Οι Άγιοι Επίσκοποι ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΝ, οι ψευδεπίσκοποι ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ την κοινωνία με την αίρεση!

 (*) Οι νέες δηλώσεις Ζηζιούλα εδώ)

 Θαύμα Αγίου Σπυρίδωνος

– Αποτρέπει να χτιστεί παπικό αλτάριον





Το 1716 οι Τούρκοι πολιορκήσανε στενά την Κέρκυρα. Πενήντα χιλ. στρατός και αρκετά καράβια κυκλώσανε το νησί και το απειλούσανε από στεριά και θάλασσα. Τα βαρβαρικά 
στρατεύματα είχαν συγκεντρωθεί στο ακρότειχος της πόλεως. Ο Πιζιάνης, πού ήταν αρχηγός κατά την πολιορκία εκείνη των δυνάμεων της Ενετικής Δημοκρατίας, περίμενε την 
μεγάλη επίθεση των έχθρων.

Τα ξημερώματα όμως της ημέρας εκείνης ήταν 11 Αυγούστου του 1976, παρουσιάζεται στα βαρβαρικά στίφη ο Άγιος Σπυρίδων. Στο δεξί χέρι κρατούσε αστραφτερό ξίφος. Με 
θυμό τους έδιωξε και τους τρομοκράτησε. Τα χάσανε οι Αγαρηνοί από την επιβλιτική εκείνη παρουσία και ορμή του Αγίου. Αφήσανε όπλα και ζώα και φύγανε πανικόβλητοι. Σε 
λίγο μάθανε όλοι, ότι είχε συμβεί το μεγάλο θαύμα.

Πήγανε ακολούθως στο στρατόπεδο των Αγαρηνών και είδανε, ότι εκείνοι από βιασύνη της φυγής των, τα είχανε εγκαταλείψει όλα. Βρήκανε 120 κανόνια, άφθονα ζώα, αρκετό 
οπλισμό και πολλά πυρομαχικά και τρόφιμα.
Μετά το ζωντανό, εκπληκτικό και ολοφάνερο αυτό θαύμα της νήσου από τους βαρβάρους, ο Ανδρέας Πιζάνης, πού ήτανε Ενετός, και εξουσίαζε την Κέρκυρα, θέλησε, σαν 
παπικός πού ήτανε, να κτίση μέσα στο Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στην Κέρκυρα και παπικό «αλτάριον», δηλ. Αγίαν Τράπεζαν. Σ’ αυτό τον παρακινούσε συνεχώς και ο 
παπικός Επίσκοπος της νήσου..

Φανερώθηκε όμως στον Πιζάνη καθ’ ύπνον ο Άγιος Σπυρίδων και του είπε:
- Γιατί με ενοχλείς; Είναι απαράδεκτον το «αλτάριον» της ιδικής σου πίστεως εις τον Ναόν μου.
Αυτό το είπε ο διοικητής στον παπικό Επίσκοπο. Εκείνος όμως του απάντησε, ότι ήτανε φαντασία του διαβόλου, για να τον εμπόδιση από το καλόν έργον... Ο Πιζάνης πήρε 
από αυτό θάρρος. Διέταξε αμέσως να ετοιμάσουνε τα υλικά, τα μάρμαρα, το ασβέστι κ.λ.π. για να κτίσουν το «αλτάρι». Τα σωριάσανε έξω από το Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος.

Όταν είδανε αυτό οι ιερείς του Ναού και οι Έλληνες προύχονες της νήσου, στενοχωρήθηκαν. Παρουσιασθήκανε στον διοικητή Πιζάνη και τον παρακαλέσανε να το σταματήσει 
και να μη το κάνη αυτό το έργο. Εκείνος όμως τους είπε, ότι είναι διοικητής και είναι δικαίωμά του να το κάμει.
Τότε οι Ορθόδοξοι γυρίσανε και παρακαλέσανε θερμά τον Άγιο, να σταματήσει το ανοσιούργημα.

Την ίδια εκείνη νύχτα παρουσιάζεται στο διοικητή πάλιν ο Άγιος σαν καλόγερος και του λέγει:
- Σου είπα να μη με ενοχλής. Αν τολμήσης να κάνης αυτό, πού αποφάσισες, θα μετανοιώσης πικρά, αλλά θα είναι αργά.
Το πρωί τα ανεκοίνωσε αυτά ο διοικητής στον παπικό Επίσκοπο. Εκείνος τον επέπληξε ως άτολμο και ολιγόπιστον.
Τότε ο διοικητής ξαναπήρε θάρρος και διέταξε ν’ αρχίση το κτίσιμο του «αλταρίου» μέσα στο Ναό του Αγίου. Οι Παπικοί πανηγυρίζανε από την χαρά τους και οι Ορθόδοξοι 
ελυπούντο κατάκαρδα. Είχανε πένθος και λύπη άφατη και παρακαλούσανε τον Άγιο να τούς φυλάξει από την παπική βεβήλωση...

Ο Άγιος τούς άκουσε και επενέβη αποφασιστικά και κεραυνοβόλα. Την νύχτα εκείνη ξέσπασε φοβερή θύελλα με κεραυνούς. Η θύελλα και οι κεραυνοί έπληξαν κυρίως το 
φρούριο «Καστέλι». Εκεί ήτανε και το διοικητήριο του Πιζάνη και οι πυριτιδαποθήκες. Αυτά έγιναν παρανάλωμα του πυρός. Από την έκρηξη σκοτωθήκανε 900 άνθρωποι, 
στρατιώτες και πολίτες, όλοι παπικοί, διότι απαγορεύανε να κατοικούν και να διανυκτερεύουν Ορθόδοξοι μέσα στο Κάστρο.

Ο Πιζάνης βρέθηκε νεκρός, με σφηνωμένο το λαιμό του μεταξύ δύο δοκών. Το πτώμα του παπικού Επισκόπου βρέθηκε εκτιναγμένο σε αρκετή απόσταση, έξω από το φρούριο. 
Το δε καταπληκτικότερο είναι, ότι την ίδια νύχτα και την ίδια ώρα, άλλος κεραυνός έπεσε στη Βενετία, στο μέγαρο του Πιζάνη και κατέκαψε τον ζωγραφικό πίνακα με την 
προσωπογραφία του Πιζάνη, χωρίς να βλάψει κανένα άλλο πράγμα.
Ο φρουρός της πυριτιδαποθήκης, προ της καταστροφής, είδε τον Άγιο να τον πλησιάζει με αναμμένη δάδα, και να τον μεταφέρει, χωρίς γρατσουνιά, κοντά στην Εκκλησία του 
Εσταυρωμένου.                                                                              Πηγή: "xristianos"  

