Ο Καρπασίας Χριστοφόρος ανέλαβε να υπερασπιστεί την …«εκκλησιολογία» της "Αγίας και Μεγάλης Συνόδου"!

   Θλίψη προκαλεῖ ἡ συνειδητοποίηση ὅτι ὅλο καὶ περισσότεροι Ἐπίσκοποι ἀποδεικνύουν ἐμπράκτως ὅτι ἔχουν μολυνθεῖ ἀπὸ τὸν μολυσματικὸ ἰὸ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Νέα ἀποκάλυψη εἶναι ὁ Ἐπίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε νὰ ὑπερασπιστεῖ(!) τὴν …«ἐκκλησιολογία τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου»!

  Τὸ “πάτημά” του εἶναι ὅτι οἱ «ἐπικριτὲς τοῦ κειμένου “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν Χριστιανικὸν κόσμον” δὲν ἐπιχειρηματολογοῦν πάνω στὸ κείμενο», «παραβλέπουν τὶς διατάξεις τοῦ κειμένου αὐτοῦ καθ’ ἑαυτοῦ» καὶ «ἐκφράζουν γενικὲς ἀπόψεις» ἀπορρίπτοντες τὸ κείμενο καὶ «θεωρώντας αὐτοὺς ποὺ τὸ ἐδέχθησαν καὶ τὸ ὑπέγραψαν ὡς μειοδότες τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ κυρίως τῆς ἐκκλησιολογίας της».

   Ἐπειδὴ ὁ θεοφιλέστατος κ. Χριστοφόρος μᾶς πληροφορεῖ ὅτι θὰ ἀναπτύξει στὸ μέλλον ἐκτενέστερα τὶς θεολογικὲς του θέσεις ἐπὶ τοῦ θέματος (καὶ γιατί βιάστηκε καὶ δὲν τὶς ἐξέθετε τώρα;), δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ αὐτές, ἀλλὰ θὰ παρατηρήσουμε ὅτι: μόνο ἕνας ἐκ δεξιῶν ὑποστηρικτὴς τοῦ αἱρεσιάρχη Βαρθολομαίου καὶ τῆς φατρίας του θὰ τολμοῦσε νὰ ὑπερασπιστεῖ τὸ ἀνόσιο καὶ δόλιο ἔργο τοῦ Οἰκουμενιστῆ Πατριάρχη καὶ αὐτοὺς ποὺ τὸ ὑπέγραψαν.

    Ἂς τὸν χαίρονται κάποιοι “φίλοι” του σιγονταρο-Οικουμενιστές (ἐδῶ καὶ στὴν Ἀμερική).

   Παρότι διαφωνοῦμε πλήρως μὲ τὴν καινοφανῆ  ἀντιπαραδοσιακὴ στάση τοῦ «ἀχρικαιρισμοῦ» (ὡς πρὸς τὴν πρακτικὴ ἀντιμετώπιση τῶν αἱρετικῶν)
ποὺ ἐκφράζουν ὁ καθηγητὴς Τσελεγγίδης, ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, οἱ μητροπολίτες Πειραιῶς Σεραφεὶμ καὶ Ναυπάκτου Ἱερόθεος καί τινες ἄλλοι “ἀντι-Οἰκουμενιστές”, εἶναι παραδεκτὸ ὅτι αὐτοί, στὸν θεωρητικὸ τομέα συνεισφέρουν σημαντικὰ στὴν ἀποκάλυψη καὶ ἀναίρεση τῶν κακοδοξιῶν τῶν Οἰκουμενιστῶν. Στὰ ἄρθρα τους, λοιπόν, στὰ ὁποῖα παραπέμπουμε τὸν θεοφιλέστατο Καρπασίας (καὶ εἶναι πολλά) μπορεῖ νὰ δεῖ (ἄν θέλει) τὴν μεγάλη ἀλήθεια, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἑξῆς:

    Ὅπως οἱ περισσότεροι αἱρετικοί, ἔτσι καὶ οἱ δόλιοι Οἰκουμενιστές, ἀποκρύπτουν καὶ συσκιάζουν τὶς κακοδοξίες τους ἢ τὸ σκοπό τους· τὶς παρουσιάζουν μὲ ὀρθόδοξο ἔνδυμα· ἄλλα λέγουν κι ἄλλα ἐννοοῦν, ὅπως ὁ Μέγας ἀγωνιστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως Ἀθανάσιος μᾶς διαβεβαιώνει. Καὶ ἀποροῦμε πῶς ὁ θεοφιλέστατος, ποὺ ἔχει συγγράψει (ἐκτὸς τῶν ἄλλων) ἕνα ὀγκωδέστατο σύγγραμμα Περὶ τῶν Θρησκειῶν καὶ τῶν Αἱρέσεων ἐκ 1159 σελίδων, δὲν συνάντησε πουθένα αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν αἱρετικῶν!

     Νὰ τοῦ θυμίσουμε πρόχειρα ὅτι ὁ Νεστόριος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ὀνόμαζαν τὴν Θεοτόκον Χριστοτόκον, ὅρον ποὺ ἐφαίνετο ὀρθόδοξος, ἀλλὰ οἱ Πατέρες ἀντελήφθησαν τὴν δολιότητά τους, ἀφοῦ κάτω ἀπὸ τὸ Χριστοτόκος ἐκρύπτετο ἡ πεποίθησή τους ὅτι ἡ Παναγία δὲν ἐγέννησε τὸν Θεάνθρωπον Ἰησοῦν, ἀλλὰ τὸν ἄνθρωπον Ἰησοῦν.

  Στὴ συνέχεια  μᾶς λέγει ὁ θεοφιλέστατος  ὅτι ἀκόμα  «καὶ στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους… χρειάστηκε νὰ ἑρμηνευτοῦν (ἐκ τῶν ὑστέρων) οἱ ὅροι (ποὺ χρησιμοποιήθηκαν στὶς ἀποφάσεις τῶν Συνόδων) ἀπὸ τοὺς Πατέρες διὰ τῶν συγγραμμάτων τους, γιὰ νὰ γίνουν κατανοητοί»!

    Σωστά. Ἀλλ’ ἐδῶ, κ. Χριστοφόρε, τὰ Προσυνοδικὰ κείμενα ἦσαν γνωστὰ ἐκ τῶν προτέρων· ἡ δολιότητα τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ οἱ κακοδοξίες τους γνωστὲς καὶ διάχυτες στὶς πράξεις, στὶς ὁμιλίες καὶ στὰ Συνέδριά τους· οἱ ἐπισημάνσεις τῶν δογματολόγων καθηγητῶν καὶ Ἐπισκόπων ἐπίσης γνωστές· οἱ ἐνστάσεις τῶν Ἐκκλησιῶν (π.χ. Ἑλλάδος καὶ Βουλγαρίας) ἐπίσης γνωστές, καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ οἱ διοργανωτὲς ἐπέμεναν ἕως τέλους στὴν συμπερίληψη τοῦ ὅρου «Ἐκκλησία» γιὰ κάθε μιὰ ἀπὸ τὶς αἱρετικὲς Ὁμολογίες καὶ παραφυάδες, κάτι ποὺ ἀπεδείκνυε τοὺς σκοτεινοὺς σκοπούς τους, ποὺ δὲν ἦταν ἄλλοι ἀπὸ τὸ νὰ συσκοτίσουν, νὰ ὑποβαθμίσουν, νὰ ὑποβιβάσουν, νὰ ἀφαιρέσουν τὴν Μοναδικότητα καὶ ταυτότητα τοῦ Ὅρου Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν «Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία». Ἐδῶ ἀκόμα καὶ οἱ παραγωγοὶ τῆς ἑλληνικῆς “φέτας” δίνουν μάχες, θεοφιλέστατε, ὥστε νὰ παραμείνει ἡ ὀνομασία Προέλευσης Προστατευόμενη ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, καὶ ἐσεῖς μᾶς λέτε ὅτι δὲν πρέπει οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι νὰ ἀγωνιστοῦν γιὰ τὴν ἀποκλειστικότητα τοῦ ὀνόματος τῆς Ἐκκλησίας; Πρέπει νὰ τὸ χάσουμε καὶ μετά, ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ ἑρμηνεύσουμε τί ἐννοούσαμε; Κρίμα! Ἄλλο νὰ τὸ λένε οἱ ἄλλοι, καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε νὰ μὴν τὸ χρησιμοποιοῦν, καὶ ἄλλο νὰ τὸ ἐκχωρήσουμε ἐμεῖς.

