Οι Οικουμενιστές Μητροπολίτες προδιαγράφουν την κατάργηση των Θρησκευτικών;

Μητροπολίτης Μεσσηνίας:

Οι Θεολόγοι πρέπει να βρούνε νέους χώρους για την επαγγελματική τους αποκατάσταση

Ρεπορτάζ: Αθανάσιος Τζάνης

  Με αφορμή τις συζητήσεις για το μάθημα των Θρησκευτικών, το poimin.gr συνάντησε τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο και υπό την ιδιότητα του ως καθηγητή της Θεολογικής σχολής Αθηνών, ζητήσαμε την γνώμη του για το «ποια είναι η προοπτική για τους θεολόγους που αποφοιτούν από τις θεολογικές σχολές σήμερα;».

  Παρακολουθήστε στο βίντεο που ακολουθεί τα όσα είπε ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος, ο οποίος με την ευθύτητα που τον διακρίνει χτύπησε καμπανάκι για τους αποφοίτους των Θεολογικών Σχολών.

Πηγή

Σχόλιο: Στὸ βιογραφικὸ σημείωμα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερώνυμου Λιάπη (ποὺ ἴσως ἑτοιμάζει μιὰ "ἡρωϊκή ἔξοδο" ἐκ τοῦ Ἀρχιεπισκοπικοῦ θρόνου γι' αὐτὸ καὶ ἐπιδίδεται τελευταῖα σὲ δηλώσεις μὲ ὀρθόδοξες κορῶνες), θὰ περιέχονται πολλὲς μελανὲς παράγραφοι καὶ σελίδες. Δυὸ ἀπ' αὐτὲς ἀσφαλῶς θὰ εἶναι ἡ ἀπάτη καὶ ὁ προδοτικὸς ρόλος του στὰ θέματα τῆς Πίστεως -τὰ σχετικὰ μὲ τὸν Οἰκουμενισμό (καὶ ἰδιαιτερως μὲ τὸν ρόλο του στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης), καὶ ἡ ἀβουλία του νὰ συμβάλει στὴν λύση τοῦ ζωτικοῦ γιὰ τὴν ὀρθόδοξη κατήχηση τῶν νέων προβλήματος τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

 Ἔτσι κι ἀλλιῶς τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ἦταν ὑποβαθμισμένο, ἀλλὰ οἱ ἐπὶ χρόνια κινήσεις τοῦ κ. Ἱερώνυμου καὶ τῆς περὶ αὐτὸν Συνόδου τὸ καταρράκωσαν τελείως. Ὄχι μόνο ἀρνήθηκαν νὰ  νὰ τὸ βοηθήσουν καὶ ἀναβαθμίσουν, ἀλλὰ τὸ ἄφησαν νὰ πέσει στὰ χέρια ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΩΝ θεολόγων ποὺ ἐμφοροῦνται ἀπὸ τὴν Οἰκουμενιστικὴ ἰδεολογία.

  Καὶ ἔρχεται σήμερα ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββᾶτος, μὲ τὶς Παπικὲς σπουδὲς καὶ τὶς γνωστὲς οἰκουμενιστικὲς ἐπιδόσεις, νὰ συμβουλεύσει τοὺς θεολόγους (σὰν ἕνας στυγνὸς ἐπαγγελματίας πανεπιστημιακός) νὰ ἀναζητήσουν "νέους χώρους γιὰ τὴν ἐπαγγελματική τους ἀποκατάσταση"!

   Φαίνεται ὅτι κάτι ξέρει ὁ κ. Σαββᾶτος ἀπὸ τὰ ἀποφασισθέντα γιὰ τὸ μάθημα. Γνωρίζει ἐπίσης ὅτι ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας ἔχει καταπέσει σὲ τέτοια ἀναξιοπιστία καὶ ἀναξιότητα, ὥστε οὔτε κὰν συζητᾶ τὸν σχεδιασμὸ τῆς κατηχήσεως τῶν νέων ἀπὸ θεολόγους καθηγητές, μὲ πρωτοβουλία τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως, ἂν κι αὐτὸ τὸ πρότειναν κάποιοι κατὰ καιρούς. Οἱ Μητροπολίτες ἔχουν ἄλλες προτεραιότητες κι ἡ δημιουργία καταλλήλων συνθηκῶν γιὰ τὴν κατήχηση τῶν νέων εἶναι (γιὰ τοὺς περισσότερους) πρᾶγμα δευτερεῦον. Ἔτσι παραδίδεται δυστυχῶς καὶ ἡ νεολαία ἐξ ὁλοκλήρου σχεδὸν στὰ χέρια τῶν σχεδιαστῶν τῆς Ν. Τάξης καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Οικουμενισμού και αγαπολογίας το ανάγνωσμα, που δυστυχώς οι αντι-Οικουμενιστές δεν ...ακούν!

 Γυναίκα Αρχιεπίσκοπος θα υποδεχτεί τον Πάπα στη Σουηδία

Του Μανώλη Κείου

Οικουμενισμού το ανάγνωσμα συνέχεια… Αναχώρησε σήμερα το πρωί από το αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο της Ρώμης ο Πάπας Φραγκίσκος για το ταξείδι του στην προτεσταντική Σουηδία. 

Μεταξύ αυτών που θα καλωσορίσουν τον Πάπα στη Σουηδία θα είναι η γυναίκα αρχιεπίσκοπος της Ουψάλα, Antje Jackelén, κάτι το οποίο κάνει τη συνάντηση αυτή ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, αφού η χειροτονία των γυναικών

Πνευματική αποτίμηση ψευδεπισκόπων και Ποιμένων!

Μία πνευματικὴ ἀποτίμησις τῆς 25ετίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου

Ἀφορμὴ γιὰ τὸ ἄρθρο αὐτό μοῦ ἔδωσε ἡ θλίψη ποὺ αἰσθανόμουν ὅταν ἄκουγα νὰ μνημονεύουν, κατὰ τὴν ἱερότερη στιγμὴ τῆς Θείας Λειτουργίας, οἱ ἐπίσκοποι τῶν λεγομένων «Νέων Χωρῶν» τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, τὸν Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖον, καὶ μάλιστα ὡς «ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς Σῆς Ἀληθείας», ἀποτεινόμενοι εἰς τὸν Θεόν, χωρὶς φόβον καὶ χωρὶς ντροπή! Μὰ ἔφυγε τελείως ἀπὸ τὶς καρδιὲς τῶν ἐπισκόπων αὐτῶν ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ; Δὲν καταλαβαίνουν ὅτι λέγοντας αὐτὰ κοροϊδεύουν τὸ Θεὸ καὶ ὅτι «φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος, ἐξ ὧν οὔκ ἐστιν ὁ ἐξελέσθαι δυνάμενος»; (Χρυσόστομος) Μνημονεύουν τὸν μεγαλύτερο βλάσφημο καὶ μεγαλύτερον αἱρεσιάρχην ὅλων τῶν αἰώνων τοῦ Χριστιανισμοῦ ὡς  «ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας»! Αὐτὸν ποὺ δὲν ἄφησε τίποτα ὄρθιο μέσα στὴν Ὀρθοδοξία!

