Ἑορτὴ σήμερα τῆς Ἁγίας
Εὐφημίας, καὶ τοῦ ἐξαίσου θαύματος ποὺ ἐπετέλεσε καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεδείχθη
περιτράνως ἡ αἵρεση καὶ ἡ ὀρθότητα τῆς καταδίκης της ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς
Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
Τὸ Ἀπολυτίκιο τῆς Ἁγίας Εύφημίας «Λίαν εὔφρανας τοὺς Ὀρθοδόξους
καὶ κατήσχυνας τοὺς κακοδόξους» χρησιμοποιήθηκε τὰ τελευταῖα χρόνια (ποὺ ἡ ἐσχάτη
παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐνέσκηψε καὶ προελαύνει ὡς λαίλαπα) ἀπὸ
πολλοὺς στὰ λόγια ἀντι-Οἰκουμενιστές, ἀλλὰ στὰ ἔργα ἀνακόλουθους.
Παραθέτουμε ἀποσπάσματα
ἀπὸ δύο ἄρθρα «ἀντι-Οἰκουμενιστῶν»
ἱερέων (ἀλλὰ
καὶ ὁλόκληρα τὰ κείμενά τους τῶν ἐτῶν 2009 καὶ 2012), στὰ ὁποῖα σκιαγραφεῖται ἡ διαχρονικὴ στάση τῶν Ἁγίων
ἀπέναντι τῆς Παναιρέσεως.
Δυστυχῶς, αὐτοὶ ποὺ μᾶς τὴν διδάσκουν, δὲν τὴν
ἐφαρμόζουν, ἰδιαίτερα σήμερα, ποὺ τὰ πράγματα ἔχουν χειροτερέψει. Ἡ μετάνοια εἶναι αὐτὴ ποὺ μᾶς χρειάζεται γιὰ τὴν
ἀλλαγὴ στάσεως. Τί ἄλλο περιμένουμε;
π. Θεόδωρος Ζήσης: «Ἔγγαμος ἱερεὺς τῆς Ἱ. Μ.
Δημητριάδος, ἀποφασισμένος νὰ διακόψει
τὸ μνημόσυνο τοῦ συμφωνοῦντος μὲ ὅλα αὐτὰ ἐπισκόπου του, ὅταν διακριτικὰ τοῦ ὑπενθύμισα
τὶς πιθανὲς διώξεις καὶ ποινὲς μοῦ εἶπε: “Προτιμῶ νὰ καλλιεργῶ τὰ χωράφια
μου, ὡς ἁπλὸς ἀγρότης, καὶ νὰ κρατήσω τὴν πίστη μου, παρὰ νὰ συνεργήσω στὴν κατεδάφισή της καὶ νὰ πάω στὴν κόλαση μαζὶ μὲ τὸν πατριάρχη καὶ
τοὺς ἐπισκόπους”.
Αυτά που είπε
όμως εκφράζουν την διαχρονική
συνείδηση της Εκκλησίας για την στάση
όλων των πιστών και των λαϊκών απέναντι
των επισκόπων και των πρεσβυτέρων σε περίπτωση που δεν ορθοτομούν τον λόγο
της αληθείας, αλλά ενισχύουν την αίρεση και την πλάνη… Είναι βέβαιο πως η Αγία Ευφημία, της οποίας το σκήνωμα
ευρίσκεται στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου, και η οποία «λίαν ηύφρανε
τους Ορθοδόξους και κατήσχυνε τους κακοδόξους» Μονοφυσίτες, δεν ευφραίνεται, αλλά λυπάται με όλα αυτά
και συστέλλει την Χάρη της… Προτιμούμε να διωκόμεθα και να συκοφαντούμεθα, παρά
να μένουμε σιωπηλοί και αφωνότεροι ιχθύος μπροστά στην εμφανή κακοποίηση της
Ορθοδόξου Πίστεως, οι μνημονευόμενοι στη Θεία Λειτουργία επίσκοποι, ως
εγγυητές της εν τη πίστει ενότητος δεν ορθοτομούν τον λόγον της αληθείας, δεν
ευρίσκονται σε κοινωνία με τους προ αυτών Αγίους, αλλά ουσιαστικά είναι
ακοινώνητοι, ως κοινωνούντες με τους ακοινωνήτους…
Είναι
αδιανόητο να επιδιώκουμε την ενότητα με τους αιρετικούς και να αποσχιζόμαστε
από τους αδελφούς μας Ορθοδόξους» (π. Θεόδωρος Ζήσης).