    Πρὶν παραθέσουμε τὸ κείμενο τοῦ θεοφιλεστάτου, παραθέτουμε ἕνα τμῆμα ἀπὸ πρόσφατο ἄρθρο τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους (ἐδῶ) ποὺ σὰν νὰ γράφτηκε ἀκριβῶς ὡς ἀπάντηση στὸ ἄρθρο τοῦ Καρπασίας:

   «Υπήρξαν τόσες θεολογικές ενστάσεις για τη χρήση του όρου “εκκλησίες” για τις αιρετικές ομάδες ή κοινότητες, γιατί δεν αποσύρθηκε ο όρος;  Η επιμονή για τον όρο “εκκλησίες” ήταν τόση, που προτιμήθηκε να διαμορφωθεί σε “ετερόδοξες εκκλησίες”, με σκοπό να παραμείνει ο όρος “εκκλησίες”.  Εξάλλου μια μόνο αιχμή υπήρξε στη δημοσιευθείσα απόφαση της Συνάξεως των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, που πραγματοποιήθηκε στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ Γενεύης  (21-28 Ιανουαρίου 2016) και αυτή δεν ήταν για τις αιρέσεις, καθότι εκλείπει η λέξη τούτη στο εν λόγω κείμενο, αλλά για τους “αγωνιστάς της Ορθοδοξίας”, και μάλιστα με ειρωνική χρειά.  Πρωτόγνωρη συνοδική τακτική, που δυστυχώς εκφράζει μονομέρεια.

   Ο όρος “ετερόδοξες” έστω και εάν φαίνεται ότι προστέθηκε για διευκρίνιση, καταδεικνύει όμως και την επιμονή  να παραμείνει οπωσδήποτε ο όρος “εκκλησίες”.  Κάλλιστα θα μπορούσε να αποσυρθεί πλήρως ο όρος “εκκλησίες’’ και να αναπαύσει και όσους έφεραν θεολογικές ενστάσεις στο θέμα αυτό.  Η Εκκλησία Συνοδικά χρησιμοποιούσε εκκλησιολογικούς όρους και όχι στρεβλούς “τεχνικούς” όρους.

   “Εν τη Εκκλησία υπάρχει η θεανθρωπίνη φιλοσοφία της καθολικής ενότητος (πανενότητος) και η θεανθρωπίνη αίσθησις αυτής” λέγει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, και ως εκ τούτο αποτελεί εκκλησιολογικό άτοπο η χρήση του εκκλησιολογικού όρου “εκκλησίες” για αιρετικές ομάδες ή κοινότητες».

Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ

ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Ἐπισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου

  Πρὸ καὶ μετὰ τὴ σύγκλιση τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου ἐκφράσθηκαν πολλὲς καὶ διάφορες ἐνστάσεις καὶ ἀντιρρήσεις σχετικὰ μὲ τὸ κατὰ πόσον τὸ κείμενο "Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν Χριστιανικὸν κόσμον" ἀνταποκρίνεται στὴν ἐκκλησιολογία τῆς Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω κάποιες πρῶτες θεολογικὲς σκέψεις, ἐπιφυλασσόμενος ἀργότερα, Θεοῦ θέλοντος, νὰ παρουσιάσω κάτι ἴσως πιὸ ἐκτενὲς καὶ ὁλοκληρωμένο.

   Πρῶτον, οἱ περισσότεροι ἐπικριτὲς τοῦ κειμένου αὐτοῦ, συνήθως, δὲν ἐπιχειρηματολογοῦν πάνω στό κείμενο, ἀλλὰ ἐκφράζουν γενικὲς

Ο Ασυρματιστής του Στρατού και του Θεού!

Γέροντας Παίσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)

Αφιέρωμα στον Άγιο του λαού, τον Αγιορείτη Άγιο Παΐσιο 

Συνεχίζουν τα ΑΙΣΧΗ τους, ανανεωμένοι μετά την Κολυμπάριο Σύνοδο οι Οικουμενιστές, με τους ομφαλοσκοπούντες αντι-Οικουμενιστές σε καλοκαιρινή ραστώνη!

 Εσθονία- Οικουμενιστική συνάντηση μοναχών και μοναζουσών

    Πραγματοποιήθηκε η 36η διαχριστιανική συνάντηση μοναχών και μοναζουσών του Οργανισμού EIIR στην Ταλλίνη της Εσθονίας από 5 έως 10 Ιουλίου 2016.

    Πρόεδρός του Οργανισμού EIIR είναι ο Μητροπολίτης Βελγίου Αθηναγόρας ενώ ιδρύθηκε από τον μακαριστό Μητροπολίτη Σηλυβρίας Αιμιλιανό (σ.σ.: τὸν ἐπὶ χρόνια εὐλογοῦντα καὶ οἰκουμενιστικῶς ποιμαίνοντα τοὺς πιστοὺς τῆς Μητροπόλεως Καλαβρύτων, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ κ. κρυφο-Οικουμενιστή μητροπολίτη κ. Ἀμβρόσιου) και τον ισπανό Don Hulián Hernando (Βλέπε φωτο). 

    Το γενικό θέμα της συνάντησης ήταν «Μακάριοι οι ελεήμονες». Τη μοναστική αυτή συνάντηση χαιρέτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Μητροπολίτης Ταλλίνης και πάσης Εσθονίας Στέφανος και ο Λουθηρανός Αρχιεπίσκοπος Urnan Vilma. 

    Παραβρέθηκαν ακόμα και οι Θεοφιλ. Επίσκοποι Τάρτου Ηλίας,

Τι είναι είδηση για την "Ρομφέα"! Ο Μητροπολίτης Δράμας μίλησε βλάχικα!

Ο Μητροπολίτης Δράμας μίλησε βλάχικα! (ΒΙΝΤΕΟ)

Γραφείο ειδήσεων Romfea.gr

---

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το 32ο Πανελλήνιο Αντάμωμα Βλάχων που φέτος φιλοξενήθηκε στην Προσοτσάνη Δράμας....

Ἡ συνέχεια ἐδῶ
http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/9285-o-mitropolitis-dramas-milise-blaxika-binteo

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου

12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016

Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν

Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου.

---

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Ἀπολυτίκιον.  Τῆς ἐρήμου πολίτης

Τῶν Φαράσων τὸν γόνον, καὶ τοῦ Ἄθωνος κλέϊσμα, καὶ τῶν πάλαι ὁσίων, μιμητὴν καὶ ἰσότιμον, Παΐσιον τιμήσωμεν πιστοί, τὸ σκεῦος χαρισμάτων τὸ μεστόν, ὡς συντρέχοντα ταχέως τοὺς εὐσεβεῖς, τοὺς πίστει ἀνακράζοντας, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Ἕτερον Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον

Τῆς ἐνθέου ἀγάπης τὸ πῦρ δεξάμενος, ὑπερβαλλούσῃ ἀσκήσει ἐδόθης ὅλος Θεῷ καὶ παράκλησις πολλῶν ἀνθρώπων γέγονας, λόγοις θείοις νουθετῶν, προσευχαῖς θαυματουργῶν, Παΐσιε θεοφόρε, καὶ νῦν πρεσβεύεις ἀπαύστως ὑπὲρ παντὸς τοῦ κόσμου, Ὅσιε.  

Ἦχος α΄.  Τὸν τάφον σου Σωτήρ.

Τῇ χάριτι Χριστοῦ, ὡς οἱ πάλαι Πατέρες, συνέζησας σεμνέ, τοῖς ἀλόγοις θηρίοις, καὶ φίλος γενόμενος, πτερωτῶν καὶ τῶν ὄφεων, ἐξεπλάγησαν, οἱ σὲ εἰδότες θεόφρον, καὶ ἀνύμνησαν, τὸν Παντοκράτορα Λόγον, τὸν σὲ θαυμαστώσαντα.

