"Ορθόδοξος" εσπερινός έναρξης του 50ου Ιερατικού Συνεδρίου, με "ιερείς" συνέδρους αιρετικούς!

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

     Ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τῆς Ρωσίας καὶ τῶν ἄλλων πατριαρχίων ἀσχολεῖται μόνο μὲ τὸ σχίσμα τῆς Οὐκρανίας καὶ τὴν ἀναγνώριση σχισματικῶν, ἀνάλογα μὲ τὰ σχέδιά τους,

 οἱ Οἰκουμενιστὲς προχωροῦν ἀκάθεκτοι θηρεύουν ψυχές, καταργοῦν Ἱ. Κανόνες, ἀσεβοῦν ἀπέναντι στὸν Θεὸ καὶ στοὺς Ἁγίους Του, πράττοντας τὰ ἀντίθετα ἀπὸ τὶς διδαχές Του καὶ κοιμοῦνται ἥσυχοι, ἀφοῦ γνωρίζουν, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας (!!!) ἐπίσκοπος ποὺ θὰ πράξει τὸ αὐτονόητο:

θὰ τοὺς καταδικάσει καὶ θὰ διακόψει τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μαζί τους.

Ἀντὶ αὐτοῦ ὑπάρχουν γραφεῖα χαρτοπολέμου καὶ πυροτεχνημάτων γιὰ τὸ θεαθῆναι καὶ τὴν δημοσιότητα (βλ. καλὴ ὥρα λιμάνι μεριά). Τὸ δὲ ποίμνιο κοιμᾶται ἢ παρέδωσε τὰ ὅπλα.

Τὰ φωτογραφικὰ στιγμιότυπα εἶναι ἀπὸ τὸν σημερινὸ ἑσπερινὸ γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ 50ου Ἱερατικοῦ Συνεδρίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας ποὺ ἔλαβε μέρος στὸν Ἱ. Ναὸ τοῦ τιμίου Προδρόμου στὴν πόλη τοῦ Bruehl.  Ὁ σχολιασμὸς εἶναι περιττός.

https://www.facebook.com/ProdromosOrthodoxeKirchengemeindeBruhl/photos/pcb.2565314310255513/2565297006923910/?type=3&theater

Ο Θεός έχει ένα θείο σχέδιο για τον καθένα από μας κι εμείς πρέπει να υποταχθούμε σ’ αυτό Του το σχέδιο

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

  Ο Θεός έχει ένα θείο σχέδιο για τον καθένα από μας κι εμείς πρέπει να υποταχθούμε σ’ αυτό Του το σχέδιο. Πρέπει να αποδεχτούμε τη ζωή όπως μας δίδεται, χωρίς να ρωτάμε, «Γιατί σε μένα;». Πρέπει να ξέρουμε πως τίποτα στη γη ή τον ουρανό δεν συμβαίνει χωρίς τη θέληση του Θεού ή χωρίς την παραχώρησή Του.

Το άγιο θέλημα του Θεού λειτουργεί σε μας μέσα από τους γονείς μας ή μέσα από τους δασκάλους μας ή μέσα από τους εργοδότες μας. Αν χρειάζεται να διορθώσουμε τη συμπεριφορά ενός παιδιού, θα πρέπει να το κάνουμε αυτό με πολλή αγάπη και προσοχή.

Νέα συλλείτουργα των σχισματικών της Ουκρανίας με Ουνίτες και Παπικούς.

Μετάφραση Φαίη

                      "Π.Π.":  Βέβαια, στις φωτογραφίες δεν βλέπουμε συλλείτουργο, αλλά επιμνημόσυνη τελετή, αλλά η ουσία είναι ότι αιρετικοί "ενώνονται", ενώ οι Ορθόδοξοι συνεχίζουν να διαχωρίζονται και μεταξύ τους και από την αλήθεια που εκφράζει η αγιοπατεριή μας Παράδοση!

        σ.σ. Το άρθρο ΕΔΩ αναφέρει περισσότερες πρόσφατες περιπτώσεις τέτοιων συλλείτουργων, αλλά λόγω έλλειψης χρόνου θα μεταφέρω εδώ μία ενδεικτικά, όπου έγινε συλλείτουργο «κληρικού» του σχισματικού Επιφάνιου με Ουνίτη και Παπικό μαζί.

---

Στις 8 Οκτωβρίου ένας «ιεράρχης» της OCU (του Επιφάνιου) συλλειτούργησε απροκάλυπτα με έναν Ουνίτη «ιεράρχη» και έναν Παπικό «ιερέα» σε μνημόσυνο για την επαναταφή των θυμάτων που τον Ιούνιο του 1941 υπέστησαν βασανιστήρια από το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων της Σοβιετικής Ένωσης στην φυλακή Dubno.

Παραφροσύνη: Όσοι πάνε με το Οικουμενιστή Βαρθολομαίο «δεν είναι μαζί με τον Χριστό αλλά με τους δυτικούς τραπεζίτες», ενώ όσοι πάνε με τον Οικουμενιστή Ρωσίας Κύριλλο είναι με τον Χριστό!!!

       Την εκτίμηση ότι η απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδος για την ουκρανική αυτοκεφαλία δεν ήταν «ελεύθερη», αλλά ήλθε εν μέσω της πίεσης «των ΗΠΑ, και της Δύσης γενικά», εκφράζει ο ηγούμενος του ναού του Αγίου Θεόδωρου Στουδίτη της Μόσχας, Βσέβολοντ Τσάπλιν.

Πέντε τρόποι μετανοίας - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος πρακτικὰ μᾶς δείχνει πέντε δρόμους τῆς μετανοίας.

Μᾶς λέγει:

Πρῶτος δρόμος μετανοίας εἶναι ν' αὐτοκαταδικάζεσαι γιὰ τὶς ἁμαρτίες σου. Ὁ Κύριος ἐκτιμᾶ ἰδιαίτερα αὐτή σου τὴν πράξη. Αὐτὸς ποὺ μόνος του καταδίκασε τ' ἁμαρτήματά του πολὺ δύσκολα θὰ τὰ ἐπαναλάβει. Ἡ ἔγκαιρη ἐξέγερση τῆς συνειδήσεώς σου διὰ τῆς αὐτοκατηγορίας δὲν θὰ ἔχει κατήγορο στὸ οὐράνιο κριτήριο.

Η γνησιότητα του φίλου φανερώνεται στον πειρασμό, όταν μοιραστεί την ανάγκη σου.

