Ο Μητροπολίτης Σερρών, είναι ο εισηγητής στην έκτακτη Ιεραρχία Νοεμβρίου για την σύνοδο του Κολυμπαρίου!

Ι. Μητρόπολη Σερρών:

.

Εκφυλιστικά φαινόμενα

λατρευτικού νεωτερισμού

στον Μητροπολιτικό Ναό των Σερρών

Ιστολόγιο Κατάνυξις αποκλειστικό: Από το διαδίκτυο πληροφορηθήκαμε την νέα εκτροπή που έλαβε χώρα στο Μητροπολιτικό Ναό των Σερρών, με την προσωπική φροντίδα του οικείου Μητροπολίτου. Όπως φαίνεται στο βίντεο ντοκουμέντο, υιοθετείται η χρήση μουσικού οργάνου (αρμονίου), κατά την ώρα τέλεσης της Κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας.

Προτού αρχίσουν οι αυτόκλητοι υπερασπιστές του Φαναριώτικου πνεύματος εκκοσμίκευσης, να μας κατηγορούν για θεωρίες συνωμοσίας,

Ἅγιος Ἀνατόλιος: "Οἱ αἱρετικοὶ θὰ πάρουν τὴν ἐξουσία τῆς ἐκκλησίας".

Πηγή

"Με τη ματιά της Κατάνυξης" που αλληθωρίζει προς "τρίτο" δρόμο, εκτός εκείνου που μας παρέδωσαν οι Άγιοι!

  Σχόλιο "Π.Π.": Ὁ π. Νικόλαος Μανώλης καὶ ἡ «Κατάνυξις» συνεχίζουν τὸν ἄχαρο ρόλο τῆς ἀλλοίωσης τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως θεωρώντας ὅτι ἡ ὑπενθύμιση τῆς ἁγιασμένης -ἀπὸ πλῆθος Ἁγίων- ὁδοῦ τῆς Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου, ἐκφράζει  «βία» καὶ ἐξαναγκασμό!!! Καὶ διερωτῶνται: «Γιατί δε σκεφτόμαστε μήπως υπάρχει και τρίτος δρόμος αντίδρασης»;

  Συνεχεῖστε, λοιπόν, κι ἐσεῖς νὰ σκέπτεστε μετα-πατερικά! Ἀκολουθεῖστε τὸν «τρίτο» δρόμο ποὺ θὰ ἀνακαλύψετε καὶ εἶναι -κατὰ τὴν γνώμη σας- καλύτερος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ χαράσσει ἡ Γραφὴ καὶ οἱ Ἅγιοι! Κι ἀφῆστε μας ἐμᾶς νὰ ἀκολουθοῦμε τὴν γραμμὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων, ποὺ ἐσᾶς πλέον δὲν σᾶς ἐκφράζει καὶ δὲν σᾶς «ἀναπαύει»!

  Δημοσιεύουμε τὸ "ἀποκλειστικὸ" ἄρθρο τῆς "Κατανύξεως" καὶ σύντομα θὰ τὸ σχολιάσουμε.

Με τη ματιά της Κατάνυξης 13/11 

Κατάνυξις αποκλειστικό.

Είναι όντως ο καιρός του παραλόγου και της πλάνης. Ο πιστός λαός του Θεού μπροστά στην επισημοποίηση του οικουμενισμού στην Εκκλησία, που επιχειρείται από τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη και τους γνωστούς πρωτοκλασάτους Αρχιερείς και καθηγητές θεολογικών σχολών, βρίσκεται εν μέσω διασταυρωμένων πυρών.

Όταν τίθεται στην Ορθοδοξία, ζήτημα δογματικό, ζήτημα πίστεως ή αιρέσεως, διαμορφώνονται 2 στρατόπεδα  οι πιστοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί και οι αιρετικοί, (στην σύγχρονη εποχή, οι οικουμενιστές). Στη μέση βρίσκεται ο λαός που εκ των πραγμάτων δεν είναι σε θέση και να ενημερωθεί και να πάρει θέση για το θέμα.