Ἀλλὰ ἂς ἔλθουμε εἰς ὁρισμένα ἐκ τῶν «ἀρρήτων ρημάτων» τοῦ «ὀρθοτομοῦντος τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας», γιὰ νὰ μὴν λέγουν ὅτι τὸν ἀδικοῦμε:  Εἰς τὸ μήνυμά του πρὸς μία Παγκόσμια Διάσκεψη πού ἔγινε τὸ 2001 στὸ Durban τῆς Νότιας Ἀφρικῆς, ἔγραφε τὰ ἑξῆς φρικτά:  «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν ἐπιδιώκει νά πείσῃ τούς ἄλλους περί συγκεκριμένης τινός ἀντιλήψεως τῆς ἀληθείας ἤ τῆς ἀποκαλύψεως, οὔτε ἐπιδιώκει νά τούς μεταστρέψῃ εἰς συγκεκριμένον τινά τρόπον σκέψεως»!  Δηλαδή, «Παναγιώτατε», ὁ Χριστὸς ὅταν διέταξε τοὺς μαθητᾶς Του, κατὰ τὴν ὥρα τῆς εἰς Οὐρανοὺς Ἀναλήψεώς Του, «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη… διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμίν», δὲν ἐπεδίωκε «νὰ τοὺς μεταστρέψη εἰς συγκεκριμένον τρόπον σκέψεως» ἀποκηρύσσοντας τὰς ψευδοθρησκείας των, δεχόμενοι τὸ κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων;    Πῶς, λοιπόν, ὁ «ὀρθοτομῶν τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας» διδάσκει ἀντίθετα ἀπὸ τὸν Χριστόν;  Ἤ, μήπως, τὰ λόγια του Χριστοῦ «ἐγὼ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωὴ» δὲν εἶναι ἀληθινὰ καὶ εἶναι ἀληθῆ τὰ ψεύδη τοῦ κ. Βαρθολομαίου;  Μᾶλλον θὰ πρέπει νὰ ἔχει δίκιο ὁ «ὀρθοτομῶν τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας», καθότι ἀποκαλεῖται

Η Ομιλία του π. Σάββα σε συγκέντρωση στην Πάτρα

   Τὸ Σάββατο 22/10/2016 πραγματοποιήθηκε στὴν Πάτρα ὁμιλία ἀπὸ τὸν π. Σάββα Λαυρεώτη στὴν αἴθουσα  τοῦ Ἐκπολιτιστικοῦ Συλλόγου «Παναγία Ἀλεξιώτισσα». Μὲ ἁπλό, ἄμεσο καὶ ἐκλαϊκευμένο λόγο ὁ π. Σάββας παρουσίασε στὴν γεμάτη αἴθουσα τοῦ Συλλόγου τὶς Ὀρθόδοξες θέσεις γιὰ τὴν Κολυμπάριο Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ἀπάντησε σὲ ἐρωτήσεις.

   Ἀπὸ τὴν ὁμιλία (καὶ τὶς ἐρωταπαντήσεις) παρουσιάζουμε τὰ κυριότερα σημεῖα (σύμφωνα μὲ τὶς σημειώσεις ποὺ κρατήσαμε).

   Στὴν ἀρχὴ ὁ π. Σάββας εἶπε ὅτι στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅταν συγκαλεῖται μία Σύνοδος, συγκαλεῖται γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει μιὰν αἵρεση. Παραδόξως στὴν Κρήτη ἔγινε ἡ Σύνοδος ὄχι γιὰ νὰ καταδικάσει τὴν αἵρεση τοῦ καιροῦ μας, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὴν νομιμοποιήσει!

     Ἡ Σύνοδος, λοιπόν, αὐτὴ δὲν ἦταν Ὀρθόδοξη. Γιατί;

* Ἡ αἵρεση κατὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες εἶναι χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ὁ αἱρετικὸς δὲν σώζεται. Οἱ Ἐπίσκοποι ἔχουν καθῆκον νὰ προστατεύσουν τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Ὅμως στὴν Κρήτη ἔγινε τὸ ἀπίστευτο. Ἐκεῖ οἱ αἱρέσεις ὀνομάστηκαν Ἐκκλησίες Χριστοῦ!

* Στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο οἱ ἀποφάσεις ἔχουν ἀνάμικτα τὰ ὀρθόδοξα στοιχεῖα μὲ τὰ αἱρετικά! Αὐτὴ τὴν ἀνάμειξη τῆς ἀλήθειας μὲ τὸ ψεῦδος χρησιμοποιοῦν οἱ Οἰκουμενιστές! Αὐτὴ εἶναι ἡ μέθοδος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ἔτσι, ὅμως, γίνεται ἀκύρωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ἀφοῦ ἔχουμε πολλὲς Ἐκκλησίες καὶ πολλὰ βαπτίσματα. Αὐτὴ ἡ διδασκαλία δὲν μᾶς ξενίζει, γιατὶ τὴν χρησιμοποιοῦν οἱ Οἰκουμενιστὲς ἐδῶ καὶ πολλὲς δεκαετίες.

* Θέλουμε κι ἐμεῖς τὴν «ἕνωση», ἀλλὰ μὲ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν αἱρετικῶν στὴν Μία Ἐκκλησία κι ὄχι νὰ ἑνωθοῦμε χωρὶς ὅρους μὲ

Οκνηρία στα πνευματικά έργα

 (Αγ. Δημήτριος του Ροστώφ)

ΦΥΛΑΞΕ την ψυχή σου από τη φοβερή παραλυσία, που οι Πατέρες ονομάζουν ακηδία, την οκνηρία δηλαδή στα πνευματικά έργα. Να θυμάσαι πάντοτε τα λόγια του αποστόλου που μας συμβουλεύει να είμαστε «τη σπουδή μη οκνηροί, τω πνεύματι ζέοντες, τω Κυρίω δουλεύοντες” (Ρωμ. 12. 11). Μην είσαι ράθυμος και χλιαρός, για να μην ακούσης κάποτε τα λόγια: «Ούτως ότι χλιαρός ει, και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω σε εμέσαι εκ του στόματός μου» (Αποκ. 3. 16). Αγωνίζου, αγρύπνα, νήφε, μη χάνης μάταια τον χρόνο της ζωής σου, τον χρόνο που σου δόθηκε για την καλλιέργεια της ψυχής και την απόκτησι των αιωνίων αγαθών. Φρόντιζε να μην πέραση ούτε μια μέρα σου αργή από πνευματικά έργα. Ο χρόνος που περνά δεν γυρίζει πίσω. Η ζωή μας είναι σαν ένας πόλεμος, σαν μια αγορά, σαν ένα σχολείο, σαν ένα μακρύ θαλασσινό ταξίδι. Στις μάχες δεν συγχωρείται ανάπαυσις, στο εμπόριο δεν χωρεί αδράνεια, στο σχολείο δεν επιτρέπεται αμέλεια, στο θαλασσινό ταξίδι δεν έχει θέσι η αμεριμνία. Γι’ αυτό μην τεμπελιάζης, μην αμελής στα έργα του Θεού, αλλά ασκήσου και κοπίαζε, ιδού για σένα το πεδίο της μάχης, ιδού η αγορά, ιδού το σχολείο. Το τάλαντο που κατέχεις μην το κρύψης, αλλά πολλαπλασίασέ το, για να μην ακούσης κάποτε: «Πονηρέ δούλε και οκνηρέ! ήδεις ότι θερίζω όπου ουκ έσπειρα και συνάγω όθεν ου διασκόρπισα! έδει ουν σε βαλείν το αργύριόν μου τοις τραπεζίταις, και ελθών εγώ εκομισάμην αν το εμόν συν τόκω» (Ματθ. 25. 26-27). Τί θ’ απαντήσης τότε, τη φοβερή μέρα της Κρίσεως, που όχι μόνο δεν πολλαπλασίασες το τάλαντό σου, αλλά ούτε τον τόκο του δεν διαθέτεις;

Η πνευματική επαγρύπνησις και ο αγώνας σου κατά του δαιμονικού κακού θα διαρκέση μέχρι το τέλος της ζωής σου: «Γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής» (Αποκ. 2. 10). Κι αυτό, γιατί ο σατανάς συνεχώς επαγρυπνεί και ποτέ δεν ησυχάζει, αλλά σαν άγριο λιοντάρι περιφέρεται παντού ζητώντας να καταπιή όποιον του έχει ξεφύγει. Αλλοίμονο σ’ εκείνον που θα τον βρη κοιμισμένο!

