίου», διότι υπηρετούν την άρθρωση και την ικανοποίηση κοσμικών κοινωνικών αξιώσεων ισχύος, πέρα από το Ευαγγέλιο.

Επίκαιρα τα λόγια του Ι. Χρυσοστόμου:

«Εμοί δε δακρύειν επέρχεται, όταν ακούσω από της ημετέρας Εκκλησίας τινάς λέγοντας, μη ειρήσθαι ταύτα εν ταις θείαις Γραφαίς· και τούτο ου μόνον παρά λαϊκών, αλλά και παρά των δοκούντων είναι ποιμένων, και τόπους επεχόντων αποστόλων και προφητών, αλλ’ ου τρόπους».

Μετάφραση: «Μου έρχεται να κλάψω όταν ακούω μερικούς από την Εκκλησία μας να λένε, ότι δεν τα λένε αυτά οι θείες

Οι Επίσκοποι του Φαναρίου, "όλα τα έχουν ισοπεδώσει"! --Και οι υπόλοιποι Επίσκοποι, δέχονται τα κακοδόξως γενόμενα ως τετελεσμένα! Είναι τελικά Επίσκοποι του Κυρίου ή του "κυρίου" των Βαρθολομαίου;

ΝΕΟΣ ΘΥΑΤΕΙΡΩΝ Ο ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΟΣ «ΧΑΛΚΙΤΗΣ»

Ὁ Ἀρχ. Νικήτας ὡς Χὸνγκ Κὸνγκ εἰς συμπροσευχὴν μετὰ ἑτεροδόξων.

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος

Ἐνεθρονίσθη τὸ Σάββατον τῆς 27ης Ἰουλίου ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος Θυατείρων καὶ Μ. Βρετανίας κ. Νικήτας Λιούλιας. Εἶναι ἡ τρίτη κατὰ σειρὰν ἐνθρόνισις μετὰ ἀπὸ ἐκείνας τοῦ Ἀμερικῆς καὶ τοῦ Αὐστραλίας. Ἐντὸς μικροῦ διαστήματος ἀντικατεστάθησαν αἱ τρεῖς ἐκκλησιαστικαὶ κεφαλαὶ τῆς ὁμογενείας ἀπὸ ἀνθρώπους διὰ τοὺς ὁποίους ὅλαι αἱ ἐνδείξεις εἶναι δυσοίωνοι.

Αἱ ἀντικανονικότητες

Δυστυχῶς καὶ ἡ ἐκλογὴ τοῦ Σεβ. Θυατείρων εἶναι ἐξίσου ἀντικανονικὴ μὲ τῶν ἄλλων δύο. Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως δὲν συγκαλεῖ ποτὲ τὴν Ἱεραρχίαν του, κάτι

«Τί δέ με καλείτε, Κύριε Κύριε, και ου ποιείτεα λέγω;»

(Λουκ. 6,46) 

Γράφει ὁ Βασίλης Δαμουλάκης

      «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 18,3).                                         

    Αν τα τρία στάδια της πνευματικής πορείας του Χριστιανού είναι η Κάθαρση, ο Φωτισμός και η Θέωση-θεωρία της δόξης Του Θεού τότε, με την πάντοτε εξαρτώμενη από τον Θεό βοήθεια:

     Η μεγίστη αρετή για την Κάθαρση είναι η Υπακοή[i]

    Πως είναι δυνατόν να θεραπευτούμε από μία ασθένεια αν δεν υπακούσουμε ολοκληρωτικά στον ιατρό, σκοτώνοντας κυριολεκτικά το θέλημά μας;

Υπακοή σημαίνει ενταφιασμός της ιδικής μας θελήσεως και ανάστασις της ταπεινώσεως. Δεν αντιλέγει ο νεκρός ούτε ξεχωρίζει τα καλά από εκείνα πού του φαίνονται ως πονηρά. Διότι ο Γέροντάς του, πού του εθανάτωσε με τρόπο θεάρεστο την ψυχή, αυτός θα δώση λόγο για όλα. Υπακοή σημαίνει να αποθέσωμε την ιδική μας διάκρισι στην πλούσια διάκρισι του Γέροντος (Κλίμαξ περί υπακοής 4).