Όσιος Θαλάσσιος

Πηγή

Εκκλησία, ή θρησκευτική οργάνωση που διοικείται από τον «Πάπα» της Κων/πολης;

Ζαπορόζιε Λουκάς: ''Προδοσία η απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδος''

Με την "προδοσία του Χριστού" παρομοίασε την απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδος να αναγνωρίσει την Ουκρανική Εκκλησία ο Μητροπολίτης Ζαπορόζιε κ. Λουκάς, της Εκκλησίας της Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας.
"Οι Έλληνες Ιεράρχες αγνόησαν παντελώς την καταπίεση και τους ξυλοδαρμούς των ιερών μας, και των πιστών μας, από οπαδούς της νέας Εκκλησίας" - τoνίζει χαρακτηριστικά σε μήνυμά του ο Μητροπολίτης Ζαπορόζιε.
Σε άλλο σημείο ο Μητροπολίτης Λουκάς, ανέφερε ότι οι Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, σαν άλλοι Πιλάτοι ένιψαν τα χέρια τους, παρόλο αυτά μόλυναν την καρδιά τους.
"Οι Εκκλησίες μας κατασχέθηκαν, οι πιστοί μας ξυλοκοπήθηκαν και το αίμα τους πότισε την γη μας. Μιλάτε για τον Θεό μέσα από τα άνετα γραφεία σας, αλλά με την απόφασή σας, αυτοί θα μας σκοτώσουν για τον Χριστό" - αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Λουκάς.
Επίσης ο Ουκρανός Ιεράρχης τονίζει ότι "ο Θεός έχει μόνο δύο λέξεις ΝΑΙ και ΟΧΙ, σε αντίθεση με εσάς που πήρατε μια απόφαση γεμάτη εξορθολογισμένους, αποκρυφιστικούς και ύπουλους ορισμούς, που σκόπιμα πήγατε ενάντια στην αλήθεια."
"Κατά την άποψή μου η απόφαση της Ελλαδικής Εκκλησίας, εισάγει νέους κανόνες της πίστεως στην παγκόσμια ορθοδοξία" - υπογραμμίζει στο μήνυμά του ο Μητροπολίτης Λουκάς.
Κλείνοντας, ο Μητροπολίτης Ζαπορόζιε τονίζει ότι "αυτή η νέα θεολογία αποδεικνύει ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι συνοδική και αποστολική, αλλά μια θρησκευτική οργάνωση που διοικείται από ένα κέντρο, τον «Πάπα» της Κωνσταντινούπολης, Πατριάρχη Βαρθολομαίο."

Πηγή

Μακάριος ἀνήρ

«Ἐγώ τούς ἐμέ φιλοῦντας ἀγαπῶ, τούς δέ δοξάζοντάς με δοξάσω», λέγει ὁ Κύριος (πρβλ. Παρ. η΄ 17, Α΄ Βασιλ. β΄30).

      Ὁ Θεός δοξάζεται μέ τούς Ἁγίους Του καί οἱ Ἅγιοι δοξάζονται ἀπό τόν Θεό.

       Ἡ δόξα πού δίνει ὁ Θεός στούς Ἁγίους εἶναι τόσο μεγάλη, πού ἄν ἔβλεπαν οἱ ἄνθρωποι τόν Ἅγιο ὅπως εἶναι, ἀπό τήν εὐλάβεια καί τό φόβο θά ἔπεφταν καταγῆς, γιατί ὁ σαρκικός ἄνθρωπος δέν μπορεῖ ν᾽ ἀντέξη τή δόξα τῆς οὐράνιας ἐμφανίσεως.

Κραυγή αγωνίας των Χριστιανών στη Συρία: «Μη μας εγκαταλείπετε τώρα!»

  

    Αφού κατάφεραν να επιβιώσουν ενός εμφυλίου πολέμου και των επιθέσεων του Ισλαμικού Στρατού (ISIS) η χριστιανική μειονότητα στην Συρία βρίσκεται αντιμέτωπη με μία ακόμα μεγάλη απειλή.

Στο χάος η Εκκλησία της Ελλάδος

–Ουκρανικό: Οι υπέρμαχοι μητροπολίτες και οι αντιφρονούντες

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Σε χαοτική κατάσταση, ως προς την θέση της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, εισήλθε η Εκκλησία της Ελλάδος μετά την απόφαση της πλειοψηφίας των μελών Της, του περασμένου Σαββάτου, 12 Οκτωβρίου ε.ε., να αναγνωρίσουν τους σχισματικούς της Ουκρανίας. Η απόφαση θα έχει επιπτώσεις και στο εσωτερικό Της. Σε πολλούς κληρικούς και λαϊκούς, που γνωρίζουν το Ουκρανικό θέμα και υποστηρίζουν την κανονικότητα στην Ορθοδοξία, προκαλείται έντονο συνειδησιακό ζήτημα.

Αμφισβητεί ο Πάπας την θεϊκή ενσάρκωση του Ιησού; Τι αποκαλύπτει φίλος του – Τι απαντάει το Βατικανό

Του Μανώλη Κείου

Ο Eugenio Scalfari, ένας 95χρονος αυτοαποκαλούμενος άθεος και δημοσιογράφος που υπήρξε μακροχρόνιος φίλος του Πάπα Φραγκίσκου, ισχυρίστηκε πρόσφατα ότι ο ποντίφικας δεν πιστεύει ότι η ενσάρκωση του Ιησού Χριστού ήταν θεϊκή.

     Ο Scalfari έγραψε στην ιταλική έκδοση της La Repubblica ότι ο ποντίφικας του είπε ότι όταν ο Ιησούς Χριστός ενσαρκώθηκε, ήταν άνθρωπος, «άνθρωπος εξαιρετικών αρετών» αλλά «καθόλου Θεός», σύμφωνα με το CNS News.

Τραγικό: Με ανακρίβειες και ψέματα η Επιτροπή (ο κ. Ιερ. Βλάχος Ναυπάκτου και ο κ. Ιερώνυμος) προσπαθούν -κατά τον Κυθήρων- να επιβάλλουν τα εγκληματικά για την Εκκλησία σχέδιά τους!

Δηλώσεις Μητρ. Κυθήρων Σεραφείμ

μετά τήν Ἔκτακτη Σύγκλησι τῆς Ἱεραρχίας μας, (12-10-2019)

διά τήν Οὐκρανική «Αὐτοκεφαλία»

      Ἀπό τό ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας τῆς Ἔκτακτης αὐτῆς Συνεδριάσεως τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλαδικῆς μας Ἐκκλησίας καί μέχρι τοῦ μεσονυκτίου, ἀλλά καί ἕως σήμερα δέχθηκα καί δέχομαι τηλεφωνικές καί προσωπικές ἐπικοινωνίες ἐκ μέρους Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Λαϊκῶν, καί ἐνίων δημοσιογράφων, γιά τά γενόμενα στήν κρίσιμη αὐτή Συνεδρία. Περί τό μεσονύκτιο μάλιστα τῆς πρώτης ἡμέρας (τοῦ Σαββάτου) ἔλαβα τηλεφώνημα ἀπό τήν Ἀμερική, ἀπό τόν γνωστό καί ἀπό ἄλλη φορά δημοσιογράφο κ. Ἀλέξανδρο Στεφανόπουλο, ὁ ὁποῖος, τελῶν ἐν ταραχῇ μετά ἀπό τίς εἰδήσεις τῆς ραγδαίας ἀνακηρύξεως τῆς «Αὐτοκεφαλίας» τῆς Οὐκρανίας ἐζήτησε νά ἐνημερωθῆ σχετικά καί ἠθέλησε νά μέ συνδέση στή συνέχεια μέ ἕνα ρωσικό κανάλι γιά σχετική ἐνημέρωσι.

    Δέν δέχθηκα ἐκείνη τήν ὥρα νά δώσω συνεντεύξεις γιά τό Οὐκρανικό «Αὐτοκέφαλο», ἐνῶ ἦταν πολύ ἀνήσυχοι ἀπό τίς εἰδήσεις, πού εἶχαν κυκλοφορήσει, ἀλλά τούς ὑποσχέθηκα ὅτι ἐπανερχόμενος εἰς τήν ἕδραν μου θά ἔδινα τίς ἀπαραίτητες γιά τό θέμα αὐτό ἐξηγήσεις, σχετικά μέ τήν ἀνακοίνωσι τοῦ Δελτίου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί τήν συνέντευξι τοῦ ἀρχαιότερου τῆς Ἐπιτροπῆς Τύπου Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου γιά τό οὐκρανικό (12-10-2019).