Πρόσεξε ιδιαίτερα όσα σε συμβουλεύει ο σοφός Σολομών: «Ίθι προς τον μύρμηκα, ω οκνηρέ, και ζήλωσον ιδών τας οδούς αυτού και γενού εκείνου σοφώτερος· εκείνω γαρ γεωργίου μη υπάρχοντος, μηδέ τον αναγκάζοντα έχων, μηδέ υπό δεσπότην ων, ετοιμάζεται θέρους την τροφήν πολλήν τε εν τω αμητώ ποιείται την παράθεσιν. Ή πορεύθητι προς την μέλισσαν και μάθε ως εργάτις εστί τήν τε εργασίαν ως σεμνήν ποιείται· ης τους πόνους βασιλείς και ιδιώται προς υγίειαν προσφέρονται· ποθεινή δέ εστι πάσι και επίδοξος· και περ ούσα τη ρώμη ασθενής, την σοφίαν τιμήσασα προήχθη. Έως τίνος, οκνηρέ, κατάκεισαι; πότε δε εξ ύπνου εγερθήση; ολίγον μεν υπνοίς, ολίγον δε κάθησαι, μικρόν δε νυστάζεις, ολίγον δε εναγκαλίζη χερσί στήθη· είτ’ εμπαραγίνεταί σοι ώσπερ κακός οδοιπόρος η πενία και η ένδεια ώσπερ αγαθός δρομεύς. Εάν δε άοκνος ης, ήξει ώσπερ πηγή ο αμητός σου, η δε ένδεια ώσπερ κακός δρομεύς απαυτόμολήσει» (Παροιμ. 6. 6-12).

Να γιατί δεν πρέπει να οκνής, αλλά με προθυμία να εργάζεσαι στο αγαθό. Γιατί τώρα είναι καιρός εργασίας, μετά καιρός ανταποδόσεως. Στη γη πόλεμος, στον ουρανό ανάπαυσις. Και αναγκαστικά ένα από τα δύο θα κάνης, είτε θα νικήσης είτε θα νικηθής· είτε θα μείνης κοντά στον Θεό είτε θα χωρισθής απ’ Αυτόν. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.

Μη λυπάσαι να δουλαγωγής τη σάρκα σου για χάρι του Χριστού, γιατί Εκείνος την έπλασε. Μην τρομάζης μπροστά στους πόνους, γιατί Εκείνος έχει τη δύναμι κάθε πληγή να θεραπεύση. Μη λυπάσαι να Του προσφέρης ολόκληρη την ύπαρξί σου, γιατί Εκείνος θα την ανακαινίση, θα την δοξάση και θα σου την προσφέρη πάλι «εν κροσσωτοίς χρυσοίς περιβεβλημένην πεποικιλμένην» (Ψαλμ. 44. 14) στη βασιλεία των ουρανών. Όπως ο Χριστός υπέφερε για χάρι σου, υπόφερε κι εσύ για χάρι του Χριστού. Ρίξε ένα βλέμμα γύρω σου και δες πόσος πόνος, πόση δυστυχία, πόσες θλίψεις υπάρχουν στους ανθρώπους. Όσο κι αν πονάς, υπάρχουν άλλοι που πονούν περισσότερο. Όσο κι αν δυστυχής, υπάρχουν άλλοι που δυστυχούν περισσότερο. Δόξασε κι ευχαρίστησε τον Θεό που δεν σου στέλνει πιο μεγάλες συμφορές. Πάρε θάρρος, βάλε αρχή και ευαρέστησέ Τον με τον πνευματικό αγώνα σου. Με λίγο προσωρινό κόπο θ’ απόλαυσης αιώνια και ατελεύτητα αγαθά, «α οφθαλμός ουκ είδε και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη» (Α’ Κορ. 2. 9).

Ξέρεις γιατί κυριεύεσαι από πνευματική ραθυμία και ακηδία; Επειδή δεν αγαπάς μ’ όλη σου την καρδιά τον Κύριο. Και όποιος δεν αγαπά τον Κύριο μ’ όλη τη δύναμι της ψυχής του, βλέπει την οδό που οδηγεί στη ζωή πολύ στενή και τεθλιμμένη, αισθάνεται τον ζυγό του Κυρίου ασήκωτο και τον νόμο Του ακατόρθωτο. Αγάπησε τον Κύριο «εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου» (Δευτερ. 6. 5), και τότε θα βαδίζης στον δρόμο Του με χαρά και προθυμία, «ηγούμενος πάντα σκύβαλα είναι ίνα Χριστόν κερδήσης» (πρβλ. Φιλιππ. 3. 8). Οι άγιοι της Εκκλησίας μας, που βαθιά αγάπησαν τον Θεό, κάθε κόπο για χάρι Του τον θεωρούσαν άκοπο, κάθε πόνο άπονο, κάθε θλίψι ευεργεσία. Μερικοί μάλιστα, φλεγόμενοι από θείο έρωτα, δεν άντεχαν ούτε για λίγο ν’ αναχαιτίζουν τον χειμαρρώδη εκείνο πόθο που τους ωθούσε στην ένωσι με τον Θεό. Περιφρονούσαν ακόμη και τις πιο βασικές ανθρώπινες ανάγκες, την τροφή και τον ύπνο, για να μη στερηθούν την απόλυτη και απρόσκοπτη επικοινωνία τους με τον εκλεκτό Νυμφίο της ψυχής τους. Τόσο φλογισμένες και συνεπαρμένες ήταν οι ψυχές των αγίων από τη θεία αγάπη. Με χαρά, σαν ασώματοι άγγελοι, παραδίδονταν σε υπεράνθρωπες νηστείες, ατελεύτητες αγρυπνίες, αδιάλειπτες προσευχές και δοξολογίες προς τον αγαπώμενο Κύριο, κι έφθαναν για χάρι Του μέχρι τον θάνατο, αντιμετωπίζοντάς τον όχι σαν κακό μα σαν λύτρωσι και δυνατότητα απόλυτης και αιωνίας ενώσεως μαζί Του. Όλα αυτά βέβαια που κατώρθωσαν θα ήταν απραγματοποίητα, αν στην αγάπη τους προς τον Θεό δεν προσετίθετο και η θεία χάρις, «η πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα», που ενδυναμώνει όσους δείχνουν έμπρακτη αγάπη στον Κύριο. Έτσι, «τοις αγαπώσι τον Θεόν πάντα συνεργεί εις αγαθόν» (Ρωμ. 8. 28), ώστε να επαληθεύεται πάντοτε η αψευδής ρήσις Εκείνου: «Ο ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν» (Ματθ. 11. 30).