Δόξα Πατρί... Καὶ νῦν…  Θεοτοκίον

Εἰκόνα τὴν σεπτήν, φοβερᾶς Προστασίας, Παΐσιε Μητρός, τοῦ Δεσπότου ἐκράτεις, καὶ ἔβλεψας ὅσιε, πρὸς τὰ ἄνω καὶ ὤφθη σοι, ταύτης ἔλλαμψις, ἡ καταυγάζουσα πάντας, διὸ πρέσβευε, διηνεκῶς σὺν Παρθένῳ, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Κάθισμα. Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.

Τὸν πολυθαύμαστον, σεμνὸν Παΐσιον, τὸν καθαιρέσαντα, ὀφρὺν τοῦ δράκοντος, καὶ ἡδονὰς τὰς σαρκικάς, συντρίψαντα τῇ ἀσκήσει, Ἄθωνος τὸ κλέϊσμα, καὶ Φαράσων ἐκβλάστημα, τὸν εὐεργετήσαντα, πολυτρόπως τοῖς θαύμασι, τὰ πλήθη τῶν πιστῶν ὀρθοδόξων, πάντες τιμήσωμεν ἐνθέως.

Κάθισμα. Ἦχος πλ. δ΄. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.

Τῆς νεότητος ὤφθης παιδαγωγός, καὶ ἀκέστωρ ἀνθρώπων ναρκομανῶν, τοῖς σχοῦσι δυσίατα, πορνικὰ ἁμαρτήματα, ταῖς σαῖς εὐχαῖς ἐφάνης, θεράπων πανάριστος, καὶ τῶν ἀναζητούντων, ὁδὸν τὴν σωτήριον, πάτερ ἐπεγνώσθης, ἀκριβὴς ποδηγέτης, καὶ πάντων Παΐσιε, βακτηρία γεγένησαι, ἀσκητὰ θεοφώτιστε· διὸ ἐν Σουρωτῇ οἱ πιστοί, τὸν σὸν τάφον, προσκυνοῦντες χαίρουσι, καὶ σεμνῶς τὴν σὴν μνήμην, κατὰ χρέος μέλπουσι.

Δόξα Πατρί... Καὶ νῦν. Θεοτοκίον. Ὅμοιον.

Τὴν ἁγίαν μορφήν σου ἑωρακώς, ὡς ὑπάρχει Παρθένε ἐν τῇ Σιών, ὁ θεῖος Παΐσιος, ἐν τῷ ὄρει ἐδίδαξε, τοῖς εἰκονογράφοις, ποιεῖν ἐν πιστότητι, καὶ πολλήν σου χάριν, ἐκήρυττεν ἅπασιν· ὅθεν Θεοτόκε, μὴ ἐλλείπῃς ἀπαύστως, Χριστὸν ἱκετεύουσα, ὑπὲρ πάντων τῶν δούλων σου, τῶν ὑμνούντων τὸν τόκον σου, καὶ πάντας τοὺς Ἁγίους αὐτοῦ, ἐν οἷς ἔστι, ἁγνὴ καὶ ὁ Ὅσιος, ὁ τιμώμενος ὕμνοις, ὑπὸ πάντων τὴν σήμερον.

Ἦχος δ΄. 

Ταχὺ προκατάλαβε

Εὐχῆς ἐργαστήριον, ἡ σὴ ἁγία ψυχή, Παΐσιε γέγονε, τῇ συνεχεῖ προσευχῇ, καὶ θείαις δεήσεσι, σὺ γὰρ μακροχρονήσας, ἐν τῇ κέλλῃ σου πάτερ, ὤφθης καθάπερ στήλη, φωτεινὴ ἱκετεύων, Χριστὸν τὸν πάντων κτίστην, καὶ παντοκράτορα.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄.  Τῇ Ὑπερμάχῳ

Ἁγίου Ὄρους ἀσκητὴν τὸν περιάκουστον, καὶ Ἐκκλησίας τὸν φωστῆρα τὸν νεόφωτον, ἐπαινέσωμεν ἐν ὕμνοις ὁλοκαρδίως, ποδηγῶν γὰρ τοὺς πιστοὺς πρὸς βίον ἄριστον, ποταμῶν τῶν δωρημάτων τούτους ἔπλησας, διὸ κράζουσι· Χαίροις πάτερ Παΐσιε.

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ

Τί σε προσφωνήσω Παΐσιε, τῆς νεότητος πατέρα, καὶ λαμπρὸν μυσταγωγόν, μοναζόντων τὸν ἀλείπτην, πρὸς τὰ κρείττω θαυμαστόν, νοσούντων, ἰατῆρα ἀκριβέστατον, δαιμόνων, σκεδαστὴν καὶ πολεμήτορα, ἐν τοῖς ἐσχάτοις γὰρ ἔτεσιν, ὡς ἰσοστάσιος πέφηνας,τῶν πρόπαλαι, διδασκάλων τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Τί σε νῦν προσείπω Παΐσιε, τῶν ἀνδρῶν ἐξηρτημένων, ταῖς οὐσίαις λυτρωτήν, δηλωτὴν τῶν ἐσομένων, γεγονότων τοῖς πιστοῖς, ἀθέων, παιδευτὴν θαυμασιώτατον, δειλαίων, στηριγμὸν καὶ μέγα θάρσημα, ἀσκητικῶς γὰρ ἐβίωσας, καὶ ὑπὲρ φύσιν χαρίσματα, προσέλαβες, ἀξιάγαστε πατὴρ ἡμῶν.

Πάτερ θεοφόρε Παΐσιε, ὑπὲρ πάντων τῶν πιστῶν, τῶν ἀνυμνούντων σε θερμῶς, μὴ ἐλλείπῃς τὸν Χριστόν, καθικετεύων θερμουργῶς, ἐκτήσω, παῤῥησίαν γὰρ πρὸς Κύριον, καὶ ἔσχες, χαρισμάτων πλῆθος Ὅσιε, προῤῥήσεως καὶ ἰάσεως, τῶν ἀλγουμένων κακώσεσι, ἐν σώματι, καὶ ψυχῇ ἀειμακάριστε.

Δόξα Πατρί.

Ὅσιε πάτερ Παΐσιε, εἰς πᾶσαν τὴν γῆν Ἑλλάδος, καὶ πανταχοῦ τῆς Οἰκουμένης, ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος τῶν κατορθωμάτων σου, ὡς ἄγγελος γὰρ ἔνσαρκος, ἐκ τοῦ Ἄθωνος, τὰ ζωοποιὰ διδάγματα τοῦ Εὐαγγελίου, εἰς πᾶσαν τὴν γῆν διεκήρυξας, ὡσαύτως δὲ γέγονας, τῇ βιοτῇ καὶ ἔργοις σου, μοναστῶν πρότυπον, κοσμικῶν διδάσκαλος, νεότητος παιδαγωγός, Σουρωτῆς ὁ παραστάτης, καὶ πάντων ὁ φίλος, ὅθεν καὶ ἡμεῖς ταπεινῶς, πρὸς σὲ ἅγιε δεόμεθα, μὴ ἐλλείπῃς πρεσβεύων τῷ Κυρίῳ, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Πηγή: Ο ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΦΙΛΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

www.cmkon.org

Το φαινόμενο της Γατζέας

Του Ιω. Ρίζου

Ο ομολογιακός αγώνας στο Άγιο Όρος άρχισε.

Οι διωγμοί ξεκίνησαν.

Τα δάκρυα και ο πόνος είναι πλέον το προσφάγι των Πατέρων.

Τα Γεροντάκια  της καρδιάς μας που έλιωσαν στα βράχια του Άθωνα,  παλικάρια στο στρατό του Εσταυρωμένου δεν διστάζουν  στα γεράματα τους να αφήσουν  τα ευτελή τους κελάκια, να βάλουν στον ντορβά τα τριμμένα τους ράσα αναμένοντας την κρίση των άκριτων κριτών.

Δόξα τω Θεώ, ο Κύριος δεν μας εγκατέλειψε ακόμα!

