Ο "ΟΡΘ. ΤΥΠΟΣ" ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΟ ΔΟΝΚΙΧΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΩΝ!

Ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται (καὶ εἶναι) σημαντικὸ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γ. Ζερβοῦ ποὺ παραθέτουμε στὴν συνέχεια, γι’ αὐτὸ καὶ κάποιοι τὸ ἐπήνεσαν. Ὁ συντάκτης (καὶ οἱ τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου»), ὁμιλοῦν γιὰ προδοσία τῆς Πίστεως καὶ δηλώνουν ὅτι γνωρίζουν τοὺς προδότες. Ὅμως, οὐδὲν νέο μᾶς λέγουν. Τὰ ἴδια ἔχουν γραφεῖ στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» ἑκατοντάδες φορές. Τὸ μόνο καινούργιο ποὺ προστίθεται στὸ ἄρθρο αὐτὸ εἶναι ὅτι τὰ πράγματα ἔχουν προχωρήσει πολύ.

Καὶ ἐνῶ μᾶς πληροφοροῦν ὅτι ἡ προδοσία ἔχει φτάσει στὸ «παρὰ πέντε», ἀποφεύγουν τὴν αὐτοκριτική, δὲν μᾶς λέγουν :

Ποιός ἄφησε καὶ ἀφήνει τοὺς προδότες νὰ δροῦν σχεδὸν ἀνενόχλητοι; Ποιοί ἀρνοῦνται νὰ ἐφαρμόσουν τὴν μόνη θεοπαράδοτη ἐνέργεια ποὺ φοβοῦνται οἱ Οἰκουμενιστές, καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀνέκοπτε τὴν «πρόοδο» τῶν αἱρετικῶν;

Ποιοί δηλ. ἀρνοῦνται νὰ προχωρήσουν -ἂν θέλετε, ἔστω καὶ προαιρετικά- στὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, στὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τους;

Καλοῦν, λοιπόν, σὲ ἐγρήγορση γιὰ τὴν δυναμικὴ ἀντιμετώπιση τῶν Οἰκουμενιστῶν (μὲ ποιό τρόπο), ἀλλὰ ἡ ἐνέργεια αὐτὴ (ἂν ἐννοοῦν τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση τῆς Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου καὶ τῆς Ἀποτείχισης;)  θὰ γίνει  μ ε τ ὰ  τὴν τελικὴ προδοσία!!!

Δηλώνουν, ἐπίσης, πὼς γνωρίζουν ὅτι ἡ «Ἕνωσις θὰ γίνη» παρὰ τὶς ἀντιδράσεις, ἀλλὰ περιμένουν  νὰ  γίνει πρῶτα  ἡ «Ἕνωση»  καὶ μετὰ νὰ ἀντιδράσουν!!!

Γνωρίζουν ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἔχει "βουλιάξει" στὴν αἵρεση, καὶ τὸ γράφουν:

Τὸ Πατριαρχεῖο «ἔχει καταργήσει τὸ Πιστεύω (τὸ Σύμβολον) τῆς Πίστεως, ἀφοῦ ἀναγνωρίζει πολλὰς ἀδελφάς, χριστιανικάς, αἱρετικὰς ἐκκλησίας, ἐνῶ τὸ σύμβολον τῆς Πίστεως ὁμιλεῖ διὰ Μίαν, αὐτὴν τῆς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας»,

μὰ παραμένουν ἐν κοινωνίᾳ μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, παρὰ τὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων.

Προτρέπουν «νὰ σημάνη συναγερμὸς» ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες, ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς συναγερμὸς σημαίνει τὸ Ἅγιον Ὄρος νὰ τοὺς μιμηθεῖ στὸν χαρτοπόλεμο, δηλαδή (γράφουν στὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ),  «τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὡς Ἀκρόπολις τῆς Ὀρθοδοξίας ὀφείλει πλέον (σ.σ. ἁπλῶς) νὰ λαμβάνη θέσιν τακτικώτερα  διὰ θέματα πίστεως»!!! Ὄχι νὰ διακόψει —ὅπως ἔκανε τὸ 1970— τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη, διακοπὴ ποὺ προκάλεσε πανικὸ στὸ Φανάρι καὶ ἐξετράπη τότε σὲ ἀπειλὲς καὶ διωγμούς!

Περιμένουν, δηλαδή, νὰ γίνει πρῶτα τὸ ἔγκλημα καὶ μετὰ νὰ ...θάψουν διαμαρτυρόμενοι τὸ πτῶμα!!!

Ἀντὶ νὰ ξυπνήσουν τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ, νὰ τὸν παροτρύνουν νὰ ἀπομακρυνθεῖ ΑΜΕΣΑ ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές, τὸν ἀφήνουν μισοκοιμισμένο, ὥστε νὰ δοθεῖ χρόνος στοὺς Οἰκουμενιστὲς νὰ πραγματοποιήσουν τὰ σχέδιά τους!

Γιὰ πέστε μας κ. Ζερβέ, ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου καὶ ἡ Ἀποτείχιση διδάσκονται ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες; Ναὶ ἢ ὄχι; Γιατί, λοιπόν, τὴν διαγράφετε; Γιατί, μάλιστα, πολεμεῖτε ἐκείνους ποὺ τὴν ἐφαρμόζουν, ἔστω προαιρετικά;

Λοιπόν, θὰ ἀπομακρυνθεῖτε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς, ἀφοῦ πρῶτα γίνει ἡ «Ἕνωση»;

Μὰ τότε, μιὰ τέτοια ἀπομάκρυνση (γιὰ ὅσους μὲ εὐθύνη σας θὰ ἔχουν ἀπομείνει Ὀρθόδοξοι) δὲν θὰ εἶναι θυσιαστικὴ ὁμολογιακὴ παρουσία, ἀλλὰ μοιρολατρικὴ ἀποδοχὴ τῆς ἧτττας!

Ἡ Πατερικὴ λύση (ἐσεῖς τὴν πρεσβεύατε πρότινος), εἶναι μία, ἐδῶ καὶ τώρα:

Ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς

καὶ σύγκληση Συνόδου γιὰ τὴν καταδίκη τους.

Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ συντάκτου σας, ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου», ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμα πολλοὶ ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, ἀποτελεῖ λανθασμένη προσωπική του ἐκτίμηση. Γιὰ νὰ εἴμαστε πιὸ εἰλικρινεῖς, συνειδητὴ παραπληροφόρηση, ἀφοῦ ὄχι μόνο δεκάδες ἄρθρα τοῦ "Ο.Τ." τὴν ἀνατρέπουν, ἀλλὰ συγκεκριμένα ἀρθρογράφοι σας (σὰν τὸν π. Θεόδωρο Ζήση) ἔχουν μιλήσει  κι ἔχει πεῖ τὰ ἀκριβῶς ἀντίθετα (αὐτὰ ποὺ κι ἐδῶ ὑποστηρίζονται). Εἶπε πρὶν 3 χρόνια:

«Ὑπάρχει μία παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ...καὶ δὲν κάθονται οἱ Ἀρχιερεῖς μας καὶ οἱ ἐπίσκοποι ποὺ ἐτάχθησαν νὰ τὰ ἀντιμετωπίζουν αὐτά, γιὰ νὰ μᾶς βγάλουν μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν παναίρεση καὶ νὰ ποῦν «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε», πόσο καιρὸ θὰ καθόμαστε; Λοιπόν, ἡ Ἐκκλησία σήμερα, ἡ οἰκουμενιστικὴ Ἐκκλησία, ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία εἶναι μὲ τὴν πλάνη (Κατερίνη, 28 Μαρτίου 2011). http://aktines.blogspot.com/2011/03/blog-post_3192.html