Η μεγίστη αρετή για τον Φωτισμό είναι η Διάκριση[ii]

    Πως είναι δυνατόν να ανοίξουν οι οφθαλμοί της ψυχής αν δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια το θέλημα Του Θεού; Πως είναι δυνατόν να συμβεί αυτό αν πρώτα δεν έχουμε θεραπευτεί;

    «Τούτο αναγνωρίζεται ως διάκρισις και τούτο είναι: η αλάνθαστη γνώσις και αντίληψις του θείου θελήματος σε κάθε καιρό και τόπο και περίπτωσι, η οποία συνήθως υπάρχει στους καθαρούς κατά την καρδιά και το σώμα και το στόμα. Διάκρισις σημαίνει συνείδησις αμόλυντη και καθαρότης των αισθήσεων» (Κλίμαξ περί διακρίσεως Α΄ μέρος 1).

Η μεγίστη αρετή για την Θέωση είναι η Αγάπη[iii]

     Αν ο άνθρωπος δεν φτάσει στην Θέωση είναι αδύνατο να κατανοήσει τι σημαίνει Αγάπη,
διότι δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί με άλλον τρόπο η θεωρία Της Δόξης Του.
Ενώ έχουμε το κλειδί της θεολογίας που είναι η Αγάπη, είμαστε ανήμποροι να θεολογήσουμε καθώς η αγάπη μας είναι «κοσμική», «ατσαλάκωτη», «υπό όρους».

     «Ο Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ

ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Ιω Α΄ 16).

«νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·

μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη» (Α Κορ. 13,13).

     Γι’ αυτόν τον λόγο ο Κύριος χωρίς να μας Αποκαλύπτεται άμεσα θίγοντας το Αυτεξούσιο, μας αποκαλύπτει μέσα από τους Αγίους αλλά και τους αδελφούς μας, ώστε να φτάσουμε στην Αγάπη –επιθυμώντας αυτήν όσο τίποτα άλλο– δι΄ εκείνων, ώστε να συνδεόμαστε σε ένα Σώμα. Μέσα από αυτή την Αγάπη που βρίσκεται στην Μία Εκκλησία και τα μέλη της, έχοντας κεφαλή αυτή την ίδια  Αγάπη Τον Δεσπότη Κύριο Ιησού Χριστό, οδηγούμαστε στο Χάρισμα της Θεολογίας[iv].

    «Η αύξησις του φόβου είναι αρχή της αγάπης. Και το τέλος της αγνείας είναι προϋπόθεσις της θεολογίας. Εκείνος που ένωσε τελείως τις αισθήσεις του με τον Θεόν, μυσταγωγείται στην θεολογία από τον ίδιο τον Θεόν. Εάν όμως οι αισθήσεις δεν έχουν ενωθή με τον Θεόν, είναι δύσκολο και επικίνδυνο να θεολογή κανείς» (Κλίμαξ Λόγος 30,12).

     «Η αγνεία ανέδειξε θεολόγο τον μαθητή^[3], ο οποίος με την αγνεία του αυτή αξιώθηκε να κηρύξη και να στερεώση τα δόγματα της Αγίας Τριάδος» (Κλίμαξ Λόγος 30,14).

     «Εκείνος που αγαπά τον Κύριον, έχει προηγουμένως αγαπήσει τον αδελφό του. Το δεύτερο οπωσδήποτε είναι απόδειξις του πρώτου. Εκείνος που αγαπά τον πλησίον του, ποτέ δεν θα ανεχθή ανθρώπους πού καταλαλούν. Θα φύγη δε μακρυά από αυτούς σαν από φωτιά. Εκείνος πού λέγει ότι αγαπά τον Κύριον και συγχρόνως οργίζεται κατά του αδελφού του, ομοιάζει με εκείνον πού τρέχει στον ύπνο του» (Κλίμαξ Λόγος 30,15).

      Η Αγάπη για την οποία ομιλούμε είναι εκείνη που μας δίδαξε ο Κύριος με την Ενανθρώπησή Του (δικαιοσύνη), τα Άγια Πάθη Του(θυσία) και την  Νίκη κατά του θανάτου με την Ανάστασή Του (εμπιστοσύνη).

      Είναι η Αγάπη που συντελείται από την Θυσία, το Δίκαιο[v] και την Εμπιστοσύνη.

     Είναι η Αγάπη που Συγχώρεσε τους σταυρωτές Του.

Romfea: "Το γεύμα ήταν θαυμάσιο"! --Ναι, αλλά ξέρετε πού οδηγούν, τέτοια γεύματα ανίερων σχέσεων-συμπροσευχών!