    Θεωρῶ ὅτι ὡρισμένες πληροφορίες δέν ἀπεδόθησαν ἐπακριβῶς ὡς εἶχαν, γι’ αὐτό καί ἡ ἀναμετάδοσίς των προκάλεσαν καί προξενοῦν ἐσφαλμένες ἐντυπώσεις καί διαταραχές σέ ἐκκλησιαστικούς καί μή κύκλους. Καί ἐξηγοῦμαι:

    1. Στήν τελευταία παράγραφο τοῦ Ἀνακοινωθέντος τῆς Ἱεραρχίας μας ἀναγράφεται ὅτι, μετά τόν ἐποικοδομητικό διάλογο καί τίς τοποθετήσεις πολλῶν Σεβ. Ἱεραρχῶν,

«ἡ Ἱεραρχία ἀπεφάσισε ὅπως ἀποδεχθεῖ τήν ἀπόφασι τῆς παρελθούσης Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καί τήν εἰσήγηση τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, ἤτοι ἀναγνωρίζει «τό κανονικό δικαίωμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν παραχώρηση τοῦ Αὐτοκεφάλου, καθώς καί τό προνόμιο τοῦ Προκαθημένου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά χειρισθῆ περαιτέρω τό ζήτημα τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας».

     Κατόπιν τούτου εὐλαβῶς ἐρωτῶ τήν Ἐπιτροπή Τύπου τῆς Ι.Σ.Ι.: πότε ἐρωτήθηκε τό Σεπτό Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας μας καί μέ ποιό τρόπο ἀπεφάσισε νά ἀποδεχθῆ τήν ἀπόφασι τῆς προηγουμένης Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου·

(ἀναγνώσθηκε ἡ ἐν θέματι ἀπόφασις τῆς Δ.Ι.Σ. στά μέλη τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας; ἀπεφασίσθη ἡ ἀποδοχή της καί πῶς; δι’ ἀνατάσεως τῆς χειρός; διά φανερᾶς ἤ μυστικῆς ψηφοφορίας;)

   καί τήν εἰσήγησι τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου γιά τήν ἀναγνώρισι ὑπό τῆς Ἑλλαδικῆς μας Ἐκκλησίας τῆς Αὐτοκεφαλίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς ἀνεξαρτήτου Δημοκρατίας τῆς Οὐκρανίας;

   

    Ἐπιμένω στίς ἐρωτήσεις αὐτές, διότι ὁ Σεβ. Ναυπάκτου, ὁ ἀρχαιότερος τῆς Ἐπιτροπῆς Τύπου, στήν προμνημονευθεῖσα συνέντευξί του τήν ἴδια ἡμέρα (12-10-2019) δίνει μεγάλη βαρύτητα στήν ἀπόφασι αὐτή τῆς Δ.Ι.Σ., τόσην, ὥστε ἀπό αὐτήν, κατά κύριο λόγο, νά προοδοποιεῖται καί νά προλειαίνεται ὁ δρόμος γιά τήν ἀποδοχή τῆς παραχωρηθείσης «Αὐτοκεφαλίας» τῆς Οὐκρανίας. Γράφει σχετικά:

Περίεργες κινήσεις για ένωση αιρετικών και σχισματικῶν!

Ἀπὸ πότε στὴν Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζουμε τὸ κακὸ μὲ τὸ ἴδιο κακό;

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ὅταν οἱ Χριστιανοὶ «ἀγωνίζονται» γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἄνευ τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ τῆς διδασκαλίας Της, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι αἵρεσις καὶ σχίσμα, καὶ ἄλλο σχίσμα κ.ο.κ.

Μετὰ τὶς αἱρετικὲς ἀποφάσεις τοῦ Κολυμπαρίου, μετὰ τὴν προδοτικὴ στάση τῆς ἱεραρχίας, εἴτε ἀπὸ συμφωνία μὲ τὴν αἵρεση, εἴτε ἀπὸ δειλία εἴτε ἀπὸ φιλοθρονία, μετὰ τὶς ἀποκαλύψεις γιὰ τὴν ἀμερικανοκίνητη καὶ μασονοκίνητη τακτικὴ τοῦ Βαρθολομαίου, θὰ περίμενε κανεὶς ὅτι οἱ χριστιανοὶ θὰ γινόντουσαν σοφώτεροι καὶ θὰ μποροῦσαν νὰ διακρίνουν τὸ σωστὸ καὶ τὸ λάθος στὰ δρώμενα τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ πράξουν τὸ ὀρθόν. Δυστυχῶς ὅμως τὸ ἀντίθετο ἔγινε.

Μὲ ἀφορμὴ τὸ σχίσμα τῆς Οὐκρανίας οἱ ἱερεῖς καὶ λαϊκοὶ στρέφονται ἀπὸ τὴν Σκύλλα στὴν Χάρυβδη: ἀπὸ τὶς Η.Π.Α στὴν Ρωσία, ἀπὸ τὸ Κολυμπάρι στὴν Ἁβάννα, ἀπὸ τὴν ἀνάμειξη τῆς Κων/πολης στὴν Οὐκρανία, στὴν ἀνάμειξη τῆς Μόσχας στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν πρωτειομανία τοῦ Βαρθολομαίου στὴν πρωτειομανία τοῦ Κυρίλλου, ἀπὸ τὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας ἄνευ μετανοίας, στὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Ἑλλάδος ἄνευ μετανοίας.

Καὶ ποιά ἦταν ἡ ἐνδεδειγμένη ἁγιοπατερικὴ ἀντίδραση; Ἡ διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ τοὺς παναιρετικούς, ἕως ὅτου συγκληθεῖ σύνοδος καταδίκης τους καὶ ἀποκοπῆς τους ἀπὸ τὸ πανάγιο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἂν καὶ ὅποτε ὁ Θεὸς θελήσει, καὶ ἡ παραμονὴ στὴν Ἐκκλησία μὲ τὴν τήρηση τῶν Ἱ. Κανόνων της. Ὅμως δὲν ἔγινε αὐτό· λόγῳ τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν, ἀδυναμιῶν καὶ φιλοδοξιῶν, ἡ ἀντίδραση θάφτηκε καὶ μετατράπηκε σὲ συνεργασία μὲ αἱρετικοὺς ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν καὶ μὲ σχισματικοὺς ἐναντίον τῶν σχισματικῶν πρὸς προσωπικὸ ὄφελος καὶ ἐπίτευξη μακροχρόνιων σχεδίων καὶ διαβουλεύσεων.

Ἔτσι βλέπουμε τοὺς πατέρες τῆς Θεσσαλονίκης περὶ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση, ἐνῶ πρῶτα δικαίως κατέκριναν τὴν κοσμοκρατορικὴ πολιτικὴ τῶν Η.Π.Α. καὶ τὴν προώθηση μέσῳ αὐτῆς τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων (Ν.Τ.Π.), τώρα ἀδίκως νὰ ὑμνοῦν τὴν «κοσμοκράτειρα» Ρωσία, νὰ παραβλέπουν τὸν ρόλο της στὴν προώθηση τῆς Ν.Τ.Π. καὶ νὰ ὑμνοῦν τὸν Πατριάρχη Μόσχας ὡς ὀρθόδοξο ξεχνώντας τί ἔγραφαν οἱ ἴδιοι πρὶν ἀπὸ ἕναν χρόνο (μᾶλλον ἡ παλινδρόμηση καὶ ἡ κυβίσθηση ἀποτελεῖ ἀγαπημένη τακτικὴ αὐτοῦ τοῦ κύκλου).

Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, λοιπόν, ναὶ αὐτὸς ποὺ τώρα ἀναδεικνύει τὴν Ρωσία ὡς προστάτιδα τῆς Ὀρθοδοξίας εἶχε γράψει πρὶν ἕναν σχεδὸν χρόνο https://www.katanixis.gr/2018/01/blog-post_580.html:

     «Αὐτὴ λοιπὸν ἡ «Σύνοδος» (σσ. τὸ Κολυμπάρι) οὔτε ἀπέθανε, οὔτε ἐτάφη, οὔτε καταδικάσθηκε ἀπὸ τοὺς παρόντες Προκαθημένους στὴ Μόσχα, ἀλλὰ ἀκόμη ζεῖ καὶ βασιλεύει, ἐπαινούμενη καὶ προβαλλόμενη σὲ κάθε εὐκαιρία… Η ἴδια ἡ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία δῆθεν ἔθεσε ταφόπλακα καὶ ἔθαψε τὴν «Σύνοδο» τῆς Κρήτης, μετὰ τὴν ἀρνητική της ἀναφορὰ εἰς αὐτὴν γράφει: «Ταυτόχρονα πρέπει νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη ἀποτελεῖ σημαντικὸ σταθμὸ στὴν ἱστορία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».

Θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἐξηγήσει ἡ ὁμήγυρη αὐτὴ τῆς Θεσσαλονίκης, ἂν καὶ τώρα, μετὰ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θὰ συνεχίσει γιὰ λόγους "Οἰκονομίας" νὰ κοινωνεῖ μὲ "εὐσεβεῖς" ἱερεῖς ποὺ κοινωνοῦν μὲ αὐτοὺς ποὺ ἡ ἴδια ἡ ὁμήγυρη ὀνόμασε ἀκοινώνητους. Θὰ πρέπει νὰ μᾶς πεῖ, τί ἄλλαξε ἀπὸ τότε καὶ ἡ Ρωσία ἀπὸ ἐπαινοῦσα τὸ Κολυμπάρι κατέστη ὡς ἐκ θαύματος ὀρθόδοξη. Ποιές διαβουλεύσεις ἔχουν προηγηθεῖ, ποιές ὑποσχέσεις, ποιές προσωπικὲς προσδοκίες ὥστε νὰ ἐπιτρέπουν τὴν συνεργασία τῶν θεσσαλονικέων πατέρων μὲ σχισματικούς, ὅπως ὁ κ. Μάννης, τὴν νέα διδασκαλία τοῦ ὁποίου θὰ παραθέσω ἀμέσως πιὸ κάτω. 

Πρὶν ὅμως πρέπει νὰ τονισθεῖ κάτι: Ἡ συνεργασία αὐτὴ εἶναι τόσο ἰσχυρή, ὥστε νὰ παρουσιάζονται ἄνευ διακρίσεως στὰ φιλο-Ζησικὰ ἱστολόγια κείμενα σχισματικῶν Γ.Ο.Χ. ματθαιϊκῶν θεολόγων (γιὰ νὰ διδάξουν ὀρθοδοξία!) ὅπως τοῦ κ. Ἀναγνώστου (πρόκειται γιὰ τὸν κ. Δ. Κάτσουρα ποὺ ἔχει τὸ ἱστολόγιο epistrofi-sotiria), καὶ ἄλλων Γ.Ο.Χ. θεολόγων (ποὺ οὔτε μυστήρια δὲν δέχονται στὴν Ἐκκλησία), μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ χτυποῦν τὸν Βαρθολομαῖο!

Στὸ ἴδιο μῆκος κύματος ἐμφανίζεται καὶ ὁ κ. Μάννης. Ὁ «Δάσκαλος» ἅρπαξε τὴν εὐκαιρία καὶ προσδοκώντας ἀναγνώριση ἀπὸ τὴν Μόσχα καὶ εἰσροὴ πιστῶν ἀπὸ τὸ Νέο (μᾶλλον ἀπὸ τὴν ὁμάδα Ζήση, ἡ ὁποία προετοίμασε μὲ θαυμαστὸ τρόπο τὸ ποίμνιο μιλώντας ὑπὲρ τοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου καὶ κατηγορώντας τὴν Ἐκκλησία ὡς προκαλοῦσα τὸ σχίσμα σὲ πολλὲς ὁμιλίες τους), ἐμφανίζει τὴν προσαρμοσμένη στοὺς καιροὺς διδασκαλία του (ἐδῶ)  Γράφει ὁ κ. Μάννης:

     «Η αναγνώριση των Ουκρανών Σχισματικών από την Εκκλησία της Ελλάδος (η οποία τελικώς ανακοινώθηκε χθες, όπως αναμενόταν), θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο την διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας μεταξύ των Εκκλησιών Ρωσίας και Ελλάδος, αλλά και την πιθανή αναγνώριση, εκ μέρους της Μόσχας, της Εκκλησίας των Ελλήνων Παλαιοημερολογιτών, οι οποίοι, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, είναι έτοιμοι να συνταχθούν με την Ρωσική Εκκλησία, αρκεί βεβαίως και η τελευταία να λάβει ξεκάθαρη θέση σχετικά με τα ζητήματα για τα οποία οι πρώτοι διαχώρισαν την θέση τους από την Εκκλησία της Ελλάδος και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως (δηλαδή το Ημερολογιακό Ζήτημα και την αίρεση του Οικουμενισμού)… Πρέπει αρχικά να συγκληθεί Πανορθόδοξος (Οικουμενική) Σύνοδος, με πρωτοβουλία της Ρωσίας, η οποία αποτελεί σήμερα το ισχυρότερο ορθόδοξο κράτος (σσ. ἐντυπωσιάζει ἡ συμφωνία π. Θεοδώρου καὶ κ. Μάννη στὴν ὁρολογία). Κατά την περίοδο των 7 Οικουμενικών Συνόδων το ισχυρότερο ορθόδοξο κράτος στην οικουμένη ήταν η λεγόμενη Βυζαντινή (Ρωμαϊκή) Αυτοκρατορία, της οποίας ο αυτοκράτορας έδινε την προσταγή για την σύγκλησή τους. Μετά την πτώση της όμως (1453) το ισχυρότερο ορθόδοξο κράτος, και τρόπον τινά διάδοχός της, είτε αρέσει σε ορισμένους, είτε όχι, είναι η Ρωσία, για αυτό και οι δύο Μεγάλες Πανορθόδοξοι Σύνοδοι του 1593 και του 1666 συνεκλήθησαν με την πρωτοβουλία των Ρώσων αυτοκρατόρων… Πρώτον, επιβάλλεται να εξεταστεί το Ημερολογιακό Ζήτημα, όπως εξ αρχής είχαν συμφωνήσει όλες οι Τοπικές Εκκλησίες (ακόμη και αυτές που υιοθέτησαν το νέο ημερολόγιο), το οποίο θεωρείται ακόμη μετέωρο και ανοικτό… Δεύτερον, και σημαντικότερον, είναι απολύτως απαραίτητο να επανεξεταστεί η συμμετοχή των Τοπικών Εκκλησιών στη λεγόμενη "Οικουμενική Κίνηση", η οποία, όπως αποδείχτηκε, κάθε άλλο παρά "ορθόδοξη μαρτυρία" αποτελεί, αλλά μάλλον "αποτυχία των ορθοδόξων"· παράλληλα δε να καθοριστούν με ορθόδοξα κριτήρια οι προϋποθέσεις του "Διαλόγου" με τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους, με βάση τα πατερικά πρότυπα (Διάλογος Αγίου Γρηγορίου Παλαμά με Μωαμεθανούς, Ιερεμία του Τρανού με Λουθηρανούς κλπ.). Ειδικότερα επιβάλλεται η απομάκρυνση από το λεγόμενο "Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών" και η καταδίκη της αιρέσεως του Οικουμενισμού με παράλληλο αναθεματισμό δοξασίας, αλλά και προσώπων, για την προστασία του Πληρώματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Βασικός οδηγός δε, προς αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να είναι η, κατά του "Οικουμενικού Κινήματος" και της συμμετοχής στο Π.Σ.Ε., απόφαση του Πανορθοδόξου Συνεδρίου της Μόσχας το 1948, την οποία αργότερα δυστυχώς αθέτησε το Πατριαρχείο Μόσχας, αλλά και η καταδίκη του Οικουμενισμού από την Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς το 1983 [7], όπως και η σχετική αντιοικουμενιστική διδασκαλία των Πατέρων της εποχής μας (π.χ. Γέροντος Ιουστίνου Πόποβιτς, Συρακουσών Αβερκίου, π. Σεραφείμ Ρόουζ κ.α.)».

Στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μὲ τὸν κ. Μάννη κινεῖται καὶ ὁ π. Παΐσιος Παπαδόπουλος μὲ δική του ἀνάρτηση.

Τὸ κείμενο τοῦ κ. Μάννη εἶναι σημαντικό, γιατὶ μᾶς ἀποκαλύπτει, ποιές διαβουλεύσεις μὲ τοὺς Ρώσους καὶ πίσω ἀπὸ τὶς πλάτες τῶν ἑλλήνων ὀρθοδόξων «σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές», ὅπως λέει ὁ ἴδιος ἔχουν γίνει. Φυσικὰ εἰς γνῶσιν τοῦ π. Θεοδώρου, ὅπως ἀποκάλυψε ὁ ἴδιος στὴν τελευταία ὁμιλία του. Ἀλλὰ ὁ κ. Μάννης πρέπει νᾶ μᾶς ἐξηγήσει:

Κι ενώ εμείς ασχολούμαστε με το Ουκρανικό, οι Διαθρησκειακές συνεχίζονται με τα γραφικά τους κεράκια!

Εκδηλώσεις για τα πρόσφατα θύματα του νεοναζισμού στη πόλη Χάλε της Γερμανίας

Κάθε χρόνο το Συμβούλιο των Θρησκειών του Μονάχου (Rat der Religionen) διοργανώνει τον Οκτώβριο μια διαθρησκευτική εκδήλωση ειρήνης με συμμετοχή όλων των εν Μονάχω εκπροσώπων των χριστιανικών εκκλησιών και των άλλων θρησκευμάτων.
Εφέτος η εκδήλωση ειρήνης έλαβε χώρα στις 10 Οκτωβρίου στην πλατεία της Συναγωγής του Μονάχου.

Δυστυχώς, κατήντησαν «παιδική χαρά»! Αναρωτιώνται για τον «Μόσχας», αλλ’ όχι για τον κορυφαίο του χορού, αρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίο!

ΕΝΟΧΛΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΩΣΙΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΑΝ ΤΗ ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Διάλογοι «φωτιά» στην Ιεραρχία για το Ουκρανικό: «Ποιος είναι ο Μόσχας;»

   

ORTHODOXIA.INFO |  Των Α. Λουδάρου – Α. Τριανταφύλλου

  

Σε «μπούμερανγκ» μετατράπηκαν οι αφόρητες πιέσεις και οι απειλές κορυφαίων αξιωματούχων της Εκκλησίας της Ρωσίας κατά ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως αποδείχθηκε από την σημερινή απόφαση της έκτακτης Συνόδου της Ιεραρχίας που ολοκληρώθηκε το μεσημέρι. [σ.σ.: Στρατευμένοι δημοσιογράφοι, δὲν βλέπουν τοὺς δειλοὺς καὶ φοβισμένους «δεσποτάδες» μπροστὰ στὸν ἀφέντη τοῦ Φαναρίου, καὶ ἀνακάλυψαν τὸ «μπούμερανγκ», ὡσάν, ἐὰν δὲν ὑπῆρχαν «οι αφόρητες πιέσεις… της Ρωσίας», τὰ συντεταγμένα στρατιωτάκια-δεσποτάδες θὰ τολμοῦσαν νὰ πάρουν ἄλλη ἀπόφαση!]. 

Ο ένας μετά τον άλλο οι μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος που έλαβαν τον λόγο κατά την συνεδρίαση, πάνω από 35, περιέγραψαν με τα πλέον μελανά χρώματα τις πιέσεις που έχουν δεχθεί από Ρώσους εκκλησιαστικούς αξιωματούχους δηλώνοντας πως αρνούνται να υποκύψουν. 

«Οι απειλές ότι οι Ρώσοι θα κάνουν «αυτό η εκείνο» επιβεβαιώνουν ότι ο πανσλαβισμος που ξεκίνησε επί Στάλιν συνεχίζεται με αλλά μέσα σήμερα» τόνισε ο μητροπολίτης Λαγκαδά, ενώ ο Περιστερίου έκανε λόγο για «πονηρά κίνητρα» από πλευράς Εκκλησίας Ρωσίας. [σ.σ.: Το πρωτοπαλίκαρο τοῦ Βαρθολομαίου γιὰ τὴν ἀναγνώριση τῆς νέας "ἐκκλησίας", ὁ Λαγκαδᾶ Ἰωάννης (πῶς ἀλλιῶς θὰ ἀποκτήσει τὸν πολυπόθητο θρόνο τῆς Θεσσαλονίκης) ἔφτασε μέχρι τόν …Στάλιν!].

Κυριακή, ημέρα Αναστάσεως

         "Δεν φθάνει κανείς στο άπειρο

             προσθέτοντας αριθμούς"!

Έτσι, όπως η χαρά της Ανάστασης ξεπερνά κάθε χαρά και σκεπάζει κάθε λύπη, το φως της ξεπερνά όλα τα φώτα, που γεννά η σκέψη και η φυσική φαντασία του ανθρώπου, δηλαδή όλες οι φιλοσοφικές εξηγήσεις για την ύπαρξη και όλες οι ομορφιές, που ανακαλύπτει μέσα της η καλλιτεχνική φαντασία. Μα ξεπερνά ακόμη και τα ατελή φώτα της Αποκάλυψης της Παλαιάς Διαθήκης. Στη Παλαιά Διαθήκη μία πύρινη στήλη οδηγούσε από την επίγεια σκλαβιά σε μία επίγεια εξωτερική ελευθερία και ο Μωϋσής γνωστοποιούσε τις βουλές του Θεού, που έμενε κρυμμένος μέσα στο γνόφο. Με την Ανάσταση ο ίδιος ο Ήλιος της ύπαρξης φανερώθηκε ολόλαμπρος και φώτισε άπλετα τη δημιουργία ολόκληρη, οδηγώντας ήδη από τούτη την επίγεια ζωή στο ξεπέρασμά της, στην πληρότητα της ζωής. «Αντί στύλου πυρός, δικαιοσύνης ανέτειλεν Ήλιος, αντί Μωϋσέως Χριστός, η σωτηρία των ψυχών ημών» (Θεοτοκίον Κυριακής του Πάσχα).