Ετοιμάσου λοιπόν, αδελφέ μου, ετοιμάσου για την υποδοχή του ουρανίου Νυμφίου, του υπερενδόξου Κυρίου Ιησού Χριστού. Ιδού, «έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα». Ξύπνα, ετοίμασε τη λαμπάδα της καρδιάς σου. «Ανάστα, τί καθεύδεις; το τέλος εγγίζει και μέλλεις θορυβείσθαι». Έρχεται Εκείνος που μαζί Του θα ζης και θα συνευφραίνεσαι αιωνίως. Πρόσεξε να μη σβήση η λαμπάδα σου. Πρόσεξε να μη νυστάξη η ψυχή σου από τη ραθυμία και την ακηδία. Ετοιμάσου να δεχθής μέσα σου τον Κύριο της δόξης. Ήρθε και χτυπά κιόλας τη θύρα της καρδιάς σου. Άκουσέ Τον: «Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, και εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού. Ο νικών, δώσω αυτώ καθίσαι μετ’ εμού εν τω θρόνω μου… Ο έχων ους ακουσάτω…» (Αποκ. 3. 20-22).

(Από το βιβλίο “Πνευματικό Αλφάβητο” του Αγίου Δημητρίου Ροστώφ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, 1996)

Πηγή

Δεν ζούμε για να τρώμε, αλλά τρώμε για να ζούμε! --Δεν πρέπει να διαδέχεται το φαγητό ο ύπνος, αλλά οι προσευχές!

Κυριακή Ε΄ Λουκά:

Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Χρυσοστόμου

Εἰς τὸν πτωχὸν Λάζαρον καὶ τὸν πλούσιον

Χτὲς πυργώσαμε ἐναντίου τους τὸν Παῦλο, ποὺ ὁρίζει· Εἴτε τρῶτε, εἴτε πίνετε, εἴτε κάνετε κάτι, ὅλα νὰ τὰ πράττετε γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ. Σήμερα θὰ τοὺς παρουσιάσωμε τὸν Κύριο τοῦ Παύλου, ὄχι νὰ τοὺς προτρέπη μόνο καὶ νὰ τοὺς συμβουλεύη ν’ ἀπέχουν ἀπὸ τὴν τρυφὴ ἀλλὰ καὶ νὰ βασανίζει ἐκεῖνον ποὺ ζῆ στὴν τρυφὴ καὶ νὰ τὸν τιμωρῆ.

   Ἦταν κάποιος πλούσιος καὶ ζοῦσε μέσα σὲ πολλὴ κακία. Δὲν εἶχε δοκιμάσει καμμιὰ συμφορὰ καὶ τ’ ἀγαθὰ του κυλοῦσαν σὰν ἀπὸ πηγές. Ὅτι δὲν τοῦ συνέβαινε δυσάρεστο, οὔτε λύπη, οὔτε δυσκολία, τὸ ἐξυπονοεῖ ἡ φράση «διασκέδαζε καθημερινά». Ὅτι ζοῦσε μέσα σὲ κακία, φαίνεται ἀπὸ τὸ τέλος ποὺ τοῦ ἔλαχε, καὶ πρὶν ἀπὸ τὸ τέλος, ἀπὸ τὴν περιφρόνηση ποὺ ἔδειχνε στὸν φτωχό. Ὅτι δὲν ἐλεοῦσε ὄχι ἐκεῖνον μονάχα ποὺ κοιτόταν στὴν πόρτα του ἀλλὰ οὔτε ἄλλον κανένα, τὸ ἔδειξε αὐτὸς ὁ ἴδιος. Γιατὶ δὲν ἦταν ὁ φτωχὸς πεσμένος σὲ κάποιο σταυροδρόμι οὔτε σ’ ἀπόκρυφο τόπο, ἀλλὰ σὲ μέρος τέτοιο, ποὺ ἀδιάκοπα περνοδιάβαινε ὁ πλούσιος, κι ἦταν ὑποχρεωμένος νὰ τὸν βλέπη. Ἄν λοιπὸν αὐτὸν ποὺ ἦταν ριγμένος ἀδιάκοπα στὶς πόρτες του καὶ μπροστὰ στὰ μάτια του πεσμένος, ποὺ καθημερινὰ μιὰ καὶ δυὸ καὶ περισσότερες φορὲς ἦταν ἀναγκασμένος, μπαίνοντας καὶ βγαίνοντας, νὰ τὸν βλέπη, ἄν δὲν ἐλέησε αὐτὸν ποὺ ἦταν σὲ τέτοια θλιβερὴ κατάσταση καὶ μὲ σύντροφο μιὰ τόση φτώχεια καὶ ποὺ βασανιζόταν ἀπὸ τὴν φοβερὴ ἀρρώστια μιὰ ὁλόκληρη ζωή, ποιός ἀπὸ ὅσους ἄλλους τὸν παρακαλοῦσαν θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ τοῦ λυγίσει τὴν καρδιά;

    Πρώτη λοιπὸν κακίαν εἶναι αὐτὴ ἡ σκληρότητα καὶ ἡ ἄκρα

Η συνέντευξη του Καρδινάλιου που αποκαλύπτει τους Οικουμενιστές!

 

   Στην παρακάτω συνέντευξη (ακολουθούν αποσπάσματα σε μετάφραση) που έδωσε ο καρδινάλιος Κουρτ Κοχ (υπεύθυνος της παπικής έδρας για τον διάλογο με τους Ορθοδόξους), στις 26.10.16, στην γερμανική εφημερίδα "Tagespost" αποκαλύπτεται, τι επιθυμούν οι παπικοί μέσω του “οικουμενικού“ διαλόγου, πόσο προσκολλημένοι είναι στις αιρετικές κακοδοξίες τους, ποιός είναι ο υπόγειος ρόλος των οικουμενιστών "Ορθοδόξων" και προπάντων πόσο τους ενοχλεί (Καρδινάλιους και δημοσιογράφους) το γεγονός, ότι υπάρχουν ακόμα Ορθόδοξοι, που αντιδρούν και χαλούν τα σχέδια τους. Αποκαλύπτονται άμεσα και έμμεσα τα σχέδια των Οικουμενιστών και αναδεικνύεται η σπουδαιότητα των αγωνιστών ομολογητών Χριστιανών. Ο κάθε πιστός Χριστιανός καλείται να βγάλει από την συνέντευξη τα συμπεράσματά του και να αποφασίσει, ποιόν δρόμο, θέλει να ακολουθήσει. Των Πατέρων ή των Μεταπατέρων; Ο καρδινάλιος είναι ξεκάθαρος, τα σχόλια περιττεύουν.

 

Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ:

«Οι Εντάσεις στην Ορθοδοξία είναι ένα πρόβλημα για τον οικουμενικό διάλογο»

  Δημοσιογρ.:  Σεβασμιώτατε, για πρώτη φορά λαμβάνει ένας ορθόδοξος θεολόγος το αναγνωρισμένο βραβείο Ratzinger (ονομασμένο προς τιμή του προηγούμενου πάπα Joseph Ratzinger). Πόσο αναγνωρισμένη είναι η θεολογία του Joseph Ratzinger στον ορθόδοξο κόσμο; 

 Κοχ: Ο Joseph Ratzinger είχε ήδη μεγάλη αναγνώριση στον ορθόδοξο κόσμο από την εποχή που ήταν θεολόγος. Γι’ αυτό όταν εκλέχθηκε το 2005 Πάπας Ρώμης, ήταν η χαρά στην Ορθοδοξία μεγάλη. Ήξεραν ότι ο Ratzinger γνωρίζει την Ορθοδοξία πολύ καλά και ότι ήταν ικανός για έναν καλό διάλογο. Από εκεί πηγάζει και η επιθυμία να τιμήσουμε με το βραβείο έναν ορθόδοξο θεολόγο. Ο καθηγητής Ιωάννης Κουρμπέλης ασχολήθηκε με την θεολογία του Ratzinger και πραγματοποίησε μία ωραία ομιλία στον νέο κύκλο «Ratzinger - μαθητές» στην ημερίδα, που είχαμε στην Κωνσταντινούπολη...