Ετήσιο γεύμα Καθολικών και Ορθοδόξων Αρχιερέων του Τορόντο

Κάθε χρόνο, για τη γιορτή του Αποστόλου Πέτρου, προστάτου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο Καρδινάλιος Thomas Collins παραθέτει γεύμα στους Ρωμαιοκαθολικούς και Ορθοδόξους Αρχιερείς της περιοχής Τορόντο.
Το Νοέμβριο, για τη γιορτή του Αποστόλου Ανδρέου, προστάτου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος παραθέτει γεύμα για τους Ορθοδόξους και Ρωμαιοκαθολικούς Αρχιερείς περιοχής Τορόντο.
Στο εφετινό γεύμα, παρεκάθεσαν από Ρωμαιοκαθολικής πλευράς ο

Σε ανάλογο καιρό! --Πρός αυτοκριτική των αγωνιζομένων κατά της Παναιρέσεως

Λόγος κγ΄. Εἰρηνικός, λεχθεὶς ἐν Κωνσταντίνου πόλει, ἐπὶ τῇ γενομένῃ τῷ λαῷ φιλονεικίᾳ, περὶ ἐπισκόπων τινῶν διενεχθέντων πρὸς ἀλλήλους

   Τον  Β΄ ειρηνικό λόγο τον εξεφώνισε στην Κωνσταντινούπολη το 379, όταν ο κίνδυνος από το λεγόμενο Αντιοχειανό σχίσμα απείλησε την ενότητα και ειρήνη και της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Στον λόγο του αυτόν ο Γρηγόριος απεικονίζει με τα μελανότερα χρώματα τις εσωτερικές διχόνοιες και εκκλησιαστικές διενέξεις μεταξύ των Ορθοδόξων. Σχετικά με τη διένεξη αυτή των Ορθοδόξων της Εκκλησίας της Αντιοχείας, την οποία χαρακτηρίζει "έναγχον ημίν επαναστάσαν ζυγομαχίαν αδελφικήν" και θέλοντας να μείνει πιστός στη μνήμη του Μ. Βασιλείου, αλλά και ακολουθώντας την ίδια με εκείνον εκκλησιαστική πολιτική, τάχθηκε με τη μερίδα των Ορθοδόξων, που ανεγνώριζε και ακολουθούσε τον επίσκοπο Μελέτιο. Ο ίδιος διεκήρυσσε με έμφαση ότι αυτός, ο αγωνιστής της ειρήνης, θα συνεχίζει να αγωνίζεται για το ύψιστο αυτό αγαθό και ότι θα επιμένει με τις άοκνες ειρηνευτικές προσπάθειές του για την

Άρχισαν τα Εξώδικα; --Μπαίνουμε σε νέα φάση διώξεων;

ΕΚΤΑΚΤΟ:  Εξώδικο κατά του π. Νικολάου Μανώλη από Ιεράρχη της Βόρειας Ελλάδας

π. Ν. Μανώλης:

Οι δημοσιογράφοι της Κατάνυξης με ενημέρωσαν πως έχουν πληροφορίες ότι μητροπολίτης της Βόρειας Ελλάδας, με την αρχή της περιόδου του Δεκαπενταύγουστου, μου στέλνει εξώδικο. Θα επανέλθω με νεότερα.
Δεν αντέχουν φαίνεται την κριτική μας οι φωτισμένοι ιεράρχες και επιχειρούν να μας φιμώσουν. Δεν έβαλαν φαίνεται μυαλό από τα παθήματα του Θεσσαλονίκης, που ασχολήθηκε μαζί μου!
Για να δούμε, ποιός φιλοπατριαρχικός, ενδεχομένως και φιλοϊσλαμιστής επίσκοπος προέβη στην ενέργεια αυτή…;

Πηγή

Ελπιδοφόρου Αρχιερατικά Έπη (Α΄)

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΑ ΕΠΗ (Α΄)