ΣΧΟΛΙΟ: Μετά το ανοσιούργημα–ημισυλλείτουργο που τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος μετά του αιρετικού Πάπα Φραγκίσκου στον Ι. Ναό του Αγ. Γεωργίου, πώς άραγε θα έχει το θράσος να παραστεί και να συλλειτουργήσει με τον οικείο επίσκοπο Κερκύρας, κ. Νεκτάριο Ντόβα, στο ναό όπου ο Άγιος Προστάτης της νήσου, ο υπέρμαχος της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου θαυματούργησε με τέτοιο φοβερό τρόπο;

Μήπως δέν έχουν υπ’ όψιν τους το θαύμα αυτό του Αγίου Σπυρίδωνα;

Μήπως είναι ψιλά γράμματα τα θαύματα που τελούσαν οι Άγιοι για να μας αποτρέψουν από την αίρεση και τους αιρετικούς  και γι’ αυτό δεν τα δίνουν σημασία οι σημερινοί οικουμενιστές επίσκοποι;

Μήπως πρέπει όλοι μαζί κλήρος και λαός που αγωνιζόμαστε κατά της παναίρεσης να προσευχηθούμε για να κάνει ακόμη μία φορά το θαύμα του ο Άγιος και να δείξει τη δυσαρέσκειά του, γι’ αυτό που τόλμησε για δεύτερη φορά στη Θρονική εορτή του Αγ. Αποστόλου Ανδρέου ο Οικουμενικός Πατριάρχης στο Φανάρι;

Τότε ο Ορθόδοξος λαός προσευχήθηκε και παρεκάλεσε θερμά τον Άγιο Σπυρίδωνα, να σταματήσει το ανοσιούργημα και εισακούσθηκε από τον Θεό και έγινε δεκτό το αίτημά του.

Σήμερα μήπως δεν προσευχόμαστε, όσο πρέπει, για να επέμβει ο Θεός και να σταματήσει τις προδοσίες και ανοσιουργίες του κ. Βαρθολομαίου;

Ας προσευχηθούμε όλοι να αποτρέψει ο Θεός, διά πρεσβειών του Αγ. Σπυρίδωνα, την παρουσία του αιρετικού Πατριάρχου στον οίκο του Θεού που έχουν γίνει τόσα θαύματα από τον εορτάζοντα Άγιο και να τον αναγκάσει να φύγει χωρίς να τον βεβηλώσει.

Χ.Ν.

ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΤΡΕΧΕΙ! ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΜΕ ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟ!

Περγάμου Ιωάννης:

 

Έξωθεν μάς βλέπουν ως μια οικογένεια με τους Ρωμαιοκαθολικούς

• Πηγή: agioritikovima

Του Μανώλη Κείου

"Η μεγαλύτερη επιθυμία μας είναι να επιτύχουμε την πλήρη κοινωνία στη Θεία Ευχαριστία και σε όλες τις δομές της Εκκλησίας" δήλωσε σε συνέντευξή του στο Vatican Insider ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζήζιουλας. 

Μεταξύ άλλων είπε πως από μια καθολική άποψη των πραγμάτων πρέπει να διευκρινισθεί πως "μια κοινή πίστη για να επιτρέπει την μυστηριακή κοινωνία πρέπει επίσης να περιλαμβάνει ορισμένα δόγματα και δογματικούς ορισμούς που καθορίζονται μονομερώς από την Καθολική Εκκλησία."

Για το πρωτείο του Πάπα σχολίασε πως "αν το κριτήριο αναφοράς ήταν η κοινή

Καλά, αυτός ο άνθρωπος έχει κουκούτσι ορθόδοξη σκέψη; Από την μιά ΟΜΟΛΟΓΕΙ την Συνοδική προδοσία στο Μπαλαμάντ, από την άλλη συναινεί στην κοινωνία με τον αμετανόητο αιρετικό Πατριάρχη, και τέλος παραινεί τον ηγέτη της παναιρέσεως Βαρθολομαίο, να καταδικάσει τον κακόδοξο ...εαυτό του; Σκέτη παράνοια!

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΤΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Εκφράζουμε την πιο ειλικρινή μας χαρά για την ποιμαντική επίσκεψη του Παναγιότατου στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας καθώς και για την πάνδημη ενθουσιώδη υποδοχή που του επιφυλάχθηκε με επικεφαλής τα παιδάκια.

Δυστυχώς, όμως, χωρίς ορθόδοξη ομολογία πίστεως αγκαλιάσατε -και μάλιστα με λειτουργικό ασπασμό- τον αιρεσιάρχη Πάπα Φραγκίσκο κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Φανάρι, για την Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Ετσι επικυρώθηκε, στο ύψιστο επίπεδο, η προδοτική για την Ορθοδοξία συμφωνία του Μπαλαμάντ που κήρυξε την κακοδοξία της “διηρημένης Εκκλησίας” και η οποία αναγνωρίζει αποστολική διαδοχή και έγκυρα μυστήρια στους Παπικούς.

Ως ευ παρέστηστε στην Ελλάδα, Παναγιότατε! 

Σας παρακαλούμε θερμά και υικά να καταδικάσετε συνοδικά -με τη διαδικασία του κατεπείγοντος- την  κακοδοξία της “διηρημένης Εκκλησίας” και να μην παραβαίνετε αδίστακτα τους Ιερούς Κανόνες που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με αιρετικούς και αλλόθρησκους, όχι μόνον επειδή κατασκανδαλίζετε το λαό του Θεού, αλλά και επειδή βάζετε σε έσχατο κίνδυνο το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο, επειδή ο Θεός θα αποστρέψει το πρόσωπό Του αφ’ υμών, αφού παραβιάζετε τόσο απροκάλυπτα το Αγιο θέλημά Του.

Οι προδότες έχουν και όνομα και ταυτότητα. Και στο χώρο της Εκκλησίας και στο χώρο της πατρίδος. Είναι τα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν. Είναι τα Μ.Μ.Ε. Είναι και οι Επίσκοποι που συμβιβάστηκαν με τον διαβολικό Οικουμενισμό.

ΤΩΡΑ,  ΜΕ  ΠΟΙΟΝ  ΕΙΜΑΣΤΕ;

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

       Το χειρότερο πράγμα για ένα λαό που έχει χάσει τα πάντα, είναι να απελπιστεί τόσο σε σημείο που να θεωρεί πως κάθε κίνηση αντίστασης του είναι χαμένη, πως κάθε προσπάθεια αντίδρασης του είναι μάταιη, πως κάθε σκέψη να αγωνιστεί για ένα καλύτερο αύριο είναι καταδικασμένη ουτοπία. Ο λαός αυτός, ζαλισμένος και «υπνωτισμένος» από ένα σύστημα που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να τον αποπροσανατολίσει  και να τον καθηλώσει, είναι καταδικασμένος σε αργό θάνατο, είναι πρόβατο επί σφαγή και οι δήμιοι του είναι οι μεγάλοι προδότες του.

