Ὁ θεόκλητος ἅγ. Νικόλαος καὶ οἱ «ἀλλαχόθεν», ἐξ Οἰκουμενιστικῶν χειρῶν σύγχρονοι Ἐπίσκοποι!

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

Προστάτης θερμότατος, τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ, ἐδείχθης Νικόλαε, τὰ τῶν αἱρέσεων, διδάγματα ἄθεα, λύων σὺν παρρησίᾳ, καὶ κανὼν ἀνεδείχθης, πᾶσιν ὀρθοδοξίας, ὑπὲρ πάντων πρεσβεύων, τῶν ἐφεπομένων σου θείαις, διδασκαλίαις καὶ εἰσηγήσεσι.

Ταχὺ δέξαι Δέσποινα, τὰς ἱκεσίας ἡμῶν, καὶ ταύτας προσάγαγε, τῷ σῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ, Κυρία πανάμωμε, λῦσον τὰς περιστάσεις, τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων, σύντριψον μηχανίας, καὶ κατάβαλε θράσος, τῶν ὁπλιζομένων ἀθέων, Πάναγνε κατὰ τῶν δούλων σου.

Λόγῳ τὸν Λόγον ἀπεκύησας, τὸν τῷ λόγῳ πᾶσαν πρὸς ὕπαρξιν, παραγαγόντα λογικήν, φύσιν ἅμα καὶ ἄλογον, ἀλογίας ἐκλυτρούμενον, βροτοὺς παντευλόγητε.

ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἐληλυθότας πρὸς αὐτὸν Ἰουδαίους· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶ καὶ λῃστής· ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμήν ἐστι τῶν προβάτων... Ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ’ αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν. Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς.  Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει.

Σὲ καιρὸ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀναγκαῖον νὰ ἐξετάσουμε: Ποιός εἶναι ὁ Ἐπίσκοπος καὶ ποιμήν, ὁ μὴ «εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας..., ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν»;

Μισθωτὸς ποιμήν, ἄρα ψευδοεπίσκοπος, εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν γίνεται Ἐπίσκοπος καλούμενος ἀπὸ τὸν Θεό (Θεόκλητος), οὔτε ἐπιλεγεὶς ἀπὸ τὸν Λαό (Λαόκλητος), ἀλλὰ ἐκεῖνος ποὺ ἐπαιτεῖ γλοιωδῶς τὴν ἀνακήρυξή του σὲ Ἐπισκοπο· εἶναι ὁ σύγχρονος διαπλεκόμενος Ἐπίσκοπος, ποὺ γιὰ νὰ γίνει Ἐπίσκοπος, ἀναλαμβάνει «ὑποχρεώσεις» ἔναντι αὐτῶν (τῶν Οἰκουμενιστῶν ἡγετῶν Ἐπισκόπων)  ποὺ τὸν ἐπέλεξαν καὶ ἄρα δὲν εἰσέρχεται διὰ τῆς «θύρας», ἀλλὰ «ἀλλαχόθεν»!

Ἔτσι ἐξελέγη καὶ ἔλαβε τὸ «δεσποτικό» «ἀξίωμα» ἡ σύγχρονη νέα φουρνιὰ τῶν Μητροπολιτῶν. Καὶ πῶς περιμένουμε νὰ ἀντιδράσουν, νὰ ἐλέγξουν (ἢ ὅπως ὁ ἅγιος Νικόλαος νὰ χαστουκίσουν), ἢ νὰ πολεμήσουν τοὺς ἐκλέκτορές τους –οἰκουμενιστὲς Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπισκόπους– ποὺ τοὺς προώθησαν καὶ τοὺς ἐλέγχουν; Πως νὰ κλείσουν τὴν «θύρα» εἰς τὸν Οἰκουμενισμό, ἢ νὰ ἐκδιώξουν ἐκ τῆς ποίμνης τοῦ Κυρίου τοὺς αἱρετικοὺς συμποιμένες καὶ ἐκλέκτορές τους;

Γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, θέτωντας τὰ γνωρίσματα τοῦ γνησίου ποιμένος καὶ τοῦ μισθωτοῦ ψευδοποιμένος:

Ὅποιος δὲν ἐκδιώκει τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, δὲν εἶναι ποιμὴν, ἀλλὰ ψευδοποιμήν!