Την ώρα όμως που συμβαίνουν αυτά τα ιστορικά γεγονότα, μαθαίνω έκθαμβος ότι η περίφημη «Σύναξη Κληρικών και Μοναχών» που επί χρόνια κραδαίνει –για τον εαυτό της- τον τίτλο της αντι-οικουμενι-στικής ηγεσίας  θα εξετάσει το φλέγον αυτό ζήτημα τον Οκτώβριο!!! Βέβαια καμιά φορά χιονίζει και τον Οκτώβριο και λόγω της ορεινής τοποθεσίας είναι πιθανό η Σύναξη να μεταφερθεί για … Απρίλιο και βλέπουμε!

«Με συσκέψεις επι συσκέψεων και ολιγωρία κοιτάζατε ο ένας τον άλλον και έπεσε  η Ταρσός στους αρειανούς» έλεγε ο Μ. Βασίλειος στους επισκόπους ελέγχοντας τους[1] και μάλλον ταιριάζει ο έλεγχος του  και στην εν λόγω Σύναξη.

 Είναι η Σύναξη που καταγγέλλει εδώ και δεκαετίες τον οικουμενισμό, φοβάται όμως να υποδείξει ονομαστικά τους  οικουμενιστές  ώστε να  προστατέψει  το ποίμνιο από την κοινωνία με αυτούς, εγκλωβίζοντας  το –με φοβερή ευθύνη της– σε μόνιμη κατάσταση μολυσμού.

Είναι η Σύναξη που έχει εξαντλήσει την προβολή  της μισής Ορθόδοξης διδασκαλίας, ενώ την άλλη μισή την αποσιωπά ή την έχει αντικαταστήσει με μια δική της προσωποχρονική θεωρία!

Είναι η Σύναξη που επι δεκαετίες ως ειδικός κυνηγός συλλέγει και αρχειοθετεί  τα ίχνη του λέοντος, μα σαν τον βρίσκει,  αλλάζει δρόμο, για να ξαναρχίσει να ψάχνει τα ίχνη του και πάλι.

Είναι η Σύναξη που 20 χρόνια κοσκινίζει άλλα ποτέ δεν πρόκειται  να ζυμώσει (όπως θα έλεγε ο  αείμνηστος Κορναράκης).

Δυστυχώς όμως στοιχειοθετείται  ότι  είναι και η Σύναξη που όχι μόνο κρύβει τον λύχνον υπό τον μόδιον άλλα και με τις κατάλληλες «πυροσβεστικές» παρεμβάσεις  της ενίοτε τον σβήνει,  περιμένοντας τις ιδανικές θερμοκρασιακές και ατμοσφαιρικές συνθήκες για να εφαρμόσει αυτά που ο Κύριος και οι άγιοι μας δίδαξαν να εφαρμόζουμε  παντού και πάντα.

Ας στραφούμε λοιπόν αδελφοί μου  στους επιβεβαιωμένους Ομολογητές Ποιμένες που μας χάρισε ο Θεός κι ας μην τους παραμερίσουμε περιμένοντας τους μελλοντικούς υποψηφίους και τους υπό προϋποθέσεις  «στρατηγούς» του αγώνα, οι οποίοι προς το παρόν αναπαύονται στις μισθολογικές καταστάσεις των επισκόπων.

Ας στηρίξουμε υλικά και πνευματικά τους Αγιορείτες που έριξαν στο καντιλάκι  της Πίστης όχι λάδι, αλλά τους ίδιους τους εαυτούς τους.

Ας προσευχηθούμε να ισχυροποιήσει ο Κύριος αυτούς που με την θυσιαστική στάση τους βοηθούν κι εμάς να γλυτώσουμε από τα τοξικά βρομόνερα  της κοινωνίας με την αίρεση.

Φτάνει πιά η επαίσχυντη και βολική «χρυσή τομή». Οι επιστολικοί και πρακτικογραφικοί  «αγώνες» που χωρίς ομολογιακό βίωμα δεν έγιναν ποτέ γέφυρα προς τον ουρανό.

«Ουδέποτε με τις μέσες καταστάσεις, άνθρωπε μου, διορθώθηκαν τα εκκλησιαστικά. Δεν υπάρχει μέση κατάσταση μεταξύ αλήθειας και ψεύδους …αυτός που παρεκκλίνει λίγο από την αλήθεια, στο ψεύδος ανήκει».[2]

---

[1] Επιστολή 34.

[2] Άγ. Μάρκος ο Εφέσου, επιστολή προς Γεώργιον Σχολάριον. P.G.160, 1082-1096.

Πώς δια της "ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΟΣ" συνυπάρχουμε με τους αιρετικούς και αποφεύγουμε τις ΔΙΩΞΕΙΣ!

   Ἄλλη μιὰ φορά, καθὼς τὰ πράγματα στενεύουν ἀκόμα περισσότερο, καθὼς ἡ «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο» ἐπιβεβαίωσε τοὺς φόβους τῶν πιστῶν. Ἐμμονὴ τῶν Οἰκουμενιστῶν στὶς κακοδοξίες τους καὶ ἐπισημοποίησή τους, δολιότητα, συνωμοτικὴ δράση, ἐκβιασμοὶ καὶ κάθε εἴδους ἐκφοβισμοὶ πρὸς τοὺς ἱερωμένους ὅλων τῶν βαθμῶν, ὥστε νὰ ὑποστηρίξουν τὸ καταχθόνιο σχέδιό τους καί, τέλος, οἱ πρῶτες διώξεις τῶν μοναχῶν ποὺ τόλμησαν νὰ ἐφαρμόσουν τὴν ἐκκλησιαστικὴ Παράδοση περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Μιὰ ἀπομάκρυνση, ὅπως ἐκείνη τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ ποὺ ἔλεγε: «πέπεισμαι γάρ ἀκριβῶς ὅτι ὅσον ἀποδιΐσταμαι (ὅσο ἀπομακρύνομαι) τούτου καί τῶν τοιούτων (τοῦ ἑνωτικοῦ πατριάρχου Μητροφάνους καί τῶν λατινοφρόνων γενικῶς), ἐγγίζω τῷ Θεῷ καί πᾶσι τοῖς ἁγίοις, καί ὥσπερ τούτων χωρίζομαι, οὕτως ἑνοῦμαι τῇ ἀληθείᾳ καί τοῖς ἁγίοις πατράσι τοῖς θεολόγοις τῆς Ἐκκλησίας».

Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ἡ στάση αὐτὴ  τῆς Ἐκκλησίας εἶναι διαχρονική. Διδάσκεται ἀπὸ αὐτὴν ἀκόμα τὴν περίοδο τῆς Π. Διαθήκης, στὴ συνέχεια ἀπὸ τὸν Κύριο, τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, καὶ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς: «Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν».

Αὐτὴν τὴν ἀπομάκρυνση (ἀποτείχιση στὴ γλῶσσα τῶν Ἱ. Κανόνων) δίδασκε ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, τουλάχιστον ἀπὸ τὸ 2001, ὅπως φαίνεται ἀπὸ βίντεο καὶ ἄρθρα του (ποὺ πρόσφατα παρουσιάσαμε) καὶ στὰ ὁποῖα μιλᾶ περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου καὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, αἰτιολογώντας ὅτι ἡ κοινωνία μὲ τοὺς ἀκοινώνητους Οἰκουμενιστές, μᾶς ἐξομοιώνει μὲ αὐτούς! Τώρα, ὅμως, αὐτὸς καὶ οἱ ἄλλοι ἀντι-Οἰκουμενιστὲς μουγκάθηκαν, διότι κάθε φωνὴ συνεπάγεται διώξεις καὶ ἀπομόνωση! Εὐχόμαστε νὰ ἀνανήψουν.