 Δημοσιογρ.: Φαίνεται, ότι στον διάλογο Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών επέστρεψε νηφαλιότητα.

   Κοχ: Θα έλεγα, ότι μέσα στην Ορθοδοξία υπάρχουν διαφορετικές κινήσεις. Από την μία έχουμε αυτούς που θέλουν μία μεγαλύτερη συμμετοχή στον οικουμενικό διάλογο και πραγματικά την ενότητα με μας (σημ. τους Παπικούς). Ο μεγάλος πρόδρομος σε αυτήν την προσπάθεια είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Από την άλλη μεριά υπάρχει μία αυξανόμενη κίνηση που βλέπει με σκεπτικισμό την οικουμενική κίνηση και τον διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Εδώ βλέπω την ύπαρξη μεγάλων εντάσεων μέσα στην Ορθοδοξία.....

  Δημοσιογρ.: Ο πάπας Φραγκίσκος επισκέφθηκε πρόσφατα την Γεωργία, της οποίας οι Ορθόδοξες θέσεις απείχαν εκείνων της συνόδου της Κρήτης και δεν υπέγραψε την συμφωνία της Θεάτης (πόλη στην Ιταλία) λόγω της άρνησης της απέναντι στην οικουμενική κίνηση. Ο Πατριάρχης Ηλίας ο 2^ος μπορεί από την μία να είπε ωραία λόγια κατά την επίσκεψητου Πάπα, από την άλλη όμως μποϋκοτάρησε και δεν παρέστη στην «Θεία» λειτουργία του Πάπα και επίσης εξτρεμιστικές ορθόδοξες ομάδες διαδήλωσαν εναντίον της επίσκεψής του. Καθολικές εκκλησίες έχουν υφαρπαγεί και στους μικτούς γάμους απαιτούν οι Γεωργιανοί τον επαναβαπτισμό των καθολικών συζύγων. Κρύβει η Ρώμη κάτω από το χαλί ή μιλάει ανοιχτά για όλα αυτά τα θέματα;

   Κοχ: Και μέσα στην εκκλησία της Γεωργίας υπάρχουν εντάσεις. Ο Πατριάρχης ήταν ανοιχτός και προσιτός. Παρόλο που είναι μεγάλος στη ηλικία και άρρωστος, ήρθε στο αεροδρόμιο να υποδεχθεί και έπειτα να ξεπροβοδίσει τον Πάπα. Εκτός αυτού έλαβαν μέρος και δύο υπέροχες συναντήσεις, στις οποίες ο Πατριάρχης είπε, ότι η εκκλησία της Ρώμης είναι ευλογημένη. Μερικοί Μητροπολίτες δεν θα το έκαναν ποτέ, γιατί είναι διστακτικοί να ονομάσουν την Καθολική Εκκλησία ακόμα και εκκλησία. Ο Πατριάρχης έχει να αντιμετωπίσει πραγματικά μεγάλες εντάσεις. Όταν πήγα στην Γεωργία μίλησα για αυτά τα θέματα και μίλησα με τους Καθολικούς και άκουσα τον πόνο τους σε σχέση με τον επαναβαπτισμό... Ελπίζω, ότι η επίσκεψη του Πάπα στην γεωργία θα καλυτερέψει τις σχέσεις Ορθοδόξων και Καθολικών.

   Δημοσιογρ.: Υπήρχαν διαδηλώσεις που χαρακτήσρισαν τον Πάπα ως “αρχιαιρεσιάρχη“. Καθολικοί ιερείς και μοναχοί πέφτουν θύματα κακομεταχείρισης. Από πού πηγάζει αυτή η αρνητική συμπεριφορά των ορθοδόξων ιερέων;

    Κοχ: Την θέση, ότι μόνο η εκκλησία μας είναι εκκλησία και όχι οι άλλοι, την ξέρουμε και από παλιά. Με την 2^η Βατικάνεια Σύνοδο έχουμε μία νέα οπτική γωνία για την Οικουμένη και την Ορθοδοξία. Η Ορθοδοξία δεν είχε μέχρι τώρα μία τέτοια σύνοδο. Πιστεύουμε, ότι χρειάζονται ακόμα κάποιο χρόνο για να ανοιχθούν ως προς την οικουμενική κίνηση.....

   Δημοσιογρ.: Δεν είναι γελοία η θέση, ότι το πρόβλημα για την πλήρη ενότητα με τους Ορθοδόξους είναι ο θεσμός του Πάπα, όταν υπάρχουν τέτοιες εχθρικές στάσεις;

  Κοχ: Ο θεσμός του Πάπα είναι η κορυφή του Παγόβουνου. Από κάτω υπάρχουν βασικά ερωτήματα. Ο λόγος που η Ορθοδοξία έχει πρόβλημα τον θεσμό του Πάπα είναι το δόγμα της Ορθοδοξίας ότι επισκοπική δικαιοδοσία και Μυστήριο είναι αχώριστα. Ο Πάπας είναι βέβαια κατά το Μυστήριο επίσκοπος, το υψηλότερο αξίωμα στην Εκκλησία, αλλά κατά την δικαιοδοσία είναι κάτι παραπάνω από Επίσκοπος. Επιπλέον υπάρχει και μία διαφορετική κατανόηση των όρων τοπική και καθολική Εκκλησία: Η ορθόδοξη εκκλησιολογία είναι μάλλον μία εκκλησιολογία τοπικής εκκλησίας αλλά στο επίπεδο της καθολικής διάστασης υστερεί. Η καθολική εκκλησία επικεντρώνεται στο καθολικό επίπεδο και έχει καθολική διάσταση. Η καθολική εκκλησία μπορεί να κατανοηθεί ως μία έλλειψη με δύο σημεία αναφοράς: Πολυμορφία της τοπικής και ενότητα της καθολικής εκκλησίας... Η αδυναμία της Ορθοδοξίας είναι η αρχή της Αυτοκεφαλίας...

   Δημοσιογρ.: Ο Ιωάννης Παύλος ο 2^ος ήθελε να εξαφανίσει το εμπόδιο του παπικού θεσμού προσκαλώντας να σκεφθούν άλλες μορφές λειτουργίας του παπικού θεσμού. Κάποιοι ορθόδοξοι θεολόγοι όμως τονίζουν, ότι δεν πρόκειται για τον τρόπο λειτουργίας αλλά για την καθολική θεολογία του παπικού θεσμού ως ορατή αρχή για την ενότητα της Εκκλησίας. Αυτό δεν μπορεί να το δεχθεί η Ορθοδοξία.

Χειροφίλημα Πάπα από Ζηζιούλα

  Κοχ: Ακόμα και στις παλιές εκκλησιαστικές παραδόσεις υπήρχε μία ιεραρχία και η Ρώμη είχε την πρώτη θέση. Στην Ορθοδοξία είναι ξεκάθαρο, ότι ο Επίσκοπος Ρώμης έχει το τιμητικό πρωτείο. Το ερώτημα είναι, τι σημαίνει αυτό και τι προσόντα (δηλ. θέση, ρόλο, αξιώματα, αρμοδιότητες) απαιτούνται... Ποιά προσόντα (δηλ. θέση, ρόλο, αξιώματα, αρμοδιότητες) πρέπει να έχει ο Επίσκοπος Ρώμης σε μία ενότητα Ανατολής και Δύσης; Πάντως δεν θέλουμε να περιμένουμε χίλια χρόνια μέχρι να συγκληθεί μία Οικουμενική Σύνοδος.....