Ο πιστός λαός που σέβεται την πατερική διδασκαλία, δεν γνωρίζει με ποιο τρόπο να αντιδράσει αποτελεσματικά. Δεν είναι σε θέση γιατί δεν διαθέτει την ακρίβεια της γνώσης της Αγίας Γραφής, των Ιερών κανόνων και των Πατερικών διδαχών. Η Εκκλησιαστική μας Ιστορία αποδεικνύει πως τέτοιοι Άγιοι ανεδείχθησαν μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού, για κάθε εποχή αιρετικής απειλής και διαμάχης.

Όταν δε η μέθοδος των αιρετιζόντων προβλέπει μια προοδευτική άμβλυνση (εκκοσμίκευση) στην Εκκλησία, με τη δικαιολογία δήθεν του εκσυγχρονισμού του λόγου και του ρόλου της στη σύγχρονη εποχή, τότε γίνεται ακόμη δυσκολότερη η διάκριση της αιρετικής πλάνης. Αργά αλλά σταθερά χτίζεται έτσι, μια εντελώς αιρετική διδασκαλία.

Σίγουρα είναι και άμαθος, ο πιστός λαός, σε μορφές διαμαρτυρίας, της κοινής συνδικαλιστικής πρακτικής.  Στο δρόμο για παράδειγμα να κατεβούμε για μια απλή διαδήλωση, ή το δρόμο θα χάσουμε, ή θα στραμπουλήξουμε κανα πόδι ή θα μας στριμώξουνε κλούβες και οι “επαγγελματίες” διαδηλωτές, για μερικά ταχύρρυθμα πρακτικά μαθήματα, σχεδόν σαν πρόβατα σε σφαγή.

Ποιος γνωρίζει για παράδειγμα πως οι σημαίες στις διαδηλώσεις, δεν είναι σημαίες αλλά ρόπαλα, οι τσάντες στην πλάτη είναι  γεμάτες με πέτρες  ή και μολότοφ, τα μπουφάν με μεταλλικά προστατευτικά και φυσικά τα κράνη απαραίτητο αξεσουάρ. Πόσο απέχει δηλαδή ένας φιλήσυχος οικογενειάρχης ή ένα παιδί του κατηχητικού, από την ετοιμότητα που απαιτούν οι διαδηλώσεις; Παρασάγγες

Που βρισκόμαστε σήμερα λοιπόν; Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας καταστάσεως που δείχνει την τέχνη αιώνων του διαβόλου στην απώλεια των ψυχών: Οι αιρετικοί οικουμενιστές Πατριάρχες, Αρχιερείς, Ιερείς,  Μοναχοί, καθηγητές και λαϊκοί, επειδή ακριβώς κατέχουν υψηλά αξιώματα, άγονται και φέρονται ως “η Ορθόδοξη Εκκλησία”. Τεχνηέντως πέτυχαν τη χρήση του αρνητικού όρου “αντί” για τους ομολογητές της πίστεως Αρχιερείς, Ιερείς, Μοναχούς, Καθηγητές και λαϊκούς, τους “αντι”οικουμενιστές και με ύφος 1000 καρδιναλίων, διακηρύσσουν σε κάθε τόνο και με κάθε τρόπο πως εκείνοι είναι η Εκκλησία.

Από τον πιστό λαό, οι πιο “μάχιμοι”, αντί να εργαστούν κατά των οικουμενιστών, μελετώντας μεθόδους αντίδρασης και ενημέρωσης, αποφάσισαν να κάνουν πρώτο θέμα την αποτείχιση. Σαν να μην έφτανε αυτό  στραφήκαν κατά των ομολογητών κληρικών και σχεδόν καθημερινά ελέγχουν, μέμφονται και βρίζουν. Τελικά χάνουν το “δίκιο” τους. Παίζουν το παιχνίδι των οικουμενιστών, που τους απομονώνουν και τους περιφρονούν σαν γραφικούς ακραίους.