Γεώργιος Κ. Τζανάκης  Ἀκρωτήρι Χανίων

    «Πρὶν κλείσω θέλω νὰ σᾶς θυμίσω κάτι ποὺ εἶπε ὁ Ἀπόστολος στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα. Τί εἶπε; Αἱρετικὸν ἄνθρωπο μετὰ μίαν καὶ δευτέρα νουθεσία παραιτοῦ. Τί θὰ πῆ αὐτὸ τώρα; Εἶναι ἀρχαῖα, δὲν τὰ καταλαβαίνουμε , ἀλλὰ νὰ σᾶς ἐξηγήσω. 
    Γι᾿ αὐτὸ ὑπάρχει τὸ κήρυγμα γιὰ νὰ μᾶς ἐξηγάει αὐτὰ τὰ δύσκολα πράγματα. Τί λέει ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος; Τὸν αἱρετικὸ ἄνθρωπο μετὰ μία, δύο, τρεῖς συμβουλὲς ἄφησέ τονα, γιατὶ αὐτὸς δὲν ἀλλάζει μυαλό. Ποιὸς εἶναι ὁ αἱρετικὸς ἄνθρωπος αὐτός; Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέμε «οἱ ἄλλες ἐκκλησίες;», ὅσοι  δὲν εἶναι ὀρθόδοξοι; Αὐτοὶ εἶναι οἱ αἱρετικοὶ ποὺ λέει ἐδῶ ὁ ἀπόστολος; Ὄχι. Αἱρετικὸς εἶναι ὁ καυγατζῆς. Αὐτὸς ποὺ κάνει διχασμούς. Αὐτὸς ποὺ φέρνει διχόνοιες.

ΤΙ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΘΕΕ ΜΟΥ!

 Επίσκεψη αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ουκρανίας στην Ελλάδα

Κοιτάξτε που κατάντησαν οι επίσκοποι του Νομού Θεσσαλονίκης! Μα δεν έχουν το Θεό τους! Παίζουν το ύπουλο παιχνίδι του Φαναρίου! Ντροπή τους!
— Σχολιασμός katanixi.gr —

H γνήσια Ομολογία των Αγίων Μακκαβαίων και η ψευδεπίγραφη Ομολογία των συγχρόνων Ποιμένων!!

Οἱ «Ὁμολογίες Πίστεως» ποὺ γίνονται σήμερα, εἶναι κατηχητικὸς ἐνημερωτικὸς λόγος. Δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὴν Ὁμολογία Πίστεως τῶν Ἁγίων ποὺ στηριζόταν στὴν θυσία καὶ τὸ μαρτύριο.

Στὴν ὁμολογία, ὁμολογοῦμε ἐκεῖνο ἀκριβῶς ποὺ μᾶς ζητοῦν νὰ ἀρνηθοῦμε! Δὲν θὰ μᾶς ζητήσουν σήμερα νὰ ἀρνηθοῦμε τὸ δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Μᾶς ζητοῦν νὰ ἀποδεχτοῦμε τὴν συνύπαρξη μὲ τοὺς ἑτερόδοξους. Θὰ μᾶς ζητήσουν νὰ δεχθοῦμε πρὸς διευκόλυνσή μας τὸ σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου γιὰ νὰ παίρνουμε φάρμακα και χρήματα.

     Αὐτοὶ θὰ εἶναι καὶ οἱ Ὁμολογητὲς τῶν ἐσχάτων καιρῶν πού, λένε οἱ Πατέρες,  θἆναι ἰσάξιοι τῶν πρώτων καιρῶν, γιατὶ πέρα ἀπ' ὅλα τ' ἄλλα, θἆναι ἰσάξιοι, ὄχι γιατὶ  θὰ κάνουν μεγαλύτερη ὁμολογία ἀπὸ τοὺς Μακκαβαίους παῖδες, ἀλλὰ γιατὶ θὰ ὑπάρχει πολλὴ πλάνη κι ἀπ’ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία.

Από ΟΜΙΛΙΑ του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά

για τους Μακκαβαίους Παίδας.

Ὁ Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανὴς πίεσε τοὺς ἑπτὰ παῖδες, τὴν μητέρα τους καὶ τὸν διδάσκαλο τους νὰ φᾶνε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀπαγορευόταν ἀπὸ τὸν Μωσαϊκὸ Νόμο, τὰ ἀκάθαρτα ζῶα. Αὐτοὶ εἶπαν ὄχι. Πίεσε κι ἄλλους ἀνθρώπους· οἱ ἄλλοι ὑποχώρησαν· οἱ ἑπτὰ παῖδες εἶπαν ὄχι, δὲν θὰ φᾶμε ἀπ’ αὐτὰ ποὺ ἀπαγορεύει ὁ Νόμος. Καὶ τοὺς ἐθανάτωσε. Θανατώθηκαν, λοιπόν, γιὰ νὰ μὴν καταργήσουν μία παράδοση τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου· γι’ αὐτὸ θανατώθηκαν οἱ ἑπτὰ παῖδες. Πέθαναν γιὰ τὴν πίστη αὐτὴ στὴν Παράδοση.

