Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

Ὅταν μελετᾶς τό Εὐαγγέλιο, μή ζητᾶς ἀπόλαυση, μή ζητᾶς ἔξαρση, μή ζητᾶς περίλαμπρες σκέψεις. Ζήτα νά δεῖς τήν ἀλάθητη ἁγία Ἀλήθεια.

Μήν ἀρκεῖσαι στήν ἄκαρπη μελέτη τοῦ Εὐαγγελίου. Μελέτα το ἔμπρακτα. Ἀγωνίσου νά ἐκπληρώνεις τίς ἐντολές του. Σάν βιβλίο ζωῆς, μελέτα το μέ τή ζωή σου.

Μή νομίζεις ὅτι χωρίς λόγο τό πιό ἱερό βιβλίο, τό Τετραευάγγελο, ἀρχίζει μέ τό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιο καί τελειώνει μέ τό κατά Ἰωάννην. Ὁ Ματθαῖος μᾶς διδάσκει περισσότερο τό πῶς νά ἐκπληρώνουμε τό θεῖο θέλημα, καί οἱ διδαχές του ταιριάζουν σ᾿ ἐκείνους πού ἀρχίζουν νά βαδίζουν στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Ἰωάννης ἀναφέρεται περισσότερο στόν τρόπο τῆς ἑνώσεως τοῦ Θεοῦ μέ τόν ἀνακαινισμένο ἀπό τίς ἐντολές ἄνθρωπο. Αὐτή τήν ἕνωση τήν κατορθώνουν ὅσοι ἔχουν προχωρήσει στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ἀνοίγοντας τό ἅγιο Εὐαγγέλιο, νά θυμᾶσαι ὅτι αὐτό θά καθορίσει τήν αἰώνια κατάστασή σου. Ὅλοι θά κριθοῦμε σύμφωνα μ᾿ αὐτό καί εἴτε θά σωθοῦμε, εἴτε θά κολαστοῦμε αἰώνια. «Αὐτός πού μέ ἀπορρίπτει», λέει ὁ Κύριος, «καί δέν δέχεται τά λόγια μου, σ᾿ αὐτά θά βρεῖ Ἐκεῖνον πού θά τόν δικάσει· ὁ λόγος πού κήρυξα, αὐτός θά τόν κρίνει τήν ἔσχατη ἡμέρα» [1].

Ὁ Θεός ἀποκάλυψε τό θέλημά Του σ᾿ ἐτοῦτον τόν τιποτένιο κόκκο σκόνης πού λέγεται ἄνθρωπος! Τό βιβλίο ὅπου εἶναι καταγραμμένο τό πανάγιο καί σωτήριο θέλημά Του, βρίσκεται στά χέρια σου. Μπορεῖς εἴτε νά δεχθεῖς, εἴτε νά ἀπορρίψεις τό θέλημα τοῦ Πλάστη καί Σωτήρα σου. Ἀπό σένα τόν ἴδιο ἐξαρτᾶται εἴτε ἡ αἰώνια ζωή σου εἴτε ὁ αἰώνιος θάνατός σου. Ἀναλογίσου, λοιπόν, πόση προσοχή καί πόση σύνεση πρέπει νά δείξεις. Μήν παίζεις μέ τήν αἰωνιότητα!

Μέ συντριμμένο πνεῦμα νά προσεύχεσαι στόν Κύριο, γιά νά σοῦ ἀνοίξει τά μάτια, νά δεῖς τά θαύματα πού κρύβονται στόν νόμο Του [2], στό Εὐαγγέλιο. Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀνοίγει τά μάτια τῆς ψυχῆς καί ἐπιτελεῖ θαυμαστά τή θεραπεία της ἀπό τήν ἁμαρτία. Οἱ θεραπεῖες τῶν σωμάτων, πού ἐπιτελοῦσε ὁ Κύριος, ἦταν ἁπλῶς εἰκονισμοί καί ἀποδείξεις τῶν θεραπειῶν τῶν ψυχῶν, ἀποδείξεις ἀναγκαῖες γιά τούς σαρκικούς ἀνθρώπους μέ τόν τυφλωμένο ἀπό τή φιληδονία νοῦ [3].

Διάβαζε τό Εὐαγγέλιο μέ μεγάλη εὐλάβεια καί προσοχή. Κανένα χωρίο του μή θεωρήσεις ἀσήμαντο, κανένα χωρίο του μήν παρατρέξεις ἀνεξέταστα. Κάθε γιώτα τοῦ Εὐαγγελίου ἀκτινοβολεῖ ζωή. Ἡ ἀδιαφορία γιά τή ζωή εἶναι θάνατος.

Διαβάζοντας γιά τούς λεπρούς, τούς παράλυτους, τούς τυφλούς, τούς χωλούς καί τούς δαιμονισμένους, πού θεράπευε ὁ Κύριος, νά συλλογίζεσαι πώς ἡ ψυχή σου, καταπληγωμένη ἀπό τήν ἁμαρτία καί αἰχμαλωτισμένη ἀπό τούς δαίμονες, μοιάζει σ᾿ αὐτούς τούς ἀρρώστους. Νά διδαχθεῖς ἀπό τό Εὐαγγέλιο τήν πίστη τους. Ὁ Κύριος θά κάνει καλά κι ἐσένα, ἄν μέ πίστη, ὅπως ἐκεῖνοι, Τόν ἱκετεύεις ἀκατάπαυστα γιά τήν θεραπεία σου.

Γιά ν᾿ ἀξιωθεῖς νά λάβεις τήν ἴαση, πρέπει ν᾿ ἀποκτήσεις κατάλληλη ψυχική διάθεση. Τήν ἴαση

ΚΟΡΑΝΙ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ, ΣΦΑΓΕΑΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ KAI TΩΝ ΑΛΛΩΝ ΛΑΩΝ

ΦΡΙΤΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ

Αυτό χάρισε ο πατριάρχης Βαρθολομαίος στην Αμερική και το ονόμασε ο αθεόφοβος «άγιο»!!!

 (Πηγή: http://www.augoustinos-kantiotis.gr/)

ΑΦΟΥ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΤΟ ΦΟΝΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ. 

ΣΑΠΙΟΣ ΚΑΡΠΟΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΦΡΑΓΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΜΑΣΟΝΟΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΗΣ «ΠΑΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ»!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΙΧΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ

ΙΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ

ΚΑΙ ΦΡΙΞΤΕ!!!