Όταν η συνείδηση ενός πιστού, αγωνιστή κληρικού δεν ταυτίζεται με τη δική τους μέθοδο αντίδρασης, την διακοπή του μνημοσύνου, τότε στοχοποιείται από δύο μεριές. Οι ομολογητές Ορθόδοξοι Αρχιερείς, Ιερείς, Μοναχοί, Καθηγητές και λαϊκοί, βρίσκονται “δια της βίας” στο σταυροδρόμι της διακοπής του μνημοσύνου. Μετατοπίζεται έτσι ο πόλεμος στο στρατόπεδο των Ορθοδόξων πιστών και αλωνίζουν ανενόχλητοι οι αιρετικοί οικουμενιστές. Γιατί δε σκεφτόμαστε μήπως υπάρχει και τρίτος δρόμος αντίδρασης, που στοχοποιεί μόνον τους οικουμενιστές; (Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η Σύναξη κληρικών & μοναχών για τη ψευδοσύνοδο της Κρήτης [ΒΙΝΤΕΟ 2016])

Το μεγαλύτερο μέρος του πιστού λαού, ακατήχητο και εκκοσμικευμένο δυσκολεύεται να κατανοήσει τον κίνδυνο από την παναίρεση του οικουμενισμού. Είναι ουτοπικό να ελπίζουμε πως τα αντανακλαστικά του θα λειτουργήσουν, ώστε να αποφασίσει την αποτείχιση. Σε ποιανού χέρια αφήνεται λοιπόν ο ακατήχητος λαός; Ποιος χαίρεται με το βίαιο δίλημμα “αποτείχιση τώρα ή ποτέ”; ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ.

Αποφάσισε με πόνο ψυχής ο πολιός καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης, να μελετήσει το θέμα και να διαφωτίσει τον πιστό λαό, αφουγκραζόμενος την ανάγκη μα περισσότερο τον κίνδυνο. Ξεκίνησε μια σειρά ομιλιών που ευχόμαστε ολόψυχα να λάβει πλούσια την χάρη από το Θεό, ώστε με την επιστημονική του αυθεντία και την Ορθόδοξη Αγιοπατερική του εμπειρία, να φωτίσει το δρόμο του αγώνα κατά του οικουμενισμού.

 Πηγή

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὁ Θαυματουργός Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

  

Δεινὸς θεολόγος καὶ διαπρεπέστατος ρήτορας καὶ φιλόσοφος ὁ Γρηγόριος. Δὲν γνωρίζουμε τὸ χρόνο καὶ τὸν τόπο τῆς γέννησής του. Ὁ Σ. Εὐστρατιάδης ὅμως, στὸ ἁγιολόγιό του, ἀναφέρει ὅτι ὁ Ἅγιος Γρηγόριος γεννήθηκε τὸ 1296 στὴν Κωνσταντινούπολη, ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο τὸν Συγκλητικὸ καὶ τὴν εὐσεβεστάτη Καλλονή.      Ξέρουμε ὅμως, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτο μισό τοῦ 14ου αἰώνα ἦταν στὴν αὐτοκρατορικὴ αὐλὴ τῆς Κωνσταντινούπολης, ἀπ’ ὅπου καὶ ἀποσύρθηκε στὸ Ἅγιον Ὄρος χάρη ἡσυχότερης ζωῆς, καὶ ἀφιερώθηκε στὴν ἠθική του τελειοποίηση καὶ σὲ διάφορες μελέτες. Ὅταν ὅμως ξέσπασε ἡ περίφημη διχόνοια γιὰ τοὺς ἁγιορεῖτες Ἡσυχαστές, κατὰ τῶν ὁποίων ἐπετέθη ὁ μοναχὸς Βαρλαὰμ ὁ Καλαβρίας, ὁ Γρηγόριος πῆγε στὴ Θεσσαλονίκη καὶ ἀναδείχτηκε ὁ ὀρθόδοξος ἡγέτης στὴν μεγάλη ἐκείνη θεολογικὴ πάλη.   Τὸ ζητούμενο τῆς πάλης αὐτῆς ἦταν κυρίως τὸ μεθεκτικὸν ἢ ἀμέθεκτον τῆς θείας οὐσίας. Ὁ Γρηγόριος,