  Ἂν ὅμως, πράγματι ὑπάρχουν Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, ποῦ κρύβονται αὐτοὶ τόσα χρόνια, τὴν στιγμὴ ποὺ βρισκόμαστε σὲ χρόνους κινδυνευούσης Πίστεως (κατὰ τὶς δικές σας ἐκτιμήσεις); Γιατί αὐτοὶ δὲν ζητοῦν τὴν πραγματοποίηση Συνόδου;

    Τί περιμένουν;

Τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Ζερβοῦ:

ΤΟ ΦΑΝΑΡΙΟΝ «ΣΠΕΥΔΕΙ ΤΑΧΕΩΣ»

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Συναγερμός: Βαδίζομεν ὁλοταχῶς πρὸς τὴν «ἕνωσιν» μὲ τοὺς Παπικούς

Αὕτη θὰ εἶναι εἰς ἐπίπεδον κορυφῆς, ἄνευ παραιτήσεως τῶν Παπικῶν ἀπὸ τὰς αἱρέσεις των καὶ τὰς κακοδοξίας των.

ΑΠΟ ΕΤΩΝ εἶναι γνωστὸν τὸ «δόγμα τῆς θρησκευτικῆς Γεωπολιτικῆς»: Ψευδένωσις τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μὲ ὅλας τὰς Χριστιανικὰς αἱρέσεις (Παπισμόν, Ἀγγλικανισμόν, Κόπτας κ.λπ.).

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐργάζεται πυρετωδῶς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης συναντήσεώς του μὲ τὸν Πάπαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, τὴν 24ην Μαΐου, μετὰ τοῦ ὁποίου θὰ συμπροσευχηθῆ, καταφρονῶν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, διαρρέεται ὅτι ἡ «Ἕνωσις θὰ γίνη» παρὰ τὰς ἀντιδράσεις.

Ἡ «Ἕνωσις» ὅμως θὰ γίνη ἄνευ τῆς παραιτήσεως τῶν πλανεμένων Χριστιανῶν ἀπὸ τὰς αἱρέσεις των καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπιστροφῆς εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν. Ἡ Ἀλήθειά της θυσιάζεται εἰς τὰς προσωπικὰς φιλοδοξίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ εἰς τὸν βωμὸν τῶν σκοπιμοτήτων τῶν «ὑπογείων ρευμάτων» τῆς Ἀμερικῆς.

Εἰς τὴν «ψευδένωσιν» θὰ ἐπιχειρηθῆ νὰ δοθῆ χαρακτὴρ μὴ Προδοσίας τῆς Πίστεως:

Ἑνότης εἰς τὴν κορυφὴν ὄχι ὅμως καὶ εἰς τὴν βάσιν.

Τὸ δόγμα αὐτὸ λέγει: Ἕνας ὁ Χριστός, πολλὰ τὰ χριστιανικὰ δόγματα, πολλαὶ αἱ χριστιανικαὶ πίστεις, πολλαὶ αἱ μορφαὶ τῆς Ἱερωσύνης, πολλαὶ καὶ διαστρεβλωτικαὶ ὄψεις τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ὁμιλοῦμεν διὰ ἐπικειμένην μεγάλην προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ὑπὸ τῶν κεφαλῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Οἱ πολιτικοὶ ἐλεηλάτησαν τὴν Ἑλλάδα οἰκονομικῶς, ἐθνικῶς, κοινωνικῶς, θεσμικῶς, νομικῶς, πνευματικῶς καὶ οἱ ταγοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἑτοιμάζονται νὰ συμπεριφερθοῦν ὡς ὁ Ἰούδας ἔναντι τοῦ Χριστοῦ.

Οὗτοι βιάζονται νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς καταρρέει, κυβερνᾶται οὐσιαστικῶς ἀπὸ τὰς ἡγεσίας ξένων χωρῶν καὶ ἡ Ἐκκλησία ἀποβάλλεται σταδιακῶς ἀπὸ τὴν ζωὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐνῶ τὸ Κράτος ἀπογαλακτίζεται ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ ἡ Ὀρθοδοξία καὶ αἱ παραδόσεις της συκοφαντοῦνται ἀπὸ κόμματα, διανοουμένους καὶ δημοσιογράφους. Ἐὰν ὁλοκληρώσουν τὴν προδοσίαν ἑτοιμασθῆτε νὰ σχίσετε τὰς ἀντιπαπικὰς καὶ ἀντιαιρετικὰς σελίδας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ἡ ἐπικειμένη προδοσία θὰ εἶναι μεγαλυτέρα καὶ ἀπὸ ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπεχειρήθη εἰς τὴν Φερράραν Φλωρεντίαν καὶ ἡ ὁποία (ψευδένωσις) ἐματαιώθη ὑπὸ τοῦ πιστοῦ λαοῦ, τοῦ ἐντίμου κλήρου καὶ τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ. Ἐκεῖνα τὰ γεγονότα ἠκολούθησεν ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπὸ τῶν Τούρκων, ἡ ὁποία (Κωνσταντινούπολις) εἶχεν ἐξασθενίσει ἀπὸ τὰς συνεχεῖς ἐπιθέσεις καὶ λεηλασίας τῆς Φραγκοκρατίας. Ἡ Ἑλλάς ἄνευ πολέμου καὶ ἐμφυλίου πολέμου εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν κατάστασιν ἀπὸ ἐκείνην τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς ζωῆς.

Τοῦτο ὅμως δὲν συγκινεῖ τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην, ὁ ὁποῖος ἐλησμόνησε τὴν ἱστορίαν του καὶ (προφανῶς) τὴν ἐθνικὴν συνείδησίν του. Ἐὰν προχωρήση εἰς τοὺς σχεδιασμούς, ὅπως διαδίδεται, καὶ κάμνη τὴν ψευδένωσιν εἰς ἐπίπεδον κορυφῆς, μὲ ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς Χριστιανούς, τότε θὰ ἔχη διαπράξει τὴν μεγαλυτέραν ἀτιμίαν καὶ βλασφημίαν ἐναντίον ὅλων τῶν ἀντιπαπικῶν Ἁγίων, ἀπὸ τὸν Ἅγιον Μᾶρκον τὸν Εὐγενικὸν ἕως τὸν Ἅγιον Νικόδημον τὸν Ἁγιορείτην, τὸν Ἅγιον Κοσμᾶν τὸν Αἰτωλὸν καὶ τὸν Ἅγιον Νεκτάριον.