   

(Απίστοι κατά τον Μωάμεθ είναι οι χριστιανοί. Μας έσφαξαν οι παλαιοί τζιχαντιστές στην Μικρά Ασία και στον Πόντο. «Με τα κεφάλια των Ρωμιών θα κτίσω επτά παλάτια», έλεγε το κτήνος του Μωάμεθ Τοπάλ Οσμάν. Τέτοιοι είναι και σήμερα, δεν άλλαξαν, τους βλέπουμε να κόβουν κεφάλια και να τα βιντεοσκοπούν!!! Αυτοί και το κοράνι τους είναι ότι πρέπει στα χέρια των σκοτεινών δυνάμεων).

ΣΤΙΧΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ

«Φονεύετε τους απίστους όπου τους βρίσκετε» (Η Αγελάδα 2,191)
«Πολεμάτε και φονεύετε τούς ειδωλολάτρες, όπου τους βρείτε» (Η Μετάνοια 9,5)

«Όταν συναντάτε τους άπιστους, κτυπάτε και σφάζετε τους» (Μωάμεθ Προφήτης 47,4)

«Ο Προφήτης είπε: “Αν ένας Μουσουλμάνος απαρνηθεί τη θρησκεία-του, σκοτώστε-τον”» (Μπουχαρί:Τ4Β52Α260)

«Θυμηθείτε οτι ο Κύριός σας ενέπνευσε τους αγγέλους (με το μήνυμα): “Είμαι μαζί-σας: δώστε αντοχή στους Πιστούς: Θα σπείρω τον τρόμο στις καρδιές των Απίστων: τσακίστε τους λαιμούς-τους, και σακατέψτε τα ακροδάχτυλά τους”» (Κοράνι, 8:12)

«Ω πιστοί! όταν συναντήσετε τους απίστους στη μάχη, ποτέ μη στρέψετε τα νώτα-σας σ’ αυτούς. Αν κανείς στρέψει τα νώτα σ’ αυτούς μια τέτοια μέρα — εκτός αν πρόκειται για στρατηγική κίνηση του πολέμου, ή για υποχώρηση προς μια

Πανορθόδοξη: Δρόμος μετ’ εμποδίων, Γιώργος Παπαθανασόπουλος

Προσχόλιο στὸ ἄρθρο:

1. Ἡ κατευθύνοντες τὴν Ἱ. Σύνοδος κρατοῦν τὸν πιστὸ λαὸ στὸ σκοτάδι.

2. Ἀκόμα καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς ἀγνοοῦν τὴν πορεία τῶν Διορθοδόξων καὶ Διαχριστιανικῶν σχέσεων!

3. Ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδο τοῦ 2016, κατ’ ἐπίφασιν θὰ λέγεται Σύνοδος, ἀφοῦ θὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἔλλειμμα συνοδικότητος καί, ὡς ἐκ τούτου ἀπουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!

4. Σύμφωνα μὲ ὅσα εἶπε ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββᾶτος, οἱ Διάλογοι ἔχουν βαλτώσει. Τοῦτο, ὅμως, ἀποτελεῖ στάχτη στὰ μάτια τῶν ἀφελῶν, ἀφοῦ γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστές, οἱ Διάλογοι ἀποτελοῦν πρόσχημα.

 Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πανορθόδοξη:

 Δρόμος μετ’ εμποδίων

 

Κατά τη δεύτερη ημέρα των εργασιών της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (8/10/2014) ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ανέγνωσε την εισήγησή του, με θέμα «Ενημέρωσις περί της μελλούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, ήτις θα συνέλθη κατά το 2016». Η ενημέρωση των μελών της Ιεραρχίας ήταν αναγκαία και έγινε πολύ καθυστερημένα.

 Είναι χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά την εισήγηση του Μητρ. Μεσσηνίας ο Σεβ. Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος  εισηγήθηκε «να ενημερώνονται οι κληρικοί και οι λαϊκοί για τα θέματα της διοργάνωσης της Συνόδου». Αν κρίνει  κανείς από το εκδοθέν σχετικό δελτίο Τύπου η εισήγησή του έπεσε στο κενό…

Οποιαδήποτε ουσιαστική ενημέρωση δεν υπήρξε, πλην των όσων, ολίγων, εγράφησαν από το κλείσιμο της εισηγήσεως του  Μητρ. Μεσσηνίας. Δεν είναι γνωστό αν από την ομιλία του κ. Χρυσοστόμου ικανοποιήθηκαν οι Μητροπολίτες, οι οποίοι είχαν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους για τα ανοίγματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Εξ αυτών και στη συζήτηση που επακολούθησε μίλησαν οι Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Κυθήρων κ. Σεραφείμ, αλλά στο δελτίο Τύπου δεν αναφέρεται τίποτε για το τι είπαν και τί τους απάντησε ο κ. Χρυσόστομος.

Τα αποσπάσματα της ομιλίας του Μητρ. Μεσσηνίας  που υπάρχουν στο δελτίο Τύπου μάλλον τον εκθέτουν. Αναφέρεται ως απόσπασμα της ομιλίας του μια σχοινοτενής πρόταση σε μια γλώσσα της δεκαετίας του 1980. Οκτώ σειρές και εξήντα μία λέξεις μία πρόταση, με σειρά ουσιαστικών, των οποίων οι έννοιες είναι γενικές και ασαφείς:

«Αυτή η ενότητα (της Ορθόδοξης Εκκλησίας) δεν θα εκφραστεί μέσω κατάλυσης και αδρανοποίησης της τοπικότητας των Ορθοδόξων Εκκλησιών και αναζήτησης συμβιβαστικών λύσεων, αλλά δια της διαδικασίας επίλυσης και ομόφωνης αποδοχής ζητημάτων, τα οποία επέδρασαν και επιδρούν διαλυτικά στην φανέρωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως Ενός Σώματος και κλονίζουν την δυνατότητα έκφρασης της κοινής συνοδικής συνείδησης των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών μεταξύ τους και εν ενότητι».  