Η κακοδοξία Ζηζιούλα περί Πρώτου!

  Ήταν ένα μεγάλο βήμα, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία συμφώνησε στο κείμενο της Ραβέννας, ότι σε καθολικό επίπεδο πρέπει να υπάρχει ένας πρώτος. Αλλά ποιός είναι ο ρόλος και ποιά προσόντα (δηλ. θέση, ρόλο, αξιώματα, αρμοδιότητες) απαιτούνται, πρέπει να το δούμε. Μέχρι τώρα δεν μπορέσαμε να συζητήσουμε στην διεθνή επιτροπή για την βιβλική παράδοση. Αυτό είναι για εμάς σημαντικό, γιατί δεν ενδιαφερόμαστε για ένα γενικό πρωτείο αλλά για το βιβλικό πρόσωπο και τον ρόλο του Πέτρου στον κύκλο των Αποστόλων....

   Δημοσιογρ.: Είσασταν σημαντικός παράγοντας στην σύνταξη της κοινής διακήρυξης που υπέγραψαν ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος στην Κούβα. Τι επιτεύχθηκε εκτός από το, ότι οργίσθηκαν οι Ουνίτες της Ουκρανίας;

   Κοχ: Μιλήσαμε για μία συνεργασία σε κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο, καθώς και για την δυνατότητα ιερείς και από τις δύο μεριές να γνωρίσουν για μία εβδομάδα την εκκλησία του άλλου. ... Είναι λυπηρή η αντίδραση στην Ουκρανία. Διότι όλοι στην Ρώμη υποστηρίζουν την Ελληνική-Καθολική εκκλησία.....

 Δημοσιογρ.: Μερικοί στην Ουκρανία χαρακτηρίζουν την συμφωνία ως ατύχημα της ιστορίας. Η Ουνία δεν είναι κάποιο μοντέλο, λένε, αλλά μία γέφυρα μεταξυ Ανατολής και Δύσης, γιατί και την βυζαντινή παράδοση έχουν και στην Ρώμη ανήκουν.

   Κοχ: Στην διακήρυξη λέει, ότι η Ουνία δεν είναι ούτε κάποιο μοντέλο για το μέλλον, ούτε είναι μία απόφαση για το παρελθόν. Δεν χωρεί αμφιβολία πως ιδρύθηκε η Ελληνική-Καθολική Εκκλησία και τι υπέφερε, επειδή ανήκε στην Ρώμη. Αυτό αναγνωρίζεται και εκτιμείται! Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι, ότι στην Διακήρυξη αναγνωρίζεται, ότι οι ουνιτικές Εκκλησίες που ιδρύθηκαν στην ιστορία, έχουν το δικαίωμα να υπάρχουν και να ασκούν πνευματική φροντίδα. Αυτό αναφέρθηκε δημόσια για πρώτη φορά στην ρωσική Ορθοδοξία......

    Δημοσιογρ.: είναι λάθος η θέση, ότι, όπου η Ορθοδοξία έχει την πλειοψηφία και είναι στενά συνδεδεμένη με το κράτος, τότε θέλει να έχει, όσο γίνεται, πιο λίγες σχέσεις με την Οικουμενική κίνηση;

 Κοχ.: Μονομερής θέση. Είναι πιο πολύ ένα πρόβλημα πλειοψηφίας και μειοψηφίας παρά ορθόδοξο. Όπου μία Εκκλησία αποτελεί την μειονότητα, τότε είναι πιο ανοιχτή στους άλλους. Είναι και ένα κοινωνικό πρόβλημα αλλά ομολογώ, ότι στις σχέσεις Ορθοδοξίας και Καθολικής Εκκλησίας φαίνεται πιο πολύ απ’ ότι αλλού. Η αμοιβαιότητα και η ισορροπία δεν διασφαλίζονται πάντα. Πόσο ανοιχτόχερα δώσαμε στις ορθόδοξες εκκλησίες εδώ στην Δύση την δυνατότητα να αναπτύξουν τις κανονικές δομές τους! Μέχρι που τους χαρίσαμε ναούς! Θα μπορούσε όμως να υπάρχει και από την δική τους πλευρά αμοιβαιότητα.

Εισαγωγικά σχόλια και μετάφραση από τον Αδαμάντιο Τσακίρογλου

 

http://www.die-tagespost.de/kirche-aktuell/Spannungen-in-der-Orthodoxie-sind-ein-Problem-fuer-den-oekumenischen-Dialog;art312,173450

Η Επισκοπική απουσία ...ξεπερνά ακόμη και αυτά τα όρια της ύβρεως!

ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ!

Η επισκοπική απουσία στην κατοχύρωση του Οικουμενισμού, θα συνεχιστεί στο θέμα Ταυτοτήτων αλλά και στο χάραγμα του Αντιχρίστου!

Και ενώ σχεδόν όλοι μας εστιάζουμε εδώ και καιρό στο θέμα της αντισυνόδου της Κρήτης και στα περί και μετά αυτής με κεντρικό άξονα τον εφιάλτη του Οικουμενισμού, λησμονούμε κάτι ακόμη πιο επικίνδυνο και γενεσιουργό κάθε προσεχούς συμφοράς στην Εκκλησία μας.

Είναι η Επισκοπική απουσία και εκτροπή που ξεπερνά ακόμη και αυτά τα όρια της ύβρεως.

   

  Πάντα μέσα στην πνευματική οικογένεια της Εκκλησίας μας πρέπει να λειτουργούμε  παράλληλα με το ανάλογο εκκλησιολογικό φρόνημα και την ανάλογη τάξη. Δηλαδή καθέτως και ποτέ οριζοντίως.

  Συνολικά και όχι μεμωνομένα από ένα πρόσωπο ή μία συγκεκριμένη εκκλησιαστική ομάδα, πραγματώνεται και εκφράζεται  η Εκκλησία.

  Δεν μπορούν λ.χ. να εκφραστούν εκκλησιαστικά μονάχα οι Ιεροδιάκονοι της Θεσσαλονίκης ή οι Ιερείς της Πελοπονήσου ή οι νεοκώροι της Μυτιλήνης, αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρχει η παρουσία όλων των εκκλ. τάξεων δηλαδή: Επισκόπου, Ιερέων, κατώτατου κλήρου, Μοναχών και λαϊκών.

   Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η τραγωδία της εποχής μας που είναι το Επισκοπικό έλλειμμα από την ζωή της Εκκλησίας πράγμα το οποίο ακυρώνει και την σωστή και κανονική  λειτουργία του εκκλησιαστικού  σώματος.

 Οι Ορθόδοξοι επίσκοποι κατήντησαν Μητροπολιτικοί περιφεριάρχες με υπεράνθρωπα δικαιώματα. Αφοσιωμένοι και εγκλωβισμένοι στην θεσμική και διοικητική  τους μόνον ιδιότητα προσπαθούν να προασπίζονται την Εκκλησία αποκλειστικά ως επίγειο θεσμό ακυρώνοντας μέσα στην δίνη της διπλωματίας και εκκλ. πολιτικής τους την ουράνια αποστολή της.