Ἡ πορεία πρὸς τὴν προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ὀφείλει νὰ σημάνη συναγερμόν:

1ον) Εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, τὸ ὁποῖον ὡς Ἀκρόπολις τῆς Ὀρθοδοξίας ὀφείλει πλέον νὰ λαμβάνη θέσιν τακτικώτερα διὰ θέματα πίστεως. Ὅταν ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ οἱ «συνοδοιπόροι του» Ἱεράρχες καὶ κληρικοὶ εἰς τὸ Φανάριον καὶ τὴν Ἑλλάδα ἔχουν θέσει ὅλας τὰς προϋποθέσεις διὰ αὐτὴν τὴν προδοσίαν (ἀδελφαὶ Ἐκκλησίαι, νόθευσις μυστηρίων–βαπτίσματος, ἀναγνώρισις ἱερωσύνης κ.λπ.) δὲν δύναται ἡ Ἱερὰ Κοινότης νὰ σιωπᾶ. Οἱ θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας διδάσκουν τὴν ὑπακοή. Διδάσκουν ὅμως καὶ τὴν ἀνυπακοή, ὅταν οἱ Ἐπίσκοποι διδάσκουν αἵρεσιν.

Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον κάμνει κάτι πολὺ χειρότερον:

Ἔχει καταργήσει τὸ Πιστεύω (τὸ Σύμβολον) τῆς Πίστεως, ἀφοῦ ἀναγνωρίζει πολλὰς ἀδελφάς, χριστιανικάς, αἱρετικὰς ἐκκλησίας, ἐνῶ τὸ σύμβολον τῆς Πίστεως ὁμιλεῖ διὰ Μίαν, αὐτὴν τῆς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ὁμιλήση καὶ διὰ ἄλλους λόγους: Πρὸς τιμὴν τῶν σφαγιασθέντων Μοναχῶν, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Πατριάρχου Βέκου, ὁ ὁποῖος «ἔπαιζε» τὸ παιγνίδι τῶν Παπικῶν.

2ον) Εἰς ὅλας τὰς Ἱερὰς Μονάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι θεματοφύλακες τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ τῆς Παραδόσεως καὶ αἱ ὁποῖαι ὀφείλουν νὰ κινητοποιήσουν τὸν πιστὸν λαὸν καὶ νὰ ἀναδείξουν τὴν ἐπικειμένην προδοσίαν τῆς Πίστεώς μας.

3ον) Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία συγκροτεῖται ἀπὸ ἀντιοικουμενιστὰς Ἀρχιερεῖς, Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ὁμιλοῦν διὰ τὰ δογματικὰ δημοσίως, ἀλλὰ ἔχουν γνήσιον Ὀρθόδοξον φρόνημα. Εἰς τὰς κρισίμους αὐτὰς περιστάσεις ὀφείλουν νὰ λάβουν δημοσίως θέσιν.

Γνωρίζομεν ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀποτελεῖται ἀπὸ Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ συμπλεύσουν μὲ τὸν Παπισμὸν καὶ δὲν θὰ ἀναγνωρίσουν τὰς αἱρετικὰς χριστιανικὰς Ἐκκλησίας ὡς κανονικάς. Ἕως σήμερον ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔχει τηρήσει -σχετικῶς- μίαν καλὴν στάσιν ἔναντι τῆς πορείας τοῦ Φαναρίου πρὸς τὴν προδοσίαν τῆς πίστεως. Δὲν γνωρίζομεν, ἐὰν αὕτη ἡ στάσις θὰ τηρηθῆ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ὁ πιστὸς λαὸς καὶ ὁ ἔντιμος κλῆρος ὄφειλε νὰ προετοιμάζεται διὰ αὐτὸ τὸ γεγονός.

Τέλος ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστὰς Ἀρχιερεῖς, ὡρισμένοι ἐκ τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν «ἱερὸν καὶ ὅσιον» προκαλοῦντες διαρκῶς τὸν πιστὸν λαόν, μὲ τὰς καινοτομίας των, τὰς θέσεις των διὰ τὸν Παπισμόν, τὸν φιλοσιωνισμόν των καὶ τὰς μεθοδικὰς καὶ πλαγίας ὕβρεις των ἐναντίον τῶν Ἁγίων Πατέρων, τοὺς ὁποίους καὶ θέλουν νὰ «περιθωριοποιήσουν».

Οἱ οἰκουμενισταὶ Ἀρχιερεῖς ὁμιλοῦν μόνον διὰ τὸν Ἱδρυτὴν τῆς Πίστεώς μας, τὸν Χριστόν, ἀλλὰ ἀποφεύγουν συστηματικῶς νὰ ὁμιλοῦν διὰ τοὺς Ἁγίους καὶ Θεοφόρους Πατέρας τῆς Πίστεώς μας, οἱ ὁποῖοι τὴν ἑδραίωσαν μὲ τὰς θεοπνεύστους ἀποφάσεις των. (Ἕνας ἐξ αὐτῶν, διὰ νὰ «περάση» τὸ μάθημα τῆς πατρολογίας εἶχε βάλει μέσον τὸν γέροντά του, ὁ ὁποῖος ἦτο Μητροπολίτης).

Γ. ΖΕΡΒΟΣ

«Ὀρθόδοξος Τύπος», 02/05/2014

ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΜΕ ΩΣ ΕΘΝΟΣ ΤΟΝ ΑΠΑΤΗΛΟ ΠΛΟΥΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ!

ΤΟΥ ΜΗΤΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ
Εφημερίδα  «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» 5-10-1977

H KOINH ΑΓΟΡΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΟΡΝΕΙΟ

 

       ΦΛΩΡΙΝΑ. – Να σταματήση η προσπάθεια εντάξεως της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκὴ Κοινότητα, ζητάει ο Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης. Χαρακτηρίζει τὴν ΕΟΚ φωλιὰ ἀντιχριστιανισμοῦ καὶ ὑποστηρίζει ὅτι θὰ μεταρέψῃ τὴν Ἐλλάδα «σὲ διεθνὲς πορνεῖο».

Ο Μητροπολίτης Φλωρίνης σὲ μακρὸ ἄρθρο του στὸ περιοδικό του, γράφει ὅτι ἡ ΕΟΚ εἶναι σὰν ἕνα «μεταξωτὸ σάκκο, μοιάζει ὄμορφος ἀπ᾽ ἔξω ἀλλὰ ποὺ μέσα του κρύβει κακὰ ποὺ προκαλοῦν ἀηδεία καὶ ἐμετό».     Τὸ ἄρθρο καταλήγει: «Καλύτερα φτωχοὶ μὲ τὸ Χριστὸ  στὸ πλευρό μας, παρὰ πλούσιοι μὲ τὸ διάβολο».

Ο Αύγουστῖνος Καντιώτης τονίζει ὅτι ἡ ΕΟΚ εἶναι τὸ ἴδιο κακή γιὰ τὴν Ἐλλάδα, ὅσο τὸ ΝΑΤΟ καὶ οἱ ἀμερικανικὲς βάσεις. Καὶ θὰ σημάνῃ γιὰ τὴν Ἑλλάδα τὴν εἰσβολὴ ἐραστῶν τοῦ κακοῦ, τυχωδιωκτῶν, ὑλιστῶν καὶ ἀθέων.

Πηγή:  augoustinos-kantiotis

ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΩΝ ΒΛΑΣΦΗΜΩΝ "ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ". Προσεύχεται «ο εις εν αληθεία» και ο έτερος «εν πλάνη ζοφώδη»! Σε αυτές συμμετέχουν "Ορθόδοξοι " Έλληνες Μητροπολίτες!

 «Τι σοι και τη οδώ Αιγύπτου;» 

«Τι σοι και τη οδώ Ασσυρίων;»[1]

(Περί συμπροσευχών με αιρετικούς και αλλόθρησκους)

Βασίλειος Χαραλάμπους, Θεολόγος

             Είναι η συμπροσευχή, προσευχή; «Προσευχή εστίν ο Θεός, ο ενεργών τα πάντα εν πάσι» λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης (Κεφάλαια πάνυ ωφέλιμα).