Κατά τα άλλα ο Μητρ. Μεσσηνίας εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας θα συνέλθει την εβδομάδα της Πεντηκοστής του 2016.  Επίσης τόνισε την ανάγκη αποφυγής κάθε μορφής συμπροσευχής με τους ετεροδόξους και διαβεβαίωσε ότι «ουδέν κείμενο του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών υπεγράφη ή έγινε αποδεκτό από την Εκκλησία της Ελλάδος». Βεβαίως το ένα ζήτημα είναι η Αρχιγραμματεία της Ιεράς Συνόδου να βάζει στο συρτάρι και να «ξεχνά» τα κείμενα που εγκρίνει το Π.Σ.Ε. και στα οποία έχουν συμμετοχή Ορθόδοξοι Μητροπολίτες… Το άλλο, το ουσιαστικό, είναι να τα επεξεργάζεται και να λαμβάνει θέση επί αυτών. 

Ως προς τους διαλόγους με τους ετεροδόξους ο Μητρ. Μεσσηνίας έδωσε την εντύπωση  ότι έχουν βαλτώσει. Ακόμη και αυτός με τους Ρωμαιοκαθολικούς, αφού, όπως γράφει το δελτίο Τύπου, «σκιάζεται τόσο λόγω της προσηλυτιστικής δράσης της Ουνίας, όσο και από τη δυσκολία κατανόησης λειτουργίας και εφαρμογής του πρωτείου στο πλαίσιο της Συνόδου και των εκκλησιαστικών δομών». Για την πρόσφατη  συνάντηση των Ορθοδόξων με τους Παπικούς στο Αμάν και για την πορεία του συγκεκριμένου διαλόγου θα υπάρξει ιδιαίτερο κείμενο.

         

          Περισσότερα για τις εργασίες της Επιτροπής.

Η Ειδική Προπαρασκευαστική Επιτροπή της  Πανορθόδοξης Συνόδου συνεδρίασε στη Γενεύη από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 3 Οκτωβρίου του 2014 και ασχολήθηκε με την επανεξέταση των κειμένων που είχαν εγκριθεί στην Γ΄ Προσυνοδική Πανορθόδοξη Διάσκεψη. Αυτή είχε συνεδριάσει από τις 28 Οκτωβρίου έως τις 6 Νοεμβρίου του 1986 στην ίδια πόλη και είχε εγκρίνει κείμενα επί των θεμάτων:

- Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο και

-  Ορθόδοξος Εκκλησία και οικουμενική κίνηση.

Τα κείμενα θεωρήθηκαν παρωχημένα, με βάση τις εξελίξεις στον προτεσταντικό κόσμο και την ένταση στις επιθέσεις της Ρωμαιοκαθολικών σε βάρος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με όχημα την Ουνία. Η απόφαση για τη συνεδρίαση της Επιτροπής ελήφθη κατά τη συνάντηση των προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Κωνσταντινούπολη, τον Μάρτιο του 2014.   

Από τη σύσκεψη του 1986 είχαν προκύψει δύο κείμενα, ένα για την οικουμενική κίνηση και ένα για τις σχέσεις με τις άλλες Ομολογίες. Η Επιτροπή αποφάσισε αυτά να ενωθούν σε ένα. Κατά τις συζητήσεις οι Εκκλησίες της Ρωσίας, της Γεωργίας και της Βουλγαρίας ζήτησαν στο κείμενο να αλλάξει ο όρος «οικουμενική κίνηση», αφού σ’ αυτή συμμετέχουν οι Προτεστάντες, και να γίνει «διαχριστιανικές σχέσεις». Ο πρόεδρος της Επιτροπής Μητρ. Περγάμου κ. Ιωάννης, διαφώνησε και είπε ότι δεν μπορεί να αλλάξει η καθιερωμένη ονομασία. Επίσης οι εκπρόσωποι των Εκκλησιών Γεωργίας και Βουλγαρίας ζήτησαν στο προς επεξεργασία κείμενο να σημειωθεί ότι αυτές έχουν αποχωρήσει από  το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Η Γραμματεία της   Επιτροπής, η οποία εξαρτάται από το Φανάρι δεν προσκάλεσε την Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβακίας, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση του Πατριαρχείου της Μόσχας.

Για την επανεξέταση και αναθεώρηση του ενός πλέον κειμένου συγκροτήθηκε υποεπιτροπή, η οποία έφερε στην Ολομέλεια της επιτροπής ένα κείμενο με αλλαγές, σε σχέση με αυτό του 1986. Το νέο κείμενο χωρίζεται σε δύο μέρη και επεξεργασία έγινε μόνο του πρώτου μέρους. Το δεύτερο θα συζητηθεί σε προσεχή συνεδρίαση της Επιτροπής. Κατά τις συνεδριάσεις ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου, της Σερβικής Εκκλησίας, Αμφιλόχιος έθεσε το ζήτημα κατά την προσεχή Αγία και Μεγάλη Σύνοδο να αναγνωριστούν η 8^η και η 9^η Οικουμενικές Σύνοδοι. Η απάντηση ήταν ότι αυτό δεν είναι δυνατόν επειδή η προσεχής Σύνοδος δεν θα είναι Οικουμενική. Και αυτό όχι γιατί «η Εκκλησία είναι διασπασμένη», όπως υποστηρίζουν Ορθόδοξοι κληρικοί και λαϊκοί, που δέχονται τη θεωρία «των κλάδων»,  γιατί η Εκκλησία είναι «Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική» και είναι η Ορθόδοξη, αλλά γιατί οι όροι, υπό  τους οποίους αυτή θα πραγματοποιηθεί, αν και όταν πραγματοποιηθεί,  δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις μιας Οικουμενικής Συνόδου.   

Γιατί η βιασύνη;

Εντυπωσιακή είναι η εκ μέρους του Φαναρίου βιασύνη και η   πίεση, που ασκεί να επισπευσθούν οι διαδικασίες, ώστε το 2016 να συγκληθεί η «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η μία εξήγηση είναι η φιλοδοξία του σημερινού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου να συγκληθεί επί των ημερών του η συγκεκριμένη Σύνοδος, όπως και να λέγεται, με όποια θέματα και αν συμφωνηθεί να συζητηθούν, με όποια κείμενα και αν προκύψουν, έστω και αν αυτά είναι γραφειοκρατικού τύπου, έστω και με θέματα που δεν αφορούν τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, αλλά μόνο τους Πατριάρχες και τους Προκαθημένους των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών…

Στο Φανάρι θεωρείται ότι με τη Σύνοδο αυτή θα ανέβει πολύ σε ολόκληρο τον  κόσμο το γόητρο  του Οικουμενικού Πατριαρχείου και θα αναφέρεται πλέον ότι ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος  πέτυχε «το ιστορικό γεγονός μετά από δώδεκα αιώνες». Βέβαια δεν είναι Οικουμενική Σύνοδος, αλλά αυτό θεωρείται στο Φανάρι λεπτομέρεια… Το 1997 και το 1998 ο αείμνηστος   Μητροπολίτης  Ελβετίας Δαμασκηνός είχε εκφράσει τη βεβαιότητα  ότι αυτή θα συγκληθεί το 2000, κάτι που δεν έγινε εφικτό. Σήμερα έχει τεθεί το νέο όριο, η εβδομάδα της Πεντηκοστής του 2016…  

Οι πανορθόδοξες διασκέψεις και προσπάθειες για την Πανορθόδοξη Σύνοδο άρχισαν τον Σεπτέμβριο–Οκτώβριο του 1961 στη Ρόδο, επί Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρου, με σκοπό «την στήριξιν της πίστεως, την θεραπείαν των αναγκών και εις πύργωσιν της εν ενότητι και αγάπη ισχύος της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας ανά τον κόσμον…».  Έκτοτε συνεδρίασε πολλές φορές η Προπαρασκευαστική Επιτροπή και υπήρξαν και τέσσερις Προσυνοδικές Πανορθόδοξες Διασκέψεις, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το κείμενο που συζητήθηκε προσφάτως στην Επιτροπή είναι ένα από τα θέματα της Συνόδου και δεν υπήρξε οριστική απόφαση. Πάντως τα όσα έως σήμερα έχουν αποφασιστεί δείχνουν ότι είναι μακριά από τον σκοπό, που ετέθη το 1961…

http://thriskeftika.blogspot.gr/2014/10/blog-post_58.html

Σχόλιο:

1. Ἡ Ἱ. Σύνοδος κρατάει τὸν πιστὸ λαὸ στὸ σκοτάδι γιὰ τὰ θέματα τῆς Πίστεως. Ἡ παρέμβαση τοῦ μητροπολίτη Θεσσαλονίκης στὴν Ἱεραχία γιὰ ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ, ἔπεσε στὸ κενό.

2. Ἀκόμα καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς ἀγνοοῦν ἀγνοοῦν τὴν πορεία τῶν Διορθοδόξων καὶ Διαχριστιανικῶν σχέσεων, ἀγνοοῦν τὰ Πρακτικὰ τῶν συζητήσεων καὶ τὰ παρασκηνιακῶς δρώμενα περὶ τὴν ἑτοιμαζομένη Πανορθόδοξο Σύνοδο τοῦ 2016, ἀφοῦ ἑτοιμάζονται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὰ οἰκουμενιστικὰ κέντρα!!! Πρὶν 3 χρόνια ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου ἀποκάλυψε ὅτι ζητοῦσε τὰ Πρακτικὰ παρομοίων συζητήσεων, μὲ πρωταγωνιστὴ τὸν Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα, καὶ δὲν τὰ ...εὕρισκε!!!

Ὅμως, στὴν Πανορθόδοξο Σύνοδο, θὰ πάρουν ἀποφάσεις, τὶς ὁποῖες θὰ παρουσιάσουν ὡς ἔχουσες τὴν ἔγκριση τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν(!), ἐνῶ ὅλα ἑτοιμάζονται ἀπὸ δεκαετίες ἱεροκρυφίως. Καὶ φυσικὰ οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι ποὺ θὰ συμμετέχουν, θὰ παρίστανται ὡς ...ἐκφραστὲς τῆς Ἐκκλησίας τους, ἐνῶ ὁ κλῆρος καὶ ὁ λαὸς οὐδέποτε ἔχει ἐνημέρωση, καὶ ἐλάχιστα γνωρίζει! Αὐτοί, ὅμως, θὰ παραστοῦν ἐκεῖ ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ ἀγνοοῦντος Λαοῦ τοῦ Θεοῦ!

3. Οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι, ὅπως ὁ Μεσσηνίας, καὶ τὰ φερέφωνά τους, διαλαλοῦν, ὡς κλαίουσες χῆρες, ὅτι τὰ θέματα τῶν Διαλόγων δὲν σημειώνουν πρόοδο, ὅτι «ἔχουν βαλτώσει»! Τοῦτο ὅμως, ἀποτελεῖ στάχτη στὰ μάτια τῶν ἀφελῶν, ἀφοῦ γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστές, οἱ Διάλογοι ἀποτελοῦν πρόσχημα. Ἀποτελεῖ μεγάλο κόλπο, ἐξαπάτηση τοῦ ἀγνοοῦντος λαοῦ καὶ τῶν ἀφελῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι ξεχνοῦν ὅτι οἱ Διάλογοι ἀποτελοῦν τὸ πρόσχημα (ἐὰν δὲν ἀποτελοῦν ἄλλοθί τους).

Εἶναι φανερό ὅτι ἡ Ἕνωση ὑπὸ τὸν Πάπα καὶ ἡ ἐν συνεχείᾳ Πανένωση τῶν Θρησκειῶν, θὰ παρακάμψει τὰ δογματικὰ θέματα. Οἱ συζητήσεις γίνονται γιὰ τὰ μάτια. Ὁ λαϊκὸς Οἰκουμενισμὸς προοδεύει καὶ ἔχει ἀλλοιώσει τραγικὰ τὰ Ὀρθόδοξα αἰσθητήρια τῶν πιστῶν. Οἱ ἀντιστάσεις ἐλαττώνονται ἀπελπιστικά· ἀκόμα καὶ τὸ προπύργιο τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ Ἅγιον Ὄρος, σιωπᾶ.

Παγκοσμιοποίηση και Οικουμενισμός, Θεόδωρος Ν. Γάλλος

Μιὰ πολὺ καλὴ εἰσήγηση, ἐκλαϊκευμένη, σφαιρική. Ἀναφέρεται στὴν Παγκοσμιοποίηση, στὸν Οἰκουμενισμό, τὶς δραστηριότητες τῶν ἡγετῶν τῆς Ὀρθοδοξίας παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, μὲ ἀφορμὴ τὸ θαυμάσιο βιβλίο τοῦ κ. Ἰω. Ρίζου. Θέτει τὸ ὀδυνηρὸ πρόβλημα τοῦ διχασμοῦ τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, ἐξ αἰτίας τῶν προδοτικῶν ἐνεργειῶν κυρίως τῆς αἱρετικῆς σφηκοφωλιᾶς τοῦ Φαναρίου. Μνημονεύει τοὺς πρωταγωνιστὲς τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν. Ἀναφέρεται καὶ στὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς, καὶ τὴν κακόδοξη θεωρία του περὶ τοῦ «κοινοῦ ποτηρίου» (ὡς τοῦ κόκκινου ὁρίου ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ δικαιολογήσει τὴν Ἀποτείχιση).

Ἕνα σημεῖο, πρὸς τὸ παρόν, πρέπει νὰ σχολιάσουμε, γιὰ τὸ ὁποῖο φαίνεται δὲν ἔχει καλὴ ἐνημέρωση. Τὸ ὅτι δηλαδή, τὴν δικαιολογημένη «Διακοπὴ Μνημοσύνου» (ποὺ κατὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες προστατεύει τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ σχίσματα), τὴν θεωρεῖ ὡς ἀφετηρία σχίσματος: «Δεν πρέπει (γράφει) με κανένα τρόπο να εγκαταλείψουμε το σκάφος της Εκκλησίας μας».

Μὰ τὸ σκάφος τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ τὴν Ἀλήθεια Χριστός, τὴν ἐγκαταλείπουν, τὴν διαφθείρουν καὶ τὴν τορπιλίζουν οἱ αἱρετίζοντες, κι ὄχι ὅσοι ἀνθίστανται διὰ τῆς ἀποτειχίσεως. Οἱ τελευταῖοι εἶναι ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας (ἀφοῦ –καὶ ἐφ’ ὅσον–ἐφαρμόζουν τοὺς Ἱ. Κανόνες της καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων της)· ἐκτὸς τῆς Ἀληθείας εἶναι οἱ αἱρετίζοντες.

Παγκοσμιοποίηση και Οικουμενισμός

Θεόδωρος Ν. Γάλλος

Εισήγηση στη Σύναξη Θεολόγων Νομού Ιωαννίνων

(25/09/2014)

Βασική πηγή άντλησης στοιχείων

 «Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», του Ιωάννη Ρίζου

Αφορμή, γι’ αυτή την παρέμβασή μου, αποτέλεσε η ανθρώπινη διαίσθησή μου –όχι αβάσιμα θέλω να πιστεύω– ότι άγριες θύελλες απειλούν να πλήξουν και την Εκκλησία μας, όπως ήδη πλήττουν το έθνος μας. Μόνο ο Θεός μπορεί να αποτρέψει το να ζήσουμε στον εκκλησιαστικό μας χώρο, τραγικές καταστάσεις, όπως αυτές των πρωτοχριστιανικών χρόνων, εξαιτίας των αιρέσεων. Και αυτό, λόγω της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης και της παναίρεσης του Οικουμενισμού.

Βασική πηγή πληροφοριών μου, για όσα εν συνεχεία θα εκθέσω, αποτέλεσε το αποκαλυπτικότατο βιβλίο του κ. Ιωάννη Ρίζου, με τίτλο: «Οι ληστές της θείας διδασκαλίας», το οποίο προλογίζει ο π. Θεόδωρος Ζήσης. Το βιβλίο αυτό έρχεται να ενισχύσει, να επιβεβαιώσει, αλλά και να θεμελιώσει, αγιογραφικά και πατερικά, τα περιεχόμενα των δύο δημοσιευμάτων μου στο περιοδικό «ΚΟΙΝΩΝΙΑ». Το πρώτο, στο τεύχος 4, του 1992 με τίτλο: «Βατικανό–παπιστές, διαρκής κίνδυνος της Ορθοδοξίας» και το δεύτερο, στο τ. 3 του 2007, με τίτλο: «Ποιοι, πως και γιατί επιχειρούν την απορθοδοξοποίηση των Ορθοδόξων μαθητών».

Όταν μιλούσε κάποιος για «παγκοσμιοποίηση» πριν λίγα χρόνια, άλλοι αδιαφορούσαν, θεωρώντας πως αφορά μόνο τους άλλους ανθρώπους και λαούς και όχι εμάς  άλλοι αγνοούσαν και τη σημασία της λέξης  άλλοι υποτιμούσαν το γεγονός  και άλλοι χλεύαζαν τους ενασχολούμενους με το θέμα αυτό.

Σήμερα όλοι μας βιώνουμε με τραγικό τρόπο τις συνέπειες της πολιτικής και οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Είναι πλέον πασιφανές ότι μια μικρή παγκόσμια ελίτ έχει συσσωρεύσει –και συνεχίζει να συσσωρεύει στα χέρια της– τον παγκόσμιο πλούτο  και ασχολείται πλέον με τη διαδικασία ελέγχου της ζωής και της μοίρας μας. Οι παγκόσμιοι οργανισμοί και οι εθνικές κυβερνήσεις, απανταχού της γης, έχουν μεταβληθεί σε όργανα υλοποίησης των σχεδίων αυτής της παγκόσμιας ελίτ.

Μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο εξελίχτηκαν τα πράγματα στη χώρα μας δημιουργεί τη βεβαιότητα ότι εφαρμόστηκε ένα οργανωμένο σχέδιο, με τη συμμετοχή των εθνικών πολιτικών δυνάμεων, το οποίο οδήγησε στη σημερινή αιχμαλωσία της πατρίδας μας σε αλλότριες δυνάμεις. Ζούμε, λοιπόν, σε ένα κράτος που αποδυναμώνεται η πολιτιστική του ταυτότητα. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά  η γλώσσα, η ιστορία, η ορθόδοξη πίστη, πλήττονται συστηματικά και συνειδητά από οργανωμένες ορατές και αόρατες δυνάμεις.

Προσέξτε όμως τούτο!

Αποτελεί πλέον τραγική βεβαιότητα πως στο όραμα και συνάμα στο άρμα της παγκοσμιοποίησης είναι προσδεδεμένες και οι θρησκείες, με πρωταγωνιστή την παρασυναγωγή του Βατικανού και τον επωνομαζόμενο «Πάπα των φτωχών», «Πάπα των φτωχών στο μυαλό», θα πρόσθετα εγώ. Έτσι, στις 31-10-2011, ο Πάπας, αυτός ο ακάματος εργάτης του οράματος της νέας τάξης, θα δηλώσει ότι: «η παγκοσμιοποίηση ενώνει τους λαούς και είναι θέλημα Θεού»…

Οι ανησυχίες για το μέλλον το δικό μας θα μετριάζονταν εάν, προς επίτευξη της παγκοσμιοποίησης, αναμειγνύονταν όλες οι θρησκείες εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δυστυχώς όμως  στο ίδιο μήκος κύματος με το Λύκο του Βατικανού συντονίζει τα λόγια και τα έργα του και ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, καθώς και όλοι οι «Ορθόδοξοι» Πατριάρχες και οι περισσότεροι αρχιερείς και ακαδημαϊκοί θεολόγοι, όπως προκύπτει σαφέστατα από κείμενα και δηλώσεις τους

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ; Νίκος Χειλαδάκης

 «Αν δεν αντιδράσουμε θα σηκωθούν οι πρόγονοι μας από τους τάφους. Εκείνοι υπέφεραν τόσα για την πατρίδα και εμείς τι κάνουμε γι’ αυτή; Η Ελλάδα, η Ορθοδοξία με την παράδοση της, τους Αγίους και τους ήρωες της, να πολεμείται από τους ίδιους τους Έλληνες και εμείς να μην μιλάμε! Είναι φοβερό! Ένα πολιτικό τον έφτυσα. Πες του λέω, δεν συμφωνώ με αυτό. Τίμια πράγματα. Θέλεις να εξυπηρετηθείς εσύ και να ρημάξουν όλα;».

Πάτερ Παΐσιος ο αγιορείτης, «Πνευματική Αφύπνιση», τομ. Β΄.

Περπατώντας σήμερα σε κεντρικούς δρόμους ελληνικής μεγαλούπολης, έχεις συχνά την αίσθηση ότι οι άνθρωποι έχουν βουλιάξει στον μικρό ατομικό τους συχνά δυστυχισμένο κόσμο και παρά τα μεγάλα προβλήματα τους έχουν απομονωθεί και στέκονται ανίκανοι να αντιδράσουν. Ανάμεσα τους υπάρχουν και οι «προκλητικοί», αυτοί που  δεν τους καίγεται καρφί αν καεί ο διπλανός τους, αν καεί και καταστραφεί η χώρα, άλλωστε συνήθως τα συμφέροντα τους είναι «αλλού».  Είναι αυτοί που στηρίζουν το προδοτικό και ανθελληνικό πολιτικό σύστημα που υπακούοντας στους διεθνείς πάτρωνες του, έχει βαλθεί να σβήσει από τον χάρτη τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

 Πριν από λίγο καιρό είχε έρθει στην χώρα μας ένας Γάλλος φίλος μας. Είχε μια αγωνία καθότι μεγάλος φιλέλληνας και μάλιστα τελευταία είχε βαπτιστεί Ορθόδοξος και είχε αρχίσει

Οι "Αντι-Οικουμενιστές" αρνούνται να πάρουν θέση!

Τὰ οἰκουμενιστικὰ δρώμενα καταιγιστικά. Οἱ Οἰκουμενιστὲς ἑδραιώνουν τὴν αἵρεση δουλεύοντας μὲ ἰλιγγιώδεις ρυθμούς, ἐνῶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἀντιδροῦν μὲ ρυθμοὺς χελώνας. Ἀκόμα νὰ δηλώσουν παρουσία, μετὰ τὴν καλοκαιρινὴ ἀντι-Οἰκουμενιστικὴ τους ραστώνη, νὰ δώσουν τὸ παρὸν ἔστω καὶ μὲ κάποιο νέο χαρτοπόλεμο.

Γιὰ ἄλλη μιὰ φορά ἀρνοῦνται νὰ ἀπαντήσουν καὶ νὰ πάρουν ἐπίσημη θεολογικὴ θέση γιὰ τὸ κρίσιμο θέμα τῆς Διακοπῆς τῆς Μνημονεύσεως τῶν Οἰκουμενιστῶν –παρὰ τὶς παρακλήσεις καὶ τὶς προκλήσεις– ἔχοντας διὰ τῆς σιωπῆς ἀποφασίσει, γιὰ ἄλλη μιὰ φορά, χωρὶς θεολογικὸ λόγο νὰ καταδικάζουν ἀδελφοὺς καὶ πνευματικά τους τέκνα.

Ἀγωνίζονται μάλιστα (ὅπως ἐγκύρως πληροφορηθήκαμε) νὰ προσεταιριστοῦν τὸν μόλις ἀποτειχισθέντα ἱερομόναχο, καὶ τοῦ ὑπόσχονται ὅτι θὰ τὸν ἐντάξουν σὲ ἀντι-Οἰκουμενιστικὴ τάχα Μητρόπολη ἢ Ἱ. Μονή, μὲ σκοπὸ νὰ ἀκυρώσουν τὴν ἀποτείχισή του, ἀφοῦ θὰ ἐντειχισθεῖ καὶ θὰ μνημονεύει καὶ πάλι Οἰκουμενιστὲς καὶ "ἀντι-Οἰκουμενιστὲς" ἐπισκόπους, ποὺ δείχνουν τὸν ἀντι-Οἰκουμενισμό τους ...κοινωνοῦντες μὲ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές.

Ἔτσι νομίζουν πὼς θὰ ξεπεράσουν τὸν σκόπελο τῆς ἀποτειχίσεως, ἔτσι θὰ ἀποφύγουν νὰ τὰ ...βάλουν μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες ποὺ διὰ πράξεων, λόγων καὶ θεσπίσεως Ἱερῶν Κανόνων ἐντέλλονται τὴν μὴ κοινωνία μὲ αὐτοὺς ποὺ οἱ ἴδιοι κατονομάζουν ὡς Παν-αἱρετικούς.

Τὸν Διάλογο γιὰ θέματα Πίστεως μὲ τοὺς ἔχοντας ἄλλη (ἔστω καὶ λανθασμένη) θέση ἀδελφούς τους, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως ἐπιχειρημάτων, ἀποκλείουν, λόγῳ τῆς ἐπάρσεως ὅτι ἔχουν τὸ ἀλάθητο. Ἡ ταπείνωση, ὅμως, προσελκύει τὴ Θ. Χάρη καὶ λύνει τὰ προβλήματα. Κι ἂν οἱ ἄλλοι δὲν τὴν ἔχουν, ἡ δική τους στάση θὰ τοὺς παραδειγματίσει.

Χάραξαν ἕνα ἀγῶνα ἀντι-Οἰκουμενιστικὸ στὰ μέτρα τους, καὶ ἀποκλείουν τὸν ἁγιοπατερικὸ δρόμο ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Οὔτε αὐτοὶ «εἰσέρχονται, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους» ἀφήνουν νὰ εἰσέλθουν.

Παρουσιάζουμε κάποια ἀπὸ τὰ πανάθλια κατορθώματα τῶν Οἰκουμενιστῶν, μὲ τὰ προλογικὰ σχόλια ἑνὸς ἀντι-Οἰκουμενιστικοῦ ἱστολογίου, ποὺ παρὰ ταῦτα... καὶ ἄλλα πολλά, κοινωνεῖ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές.

  1. Ο Πατριάρχης της Σερβικής Εκκλησίας, ενδεδυμένος με άμφια της αιρέσεως, τιμά μονοφυσίτες επισκόπους

Ο Πατριάρχης της Σερβίας Ειρηναίος και ο διάδοχος του θρόνου της Σερβίας  Αλέξανδρος, επισκέφθηκαν την συριακή αντιχαλκηδόνια εκκλησία στη Σουηδία. Οι μονοφυσίτες επίσκοποι Mor Julius Abdelahad Shabo και Dioscoros Mor Benjamin Atas έλαβαν ένα μετάλλιο από του Πατριάρχη της Σερβίας για την ανθρωπιστική συμβολή τους στους Σέρβους στη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων.

Στον πατριάρχη δόθηκε ως δώρο ένας Σταυρός και μία ποιμαντική ράβδο τα οποία έφερε μαζί του ενδεδυμένος με άμφια των Μονοφυσιτών!

Επίσημη υποδοχή διοργανώθηκε από την αιρετική συριακή εκκλησία των αγ. Πέτρου και Παύλου στο Norsborg προς τιμήν του πατριάρχου και του διαδόχου του θρόνου την οποία παρακολούθησε μια μεγάλη ομάδα με διαφορετικές ορθόδοξες και χριστιανικές ομολογίες.

Έλεος πια με τις Οικουμενιστικές συμπεριφορές των προκαθημένων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Έδωσαν συγχωροχάρτι στους αιρετικούς Μονοφυσίτες, όχι μόνον όπως είδαμε τον τελευταίο καιρό, ο οικουμενικός πατριάρχης, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Δυστυχώς από αυτούς λίγο πολύ το περιμέναμε. Όμως η άλωση της σερβικής Εκκλησίας από την παναίρεση, είναι πρόσφατη και μας ξενίζει πάρα πολύ… Ακόμα να την συνηθίσουμε! Αυτό λοιπόν δεν το έχουμε ξαναδεί. Ορθόδοξος ιεράρχης να περιφέρεται ενδεδυμένος με άμφια μονοφυσιτών!!!

 (Ἡ συνέχεια τοῦ ἄρθρου μὲ φωτογραφίες ἐδῶ)

 

2. Ποιό είναι το πιο βαρύ πιόνι στη μασωνική σκακιέρα;

Άρθρο - βόμβα του Ν. Χειλαδάκη

Ο ιστορικά πρωτοφανής κατήφορος του Οικουμενικού Πατριάρχη μας, έχει ψύξει τις καρδιές μας με τα οικουμενιστικά του ολισθήματα.

Αποδείχτηκε στη συνέχεια πως η χρήση της λέξεως “ολισθήματα” υπήρξε στάχτη στα μάτια του πιστού λαού. 

Απάντηση στον Μητροπολίτη Σύρου

Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ὁ μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος ἀπάντησε (ἐδῶ) στὴν Ἐπιστολὴ Ἀποτειχίσεως καὶ Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου του ἀπὸ τὸν ἀρχιμανδρίτη π. Εὐθύμιο Χαραλαμπίδη. Στὴν ἀπάντησή του ἀναφερόταν καὶ σὲ μᾶς, ὁπότε ἀνταπαντήσαμε, σχολιάζοντας τὶς ἕωλες θέσεις του. Αὐτὸς εἶναι ὁ τέταρτος καὶ τελευταῖος σχολιασμὸς τῆς Ἐπιστολῆς του. (Οἱ δύο πρῶτες ἐδῶ  κι ἐδῶ).

Στὴν τελευταία, τρίτη δημοσίευση (ἐδῶ), ἀναφερθήκαμε στοὺς μικτοὺς γάμους, γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. Δωρόθεος γράφει:

Στὴν κοινωνία τῆς Σύρου «το φαινόμενον των μικτών Γάμων είναι ιδιαιτέρως συχνόν, καλούμεθα εν πλήρει συναισθήσει της ημετέρας ευθύνης να συμβάλλωμεν εις την εν αγάπη και αληθεία συμβίωσιν και πρόοδόν της»!

Παράξενος, ἀλήθεια, λόγος! Ἢ μᾶλλον, ἐξωφρενικὸς καὶ ἀνυπόφορος! Ὁ κ. Δωρόθεος οὐσιαστικὰ δηλώνει -«ἐν γνώσει τῶν συνεπειῶν τοῦ νόμου»- ὅτι θὰ συνεχίσει νὰ ἀποδέχεται τοὺς μικτοὺς γάμους, παρότι προσκρούουν στὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας! Δὲν ἔχει ἀναλάβει (ὡς φαίνεται), οὔτε πρόκειται νὰ ἀναλαβει προσπάθεια ἀλλαγῆς τῆς καταστάσεως ποὺ βρῆκε, ἀλλ’ ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἐνδιαφέρει (ὅπως πάλι δηλώνει) καὶ θεωρεῖ ὡς εὐθύνη του, εἶναι νὰ προστατέψει τὸν ἀντικανονικὸ θεσμὸ τῶν μικτῶν γάμων, ὥστε νὰ μὴ προκαλοῦνται προστριβὲς στοὺς κατοίκους τῆς Μητροπόλεώς του ἐκ τῶν μικτῶν γάμων!

Καλά, Ἐπίσκοπος εἶναι ἢ Δήμαρχος καὶ κοινοτάρχης; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλει στὴν συμβίωση τῶν κατοίκων «ἐν ἀγάπῃ καὶ ἀληθείᾳ», εὐνοώντας τὴν ὑποτίμηση καὶ κατάργηση ἑνὸς Ὀρθοδόξου Μυστηρίου; Ἐπαναλαμβάνουμε τὸν σχετικὸ

Το καλύτερο Μνημόσυνο, Νικ. Πανταζή

"Εις Θεόδωρον ευλογούντα"

Αγαπητέ μου εν Χριστώ αδελφέ μου, Θεόδωρε Ζιώγα

Στο λίαν προσφιλές πρόσωπό σου, αλλά και στο πρόσωπο του αγαπητού συνσπουδαστού και συναδέλφου μου, Αντωνίου Μάρκου, απευθύνω αυτή μου την θερμή, ύστατη επιστολή και κατ' επέκτασιν προς όλους τους λοιπούς συνεργάτες. μαθητές και θαυμαστές του Ομολογητού μας διδασκάλου, Νικολάου Σωτηροπούλου.

Θεόδωρε, πιστεύω να με θυμάσαι. Περάσαμε Χρόνια ολόκληρα σε αυτό το υπόγειο της "Ζωοδόχου Πηγής 44" όπου ελάμβαναν χώρα οι περίφημοι κύκλοι μελέτης της Αγίας Γραφής. Εκεί πρωτογεύθηκα τη χάρι του Θεού να πλημμυρίζει την θεία αυτή και ιερά κεφαλή με μέλος εναρμόνιον θεολογίας να ερευνά ύψη δυσανάβατα και βάθη δυσθεώρητα ερμηνείας Αγιογραφικής.

Σε θαύμαζα πραγματικά Θεόδωρε και σ' αγαπούσα. Θεωρούσα εσένα και δύο άλλους ακόμη αδελφούς, ως μόνους ικανούς, να σταθείτε δίπλα του κατ' αξίαν και κατ' αναλογίαν. Διδασκόμουν και από σένα σιωπηλά. Εξέφραζα συχνά στον Αντώνη πόσες περισσότερες στιγμές μαζί σας ποθούσα να περνούσα. Στις περιοδείες. Στις αναμετρήσεις και τις μάχες. Στις απογοητεύσεις και τις νίκες.

Τελικώς, επέστρεψα στην Αυστραλία. Ο Αντώνης παρέμεινε. Έκαστος εφ' ω ετέθη. Και κατετέθη ποικιλοτρόπως η αγάπη μας, η ομολογία μας καί τολμώ να πω η θυσία μας, για το πρόσωπο του διδασκάλου μας Νικολάου.

Σπανίως του απευθυνόμουν ως "κύριε Νίκο". Μου άρεσε πάντα το "δάσκαλε" και.... το "Νικόλαε" σκέτο, ενώ ο ίδιος

Ή στάση της Εκκλησίας και η στάση του μητροπ. Σύρου Δωρόθεου προς τους αιρετικούς Παπικούς

Ὁ μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος, στὴν γνωστὴ Ἐπιστολή του (ἐδῶ) πρὸς τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» (διὰ τῆς ὁποίας προσπάθησε νὰ διασκεδάσει τὶς ἐντυπώσεις ἀπὸ τὴν ὁμολογιακὴ ἐνέργεια τοῦ ἀρχιμανδρίτη π. Εὐθύμιου Χαραλαμπίδη, ποὺ διέκοψε τὴν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός του ὡς ψευδεπισκόπου), παραθέτει ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ Ἐπιστολὴ τοῦ Πατριάρχη Γενναδίου Σχολαρίου. Μὲ τὴν παράθεση τοῦ κειμένου αὐτοῦ τοῦ Σχολαρίου ὁ κ. Δωρόθεος, θέλει νὰ ἀποδείξει ὅτι τίποτε μεμπτὸ δὲν ἔπραξε καὶ ἄρα ἄδικα τὸν κατηγορεῖ ὁ ἀρχιμανδρίτης. 
Παραθέτουμε τὸ ἀπόσπασμα αὐτό, καὶ κατόπιν σχόλια καὶ γεγονότα ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, ποὺ ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Μητροπολίτης Σύρου ὄχι μόνο προσπαθεῖ μὲ πατερικὰ κείμενα νὰ διαστρέψει τὴν ἀλήθεια γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι εἶναι ἀθῶος ἀπὸ τὶς κατηγορίες ποὺ τὸν βαραίνουν, ἀλλὰ καὶ διαλέγει ὁ ἴδιος κείμενα ποὺ τὸν ...ἐκθέτουν!

Τὸ κείμενο τοῦ Σχολαρίου ποὺ παραθέτει ὁ μητροπ. Σύρου:

Προσέτι, και επειδή όλοι αναγνωρίζομεν ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Εκκλησία των Πατέρων, ο λόγος των οποίων είναι δυναμικός, σταθερός, ενίοτε δε και τολμηρός, μη εξαρτώμενος εκ των εκκλησιαστικών καταστάσεων, των προσωποληψιών ή των ευκαιριακών και ευμεταβλήτων αντιλήψεων του ποιμνίου, παραθέτομεν Επιστολήν του πρώτου μετά την Άλωσιν Πατριάρχου Γενναδίου Σχολαρίου, του και μαθητού του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, προς τον Ηγούμενον της μονής Σινά Μάξιμον Σοφιανόν:

«Έτι ηρώτησαν οι μοναχοί ει ένι συγκεχωρημένον, ίνα διδώτε τοις Αρμενίοις ή Λατίνοις την παναγίαν τοις προσκυνηταίς. Ημείς δε λέγομεν ίνα διδώτε αυτοίς και το αντίδωρον· χριστιανοί γαρ εισί και διά τούτο έρχονται εκ τοσούτων διαστημάτων εις προσκύνησιν του δεσποτικού τάφου. Ει γούν και εσχισμένοι εισίν αφ’ ημών