Αὐτό, τί μᾶς δίνει νὰ καταλάβουμε; ὅτι ἡ ὁμολογία ποὺ γίνεται ἀνὰ πᾶσα στιγμή, γίνεται ἐκεῖ ποὺ μᾶς ζητεῖται ἡ ὁμολογία. Αὐτὸ ποὺ μᾶς ζητοῦνε νὰ ἀρνηθοῦμε. Ἐκεῖ γίνεται ἡ ὁμολογία.

Δὲν θὰ μᾶς ζητήσουνε, δηλαδή, σήμερα νὰ ἀρνηθοῦμε τὴν Ἁγία Τριάδα, τὸ δόγμα αὐτὸ καὶ ὁ,τιδήποτε ἄλλο, ἢ τὴν θεότητα τοῦ Χριστοῦ, ἢ τὸ ἀειπάρθενο τῆς Παναγίας μας. Δὲν θὰ μᾶς ζητήσουνε αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἡ ὁμολογία μας δὲν στηρίζεται σ’ αὐτό καὶ καμία ὁμολογία δὲν ὑπάρχει χωρὶς θυσία, χωρὶς αἷμα, χωρὶς μαρτύριο.

Σχιζοφρένεια Μητροπόλεως Πειραιώς!

Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ «ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ» ΤΟΥ 1965;

Λένε οἱ τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς:  Εἴμαστε κατὰ τῆς «ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων», ἀλλὰ κοινωνοῦμε μὲ αὐτούς ποὺ πραγματοποίησαν αὐτὴν τὴν ἄρση!

Εἴμαστε κατὰ τοῦ Π.Σ.Ε., ἀλλὰ παραμένουμε μέλη τοῦ Π.Σ.Ε. καὶ κοινωνοῦμε μὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἰσοπεδώνουν τὴν Ὀρθοδοξία μὲ κακόδοξες ἀποφάσεις στὰ Συνέδρια τοῦ Π.Σ.Ε.!

Εἴμαστε κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ κοινωνοῦμε μὲ ὅλους, ὅσους τὸν διαδίδουν καὶ προωθοῦν. Ἔχουμε μάλιστα ἰδιαίτερη φιλία μὲ τοὺς πρωτοκλασάτους Οἰκουμενιστὲς Μητροπολίτες: Μεσσηνίας Χρυσόστομο, Δημητριάδος Ἰγνάτιο, Σύρου Δωρόθεο καί, πολὺ ἰδιαίτερα μὲ τὸν ἡγέτη τῆς παναιρέσεως Πατρ. Βαρθολομαῖο, στὸν ὁποῖο προσφέραμε καὶ πορτραῖτο!

Καὶ γιὰ νὰ τὸ ποῦμε μὲ ἄλλα λόγια ὥστε νὰ τὸ καταλάβετε:  Ἀκολουθοῦμε τὴ γραμμὴ Ζήση:

Ἀρνούμαστε σύμπασα τὴν διδασκαλία τῶν Συνόδων (ὡς πρὸς τὴν αἵρεση), ποὺ διδάσκει «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος»! 

Κι αὐτὸ τὸ ὀνομάζουν κάποιοι: "γρηγορούσα

και ασυμβίβαστη εκκλησιαστική συνείδηση"!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 31η Ιουλίου 2019

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ «ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ» ΤΟΥ 1965;

        Είμαστε δυστυχώς υποχρεωμένοι να επανερχόμαστε ξανά και ξανά στα ίδια. Ο λόγος για τα καταιγιστικά άρθρα των θιασωτών της λεγομένης «Οικουμενικής Κινήσεως», μέσω των οποίων επαναλαμβάνουν τα παράδοξα επιχειρήματά τους, ότι δήθεν «ωρίμασαν οι καιροί για την ενότητα του κατακερματισμένου κόσμου», «ωρίμασαν οι συνθήκες για την ένωση των εκκλησιών». Ότι παρήλθε ο καιρός του «διχασμού και του μίσους» και ήρθε «η εποχή της αγάπης και της καταλλαγής». Ήρθε ο καιρός να κατανοήσουμε πως οι προπάτορές μας, οι οποίοι ευθύνονται για την διάσπαση, «έπεσαν θύματα του αρχεκάκου» και πως «τώρα βρίσκονται στα χέρια του Δικαιοκρίτη για να απολογηθούν για τις πράξεις τους» (σ.σ. και μαζί τους οι άγιοι Πατέρες) και πως εμείς δεν θα τους μιμηθούμε στη «μισαλλοδοξία» τους, αλλά θα «αγαπηθούμε» με τους «αδελφούς μας ετερόδοξους», διότι τους παρεξηγήσαμε και «φουσκώσαμε» τις «νόμιμες διαφορές» με αυτούς, όπως αποκάλεσε πρόσφατα ο «πάπας» Φραγκίσκος, τις δεκάδες αιρετικές κακοδοξίες της θρησκευτικής του κοινότητας!