Οικουμενικοί Πατέρες και Επίσκοποι Κολυμπαρίου

Μᾶς ἐστάλη

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ

 ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ  [Λουκ. 8, 4-15]

     [Υπομνηματισμός των χωρίων Ματθ. 13, 1-23]

      «Ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς τῆς οἰκίας ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν (:Την ίδια εκείνη ημέρα βγήκε ο Ιησούς από το σπίτι στο οποίο φιλοξενούνταν και κάθισε κοντά στη θάλασσα)» [Ματθ. 13,1]. «Εάν θέλετε λοιπόν», λέγει, «να με δείτε και να ακούσετε τους λόγους μου, ορίστε, έρχομαι έξω και συζητώ μαζί σας». Επειδή δηλαδή έκανε πολλά θαύματα, στη συνέχεια τούς παρέχει και την ωφέλεια της διδασκαλίας Του. Και κάθεται κοντά στη θάλασσα αλιεύοντας και ελκύοντας πλησίον Του όσους κατοικούν στη γη. Δεν κάθισε τυχαία κοντά στη θάλασσα, πράγμα που και αυτό το υπαινίχτηκε ο Ευαγγελιστής. Στόχος του Ευαγγελιστή δηλαδή στο συγκεκριμένο σημείο ήταν να δείξει ότι ο Κύριος ήθελε με ακρίβεια να βάλει σε τάξη τους ακροατές Του. Πιο συγκεκριμένα, ο Κύριος προέβη σε αυτήν την ενέργειά Του, για να μην έχει κανένα πίσω Του, αλλά όλοι να βρίσκονται απέναντί Του.

Μνήμη της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου

Ὑπέρμαχοι σοὶ τοῖς λόγων ὅπλοις, Λόγε, Ἐχθροὺς τροποῦνται τῶν σεβαστῶν εἰκόνων. Ταῖς τῶν Ἁγίων Πατέρων πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς.

Την Kυριακή μετά την ενδεκάτη Οκτωβρίου, μνήμη επιτελούμε των Aγίων Πατέρων της αγίας και Oικουμενικής Eβδόμης Συνόδου. Η Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος συνήλθε στη Νίκαια της Βιθυνίας από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 13 Οκτωβρίου 787 μ.Χ., με πρωτοβουλία της αυτοκράτειρας Ειρήνης, η όποια ασκούσε χρέη αντιβασιλέως. Υπό την προεδρία του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Αγίου Ταρασίου (βλέπε 25 Φεβρουαρίου) συγκεντρώθηκαν τριακόσιοι πενήντα ορθόδοξοι επίσκοποι, και σε αυτούς προστέθηκαν άλλοι δεκαεπτά ιεράρχες, οι όποιοι αποκήρυξαν την αίρεση των εικονομάχων.

Έγινε κάποιο λάθος, ή ο "λέων" του π. Ζήση έγινε "λαγός";

ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑΣ ΤΗΣ

ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος αναγνώρισε, σήμερα Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2019, στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο Β΄, το προνόμιο να χειρισθεί την αναγνώριση της νεοπαγούς Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας. 

Ο Αρχιεπίσκοπος εισηγήθηκε, λοιπόν, την όντως αναγνώριση κι έτσι η Ελλαδική Εκκλησία είναι η πρώτη που προβαίνει σε τέτοια ιστορική ενέργεια! 

Σύμφωνα με την ενημέρωση που έκανε στους δημοσιογράφους ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, μετά το πέρας των εργασιών της Ιεραρχίας, επτά ήταν οι Ιεράρχες οι οποίοι ζήτησαν αναβολή της απόφασης: Οι Σεβ. Μητροπολίτες Καρυστίας κ. Σεραφείμ, Ηλείας κ. Γερμανός, Δρυινουπόλεως κ. Ανδρέας, Καισαριανής κ. Δανιήλ, Μεσογαίας κ. Νικόλαος και Κυθήρων κ. Σεραφείμ και Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς. Ο Σεβ. Κερκύρας κ. Νεκτάριος, που έχει τις δικές του ενστάσεις, απουσίαζε αιτιολογημένα.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ και Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ: ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ  [Τίτ. 3,8-15]

   ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

   «Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος (:Το ότι δικαιωθήκαμε και αναγεννηθήκαμε και θα κληρονομήσουμε την αιώνια ζωή είναι λόγος και αλήθεια αξιόπιστη. Και γι’ αυτά τα θέματα θέλω να μιλάς με βεβαιότητα και με κύρος, για να φροντίζουν όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να πρωτοστατούν ακούραστα  σε καλά έργα. Αυτά είναι τα καλά έργα και τα ωφέλιμα στους ανθρώπους, αυτά για τα οποία σας μίλησα. Τις ανόητες συζητήσεις και γενεαλογίες για τους μυθικούς θεούς ή τους ευγενείς προγόνους, όπως και τις έριδες και τις διαμάχες για τον μωσαϊκό νόμο να τις αποφεύγεις, γιατί δε φέρνουν καμία ωφέλεια και είναι μάταιες. Αιρετικό άνθρωπο, που επιμένει να δημιουργεί σκάνδαλα και διαιρέσεις στην Εκκλησία, μετά την πρώτη και τη δεύτερη νουθεσία, παράτησέ τον και απόφευγέ τον. Να ξέρεις ότι έχει διαστραφεί τέτοιου είδους άνθρωπος και αμαρτάνει· και για την αμαρτία του αυτή ελέγχεται και καταδικάζεται από τη συνείδησή του και από τον ίδιο του τον εαυτό)» [Τίτ. 3,8-11· ερμην. απόδοση Παναγ. Τρεμπέλα].

"Φαίη": ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

   ΕΚΤΑΚΤΟ:  Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνώρισε την Εκκλησία της Ουκρανίας

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Είναι τέτοια η αλλοίωση του ανωτέρου ιερατικού "κονκλαβίου" που την λύση θα δώσει ο ουρανός!

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης

   Ολοκληρώθηκε πριν από λίγο η έκτακτη σύγκληση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία συνεδρίαζε υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

    Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας πραγματοποιήθηκε εισήγηση με θέμα: «Ενημέρωσις περί του Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ουκρανίας» από τον Πρόεδρο της Ιεραρχίας, Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

    Σύμφωνα με πληροφορίες ο Αρχιεπίσκοπος στην εισηγησή του, αναφέρθηκε στο προνόμιο του Οικουμενικού Πατριαρχείο να εκχωρεί Αυτοκεφαλία, καθώς και στις θετικές εισηγήσεις των δύο Επιτροπών.

Αλίμονο σε όσους μολύνουν.... ή συγκαταβαίνουν στους αιρετικούς».

   Είναι φοβερός ο λόγος του Αγίου Εφραίμ του Σύρου περί της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου:

«Αλίμονο σε όσους μολύνουν την αγία Πίστη με αιρέσεις ή συγκαταβαίνουν στους αιρετικούς».

    Είτε αυτοί είναι λαΐκοί είτε πολύ περισσότερο κληρικοί...

Αγίου Εφραίμ του Σύρου, Λόγος εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Οσίου Εφραίμ του Σύρου Έργα, τόμ. Δ', εκδ. «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 1992, σελ. 26.