Ἐπαναλαμβάνουμε, λοιπόν, τὸ ἀπόσπασμα, στὸ ὁποῖο ὁ π. Θεόδωρος διαβάζει μιὰ ἐρώτηση περὶ Ἀποτειχίσεως ποὺ ὑπεβλήθη στὴν Ἡμερίδα «Περὶ τοῦ Παπικοῦ Πρωτείου» ποὺ διοργάνωσε ἡ Μητρόπολη τοῦ  Πειραιῶς καὶ ἀπαντώντας μιλᾶ καὶ περὶ Συνοδικότητος. Λέγει:

«Τὸ θέμα τὸ ὁποῖο θίγει ὁ ἀδελφὸς ἐδῶ, μᾶς ἔχει ταλαιπωρήσει καὶ μᾶς ἔχει βασανίσει πάρα πολύ. Ἤδη ἀναφέρθηκα στὴν εἰσήγησή μου στὸ θέμα τῆς Ἀποτειχίσεως, τῆς Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου. Οἱ Πατέρες οἱ ὁποῖοι τὸ χειριζόμαστε τὸ θέμα, τὸ χειριζόμεθα μὲ πολὺ διάκριση κι ἂς ἔχουν ἐμπιστοσύνη οἱ ὑποβάλλοντες τὸ ἐρώτημα καὶ στὴ δική μας τὴ διάκριση καὶ στὴν δική μας εὐαισθησία…

Καὶ νὰ πᾶμε στὸ τελευταῖο· ἐμένα μὲ κατηγόρησε γνωστός, ἀγαπητός, σεβαστὸς Ὀρθόδοξος καθηγητής, συνάδελφος στὴν Ἀθήνα στὴ Θεολογικὴ Σχολή, γιατί, ἐνῶ ἔλεγα γιὰ τὴν Ἀποτείχιση, δὲν προχωρῶ στὴν Ἀποτείχιση.

Ἐγὼ λειτουργῶ Συνοδικά. Λειτουργῶ μαζὶ μὲ ἄλλους ἀδελφοὺς καὶ ἄλλους Πατέρες. Ἂν ὁποιοσδήποτε ἐδῶ, ἔχει τὴν αἴσθηση ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσει σὲ Ἀποτείχιση (ὅπως καὶ ὁ συνάδελφος ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τὸ ἐρώτημα), μπορεῖ κι ὡς λαϊκὸς νὰ προχωρήσει στὴν Ἀποτείχιση… Νὰ μὴν κοινωνεῖ καὶ νὰ μὴν κάνει μυστήρια (ὁ ἐν λόγῳ λαϊκός) σὲ ἐμᾶς οἱ ὁποῖοι δὲν προβαίνουμε στὴν Ἀποτείχιση κι ἂς βρεῖ χῶρο νὰ κάνει τὴ δική του τὴν Ἀποτείχιση».

Σχόλιο: Ἐδῶ, νομίζουμε, ὅτι ὁ π. Θεόδωρος γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἀντίφαση λόγων καὶ ἔργων, («ἐνῶ ἔλεγα γιὰ τὴν Ἀποτείχιση, δὲν προχωρῶ στὴν Ἀποτείχιση») διαστρέφει μιὰ ἐκκλησιαστική-ποιμαντικὴ πραγματικότητα.

«Ἐγὼ λειτουργῶ Συνοδικά», δηλώνει ὁ π. Θεόδωρος. Ἂν δὲν κάνουμε λάθος, «Συνοδικά» στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα, σημαίνει ἀληθινά, ὀρθόδοξα, Εὐαγγελικά, κι ὄχι ἁπλῶς μαζὶ μὲ ἄλλους. «Συνοδικὰ» σημαίνει πὼς ὅ,τι κάνω, συμφωνεῖ μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, βαδίζω καὶ πορεύομαι «σὺν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις», τοὺς τωρινοὺς καὶ τοὺς παλαιότερους. Ἂν ἡ πορεία μου, ἡ «λειτουργία» μου αὐτὴ καθορίζεται ἀπὸ κάποια σύγχρονη Σύνοδο Ἱεραρχῶν, ἢ κάποια «Σύναξη» Γερόντων, οἱ ἀποφάσεις τῆς ὁποίας διαφέρουν ἀπὸ ἐκείνη τῆς Ἐκκλησίας καὶ μὲ ἐμποδίζουν νὰ ἀκολουθῶ τὴ Σύνοδο Πάντων τῶν Ἁγίων, τότε ἡ «Συνοδικότητά» μου πάσχει. Δὲν μπορῶ, λοιπόν, νὰ κατοχυρώνω τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου μὲ ἁγιοπατερικὸ λόγο ἀκαταμάχητο, καὶ μετὰ νὰ μὴν ἀκολουθῶ τὸν περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου λόγο μου μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι, ἡ «Σύναξη» τῶν Γερόντων δὲν συμφωνεῖ!  Διότι τότε (αὐτὸ εἶναι αὐτονόητο) συμφωνῶ μὲ κάποιους Γέροντες, ἀλλὰ διαχωρίζομαι ὡς διαφωνῶν ἀπὸ ΟΛΟΥΣ τοὺς Ἁγίους καὶ βέβαια ἀπὸ τὴν αἰώνιο Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας.

  

Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν τοποθέτησή του στὴν Ἡμερίδα στὸν Πειραιᾶ, παρόμοια εἶπε καὶ σὲ ἄλλη ὁμιλία του. Ἰδοὺ  καὶ ἡ ἀπομαγνητοφώνηση τῆς ὁμιλίας τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση στὸν Σοχό, περὶ τῆς θεωρίας τῶν ''συγκοινωνούντων δοχείων'':

   «...Στό θέμα τών σχέσεων πού υπάρχουν ανάμεσα στούς Πατριάρχας, τούς Επισκόπους καί σέ εμάς τούς Κληρικούς καί σέ εσάς τούς Χριστιανούς, αυτές οι σχέσεις αποδίδονται μέ τήν εικόνα τών “συγκοινωνούντων δοχείων”. Δηλαδή. Όταν ο Πατριάρχης συμπροσεύχεται μέ τόν πάπα καί είναι υπόλογος απέναντι τών αγίων Κανόνων, γιατί οι άγιοι Κανόνες λένε “Επίσκοπος, αιρετικοίς συνευξάμενος καθαιρήσθω” καί υπάρχει καί ένας άλλος Κανόνας, ο οποίος λέει “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο

Μια επιστολή -ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ- που μένει αναπάντητη από τις ...10 Ιουνίου του 2010!

Φιλορθοδοξος Ενωσις Κοσμας Φλαμιατος

Εδρα: Βασ. Ηρακλειου 30, 546 24 Θεσσαλονικη, Τηλ. 697-2176314

E-Mail: kflamiatos@yahoo.gr ― Ενημερωτικο Δελτιο 20

Πηγή: "Τελεβάντος"

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ κ. ΙΕΡΟΘΕΟ

Σεβασμιώτατε, εὐλογεῖτε.

Δι’ εὐχῶν σας, ἐπιθυμοῦμε νὰ θέσουμε ὑπόψιν σας ὡς Ἱεράρχου καὶ Ποιμενάρχου τοὺς κατωτέρω προβληματισμούς μας. Σᾶς ἀπευθύνουμε δὲ τὴν ἐπιστολή μας αὐτὴ δημοσίως καὶ δημοσίως ἀναμένουμε τὴν ἀπάντησή σας, διότι ἡ συζήτηση γιὰ τὰ θέματα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας ἐκτιμοῦμε –καθὼς μάλιστα τὰ πράγματα ἔχουν φτάσει σὲ ὁριακὸ σημεῖο– ὅτι πρέπει νὰ διεξάγεται δημοσίως.

Σήμερα βιώνουμε τὸ ἑξῆς περίεργο φαινόμενο στὴν Ἐκκλησία μας: ἐνῶ ἡ Ἱ. Σύνοδος, οἱ Μητροπόλεις, οἱ πνευματικοὶ Πατέρες ἐνημερώνουν τοὺς πιστοὺς γιὰ πολλὰ ἐκκλησιαστικὰ θέματα μέσω τῶν Μ.Μ.Ε, ὅμως, μερικὰ κρίσιμα καὶ θεμελιακὰ ζητήματα Πίστεως, τὰ ὁποῖα στὴν ἐποχὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων θὰ ἀποτελοῦσαν τὸ πρῶτο καὶ κύριο θέμα συζητήσεως, οἱ σύγχρονοι Πατέρες τὰ θεωροῦν «ταμπού», τηροῦν σιωπὴ καὶ τὰ ἀποφεύγουν, παρόλο ποὺ παρακαλοῦνται καὶ προκαλοῦνται νὰ πάρουν θέση οὐσιαστική. Ἕνα τέτοιο ζήτημα, εἶναι τὸ θέμα τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως χαρακτηρίζεται ἀπὸ πολλοὺς ἐγκρίτους θεολόγους καὶ πνευματικοὺς Πατέρες. Εἶναι γνωστὸ δέ, ὅτι ὁ νεοανακηρυχθεὶς Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς χαρακτήρισε τὸν Οἰκουμενισμό, ὄχι ἁπλῶς αἵρεση, ἀλλὰ παναίρεση.

