Τὸ «Filioque» τῶν ΦραγκοΛατίνων καὶ ἡ ἄμεση ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς

Πολλοὶ ἀδελφοί μας, προσκομίζουν ἕνα ἐπιχείρημα ἐναντίον τῆς ἄμεσης ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Λέγουν ὅτι, ἐνῶ ἡ Ρώμη εἶχε τὸ  «Filioque», ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως συμβίωσε μαζί της κατ΄ οἰκονομίαν ἐπὶ ἑκατονταετίες. Ὁ π. Εὐθύμιος, ἀπαντώντας σὲ κάποιον Ἁγιορείτη Μοναχό (τὸ κείμενο τὸ ἔχουμε ἀναρτήσει ἐδῶ) χρησιμοποιεῖ ἱστορικὲς ἀναφορὲς γιὰ τὸ θέμα ἀπὸ μελέτες τοῦ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη.

  Διάβασε λοιπόν μία ἱστορική θεώρησι τῆς περί «Filioque» ὑποθέσεως, ἡ ὁποία κατά τήν γνώμη μου συμφωνεῖ ἀπολύτως μέ τήν ὀρθόδοξο Παράδοσι, τήν ἁγ. Γραφή κλπ. Εἶναι ἐρανισμένη ἀπό τό δίτομο ἔργο τοῦ π. Ἰωάννου Ρωμανίδη «Δογματική καί Συμβολική Θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας». Ἀναφέρει ὁ π. Ἰωάννης τά ἑξῆς ἱστορικά ἐπί τοῦ θέματος τούτου στοιχεῖα:

«Κατά τάς Φραγκικὰς πηγάς τό θέμα περί FILIOQUE ἐκινήθη ὑπό τινος μοναχοῦ ὀνόματι Ἰωάννου τῶν Ἱεροσολύμων. Εἰς τό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν ὑπῆρχε μοναστήριον τῶν Φράγκων, ὅπου, κατά τό μόλις τότε τῷ 808 εἰσαχθέν ἐκεῖ φραγκικόν ἔθιμον, ἐψάλλετο τό Σύμβολον μετά τῆς προσθήκης. Οἱ Ρωμαῖοι (Ἕλληνες) μοναχοί κατηγόρησαν τούς Φράγκους ὡς αἱρετικούς. Οἱ Φράγκοι ἀπετάθησαν εἰς τόν Πάπαν Λέοντα Γ', ὅστις ἐνημέρωσε δεόντως καί τόν Κάρολον τόν ἐν τῇ Δύσει λεγόμενον Μέγαν. Τῷ 809 ὁ Κάρολος συνεκρότησε μεγάλην Σύνοδον ἐν Ἀκυϊσγράνω τῆς Ἱεραρχίας τῶν Φράγκων, ἥτις ἐθέσπισεν ὡς δόγμα τήν γενομένην περί τὸ 780 προσθήκην τοῦ FILIOQUE καί ἀφώρισε τούς μή συμφωνοῦντας. Παραδόξως τά πρακτικὰ δέν σώζονται. Ἀπό τά λεχθέντα ὅμως τῶν ἀποκρισαρίων τοῦ Καρόλου πρός Λέοντα Γ' φαίνεται ὅτι ἡ περί τοῦ FILIOQUE συζήτησις ἐν τῇ ἐν λόγῳ Συνόδῳ ἦτο θυελώδης. "Συχναῖς γάρ καί ἀλλεπαλλήλοις συζητήσεως βάλλεται προσβολαῖς ἡ καθ' ἡμᾶς Ἐκκλησία...". Τῷ 809 ἀπεστάλη τριμελής ἐπιτροπή, ἵνα ἐνημερώσῃ τόν Πάπαν περί τῶν πεπραγμένων καί, ὡς φαίνεται, ἵνα ἀποσπάσῃ τήν σύμφωνον γνώμην του.