Ποτέ άλλοτε δεν χρειάστηκαν Μακκαβαίοι όσο σήμερα

      Τὸ φρικτὸ θέαμα ποὺ εἶδε ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης γι’ τοὺς δειλούς, ποὺ δὲν ὁμολογοῦν! (Γι’ αὐτοὺς δηλ. ποὺ ἀνέχονται τοὺς αἱρετικούς, ὅπως εἶναι σήμερα οἱ Οἰκουμενιστές).

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

«Εὔχομαι ὁ Θεὸς νὰ ἀναστήσει Μακκαβαίους»

(Ἅγιος. Παΐσιος)

    Ζοῦμε μία ἐποχὴ γενικῆς κατάπτωσης καὶ παρακμῆς. Μία ἐποχὴ ποὺ τὸ ἐγὼ ἀντικατάστησε τὸ ἐμεῖς, τὸ ἔχω τὸ εἶμαι, ἡ μανία τὴν σωφροσύνη, ἡ ἀνευθυνότητα τὴν εὐθύνη, ἡ σχετικότητα τὴν ἀκρίβεια. Μία ἐποχὴ ποὺ τὸ ἔθνος καὶ ἡ πατρίδα βάλλονται ἀπὸ παντοῦ καὶ κυρίως ἀπὸ τὸν ἴδιο τους τὸν ἑαυτό. Μία ἐποχὴ ποὺ ἔχει ὡς κύριο χαρακτηριστικό της τὴν λειψανδρεία. Δὲν λείπουν οἱ ἄνδρες ἀλλὰ ἡ ἀνδρεία. Δὲν λείπουν τὰ ὑψηλὰ καὶ τ’ ἀγαθά, ἀλλὰ οἱ φύλακες καὶ οἱ ἐπισκοπῶντες. Δὲν λείπουν οἱ διαμαρτυρόμενοι, ἀλλὰ οἱ ἀγωνιστές. Δὲν λείπουν οἱ γνῶμες, ἀλλὰ ἡ συνέπεια καὶ ἀκρίβεια τῶν γνωμῶν.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γιά τό 2ο «γάμο» των Κληρικών…!

Δεῖτε τὴν Ἐγκύκλιο του Πατριάρχη Βαρθολομαίου ποὺ ἐναντιώνεται στοὺς Ἁγίους: "Διαστροφή και παράβαση των ι. Κανόνων με Διαταγή Συνόδου"!  (Ἐδῶ)

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γιά τό 2ο «γάμο» των Κληρικών…!

Ὁ μὲν κς΄. (26ος) Κανὼν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων διορίζει, ὅτι μόνον οἱ Ἀναγνῶσται καὶ Ψάλται ἔχουν ἄδειαν νὰ ὑπανδρευτοῦν ὕστερα ἀπὸ τὴν χειροτονίαν.*

Ὅλοι δὲ οἱ ἄλλοι, δηλαδὴ Πρεσβύτεροι, Διάκονοι καὶ Ὑποδιάκονοι, δὲν ἔχουν ἄδειαν νὰ ὑπανδρευθοῦν ὕστερα ἀπὸ τὴν χειροτονίαν. Ὁ δὲ ς΄. (6ος) τῆς Οἰκουμενικῆς ς΄. (6ης) τοῦτον τὸν ἴδιον Κανόνα τῶν Ἀποστόλων ἐπικυρῶν, λέγει πρὸς τούτοις, ὅτι ἀνίσως τινὰς Πρεσβύτερος ἢ Διάκονος ἢ Ὑποδιάκονος τολμήσῃ νὰ ὑπανδρευθῇ μετὰ τὴν χειροτονίαν νὰ καθῄρεται.**

Θεσπίζει δὲ τόσον ἡ β΄. (2η) Διάταξις τοῦ α΄. (1ου) Τίτλ. τῶν Νεαρῶν, ὅσον καὶ ἡ  ΄. (90ή) Νεαρὰ τοῦ Λέοντος, ὅτι ὅποιος Ἀρχιερεὺς δώσει ἄδειαν εἰς Ὑποδιάκονον, ἢ Διάκονον (πόσο μάλλον σὲ Ἱερέα), νὰ ὑπανδρευθῇ μετὰ τὴν χειροτονίαν, νὰ καθῄρεται, καὶ νὰ ἐκβάλλεται ἀπὸ τὴν Ἐπισκοπὴν (παρὰ Φωτ. Τίτλ. θ΄. Κεφ. κη΄.) [1]...