Βέβαια, θεωρητικά, πολλοὶ Ἐπίσκοποι μιλοῦν γιὰ Οἰκουμενισμό, γιὰ οἰκουμενιστὲς καὶ ἀντι-οἰκουμενιστές. Ἀλλὰ μέχρι ἐκεῖ. Καὶ ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ θεσμικοὶ φορεῖς τῆς ἐπίσημης Ἐκκλησίας ἀποφεύγουν νὰ βάλουν «τὸν δάχτυλον ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων» καὶ νὰ ἐξετάσουν Συνοδικὰ τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διάφορες ὁμάδες πιστῶν διατυπώνουν τὴν ἀγωνία τους σύμφωνα μὲ τὶς προϋποθέσεις τους, ἐπιτυγχάνοντας ἢ ἀποτυγχάνοντας νὰ ἐκφράσουν τὶς πατερικὲς θέσεις στὸ θέμα. Ὡς ἐκ τούτου, ὑπάρχουν ἀνησυχητικὰ σημάδια ὅτι βαδίζουμε σὲ μία ἀντιπαράθεση καὶ ἀναμέτρηση τοῦ τύπου «εἰκονολάτρες» καὶ «εἰκονομάχοι», «ἡσυχαστὲς» καὶ «ἀντι-ἡσυχαστές», «κολλυβάδες»/νέο-ἡσυχαστὲς καὶ ἀντι-κολλυβάδες.

Ἔχοντας διαπιστώσει τὰ ἀνωτέρω, ἀποφασίσαμε νὰ σᾶς ἀπευθύνουμε τὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ μὲ ἀφορμὴ μία ὁμιλία σας, ποὺ

Βόμβα από το Άγιο Όρος: Αγιορείτες Πατέρες ...διακόπτουν το μνημόσυνο του Πατριάρχη!

 

Πηγή: "ΑΚΤΙΝΕΣ"

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 20/6/2016 (3/7/2016 ν.ἡμερ.)

Κυριακή τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων

ὁμολογητῶν, ὁσίων, ἱεραρχῶν καί μαρτύρων

Ἀνοικτή  Ἐπιστολή

 Ἁγιορειτῶν Πατέρων

Πρός:

Τήν Ἱερά Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους,

Τούς εἴκοσι καθηγουμένους μετά τῶν συνοδιῶν αὐτῶν

Καί πρός ἐνημέρωσι τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος

                                                         τῆς Ἐκκλησίας.

«…ὡς φιλοπάτορες υἱοί, τήν πατρικήν κληρονομίαν φυλάξωμεν ἀπαρεγχείρητον· μή καταργήσωμεν τόν τόπον ὡς ἡ ἄκαρπος συκῆ· ἀλλά τῶν Ἡγουμένων ἡμῶν ἀναθεωροῦντες, τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς, μιμησώμεθα τήν ΠΙΣΤΙΝ καί τούς ἀγῶνας· ἵνα καί σύν αὐτοῖς τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐπιτύχωμεν».

(Τροπάριο Λιτῆς ἐκ τῆς ἀσματικῆς ἀκολουθίας τῶν Ὁσίων καί Θεοφόρων Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἡμῶν τῶν ἐν τῷ Ἁγιωνύμῳ Ὄρει τοῦ Ἄθω διαλαμψάντων.)    

Σεβαστοί Πατέρες,

Μελετήσαντες μετά πάσης προσοχῆς τά κοινοποιηθέντα τελικά κείμενα τῆς λεγομένης Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, καθώς καί τίς ἀπαντήσεις ἐγκρίτων θεολόγων καί μητροπολιτῶν, προαγόμεθα ὅπως ἐκθέσωμεν τά ἀκόλουθα.

Τό συμπέρασμα πού ἀβίαστα ἐξάγεται ἐκ τῆς μελέτης των εἶναι ὅτι τελικῶς ἡ σύνοδος αὐτή ἀποδεικνύεται ἀντορθόδοξη, ληστρική καί αἱρετική, διότι:

1. Ἀκολούθησε καινοφανεῖς μεθοδεύσεις στήν θεματολογία καί τίς πρακτικές της.

2. Ἀπέκλεισε τούς Ἐπισκόπους καί κατέλυσε τήν Ὀρθόδοξη συνοδικότητα καί ἐν γένει χρησιμοποιήθηκαν ἀντορθόδοξοι μέθοδοι στόν τρόπο λειτουργίας της.

3. Δέν ὑπῆρχε ἐπαρκής ἐνημέρωση τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος· ἀντίθετα ὑπῆρχε ἀπόκρυψη τῶν ἀποφασιζομένων κατά τήν προσυνοδική διαδικασία.

4. Καθιερώνει τήν μεταπατερική θεολογία.

5. Νομιμοποιεῖ ἐπίσημα καί συνοδικά τήν παναίρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

6. Ἐπετεύχθη τελικά ὁ στόχος τῆς ἐκκλησιαστικοποιήσεως τῶν αἱρέσεων, δηλαδή ἔγινε δεκτό ὅτι ὁ Παπισμός καθώς καί λοιποί αἱρετικοί εἶναι Ἐκκλησίες καί ὄχι αἱρέσεις.

7. Ὑποβιβάζει τόν χριστιανισμό στό ἐπίπεδο τοῦ κοινωνισμοῦ («κοινωνικό εὐαγγέλιο»).

8. Δέν ἐκφράζει τήν ἁγιοπνευματική ἐμπειρία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος.

9. Δέν ἀκολουθεῖ τήν ἁγιοπατερική Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, μιᾶς καί δέν ἔγινε ἐξ’ ἀρχῆς ἀναγνώριση ὅλων τῶν προηγουμένων συνόδων, καί κυρίως ἀναγνώριση ὡς Οἰκουμενικῶν συνόδων τῆς 8^ης καί τῆς 9^ης.

10. Καταλύει ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

11. Ἀναγνωρίζει τό Προτεσταντικό λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο ᾽Εκκλησιῶν.

12. Παραγκωνίσθηκε καί ἀγνοήθηκε ὁ ρόλος τοῦ Μοναχισμοῦ, καί ἰδιαίτερα ἡ στάση τῶν Ἁγιορειτῶν ἔναντι τοῦ Παπισμοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Σύμφωνα μέ τό τελικό κείμενο, “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον” τῆς λεγομένης “Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου’’, στή παράγραφο 6 ἀναφέρεται ὅτι: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀποδέχεται τήν ἱστορικήν ὀνομασίαν τῶν μή εὑρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ’αὐτῆς ἄλλων ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν».

Ἀποδεχομένη ἔτσι ἡ Σύνοδος ὅτι ὁ Παπισμός εἶναι Ἐκκλησία, συναποδέχεται καί τίς ἀποφάσεις τῶν θεολογικῶν διαλόγων μετά τῶν παπικῶν, οἱ ὁποῖοι τώρα λαμβάνουν καί συνοδικήν ἰσχύν. Σέ αὐτούς, ὅμως, ὅπως γνωρίζετε, γίνεται ἀναγνώρισις ἐκκλησιαστικοῦ χαρακτήρα, ἀποστολικῆς πίστεως, αὐθεντικῶν μυστηρίων καί ἀποστολικῆς διαδοχῆς στήν Παπική Αἵρεση (βλ. κείμενα Μονάχου 1982, Μπάρι 1987, Νέο Βάλαμο 1988, Μπαλαμάντ 1993). Ἐξ αὐτῆς λοιπόν καί μόνον τῆς ἀποφάσεως, ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτή ἔχει ἐκπέσει τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ὁμολογίας.