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος:

«Θεὶς τὰ γνωρίσματα ἑκατέρου, καὶ τοῦ ποιμένος, καὶ τοῦ πλάνου καὶ λυμεῶνος, καὶ ἀπ' αὐτῶν παρέχων αὐτοῖς ἐξετάζειν τὴν τῶν πραγμάτων ἀλήθειαν. Καὶ πρότερον τίς ὁ πλάνος καὶ ὁ κλέπτης δείκνυσιν, ἀπὸ Γραφῶν αὐτὸν οὕτω καλῶν καὶ λέγων· Ἀμήν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶ καὶ λῃστής.

Ὅρα τὰ δείγματα τοῦ λῃστοῦ· πρῶτον, ὅτι οὐ παρρησίᾳ εἰσέρχεται· δεύτερον, ὅτι οὐ κατὰ τὰς Γραφάς· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ, Μὴ διὰ τῆς θύρας. Ἐνταῦθα δὲ καὶ τοὺς πρὸ αὐτοῦ αἰνίττεται, καὶ τοὺς μετ' αὐτὸν ἐσομένους· τόν τε Ἀντίχριστον καὶ τοὺς ψευδοχρίστους...

Εἰκότως δὲ θύραν τὰς Γραφὰς ἐκάλεσεν. Αὗται γὰρ ἡμᾶς προσάγουσι τῷ Θεῷ, καὶ τὴν θεογνωσίαν ἀνοίγουσιν· αὗται πρόβατα ποιοῦσιν, αὗται φυλάττουσι, καὶ τοὺς λύκους οὐκ ἀφιᾶσιν ἐπεισελθεῖν. Καθάπερ γάρ τις θύρα ἀσφαλής, οὕτως ἀποκλείει τοῖς αἱρετικοῖς τὴν εἴσοδον, ἐν ἀσφαλείᾳ καθιστῶσα ἡμᾶς περὶ ὧν ἂν βουλώμεθα πάντων, καὶ οὐκ ἐῶσα πλανᾶσθαι.

Κἂν μὴ παραλύσωμεν αὐτήν, οὐκ ἐσόμεθα εὐχείρωτοι τοῖς ἐχθροῖς. Διὰ ταύτης καὶ τοὺς ποιμένας καὶ τοὺς οὐ ποιμένας εἰσόμεθα ἅπαντας. Τί δέ ἐστιν, Εἰς τὴν αὐλήν; Πρὸς τὰ πρόβατα καὶ τὴν ἐκείνων πρόνοιαν. Ὁ γὰρ μὴ ταῖς Γραφαῖς χρώμενος, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν· τουτέστιν, ἑτέραν ἑαυτῷ καὶ μὴ νενομισμένην τέμνων ὁδόν· οὗτος κλέπτης ἐστίν.

... Εἰπὼν δέ, Ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, καὶ τοὺς γραμματέας ᾐνίξατο, ὅτι ἐδίδασκον ἐντάλματα, διδασκαλίας ἀνθρώπων, καὶ τὸν νόμον παρέβαινον...».

(Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ὑπομνημα Εἰς τὸν ἅγιον Ἰωάννην τὸν Ἀπόστολον καὶ Εὐαγγελιστήν, ὁμιλ. ΝΘʹ).

Το πρόβλημα της Εκκλησίας!

Η καρδιά της "νέας Εκκλησίας" χτυπά και στην Κοζάνη!

Σωτήρες της Εκκλησίας;

Λέγαμε κι ἐμεῖς! Οὐδεὶς ἐνεργὸς Οἰκουμενιστὴς θὰ παρουσιαστεῖ ἀπὸ τὴν μητρόπολη Κοζάνης; Τί στὸ καλὸ κάνει ἐκεῖ ὁ Δεσπότης; Καὶ νά, ποὺ ἐπὶ τέλους μίλησε καὶ ἡ Κοζάνη Οἰκουμενιστικά! Τέτοιες ἀθεολόγητες ἀνοησίες καὶ ἀντιπατερικὲς κορῶνες, οὔτε ἕνας σοβαρὸς παπικὸς θεολόγος δὲν θὰ ἔλεγε.

Θὰ ρωτούσαμε (γιατὶ ἀποτελεῖ χάσιμο χρόνου νὰ ἀντικρούσουμε) τὸν π. Ἀμβρόσιο Σταμπλιάκα καὶ τὸν μητροπολίτη του Παῦλο Παπαλεξίου:

α) Δέχονται τὸν Γέροντα Παΐσιο καὶ τὴ στάση του ἀπέναντι στὶς αἱρετικὲς κινήσεις τοῦ Ἀθηναγόρα (πόσο μᾶλλον τοῦ Βαρθολομαίου!).