Πηγή 

Η ασφαλής αντιμετώπιση του Οικουμενισμού κατά το παράδειγμα της αντιμετωπίσεως του Νεστοριανισμού

 και διασπαστικές του αγώνα θεωρίες περί δυνητισμού και ακύρων μυστηρίων

Παρουσιάζουμε σ’ αὐτὸ τὸ ἄρθρο ἀποσπάσματα ἀπὸ τὶς ἐπιστολὲς ποὺ ἔγραψαν πρὸς τοὺς ἱερωμένους, μοναχοὺς καὶ λαϊκοὺς πιστοὺς οἱ πρωταγωνιστὲς τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, καὶ βέβαια ἐκεῖνες ποὺ ἀντάλαξαν μεταξύ τους Ἅγιοι Πατριάρχες καὶ Ἐπίσκοποι, καθὼς ὅλοι αὐτοὶ συμμετεῖχαν στὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς αἱρέσεως ποὺ συνετάραξε τὴν Ἐκκλησία τὶς ἀρχὲς τοῦ 5^ου μ. Χ. αἰῶνα. Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρο περιλαμβάνει μεγάλα ἀποσπάσματα κειμένων στὴν ἀρχαία γλῶσσα (τὰ περισσσότερα μάλιστα ἀμετάφραστα, μὲ τοὺς ἀναγκαίους βέβαια σχολιασμούς),  γι’ αὐτὸ προτάσσομε μιὰ σύντομη εἰσαγωγή, στὴν ὁποία παρουσιάζονται τὰ κύρια σημεῖα τῶν κειμένων ποὺ ἔγραψαν ὁ Πρόεδρος τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας ἅγιος Κύριλλος καὶ ὁ ὀρθοδοξος Πάπας Ρώμης ἅγιος Κελεστῖνος. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς:

1. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως Νεστόριος ἄρχισε νὰ κηρύττει Χριστολογικὴ αἵρεση, ἀρνούμενος ὅτι ἡ Παρθένος Μαρία γέννησε τὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦν Χριστόν, γι’ αὐτὸ δὲν τὴν ἀποκαλοῦσε Θεοτόκο.

2. Ἡ αἵρεση ποὺ ἐκήρυττε (πέρα ἀπὸ ὅσα ἐπιπλέον κακόδοξα καινοφανῆ δίδασκε) ἦταν κατεγνωσμένη καὶ καταδικασμένη ἀπὸ τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ἀπὸ τὴν Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ ἀπὸ ἄλλες τοπικὲς Συνόδους, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει σήμερα μὲ τὸν Οἰκουμενισμό. Ἐπαναλάμβανε δηλαδή, κακόδοξες θέσεις τοῦ Ἀρείου, τοῦ Ἀπολιναρίου, τοῦ Παύλου Σαμοσατέως καὶ ἄλλων αἱρετικῶν.

3. Ὁ λαὸς τῆς Κων/πόλεως ἀρχικὰ καὶ στὴ συνέχεια οἱ Πατριάρχες ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν (ἅγιοι Κύριλλος καὶ Κελεστῖνος καὶ ἄλλοι ἱερωμένοι) ἀντιδροῦν, καταγγέλλουν τὴν κακοδοξία καὶ μὲ ἐπιστολὲς ἀνασκευάζουν τὶς αἱρετικὲς θέσεις τοῦ Νεστορίου, ἐνῶ ταυτόχρονα πολλοὶ διακόπτουν τὴν κοινωνία μαζί του, δηλαδὴ ἀποτειχίζονται.

4. Παρὰ ταῦτα καὶ ἐνῶ ἔγιναν συντομότατα γνωστὲς οἱ κακόδοξες θέσεις τοῦ Νεστορίου καὶ ἡ ἐπιμονὴ του σ’ αὐτές, οἱ ἅγιοι Πατριάρχες συνεχίζουν νὰ θεωροῦν τὸν Κύριλλο Πατριάρχη Κων/πόλεως, Ἐπίσκοπο καὶ συλλειτουργό τους, μὲ μυστήρια καὶ ἐκκλησιαστικὴ ἐξουσία. Οὐδεμία νύξη ἢ συζήτηση γίνεται ποὺ νὰ ἀφήνει τὴν παραμικρὴ ὑπόνοια ὅτι ἀμφισβητοῦν τὰ μυστήρια ποὺ τελεῖ (ὡς ἄκυρα), αὐτὸς καὶ οἱ ὁμοϊδεάτες του ἱερωμένοι.

Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατριάρχες, ὅπως στὴ συνέχεια καὶ ἡ Σύνοδος, παρουσιάζουν τὸν Νεστόριο ὡς ἕνα Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ὅμως, ὡς μὴ ἐφαρμόζων τὰ καθήκοντα ποὺ ὁ Χριστὸς διὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς χειροτονίας διὰ χειρῶν τῶν πρὸ αὐτοῦ Ἐπισκόπων τοῦ ἀνέθεσε, κατέστη χαρακτηριστικὸ παράδειγμα «μισθωτοῦ» ποιμένα, ψευδεπισκόπου καὶ γιὰ τοῦτο αἱρετικοῦ «λύκου» καὶ «ὄφεως», ποὺ ἀντὶ προστασίας καὶ τροφῆς πνευματικῆς καὶ σωτηριώδους σκορπᾶ δηλητήριο στὸ ποίμνιό του, τὸ «τιτρώσκει» καὶ τὸ κατατρώγει.

5. Ἔτσι μὲ δεκάδες καὶ ἑκατοντάδες ἀναφορὲς οἱ Ἅγιοι, ἐκεῖνο ποὺ καυτηριάζουν καὶ σὲ ἐκεῖνο ποὺ ἐπιμένουν δὲν εἶναι κάποια ἄκυρα μυστήρια ποὺ τελεῖ (γιὰ ἄκυρα μυστήρια δὲν γίνεται καμία ἀναφορά) ἀλλὰ στὴν τεράστια βλάβη καὶ ψυχικὴ ζημία ποὺ προκαλεῖ ἡ κακοδιδασκαλία τοῦ Νεστορίου, τὸ δηλητήριο ποὺ σκορπᾶ, καὶ γι’ αὐτὸ ἡ προσοχὴ καὶ ἐγρήγορση ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν οἱ πιστοὶ γιὰ νὰ μὴν πέσουν θύματα αὐτῶν τῶν κακόδοξων ἰδεῶν του.

6. Τὸ μεγάλο αὐτὸ πρόβλημα οἱ Ἐπίσκοποι (καὶ κατ’ ἐξοχὴν οἱ ἅγιοι Κύριλλος καὶ Κελεστῖνος) ἀντιμετωπίζουν σὲ δύο φάσεις. Ἡ πρώτη, ὅπως εἴδαμε, ἄρχισε νὰ ἐφαρμόζεται ἀμέσως μετὰ τὴν διαπίστωση τῆς κακοδιδασκαλίας τοῦ Νεστορίου, καὶ εἶναι οἱ ἐναντίον του ἀντιρρητικοί λόγοι, ἡ ἀναίρεση τῆς αἱρέσεως καὶ ἡ διακοπὴ κοινωνίας καὶ ἀποτείχιση.  Σ’ αὐτὸ τὸ στάδιο τοῦ ἀποδεικνύουν ὅτι αὐτὰ ποὺ διδάσκει δὲν ἀποτελοῦν πίστη τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι ἔχουν καταδικαστεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία Συνοδικὰ στὸ πρόσφατο παρελθόν, ὅτι ἐπιθυμοῦν νὰ ἀκούσει τὴν φωνή τους, νὰ ἐπανορθώσει καὶ νὰ μετανοήσει, καὶ τὸν προειδοποιοῦν ὅτι σὲ ἐνάντια περίπτωση θὰ τοῦ ἀφαιρέσουν τὸ ἀξίωμα ποὺ ἡ Ἐκκλησία τοῦ ἔδωσε.