       Αυτό είναι και το μεγαλύτερο όπλο του συστήματος, η επιβολή της αντίληψης πως ότι και να κάνεις πάλι αυτοί θα είναι κερδισμένο, πάλι οι ίδιοι θα είναι στα πράγματα, πάλι αυτοί θα κυριαρχήσουν και θα συνεχίσουν απτόητοι στο έργο της καταστροφής κάθε πιθανότητας αντίδρασης, της απομόνωσης κάθε υγιούς στοιχείου που ακόμα προσπαθεί να σηκώσει σημαία αντίστασης σε όλη αυτή την «λαίλαπα».  

      Όταν ανοίγεις μια συζήτηση για τις επερχόμενες εξελίξεις, οι περισσότερες απόψεις που θα ακούσεις είναι ότι: «όλοι το ίδιο είναι», «ότι και να κάνεις το παιχνίδι είναι σημαδεμένο», «ότι και να ψηφήσεις πάλι αυτοί θα βγουν», «ο Έλληνας δεν αλλάζει» και το χειρότερο από όλα, «αυτός ο τόπος είναι καταραμένος  και ποτέ δεν θα έχει προκοπή». Έτσι μας έχουν κάνει να πιστεύουμε αυτοί που μας θέλουν πρόβατα. Έτσι μας έχουν κάνει να αισθανόμαστε. Ότι όλα είναι μαύρα και πως δεν υπάρχει πια σωτηρία και αυτός ο λαός είναι χαμένος και καταδικασμένος.

      Άραγε όλο αυτό το ζοφερό τοπίο με το οποίο μας έχουν «αλυσοδέσει» μπορεί να διαλυθεί; Το ατέλειωτο

«Οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί»!

«Βαρυσήμαντο ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου για τα γεγονότα στο Ιερό Ίδρυμα της Τήνου»

Η Ιερά Σύνοδος εξέφρασε την απορία της γιατί το τελευταίο διάστημα «Ρωμαιοκαθολικοί της Τήνου συμμετέχουν, ως μη όφειλαν, σε αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου» σχετικές με «θέματα του Ιδρύματος της Παναγίας Τήνου, παραβλέποντες ότι πρόκειται για θρησκευτικό, ορθόδοξο Ιερό Ίδρυμα»!

Ώστε, «Άγιοι Συνοδικοί Πατέρες», εκπλήσσεστε γιατί συμμετέχουν σε «αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου» Ρωμαιοκαθολικοί!!!

                 Αλλά δεν διαμαρτύρηθηκατε που συμμετέσχε το μέλος της «Ιεράς» σας Συνόδου, ο μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος, σε χειροτονία Παπικού ιερωμένου!!!

             Δεν διαμαρτυρηθήκατε που ο Πατριάρχης συμμετείχε σε Παπική Λειτουργία στην Κων/πολη, οὔτε που ο Πάπας συμμετεῖχε σε ορθόδοξη Λειτουργία και είπε το «Πάτερ ἡμῶν» στο Φανάρι!!! Οι Ρωμαιοκαθολικοί σας ενοχλούν, όταν ανακατεύονται σε θέματα που έχουν σχέση με ...χρήματα και κτήματα! Αντιμετωπίζετε, δηλαδή, την Εκκλησία, ως "οικον εμπορίου"! (Ιωάν. β΄ 16). Ουδόλως σας ενδιαφέρει το ξεπούλημα της Πίστεως! Ή μάλλον επενδύετε πάνω σε αυτό!

      

              Οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαίοι ὑποκριταί»!

Πηγή: «Amen»

«Βαρυσήμαντο ανακοινωθέν της Ι. Συνόδου για τα γεγονότα στο Ιερό Ίδρυμα της Τήνου»

«Με ανακοινωθέν της η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος έλαβε σαφή θέση για τα θλιβερά γεγονότα που σημειώθηκαν στην Τήνο σε βάρος του Μητροπολίτη Σύρου Δωροθέου κατά τη διάρκεια της ανάδειξης της νέας Διοικούσας Επιτροπής του Π.Ι.Ι.Ε.Τ. Ακολουθεί το ανακοινωθέν της Ι. Συνόδου με το οποίο εκφράζεται και η συμπαράσταση της προς τον Μητροπολίτη Δωρόθεο:

Η Ιερά Σύνοδος έλαβε γνώση μέσω των Μ.Μ.Ε. για τις οργανωμένες πράξεις κατατρομοκρατήσεως και προπηλακισμών σε βάρος του Σεβ. Μητροπολίτη Σύρου και Τήνου κ. Δωροθέου Β΄ και των άλλων εκλεκτόρων κατά την προσέλευσή τους την Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014, στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου (Π.Ι.Ι.Ε.Τ.), προκειμένου να ψηφίσουν για την ανάδειξη της νέας Διοικούσας Επιτροπής του Π.Ι.Ι.Ε.Τ. βάσει του Νόμου 349/1976. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σύρου και Τήνου δέχθηκε σωματική βία, εξυβρίσεις και απειλές από το συγκεντρωμένο πλήθος, που είχε προσκληθεί εκεί από τον Δήμαρχο Τήνου...

Επιπλέον η Ιερά Σύνοδος διαπιστώνει με απορία ότι το τελευταίο διάστημα Ρωμαιοκαθολικοί της Τήνου, Δημοτικοί Σύμβουλοι και δημότες, συμμετέχουν, ως μη όφειλαν, σε αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς και σε οργανωμένες δράσεις υπό την ηγεσία του Δημάρχου σχετικά με θέματα του Ιδρύματος της Παναγίας Τήνου, παραβλέποντες ότι πρόκειται για θρησκευτικό, ορθόδοξο Ιερό Ίδρυμα και όχι για δημοτικό Ίδρυμα...».

Τα Μέλη της Ι. Συνόδου  είναι οι Μητροπολίτες:
Σταγῶν καί Μετεώρων Σεραφείμ
Περιστερίου Χρυσόστομος
Κεφαλληνίας Σπυρίδων
Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιος
Τρίκκης καί Σταγῶν Ἀλέξιος
Καρπενησίου Νικόλαος
Λήμνου καί Ἁγίου Εὐστρατίου Ἱερόθεος
Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος
Βεροίας καί Ναούσης Παντελεήμων
Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δαμασκηνός
Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης Ἀνδρέας
Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων

Οι αθλιότητες περί τον ΠΡΩΤΟΝ κακόδοξο της Ορθοδοξίας συνεχίζονται!

Ὡς ἀνεύθυνοι πνευματικοὶ Πατέρες φέρονται πλέον οἱ «ὀρθόδοξοι» Μητροπολίτες, ἔχοντες διαγράψει τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ὡς πρὸς τὴν ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς.

Ὁ Πατριάρχης διδάσκει «ἔργοις καὶ λόγοις» τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἀποδέχεται ἱερωσύνη στὸν ἀρχιαιρεσιάρχη Πάπα, ἀποδέχεται ὅτι τὸ Βατικανὸ εἶναι ἀδελφὴ Ἐκκλησία, ἀποδέχεται ὅτι οἱ αἱρετικοὶ τῆς Δύσεως ἔχουν Βάπτισμα.