    Ο Κύριος ημών  λέγει «εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν» Ιω. 4,24.

    Πως τούτο θα γίνει, όταν οι συμπροσευχόμενοι είναι ετερόδοξοι «ή κάλλιον ειπείν κακόδοξοι» και παρέκκλιναν από την αληθινήν Πίστιν  ή αλλόθρησκοι ο οποίοι προσκυνούν θεούς αλλοτρίους, «ων οι θεοί αυτών ουκ εισί θεοί»; (Ιερ. 2,11).

   Και φυσικά, ούτε κατ’ οικονομίαν οι συμπροσευχές μετά των ετεροδόξων και των αλλοθρήσκων επιτρέπονται. Καμία πατερική βάσις δεν υπάρχει για  τέτοιες εκτροπές.  Πώς να ορίσομεν λοιπόν την συμπροσευχήν;

      Είναι η συμπροσευχή, προσευχή;  Συμπροσευχόμενοι «ο εις εν αληθεία» και ο έτερος «εν πλάνη ζοφώδη», ερώτημα μέγα θα ακούσουν, «τι εστήκατε ώδε;» (Ματθ. 20,6) και «ινατί λαλείτε προς με;» Ιερ. 2,29.   «Εν αληθεία προσκυνήσουσι οι αληθινοί προσκυνηταί» Ιω. 4,23.  Πως  λοιπόν είναι επιτρεπόμενον «κατ’ οικονομίαν», το «συνεύχεσθαι» με ετεροδόξους και αλλοθρήσκους; 

Το περί ειρήνης επιχείρημα, καταδεικνύει ότι  τους λόγους του Κυρίου «ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωσιν, εγώ δίδωμι υμίν» Ιω. 14,27 αγνοούν.  Γιατί λοιπόν, περί της του κόσμου ειρήνης, τόσον προσπαθούν και επί «προσκαίροις αγάλλονται»[2];  Γιατί  αλλοτρόπως την ειρήνην επιδιώκουν;  «Ειρήνευσον μετά σου και έσεταί σοι ειρηνικός ο ουρανός και η γη», μας λέγει ο Αββάς Ισαάκ ο Σύρος (Ασκητικοί λόγοι- Λόγος Α). 

Είναι σπουδαία επίσης, τα λόγια του Αγίου Νείλου του Ασκητού, στον «Λόγον περί προσευχής», (θέλει να χωρισθεί από όλους και να μείνει μόνος του με τον Θεόν, αλλά «πάντων χωρισθείς να είναι πάσι συνηρμοσμένος»).  Δανειζόμενος ο Άγιος Νείλος ο Ασκητής, τον λόγον του Ευάγριου του Ποντικού «πάντων χωρισθείς τοις πάσι συνηρμοσμένος», καταδεικνύει το διάπυρον κάλλος της προσευχής προς κάθε άνθρωπον.  Συνεπώς είναι αχρείαστη και αντικανονική, η προσπάθεια να κερδίσουν τον κόσμον όλον ζημιώνοντας την ψυχήν των καθότι η «σιωπή της απωλείας», δηλαδή η μη ομολογία της Αληθείας, στερεί από τους συνανθρώπους μας, τη σωτηριώδη συγκαρίθμηση τους στην Μίαν Αγίαν Εκκλησίαν.

Γιατί λοιπόν, γίνεται παράλογος απόκλισις από την ακρίβειαν των Ιερών Κανόνων;   Ποια σωτηρία ψυχών επιτυγχάνεται;  Η μη έλλογος παρέκκλησις από την ακρίβειαν των Ιερών Κανόνων, δεν καλείται οικονομία, αλλά παρέκκλισις.  Πως δύναται η καρδία των προς τον Θεόν να υψωθεί, κατά το αντίφωνον «η καρδία μου προς σε Λόγε υψωθήτω…», όταν από τους κανόνες της Εκκλησίας παρεκκλίνουν; Ποίων «νοημάτων απόθεσις»[3] είναι η προσευχή-συμπροσευχή τούτη;  Που λοιπόν είναι το «τριπλούν βίωμα, οράς, προσεύχεσαι, θεολογείς» κατά τον Σιμωνοπετρίτην Γέροντα Αιμιλιανό;  Για να έλθει από τον ίδιο  Γέροντα Αιμιλιανό απάντησις αληθείας, «προσεύχεσαι λοιπόν και κατόπιν θεολογείς».  Από τοιούτου είδους συμπροσευχές η καταισχύνη ακολουθεί.

 Η ολιγοπιστία μάλλον, είναι η αιτία των συμπροσευχών.  Διότι επ’ ολίγον μονάχα, ικανοποιούν το της ανθρωπαρέσκειας μάταιον.  Αγνοούν  ότι εάν δεν γίνουν διάπυροι προς Κύριον ευχέτες, για να γνωρίσουν οι ετερόδοξοι και οι αλλόθρησκοι την αλήθειαν, είναι ωσάν να «ώρυξαν  λάκκον συντετριμμένον, μη δυνάμενον ύδωρ συνέχειν» Ιερ.2,13.  Στο τέλος, καρπούς ματαιότητος θα γευθούν, αναλογιζόμενοι το του Προφήτου Ιερεμίου «και από Αιγύπτου καταισχυνθήσονται, καθώς κατησχύνθησαν από Ασσούρ»[4].

 …………………………………………………………….

[1] «Τι σοι και τη οδώ Αιγύπτου;»  «Τι σοι και τη οδώ Ασσυρίων;» Ιερ. 2,18

2 «Ο γευσάμενος των άνω, ευχερώς των κάτω καταφρονεί, ο δε εκείνος άγευστος και επι προσκαίροις αγάλλεται» (Λόγος ιστ΄ 15) Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου.

3 «Προσευχή γαρ εστίν απόθεσις νοημάτων» Ευάγριος Ποντικός

4«και από Αιγύπτου καταισχυνθήση, καθώς κατησχύνθης από Ασσούρ» Ιερ. 2,36

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος και η Εκπόρευση του «Μάννα» από τον τάφο του

Όταν ήρθε ο καιρός της μεταβάσεώς του στο Κύριο, 

σε βαθειά γεράματα ψέλιζε αυτή μόνο τη φράση συνέχεια: 

«Τεκνία αγαπάτε αλλήλους».

Στις 8 Μαΐου εκάστου έτους αγαπητοί αναγνώστες μου, εορτάζουμε την Σύναξη της αγίας κόνεως της εκπορευομένης εκ του τάφου του Ιωάννου του Θεολόγου.

Η ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ «ΜΑΝΝΑ»

ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ 

«Τὸ φυτὸν τῆς ἁγνείας, τὸ μύρον τῆς εὐωδίας, 

πάλιν ἀνέτειλεν ἡμῖν, εἰς τὴν παροῦσαν ἑορτήν, 

βοῆσαι πρὸς αὐτόν· Ἰωάννη Ἀπόστολε, 

ὁ τὴν Παρθένον φυλάξας ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ, 

αἴτησαι ἡμῖν παρὰ Χριστοῦ τὸ μέγα ἔλεος». 