Τὴν ἴδια τακτικὴ μὲ τοὺς πρωταγωνιστὲς ἁγίους Κύριλλο καὶ Κελεστῖνο, δηλώνουν ὅτι θὰ ἀκολουθήσουν καὶ θὰ πραγματοποιήσουν (ὅσοι δὲν τὴν εἶχαν κάνει ἀκόμα πράξη)  οἱ Ἐπίσκοποι καὶ ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖοι δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν ἀλληλοπληροφοροῦνται γιὰ τὴν πορεία τῆς αἱρέσεως, τὶς ἐπιπτώσεις της, καὶ προσπαθοῦν νὰ συντονιστοῦν γιὰ τὴν κοινὴ ἀντιμετώπισή της. Καὶ παρότι οἱ διαδικασίες ἐνημερώσεως εἶναι χρονοβόρες, οἱ ἐπιστολὲς μὲ τὰ μέσα διακινήσεως ἀργοποροῦν νὰ φτάσουν στοὺς ἀποδέκτες τους, χρειάζεται χρόνος γιὰ νὰ μεταφραστοῦν κ.λπ., παρ’ ὅλα αὐτὰ τὸ θέμα τακτοποιεῖται μέσα σὲ ἐλάχιστο χρονικὸ διάστημα, μὲ την ἐφαρμογὴ καὶ τοῦ δευτέρου σταδίου, ποὺ εἶναι ἡ σύγκληση τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ τῆς δι’ αὐτῆς καταδίκης τοῦ Νεστορίου καὶ τῶν ὁμοϊδεατῶν του. Τότε ἀφαιρεῖται καὶ τὸ ἱερατικὸ ἀξίωμά του, τότε ἀπογυμνώνεται πάσης ἱερατικῆς ἐξουσίας.

Τελειώνοντας αὐτὴν τὴν εἰσαγωγὴ πρέπει νὰ ἐπαναληφθεῖ ὅτι σὲ δεκάδες ἐπιστολὲς καὶ ἑκατοντάδες σελίδες, γίνεται συνεχῶς λόγος γιὰ τὴν κακὴ ἐπίδραση ποὺ ἔχει ἡ κακοδιδασκαλία τοῦ Νεστορίου, γιὰ τὸ πόσο αὐτὴ ἐπηρεάζει τοὺς πιστούς, πόσο δηλητήριο καὶ μολυσμὸ μεταδίδει, πόσο δι’ αὐτῆς βλασφημεῖται ὁ Κύριος καὶ ἡ Θεοτόκος,  πόσο δι’ αὐτῆς ἀλλοιώνεται καὶ διαστρέφεται ἡ πίστη, ἐμποδίζεται δὲ καὶ ματαιώνεται τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας,  πουθενὰ  ὅμως  δὲν γίνεται λόγος γιὰ ἄκυρα μυστήρια. Ἡ Ἐκκλησία δὲν μολύνεται ἂν κάποιοι αἱρετίζουν, ἀλλὰ μολύνονται αὐτοὶ ποὺ διδάσκουν τὴν αἵρεση καὶ ὅσοι τὴν ἀποδέχονται. Ἡ Ἐκκλησία παραμένει ἀμόλυντη καὶ ἁγία, ἐφ’ ὅσον Ἅγιος εἶναι ὁ ἀρχηγός της, παρότι περιέχει σαπρὰ μέλη, τὰ ζιζάνια, καὶ ἐφ’ ὅσον πάντα θὰ ὑπάρχουν ἐκεῖνοι οἱ πιστοί, ποὺ θὰ ἀποδέχονται ἀκέραια τὴν διδασκαλία Του καὶ τὶς Ἐντολές Του, καὶ ποὺ παρὰ τὶς ἀδυναμίες, τὶς ἁμαρτίες, τὶς παρανοήσεις, ἔχουν ἀγαθὴ διάθεση καὶ ζῆλο νὰ μὴν παραβαίνουν τὸ θέλημά Του καὶ νὰ μὴν καινοτομοῦν θεληματικά, ὅπως οἱ αἱρετικοί.

Εἶναι σαφέστατο λοιπόν, ὅτι οἱ Ἅγιοι καὶ οἱ ἀγωνιστὲς Πατέρες καὶ πιστοὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐποχῆς (ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἐκκλησιαστικῶν περιόδων, ὅπως δι’ ἄλλων ἄρθρων καταδείξαμε) δὲν ἔκαναν λόγο, δὲν ἐνδιαφέρονταν, δὲν ἔστρεφαν τὴν προσοχή τους σὲ θέματα πού (κι ἂν ἀκόμα προβλημάτιζαν κάποιους) ἦταν δυνατὸν νὰ διασπάσουν τὸν ἀγώνα ἐναντίον τῆς αἱρέσεως, ἦταν δυνατὸν νὰ διχάσουν. Εἶχαν καιρὸ μετὰ τὴν καταπολέμηση τῆς αἱρέσεως νὰ ἐξετάσουν θεολογούμενα θέματα, πάντα μὲ πνεῦμα ταπεινώσεως καὶ κατανοήσεως, «ἐν παροξυσμῷ ἀγάπης», γιατὶ σχεδὸν πάντα αὐτὰ τὰ θέματα ὁδηγοῦν σὲ διασπάσεις καὶ σχίσματα.

Ἀγωνίζονταν λοιπόν, γιὰ τὴν ἀναίρεση τῆς κακοδοξίας, διὰ τῆς διακοπῆς τῆς κοινωνίας τῶν αἱρετιζόντων, χωρὶς πολυχρόνιες καὶ κακὲς «οἰκονομίες» καὶ θεωρίες νεοφανεῖς περὶ «ἀχρικαιρισμοῦ» καὶ «δυνητισμοῦ», χωρὶς ἀπροσανατολιστικὲς τοῦ ἀγῶνα, ἄκαιρες, ἀχρείαστες -τὴν συγκεκριμένη στιγμή- καὶ διασπαστικὲς διαμάχες περὶ μυστηρίων. Ἔτσι ἀντιμετώπιζαν ἄμεσα τὴν αἵρεση, πρὶν αὐτὴ κατασκανδαλίσει καὶ παραλύσει τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, πρὶν πιάσει ρίζες, πρὶν «πιάσει στὰ δίχτυα της» πιστούς, πρὶν ἀποκτήσει ὀπαδούς, ἐπεκταθεῖ καὶ ἱκανοποιεῖ συμφέροντα καὶ φιλοδοξίες, πρὶν ἀλλοιώσει ἐπικίνδυνα καὶ ἴσως ἀνεπίστροφα τὴν πίστη καὶ τὸ ἦθος τῶν πιστῶν καὶ πρὶν διὰ τῆς διασπάσεως ἀποθαρρύνει τὸν ἀγῶνα τῶν πιστῶν.

Εἶναι κατανοητὸς ἐν μέρει ὁ φόβος κάποιων σημερινῶν πιστῶν ποὺ ἰσχυρίζονται:  πῶς θὰ πείσουμε τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀποτειχιστοῦν, ἐὰν τοὺς λέμε ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς ἔχουν ἔγκυρα μυστήρια;