...(ὑποσημείωσις)

[1] Δὲν ἠμπορῶ ἐδῶ νὰ σιωπήσω τὴν σοφὴν μέθοδον, ὁποῦ ἐμεταχειρήσθη ἕνας φρόνιμος Ἀρχιερεὺς μιᾶς τῶν Ὀρθόδοξων Νήσων τῶν πρὶν ὑποκειμένων εἰς τὴν Βενετίαν, διὰ νὰ ἐμποδίσῃ ἕνα κοσμικὸν Ἱερέα, ὅστις ἀφοῦ ἐχήρευσεν, ἐζήτει νὰ δευτεροϋπανδρευθῇ, μὲ τὸ νὰ ἦτον πλούσιος, καὶ εἶχεν ὑποστατικὰ πολλά. Οὗτος γὰρ ὁ τῇ ἀληθείᾳ γνωστικὸς Ἀρχιερεύς, ἐνοχλούμενος πολλάκις ἀπὸ τὸν ἄνωθεν Ἱερέα, διὰ νὰ τοῦ δώσῃ ἄδειαν νὰ δευτεροϋπανδρευθῇ, καὶ πολλάκις συμβουλεύων αὐτὸν νὰ λείψῃ ἀπὸ τὸ τοιοῦτον κίνημα, καὶ μὴ εἰσακουόμενος, τέλος πάντων τοῦ λέγει καὶ τοῦτο∙

«Ζητεῖς νὰ δευτεροϋπανδρευθῆς; Ἔστω, ἂς γένῃ τὸ θέλημά σου, πλὴν θέλω καὶ ἐγώ, καθὼς σοῦ ἔδωκα παῤῥησίᾳ καὶ ἐνώπιον πάντων τὴν Ἱερωσύνην, ἔτζι πάλιν παῤῥησία, καὶ ἐνώπιον πάντων νὰ σοῦ τὴν πάρω».

Των αγίων Επτὰ Μακκαβαίων -Η πίστι μας είναι αληθινή

 (1 Αὐγούστου) 

   Οι ἅγιοι Μακκαβαίοι, «εἶνε ἕνας ἀστερισμὸς μὲ ἐννέα ἀστέρια· τὸ ἕνα εἶνε ὁ διδάσκαλός τους Ἐλεάζαρος, τὸ δεύτερο ἡ μητέρα τους Σολομονή, καὶ τὰ ἄλλα ἑπτὰ εἶνε τὰ ἔξοχα παιδιὰ τῆς πολυτέκνου αὐτῆς οἰκογενείας.
     Οἱ ἥρωες αὐτοὶ ἔζησαν τὸν 2ο π.Χ. αἰῶνα, σὲ ἐποχὴ ποὺ βασιλεὺς στὴ Συρία καὶ στὴν Ἰουδαία ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς διαδόχους τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, ὁ Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανής (175-163 π.Χ.). Αὐτός, φανατικὸς εἰδωλολάτρης, εἶχε μῖσος ἄσπονδο ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων, ποὺ τότε ἦταν οἱ μόνοι ποὺ πίστευαν στὸν ἀληθινὸ Θεό. Προσπάθησε μὲ ὅλα τὰ μέσα νὰ ξερριζώσῃ ἀπὸ τὶς καρδιές τους αὐτὴ τὴν πίστι, τὴν πίστι ποὺ εἶχε παραδώσει ὁ Μωυσῆς.
    Ἔσφαξε, ἔσφαξε, σὰν ἄγριο θηρίο, ἀγριώτερο ἀπὸ τίγρι καὶ λιοντάρι. Ἕνα θηρίο θὰ φάῃ τρεῖς - τέσσερις ἀνθρώπους, δὲν τρώει παραπάνω· αὐτὸς ἔσφαξε 80.000 Ἰουδαίους, καὶ τὸ αἷμα ἔτρεξε ποτάμι στοὺς δρόμους τῶν Ἰεροσολύμων.

Η «ζώνη του θανάτου» και της Ζωής!