β) Δέχονται τὶς τοποθετήσεις τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς γιὰ τοὺς Διαλόγους, τὸν Οἰκουμενισμὸ κ.λπ;

γ) Μὲ ὅσα εἶπε ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος, ἤθελε νὰ σώσει τὴν Ἐκκλησία ἢ μήπως τοὺς πιστοὺς ἀπὸ ψευδοποιμένες τύπου Βαρθολομαίου καὶ Ἀμβρόσιου Σταμπλιάκα;

δ) Καὶ κάτι τελευταῖο· ἐρώτηση θεολογικῆς κρίσεως: Ποιοί, π. Ἀμβρόσιε, εἶναι "νήπια, κλυδωνιζόμενα... ἐν πανουργίᾳ πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης" (ἀπ. Παῦλος). Ὅσοι ἐμμένουν στὴν Πίστη ἢ ὅσοι ἀκολουθοῦν (ὅπως ἐσύ) τὸν ἀρχηγέτη τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο;

Πηγή: «Αμέν»

Σκέψεις με αφορμή τη συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου στην Κωνσταντινούπολη την 29η και 30η Νοεμβρίου 2014.

Από τον αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου Αμβρόσιο Σταμπλιάκα, εφημέριο του Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης Κοζάνης.

Ο διάλογος μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών μετράει ήδη πενήντα χρόνια από την ευλογημένη ιστορική συνάντηση του Πατριάρχη Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου Στ΄ στα Ιεροσόλυμα τον Ιανουάριο του 1964, οπότε και ξεκίνησε συμβολικά. Έκτοτε ο διάλογος συντελείται εν μέσω ωδίνων και οδυνών με Επιτροπές εκατέρωθεν, που συνδιασκέπτονται συχνά πυκνά «μέχρι καταντήσωμεν οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως…» (Εφ. 4, 13). Εξάπαντος αυτό το τελευταίο, το φτάσιμο στην ενότητα της πίστεως, είναι η προϋπόθεση που θέτουν και οι δυο πλευρές για την ευχαριστιακή ενότητα.

Ωστόσο, δεν λείπουν οι τραγικές και μίζερες φωνές ανθρώπων «νηπίων, κλυδωνιζομένων και περιφερομένων παντί ανέμω της διδασκαλίας εν τη κυβεία των ανθρώπων, εν πανουργία προς την μεθοδείαν της πλάνης»

Η πανθρησκεία της φαντασίας! Νίκος Χειλαδάκης

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥΜΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ;;;

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Πριν από λίγο καιρό και πολύ πριν από την πρόσφατη επίσκεψη του Πάπα στον Πατριάρχη και τα όσα πολύ «όμορφα» έγιναν εκεί, ένας γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος με τον  οποίο κατά καιρούς επικοινωνώ και για τον οποίο πάντα υποψιαζόμουν ότι ίσως έχει κάποιες  κρυπτοχριστιανικές καταβολές, μου έγραψε το εξής που μου είχε έρθει σαν ηχηρό «χαστούκι». «Πως μπορεί

ΟΙ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ!

Ὁμιλία–συζήτηση π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ  ΚΑΙ  ΣΚΕΨΕΙΣ

γιὰ τὴν ΗΜΕΡΙΔΑ περὶ ΙΕ΄ ΚΑΝΟΝΟΣ

στὴν Μητρόπολη ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Οἱ ἀνοησίες καὶ τὰ ψεύδη ποὺ ἀκούστηκαν ἐκεῖ

Ἤμουν αὐτὲς τὶς ἡμερες σὲ κάποια Ἡμερίδα ποὺ ἔγινε στὸν Πειραιὰ ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς μὲ θέμα τὴν Ἀποτείχιση μὲ βάση τὸν ΙΕ΄ Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας ἐπὶ ἁγίου Φωτίου Συνόδου. Δὲν εἴμαστε προσκεκλημένοι στὸ Συνέδριο αὐτό.

Θὰ σᾶς μεταφέρω τὶς διαπιστώσεις ποὺ ἔκανα, γιατί εἶναι σημαντικές, ἐφόσον οἱ λεγόμενοι ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ὀργανώνουν τέτοιες στημένες Ἡμερίδες, γιὰ νὰ βγάλουνε προκαθορισμένα συμπεράσματα καὶ νὰ ὁδηγήσουν τοὺς Χριστιανοὺς σὰν πρόβατα στὴν Νέα Ἐποχή, στὴν Παγκοσμιοποίηση, στὸν Ἀντίχριστο, στὸ σφράγισμα, ἐνῶ οἱ Πατέρες, μᾶς ἔχουν ἀσφαλισμένους στὰ θέματα τῆς Πίστεως, δηλαδή, δηλαδὴ μᾶς ἔχουν διδάξει,  τί θὰ κάνουμε ἐν καιρῷ αἱρέσεως.