Καὶ οἱ ἐπίσκοποι, ἀντὶ διακόψουν τὴν ἐπικοινωνία μαζί του, ἔστω νὰ τὸν ἐλέγξουν γιὰ τὴν αἵρεση, ἢ ἔστω νὰ τὸν ἐρωτήσουν, τί συμβαίνει μὲ ὅσα καταμαρτυροῦν ἐναντίον του οἱ Ὀρθόδοξοι, κάνουν τὰ ἀντίθετα!

Ὄχι μόνο δὲν ἀποφεύγουν νὰ παρίστανται στὴν ὑποδοχὴ τοῦ ἡγέτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πατριάρχη Βαρθολομαίου, ἀλλὰ ξοδεύουν σὲ καιρὸ λιτότητας σκανδαλωδῶς χρήματα γιὰ τὴν ὑποδοχή του, τὸν ραίνουν μὲ ἄνθη (κάτι ποὺ τελευταῖα μόνο στὶς τραγουδίστριες, ἀκόμα, στὰ κέντρα διασκεδάσεως συμβαίνει), καὶ προσφεύγουν γιὰ νὰ ἀποδείξουν τὴν παλαϊκότητα τῆς ὑποδοχῆς, στὴν στρατολόγησει καὶ τῶν ...μαθητῶν τῶν σχολείων!

Ἐποχὲς χούντας, μιᾶς ἄλλης οἰκουμενιστικῆς χούντας, μὲ ἀρχηγό της τὸν ΠΡΩΤΟΝ τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Καὶ ὅλα αὐτὰ στὴν ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ποὺ ἔδιωξε κακὴν κακῶς μὲ τὸ γνωστὸ θαῦμα, τοὺς αἱρετικοὺς ἀπὸ τὸ Ναό!

Οὔτε τοὺς ἀνθρώπους φοβοῦνται, οὔτε τοὺς Ἁγίους φοβοῦνται, οὔτε τὸν Θεό!

Κερκύρας Νεκτάριος:

«Σας υποδεχόμαστε ως τον Πατέρα και Πρώτο συμπάσης της Ορθοδοξίας»

Πηγή: Romfea

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης

Με πομπή και παρουσία εκατοντάδων πιστών έφτασε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνα, ο οποίος σήμερα πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στο Νησί.

Ο Πατριάρχης κατά την είσοδο στον Ιερό Ναό προσκύνησε το άφθαρτο σκήνωμα του Αγίου Σπυρίδωνα, και προσευχήθηκε για λίγα λεπτά.

Αμέσως μετά τελέστηκε επίσημη Δοξολογία με αφορμή την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου.

Μετά το πέρας της Δοξολογίας τον Οικουμενικό Πατριάρχη προσφώνησε ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων κ. Θεόδωρος Γαλιατσάτος, ο οποίος καλωσόρισε τον Πατριάρχη στο Νησί.

Στη συνέχεια τον Πατριάρχη του Γένους προσφώνησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος, ο οποίος ξεκίνησε ως εξής: «Η Κέρκυρα σήμερα λαμπρά λαμπρώς εορτάζει» (Οίκος της εορτής του Αγίου Σπυρίδωνος).»

«Πενήντα και ένα χρόνια, μετά την ιστορική επίσκεψη του από Κερκύρας και Αμερικής προκατόχου σας, του οραματιστή, ηγετικού και αρχοντικού Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρου του Πρώτου, η νήσος μας αξιούται της σεπτής υμετέρας Πατριαρχικής επισκέψεως, παρουσίας, ευλογίας. Είναι μεγίστη η τιμή για όλους μας, τον Επίσκοπο, τον κλήρο, τους άρχοντες, τον λαό του Θεού. Είναι μεγίστη η τιμή για τον τόπο μας. Αυτόν που συνδέεται με την Βασιλίδα των Πόλεων και με την Μητέρα Εκκλησία δια πολλών δεσμών», ανέφερε ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος.

Ο Σεβασμιώτατος ακόμη πρόσθεσε: «Εκ της Βασιλίδος των Πόλεων και εκ του Οικουμενικού Πατριαρχείου προέρχονται οι πολυτίμητοι θησαυροί του τόπου μας, οι προστάτες άγιοί μας. Σπυρίδων ο της Τριμυθούντος επίσκοπος, ο θαυματουργός, ο φέρων δια της εν τω σώματι αφθαρσίας τον τύπον της Αναστάσεως και ο δειχθείς πύλη δια της οποίας οι προπάτορές μας εσπούδασαν την σημασία της πίστεως, της ακεραίου και ακαινοτομήτου, τον σύνδεσμο της αγάπης Θεού και ανθρώπου, ο οποίος εις άπαντας μένει αδιαλώβητος ως παράδοση πνευματική, αλλά και σε σκεύη εκλογής -Κύριος οίδεν για ποιούς ξεχωριστούς λόγους- και στον τρόπο του σώματος.»

«Σας υποδεχόμαστε λοιπόν σήμερα, Παναγιώτατε, ως τον Πρώτο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Σε μία εποχή κατά την οποία οι άνθρωποι, επηρεασμένοι από την οίηση του ορθολογισμού, διακηρύσσουν ότι δεν θέλουν αυθεντίες και θεσμούς να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ζωή τους, η Ορθόδοξη Εκκλησία στο πρόσωπο και τον θεσμικό ρόλο της Σεπτής Υμετέρας Κορυφής δεν διαβλέπει απλώς την ιστορική συνέχεια της εμπειρίας και της διακονίας της, δηλαδή μία ανάμνηση από το παρελθόν, απαραίτητη για να μην απολεσθή αυτό στον κυκεώνα της συγχύσεως», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Κερκύρας.

Επιτρέπεται η συμπροσευχὴ και η κοινωνία με αιρετικούς;

«Πότε θὰ κατανοήση ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ὅτι ἡ πιστὴ τήρηση τῶν ὅσων διακελεύουν οἱ ἱεροὶ Κανόνες εἶναι μαρτυρία ὑπακοῆς στὴν ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ἀλλὰ καὶ σημεῖο ὑποταγῆς στὴν ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια;» (π. Κύριλλος Κωστόπουλος).