   Με απλά λόγια ο Χριστός και η αλήθεια Του επέχει γι’ αυτούς τον τελευταίο λόγο δίνοντας προτεραιότητα στις γνωστές ισορροπίες, στην  θεσούλα τους και το πώς θα τα έχουν καλά με όλους, θεούς τε και δαίμονες έστω και με κόστος την Ορθόδοξη αλήθεια.

   Η επισκοπική απουσία, αφού ούτε μισός επίσκοπος δεν βγαίνει με τόλμη για να καταδικάσει, έργω και λόγω, την συνοδική κατοχύρωση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού στο Κολυμπάρι της Κρήτης, θα έχει την ίδια ακριβώς συνέχεια και στο θέμα των προσεχών ηλεκτρονικών Ταυτοτήτων και στο μελλοντικό χάραγμα του Αντιχρίστου και σε άλλα πολλά.

   Θεατές στο ίδιο έργο θα παρακολουθήσουμε και σε επόμενα κρίσιμα πνευματικά θέματα  το  ίδιο σκηνικό και πάλι, ήτοι ολίγους Μοναχούς Αγιορείτες να αντιδρούν ομολογιακά  και τους Μητροπολίτες να τους διωκουν και να τους υβρίζουν ως πλανεμένους και σχισματικούς, κ.ο.κ.

     Είναι λοιπόν αυτό εγκατάλειψη  και οργή Θεού ή όχι;

   Ο Χριστός μας αναφερόμενος στους μαθητές του λέει: «ο μεν θερισμός πολύς οι δε εργάται ολίγοι».

   Στην δική μας περίπτωση όμως ο μεν θερισμός είναι πολύς και εκατομμύρια Χριστιανών προσδοκούν μία Ορθόδοξη στάση από τους Επισκόπους που τους πλουτίζουν με τον οβολό τους, οι εργάται όμως είναι ανύπαρκτοι.

   Ας προσευχηθούμε στον Κύριό μας, στην Παναγία μας και σε όλους τους Αγίους να αναδείξουν έστω και λίγους μα γνήσιους, με Ορθόδοξο φρόνημα και βίωμα Ιεράρχες, που σαν τσοπάνηδες καλοί θα οδηγήσουν τους πιστούς στην Ορθόδοξη αλήθεια που δεν είναι τίποτα άλλο εκτός  από Αυτόν τον ίδιο τον Θεάνθρωπο Τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.

Νικόλαος  Γεωργόπουλος -Κατερίνη

Διαθρησκευτικού Συμβουλίου της Ρωσίας: Η διοργάνωση του φόρουμ φαίνεται πως θα ευοδωθεί, χάρι στις ...προσπάθειες του πατριάρχη!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ:

Ο Αρχιραβίνος της Ρωσίας πρότεινε στον Πατριάρχη πασών των Ρωσιών να γίνει ένα φόρουμ παγκόσμιων θρησκειών στη Ρωσία!

Ο Αρχιραβίνος της Ρωσίας Berel Lazar και ο πρόεδρος της ομοσπονδίας των Ρώσων  Εβραίων (FJC), Αλέξανδρος Μπέρντ, κατά τη διάρκεια συνάντησης τους με τον Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ.κ. Κύριλλο, ζήτησαν να διοργανωθεί στη Ρωσία ένα διεθνές φόρουμ όλων των παγκόσμιων θρησκειών που αφορούν πνευματικούς ηγέτες  μεγάλων θρησκειών που ευρίσκονται σε διαφορετικές ηπείρους.

«Ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να λύσει δύο προβλήματα ταυτόχρονα: να τονώσει τη συνεργασία των θρησκευτικών ηγετών σε αντίθεση με τις επικίνδυνες προκλήσεις τα τελευταία χρόνια, καθώς και να προωθήσει στην παγκόσμια σκηνή μια θετική εικόνα της Ρωσίας ως μια χώρα που θα διασφαλίζει τα δικαιώματα των πιστών και θα «χτίζει» την πολιτική της βασιζόμενη στις αιώνιες αξίες»,  δήλωσε ο Λαζάρ.

Η πρωτοβουλία του Φόρουμ αποφασίστηκε να  εξετασθεί με μεγαλύτερη λεπτομέρεια στην επόμενη συνεδρίαση του Διαθρησκευτικού Συμβουλίου της Ρωσίας που αποτελεί το ανώτατο θρησκευτικό όργανο της χώρας. Αλλά από ότι φαίνεται  το φόρουμ θα υλοποιηθεί.

Ο Αρχιραβίνος της Ρωσίας σημείωσε ότι στην Ρωσία η κατάσταση σε αυτόν τον τομέα  έχει αμβλυνθεί σε μεγάλο βαθμό, και αυτό  οφείλεται  στις   προσπάθειες  του  πατριάρχη,  που είναι ένα άτομο που όμοιό του δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο.
Με τη σειρά της, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει προσελκύσει την προσοχή των εκπροσώπων της εβραϊκής κοινότητας στη σημασία της λειτουργίας διατήρησης της ειρήνης, η οποία επιβάλει η Ρωσία στη Μέση Ανατολή και απηύθυνε έκκληση για κοινές προσπάθειες για την καταπολέμηση του θρησκευτικού εξτρεμισμού, η οποία συνιστά απειλή για τις χριστιανικές κοινότητες της περιοχής.

Ο αρχιραβίνος Λαζάρ τόνισε ότι το πρόβλημα έχει  καθολική αξία και  σημασία όχι μόνο για τις Χριστιανικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής, αλλά και για το κράτος του Ισραήλ.
Τα δύο μέρη συμφώνησαν επίσης ότι είναι απαράδεκτο να παραμένουν αδιάφοροι για την αντικατάσταση των πνευματικών αξιών και την ιδεολογία της ανεκτικότητας, και  είναι απαραίτητο να οριστεί με σαφήνεια η θέση των παραδοσιακών θρησκειών σχετικά με το θέμα.

πηγή

   Ὁ πατριάρχης Κύριλλος ἔχει δεχθεῖ τὰ εὔσημα γιὰ τὸν ἴδιο λόγο καὶ ἀπὸ τὸν ἀντιπρόεδρο τοῦ Συμβουλίου τῶν Μουφτήδων τῆς Ρωσίας Νταμίρ Γκιζατούλιν, ὁ ὁποῖος εῑχε δηλώσει (ἐδῶ):

«Χάρι στις προσπάθειές (τοῦ πατριάρχη Κυρίλλου) η Ρωσική Εκκλησία έχει αποκαταστήσει πολύ καλές σχέσεις με το Ισλάμ τόσο στη Ρωσία, όσο και στο εξωτερικό. Εκτιμούμε πολύ θετικά τον ρόλο του Πατριάρχη Κυρίλλου σε διάφορες ειρηνευτικές πράξεις και στη συνένωση του έθνους και διαφόρων πολιτισμών»"!

Πηγή

Ένας καθρέπτης που ...απεχθάνονται -κυρίως- οι σύγχρονοι Επίσκοποι!

Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς:

.

«Ἡ σιγή, σέ θέματα πίστεως εἶναι τρίτο εἶδος ἀθεΐας…».

Τά τρία εἴδη τῆς ἀθεΐας κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ

Τριῶν ὄντων τῶν τῆς ἀθεΐας ὡς εἰπεῖν γενῶν….

Ἕν μέν δή γένος ἀθεΐας ἐστίν ἡ πολυειδής πλάνη τῶν ἑλληνιζόντων….