Ἐπ᾽ αὐτῶν θά ἀκολουθήσει ἄμεσα ἀναλυτική μελέτη πρός πλήρη κατοχύρωση τῶν λεγομένων μας.

Σεβαστοί Πατέρες, ὡς Ἱερά Κοινότης ἐνῶ ἀρχικά διαφοροποιήθηκατε μέ κείμενό σας πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ὡς πρός ἐπί μέρους σημεῖα τῶν προσυνοδικῶν κειμένων, μετά ταῦτα, διά τῆς συμμετοχῆς σας μέσω τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱ.Μ. Σταυρονικήτα στήν λεγομένη Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο, οὐσιαστικά ἀποδεχθήκατε τίς τελικές ἀποφάσεις της, ὅπως αὐτές ἐκφράστηκαν μέσω τῶν τελικῶν κειμένων. Δηλαδή, μέχρι στιγμῆς ἐπισήμως ἀποδέχεσθε τό ʺὀρθόδοξονʺ τῆς Συνόδου, τό τελεσίδικο τῶν ἀποφάσεων, καί συνακόλουθα τήν ἐπίσημη συνοδική κατοχύρωση τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Παρακαλοῦμε λοιπόν καί ἀναμένουμε, καθώς θεωροῦμε ὡς ἐπιβεβλημένο πνευματικό σας καθῆκον, νά συγκαλέσετε ἄμεσα Ἔκτακτον Διπλήν Σύναξιν καί νά καταδικάσετε, βάσει τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων ἐνστάσεων, τήν ἐν λόγῳ σύνοδο ὡς αἱρετική, ἀντικανονική καί ληστρική.

Τέλος σᾶς δηλώνουμε, ὡς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, ὅτι μέ τήν χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ μας, τήν βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καί ὅλων τῶν Ὁσίων Ἁγιορειτῶν Πατέρων, Ὁσιομαρτύρων, καί Ὁμολογητῶν, «ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις Πατράσι», κατόπιν ὅλων τούτων, ἐάν, ὅ μή γένοιτο, ἐσεῖς δέν καταδικάσετε τήν ἐν λόγῳ ψευδοσύνοδο καί δέν διακόψετε τό μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου, τότε, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, βάσει τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς διαχρονικῆς παραδόσεως τοῦ Ἱεροῦ ἡμῶν Τόπου, νά πράξουμε ἐμεῖς αὐτό τό, αὐτονόητο, καθῆκον ἄμεσα. Σύμφωνα μέ τόν ΙΕʹ Κανόνα τῆς Αʹ καί Βʹ Οἰκουμενικοῦ κύρους Συνόδου, ὀφείλουμε νά σταματήσουμε τήν μνημόνευσι τοῦ Πατριάρχου, ὅπως ἔπραξαν καί οἱ πρό ἡμῶν Ὅσιοι Ἁγιορεῖτες Πατέρες ἐπί τοῦ αἱρετικοῦ πατριάρχου Ἰωάννου Βέκκου, οἱ ὁποῖοι τελικῶς καί ἐμαρτύρησαν καί τούς ἑορτάζουμε· διότι καθώς μᾶς ἐπισημαίνει ὁ ΙΕʹ Κανόνας οἱ διακόπτοντες τό μνημόσυνον, «Οὐ γάρ Ἐπισκόπων, ἀλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν». Ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μᾶς διδάσκουν τό ἴδιο: «Παραγγελίαν ἔχομεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ Ἀποστόλου, ἐάν τις δογματίζῃ ἤ προστάσσῃ ποιεῖν ἡμᾶς, παρ᾿ ὅ παρελάβομεν, παρ᾿ ὅ οἱ Κανόνες τῶν κατά καιρούς Συνόδων, καθολικῶν τε καί τοπικῶν ὁρίζουσιν, ἀπαράδεκτον αὐτόν ἔχειν καί μηδέ λογίζεσθαι αὐτόν ἐν κλήρῳ ἁγίων». (Ἅγ. Θεόδωρος Στουδίτης, P.G. 99, 988A), καί «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι, πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί, φεύγειν τούς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καί τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι». ( Ἅγ. Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, P.G. 160, 105C).

Ἐπίσης καί κατά τόν ΛΓʹ Κανόνα τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου, «οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι». καί ὁ «κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος ἔστω», (Βʹ Κανών τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ, τόν ὁποῖον χρησιμοποιοῦν καί οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες στήν Ἐπιστολήν τους πρός τήν Σύνοδον Κων/πόλεως τό 1275). Παραθέσαμε ἐδῶ μόνον ἐλάχιστα χωρία ἀπό τήν πλούσια διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐξάλλου ὁ Οἰκουμενικός πατριάρχης τυγχάνει καί ὁ κύριος ἐμπνευστής καί ὑποκινητής αὐτῆς τῆς Συνοδικῆς ἀποφάσεως, καί, ὡς ἐκ τούτου, γιά ἐμᾶς τούς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, καί ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς κληρικούς καί λαϊκούς, καθίσταται ἐν ἔργοις καί λόγοις ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ, ὅπως ὁ Ἄρειος, ὁ Νεστόριος, ὁ Βέκκος κ.ἄ., ὅπως τό ἔχουν ἀποδείξει πολλοί ἐπίσκοποι καί θεολόγοι, μέχρι σήμερα, καί ὄχι μόνον διά τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀλλά και διά τῆς Πανθρησκείας τήν ὁποίαν κηρύττει διά τῶν συμπροσευχῶν. Διδάσκει ἀλλότρια δόγματα, ἀντορθόδοξα καί ἀντιπατερικά˙ διά τοῦτο κατά τήν ἐντολήν τοῦ Κυρίου οἱ πιστοί «ἀλλοτρίῳ (ποιμένι) οὐ μή ἀκολουθήσωσιν, ἀλλά φεύξονται ἀπ᾿ αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τήν φωνήν» (Ἰωαν. Ιʹ,1-5).

Ὀφείλουμε, ἐπίσης νά σᾶς ἐνημερώσουμε ὅτι θά εἶναι ἀναπολόγητοι ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ὅσοι θα ὑποκύψουν καί θά ἀποδεχθοῦν τίς ἀποφάσεις αὐτῆς τῆς ΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ψευδοσυνόδου, καί θά ἐξακολουθήσουν ἐν γνώσει νά μνημονεύουν τόν Πατριάρχη· ὃλοι αὐτοί ἄς γνωρίζουν ὅτι θά διαιρέσουν τήν ἁγιορειτική μοναστική πολιτεία. Λυπούμεθα, πολύ γιά τήν ἀντορθόδοξη αὐτή πορεία, ὅπως σᾶς τό εἴχαμε ἐπισημάνει καί στήν Ἀνοικτή Ἐπιστολή μας ὡς Ἁγιορεῖτες Πατέρες (13 Μαΐου 2016). Θά ἀναμένουμε ἐντός εὐλόγου χρονικοῦ διαστήματος, ὅπως ἑκάστη Ἱ. Μονή, Ἱ. Σκήτη καί κάθε Ἁγιορείτης Μοναχός, λάβει θέση ξεκάθαρα καί συνειδητά ἐπί τοῦ θέματος.

Ἅγιοι Πατέρες, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί κηρύσσονται ἐν διωγμῷ. Ἤδη ἡ αἱρετική ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης χαρακτηρίζει ὅλους ἐμᾶς τούς ἀντιδρῶντες Ὀρθοδόξους χριστιανούς, Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Μοναχούς καί λαϊκούς, ὡς «αἱρετικούς», «ζηλωτές» καί εἰρωνικά ὡς «ὑπερορθοδόξους». Θά ἐπιτρέψουμε, αὐτή ἡ παραπληροφόρηση καί ἀλλοίωση νά τήν περάσουν στήν λαϊκή συνείδηση; Μέ πολλή ταπείνωσι, φόβο Θεοῦ καί ἀγάπη γιά τήν ἁγία μας Ἐκκλησία, σᾶς παρακαλοῦμε, ὥστε ὅλοι μαζύ ἑνωμένοι νά συντελέσουμε, ὥστε νά συγκληθεῖ τελικῶς ἡ ὄντως Ὀρθόδοξος Ἁγία καί Μεγάλη Οἰκουμενική Σύνοδος, ἡ ὁποία θά ἀποκηρύξει τήν ἐν λόγῳ ψευδοσύνοδο.