Καὶ πότε θὰ καταλάβουν οἱ Ποιμένες μας (ὅπως ὁ π. Κύριλλος, ὁ π. Ἀναστάσιος κ.ἄ.) ὅτι ἡ «πιστὴ τήρηση τῶν ὅσων» δίδαξε ὁ Κύριος, οἱ Ἅγιοι καὶ «διακελεύουν οἱ ἱεροὶ Κανόνες» δὲν ἰσχύει μόνο γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές –ποὺ συνειδητὰ καταπατοῦν τοὺς Ἱεροὺς κανόνες καὶ ὡς αἱρετικοὶ ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία– ἀλλὰ ἰσχύει πρωτίστως γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποχρέωση νὰ ἀπομακρύνονται καὶ νὰ μὴ «κοινωνοῦν μὲ τοὺς ἀκοινώνητους»;

Παρακαλοῦμε τὸν π. Κύριλλο, νὰ τολμήσει νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ θέμα τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς ἀκοινώνητους. Ποιοί θεωροῦνται ἀκοινώνητοι; Γιατί κανεὶς δὲν ἀγγίζει αὐτὸ τὸ θέμα;

Ἐπιτρέπεται  ἡ  συμπροσευχὴ  μετὰ  αἱρετικῶν;

Τοῦ Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου

Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν, Δρος Κανονικοῦ Δικαίου

Ὁ Ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἀποδίδει ὑψίστη σημασία στὴν προσευχή. Ἡ τεσσαρακονθήμερος προσευχή Του στὴν ἔρημο ἦταν ἡ εἰσαγωγὴ στὸν δημόσιο βίο Του (Ματθ. 4, 1κ.ἑξ.). Οἱ Ἱεροὶ Εὐαγγελιστὲς μᾶς πληροφοροῦν ὅτι πρὸ παντὸς σημαντικοῦ γεγονότος τῆς ζωῆς Του προηγεῖτο ἡ προσευχή (Ματθ. 14, 23. 26, 36. Μάρκ. 6, 36. 14, 32. Λουκ. 5, 16. 6, 12. 9, 28).

Οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἐντοπίζουν τὴν σημασία ποὺ προσδίδει ὁ Ἴδιος ὁ Ἐνανθρωπήσας Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρὸς στὴν προσευχὴ, στὴν προσπάθεια τοῦ πλάσματος νὰ ὑποστασιάση μέσῳ αὐτῆς τὸν διάλογο μετὰ τοῦ Δημιουργοῦ του Θεοῦ, ἐπειδὴ ὁ ἀνθρώπινος λόγος εἶναι ὁ τρόπος τῆς ἐκστατικῆς ἀναφορᾶς τοῦ προσώπου. Καὶ τοῦτο γιατὶ ἡ ὑπέρβαση τῆς ἀτομικότητος καὶ ἡ κατ᾽ ἐξοχὴν φανέρωση τοῦ προσώπου συντελοῦνται μέσῳ τῆς προσευχῆς. Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος, ἐκφράζοντας τὴν πεποίθηση τῆς Ἐκκλησίας, λέγει: «Οὐ γὰρ ἐστιν, οὐκ ἔστιν οὐδὲν εὐχῆς δυνατώτερον, οὐδὲ ἴσον» (PG 48, 766).

Ἀλλὰ καὶ τὴν κοινὴ – ὁμαδικὴ προσευχὴ ὁ Ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Κύριος τὴν θεσπίζει, ὅταν μᾶς διαβεβαιοῖ: «Οὗ γὰρ εἰσὶν δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν» (Ματθ. 18, 20). Οἱ συμπροσευχόμενοι διαλέγονται μετὰ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ὡς υἱοὶ Αὐτοῦ κατὰ χάριν. Ὁ προσευχόμενος κοινωνεῖ ἐσωτερικῶς μετὰ τῆς κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου, ὅπως καὶ ὁ συμπροσευχόμενος, σὲ ἕναν κοινὸ διάλογο ἀληθείας καὶ γνώσεως «ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι». Ἄλλωστε, αὐτὸ τὸ νόημα ἐμπεριέχει ἡ φράση τοῦ Ἰδίου τοῦ Κυρίου «εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα». «Ἡ συμφωνία πολλὴν ἔχει τὴν ἰσχύν» (PG 62, 461), ὑπογραμμίζει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος.

 Τὸ περιεχόμενο ἑπομένως τῆς συμπροσευχῆς εἶναι ἡ καθολικὴ ἀλήθεια τῆς μιας αγιας καθολικης καὶ αποστολικης εκκλησιας, ποὺ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία. Ὅταν ἕνα ἢ περισσότερα μέλη ἀμφισβητοῦν ἢ ἀλλοιώνουν ἢ ἀπορρίπτουν τὴν ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια, ὅπως αὐτὴ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν Ἀποστολικὴ καὶ Πατερικὴ παράδοση, διασπᾶται ἡ κοινωνία τῶν συμπροσευχομένων, γιὰ τὸν λόγο ὅτι ἡ ἀλήθεια εἶναι ὁ τρόπος ὑπάρξεως τῆς Ἐκκλησίας, πέρα ἀπὸ κάθε συμβατικὴ ἔννοια καὶ σκέψη. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ προηγεῖται τῆς συμπροσευχῆς ἡ ὁμολογία πίστεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξη συμπροσευχή, ἐὰν δὲν προϋπάρχη ὁμοφωνία στὴν Ὀρθόδοξη Ἁγιοπατερικὴ πίστη.

Ἡ Ἐκκλησία ἀντέδρασε στὸ ἀλλόκοτο εἶδος συμπροσευχῆς, τοῦ ὀρθοδόξου μετὰ αἱρετικοῦ, ἐπισημαίνουσα τὰ ὅρια τῆς ἀληθείας ἀφ᾽ ἑνὸς καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου τὸ ἀνεπίτρεπτο τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καὶ συμπροσευχῆς τοῦ ὀρθοδόξου μέλους της μετὰ τοῦ αἱρετικοῦ.

Αὐτὴ ἡ ἀντίδρασή της ἐξεφράσθη μέσα ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἀποστολικῆς Συνόδου, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀλλὰ καὶ τῶν Τοπικῶν, οἱ ὁποῖες ἔλαβον οἰκουμενικὸ κῦρος.

Συγκεκριμένα ὁ ΜΕ´ κανόνας τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων διαλαμβάνει τὰ ἑξῆς: «Ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω· εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω» (Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 2, σ. 60).

Ἡ συμπροσευχὴ τοῦ κληρικοῦ μετὰ αἱρετικοῦ ἐπιφέρει τὸν ἀφορισμό, ἀκόμη κι ἂν συμβῇ ἐκτὸς ἱεροῦ ναοῦ καὶ ἱερᾶς Ἀκολουθίας, βάσει τοῦ Ι´ Ἀποστολικοῦ κανόνος: «Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ,  κἂν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω» (Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 2, σ. 14). Ἐὰν, ὅμως, διενεργηθῆ συμπροσευχὴ ἐν τῷ Ναῷ καὶ ἐπιτραπῆ στὸν αἱρετικὸ νὰ διενεργήση κάτι ὡς κληρικὸς, τότε  ἐπιβάλλεται ποινὴ καθαιρέσεως, κατὰ τὸν προαναφερθέντα ΜΕ´κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.

Κατηγορηματικὸς ὡς πρὸς τὴν συμπροσευχὴ σὲ αἱρετικὸ ναὸ εἶναι καὶ ὁ ΞΔ´ Ἀποστολικὸς κανόνας, ὁ ὁποῖος διαλαμβάνει τὰ ἑξῆς: «Εἴ τις κληρικός, ἢ λαϊκός, εἰσέλθῃ εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων, ἢ αἱρετικῶν, προσεύξασθαι, καὶ καθαιρείσθω, καὶ ἀφοριζέσθω» (Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 2, σσ. 81-82). Ἐδῶ σαφῶς ἀπαγορεύεται ἡ συμπροσευχὴ κληρικῶν καὶ λαϊκῶν μετὰ Ἰουδαίων –σήμερα θὰ λέγαμε μετὰ ἀλλοθρήσκων– καὶ αἱρετικῶν. Ἡ ἐπιβαλλομένη δὲ ποινὴ στοὺς συμπροσευχηθέντες εἶναι γιὰ μὲν τοὺς κληρικοὺς ἡ καθαίρεση, γιὰ δὲ τοὺς λαϊκοὺς ὁ ἀφορισμός.

Ἀκόμη καὶ ὁ συνεορτασμὸς καὶ ἡ ἀνταλλαγὴ δώρων μετὰ ἀλλοθρήσκων καὶ αἱρετικῶν ἀπαγορεύεται ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες: «Ὅτι οὐ δεῖ παρὰ τῶν Ἰουδαίων, ἢ αἱρετικῶν, τὰ πεμπόμενα ἑορταστικὰ λαμβάνειν, μηδὲ συνεορτάζειν αὐτοῖς» (ΛΖ´ καν. Λαοδικείας, Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 3, σ. 206. Βλ. ἐπίσης ΛΒ´, ΛΔ´, ΛΗ´, ΛΘ´τῆς ἰδίας Συνόδου). Ὁ δὲ ΛΓ´τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου διακελεύει: «Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς, ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι» (ὅπ. π., σ. 198. Βλ. καὶ Θ´κανόνα Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας, Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 4, σ. 336).

Ἡ Ἐκκλησία, ὅπως διαπιστώνουμε, μᾶς διδάσκει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀποδεχόμενος τὴν ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια περὶ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ νὰ συνυπάρξη μὲ τὸν μὴ ἀποδεχόμενο τὴν προαναφερθεῖσα ἀλήθεια σὲ κοινὴ στάση προσευχῆς –ὁμολογίας τῆς ἀποδοχῆς αὐτῆς, πολλῷ δὲ μᾶλλον σὲ εὐχαριστιακὴ κοινωνία ἐν τῇ Θείᾳ Λειτουργίᾳ.

Δυστυχῶς, αὐτὲς τὶς ἡμέρες βιώσαμε συνταρακτικὲς καταστάσεις στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μας.

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, ὁ ἄμεσος συνεργάτης του Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ἰωάννης Ζηζιούλας καὶ ἄλλοι Πατριαρχικοί, ἀνώτεροι καὶ κατώτεροι, κληρικοὶ προέβησαν σὲ καθημερινὲς συμπροσευχὲς μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα Φραγκῖσκο (τὸν ἀποδεχόμενο καὶ κηρύσσοντα δεκαπέντε καὶ πλέον αἱρέσεις), κινούμενοι στὸν χῶρο τῆς διανοητικῆς Θεολογίας καὶ ὄχι στὸν Ἁγιοπατερικὸ χῶρο τοῦ «λάλει Ἐκκλησία  μου καὶ ὁ δοῦλος σου (κληρικὸς ἢ λαϊκὸς) ἀκούει».

Εἶναι ἀδιανόητο καὶ ἐν ταὐτῷ ἀντικανονικὸ ὁ Ὀρθόδοξος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης νὰ ἀποκαλῆ  ἀπερίφραστα τὸν Παπισμὸ «Ἐκκλησία», τὴν αἱρετικὴ αὐτὴ ὀργάνωση, ἡ ὁποία ἀπεκόπη γιὰ τὶς πολλές αἱρέσεις της ἀπὸ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὴν μια εκκλησια καὶ νὰ δηλώνη ὅτι ἀποσκοπεῖ νὰ «ἐπανεύρωμεν τὴν πλήρη μεταξὺ τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν κοινωνία».

Δυστυχῶς, οἱ προαναφερθέντες δὲν ἔλαβαν ὑπ᾽ ὄψιν τὴν ὁδό, τὴν ὁποία ὑποδεικνύει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἡ μια εκκλησια, ποὺ εἶναι ἡ ὑπακοὴ στοὺς ἱεροὺς Κανόνες, ἡ Θεανθρώπινη ὁδός. Δὲν ἐνήχησε στὰ ὦτα τους τὸ «ἔδοξεν τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ ἡμῖν», τὸ ὁποῖο δεσπόζει σὲ ὅλες τὶς Συνόδους, Οἰκουμενικὲς καὶ Τοπικές, μὲ τὸ ὁποῖο ἐκφράζεται «ἐν λόγῳ καὶ χρόνῳ» ἡ Θεανθρώπινη βούληση τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

Ἡ φωνὴ τοῦ Μ. Βασιλείου ἀκούγεται καὶ πάλι τὶς θλιβερὲς γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία αὐτὲς ἡμέρες: «Πάνυ με λυπεῖ ὅτι ἐπιλελοίπασι λοιπὸν οἱ τῶν Πατέρων κανόνες καὶ πᾶσα ἀκρίβεια τῶν Ἐκκλησιῶν ἀπελήλαται, καὶ φοβοῦμαι μή, κατὰ μικρὸν τῆς ἀδιαφορίας ταύτης ὁδῷ προϊούσης, εἰς παντελῆ σύγχυσιν ἔλθῃ τὰ τῆς Ἐκκλησίας πράγματα» (Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 4, σ. 275).

Πότε, λοιπόν, θὰ κατανοήση ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, οἱ περὶ αὐτὸν καὶ ὅλοι μας ὅτι ἡ πιστὴ τήρηση τῶν ὅσων διακελεύουν οἱ ἱεροὶ Κανόνες εἶναι μαρτυρία ὑπακοῆς στὴν μια, αγια, καθολικη καὶ αποστολικη εκκλησια, τὴν ορθοδοξο εκκλησια, ἀλλὰ καὶ σημεῖο ὑποταγῆς τῆς ἀτομικότητος στὴν κοινὴ μετοχὴ ὅλων τῶν πιστῶν, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, στὴν ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια;

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ και οι ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

   Ο Άγιος Γαβριήλ Ουργκεμπάτζε γεννήθηκε στις 29 Αυγ. 1929 στην Τυφλίδα της Γεωργίας και κοιμήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1995.

   Υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες μορφές της σύγχρονης Γεωργίας αλλά και όλης της σύγχρονης οικουμένης, ένας χαρισματικός και θεοφόρος Γέροντας, ο οποίος μοναδικά συνδύασε την Οσιότητα, την δια Χριστόν μωρία και την ομολογία.

    Τα θαυματουργικά του χαρίσματα είναι εφάμιλλα του Aγίου Πορφυρίου και του Γέροντα Παΐσιου. Σήμερα στον τάφο του, στο προαύλιο του μοναστηριού, επιτελούνται αναρίθμητα θαύματα σε ανθρώπους που πάσχουν από ανίατες ασθένειες.

     Ο Άγιος Γαβριήλ τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 2 Νοεμβρίου.

 

Για τον Πάπα είπε:

      «Ο Πάπας της Ρώμης θα ξεπεράσει τον λαό του στην Κόλαση.

Κάθε αμαρτία μα απομακρύνει από την χάρη Του Θεού. Σύμφωνα με τις πράξεις μας θα είναι και η αμοιβή μας».

Για τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς:

    «Μακάρι να μου έρθει κάποιος αιρετικός ή Βαπτιστής ή Μάρτυρας του Ιεχωβά. Θα τους βάλω να καθίσουν, θα τους ταΐσω και θα τους διδάξω τον καλό λόγο. Αλλά εγώ δεν θα φάω μαζί τους. Δεν θα καθίσω με απίστους. Κι αν έρθει κάποιος, εσύ μη σηκώνεσαι. Μη δώσεις τη θέση σου. Άφησε τον να καθίσει με τον εαυτό του. Δεν πήγες εσύ, αυτός ήρθε και κάθισε δίπλα στους πιστούς. Γι' αυτόν θα σηκωθούν όλοι;».

Για τον Οικουμενισμό:

      «Στην αρχή θα είναι μία αίρεση και αργότερα θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα. Μετά την εμφάνιση του Oικουμενισμού θα έρθει ο Αντίχριστος.

    Μία μέρα ήσθε κάποιος που πήγε να κάνει τον δάσκαλο στον Γέροντα Γαβριήλ γύρω από το θέμα αυτό. Ο Άγιος Γαβριήλ, σαν να μην καταλάβαινε τίποτα, τον σταμάτησε και τον ρώτησε:

   -Τι οικούμενα; Ποια οικούμενα και πράσιν’ άλογα. Δεν καταλαβαίνω!

 

(Από το Βιβλίο»ΟΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ –Νάνα Μερκβιλάτζε-nana.merkvila@outlook.com)

«Είς Κύριος, Μία Εκκλησία, έν Βάπτισμα, μία θύρα...»! (M. Aθανάσιος)

"Ρομφέα" και "Αμεν": Οι στυλοβάτες των ...Δεσποτάδων!

   Τὰ ἱστολόγια ποὺ δὲν ἀφήνουν ἑσπερινὸ γιὰ ἑσπερινό, χειροτονία γιὰ χειροτονία καὶ πανήγυρη γιὰ πανήγυρη τῶν δεσποτάδων, καὶ μάλιστα ἀφιλοκερδῶς -αφοῦ τὸ κάνουν γιὰ τὴν ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ- δὲν πῆραν μυρουδιὰ γιὰ τὴν παραπάνω εἴδηση;

    Γιὰ νὰ δοῦμε, θὰ  δημοσιεύσουν τὴν εἴδηση, ἔστω και καθυστερημένα, ἢ θὰ μᾶς κάνουν νὰ ἔχουμε κακοὺς λογισμούς, γιὰ τὸ ποιές εἰδήσεις δημοσιεύουν;

Ο Σύρου αποδοκιμάζεται ΟΧΙ για την Παναιρετική του πορεία, την κακοδιαχείριση τῆς ...Πίστεως, αλλά για την διαχείριση ...χρημάτων!!! Μόνο αυτό καταλαβαίνει ο λαός!

Βίντεο: Λαϊκή οργή με βωμολοχίες, νερά και ομπρέλες κατά του Μητροπολίτη Δωρόθεου

Ο Σύρου Δωρόθεος απομακρύνεται ενώ αποδοκιμάζεται και ...καταβρέχεται από το λαό!

Πηγή: attikanea.blogspot.gr

Βγήκαν τα “μαχαίρια” για το Ίδρυμα Ευαγγελίστριας Τήνου

 

Έχουν να θρέψουν και τους επιβήτορές τους, στην ... "Εκκλησία"...

ΞΥΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ, ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!

Πόπη Σουφλή

Αναστάτωση και πρωτόγνωρες κινητοποιήσεις αντίδρασης σημειώθηκαν χθες στην Τήνο, με σύσσωμους τους πολίτες του νησιού να αποδοκιμάζουν και να υποδέχονται με βαρύτατους χαρακτηρισμούς και προπηλακισμούς τον Μητροπολίτη Δωρόθεο Β΄, σχετικά με την μεταβολή του καθεστώτος του Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελίστριας Τήνου (ΠΙΙΕΤ), που με υπόγεια τροπολογία παραδόθηκε στην Εκκλησία.

Η μεταβολή του καθεστώτος διαχείρισης του Ιδρύματος και ο τρόπος που αυτή μεθοδεύτηκε ήταν η αιτία να ξεσπάσει η λαϊκή οργή κατά του Μητροπολίτη Δωρόθεου και του αρχιερατικού επιτρόπου που τον συνόδευε εχθές στο νησί, με τους Τηνίους να τον υποδέχονται με αποδοκιμασίες, απαξιωτικά συνθήματα και να τον καταβρέχουν, ως δείγματα της οργής τους, εναντίον όσων επιχειρούν την άλωση του ιδρύματος.
 
Αφορμή του ξεσπάσματος της λαϊκής οργής ήταν οι

Αποδεχόμαστε σταδιακά την ακοινωνησία των προσώπων!

Ο σύγχρονος θάνατος της συζήτησης

Επικοινωνούμε όλο και περισσότερο με εκείνους που είναι αλλού, κι όχι με εκείνους που είμαστε μαζί!

Ζούμε δηλαδή μια «οικουμενικότητα» απουσίας και «ακοινωνησίας» των ...ζωντανών προσώπων!

...Παράλληλο με τον οικουμενισμός της συγχύσεως στο χώρο της αλήθειας· της ακοινώνητης κοινωνίας· της απουσίας του Θεού!

Πηγή: antikleidi

Ο σύγχρονος θάνατος της συζήτησης

Βασίλης Μούσκουρης, Κοινωνία, Φωτογραφία

Η γνώριμη εικόνα μιας σύγχρονης συμμετρίας: ανθρώπινα κεφάλια στην ίδια παρέα, σκυμμένα πάνω από τη φωτεινή οθόνη ενός «έξυπνου» κινητού. Λίγα αντικείμενα ενσωματώνουν καλύτερα την αμφισημία της τεχνολογικής προόδου. Απεριόριστες δυνατότητες διασύνδεσης, ενημέρωσης και εξυπηρέτησης μέσα στην παλάμη του χεριού, επισκιάζονται από τον κίνδυνο μιας εκτροχιασμένης σχέσης αφέντη-υπηρέτη: αγένεια, αντικοινωνικότητα, ψυχαναγκασμός, απομόνωση.