»Περί τῆς ἐπισκέψεως ταύτης σῴζονται δύο ἐνδιαφέροντα πρακτικά, τό μέν δημοσιευμένον εἰς τήν συλλογήν τῶν πρακτικῶν τῶν Ρωμαϊκῶν Συνόδων, τό δέ τοῦ μοναχοῦ Σμαράγδου, ἑνός τῶν τριῶν Φράγκων ἀποκρισαρίων τοῦ Καρόλου, ὅστις ἐκράτησε λεπτομερές πρακτικόν τῶν περί τῆς προσθήκης συζητήσεως μεταξύ τοῦ Πάπα καί τῶν ἀποκρισαρίων. Παρά τήν Φραγκικήν προέλευσιν τῶν πρακτικῶν φαίνεται σαφῶς ἡ δογματικά Ὀρθόδοξος θέσις τοῦ Πάπα» (Τόμ. Α΄, σελ. 316, 317). Ὀλίγον δέ κατωτέρω ἀναφέρει: «Ἤδη ὁ Κάρολος τῷ 794 ἀπεκήρυξε τούς Ρωμαίους, ὡς αἱρετικούς, διά τῆς ἐν τῇ Συνόδῳ τῆς Φραγκφούρτης καταδίκης τῆς Ζ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὅτε μετ' ἐπιμονῆς διεκήρυξαν οἱ Φράγκοι τὸ FILIOQUE εἰς ἀντίδρασιν πρός τά γραφόμενα τοῦ Κωνσταντινουπόλεως ἁγίου Ταρασίου περί ἐκ μόνου τοῦ Πατρός ἐκπορεύσεως, τό ὁποῖον εἶχεν ὑποστηρίξει καί ὁ Πάπας Ἀδριανός Α'» (σελ. 317).

Τό Filioque λοιπόν διεκηρύχθη ὡς δόγμα περί τά τέλη τοῦ Η΄ αἰῶνος ἤ ἀρχάς τοῦ Θ΄ καί μάλιστα μετά τήν Ζ΄ Οἰκουμενική. Τά περί Συνόδου λοιπόν τοῦ Τολέδο (589) πού ἀναφέρεις εἶναι προφανῶς παραπλανητικά καί μόνον οἱ Παπικοί καί κάποιοι Οἰκουμενιστές τά ἰσχυρίζονται καί τά ἐπικαλοῦνται. Ὁ ἅγ. Νικόδημος ἐν προκειμένῳ εἰς τό Πηδάλιο ἀναφέρει τά ἑξῆς ἱστορικά:

Μυστήριο, που ενεργοποιεί όλα τα Μυστήρια!

Το μυστικό του Αγίου Πορφυρίου

 Πηγή: "Τρελογιάννης"

 Ανδρέα Χριστοφόρου 

Πρωί της εικοστής εβδόμης Νοεμβρίου και κατά τις 11:00 δέχομαι το πιο ευχάριστο τηλεφώνημα από τον πιο ευχάριστο Επίσκοπο, αδελφό και φίλο, τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου κ Νεόφυτο: «Ταις αυτού Αγίαις  Πρεσβείαις ελέησον και σώσον ημάς, είπε και συμπλήρωσε: Αδελφέ, σήμερα έγινε η αγιοκατάταξη του Αγίου πια Πατρός ημών Πορφυρίου του Διορατικού»! Χτες πρωί με ξαναπήρε ο Πανιερώτατος και μου είπε: «Σε εντέλλομαι ως Επίσκοπος της Εκκλησίας, όπως ήδη είπα και σε άλλους, να γράψεις κάτι για τον άγιο Πορφύριο». Να πω σήμερα, ότι δεν συστέλλομαι; Να πω ότι δεν ντρέπομαι, εγώ να μιλήσω γι’ αυτόν που ζήσαμε από το 1980, που γευτήκαμε, ως οικείο του Τριαδικού Θεού, που όλος ο κόσμος υποκλινόταν στην άφθαστη ταπείνωση, απλότητα, εκούσια ηπιότητα, καταστάσεις που κρύβονταν μέσα στο εκπληκτικό χάρισμα της Διορατικότητας που είχε; Σε παρακαλώ Άγιε Πορφύριε, φώτισε με να γράψω για σένα αυτά που έχω μέσα στην καρδιά μου! Το διορατικό χάρισμα του , για το οποίο έχουν γραφτεί πολλά, ήταν αυτό που άμεσα αντιλαμβανόσουν όσες φορές και να τον έβλεπες. Πιστέψετε με όμως, όσο και να φαίνεται ανόητο, δεν γοητεύτηκα ποτέ από αυτό το θεϊκό χάρισμα, γιατί η καρδιά μου δεν είχε αυτό πρώτιστα ανάγκη, αλλά να καταλάβει πως λειτουργούσε η καρδιά του, ποια ήταν η βαθύτερη σχέση του με τον Θεό. Ποιο ήταν το Μυστικό του Αγίου Πορφυρίου; Δεν μου έδωσε ποτέ την εντύπωση του Γέροντα που απαιτούσε με τρόπο , υπακοή σε αυτά που σου έλεγε, αλλά , ενώ μιλούσε αυθεντικά κατ ευθείαν στη συνείδηση σου, σου άφηνε μια τέτοια ελευθερία, που προκαλούσε το φιλότιμο. Ενώ σου έλεγε απίστευτα πράγματα και σου απεκάλυπτε όλα τα κεκρυμμένα για να σε βοηθήσει, αυτό που κυριαρχούσε στην αποκαλυπτική αυτή επικοινωνία ήταν η εν Χριστώ ταπείνωση και αγάπη, χωρίς κανένα συναισθηματισμό. Ποιο όμως ήταν το Μυστικό του; Η διόραση , η απλότητα, η ταπείνωση, η διαρκής επικοινωνία του με τον Τριαδικό Θεό, ήταν καταστάσεις εμφανέστατες. Είχε γίνει το φώς της γης, το άλας, η πόλις επί όρους κειμένη! Ο μέγας αυτός άγιος, που ήταν ανάμεσά μας, όπως και άλλοι άγιοι που ζήσαμε, ο Γέροντας Παίσιος ,ο  Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης, ο Γέροντας  Ευμένιος του Λοιμωδών νόσων, oΓέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, ο  Γέροντας  Αμβρόσιος της μονής Δαδίου, και άλλοι που γνωρίζουμε, είχαν ένα κοινό μυστικό που επιμελούνταν καθημερινά και διαρκώς στην καρδιά τους: Τη διαρκή Μετάνοια! Μας αποκάλυψε ο άγιος Πορφύριος το μυστικό του αυτό

ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΛΑ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΓΝΩΜΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ.

Ο π. ΙΩΗΛ ΠΕΡΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ

ΜΕ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΥΣ

Ὁ π. Ἰωὴλ Κωστάνταρος, ὁ ὁποῖος κάθε Σάββατο ἀσχολεῖται ἐπιτυχῶς μὲ τὴν ἀνάλυση κάποιου Εὐαγγελικοῦ ἢ ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, μᾶς ἐξέπληξε στὸ Σαββατιάτικο ἄρθρο του δυσάρεστα, διότι χωρὶς κάποια προηγούμενη κρούση, παρατήρηση, συμβουλή (παρόλο ποὺ μὲ κάποιον ἀπὸ μᾶς εἶχε στὸ παρελθὸν ἐπικοινωνία καὶ θὰ μποροῦσε νὰ συζητήσει τὸ θέμα), τὰ ἔβαλε μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ πράξη τῆς ἀποτειχίσεως ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς τὴν ὁποία ἀκολουθήσαμε, τυπικὰ μέν, ἐφαρμόζοντας ἕνα ἱερὸ Κανόνα, οὐσιαστικὰ ὅμως, ἀκολουθώντας τὶς Ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἀποστόλων, ὅπως ἐφαρμόστηκαν ἀπὸ τοὺς Ἁγίους μας, καὶ τὴν ὁποία ἀκόμα καὶ ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος (τοῦ ὁποίου ἐπιλεκτικὰ ἐπικαλοῦνται ὡς πρὸς τὴν δυνητικὸτητα τοῦ Κανόνος) ἀποδέχεται!

Πρὸς αὐτὸν, λοιπόν, ἀναγκαζόμαστε νὰ ἀπευθύνουμε τὸ κείμενο αὐτό.

Εἶναι σαφές, πάτερ, ὅτι ἀναφέρεσθε καὶ σὲ μᾶς, ἐπικαλούμενος τὴν σχιζοφρενικὴ Τελεβάντια ἐπιχειρηματολογία περὶ «ἀποτειχίσεως», ποὺ κανένας Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας δὲν διδάσκει. Ἀποδεικνύουμε ἐδῶ καὶ κάποια χρόνια, ὅτι ἀκολουθοῦμε τὴν διαχρονικὴ διδασκαλία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς· ἔχουμε δημοσιεύσει γι’ αὐτὸ τὸ θέμα ἑκατοντάδες ἄρθρα καὶ σχόλια στὸ διαδίκτυο, σὲ περιοδικὰ καὶ σὲ βιβλία, καὶ ἐσεῖς δὲν κάνατε τὸν κόπο νὰ τὰ ἀντικρούσετε, ἀλλὰ ὡς ἀπόλυτη ἐκκλησιαστικὴ αὐθεντία τὰ διαγράφετε· καὶ ἀποκαλεῖτε τὴν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῶν Ἀποστόλων μαρτυρούμενη διδασκαλία-πράξη ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς

Θεολογικὴ κριτική, Εισηγήσεως Δημητριάδος Ιγνατίου σε Παπική Ημερίδα, ο οποίος ομιλεί ως "κοπέλλιν τοῦ Πάπα"!

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ  ΚΑΙ  ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ

ΤΗΣ  ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

ΚΑΙ ΑΛΜΥΡΟΥ κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ

ΣΤΗΝ ΠΑΠΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΕΙΟ ΣΥΝΟΔΟ

Γράφει ο Πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος,

ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

«Ἐσύ εἶσαι κοπέλλι (τσιράκι) τοῦ Πάπα

καί ὡσάν κοπέλλι τοῦ Πάπα ὁμιλεῖς».

(Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός)

(ΜΕΡΟΣ Α΄)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στήν ψευδοσύνοδο τοῦ πάπα Φεράρας-Φλωρεντίας τό 1438-39, ὁ φίλος τοῦ πάπα, ἐπίσκοπος Νικαίας Βησσαρίων, προσπάθησε μέ κάθε τρόπο νά παρασύρει μέ τό μέρος του τόν ἅγιο Μάρκο ἐπίσκοπο Ἐφέσου τόν Εὐγενικό, γιά νά γίνει ἡ ἕνωση, δηλ. ἡ ὑποταγή τῆς Ὀρθοδοξίας στόν αἱρεσιάρχη πάπα.

Ὅποτε ὁ ἅγιος Μάρκος, ἀπευθυνόμενος πρός τόν Βησσαρίωνα, τοῦ εἶπε: «Ἐσύ εἶσαι κοπέλλι (τσιράκι) τοῦ Πάπα καί ὡσάν κοπέλλι τοῦ Πάπα ὁμιλεῖς»! Ὁ μέν ἅγιος Μάρκος δέν ὑπέγραψε τά πρακτικά τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ πάπα, ἀναγκάζοντάς τον νά ὁμολογήσει τήν ἥττα του, ἀναφωνώντας «εἰ Μάρκος οὐχ ὑπέγραψεν, ἐποιήσαμεν οὐδέν» καί ἔτσι ἔσωσε τήν Ὀρθοδοξία ἀπό τήν παπική λαίλαπα. Ὁ δέ Βησσαρίων μέ τόν Ἰσίδωρο τόν Ρῶσο ἔγιναν ἀρνητές τῆς Ὀρθοδοξίας καί εἰσχώρησαν στήν αἵρεση τοῦ παπισμοῦ. Ὁ δέ πάπας τούς προβίβασε καί τούς ἔκανε καρδιναλίους.

Δυστυχῶς καί σήμερα δέν ἔλειψαν τά κοπέλλια τοῦ πάπα στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα. Τοιοῦτος, ἐκτός τῶν ἄλλων, εἶναι καί ὁ Σέβ. Μητρ. Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιος.  Ἡ πρόσφατη συμμετοχή του στίς 9-11-2013 ὡς εἰσηγητοῦ στήν παπική ἡμερίδα, πού πραγματοποιήθηκε στό Λεόντειο Λύκειο Πατησίων Ἀθηνῶν, μέ θέμα «Πενήντα χρόνια ἀπό τή σύγκληση τῆς Β΄ Βατικάνειας Συνόδου˙ σκέψεις ἑνός Ὀρθοδόξου ἐπισκόπου», ἐπιβεβαιώνει τήν προσωνυμία! Οἱ προσωπικές του θέσεις καί τά λεχθέντα του ὄντως μᾶς ὁδηγοῦν στό νά τοῦ ἐπαναλάβουμε τό τοῦ ἁγίου Μάρκου:  «Ἐσύ εἶσαι κοπέλλι (τσιράκι) τοῦ Πάπα (ὅχι Ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος) καί ὡσάν κοπέλλι τοῦ Πάπα ὁμιλεῖς (ὅχι σάν Ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος)»!

Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ὁ ποικιλοτρόπως σκανδαλίζων τόν πιστό λαό, γνωστός καί μή ἐξαιρετέος, οἰκουμενιστής καί μεταπατερικός Σεβ. κ. Ἰγνάτιος, προβαίνει σέ μία ἀκόμη – ἀπό τίς ἀναρίθμητες – προκλητική καί προδοτική της Ὀρθοδόξου πίστεως ἐνέργεια. Ἄς θυμηθοῦμε μερικές, τίς πιό κύριες, ἀπ’αὐτές. α) Ἡ συμμετοχή τοῦ Σεβ. κ. Ἰγνατίου, συμπροσευχομένου, σέ παπική «λειτουργία» στό γνωστό οἰκουμενιστικό, οὐνιτικό, μεικτό μοναστήρι

Αποδέχονται και πάλι την εξίσωση αιρετικών και Ορθοδόξων που κάνει ο Πάπας.

ΧΩΡΙΣ  ΑΝΤΙΠΑΛΟ  ΤΟ  ΒΑΤΙΚΑΝΟ

Η ΕΞΙΣΩΣΗ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΩΣ  ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Στα Ιεροσόλυμα τὰ Χριστούγεννα ἡ σημειολογικὴ

Συνάντηση Πάπα Φραγκίσκου – Πατρ. Βαρθολομαίου

Ὁ αἱρετικὸς Φραγκίσκος διαβεβαιώνει(!) πὼς

–μαζί μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Κόπτες–

ἔχουμε κι ἐμεῖς  Ἀποστολικὴ διαδοχή!

«Δέχθηκα επισκέψεις πολλών ορθόδοξων αδελφών: του Βαρθολομαίου, του Περγάμου Ζηζιούλα, του κόπτη πατριάρχη της Αιγύπτου Τουάντρος. Τους δέχθηκα ως αδελφούς, διαθέτουν την αποστολική διαδοχή. Δώσαμε ό ένας την ευχή του στον άλλον, ο ένας αδελφός δίνει την ευχή του στον άλλο αδελφό. Ο ένας λέγεται Πέτρος και ο άλλος Ανδρέας, Μάρκος, Θωμάς».

Αποκλειστική συνέντευξη στην εφημερίδα La Stampa αποφάσισε να παραχωρήσει ο πάπας Φραγκίσκος με αναλυτική αναφορά στις σχέσεις με την ορθοδοξία.

«Τα Χριστούγεννα, την περίοδο αυτή γεμάτη συρράξεις, είναι ένα κάλεσμα του Θεού, που μας προσφέρει το δώρο αυτό. Ο Θεός μας περιμένει, δεν κουράζεται, μας περιμένει πάντα. Μας προσφέρει τον δώρο του και στην συνέχεια αρχίζει να μας αναμένει», προσθέτει ο Αργεντινός ποντίφικας.

Ο Ποντίφικας, επιβεβαιώνει, επίσης, ότι «ετοιμάζεται να επισκεφθεί τα Ιεροσόλυμα για να συναντήσει τον "αδελφό" του, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, και να τιμήσουν τα πενήντα χρόνια από τον εναγκαλισμό του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα με τον Πάπα Παύλο τον ΣΤ, που είχε λάβει χώρα, στην πόλη αυτή, το 1964»...

Ο πάπας, στην συνέντευξή του, τονίζει, επίσης, ότι θέλει να αξιοποιήσει τις γυναίκες αλλά δεν θεωρεί ότι βαδίζουμε προς γυναίκες-ιερείς ή πιο συγκεκριμένα καρδινάλιους, ενώ σε σχέση με τους ορθόδοξους προσθέτει: «δέχθηκα, τους εννέα αυτούς μήνες, επισκέψεις πολλών ορθόδοξων αδελφών: του Βαρθολομαίου, του Ιλαρίωνα, του μητροπολίτη Περγάμου Ζηζιούλα, του κόπτη πατριάρχη της Αιγύπτου Τουάντρος. Τους δέχθηκα ως αδελφούς, διαθέτουν την αποστολική διαδοχή".

Προκαλεί πόνο το ότι δεν μπορούμε, ακόμη, να συλλειτουργήσουμε, αλλά η φιλία υπάρχει. Και νομίζω ότι ο δρόμος είναι αυτός: φιλία, κοινή προσπάθεια και προσευχή υπέρ της ενότητας. Δώσαμε ό ένας την ευχή του στον άλλον, ο ένας αδελφός δίνει την ευχή του στον άλλο αδελφό. Ο ένας λέγεται Πέτρος και ο άλλος Ανδρέας, Μάρκος, Θωμάς».

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=283654&catID=4