π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος: Είναι τελείως
απαράδεκτο να συμμετέχει η Ορθόδοξος Εκκλησία σ’ αυτή τη καρικατούρα διαλόγου
του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (ΠΣΕ), που ουσιαστικά είναι
Παγκόσμιο Συμβούλιο των Αιρέσεων, του Εωσφόρου και του ΠΣΕύδους, παρά των
«Εκκλησιών», «Παγκόσμιο Συνονθύλευμα των Αιρέσεων», που εδρεύει στη Γενεύη, την
στιγμή που το Π.Σ.Ε., αναγνωρίζει τους Μονοφυσίτες ως Ορθοδόξους, τους αποκαλεί
«Αρχαίες Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες», και οι οποίοι παρακάθονται στο
τραπέζι του διαλόγου μαζί με τους Ορθοδόξους ως «Ορθόδοξοι». Αλήθεια, πώς οι
Ορθόδοξοι δέχονται μια τέτοια υποτίμηση και πώς τα ανέχονται όλ’ αυτά; Αυτό
είναι τουλάχιστον εμπαιγμός. (σ.σ.: Ἐσεῖς, πάτερ, πῶς τὰ ἀνέχεσθε;).
Αδυνατούμε να δεχθούμε
τέτοιες απόψεις, οποιοσδήποτε και αν τις έχει εκφράσει. Ακόμη και αν Άγγελος εξ
ουρανού μας διδάξει αντίθετα από αυτά, που διδαχθήκαμε στην αγία μας Εκκλησία,
ας είναι ανάθεμα. (π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος).
(σ.σ.: Κι ὅμως αὐτὸν τὸν ἐμπαιγμό, πάτερ, ποὺ ἔγινε ἐντονότερος καὶ ἀβάσταχτος πλέον, μετὰ τὰ γενόμενα στὸ Κολυμπάρι, τὰ δέχεσθε, ἀφοῦ ἀνήκετε στὴν Ἐκκλησία ποὺ τὰ ὑπέγραψε καὶ μετὰ τῶν Ἐπισκόπων τῆς ὁποίας κοινωνεῖτε καὶ τοὺς ὁποίους μνημονεύετε).
ΤΑ ΔΥΟ ΚΕΙΜΕΝΑ:
1ον: του Πρωτοπρεσβυτέρου
π. Θεοδώρου Ζήση
Μακράν της οδού των Αγίων Πατέρων
η συνάντησις Βαρθολομαίου και πάπα Ρώμης Βενεδίκτου
1. Λύπη και πίκρα των Ορθοδόξων
Γεμάτο πίκρα και
στενοχώρια παρακολούθησε το θεοσεβές πλήρωμα της Εκκλησίας, του Χριστού όσα
συνέβησαν κατά την συνάντηση του πατριάρχου Βαρθολομαίου με τον πάπα Βενέδικτο
στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσα στα πολλά τηλεφωνήματα που εδέχθη ο γράφων,
εκφραστικά αυτής της πικρίας, από πολλές επαρχίες και μητροπόλεις και από το
Άγιον Όρος, ιδιαίτερη εντύπωση του προκάλεσαν δύο: Ευλαβέστατος πνευματικός της Θεσσαλονίκης με πλήθος
πνευματικών τέκνων είπε ότι δεν μπορεί να ησυχάσει, λυπάται μέχρι θανάτου, διότι εβίασαν, ατίμασαν την μάννα μας, την
Ορθοδοξία. Έγγαμος ιερεύς,
πολύτεκνος, της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, αποφασισμένος να διακόψει το μνημόσυνο του
συμφωνούντος με όλα αυτά επισκόπου του, όταν διακριτικά του υπενθύμισα τις
πιθανές διώξεις και ποινές μου είπε: «Προτιμώ να καλλιεργώ τα χωράφια μου,
ως απλός αγρότης, και να κρατήσω την πίστη μου, παρά να συνεργήσω στην
κατεδάφισή της και να πάω στην κόλαση
μαζί με τον πατριάρχη
και τους επισκόπους».
Δεν
ξέρω αν ο απλοϊκός αυτός και ολιγογράμματος ιερεύς είχε διαβάσει συγγράμματα
Αγίων Πατέρων· αυτά
που είπε όμως εκφράζουν την διαχρονική συνείδηση της Εκκλησίας για την στάση
όλων των πιστών και των λαϊκών απέναντι των επισκόπων και των πρεσβυτέρων σε
περίπτωση που δεν ορθοτομούν τον λόγο της αληθείας, αλλά ενισχύουν την αίρεση
και την πλάνη. Το πλήθος των σχετικών πατερικών μαρτυριών υπάρχει τώρα στο βιβλίο
μας «Κακή Υπακοή και Αγία Ανυπακοή». Υπενθυμίζουμε απλώς εδώ ενδεικτικά
την γνώμη του μεγάλου αγωνιστού της Ορθοδοξίας εναντίον της αιρέσεως του