Ηταν η σκοτεινή πλευρά που ενέπνευσε το πρόσφατο πρότζεκτ του φωτογράφου δρόμου που ακούει στο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Babycakes Romero. Η σειρά των ασπρόμαυρων εικόνων τιτλοφορείται «Ο θάνατος της συζήτησης» (The death of conversation) και είναι σχεδόν όλες καρπός των καθημερινών του περιπλανήσεων στο Λονδίνο, την πόλη όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει.

«Ηταν κάτι που παρατηρούσα ξανά και ξανά και, ενίοτε, βίωνα από πρώτο χέρι. Οπτικά, μου τράβηξε την προσοχή η συμμετρία αυτών των ανθρώπων, κλειδωμένοι καθώς ήταν ταυτόχρονα, αλλά και καθένας ξεχωριστά, στην ίδια πράξη», λέει σε συνέντευξη του.

«Στην αρχή νόμιζα πως ο κόσμος χρησιμοποιούσε τα smartphones ως βοήθημα για να κρύψει την αμηχανία του, για να γεμίσει τις σιωπές. Αλλά καθώς συνέχισα να παρατηρώ και να καταγράφω το φαινόμενο, διαπίστωσα πως την αμηχανία και τη σιωπή τις προκαλούσαν στην πραγματικότητα οι ίδιες οι συσκευές. Βασικά κάνουν τους ανθρώπους να αποσύρονται αντί να αλληλοεπιδρούν».

Παραπονιέται πως οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς όσον αφορά τη χρήση του τηλεφώνου μέσα στον κοινωνικό περίγυρο τείνουν προς εξαφάνιση. «Η συσκευή προηγείται του ατόμου που είναι παρόν και αυτό μου φαίνεται λάθος. Είναι ένα είδος απόρριψης, είναι μειωτικό».

Οι ειδικοί προειδοποιούν πως οι κακοί τρόποι δεν είναι καν το μεγαλύτερο πρόβλημα. Το email και τα μηνύματα, αλλά και εφαρμογές όπως το Facebook, το Twitter ή το Pinterest, διεκδικούν αδιάκοπα τον χρόνο και την προσοχή μας. Ερευνες έχουν δείξει πως κάθε φωτεινή ένδειξη για «νέο μήνυμα» προκαλεί «έκρηξη» ντοπαμίνης, της ίδιας νευροχημικής ουσίας που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο με την κατανάλωση αλκοόλ ή ναρκωτικών. Σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική μελέτη, έξι στους δέκα νέους ασχολούνται κατά μέσο όρο ένα οκτάωρο την ημέρα με τα κινητά τους τηλέφωνα. Παράλληλα, ένας στους τρεις Αμερικανούς θεωρεί πως είναι εθισμένος στο «έξυπνό» του τηλέφωνο.

«Καθώς παρατηρούσα και φωτογράφιζα αυτούς τους ανθρώπους, μου έδιναν την εντύπωση πως δεν ήταν παρόντες στον πραγματικό κόσμο. Ηταν συνδεδεμένοι με έναν εικονικό κόσμο που ήταν δικό τους δημιούργημα», λέει ο φωτογράφος.

«Είναι τρελό, αλλά ο κόσμος επιλέγει την ψηφιακή επικοινωνία ενώ είναι με παρέα. Προτιμάει να συνδεθεί με κάποιον που είναι αλλού, παρά με κάποιον που βρίσκεται στον ίδιο χώρο».

Ολες οι φωτογραφίες του πρότζεκτ τραβήχτηκαν τον περασμένο χρόνο. O Babycakes Romero δεν βγήκε στον δρόμο αναζητώντας κάποια εικόνα, απλά τις συνάντησε μπροστά του: στην καφετέρια, στο εστιατόριο, στη στάση, στο λεωφορείο, στο πάρκο. Σημειώνει πως καμία δεν είναι σκηνοθετημένη. «Δεν στήνω φωτογραφίες, ποτέ. Δεν με ενδιαφέρει. Θέλω να παρουσιάζω τον κόσμο όπως τον βλέπω, όχι όπως θα ήθελα να είναι», λέει, αν και παραδέχεται πως η απορρόφηση των ανθρώπων έκανε τη δουλειά του κάπως πιο εύκολη.

Γιατί όμως ο κόσμος προτιμάει την online από την offline επικοινωνία; «Οταν προστατεύεσαι πίσω από μια οθόνη και είσαι οπλισμένος με ένα πληκτρολόγιο, δεν υποφέρεις από τις αγωνίες ή την αμηχανία που θα είχες πρόσωπο με πρόσωπο».

Είναι και η άνοδος του ναρκισσισμού. Οι περισσότεροι πλέον καταφεύγουν στον διαδικτυακό κόσμο για μια συναισθηματική ένεση, για μια δόση ανακούφισης ή επιβεβαίωσης, για κάτι που θα ταΐσει το «εγώ» τους. «Γνωρίζουν πως κάθε μήνυμα που φτάνει στη συσκευή τους κάπως τους αφορά, ενώ σε μια κανονική συζήτηση δεν θα είσαι πάντα το επίκεντρο. Είναι σαν να μην μπορούμε πια να επεξεργαστούμε τη ζωή κάποιου άλλου επειδή είμαστε υπερβολικά απασχολημένοι με τη δική μας».

Αν και δεν είναι κατά της τεχνολογίας, όπως λέει, ανησυχεί πως έχει αρχίσει να επηρεάζει την κοινωνική συνοχή. «Πρέπει να ξέρουμε πότε να κατεβάσουμε τον διακόπτη, διαφορετικά θα καταλήξουμε μόνιμα αποκλεισμένοι από τους άλλους».

Και σε περίπτωση που αναρωτιέται κανείς, όχι, δεν έχει smartphone. «Βλέπω πόσο απαιτητικό είναι και ξέρω πως μάλλον δεν θα τα κατάφερνα καλύτερα στο να περιορίζω τη χρήση του. Μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου και φοβάμαι πως θα έχανα υπερβολικά πολλά αν όλη την ώρα έστρεφα το βλέμμα μου προς μια οθόνη».

__________________________

  ~ Babycakes Romero ,   ΧΑΡΗΣ ΦΑΝ ΦΕΡΣΕΝΤΑΑΛ
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Συναφές: 

Πως το κινητό τηλέφωνο βλάπτει τις σχέσεις μας

Η γενιά του ναρκισσισμού

Επτά τρόποι απεξάρτησης από το κινητό