Ἡ «ζώνη τοῦ θανάτου»

τοῦ Ν.Ι.

.  Ἡ ὀρειβασία θεωρεῖται ἄθλημα καί εἶναι ἀνάβαση στά βουνά, καί μάλιστα σέ ψηλά βουνά, χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα γιά τήν ἀναρρίχηση. Ὅταν πρόκειται ὅμως γιά ὀρειβασία στό Ἔβερεστ, πού εἶναι ἡ ὑψηλότερη κορυφή τῶν Ἰμαλαΐων καί τοῦ κόσμου, τότε εἶναι ἄθλημα πολύ συναρπαστικό καί ἐπικίνδυνο.

.     Μέ ἀφορμή πού ἡ Ἀλίκη Ἀναστασοπούλου πρόσφατα (21 Μαΐου 2019) πάτησε τό Ἔβερεστ ἐγράφησαν διάφορα δημοσιεύματα καί ἔγιναν σχετικές ἀναφορές στόν ἔντυπο καί ἠλεκτρονικό τύπο.

Οικουμενισμός: "ελεύθερη πτώση προς τα έγκατα του Άδη"!

 ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ:

Η αντίστροφη κλίμακα του Ιωάννου του Σιναΐτου (1)

Οι πολέμιοι της Ορθοδοξίας και οι «ορθόδοξοι» υποτακτικοί τους, δεν διακατέχονται από πίστη στον Ένα και μοναδικό Θεό, αλλά υποταγμένοι στην ιδιοτέλειά τους πιστεύουν στον εαυτό τους που έχει καταντήσει ένας μικρός Πάπας.

Η Κλίμαξ του Ιωάννη του Σιναϊτη, ίσως είναι το σημαντικότερο ιερό βιβλίο μετά την Αγία Γραφή.

Παλαιά οι Πατέρες και οι Όσιοι της Εκκλησίας την τηρούσαν μέχρι κεραίας.

Πλέον οι Πατριοί και οι Ανόσιοι, την προσβάλλουν και τη λοιδορούν με τα πεπραγμένα και τα λεγόμενά τους.

Δηλαδή το εκκοσμικευμένο κομμάτι της εκκλησίας, οι κληρικοί και λαϊκοί ακαδημαϊκοί και πολιτευτές, Οικουμενιστές, φιλο-μασόνοι και οι «ησυχαστές», αυτοί που προτρέπουν να κάνουμε «ησυχία» και να μη μιλάμε ενάντια στον Οικουμενισμό και την αίρεση κάνοντας «υπακοή». Αλλά και οι δήθεν αγωνιστές της πίστεως που την ομολογία  την βλέπουν ως όχημα αυτοπροβολής  και πολλές φορές προσχωρούν σε σχισματικούς.

Απόσπασμα από μελέτη περί Ακύρων μυστηρίων - Αποτείχισης - Οικονομίας

    Σκοπὸς τῆς παρούσας μελέτης εἶναι νὰ παρουσιάσει τὸ κλίμα ρευστότητος ποὺ ὑπῆρχε τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀρειανισμοῦ, τὴν βασανιστικὴ γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους συνύπαρξη μὲ τοὺς αἱρετικούς· νὰ παρουσιάση τὴν ἔμπρακτη διδασκαλία τῶν Ἁγίων, δηλ. τὴν προσπάθεια τῶν Πατέρων διὰ τῆς ἀπομακρύνσεως (τῆς μὴ κοινωνίας, τῆς ἀποτειχίσεως) νὰ ἀποφύγουν τὸν μολυσμὸ καὶ τὴν ἀπομάκρυνσή τους ἀπὸ τὸ Θεό  –ποὺ ἐπισυμβαίνει διὰ τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἀφοῦ οἱ αἱρετικοὶ εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ–  καὶ βέβαια νὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τὴν αἵρεση. Δὲν βλέπουμε νὰ ἀσχολοῦνται ἢ νὰ ἀποφαίνονται οἱ Πατέρες καὶ οἱ πιστοὶ γιὰ ἂν ὁ τάδε ἢ ὁ τάδε φιλοαιρετικός (ποὺ δὲν εἶχε καταδικαστεῖ) ἔχει ἢ δὲν ἔχει μυστήρια. Ὅσοι ἦσαν συνειδητοὶ πιστοί, ἀρκοῦνταν στὴ στάση τῆς μὴ κοινωνίας – ἀποτειχίσεως – διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν...