"Τρομοκρατική - κατευθυνόμενη θεολογία" και Εγκεφαλικός Θάνατος, π. Κων. Στρατηγόπουλου

 

Αὐτὰ εἶναι τά συμπεράσματα τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου σὲ σχετικὰ πρόσφατη ὁμιλία του γιὰ τὴν ἀξιοπιστία τῆς Ἱ. Συνόδου καὶ τῶν Ἐπισκόπων ποὺ τὴν ἀποτελοῦν, κορυφαῖος τοῦ χοροῦ ὁ "Σωτηρικός" Μεσογαίας Νικόλαος.

Κάποιοι Ἐπίσκοποι, μάλιστα, κάνοντας προπαγάνδα ὑπὲρ τῶν μεταμοσχεύσεων, ἔχουν γίνει καὶ δωρητὲς τοῦ ἄχρηστου σκηνώματός τους, ἀφοῦ μετὰ τὰ 70 χρόνια τὰ ὄργανα δὲν ...χρησιμοποιοῦνται γιὰ μεταμοσχεύσεις!

Τὸ ἀξιοπερίεργο εἶναι ὅτι οἱ ὀρθὲς θέσεις τοῦ π. Κωνσταντίνου, ἀναιροῦν ἄλλες θέσεις τοῦ ἰδίου, ποὺ ἔχει ἐκφράσει γιὰ ἄλλα θέματα, ὅπως φαίνεται από δύο μικρὰ κείμενά του, ποὺ δημοσιεύουμε στὸ τέλος.

Στὴ συνέχεια ἡ ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου γιὰ τὴν ἀπάτη τοῦ Ἐγκεφαλικοῦ Θανάτου ἀπὸ μιὰ «Κατευθυνόμενη Θεολογία» καὶ «Τρομοκρατικὴ θεολογία»!

 «Δὲν ξέρω ἂν οἱ κύριοι Καθηγητές, ἔχουν γνώμη γιὰ τί σημαίνει κατευθυνόμενη ἐπιστήμη. Δὲν ξέρω κατὰ πόσον σ’ αὐτὴ τὴν εὐλογημένη ἐνασχόλησή τους μὲ τὸ θέμα τοῦ Ἐγκεφαλικοῦ Θανάτου ὑπέστησαν κάποια βία, κάποια ἀπειλή, ἢ ἀπειλὴ τουλάχιστον γιὰ τὴν κατευθυνόμενη ἐπιστήμη. Ἂν ἔχει γίνει θἆταν τραγικό. Ἂν ὅμως ὑπάρχει κατευθυνόμενη θεολογία, εἶναι τραγικότερο.

Καὶ στὴν περίπτωση αὐτή, ἐδῶ καὶ εἴκοσι χρόνια ...κάτι μύριζε βρώμικα. Κι ἐδῶ ὑπῆρχε προσπάθεια κατευθυνόμενης θεολογίας ἢ –νὰ πῶ κάτι χειρότερο;– Τρομοκρατικῆς θεολογίας! Καὶ κυριολεκτῶ. Ἔτσι γίνεται θεολογία;

Δὲν ξέρω τί γίνεται στὴν Ἰατρική (γίνεται μιὰ τραγωδία, ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται), ἀλλὰ δὲν εἴμαστε ἁρμόδιοι νὰ παρέμβουμε μὲ κριτήρια ἐπιστημονικά.

Ἀλλὰ ἂν αὐτὸ συμβαίνει, ἂν ὑπάρχει μία ἀπόφαση γι’ αὐτὰ τὰ θέματα, καὶ οἱ ἄνθρωποι σκοτώνονται ἐν ὀνόματι κάποιου κριτηρίου Ἐγκεφαλικοῦ Θανάτου, ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἕνα λόγο, καὶ δὲν μπορεῖ μιὰ κακοδοξία νὰ περάσει μέσ’ στὴν Ἐκκλησία. Γιατὶ ἔχουμε εὐθύνη ἐμεῖς, νὰ μὴν περάσει μιὰ κακοδοξία στὴν Ἐκκλησία μέσα. Κι αὐτὴ ἦταν ἡ εὐθύνη μας, ποὺ προσπαθήσαμε νὰ τὴν προσδιορίσουμε μελετώντας τὰ κείμενα ποὺ ὅρισαν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ παράγοντες, ὄχι γιατροί.

Τὰ κείμενα ποὺ εἴχαμε ἦταν πολὺ συγκεκριμένα. Εἴχαμε μυριστεῖ τί γίνεται, ἀλλὰ πρώτη φορὰ ἐπίσημη μορφὴ πῆρε τὸ κείμενο αὐτὸ στὴ συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος 12.10.1999. Ἡ Ἱεραρχία, προσέξτε, ὄχι ἡ Δ. Ἱ. Σύνοδος.

Δώδεκα Δεκεμβρίου 1999 γιὰ πρώτη φορὰ ἔγινε προσπάθεια νὰ προσδιορισθεῖ καθαρὰ κατευθυνόμενα ἡ ἔννοια τοῦ Ἐγκεφαλικοῦ Θανάτου (Ε.Θ.). Κι ἐκεῖ κατετέθησαν (στὴν Ἱεραρχία) 55 σημεῖα... Ἦταν τὸ βασικὸ ἀφετηριακὸ κείμενο, στὸ ὁποῖο μπορούσαμε νὰ σταθοῦμε· καὶ μετὰ ἀκολούθησε ἕνα ἄλλο τραγικὸ βιβλίο ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴ Βιο-ηθικῆς τῆς Ἱ. Συνόδου. Ἐδῶ συμβαίνουν πολὺ μεγάλα πράγματα· δὲν τὸ ἐκδίδει ὁποιοσδήποτε· τὸ ἐκδίδει ἡ Σεπτὴ καὶ Ἱερὰ Σύνοδος. Καὶ δὲν ἐλέγχει αὐτὰ ποὺ λέει, ἐπὶ ἑπτὰ χρόνια, τὰ τελευταῖα ἑπτὰ χρόνια.

Ὅταν γίνεται κάθε χρόνο δὲ κάποιο μέρος τῆς Ἑλλάδας τὸ ἀντιαιρετικὸ σεμινάριο, μαζεύονται ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ Ἐξωτερικὸ γιὰ θέματα αἱρετικά, ἐνῶ ἔχουμε τόσα θέματα ποὺ μᾶς καῖνε. Ἔβγαινα –σ’ αὐτὸ ἐκεῖ τὸ βῆμα– καὶ φώναζα ὅτι ἐδῶ, ἡ κακοδοξία εἶναι μέσ’ στὴν Ἐκκλησία, μὴν τὴν ψάχνετε ἀπέξω (σ.σ. Πράγματι τὸ ἔκανες, πάτερ, γιὰ πολλὰ θέματα. Ἄφησες, ὅμως, κι ἐσὺ ἔξω, τὰ θέματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ἁγιοποίησης τοῦ Ἐθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης; Ἤ μᾶλλον, ἔλαβες ἀντίθετες θέσεις) . Καὶ τὸ πρῶτο ποὺ ἔβαζα ἦταν αὐτό. Ἐγελοῦσαν πολλοί, ἀλλὰ τελικὰ καμιὰ ἀνταπόκριση. Καὶ φώναζα, ποῦ θὰ τὸ πῶ, ποῦ θὰ πῶ τὸν καημό μου, (σ.σ. σὲ καταλαβαίνουμε, τὸ ἴδιο νοιώθουμε) μὰ ποῦ θὰ τὸν πῶ. Ἐδῶ εἶναι Συνέδριο αἱρέσεων, κι ἐδῶ πρόκειται γιὰ μιὰ κακοδοξία.

Μπορεῖ νὰ κάνω λάθος, νὰ μοῦ τὸ κρίνουν. Δὲν λέω αἵρεση· τὴν αἵρεση τὴν κρίνει μιὰ Σύνοδος Οἰκουμενική, δὲν εἶμαι ἁρμόδιος. Ἀλλὰ μιὰ κακοδοξία τὴν κρίνω κατὰ τὰ μέτρα τὰ θεολογικά. Νὰ δῶ λοιπόν, τὰ στοιχεῖα τῆς κακοδοξίας, ξεκινώντας ἀπ’ αὐτὸ ὅτι 12.12.99, ὅπου ψήφισαν ἕνα κείμενο –προσέξτε τραγικότητα– τὸ κείμενο εἶναι εἰλικρινές, τῆς Ἱεραρχίας. Λέει: Εἶναι προφανὲς ὅτι τὸ κείμενο δὲν ὑποβάλλεται ὡς ἐπίσημη θέση, οὔτε ὡς ἄποψη τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλ’ ὡς ὑλικὸ ποὺ ἀντανακλᾶ τὴν ἀντικειμενικὴ πραγματικότητα τοῦ προβλήματος καὶ ὡς πρώτη ὕλη ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ὁδηγήσει σὲ ἐπιπλέον σκέψη καὶ προβληματισμὸ γιὰ νὰ συντελέσει στὴν τελικὴ διαμόρφωση τῆς ἐκκλησιαστικῆς τοποθέτησης στὸ Νόμο. Εἶναι πολὺ ὡραῖο. Τὸ κατάλαβαν αὐτὸ τὸ κείμενο;

Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα· ἔγιναν δεκάδες προτάσεις γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις, δεκάδες κηρύγματα στὶς Μητροπόλεις ἀπὸ Μητροπολίτες γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις, καὶ λένε, ἀποφάσισε ἡ Ἱερὰ Σύνοδος. Ποῦ ἀποφάσισε; Μᾶς λένε ψέματα, ἢ δὲν διάβασαν τὸ κείμενο τῆς Ἱεραρχίας.

Μόλις λοιπὸν εἴδαμε κείμενα ἀπὸ πολλὲς Μητροπόλεις, ἔστειλα προσωπικὰ ἐπιστολὲς σὲ πολλοὺς ἐπισκόπους καὶ ἔλεγα: Σεβασμιώτατε, ποῦ βρήκατε τὴν ἀπόφαση; Ποτέ, δὲν πῆρα ἀπάντηση. Πῶς ἐσεῖς βγήκατε καὶ εἴπατε ὅτι: ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὑπὲρ τῶν μεταμοσχεύσεων. Εἶστε Ἐκκλησία; Οὔτε ἡ Ἱεραρχία δὲν πῆρε ἀπόφαση.

Ἦταν τὸ πρῶτο ψέμα πραγματικά, τὸ ὁποῖο ἦταν καὶ ἀθεολόγητο. Γιατί, τὸ ἀθεολόγητο ποιό εἶναι; Κι ἂν ἀκόμα ἔπαιρνε ἀπόφαση ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ κάνει; Ὄχι. Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀποφασίζει γιὰ θέματα Διοικητικά γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Τὸ θέμα εἶναι καθαρὰ Δογματικὸ καὶ πρέπει ν’ ἀποφασίσει μιὰ Πανορθόδοξος σύσκεψη. Οὔτε αὐτὸ τὸ μποροῦσε καὶ ἂν ἀκόμα ἀποφάσιζε. Εὐτυχῶς δὲν τόλμησε. Ἄρα λοιπόν, ποῦ εἶναι ἡ ἀπόφαση ποὺ δὲν ὑπῆρχε; Κι οὔτε θὰ μποροῦσε νὰ ἀποφασίσει· θὰ προκαθόριζε Δογματικοὺς Ὅρους μόνο ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.

Διαβάζω, τώρα, μερικὲς φράσεις, οἱ ὁποῖες πέρασαν σ’ αὐτὸ τὸ κείμενο, στὸ μετὰ τραγικὸ κείμενο ποὺ ἐξέδωσε ἡ Ἐπιτροπὴ Βιοηθικῆς.

Μᾶς λέει ὅτι ὑπάρχει ὁ Βιολογικὸς θάνατος καὶ ἕνας ἄλλος θάνατος.

Πρῶτον. Τί λέει ἡ Ἁγία Γραφή; (Ἑβρ. 9,27). «Ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ ταῦτο κρίσις». Ἡ Ἁγία Γραφή! «Ἅπαξ». Μιλάει γιὰ δύο θανάτους; Ἄρα δὲν χρειάζεται οὔτε κἂν κείμενο ἐκκλησιαστικὸ νὰ πεῖ: Ἐγκεφαλικὸς Θάνατος; Τί σημαίνει Ἐγκεφαλικὸς Θάνατος; Εἶναι θάνατος. «Ἅπαξ ἀποθανεῖν». Καὶ μὴ μοῦ πεῖ κάποιος ἔξυπνος, ποὺ μοῦ τόπε· ἄ, μοῦ λέει, κοίταξε τί λέει ἡ Ἀποκάλυψη: Μιλάει γιὰ τὸ δεύτερο θάνατο. Μὰ εἶναι διαστροφὴ τῆς Πατερικῆς Θεολογίας. Ἡ Ἀποκάλυψη λέει: ὁ πρῶτος θάνατος εἶναι ἡ ἁμαρτία καὶ ὁ δεύτερος θάνατος εἶναι ὁ σωματικὸς θάνατος.

Εἶναι τραγικὸ ἢ δὲν εἶναι; Εἶναι κατευθυνόμενη θεολογία ἢ δὲν εἶναι; Χώρια ἀπὸ τὴν τρομοκρατικὴ θεολογία, ποὺ δὲν ἀφορᾶ αὐτὸ τὸ συνέδριο, ἀλλὰ αὐτὸ ὑπάρχει ὡς δεδομένο. Θάνατος εἶναι ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα. Λέγει ὁ Μ. Ἀθανάσιος: «Οὐ γὰρ ἡ ψυχή ἐστιν ἡ ἀποθνήσκουσα· ἀλλὰ διὰ τὴν ταύτης ἀναχώρησιν ἀποθνήσκει τὸ σῶμα». Καθαρότατον.

Οἱ Πατέρες, ὁ ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, λέγει: «Ἡ μὲν ἐν ἡμῖν λογικὴ καὶ νοερὰ φύσις οὐ μόνον οὐσίαν ἔχει τὴν ζωήν, ἀλλὰ καὶ ἐνέργειαν· ζωοποιεῖ γὰρ καὶ τὸ συνημμένον σῶμα». Ὅλα τὰ συγκροτεῖ καὶ τὰ ἐνεργοποιεῖ αὐτὴ ἡ ψυχή. Ἡ βιολογικὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἐκδήλωση τῆς ζωοποιοῦ ἐνεργείας τῆς ψυχῆς. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, κατὰ τὸν ἅγ. Γρηγόριο τὸν Σιναΐτη, ἡ ψυχὴ κινεῖ τὸ σῶμα. «Ἡ ψυχὴ τὰ τοῦ σώματος μέλη καὶ ἐνεργεῖ καὶ κινεῖ, ἕκαστον πρὸς τὴν ἰδίαν ἐνέργειαν». Τὰ ὄργανα ἀκολουθοῦν τὸν δρόμον τῆς ψυχῆς. Ὁ Ἐγκέφαλος τοῦ ἀνθρώπου κατὰ τὸν Γρηγόριο Παλαμᾶ... κινεῖται ὑπὸ τῆς ψυχῆς. Λέει: «ἡ μὲν ψυχὴ συνέχουσα τὸ σῶμα, ὅ καὶ ἐκτίσθη, πανταχοῦ τοῦ σώματος ἐστίν» –προσέξτε ἡ ψυχὴ «πανταχοῦ τοῦ σώματος ἐστίν»– «οὐχ δὲ ὡς ἐν τόπω, οὐδ' ὡς περιεχομένη, ἀλλ' ὡς συνέχουσά τε καὶ περιέχουσα καὶ ζωοποιοῦσα τοῦτο καὶ τούτ' ἔχουσα Θεοῦ». Πῶς μπορεῖ νὰ προσδιορίσει τὸν Ἐγκέφαλο ὡς χῶρο ποὺ ἑδράζεται ἡ ψυχή. Μὰ εἶναι τραγικὴ κακοδοξία.

Κι ἕνα ἄλλο κείμενο τρομερό τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Βλέπετε ἀπὸ τὸν 4ο  αἰῶνα ἀρχίζει αὐτὴ ἡ θεολογία. Προσέξτε λέει, ἡ ψυχὴ προϋπάρχει τοῦ Ἐγκεφάλου. Τί γίνεται. Σύλληψη τοῦ παιδιοῦ, εἶναι ἄνθρωπος... Ὑπάρχει ἡ ψυχὴ ἀλλὰ πολὺ μετὰ ἀναπτύσεται ὁ Ἐγκέφαλος. Ἡ ψυχή, λέει, προϋπάρχει τοῦ Ἐγκεφάλου «ἐκ τῆς στιγμῆς συλλήψεως». Καὶ εἶναι ἡ ψυχὴ τελεία, ἐνῶ ὁ Ἐγκέφαλος σχηματίζεται σταδιακῶς καὶ διαχρονικῶς.

Δὲν λέει πολλὰ πράγματα; Τέταρτος αἰῶνας; Εἶναι λίγο αὐτὴ ἡ θεολογία; ...Καὶ νὰ ἀπειλοῦμε καὶ νὰ κάνουμε, ὅπως εἶπα, τρομοκρατικὴ θεολογία. Νὰ ξέρουμε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Μποροῦσε ἡ Ἐκκλησία μας νὰ πουληθεῖ, ἐπειδὴ κάποιοι τὸ ἀπαίτησαν; Δὲν ξέρω τί δυνάμεις ὑπῆρχαν ἀπὸ πίσω. Ναί, ὑπῆρχαν σίγουρα τρομοκρατικὲς δυνάμεις. Δὲν ξέρω τὰ παρασκήνια. Ξέρω ἀπὸ τὰ ἐνεργηθέντα...

Καὶ προσέξτε τί λέγει πάλι ὁ Παλαμᾶς. Ἡ ψυχὴ ἔχει μέσα της τὶς προνοητικὲς δυνάμεις τοῦ σώματος, ἀκόμα καὶ ὅταν βγάλουν τὰ μάτια, ἕνα ὄργανο λέει, δὲν παύει νὰ ὑπάρχει ἡ ψυχή, δὲν φεύγει ἡ ψυχὴ ἐπειδὴ ἔφυγε τὸ μάτι.

Κάποτε ἔγινε ἕνα τέτοιο Συνέδριο στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο, πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια, καὶ ἐκλήθημεν ἀπὸ ὅλες τὶς Μητροπόλεις νὰ πᾶμε ἱερεῖς. Ἦταν κάπου 400-500 σύνεδροι. Καὶ ἦταν μπροστὰ ὅλοι οἱ καθηγητὲς ποὺ ἦσαν ὑποστηρικτὲς τοῦ Ἐγκεφαλικοῦ Θανάτου... καὶ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Κι ἐκεῖ εἶχα τὸ δικαίωμα ὡς Σύνεδρος, ποὺ ἐκπροσωποῦσα τὴν τότε Μητρόπολη Ν. Σμύρνης (μὲ εἶχε στείλει ὁ μακαρίτης ὁ Ἀγαθάγγελος) ζήτησα νὰ πῶ κάτι. Ὅταν κατάλαβαν τί θὰ πῶ, μοῦπαν: κατέβα κάτω. Πρὶν προλάβω νὰ πῶ, αὐτὸ ποὺ εἶχα νὰ πῶ. Πρὶν νὰ τὸ πῶ, θὰ διαβάσω ἕνα χωρίο τρομερὸ τοῦ Μ. Βασιλείου, σᾶς προετοιμάζω γιὰ τὸ χωρίο τοῦ ἁγίου Νικοδήμου. Γι’ αὐτὸν πῆγα νὰ πῶ, καὶ μόλις ἄκουσαν, ἅγιος Νικόδημος, φωνάζανε καὶ μερικοὶ Σύνεδροι: κατέβα κάτω. Παρουσία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῶν συνέδρων, καὶ ὅλων τῶν καθηγητῶν Θεσσαλονίκης καὶ Ἀθηνῶν. Λέγει ὁ Μ. Βασίλειος: «Ἐν τῇ γενέσει τῶν ζώων ἡ καρδία πρώτη καταβληθεῖσα παρὰ τῆς φύσεως ἀναλογοῦσα τῷ μέλοντι... ζώῳ». Πρῶτα ἡ καρδιά, λέει... «Διὰ τοῦτο ὄχι μόνο πρώτη πλάττεται ἐξ ὅλων τῶν μελῶν, ἀλλὰ καὶ ὕστερον ὅλων νεκροῦται». Ποῦ τὄξερε τότε ὁ Μ. Βασίλειος; Μὰ ποῦ τὄξερε; Εἶναι κάτι τὸ συγκλονιστικό! Πρῶτα ἡ καρδιά, λέει, μετὰ ὁ ἐγκέφαλος καὶ τὸ τελευταῖο τὸ ὁποῖο νεκροῦται, ἀκριβῶς εἶναι αὐτὸ ποὺ λέει ἐδῶ πέρα, ἡ καρδιά.  «Εἶναι καθέδρα, ἡ ρίζα, ἡ ἀρχὴ καὶ πηγὴ ὅλων τῶν φυσικῶν δυνάμεων τοῦ σώματος. Ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ δὲ ὡς ἐν ὀργάνῳ εὑρίσκεται οὐχὶ ἡ οὐσία καὶ ἡ δύναμις τοῦ νοός, ἀλλὰ τῆς ψυχῆς».

Καὶ ἔρχομαι στὸ χωρίο τοῦ ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου «ὅταν τύχη νὰ πέση κάποιος ἀπὸ τόπου ὑψηλοῦ καὶ πτωματιστῆ (φαίνεται δηλ. σὰν πτῶμα), τότε ἡ ψυχὴ συστέλλεται μὲν ὅλη εἰς τὸ κέντρον τοῦ θαλάμου της»· προσέξτε, «πτωματιστῆ» δὲν σημαίνει πὼς πέθανε, δηλ. ἡ ψυχὴ φοβήθηκε ἀπὸ ὅλο αὐτὸ τὸ γεγονὸς ποὺ ἔγινε, μαζεύεται ἡ ψυχή, ὅπως ἕνας φοβισμένος, κρύβεται, συγκεντρώνεται στὸ θάλαμό της, «στὴν καρδία, διὰ νὰ φυλαχθῆ ἐκεῖ καὶ μετὰ τῆς οὐσίας αὐτῆς ἑνοῦται καὶ δυνάμεως. Ἀφήνει δὲ ἡ ψυχὴ ἄπρακτα καὶ ἀναίσθητα, οὐ μόνον τὸν ἐγκέφαλον, ἀλλὰ καὶ τὰς αἰσθήσεις καὶ τὰ λοιπὰ πάντα πέριξ μέρη καὶ μέλη τοῦ σώματος, ὥστε δύναταί τις νὰ εἴπη, ὅτι τότε ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ζεῖ μόνο κατὰ τὴν καρδίαν, κατὰ δὲ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ σώματος εἶναι νεκρός». Εἶναι Πατερικὴ Θεολογία ἢ δὲν εἶναι, ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ δρόμο τῶν ἄλλων Πατέρων;

...Τί ἄλλο ἔχουμε διαβάσει; Ἀκοῦστε τραγικὴ φράση. «Ὁ λήπτης λαμβάνει θνητὸ σῶμα κι ὁ δότης δίνει ἀπὸ τὴν ἀθάνατη ψυχή του». Τί εἶναι αὐτό; Τὴ γράφει (αὐτὴ τὴ φράση) κείμενο τῆς Συνόδου! Ἐδῶ εἶναι αἵρεση. Αὐτὸ εἶναι αἵρεση. Γιατὶ οὐσιαστικὰ καταξιώνει τὴν Ἰνδο-Βουδιστικὴ ἄποψη τῆς μετεμψυχώσεως. Αὐτὸ εἶναι αἵρεση. Δηλαδὴ μεταδίδεται κι ἡ ψυχή. Ἄρα ἡ Σύνοδος μ’ ἕνα κείμενό της... Λένε, δὲν τὸ φώναξες; Τὸ φωνάξαμε, τὸ φωνάξαμε, τὸ φωνάξαμε, γράψαμε..., μέχρι, ὅσο ψηλὰ μπορούσαμε νὰ πᾶμε. Καμία ἀπάντηση δὲν πήραμε. Ὁ λήπτης παίρνει θνητὸ σῶμα καὶ δίνει ἀπ’ τὴν ψυχή του. Πρωτοφανές, δηλαδή.

Καὶ κάτι ἀκόμη. Ἀναλύει τὸ κείμενο τὸ Συνοδικὸ τὸ «Πνευματικὸ ὄφελος τοῦ δότη». Γιὰ σταθεῖτε· ἂν εἶναι νεκρός, τί ὄφελος ἔχει; Ὄχι πρέπει νὰ μοῦ ἀπαντήσουν. Ἐφ’ ὅσον οἱ νεκροὶ δὲν μποροῦν νὰ δίνουν δωρεές, ποιό εἶναι τὸ πνευματικό ὄφελός τους; Καὶ τί λένε; Παίρνουνε τὴ Γραφή, τὴ χρησιμοποιοῦν ὅπως θέλουνε· δαιμονικὴ χρήση. Ἀκοῦστε, τί λένε: «Μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν», τοῦ Χριστοῦ. Ἀκοῦστε, ἀκοῦστε φράση. Ἂν ὁ δότης δὲν εἶναι νεκρός, τότε τὸ κείμενο ἀποδέχεται, μόνο του, τὴν λήψη τῶν ὀργάνων ἐν ζωῇ· τὸν σκοτώνουν. Γιατί ποιός εἶναι ὁ δότης, «διδόναι», αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ δώσει. Μπορεῖ νὰ γίνει τέτοια χρήση τοῦ Πράξ. 20, 35 γι’ αὐτὸ τὸ σκοπό; Πῆραν τὴν Γραφὴ λοιπόν, τὴν κομμάτιασαν, τὴν τεμάχισαν, τὴν χρησιμοποίησαν κακοηθῶς... Καθόμαστε κάτω, καὶ ν’ ἀκοῦμε ἀπὸ τὴν Ἕδρα, καθηγητὲς τῆς Ἠθικῆς στὸ Πανεπιστήμιο, νὰ μᾶς λένε αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἀλλ’ ὁ λόγος δὲν ὑπῆρχε· ὑπῆρχε ἡ λεγόμενη «τρομοκρατικὴ θεολογία»...

Τὸ ἄλλο τὸ τραγικό: «Ὁ καλύτερος τρόπος ἐπιστροφῆς τῆς ζωῆς στὸ Θεό, εἶναι ἡ προσφορά της ἀπὸ τὸν δότη στὸν πλησίον»... Νὰ πεῖ κανεὶς τὴ λέξη αὐτοκτονία.

Καὶ τὸ πιὸ τραγικὸ ἀπ’ ὅλα. Γι’ αὐτὸ ἔγραψα μιὰ εἰδικὴ μελέτη καὶ τὴν ἔστειλα κατευθεῖαν προσωπικὰ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Τοῦ λέω, ἐδῶ εἶναι μιὰ τρομερὴ κακοδοξία, λάβετε θέση. Τί χρησιμοποιοῦσαν σ’ αὐτὰ τὰ κείμενα δυὸ φορές. Πῆραν ἀπὸ τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο (10,17-18), τὴ φράση τοῦ Χριστοῦ ποὺ λέει: «ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου...». Προσέξτε, λένε «τίθημι τὴν ψυχή μου» καὶ σταματᾶνε ἐκεῖ. Τὸ κείμενο ἔχει συνέχεια ὅμως. Τί λέει τὸ κείμενο; «ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν· οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ' ἐμοῦ, ἀλλ' ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ' ἐμαυτοῦ· ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλι λαβεῖν». Ὁ Χριστὸς λέει, δίνω τὴν ψυχήν μου καὶ μπορῶ νὰ τὴν πάρω ἐγώ (πίσω). Ὁ δότης τὴν παίρνει πίσω; Πῶς παίρνουν λοιπόν, αἱρετικὸ (τῷ τρόπῳ) τὴ φράση, ὅτι «ἐγὼ δίδωμι τὴν ψυχή μου» καὶ δὲν λένε τὸ ὑπόλοιπο; Ὁ Χριστὸς τὸ εἶπε τὸ ὑπόλοιπο. Καὶ τὸ ὁρίζει. Κι ἔχει ὁλόκληρη ἀνάλυση ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος... Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ πάρει πίσω τὴν ψυχή του, παρὰ μόνο ὁ Χριστός.

(Ἐδῶ πρόκειται γιὰ μιὰ πράξη αὐτοθυσίας, ἤ) εἶναι μιὰ μορφὴ ἰδιότυπης αὐτοκτονίας. Πρέπει νὰ μᾶς τὸ ποῦνε.

Καὶ κάτι ἀκόμα. «Ἡ Ἐκκλησία σέβεται –λένε- καὶ ἐμπιστεύεται τὴν ἰατρικὴ ἔρευνα... Γι’ αὐτό, ἂν καὶ δὲν εἶναι ἁρμόδια ἡ Ἐκκλησία» ‒δὲν εἶναι ἁρμόδια‒ «θὰ μποροῦσε» –ἔτσι, ἀπὸ ἀγάπη– «νὰ δεχθεῖ τὴν διεθνῶς ὁμόφωνη ἄποψη» –ψέμα, τὸ ἀκούσατε, ποιά διεθνῶς ὁμόφωνη ἄποψη· ψέμα ἐπίσημο, ἡ Σύνοδος τώρα νὰ μᾶς λέει ψέματα, σκανδαλίζομαι– «ὅτι ὁ Ἐγκεφαλικὸς Θάνατος ταυτίζεται μὲ ...τοῦ βιολογικοῦ τέλους... Δὲν εἶναι ἁρμόδια ἡ Ἐκκλησία νὰ μιλήσει γιὰ τὸ μυστήριο τοῦ θανάτου; Ποιός εἶναι ἁρμόδιος;

Καὶ φυσικὰ λέει:

«Σώζει ὁ δότης σωματικὰ μὲν τὸν λήπτη, πνευματικὰ δὲ τὸν ἑαυτό του»! Πνευματικὰ τὸν ἑαυτό του; «Ἐν τῷ ᾅδη οὐκ ἔστι μετάνοια». Αὐτὰ δὲν τὰ ξέρουν; «Ἐν τῷ ᾅδη οὐκ ἔστι μετάνοια». Δηλ. ἐπειδὴ ἔδωσε τὸ ὄργανό του θὰ σωθεῖ;

Καὶ τέλος. Λόγῳ τοῦ πνευματικοῦ μεγέθους ποὺ ἐνέχει ἡ πράξης τῆς δωρεᾶς σώματος, πρὶν αὐτὸ συμβεῖ» ‒προσέξτε τώρα τὸ τραγικότερο, τί προτείνει ἡ Σύνοδος. Ἀκοῦστε τί προτείνει ἡ Σύνοδος σὰν ποιμαντικὴ πράξη‒ «πρὶν αὐτὸ συμβεῖ (νὰ πάρουμε τὰ ὄργανα) καλὸ θὰ ἤτανε ὁ ἱερεὺς τοῦ Νοσοκομείου νὰ διαβάσει τὴν κατάλληλη εὐχή, ἢ νὰ τελέσει κάποια ἁγιαστικὴ πράξη διὰ Χρίσματος, ἐλαίου καὶ σταύρωμα. Τοῦ κάνει δηλ. εὐχέλαιο στὸ νεκρό! Καὶ εἶπα στὸν Ἀρχιεπίσκοπο τότε: Δηλ. τὸν ἁγιάζουμε καὶ τὸν σκοτώνουμε. Ἀπαντῆστε. Ποιός θὰ μ’ ἀπαντήσει;

Θὰ πάω σ’ αὐτὸν ποὺ εἶναι ζωντανὸς νὰ κάνω Εὐχέλαιο. Βεβαίως θὰ τοῦ κάνω Εὐχέλαιο. Ὁ ἄλλος εἶναι νεκρός. Γιατί θὰ τοῦ κάνω Εὐχέλαιο;

Ἀπαντήσεις δὲν πήραμε.

Σήμερα, Κυριακὴ τοῦ ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, γιὰ μένα εἶναι διπλῆ Ἀνάσταση. Γιατὶ μπορέσαμε τουλάχιστον γιὰ πρώτη φορὰ τόσο δημόσια, ν’ ἀρθρώσουμε λόγο, χωρὶς τρομοκρατία».

Αὐτὴ εἶναι ἡ θεολογικότατη καὶ ἁγιοπατερικὰ κατοχυρωμένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, τὴν ὁποία ὅταν ἀκούσαμε θεωρήσαμε ἀναγκαῖο νὰ τὴν ἀπομαγνητοφωνήσουμε γιὰ νὰ τὴν διαβάσουν κι ἄλλοι.

Ἀπομαγνητοφωνώντας την ὅμως, ἦρθαν στὸ νοῦ μας συνειρμικὰ κάποιες ἄλλες θέσεις τοῦ ὁμιλητή, τὶς ὁποῖες ἔχει ἐπαναλάβει σὲ κάποιες ὁμιλίες του. Δὲν τὶς βρήκαμε ὅλες, ἀλλὰ αὐτὲς ποὺ βρήκαμε εἶναι ἐνδεικτικὲς τὶς συγχύσεως ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν ἐκκλησιαστική μας ζωή, ἀφοῦ ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει ἐπηρεάσει θαρραλέους γνῶστες τῆς πατερικῆς θεολογίας κληρικούς, ὅπως ὁ π. Κωνσταντῖνος.

Συγκεκριμένα. Ἐνῶ στὸ παραπάνω κείμενο ὁ π. Κ.Σ. καταγγέλλει τὴν Ἱ. Σύνοδο γιὰ λανθασμένες ἀποφάσεις σὲ ἕνα τόσο κρίσιμο θέμα· ἐπὶ πλέον καταγγέλλει ὅτι ἡ Σύνοδος (ἢ κάποιοι Ἐπίσκοποι τῆς Συνόδου καὶ μὲ τὴν ἀνοχὴ τῶν ἄλλων) εἶναι ὑπόλογοι ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων γιὰ μιὰ «κατευθυνόμενη θεολογία», καὶ μιὰ "τραγικὴ κακοδοξία", ἐκφράζουν δηλαδὴ μιὰ ἀντι-Εὐαγγελικὴ Θεολογία καὶ ἀσφαλῶς παρεμβαίνει γιὰ νὰ μὴν περάσει αὐτὴ ἡ ἀποφαση καὶ αὐτὴ ἡ θεολογία, παραδόξως, σὲ ἄλλη ὁμιλία του, μὲ ἀπόλυτο τρόπο ἀποφαίνεται, ὅτι μιὰ ἄλλη ἀπόφαση τῆς Συνόδου, παρόλο ποὺ ἐναντίον της ὑπάρχει σοβαρότατη μελέτη καὶ μαρτυρίες ὅτι εἶναι λανθασμένη, ὁ π. Κωνσταντῖνος τὴν θεωρεῖ σωστότατη. Περὶ τίνος πρόκειται;

Σὲ ὁμιλία του περὶ τῆς ἁγιότητος τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης, ποὺ ἔχει χαρακτηριστεῖ μὲ στοιχεῖα ἀδιαμφισβήτητα Μασῶνος καὶ Οἰκουμενιστής, ὁ π. Κωνσταντῖνος εἶναι κάθετος:

«Γιὰ μένα οὔτε κἂν ὑπάρχει πρόβλημα. Τίποτε δὲν τὸ ψάχνω»!!!

Γιατὶ αὐτὴ ἡ ἐπιλεκτικὴ στάση σας ἀπέναντι σ’ αὐτὸ ποὺ καλεῖτε Ἐκκλησία, π. Κων/νε; Γιατί ἄλλα πράγματα τὰ ψάχνετε κι ἄλλα δὲν τὰ ψάχνετε;»!!!

Ὁ π. Κων/νος, λοιπόν, ἐρωτᾶται γιὰ τὸ θέμα τῆς ἁγιότητος τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης καὶ τὴν κατηγορία ὅτι ἦταν Μασσῶνος, ἀπαντᾶ:

 «Πρῶτα-πρῶτα δὲν ἔχω καμία ἀμφιβολία προσωπικὰ γιατί τὸν ἔκανε ἡ Ἐκκλησία Ἅγιο. Τέρμα γιὰ μένα. Ἐγὼ μεσ’ στὴν Ἐκκλησία ζῶ. Τίποτα. Γιὰ τὰ ὑπόλοιπα μπορῶ νὰ πῶ τὴ γνώμη μου. Ἀλλὰ γιὰ μένα οὔτε κἂν ὑπάρχει πρόβλημα. Τίποτε, δὲν τὸ ψάχνω... Ἂν ξέρουν λίγη ἐκκλησιολογία θὰ καταλάβουνε. Ἂν δὲν ξέρουνε θὰ σκέπτονται ἔτσι. Τίποτ’ ἄλλο».

Τὸ Video μὲ τίτλο «π Κ ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΣ Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Σ», στὸ

https://www.youtube.com/watch?v=ZtIqQqMF1Wo

Ὁ π. Κων/νος, τὴν ἴδια ἀντιφατικὴ στάση κρατᾶ καὶ γιὰ ἕνα ἄλλο θέμα. Στάση ποὺ ἐν μέρει δικαιολογεῖται, ἂν σκεφτοῦμε ὅτι εἶναι Κωνσταντινουπολίτης καὶ συναισθηματικὰ δεμένος μὲ τὴν Πόλη, ἀλλὰ ὁ ἴδιος ἔχει πλειστάκις διδάξει, ὅτι περὶ Πίστεως αὐτὰ πηγαίνουν στὴν ἄκρη.

Ὅταν κυκλοφόρησε, λοιπόν, ἡ «Ὁμολογία Πίστεως ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ» ρωτήθηκε νὰ πάρει θέση. Ἀντέδρασε ὅμως ἀρνητικά, καὶ καθόλου πειστικά. Εἶπε πὼς τὸν πείραξε ποὺ τὴν διαμαρτυρία τὴν ἔκανε μιὰ ὁμάδα! Δὲν τὸν πειράζει δηλαδή, ποὺ ὑπάρχει μιὰ αἵρεση στὴν Ἐκκλησία! Τὸν πειράζει ποὺ κάποιοι ἀντέδρασαν σὰν Ὁμάδα! Ἂς εἶχαν μέχρι τότε διαμαρτυρηθεῖ πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο καὶ τὴν Ἱεραρχία οἱ τῆς Ὁμάδος αὐτῆς.

 Ἀλλά, δὲν εἴδαμε τὸν ἴδιο νὰ ἀντιδράσει ὡς μονάδα ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀφοῦ τὴν ὁμαδικὴ ἀντίδραση δὲν τὴν θεωρεῖ ἐκκλησιαστικὴ καὶ τὴν ὀνομάζει «φατρία»! Αὐτὸς μπορεῖ νὰ ἐρευνᾶ καὶ νὰ καταδεικνύει ὡς "κακοδοξίες" κάποιες πράξεις τῆς Συνόδου ἢ τῶν Ἐπισκόπων. Μπορεῖ αὐτὸς νὰ λέει ἀπόλυτα: "αὐτὸ εἶναι αἵρεσις" (καὶ πολὺ σωστά, ἀφοῦ βγαίνει ἀπὸ τὰ κείμενα τῶν Πατέρων), ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸ ποῦν οἱ ἄλλοι, πρέπει νὰ πάρουν τὴν ...ἄδεια του; Δὲν ἀναγνωρίζει στοὺς ἄλλους νὰ ἐπικαλοῦνται τὶς θέσεις τῶν Ἁγίων Πατέρων;

Ξέχασε ὅτι πολλοὶ Ἅγιοι (μεμονωμένα ἢ συλλογικὰ) ἀντέδρασαν, καὶ κατήγγειλαν, καὶ ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, καὶ Ἐπισκόπους, καὶ Συνόδους ποὺ προωθοῦσαν καὶ δίδασκαν τὴν αἵρεση. Τὸν πειράζει  ἡ  «σωτήρια» σύγχυση  ποὺ θὰ προκληθεῖ ἀπὸ τὴν διαμαρτυρία (καὶ ἐκείνη τὴν «Ὁμολογία Πίστεως») καὶ δὲν τὸν πειράζει ἡ αἵρεση καὶ ἡ ἐξάπλωση τῆς αἱρεσεως.

Εἶπε:

«Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ κάνει δική του ὁμάδα στὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ λέγεται «τυρεία». Ποιός τοῦ δίνει τὸ δικαίωμα. Ἔχουμε Ἐκκλησία, ἔχουμε Ἱ. Σύνοδο, ἔχουμε Ἱεραρχία. Ὅποιος ἔχει παράπονα θὰ πάει στὴν Ἐκκλησία. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ συμπήξει δική του ὁμάδα, γιὰ πολὺ καλοὺς σκοποὺς καὶ νὰ κάνει αὐτὴν τὴν διαμαρτυρία ὡς ὁμάδα. Ποιός εἶναι ἡγέτης τῆς ὁμάδας. Δὲν ὑπάρχει Ἐπίσκοπος, Ἀρχιεπίσκοπος, Ἱερὰ Σύνοδος, Ἱεραρχία; Πρόσφατα κυκλογόρησε ἕνα κείμενο τὸ ὁποῖο μιλοῦσε γιὰ «Ὁμολογία Πίστεως». Δὲν κρίνω τὸ κείμενο, κρίνω τὸ ὕφος του. Πῶς δὲν Ὑπάρχουν ὁμάδες ἔτσι ποὺ ἐπαναστατοῦν καὶ ξεσηκώνονται; Τότε ὑπάρχει σύγχυση στὴν Ἐκκκλησία. Κι αὐτὸ διαταράσσουν τὸ Δόγμα τῆς Δ΄ Οἰκουμ. Συνόδου».

Τὸ Video μὲ τίτλο «o π. Κ. Στρατηγόπουλος κατηγορεί την Ομολογία Πίστεως», στὸ

 https://www.youtube.com/watch?v=T4tdgaq0urw

 
              Καὶ τὸ συμπέρασμα θλιβερό.

     Ἡ σημερινὴ εἰκόνα ποὺ ἐκπέμπει ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἶναι μιὰ εἰκόνα ἀνθρώπων ποὺ ἐλάχιστη σχέση ἔχουν μὲ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀνίκανων νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ βάρος τῶν ἐκ Θεοῦ εὐθυνῶν τους, ἀνίκανων ὄχι μόνον νὰ ἀρθοῦν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ νὰ τὰ ἀγγίξουν, νὰ τὰ κατανοήσουν!

     Ἡ ἔμμεση (καὶ γιατὶ ὄχι ἡ ἄμεση) Εὐθανασία ἔχει εἰσχωρήσει στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, ὑπὸ τὶς εὐλογίες τῶν Ἐπισκόπων. Δολοφονοῦνται ἄνθρωποι, κι αὐτοὶ (ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ὑποκινητές), δὲν τὸ ἔχουν πάρει χαμπάρι ἢ προσποιοῦνται ὅτι δὲν καταλαβαίνουν τίποτα!
     Ὑπάρχουν καὶ κάποιοι ποὺ τὰ κατανοοῦν, ἐνδιαφέρονται καὶ πονοῦν, ἀλλ' οὐδεμία διάθεση ἔχουν νὰ διαχωρίσουν τὴν θέση τους ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους, νὰ ἔρθουν σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς κακοδαίμονες τῆς Ἐκκλησίας Οἰκουμενιστὲς Πατριάρχες καὶ Ἐπισκόπους.

        Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει ἁλώσει τὴν Ἐκκλησία.

Π.Σ.

Νηστεία: Τι σημαίνει "Άλειψαί σου την κεφαλήν και το πρόσωπον σου νίψαι".

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

"Τη νηστεία την κάνεις για το Θεό

και για τη σωτηρία της ψυχής σου,

όχι για τούς ανθρώπους. "

Τι σημαίνουν τα λόγια του Κυρίου:

"αλειψαί σου την κεφαλήν και το πρόσωπον σου νίψαι". 

Πηγή: apantaortodoxias

Και συνεχίζει ό Κύριος: «Όταν δέ νηστεύητε, μη γίνεσθε ώσπερ οι ύποκριταί σκυθρωποί- άφανίζουσι γάρ τα πρόσωπα αυτών όπως φανώσι τοις άνθρώποις νηστεύοντες' αμήν λέγω υμίν ότι άπέχουσι τον μισθόν αυτών» (Ματθ. στ'16).Οταν νηστεύετε δεν πρέπει να φαίνεστε σκυθρωποί και κατηφείς, όπως οι υποκριτές. Αυτοί αλλοιώνουν το πρόσωπο τους για να φαίνεται μαραμένο, ώστε να δείξουν στους ανθρώπους πώς νηστεύουν. Αυτοί ότι μισθό είχαν να πάρουν, τον πήραν ήδη.

Οι υποκριτές δέ νηστεύουν για το θεό, ούτε για την ψυχή τους. Αυτοί το κάνουν από άνθρωπαρέσκεια, για να τούς βλέπουν οι άνθρωποι ότι νηστεύουν και να τούς επαινούν. Άλλ' επειδή όλοι οι άλλοι άνθρωποι δέ γίνεται να τούς παρατηρούν κάθε μέρα τί τρώνε και τί πίνουν, αυτοί αγωνίζονται να φαίνονται πώς νηστεύουν, να το διαβάζουν αυτό οι άλλοι στα πρόσωπα τους.

 Παραμορφώνουν τα πρόσωπα τους, τα κάνουν να φαίνονται ωχρά και λυπημένα, κάτισχνα και μαραμένα. Δεν πλένουν τα πρόσωπα τους, ούτε και χρησιμοποιούν αρώματα. Κι οι άνθρωποι

Ο Οικουμενισμός του πράσινου Πατριάρχη!

Μητροπολίτης Αυστρίας:

''Πρώτη φορά ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπογράφει μια τέτοια συμφωνία''

ΑΠΕ - ΜΠΕ 

Την «ιστορικότητα» της Συμφωνίας που υπέγραψαν χθες στη Βουδαπέστη ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπάν, επισημαίνει ο Μητροπολίτης Αυστρίας - Εξαρχος Ουγγαρίας και Μεσευρώπης Αρσένιος, σε σημερινές δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ στη Βιέννη.

Όπως τονίζει ο κ. Αρσένιος, είναι η πρώτη φορά που ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπογράφει μια τέτοια συμφωνία με αρχηγό κυβέρνησης μιας χώρας, κάτι που συνήθως γίνεται με τον αρμόδιο υπουργό.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, προσθέτει, πρόκειται για μια υψίστης σημασίας συμφωνία για τη συνεργασία και τις σχέσεις ανάμεσα στο ουγγρικό κράτος και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, κάτι που επισημάνθηκε κατά την υπογραφή και από τις δύο πλευρές.

Ιδιαίτερα τονίσθηκαν οι δεσμοί του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ουγγαρίας, ήδη από την εποχή κατά την οποία απόγονοι του Βυζαντινού Οίκου νυμφεύονταν πριγκίπισσες και βασιλείς του ουγγρικού θρόνου.

Ή, ακόμη από την αποστολή του Αγίου Ιεροθέου για τον εκχριστιανισμό των Ούγγρων, μέχρι τη σημερινή σημαντική παρουσία της Εξαρχίας του Πατριαρχείου στην Ουγγαρία, με τη συμφωνία να συμβάλει στην περαιτέρω σύσφιξη αυτών των σχέσεων και δεσμών.

Όπως επισημάνθηκε κατά την υπογραφή, η συμφωνία αποτελεί αποτέλεσμα μακράς προετοιμασίας και διετούς συνεργασίας και συνομιλιών ανάμεσα στην αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στην οποία συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ, ο Μητροπολίτης Αρσένιος, όπως επίσης ο αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος και στην αντιπροσωπεία της ουγγρικής κυβέρνησης στην οποία συμμετείχαν ο αντιπρόεδρός της, ο υπουργός Παιδείας και ο υφυπουργός Θρησκευμάτων.

http://www.romfea.gr/epikairotita/22731-2014-03-05-17-26-58

Μητροπ. Πειραιώς: ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΤΙΣ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙ!!!

Τὸ ἱστολόγιο «Κατάνυξις» ποὺ σέβεται, ἀγαπᾶ καὶ μᾶς παρουσιάζει πάντα τὶς δραστηριότητες τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς (ὡς περίπου τὸν Λέοντα τῆς σύγχρονης Ὀρθοδοξίας), ἀνάρτησε τὴν εἴδηση γιὰ μιὰ νέα συνέντευξη τοῦ κ. Σεραφείμ, τὴν ὁποία ἔδωσε στὸν Ρουμάνο ἱερέα π. Ματθαῖο Βουλκανέσκου καὶ μᾶς προτρέπει νὰ τὴν δοῦμε στὸ ἱστολόγιο  ortodoxiacatholica.wordpress.com

 Εἴδαμε τὴν συνέντευξη καὶ ἀπομαγνητοφωνήσαμε ἕνα τμῆμα της:

Ὁ Σεβ. Πειραιῶς ἐρωτήθηκε ἀπὸ τὸν π. Ματθαῖο (στὸ Video ἀπὸ τὸ 20ο περίπου λεπτὸ καὶ μετά), ἂν ἰσχύει αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζονται διάφοροι ὀρθόδοξοι κληρικοὶ καὶ ἀκαδημαϊκοὶ «ὅτι οἱ Μονοφυσίτες εἶναι ἰσότιμη καὶ ἰσάξια Ἐκκλησία μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Αὐτὸ (ἰσχυρίζονται) γίνεται φανερὸ ἀπὸ τὴν Συμφωνία τοῦ Σαμπεζὺ τοῦ 1993, τὴν ὁποία πρῶτο τὸ Πατριαρχεῖο Ρουμανίας, ἀποδέχτηκε μὲ Συνοδικὴ ἀπόφαση τοῦ 1994, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν σύγχρονη πρακτικὴ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν Μονοφυσιτῶν στὰ Πατριαρχεῖα Ἀλεξανδρείας καὶ Ἀντιοχείας, ἀλλὰ (τὴν ἔχουν κάνει ἀποδεκτὴ) καὶ στὴν Ἀμερική. Ποιά ἡ τοποθέτησή σας;».

Ὁ Σεβ. Πειραιῶς ἀπάντησε ὡς ἑξῆς:

«Ἐγὼ δὲν ἔχω καμία ἁρμοδιότητα νὰ κρίνω τὶς ἀποφάσεις Πατριαρχῶν καὶ Συνόδων. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἁρμοδιότητά μου, οὔτε καὶ ἡ ἐπιθυμία μου. Ἐμεῖς ὡς Ἐκκλησία τοπική (καὶ μιλῶ γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος) Συνοδικῶς δὲν ἔχουμε ἀποδεχθεῖ τὶς συμφωνίες τοῦ Σαμπεζύ. Καὶ δὲν τὶς ἔχουμε ἀποδεχθεῖ αὐτὲς τὶς συμφωνίες  ‒Συνοδικῶς, γιατὶ οἱ ἐκπρόσωποί μας τὶς ἔχουν ὑπογράψει, δυστυχῶς, ἀλλὰ ἐμεῖς Συνοδικὰ δὲν τὶς ἔχουμε ἀποδεχθεῖ‒ διότι ἀντίκεινται στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους... (Ὁ Πατριάρχης Σενούνδα τῆς Κοπτικῆς ἐκκλησίας τῶν Μονοφυσιτῶν) «ἀναφέρει σαφέστατα ὅτι δὲν πιστεύει στὴν θεία καὶ ἀνθρωπίνη φύση τοῦ Χριστοῦ, στὴν θεία καὶ ἀνθρωπίνη ἐνέργεια τοῦ Χριστοῦ, στὴν θεία καὶ ἀνθρωπίνη θέληση τοῦ Χριστοῦ. Συνεπῶς ὅσα λέγονται ὅτι δῆθεν ἡ Ἐκκλησία ἡ Ὀρθόδοξος καὶ οἱ λεγόμενες Ἀνατολικὲς Ἐκκλησίες τῶν Μονοφυσιτῶν ἔχουν τὴν αὐτὴ Πίστη, δὲν εἶναι ἀλήθεια...

Συνεπῶς, κατόπιν αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθοῦμε κοινωνία intercommunio μὲ αὐτὲς τὶς αἱρετικὲς ὁμάδες, ποὺ δὲν εἶναι Ἐκκλησίες, οὔτε μποροῦμε νὰ ἔχουμε καμία πρόφαση ὅτι δῆθεν, σ’ αὐτὴν τὴν σύγχρονη ἐποχὴ τῶν πολλῶν δυσκολιῶν, πρέπει νὰ βροῦμε κοινοὺς στόχους καὶ νὰ ὑπερβοῦμε τὶς Δογματικὲς δυσκολίες γιὰ νὰ ἔχουμε μία ψευδεπίγραφη ἑνότητα. Διότι ὁ Μονοφυσιτισμὸς προσβάλλει τὴν ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ Λόγου...

Γι΄ αὐτὸ λοιπὸν τὸν λόγο, νομίζω, πρέπει νὰ εἴμαστε πάρα πολὺ προσεκτικοί, ὅταν ἀναφερόμεθα σ’ αὐτὰ τὰ θέματα, γι’ αὐτὸ καὶ ἡ μόνη ὀρθὴ ὁδὸς σ’ αὐτὰ τὰ ζητήματα εἶναι νὰ ἀκολουθοῦμε τοὺς Ἁγίους καὶ Θεοφόρους Πατέρας, ὄχι τὸν ἑαυτό μας, ἢ τὴν κρίση μας, ἢ τὴ σκέψη μας».

Τό σχόλιό μας:

Ἀφήνουμε κατὰ μέρος τὸ ἂν ἔχει ἢ ἂν δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα ἕνας, μάλιστα Ἐπίσκοπος, νὰ κρίνει ἀποφάσεις Πατριαρχῶν καὶ Συνόδων, ὅταν αὐτὲς ἀντίκεινται σὲ Οἰκουμενικὲς Συνόδους, δηλαδὴ ἀντίκεινται σὲ αὐτὴ τούτη τὴν Πίστη καὶ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας!

Μένουμε στὰ γεγονότα.

Μᾶς πληροφόρησε ὁ κ. Σεραφεὶμ ὅτι (ὁ Πατριάρχης Σενούνδα τῆς Κοπτικῆς ἐκκλησίας τῶν Μονοφυσιτῶν) «ἀναφέρει σαφέστατα ὅτι δὲν πιστεύει στὴν θεία καὶ ἀνθρωπίνη φύση τοῦ Χριστοῦ, στὴν θεία καὶ ἀνθρωπίνη ἐνέργεια τοῦ Χριστοῦ, στὴν θεία καὶ ἀνθρωπίνη θέληση τοῦ Χριστοῦ. Συνεπῶς, κατόπιν αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθοῦμε κοινωνία intercommunio μὲ αὐτὲς τὶς αἱρετικὲς ὁμάδες, ποὺ δὲν εἶναι Ἐκκλησίες»!

Σεβασμιώτατε, μιλᾶτε σοβαρά; Δὲν δέχεσθε κοινωνία (intercommunio) μὲ τοὺς Μονοφυσίτες, ἀλλὰ δέχεσθε κοινωνία (intercommunio) μὲ τὶς «Ὀρθόδοξες» Ἐκκλησίες ποὺ ἔχουν ἀποδεχθεῖ τὴν «Συμφωνία τοῦ Σαμπεζὺ τοῦ 1993; Συμφωνίες ποὺ (σεῖς ὁ ἴδιος μᾶς λέτε ὅτι) εἶναι ἀντίθετες μὲ Οἰκουμενικὲς Συνόδους; Μὲ σαφήνια μᾶς εἶπε ὁ π. Ματθαῖος: «Πρῶτο τὸ Πατριαρχεῖο Ρουμανίας ἀποδέχτηκε μὲ Συνοδικὴ ἀπόφαση τοῦ 1994 (τὴν «Συμφωνία τοῦ Σαμπεζὺ τοῦ 1993 καὶ ἀκολούθησαν τὰ) Πατριαρχεῖα Ἀλεξανδρείας καὶ Ἀντιοχείας»! Θὰ ἀλλάξετε τώρα (ἐσεῖς καὶ ὅσοι σᾶς ἀκολουθοῦν) ἀκόμα καὶ τὴν ἔννοια τοῦ intercommunio, ἐπειδὴ δὲν θέλετε νὰ τὰ χαλάσετε μὲ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τοὺς ἄλλους Πατριάρχες;

Ἐσεῖς μόνος σας διαβεβαιώσατε (ὡς γραμμὴ Ὀρθοδοξίας ἀσφαλῶς καὶ πιθανὸν γιὰ νὰ προλάβετε ἀντιδράσεις) ὅτι ὡς Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος "δὲν ἔχουμε ἀποδεχθεῖ τὴν Συμφωνία τοῦ Σαμπεζύ"! Καὶ τί μὲ αὐτό, ὅταν ταυτόχρονα ἐπικοινωνοῦμε μὲ ἐκεῖνες τὶς Ἐκκλησίες, ποὺ ἔχουν ὑπογράψει τὴν κατάπτυστη αὐτὴ (καὶ ἄλλες) Συμφωνίες;

Σᾶς θυμίζουμε ἀπὸ τὴν προηγούμενη ἀνάρτησή μας, ὅσα προσφιλὴς σὲ σᾶς καθηγητὴς Πανεπιστημίου γράφει:

«Συναφής προς την “θεωρία των κλάδων” είναι η θεωρία της “Περιεκτικότητας” των Αγγλικανών, η οποία επιτρέπει να περιέχονται, να συμπεριλαμβάνονται, μέσα στην εκκλησία, θεωρώντας νόμιμη αυτή την ευρύτητα και την πλατιά ανοχή, οι πιο αντίθετες διδασκαλίες και αποκλίσεις, ακόμη και σε ουσιώδη θέματα πίστεως, αρκεί να μην διακοπεί η κοινωνία και η ενότητα των διαφωνούντων».

Τί παραπάνω γίνεται στὸν Ὀρθόδοξο χῶρο κ. Σεραφείμ; Δὲν προτιμοῦμε κι ἐμεῖς "νὰ ἔχουμε μία ψευδεπίγραφη ἑνότητα", ἀφοῦ ἡ κάθε τοπικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία "γιὰ νὰ μὴν διακοπεί η κοινωνία" ἀποδέχεται τὶς προδοσίες τῆς ἄλλης; Αὐτὴ ἡ θεωρία, Σεβασμιώτατε, τῶν Προτεσταντῶν, νὰ ἔχουμε τρομερὲς ἀποκλίσεις σὲ θεμελιώδη θέματα Πίστεως, ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτὰ νὰ «κοινωνοῦμε» (intercommunio) μεταξύ μας, δὲν ἀντιλαμβάνεστε ὅτι ἐφαρμόζεται καὶ στὸν Ὀρθόδοξο χῶρο; Ἀντὶ νὰ ἀπαιτήσετε (ξέρετε μὲ ποιό τρόπο, τὸν ἁγιοπατερικὸ τῆς ἀπομακρύνσεως καὶ διακοπῆς κοινωνίας) τὴν διόρθωση, ἀνέχεσθε τὴν κατάσταση αὐτῆς τῆς καρκινωματικῆς καταστάσεως;

Οἱ «Ὀρθόδοξοι» τῶν Πατριαρχείων, πόσο Ὀρθόδοξοι εἶναι, ὅταν ἔχουν ΣΥΝΟΔΙΚΑ ἀποδεχτεῖ ἀντορθόδοξες Συμφωνίες καὶ ἔχουν κοινωνία μὲ ἐχθροὺς τοῦ Θεοῦ, αὐτοὺς ποὺ κατὰ τὴν ὁμολογία σας «δὲν πιστεύουν στὴν θεία καὶ ἀνθρωπίνη φύση τοῦ Χριστοῦ»;

Ἄρα, λοιπόν, Σεβασμιώτατε, ὅσοι ἀπὸ σᾶς τοὺς Ἐπισκόπους ἀποδέχεσθε, κοινωνεῖτε καὶ ΜΝΗΜΟΝΕΥΕΤΕ αὐτοὺς τοὺς Πατριάρχες, (ποὺ ἔχουν συνάψει Συμφωνία καὶ ἔχουν κοινωνία μὲ αἱρετικούς), δὲν ἔχετε κι ἐσεῖς ἀποδεχθεῖ τὸ intercommunio, ποὺ τάχα ἀρνεῖσθε; Ὑπ’ ὄψιν δέ, ὅτι αὐτὸ συμβαίνει ἐπὶ δεκαετίες· δὲν εἶναι κάτι χθεσινό· παγιώθηκε στὶς συνειδήσεις καὶ τὴν πρακτική αὐτῶν τῶν Ἐκκλησιῶν!

Στο 10ο περίπου λεπτὸ τῆς Συνέντευξής σας, μιλήσατε «γιὰ ἄκριτο ζηλωτισμό, ἐγωκεντρισμό», γιὰ «σωτῆρες τῆς Ἐκκλησίας» κ.λπ. Ὅταν συμβαίνουν ὅλα τὰ παραπάνω «Λεχθέντα καὶ Πραχθέντα», ποὺ ἐσεῖς μᾶς τὰ «ἀποκαλύψατε», Σεβασμιώτατε, μπορεῖτε μὲ ἥσυχη τὴ συνείδησή σας νὰ κατηγορεῖτε, ὅσους ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν Πίστη, «γιὰ ἄκριτο ζηλωτισμό»; Τί παραπάνω κάνουν παρὰ νὰ ἐφαρμόζουν τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων; Νὰ καὶ ἡ συμβουλή σας, πρὸς τὸ τέλος τῆς Συνεντεύξεως: "Ἡ μόνη ὀρθὴ ὁδὸς σ’ αὐτὰ τὰ ζητήματα εἶναι νὰ ἀκολουθοῦμε τοὺς Ἁγίους καὶ Θεοφόρους Πατέρας, ὄχι τὸν ἑαυτό μας, ἢ τὴν κρίση μας».

Τί ἔχουν νὰ ποῦν περὶ τούτων οἱ τῆς "Συνάξεως  (οἱ ὁποῖοι πιστέψαμε ὅτι θὰ ἀγωνισθοῦν γιὰ νὰ σταματήσει ὁ Οἰκουμενιστικὸς κατήφορος); Τί ἔχει νὰ μᾶς πεῖ τὸ ἱστολόγιο «Κατάνυξις» ποὺ μᾶς συνέστησε νὰ δοῦμε αὐτὴ τὴν συνέντευξη; Τί ἔχει νὰ πεῖ ἰδιαίτερα ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, ὁ ὁποῖος γιὰ τὸ θέμα μὲ τοὺς Μονοφυσίτες ἔχει γράψει εἰδικὴ μελέτη καὶ εἶναι ἐναντίον αὐτῶν τῶν Ἑνώσεων;

Εντος, εκτός και επί τα αυτά!

Γράφει πρωτοπρεσβύτερος καθηγητὴς (ἀντι-Οἰκου-μενιστής) σὲ κείμενο μὲ τιτλο «Ἡ Ἀλλοίωση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας»:

«Συναφής προς την “θεωρία των κλάδων” είναι η θεωρία της “Περιεκτικότητας” των Αγγλικανών, η οποία επιτρέπει να περιέχονται, να συμπεριλαμβάνονται, μέσα στην εκκλησία, θεωρώντας νόμιμη αυτή την ευρύτητα και την πλατιά ανοχή, οι πιο αντίθετες διδασκαλίες και αποκλίσεις, ακόμη και σε ουσιώδη θέματα πίστεως, αρκεί να μην διακοπεί η κοινωνία και η ενότητα των διαφωνούντων».

Ἀσφαλῶς ἔτσι εἶναι, ὅπως τὰ γράφει. Θὰ μᾶς ἐπιτρέψει, ὅμως, σ’ αὐτά, μία παρατήρηση-ἐρώτηση:

Τοῦτο δὲν ἐπιδιώκουν καὶ οἱ Οἰκουμενιστές; Νὰ μὴν διακόψουν τὴν ἐπικοινωνία μαζί τους οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές, ἔστω κι ἂν ὑπάρχουν μεταξύ τους ἀγεφύρωτες διαφορὲς σὲ θέματα Πίστεως, ὅπως τὰ γνωστὰ περί «θεωρίας τῶν κλάδων», «ἀδελφῶν ἐκκλησιῶν», «βαπτισματικῆς θεολογίας» κ.ο.κ.;

Καὶ ναὶ μέν, ὁ κ. καθηγητὴς αὐτὰ τὰ καταγγέλλει, ἀλλὰ πέφτει στὴν παγίδα τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τοὺς κάνει τὴ χάρη νὰ ἀποδέχεται τὴν μετ’ αὐτῶν συλλειτουργία! Κάποιος μάλιστα στενὸς συνεργάτης του, συλλειτουργεῖ ἀκόμα καὶ μὲ τὸν θεωρητικὸ διδάσκαλο τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μητρ. Περγάμου κ. Ἰωάννη Ζηζιούλα!!!

ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ

(Μᾶς ἐστάλη)

Πριν από πολύ καιρό στην Κίνα, μια κοπέλα παντρεύτηκε και πήγε να ζήσει με τον σύζυγό της στο σπίτι της πεθεράς της.

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, η κοπέλα διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να συμβιώσει με την πεθερά της. Ο χαρακτήρας τους ήταν πολύ διαφορετικός, και η κοπέλα εκνευριζόταν από πολλές από τις συνήθειες της πεθεράς της. Επιπλέον, η πεθερά επέκρινε διαρκώς τη κοπέλα.

Ο καιρός περνούσε αλλά η κοπέλα και η πεθερά συνέχιζαν να τσακώνονται και να διαφωνούν. Όμως αυτό που έκανε την κατάσταση ακόμη χειρότερη ήταν ότι σύμφωνα με την αρχαία κινεζική παράδοση, η κοπέλα έπρεπε να υπακούει την πεθερά και να εκπληρώνει την κάθε επιθυμία της. Η ένταση και τα νεύρα στο σπίτι προκαλούσαν θλίψη στον άτυχο σύζυγο.

Η κοπέλα δεν μπορούσε να υπομένει άλλο την κακή διάθεση και την καταπίεση της πεθεράς της, και αποφάσισε να κάνει κάτι γι’ αυτό.

Πήγε και συνάντησε ένα καλό φίλο του πατέρα της, τον Huang, ο οποίος πουλούσε βότανα. Του περιέγραψε την κατάσταση και του ζήτησε να της δώσει κάποιο δηλητήριο, έτσι ώστε να λύσει το πρόβλημα μια για πάντα. Ο Huang σκέφτηκε για λίγο, και μετά είπε: ”Θα σε βοηθήσω να λύσεις το πρόβλημά σου, αλλά θα πρέπει να με ακούσεις προσεκτικά και να κάνεις ότι σου πω”.

Η κοπέλα δέχτηκε με ενθουσιασμό, ο Huang πήγε στο πίσω δωμάτιο, και επέστρεψε μετά από λίγα λεπτά κρατώντας μια σακούλα με βότανα.

Είπε στην κοπέλα: ”Δεν πρέπει να χρησιμοποιήσεις ένα ταχείας δράσης δηλητήριο για να απαλλαγείς από τη πεθερά σου,διότι αυτό θα προκαλέσει υποψίες εναντίον σου. Γι αυτό, σου δίνω μια σειρά από βότανα που θα δημιουργήσουν σταδιακά το δηλητήριο στο σώμα της. Κάθε δεύτερη μέρα θα ετοιμάζεις ένα νόστιμο γεύμα και θα βάζεις λίγη ποσότητα από αυτά τα βότανα. Για να σιγουρέψεις ότι κανείς δεν θα σε υποψιαστεί όταν πεθάνει, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτική και να είσαι πολύ φιλική μαζί της. Μην διαφωνείς μαζί της, να υπακούεις κάθε της επιθυμία, και να της φέρεσαι σαν βασίλισσα”.

Η κοπέλα χάρηκε πολύ, αφού ήταν θέμα χρόνου να απαλλαγεί από την πεθερά της. Ευχαρίστησε τον Huang και έσπευσε στο σπίτι για να ξεκινήσει το σχέδιο για τη δολοφονία της πεθεράς της.

Οι εβδομάδες και οι μήνες περνούσαν, και η κοπέλα ετοίμαζε μέρα παρά μέρα ένα νόστιμο γεύμα για την πεθερά της. Ακολουθούσε τις συμβουλές του Huang ώστε να αποφύγει κάθε καχυποψία, διατηρούσε τη ψυχραιμία της και φερόταν στη πεθερά της σαν να ήταν η μητέρα της.

Μετά από έξι μήνες η κατάσταση είχε αλλάξει. Ακόμα και η πεθερά είχε αλλάξει στάση και ήταν πιο ευγενική και καλή με την νύφη της. Άρχισε να την αγαπάει όπως την κόρη της. Διαρκώς την παίνευε στους φίλους και συγγενείς, και έλεγε ότι ήταν η καλύτερη νύφη που θα μπορούσε να έχει.

Μια μέρα η κοπέλα πήγε να συναντήσει τον κ. Huang για να ζητήσει και πάλι τη βοήθειά του: “κ. Huang, παρακαλώ βοηθήστε να σταματήσει η δράση του δηλητηρίου που σκοτώνει την πεθερά μου! Έχει μετατραπεί σε τόσο καλοσυνάτη γυναίκα που την αγαπώ πια σαν τη μητέρα μου. Δεν θέλω να πεθάνει εξαιτίας του δηλητηρίου που της έδωσα”.

Ο Huang χαμογέλασε και κούνησε το κεφάλι του.

“Μην ανησυχείς. Ποτέ δεν της έδωσες δηλητήριο. Τα βότανα που σου έδωσα ήταν βιταμίνες για να βελτιώσουν την υγεία της. Το μόνο δηλητήριο ήταν στο μυαλό σου και τη στάση σου προς το μέρος της. Όμως διαλύθηκε από την αγάπη που της πρόσφερες”.

Ψυχή μου, ψυχή μου! Από το Μέγα Απόδειπνο.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΛΠΑΖΕΙ κι ΕΜΕΙΣ ΚΑΘΕΥΔΟΥΜΕ!

Έλληνες Μητροπολίτες παρουσιάζονται σε θρησκευτική εκδήλωση χωρίς να φορούν τα ράσα τους.
Η Εκδήλωση πραγματοποιήθηκε απο το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Σισμανόγλειο Μέγαρο της Κωνσταντινούπολης, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την  επίσημη παρουσίαση του  δίτομου έργου για την ιστορική Μονή Εικοσιφοίνησσας στην Κωνσταντινούπολη
Στις Φωτογραφίες διακρίνονται χωρίς ράσα οι Μητροπολίτες Ρόδου, Κυδωνίας & Ἀποκορώνου (Χανίων) και Γερμανίας. 
Δείτε φωτογραφίες

Οι Ορθόδοξοι (κλήρος και λαός) επιτρέπουμε να ...αποφασίζουν για την Ορθόδοξη Εκκλησία οι οικουμενιστες!

Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο

γιὰ τὴν Σύναξη τῶν Προκαθημένων

                                                                              Πηγή: Ρομφέα

Εὐχαρίστως ἀνακοινοῦται ὅτι, προσκλήσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκου-μενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ἀπό 6ης μέχρι καί 9ης τ.μ. Μαρτίου συνέρχονται εἰς Ἱεράν Σύναξιν ἐν Φαναρίῳ οἱ Προκαθήμενοι πασῶν τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν διά νά διαβουλευθοῦν ἐπί θεμάτων ἀφορώντων εἰς σύμπασαν τήν ὑπ᾿ οὐρανόν Ὀρθοδοξίαν, μάλιστα δέ εἰς τά διαδικαστικά τῆς συγκλήσεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, ἡ προετοιμασία τῆς ὁποίας βαίνει πρός τό τέλος αὐτῆς.

Χειροφίλημα Πάπα από Μητρ. κ. Ζηζιούλα

Κατά τό διήμερον 4-5 Μαρτίου θά συνέλθῃ ἐν τοῖς Πατριαρχείοις Προπαρασκευαστική τῆς Ἱ. Συνάξεως Ἐπιτροπή, ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου, καταρτίζουσα τό πρόγραμμα ἐργασιῶν αὐτῆς καί τό σχέδιον Μηνύματος τῶν Προκαθημένων, οἵτινες τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας θά συλλειτουργήσουν ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἐκφρά-ζοντες καί ὁρατῶς τήν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας.

Κατά τήν πανηγυρικήν ταύτην Θείαν Λειτουργίαν ἐπί τῇ μεγάλῃ ἑορτῇ τῆς Ὀρθοδοξίας θά ἀναγνωσθῇ ἀπό τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἄμβωνος τό Μήνυμα τῶν Προκαθημένων πρός τά πληρώματα τῶν Ἁγιωτάτων κατ᾿ αὐτούς Ἐκκλησιῶν καί πρός τόν κόσμον ὅλον.

 Σχόλιο ποὺ λάβαμε καὶ ἀναρτήσαμε:

 "Για τις αιρετικές θέσεις του Περγάμου Ζηζιούλα, θα γίνει θέμα?

Η ομολογία του Ζηζιούλα στον Περγαμείως δοκούμενο Θεό Πατέρα, υποστατικό θελητή της υπάρξεως του ιδίου του Θεού και της θείας ουσίας και της τριαδικής ετερότητος, συνιστά την πίστη και των υπολοίπων της συνάξεως;
[…ότι η ύπαρξη της ουσίας του Θεού, αλλά και της ουσίας του Πατρός του ιδίου, από την οποία πηγάζει ο Υιός και αυτή ακόμα θέλεται υπό του Πατρός και γι' αυτό υπάρχει. Δεν είναι αναγκαστική η ύπαρξη της ουσίας. «Ο Πατήρ της ιδίας αυτού υποστάσεως εστι θελητής»]. Σημειώσεις Δογματικής Μητρ. Περγ. Ιω. Ζηζιούλα.

Γιατί ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής και ο αγιος Ιωαννης ο Δαμασκηνος , θεολογούν από κοινού, ως π ολ ύ θ ε ο ν και επομενως ως ειδωλολατρικη, την Περγαμείαν ομολογίαν.
Ἔτι τέ τό, φυσικόν εἶναι θέλημα διωθούμενοι, ἤ ὑποστατικόν αὐτό, ἤ παρά φύσιν λέξουσιν. Ἀλλ᾿ εἰ μέν ὑποστατικόν αὐτό φήσουσιν, ἑτερόβουλος οὕτω γε ἔσται ὁ Υἱός τῷ Πατρί. Μόνης γάρ ὑποστάσεως χαρκτηριστικόν τό ὑποστατικόν. Εἰ δέ παρά φύσιν, τήν ἔκπτωσιν τῶν αὐτοῦ δογματίζουσιν οὐσιῶν, εἴπερ φθαρτικά τῶν κατά φύσιν τά παρά φύσιν. Ἡδέως δ᾿ ἄν αὐτούς καί τοῦτο ἐροίμην, ὅτι ὁ τῶν ὅλων Θεός καί Πατήρ, καθ᾿ ὅ Πατήρ θέλει, ἤ καθ᾿ ὅ Θεός; Ἀλλ᾿ εἰ μέν καθ᾿ ὅ ὁ Πατήρ, ἄλλο αὐτοῦ ἔσται παρά τό τοῦ Υἱοῦ θέλημα· οὐ γάρ Πατήρ ὁ Υἱός· εἰ δέ καθ᾿ ὅ Θεός· Θεός δέ Υἱός, Θεός καί τό Πνεῦμα τό ἅγιον· ἄρα φύσεως εἶναι τό θέλημα δώσουσιν, ἤγουν φυσικόν. PG 91, 313 CD