(Ἰδιόμελον τῆς Λιτῆς) 

…Αφού γύρισε πάλι στην Έφεσο ο επιστήθιος Μαθητής του Χριστού, το υπόλοιπο της ζωής του το πέρασε εκεί. Όταν βγήκε από τα Ιεροσόλυμα για το αποστολικό κήρυγμα ήταν 56 χρονών. Κήρυξε για 9 χρόνια και μετά εξορίσθηκε. Έκανε 15 χρόνια στην Πάτμο εξόριστος. Μετά την εξορία, έζησε άλλους 26 χρόνους. Όλοι οι χρόνοι της επίγειας ζωής του ήταν 105 και 7 μήνες, όταν βασίλευε ο Τραϊανός.

Με αυτόν τον τρόπο έζησε ο Απόστολος του Κυρίου· και αφού αγωνίστηκε μέχρις αίματος για την ευσέβεια, κάνοντας πάμπολλα θαύματα και επιστρέφοντας άμετρα πλήθη απίστων στην πίστη του Χριστού, τελευταία, έμενε στο σπίτι του Δόμνου τον οποίον ανέστησε εκ νεκρών, μαζί με τους επτά μαθητές του.

Άφησε στα τελευταία το μέρος όπου έμενε και βγήκε έξω σε ένα τόπο, όπου είπε στους μαθητές του να καθίσουν εκεί. Αυτός προχωρώντας ακόμη πιο πέρα προσευχήθηκε. Γύρισε μετά στους μαθητές του και τους παρήγγειλε να σκάψουν σταυροειδώς την γη, τόσο μόνο, όσο ήταν το ανάστημα του σώματός του. Και αφού μπήκε μέσα στον σκαμμένο χώρο, κλαίγοντας, με συγκίνηση, αποχαιρέτησε τους μαθητές του και τους είπε: «Τραβήξτε προς εμένα το χώμα της γης, της δικής μου μητέρας, και σκεπάστε με μ’ αυτό».
Οι μαθητές τον ασπάσθηκαν και τον αποχαιρέτισαν και στην αρχή σκέπασαν το σώμα του μέχρι τα γόνατα. Έπειτα, αφού πάλι τον ασπάσθηκαν, τον σκέπασαν μέχρι τον λαιμό. Και αφού για τρίτη φορά τον κατεφίλησαν, έβαλαν επάνω στο ιερό του πρόσωπο ένα μαντήλι και κλαίγοντας έτσι πικρά σκέπασαν όλο του το σώμα.
Αφού θρήνησαν οι μαθητές τον απορφανισμό του διδασκάλου τους, γύρισαν πίσω στην πόλη της Εφέσου διηγούμενοι τα γεγονότα. Μόλις τ’ άκουσαν οι υπόλοιποι αδελφοί, έτρεξαν και πήγαν στον τάφο του Αποστόλου, ανέσκαψαν αλλά δεν βρήκαν τίποτα. Τότε επέστρεψαν και αυτοί στην Έφεσο κλαίγοντας θερμά για την στέρηση ενός τέτοιου ποιμένα.
Κάθε χρόνο αυτός ο τάφος αναβρύζει αιφνίδια, αυτήν την ημέρα, με τρόπο θεϊκό και παράδοξο, μία σκόνη, την οποία εκεί οι εγχώριοι, την λένε «μάννα» και όσοι την λαμβάνουν με πίστη γεύονται την λύτρωση από κάθε πάθος, την γιατρειά των ψυχών και την υγεία των σωμάτων τους, δοξάζοντας όλοι τον Θεό και τον πιστό δούλο Του, τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ιωάννη τον Θεολόγο, τον επιστήθιο φίλο του Χριστού...

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

Κείμενο: από π.Δαμιανός («Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (Συναξάριον-Θαύματα-ΔιδαχήΑγάπης-Υμνολογικά-Λόγοι)», κεφ. α' και γ', σελ. 29'30, 36 και 59, α' έκδοση, Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος», Άγιον Όρος Μάϊος 1999.)

Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής καταγόταν από κάποιο φτωχό χωριό της Γαλιλαίας που ονομαζόταν Βηθσαϊδά. Ήταν γιος του ψαρά Ζεβεδαίου και της Σαλώμης που ήταν συγγενής της Παναγίας Μητέρας του Χριστού. Πολύ νωρίς έγινε μαθητής του Ιωάννου Προδρόμου ενώ παράλληλα εργαζόταν και στην τέχνη του ψαρά κοντά στον πατέρα του και τον αδελφό του Ιάκωβο.
Κάποια μέρα λοιπόν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάδιζε αργά στις όχθες του Ιορδάνου διδάσκοντας τον λαό την μετάνοια και βαπτίζοντας στον.......

H συνέχεια ἐδῶ

Με αφορμή κείμενο του π. Γ. Μεταλληνού: ---ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ, ΠΑΡΑ ΤΑΥΤΑ ΣΥΜΒΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ!

Διαβάσαμε στὸ http://orthodox-voice.blogspot.gr κείμενο ποὺ ἀποδίδεται στὸν π. Γεώργιο Μεταλληνό (παρόμοια ἔκφραση ὑπάρχουν σὲ κείμενα τοῦ π. Θεοδ. Ζήση κ.ἄ.). Σύμφωνα μὲ αὐτὰ ἔχουμε ἀποδεχθεῖ πολλὲς αἱρέσεις:

Πέρα ἀπ’ αὐτά, ψάχνοντας γιὰ κάποιο κείμενο σὲ φύλλα τῶν τελευταίων ἐτῶν τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου», παρατηρήσαμε ὅτι δεκάδες φορὲς ὑπάρχουν ἐκφράσεις τῶν συντακτῶν καὶ τῶν Πατέρων ποὺ ἀρθρογραφοῦν, οἱ ὁποῖες κάνουν λόγο γιά:

«καταφρόνηση» καὶ «καταπάτηση» τῶν Ἱ. Κανόνων ἀπὸ Ἱεράρχες, γιὰ «ἐπικίνδυνα ἀνοίγματα», γιὰ «ἀλλοίωση τῆς Ἱερᾶς μας Παραδόσεως», γιὰ «αὐθαιρεσίες» σὲ θέματα Πίστεως, γιὰ «προδοσία τῆς Ἐκκλησίας» ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, γιὰ «κατάλυση τῆς Ὀρθοδοξίας», γιὰ «ἅλωση τῆς Ὀρθοδοξίας», γιὰ «intercommunion στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Ἀντιοχείας καὶ τῆς Αἰγύπτου, γιὰ «ἅλωση» τοῦ Ἁγίου Ὄρους, γιὰ διαίρεση τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας (ὁ «Λαὸς τοῦ Θεοῦ» ἀγνοεῖται πλήρως ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους), γιὰ ἀδιαφορία τῆς Ἱ. Συνόδου ὡς πρὸς σημαντικὰ θέματα Πίστεως καὶ τὴν περιθωριοποίηση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, γιὰ ἠθικὲς παρεκτροπὲς καὶ κουκούλωμα σκανδάλων Ἐπισκόπων, γιὰ «ξεσκεπάσματα τῶν αἱρέσεων» Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ «κίνδυνο σχισμάτων»· κάνουν κάθε τόσο Ἐκκλήσεις γιὰ ἔκτακτη σύγκληση Ἱεραρχίας –ποὺ οὐδέποτε εἰσακούονται—, ὁμιλοῦν πάλι γιὰ νέα, καὶ ξανὰ πάλι νέα ὀλισθήματα τῶν Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων, γιὰ νέες Ἀποκαλύψεις ἐκκλησιαστικῶν παραβάσεων κ.λπ.