Δεύτερον δέ γένος ἀθεΐας ἐστίν ἡ πολυσχιδής και πολύμορφος ἀπάτη τῶν αἱρετικῶν…

Τρίτον δέ ἐστίν εἶδος, οὐ πόρρω τῆς ἀνωτέρω πονηρᾶς ξυνωρίδος, το παραιτεῖσθαί τι λέγειν τῶν δεδογμένων περί Θεοῦ καί μηδαμῶς ἐθέλειν ὑπ’ ἀνευλαβοῦς εὐλαβείας ἐκ τῶν ὑπερβαινόντων τήν τῶν πολλῶν διάνοιαν αὐτόν ὑμνεῖν … και τάς τῶν ἱερῶν πατέρων θεολογίας μή τοῖς οὐκ εἰδόσιν ἐξηγεῖσθαι, ἀλλ’ ἀποσείεσθαι καί ἀθετεῖν …

(Τρίτο πάλι εἶδος ἀθεΐας, πού δέν βρίσκεται καί πολύ μακριά

Σε ποιον λοιπόν ανήκουν οι άνθρωποι; --Επίγεια και ουράνια ανισότητα! (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Κυριακή Ε΄ Λουκά (Λουκ. ιστ’ 19-31):

Η παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Οι άνθρωποι αγωνίζονται για τα υπάρχοντά τους εδώ στη γη. Οι εξαντλητικοί και ανώφελοι διαπληκτισμοί τους δεν έχουν τέλος. Αχ, άνθρωποι! Πού ανήκετε; Είστε κοπάδι που μάχεστε για ένα βοσκοτόπι. Ο ιδιοκτήτης τόσο του κοπαδιού όσο και του λιβαδιού στέκεται και κοιτάζει με έκπληξη το κοπάδι του να διαπληκτίζεται για τη βοσκή του, όταν τόσο το κοπάδι όσο και η βοσκή ανήκουν σ’ εκείνον. Οι άνθρωποι θυμούνται πολλά πράγματα. Ένα μόνο πράγμα δε θυμούνται ποτέ, όσο συχνά και να τ’ ακούνε: πως έρχονται γυμνοί σ’ αυτόν τον κόσμο, χωρίς να κουβαλάνε τίποτα μαζί τους, και γυμνοί ξαναφεύγουν. Οι άνθρωποι μοιράζουν τη γη αυτή, αν και ποτέ σχεδόν δεν καταφέρνουν να το κάνουν σωστά. Προστατεύουν τα όρια της γης τους με τη ζωή τους. Και παρ’ όλα αυτά, τα σύνορα μετακινούνται. Το πιο φτηνό πράγμα συνήθως καταλήγει πολύ ακριβότερο. Οι άνθρωποι δε διαφωνούν σ’ αυτό, αλλά δίνουν στο τρομερό κόστος τα επίθετα «δικαιοσύνη» ή «πατριωτισμός» ή κάποιο άλλο βολικό όνομα. Το μόνο που δε λένε ποτέ, είναι πως συνιστά παραφροσύνη να πεθαίνουν πρόβατα για μια αγκαλιά χόρτα, όταν τα χόρτα είναι εκεί για να στηρίξουν τη ζωή, όχι για άλλο λόγο. Το ζήτημα της ιδιοκτησίας, σε τελευταία ανάλυση, είναι ζήτημα χόρτου. Όλα όσα τρώνε και ντύνονται οι άνθρωποι είναι χορτάρι ή κάτι πιο νεκρό από το χορτάρι. Στο πρώτο κεφάλαιο της Αγίας Γραφής αναφέρεται πώς ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους και στα ζώα φυτά και χόρτα για τροφή (Γέν. α΄ 29-30). Αν ρωτήσεις τους ανθρώπους να σου πούνε: «τι αξίζει περισσότερο, το χορτάρι ή οι άνθρωποι;», θ’ ακούσεις μόνο μια απάντηση: οι άνθρωποι. Με τις πράξεις τους όμως οι άνθρωποι δείχνουν πως λογαριάζουν πιο πολύτιμο το χορτάρι από τον άνθρωπο και γι’ αυτό θυσιάζουν και τη δική τους ζωή και των άλλων για το ευτελές χόρτο. Αν το πρόβλημα της ιδιοκτησίας είναι πρόβλημα του χορταριού, τότε αυτό είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο, ο «λίθος προσκόμματος» της ζωής του ανθρώπου στη γη. Μόνο εκείνοι που έχουν αποκτήσει το πνεύμα του Θεού δεν σκαλώνουν στο εμπόδιο αυτό, αλλά το παρακάμπτουν ειρηνικά κι αφήνουν σε άλλους την περιουσία τους. Για όλους τους άλλους το εμπόδιο αυτό είναι αιτία φιλονικίας, αντεγκλήσεων, ατέρμονου μόχθου και ιδρώτα· το πρόβλημα και το περιεχόμενο όλης της ζωής τους και τελικά της μνήμης τους. Πού είναι ο πλούτος του Κροίσου; Πού είναι τα συμπόσια του Λούκουλλου; Πού η αυτοκρατορία του Καίσαρα; Πού η δύναμη του Ναπολέοντα; Απ’ όλους τους έμειναν κάποια ίχνη, με τη μια ή την άλλη μορφή, που όμως δεν είναι ικανά ν’ απαντήσουν στο ερώτημα: Πού είναι τώρα ο πλούσιος Κροίσος; Πού ο κοιλιόδουλος Λούκουλλος; Πού οι φιλοκυρίαρχοι Καίσαρες; Πού ο παντοδύναμος Ναπολέων;

   Αξίζει πολύ περισσότερο να μάθουμε πού βρίσκονται οι άνθρωποι, όχι πού βρίσκονται οι κτήσεις κι η περιουσία τους. Αυτό όμως δεν μπορούμε να το μάθουμε, προτού ανακαλύψουμε πού ανήκουν οι άνθρωποι. Σε ποιον λοιπόν ανήκουν οι άνθρωποι; Αυτός που θα βρει την απάντηση στο ερώτημα αυτό, θα βρει

ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

διάλεξη: Κυριάκου Κυριαζόπουλου

προλογίζει: ο κ. Γεώργιος Βλαμάκης

υπό την αιγίδα:

του Ορθόδοξου Κέντρου Πατερικών Μελετών «Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός» και των Ορθοδόξων Κρητών, Χανιά, 21-5-2016

Ποινικό αδίκημα διαπράττουν οι Θεολόγοι καθηγητές!!! Θα ακολουθήσουν την ...συνταγή του Πάπα;

Νέα Γνωμοδότηση ΦΩΤΙΑ:

 Ποινικό αδίκημα διαπράττουν οι Θεολόγοι καθηγητές
.
που εφαρμόζουν στο σχολείο τα νέα Προγράμματα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών

Και δεύτερη Γνωμοδότηση για τα Θρησκευτικά, μετά από αυτή του κ. Απόστολου Βλάχου, αυτή τη φορά του κ. Γ. Κρίππα ο οποίος, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την επιχειρηματολογία του κ. Απ. Βλάχου, υποστηρίζει εμφαντικά ότι οι Θεολόγοι καθηγητές που εφαρμόζουν στο σχολείο τα νέα Προγράμματα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών, διαπράττουν ποινικό αδίκημα (αξιόποινη πράξη).

Γνωμοδοτήσεις που μπορούν να επικαλούνται οι Θεολόγοι καθηγητές σε όσους τους αντιτείνουν ή τους εκφοβίζουν ότι είναι παράνομοι αν δεν εφαρμόζουν τα νέα Προγράμματα Σπουδών του κ. Φίλη και του ΚΑΙΡΟΥ.