Ἡ Ἡμερίδα αὐτὴ εἶχε σὰν σκοπὸν νὰ βγάλει ἄλλα συμπεράσματα. Ἀκοῦστε τὶς διαπιστώσεις μας καὶ τὶς πρῶτες σκέψεις μας πάνω σ’ αὐτὰ τὰ πράγματα, ποὺ θὰ τὶς ὀργανώσουμε καλύτερα τὶς σκέψεις αὐτές, γιατὶ πρέπει νὰ ἀντιδροῦμε σ’ αὐτὰ ποὺ σερβίρουν οἱ Οἰκουμενιστὲς κι οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές.

Ἡ πρώτη διαπίστωση ἀπὸ τὴν Ἡμερίδα εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὑπῆρχε πλήρης ἀδυναμία νὰ στηρίξουν οἱ ὁμιλητὲς τὶς θέσεις τους, καὶ γι’ αὐτὸ τὶς στήριζαν στὸν ὀρθολογισμὸ καὶ στὸν παραλογισμό. Δηλαδή, δὲν μποροῦσαν νὰ στηρίξουν τὶς θέσεις τους στὴν Ἁγία Γραφή, στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες καὶ στὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων. Αὐτὰ τὰ τρία πράγματα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καθορίζουν τὴν γραμμὴ ἐν καιρῷ αἱρέσεως. Δὲν ἀκούστηκε οὔτε ἕνα ἁγιογραφικὸ χωρίο, οὔτε ἕνας ἱερὸς Κανόνας, πέρα ἀπὸ τὸν ΙΕ’ Κανόνα, τὸν ὁποῖον κι αὐτὸν τὸν παραποίησαν, δῆθεν ἑρμηνευοντάς τον, οὔτε μιὰ Πατερικὴ διδασκαλία ποὺ νὰ λέει, τί πρέπει νὰ κάνουν οἱ Χριστιανοὶ ἐν καιρῷ αἱρέσεως.

Ἄρα λοιπόν, ὑπάρχει ἀδυναμία σ’ αὐτούς· δὲν μποροῦν νὰ στηρίξουν αὐτὰ ποὺ διδάσκουν, ὅτι δηλαδὴ πρέπει νὰ κάνουμε ὑπακοὴ στοὺς αἱρετικοὺς Ἐπισκόπους μέχρι νὰ ἀποφασίσει ἡ Σύνοδος καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ποὺ μᾶς σερβίρουν, γιὰ νὰ εἴμαστε πειθαρχημένοι στὴν Παγκοσμιοποίηση καὶ στὴν Νέα Ἐποχή, οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς δὲν μποροῦν νὰ τὰ στηρίξουν στὴν Ἁγία Γραφή, στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες καὶ στὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων.

Ἦταν τρεῖς οἱ Εἰσηγήσεις ποὺ γίνανε. Ἡ μία ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς μὲ θέμα: «Ἡ ἀποτείχιση ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ζωῆς καὶ τῶν ἀγώνων τοῦ ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου», μὲ τὴν ὁποία μᾶς γέμισε μὲ ψέματα ὁ Πειραιῶς! Εἶπε δηλαδή, ὅτι δὲν ἀποτειχίστηκε ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὅτι ἦταν λάθη αὐτὰ ποὺ ἔπραξε ὁ ἅγιος ὁ Θεόδωρος ὁ Στουδίτης καὶ μετὰ μετενόησε ὁ Ἅγιος καὶ συμφιλιώθηκε δῆθεν, καὶ ὅτι ἀναγνώρισε τὰ λάθη ποὺ ἔκανε!

Κάτι τέτοιες ἀνοησίες εἶπε ὁ Πειραιῶς, βασιζόμενος γιὰ ὅλα αὐτὰ σὲ ψευδῆ στοιχεῖα. Τὰ στοιχεῖα

Στιγμιότυπα από τις παρεμβάσεις του π. Ευθύμιου, του κ. Ντετζιόρτζιο... στην Ημερίδα της Μητροπόλεως Πειραιώς περί του ΙΕ΄ Κανόνος