Ἐπειδὴ δὲν πρόκειται γιὰ κάποια μεμονωμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν ἀπὸ ἀβλεψία καὶ μπορεῖ κανεὶς νὰ τὰ προσπεράσει διαμαρτυρόμενος, ἀλλὰ γιὰ χιονοστοιβάδα συνειδητῶν, προσχεδιασμένων καὶ προκλητικῶν γεγονότων, ποὺ ἀλλοιώνουν ἀποδεδειγμένα τὴν Ὀρθόδοξη συνείδηση λαϊκῶν καὶ κληρικῶν, τὸ ἐρώτημα εἶναι:

Πιστεύουν οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Πατέρες καὶ οἱ Συντάκτες ποὺ ἀρθρογραφοῦν στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» ὅτι αὐτὰ ποὺ γράφουν ἀνταποκρίνονται στὴν πραγματικότητα;

Ἂν τὸ πιστεύουν, γιατί μετὰ ὅλο αὐτὸ τὸ δικό τους «κράξιμο» ἐναντίον τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἐπικοινωνοῦν καὶ συλλειτουργοῦν –παρὰ τοὺς Ἱ. Κανόνες καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση– ἄνετα μὲ αὐτοὺς τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ καταγγέλλουν ὅτι διέπραξαν ὅλα τὰ παραπάνω, δημοσιεύουν στὰ θρησκευτικὰ Μ.Μ.Ε. τὰ ἄρθρα τους  καὶ δέχονται τὶς εὐλογίες τους; Προκύπτει ἐξ αὐτῶν κάποια ὠφέλεια τῆς Ἐκκλησίας ἢ ὠφέλεια ἄλλων; Καὶ ποιά;

ΣΟΚ!!! ΠΑΠΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΗΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΩΡΑΙΑ ΠΥΛΗ"

Δεῖτε ἐδῶ: https://www.youtube.com/watch?v=rBxVwpuhUrs
 

Ὁ Παπικὸς ἱερέας μπαίνει στὸ Ιερὸ καὶ στὴ συνέχεια ὁ Προτεστάντης!

Ἐπίκειται η Αγιοποίηση του γ. Παϊσίου

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία τοῦ γ. Ἐφραίμ Βατοπεδινοῦ

στην Παραμυθιά.

«Ἀπ’ ὅ,τι πληροφοροῦμαι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου ἑτοιμάζεται κι αὐτὸν (σ.σ. τὸν γ. Παΐσιο) νὰ τὸν καταγράψει ἐπισήμως εἰς τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας...

Καὶ ἐνθυμοῦμε, ὅταν τὸν ρώτησα γιὰ τὸ φῶς τὸ Ἄκτιστον, τὸν π. Παΐσιον, καὶ μοῦ λέγει: Παιδί μου, εἶναι μιὰ ὑπερφυσικὴ κατάστασις. Κι ἐγὼ δὲν θὰ ξεχάσω, πὼς ὁ ἴδιος μοῦ ἐνθύμισε ἕνα μεγάλο γεγονὸς στὴ ζωή μου. Ὅταν ἔμενα στὸ κελὶ τοῦ Ἐσταυρωμένου, κοντὰ στὴν Μονὴ Σταυρονικήτα, κι ἔτυχε νὰ φύγω μετὰ τὴν δύση τοῦ ἡλίου καὶ μὲ συνάντησαν μιὰ ὁμάδα παιδιῶν ποὺ πῆγαν εἰς τὸ κελί μου καὶ δὲν μὲ βρῆκαν, κι ἐκάθησα –ὅταν τοὺς συνάντησα– ἐκάθισα καὶ τοὺς μίλησα· εἶδα ὅτι εἶχαν μεγάλη δίψα γιὰ τὸ Χριστό. Ἀλλὰ χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω, ἐνῶ αὐτοὶ ἦταν κοντὰ εἰς τὴν Μονὴ Σταυρονικήτα (ποὺ θὰ πήγαιναν μέσα γρήγορα), ἐγὼ ἔφυγα μέν, ἀλλὰ μετά, ἐβάδισα περίπου 100 μέτρα καὶ ἀπὸ τὸ σκοτάδι δὲν μποροῦσα νὰ περπατήσω. Δὲν ἔβλεπα πλέον. Καὶ τότε λέω, θὰ πεθάνω ἐδῶ ἀπόψε.

Γονατίζω ἐκεῖ στοὺς θάμνους ποὺ ἤμουνα, προσεύχομαι εἰς τὴν Παναγία, καὶ τότε ἀμέσως βγαίνει ἕνα φῶς ἀπὸ μέσα μου, τὸ ὁποῖο ἦταν σὰν προβολέας, κι αὐτὸ μοῦ ἔδειξε τὸ δρόμον καὶ πῆγα στὸ κελί μου! Καὶ μόλις βρῆκα τὸ κλειδὶ κι ἄνοιξα τὴν πόρτα, αὐτὸ τὸ φῶς σταμάτησε νὰ ὑπάρχει ἀπέξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου!

Γιατί σᾶς τὸ εἶπα αὐτό; Γιὰ νὰ σᾶς πῶ πὼς ὁ ἄνθρωπος, ὅταν εἶναι κεκαθαρμένος, ὅταν ἔχει καρδίαν καθαράν, τότε βιώνει τὸ ἄκτιστον φῶς, βιώνει τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ, βιώνει τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ».

Τὸ συγκεκριμένο ἀπόσπασμα στὸ Βίντεο τῆς Ὁμιλίας ἀπὸ 26:00 και μετά, στό:

http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/2014/05/4704.html

Ο σκοπός της Αγίας Γραφής

Σκοπός της Αγίας Γραφής είναι

να καταργηθεί με την εμπειρία της Θεώσεως

τού π. Ι. Ρωμανίδη

Εφ’ όσον η Αγία Γραφή δεν αποβλέπει στο να κάνη επιστήμη και να διδάξη επιστημονικές γνώσεις, τότε ποιος είναι ο σκοπός της;

Βεβαίως, οι θεόπνευστοι συγγραφείς τόσο της Αγίας Γραφής όσο και των πατερικών κειμένων, χρησιμοποιούν τον περιβάλλοντα κόσμο, αποδέχονται τις επιστημονικές και ιστορικές γνώσεις της εποχής τους, αλλά αποβλέπουν στην καθοδήγηση των ανθρώπων, για να φθάσουν στο ύψος της Πεντηκοστής και να αποκτήσουν γνώση και εμπειρία του Θεού.

Η Αγία Γραφή δεν διαβάζεται για να ερευνούμε τις λέξεις για να κατανοηθή ο Θεός. Η Αγία Γραφή είναι ένα βοήθημα για να οδηγήση τον άνθρωπο στην θέωση, οπότε εκεί θα απόκτηση την γνώση του Θεού. Πρέπει να διακρίνουμε το νόημα της Αγίας Γραφής από τις λέξεις. Το νόημα έχει μεγάλη σημασία για την σωτηρία.

«Ποιος είναι ο σκοπός της Αγίας Γραφής; να την διαβάζουμε σαν φιλόσοφοι και να ψειρίζουμε τις λέξεις και με τα νοήματα τα δικά μας να κατανοήσουμε τον Θεό και να εμβαθύνουμε στο τι θέλει να πη η Καινή Διαθήκη; Ή ο σκοπός της Καινής Διαθήκης είναι να καταργηθή στην εμπειρία της Θεώσεως;».

«Το νόημα είναι το βοήθημα, το οποίο χρειάζεται για να μπορή να φθάση κανείς στην θέωση. Δηλαδή είναι ο δείκτης που μπορεί να οδηγήση τον άνθρωπο στην εμπειρία της Θεώσεως. Γι’ αυτό, η Αγία Γραφή και η πατερική θεολογία και η θεολογία των Συνόδων δεν μπορούν ποτέ να χρησιμοποιηθούν από οποιαδήποτε φιλοσοφία.

Ο μοναδικός σκοπός της γλώσσης της Αγίας Γραφής, των Πατέρων και των Συνόδων είναι να χρησιμοποιούνται ως πνευματικά μέσα, μέσω των οποίων οδηγείται κανείς, υπό την καθοδήγηση Πνευματικού Πατρός, στα στάδια της τελειώσεως. Δεν έχουν κανένα άλλον σκοπό».

Χρησιμοποιούμε τα ρήματα και τα νοήματα της Αγίας Γραφής ασκητικώς για να φθάσουμε στην θέωση.

«Μερικοί νόμιζαν, μέχρι σήμερα, ότι οι θετικές επιστήμες αντιβαίνουν στην Αγία Γραφή. Αυτή η συζήτηση πρέπει να σταματήση μια και καλή, εφ’ όσον πάρουμε ως νόμο τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά και καταλάβουμε τι είναι τα νοήματα τα θεόπνευστα, ποιος είναι ο σκοπός αυτός των νοημάτων. Και οι Πατέρες της Εκκλησίας μάς λένε ότι ο σκοπός τών νοημάτων δεν είναι να μάς αποκαλύψουν τα μυστήρια των κτισμάτων, εφ’ όσον το μόνο που μας εξυπηρετούν τα θεόπνευστα νοήματα είναι να τα χρησιμοποιούμε ασκητικώς, για να έχουμε την εμπειρία της Θεώσεως.

Επομένως, ο σκοπός των νοημάτων της Αγίας Γραφής είναι καθαρώς ασκητικός όχι επιστημονικός· δεν είναι να ανιχνεύσουμε από τα νοήματα της, από τι συντίθεται η ύλη και τα ουράνια σώματα και πώς λειτουργεί η δομή του σύμπαντος».

Επειδή η ασκητική συνδέεται με την θεραπευτική η οποία αποβλέπει στην θέωση του ανθρώπου, γι’ αυτό ο σκοπός της Αγίας Γραφής είναι θεραπευτικός, αποβλέπει στην θεραπεία του ανθρώπου, για να φθάση από το κατ' εικόνα στο καθ' ομοίωση.

«Η ουσία της Αγίας Γραφής είναι η θεραπευτική αυτή αγωγή που αναποφεύκτως προκαλεί και τα αποτελέσματα που θα ήθελε κανείς από την Αγία Γραφή».

Η Αγία Γραφή περιλαμβάνει κατηχητικά και θεραπευτικά βιβλία που έχουν θεόπνευστα ρήματα και νοήματα, επειδή κάνουν ορθή διάγνωση της πνευματικής καταστάσεως και μας θεραπεύουν, δηλαδή μας οδηγούν στην θέωση. Δεν είναι ρήματα και νοήματα φιλοσοφικά, αλλά κατ' εξοχήν θεολογικά.

«Στον φωτισμό έχουμε νοερά λατρεία. Στην Αγία Γραφή έχουμε την ερμηνεία του φωτισμού και της Θεώσεως, όταν όμως έλθη η θέωση, η ερμηνεία καταργείται, γιατί έχουμε την πραγματικότητα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι καταργείται η Αγία Γραφή, ως κατηχητικό βιβλίο, ως θεραπευτικό βιβλίο, ως θεόπνευστο. Όπως δεν καταργούνται ούτε τα πατερικά συγγράμματα, ούτε οι αποφάσεις των Συνόδων. Όλα αυτά έχουν μόνιμη σημασία για την Εκκλησία και δεν μπορεί να αντικατασταθούν. Δεν αντικαθίστανται, αλλά υπερβαίνει κανείς αυτά, μόνο εκείνος όμως που φθάνει στην Θέωση και μόνο κατά την διάρκεια της Θεώσεως. Και, όταν επανέλθη στον φωτισμό, πάλι προσεύχεται αδιαλείπτως, πάλι κάνει την λογική λατρεία, πάλι λειτουργεί, πάλι ερμηνεύει την Αγία Γραφή, πάλι κατηχεί, πάλι διδάσκει. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η Αγία Γραφή, τα πατερικά συγγράμματα και οι αποφάσεις των Συνόδων είναι τα Σύμβολα της πίστεως».

Από πλευράς μεθοδολογίας, τα ρητά και τα νοήματα της Αγίας Γραφής αποβλέπουν στο να θεραπεύουν τους πνευματικά ασθενείς. Η Αγία Γραφή διδάσκει πώς θα θεραπευθούμε, πώς θα ελευθερωθούμε από τα πάθη, πώς θα φύγη ο παλαιός Αδάμ, ο παλαιός άνθρωπος από μέσα μας.

Πηγή: "Tρελογιάννης" Από "Πατερική Δογματική". Σεβ. Ναυπάκτου Ιεροθέου Βλάχου

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΙ …ΚΑΦΡΟΙ !

Ἐκκλησία καὶ Θεολογικὲς Σχολές

Πηγή: "Τρελογιάννης"

.         Μὲ ἀφορμὴ τὶς ἐντονότατες ἀντιδράσεις γιὰ τὴν ἵδρυση Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στὸ Τμῆμα Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ ἀκούσθηκαν ποικίλες γνῶμες καὶ ἀπόψεις ἀπὸ πανεπιστημιακοὺς δασκάλους. Ὅσοι ὑποστήριξαν τὴν ἵδρυση ἑνὸς τέτοιου Τμήματος, ποὺ ἄφησε ἄναυδο τὸ πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τὸ λύπησε βαθύτατα, ἐπικαλέσθηκαν διάφορες δικαιολογίες. Μεταξὺ αὐτῶν διατυπώθηκε καὶ ἡ ἀκόλουθη ἄποψη ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τοῦ Τμήματος κ. Χρυσόστομο Σταμούλη: «Τὸ Πανεπιστήμιο» εἶπε, ἀπαντώντας στὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμο, «δὲν εἶναι τμῆμα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ εἶναι ἐλεύθερο, δημόσιο ἐκπαιδευτικὸ ἵδρυμα καὶ λειτουργεῖ μὲ βάση τὶς ἀκαδημαϊκὲς ἀνάγκες» (ἐφημ. «Δημοκρατία» 12-3-2014, σελ. 22).
.         Ἡ ἀπάντηση αὐτὴ προξενεῖ εὔλογη ἀπορία καὶ γεννᾶ μελαγχολικὲς σκέψεις γιὰ τὴν πορεία τῶν Ὀρθοδόξων Σπουδῶν στὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα. Βεβαίως τὸ Πανεπιστήμιο δὲν εἶναι τμῆμα τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι τυπικὰ καὶ διοικητικὰ ἀνεξάρτητο Ἵδρυμα. Ἀλλὰ ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ διαφέρει οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὶς ἄλλες Πανεπιστημιακὲς Σχολές. Οἱ ἄλλες Σχολές,

Η ΦΟΒΕΡΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣΩΝΟΥ Δαβίδ Μπίλντ!!