Σεβαστή Ἱερά Κοινότης καί Ἅγιοι Καθηγούμενοι, ἑκατό χρόνια ἄκρας οἰκονομίας καί ἀνοχῆς ἀπέναντι σέ οἰκουμενιστές - λατινόφρονες καί φιλενωτικούς Πατριάρχες καί ἐπισκόπους προκάλεσαν μεγάλη φθορά τῆς πίστεως καί ἔθρεψαν αἱρετικές ἀποκλίσεις. Ἡ ζημία καί ἡ ἀλλοίωσι πού ἔχει προκαλέσει αὐτή ἡ ψευδεπίγραφη “οἰκονομία’’ στό Ὀρθόδοξο φρόνημα κλήρου καί λαοῦ εἶναι τεραστίων διαστάσεων. Σᾶς παρακαλοῦμε καί πάλιν: Ἀγωνιστεῖτε νά διαφυλάξετε τήν Ἱερά Παρακαταθήκη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί Πίστεως.

 Ἀμήν.

Ἀναμένοντες τίς συνεπεῖς πρός τήν Ἁγιορειτική Παράδοσι ἀποφάσεις σας διατελοῦμεν,

Μετά τιμῆς καί τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ

Γέρων Γαβριήλ, Ἱ.Κ. Ἁγίου Χριστοδούλου, Ἱ.Μ.Κουτλουμουσίου.

Γέρων Σάββας Λαυριώτης, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας.

Γέρων Ἰλαρίων, Ἱ.Καθ. Ἁγίου Μαξίμου τοῦ ὁμολογητοῦ.

Μοναχός Δοσίθεος, Ἱ.Καθ.Ἁγίου Μαξίμου τοῦ ὁμολογητοῦ.

Γέρων Χαρίτων Ἱερομ. Ἱ.Κ.Ἀναλήψεως, Ἱ.Μ.Βατοπαιδίου.

Γέρων Κύριλλος, Ἱ.Ἠσ. Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, Κατουνάκια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Χερουβείμ, Ἱ.Κ.Ἀρχαγγέλων-Κουκουζέλη- ,Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας.

Γέρων Ἰωάννης, Ἱ.Κ.Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου, Βίγλα, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Γεώργιος, Ἱ.Κ.Ἁγίου Βαρλαάμ καί Ἱωάσαφ, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Βλάσιος, Ξεροκάλυβο Βίγλας, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Ἱερομ. Παΐσιος, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Ἱερομ. Δαμασκηνός Πόπα, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Ἱερομ. Δαμασκηνός Ράους,Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Ἱερομ. Ἰωήλ,Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Ἱερομ. Σάββας,Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Ἱεροδ. Ματθαῖος, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Ἐφραίμ, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Νικόδημος, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Γεράσιμος, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Ταράσιος, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Μάρκος, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Ἀρσένιος, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Ραφαήλ, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Ἰωάννης,Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Σεραφείμ, Ἱ.Σ.Τιμίου Προδρόμου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Παῦλος, Ἱ.Κ.Κοιμήσεως Ἁγίας Ἄννης, Ἱ.Σ.Καυσοκαλυβίων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Νεκτάριος, Ἱ.Κ.Ἁγίου Δημητρίου,Ἱ.Σ.Καυσοκαλυβίων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Συμεών, Ἱ.Κ.Νέου Θεολόγου Συμεών, Ἱ.Σ.Καυσοκαλυβίων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Ἡσαΐας,Ἱ.Κ.Νέου Θεολόγου Συμεών Ἱ.Σ.Καυσοκαλυβίων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Εὐστάθιος, Ἱ.Κ. Ἁγίου Εὐσταθίου, Ἱ.Σ.Καυσοκαλυβίων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Πολύκαρπος Ἱερομ. Ἱ.Κ.Ἁγίου Ἀθανασίου,Ἱ.Σ.Καυσοκαλυβίων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Ἱερομ. Ἰωακείμ, Ἱ.Κ.Ἁγίου Ἀθανασίου, Ἱ.Σ.Καυσοκαλυβίων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Χριστόδουλος, Ἱ.Κ.Ἁγίου Ἀθανασίου, Ἱ.Σ.Καυσοκαλυβίων, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Παντελεήμων, Ἱ.Κ.Ἁγίου Ἀντωνίου, Κερασιά, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας 

Γέρων Μάξιμος Ἱερομ., Ἱ.Κ.Ἁγίου Ἀντωνίου, Κερασιά, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Ἱερομ. Ρωμανός, Ἱ.Κ.Ἁγίου Ἀντωνίου, Κερασιά, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας 

Γέρων Ἀθανάσιος, Βουλευτήρια, Ἱ.Σκ. Ἁγίας Ἄννης, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Θωμᾶς, Ἱ.Κ.ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ, Ἱ.Σκ. Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας 

Μοναχός Θεολόγος, Ἱ.Κ.Ἁγ. Ἀποστόλου Θωμᾶ, Ἱ.Σκ. Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας 

Μοναχός Φώτιος,Ἱ.Κ.Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ, Ἱ.Σκ. Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας 

Γέρων Φίλιππος Ἱερομ.Ἱ.Κ.Μεγ. Ἀθανασίου, Ἱ.Σκ. Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Παντελεήμων Ἱερομ. Ἱ.Ἠσ. Ἁγίου Ἰωάννου Θεολόγου, Κατουνάκια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Γεράσιμος, Ἱ. Ἠσ. Ἁγίου Γερασίμου,Κατουνάκια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Γέρων Ἀθανάσιος, Ἱ.Ἠσ. Ἁγίου Σάββα, Καρούλια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Συμεών, Καρούλια, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας

Μοναχός Ἠλίας, Ἱ. Σκ. Ἁγίου Βασιλείου, Ἱ.Μ.Μ.Λαύρας,

Ἱερομ. Εἰρηναῖος, Καψάλα

Μοναχός Παΐσιος, Καρυές

Ἱεροδ. Κοσμᾶς, Ἱ.Κ. Ἁγίου Ἀθανασίου, Ἱ.Σκ. Κουτλουμουσίου

Γέρων Νικόδημος, Ἱ.Κ.Ἁγίου Νεκταρίου, Καψάλα, Ἱ.Μ.Σταυρονικήτα

Γέρων Μελέτιος, Ἱ.Κ.Γενέσιον Θεοτόκου, Καψάλα, Ἱ.Μ.Παντοκράτορος

Ἱερομ. Μακάριος, Ἱ.Κ.Γενέσιον Θεοτόκου, Καψάλα, Ἱ.Μ.Παντοκράτορος

Μοναχός Μακάριος, Ἱ.Μ.Χιλανδαρίου

Γέρων Κυπριανός Ἱερομ., Ἱ.Κ.Ἁγίου Γεωργίου, Ἱ.Μ.Φιλοθέου.

Γέρων Ευστράτιος ιερομόναχος Ιερά  Μονή  Μεγίστης Λαύρας .

Γέρων Σπυρίδων μ. Ι.Κ.Αγίου Νικολάου ΙΕΡΆ  ΜΟΝΉ  Κουτλουμουσίου

Γέρων  Παΐσιος μ. Ι.Κ.Αγίου Χαραλάμπους ΙΕΡΆ  μονή Βατοπαιδίου .

Γέρων Παχώμιος ιερομόναχος Ι.Κ.Άγιοι ΠΆΝΤΕΣ  Καψάλα ΜΟΝΉ  Παντοκράτορος .

Γέρων Χρυσόστομος ιερομόναχος Ι.Κ.Άγιος Σπυρίδων μόνη Κουτλουμουσίου

     Ἡ συλλογή τῶν ὑπογραφῶν συνεχίζεται καί θά κοινοποιηθοῦν στόν Ἐκκλησιαστικό Τύπο, καί στό διαδύκτιο.