Ο Μπιλντερμπέγερ Καρλ Μπιλντ, που λέγεται και Δαβίδ, (Daniel Carl Bildt), είπε πριν από τρεις ημέρες ότι η Ρωσία της δεκαετίας του '90 ήταν καλύτερη από ότι είναι σήμερα, επειδή τότε, «εμπνεόταν από τη δημοκρατία και τις δυτικές αξίες», ενώ τώρα ακολουθεί την Ορθοδοξία, η οποία είναι η μεγαλύτερη απειλή για τον δυτικό πολιτισμό.

Η δήλωση του Δαβίδ Μπίλντ είναι η ακόλουθη.
«Στη σημερινή Ρωσία, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Ο Πούτιν δείχνει ότι δεν δεσμεύεται από τις διεθνείς αξίες, αλλά δεσμεύεται από την ορθοδοξία και πυροδοτεί το φόβο και το μίσος. Η υποστήριξή που προσέφερε στον Άσαντ στη Συρία μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι ο Άσαντ προστατεύει την Ορθοδοξία στη Συρία. Επιπλέον, ορθοδοξία είναι πιο επικίνδυνη από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και ως εκ τούτου, αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για το δυτικό πολιτισμό».

Δυτικές αξίες και δυτικός πολιτισμός, σημαίνει «ολοκαύτωμα», «ανεκτικότητα», πρέζα Σια/Αφγανιστάν, χασίσι Σια/Κοσσοβο, Λεσβιακά, Ομοφυλόφιλα, Αμφισεξουαλικά και Τρανσεξουαλικά άτομα και ομοφοβία, αντιρατσισμός, Μπούργκα, τζαμί, έχεις ταλέντο, κλπ. κλπ. κλπ.

Ο Τζούλιαν Ασάντζ του «WikiLeaks», έδωσε στη δημοσιότητα τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στη Στοκχόλμη προς το State Department, από το οποίο προκύπτει ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας «συνεργάστηκε με την αμερικανική κυβέρνηση με παράνομο τρόπο», ενώ αποκαλύφθηκε επίσης ότι ο Καρλ (Δαβίδ) Μπιλντ είναι πληροφοριοδότης των Αμερικανών από τα μέσα της δεκαετίας του 1970! Και μάλιστα ότι στρατολογήθηκε από τον υπεύθυνο στρατηγικής του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, Καρλ Ρόουβ με τον οποίο διατηρεί φιλική σχέση.
Ο Δαβίδ-Κάρλ απάντησε ότι γνωρίζει πολλούς σε όλο τον κόσμο και ότι «δουλειά ενός υπουργού Εξωτερικών είναι το να ενημερώνει τις συμμάχους χώρες για ευαίσθητα ζητήματα».

Ο Δαβίδ Μπίλντ, που εκτός από τακτικός «θαμώνας» της Λέσχης (2006, 2008, 2009, 2013), είναι και Freemason 33ου (ορόφου) και μέλος της Committee των 300, έχει δηλώσει ότι ο Τζορτζ Σόρος , που έχει κάνει πολλά για την ανάπτυξη στην Ευρώπη και την Ασία, είναι ένας καλός φίλος του, ενώ τούτες τις μέρες έγραψε στο Τουίτερ: «Προτείνετε η Ελλάδα να βγει από την ΕΕ... Μα δεν βλέπετε τι γίνεται στην Ουκρανία;».
Ακόμα έχει δηλώσει στο Γαλλικό πρακτορείο ότι, «η μελλοντική ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. απαιτεί συνεχείς προσπάθειες και από την Άγκυρα και από τις Βρυξέλλες. Απαιτεί, διαρκή διαδικασία για μεταρρυθμίσεις, στην Τουρκία, διαρκή ανοικτή συμπεριφορά της ΕΕ. Μην με ρωτάτε πότε ακριβώς, θα γίνει η Τουρκία μέλος της ΕΕ. πιστεύω πάντως ότι θα γίνει».

Τι άλλο να ειπώ εγώ; Τα είπε όλα.

ΔΕΛΤΙΟ 11 
πηγη  antipliroforisi

Χίλιες φορές να καθαιρεθώ, από τοιούτους επισκόπους,

Χίλιες φορές να καθαιρεθώ, από τοιούτους επισκόπους,

και να πάω στην έρημο να κλαίω τ’ αμαρτήματά μου,

παρά να ζώ μέσα εδώ στην πόλη

και να φιλώ την κακοήθεια και την διαφθορά. 

  Πηγή: "Τρελογιάννης"

Υπομονή και Προσευχή Τέκνον! Πανταζή Ν.

Γέροντα,

  Παναίρεση. Διωγμός. Σατανοκίνητος Οικουμενισμός. Του Πάπα Πολυχρονισμός. Δεσποτοκρατίας  Ωχαδερφισμός.

"Υπομονή. Μπόρα είναι, θα περάσει..."!

Μα, γέροντα, εδώ μιλάμε για Τσουνάμι! Χαλασμό Κυρίου! Καβαλάρη Αποκαλύψεως!

"Υπομονή και προσευχή τέκνον μου..."!

Γέροντα, 

* ήρθε "το ποθούμενο" το δικό τους!

* Η Ένωση ήδη έγινε!

* Επίσημη Μνημόνευση Ανοικτή.

* Κοινωνία Διαμυστηριακή.

* Εμπέδωση σταδιακή

* εγκαθίδρυση ανεκτική

* αντίδραση μηδαμινή

* συμπόρευση μολυσματική

* υποχώρηση συμβιβαστική

* υποδούλωση καταδικαστική

* και επικοινωνία κολάσιμη.

"Υπομονή και προσευχή τέκνον μου..."!

Μα, γέροντα, έως πότε; Οι πάντα καλώς διεταξάμενοι Άγιοι Πατέρες όρισαν στάση Ορθόδοξη, Αποτειχισιακή, Μνημονεύσεως Διακοπή. Προσδιόρισαν χρόνους, εξόρκισαν καιρούς, αφορίσθησαν ανάμεσα απ' αυτούς. Τις Σειρήνες του ΠΣ"Ε" δεν τις ακούς; Δεν διαβλέπεις τον μολυσμό της ισοπεδώσεως της πίστεως και χαλαρώσεως της συνειδήσεως; Δεν προβλέπεις Μεγίστη προδοσία Χριστού, ανασταύρωση του Υιού;

"Υπομονή και προσευχή τέκνον μου..."!

Γέροντα, ιδού, ο Αντίχριστος καλπάζει επί θύραις. Σφράγισμα Μικροτσίπ RFID. Ναός του Σολομώντα υψώνεται. Διωγμός εξαπολύεται. Σταυροί στήνονται. Οι βηματισμοί του Θεού ακούγονται.

"Υπομονή και προσευχή τέκνον μου..."!

Συγγνώμη, γέροντα, σε επικίνδυνη, υπερπαραπλανητική "απάθεια" σε βρίσκω...

Άιντε, αααιιιντε, Ακάκιε, τα μακαρόνια φρόντισε να είναι Μίσκο!