Κατά τον Μεσσηνίας: Η παρουσία των συλλειτουργούντων Επισκόπων δείχνει ότι έχουμε ενότητα Πίστεως!

Ας τα ακούσουν αυτά οι παντός καιρού Ἐπίσκοποι  και λοιποί αντι-Οικουμενιστές που κοινωνούν μαζί του!

Τα ονομαστήρια

του Μεσσηνίας Χρυσoστόμου

Με  κάθε λαμπρότητα τελέστηκε σήμερα η πανηγυρική Θ. Λειτουργία για την εορτή της μνήμης του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, καθώς και για τα ονομαστήρια του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό της Υπαπαντής του Χριστού στην Καλαμάτα.

Τη Θ. Λειτουργία τέλεσε ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος, συλλειτουργούντων των Μητροπολιτών Βρεσθένης Θεοκλήτου, Κοζάνης Παύλου, Άρτης Καλλινίκου, Ιλίου Αθηναγόρα, Κηφισίας

Αρνούμαστε να διδάξουμε τα νέα Θρησκευτικά που αποδομούν την Ορθ. Πίστη! Φραγγέλιο για τα νέα Θρησκευτικά

 Δημήτρης Οικονόμου, Πρόεδρος Παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΘ:

.

«Αρνούμαστε να διδάξουμε

τη νέα ύλη των Θρησκευτικών»

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ: ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Φραγγέλιο για τα νέα Θρησκευτικά

«Αρνούμαστε να διδάξουμε τη νέα ύλη των Θρησκευτικών» ανέφερε ο πρόεδρος του παραρτήματος Λάρισας της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων κ. Δημ. Οικονόμου

Της Λένας Κισσάβου

«Διάλυση της συνοχής της ελληνικής κοινωνίας, με την αποχριστιανοποίηση, την αλλαγή πίστεως και συνείδησης.

Διάλυση της πολιτισμικής μας βάσης, της ταυτότητάς μας, είναι ο στόχος της διδασκαλίας της νέας ύλης του μαθήματος των Θρησκευτικών στην εκπαίδευση», υποστήριξαν πανεπιστημιακοί καθηγητές της χώρας μας και θεολόγοι μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων, χθες σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Λάρισα, με θέμα τα νέα προγράμματα σπουδών στο μάθημα των Θρησκευτικών.

Ως «εργαλείο αποδόμησης της ορθοδόξου πίστεως» χαρακτηρίστηκε η νέα ύλη του μαθήματος, με την εκκλησία να βρίσκεται στο πλευρό τους, καθώς ο π. Νικηφόρος ως εκπρόσωπος

Ανίατος στρουθοκαμηλισμός!

Μας "διαφωτίζει" για τον ...Πάπα, αλλά δεν είδε, δεν άκουσε τίποτα για την αίρεση του Οικουμενισμού!

 π. Αρσένιος Σκήτης Κουτλουμουσίου:

.

Η εκούσια πτώση του Πάπα

.

   Κατά τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, αυτόν τον μεγάλο άγιο που πρόσφατα ανέδειξε η Ορθόδοξη εκκλησία μας, η ανθρωπότητα γνώρισε τρεις μεγάλες πτώσεις,  του Αδάμ, του Ιούδα, του Πάπα. Από αυτές τις 3 πτώσεις μόνον ο Αδάμ μετανόησε και δικαιώθηκε, ο δε Ιούδας προτίμησε το απαίσιο τέλος και έτσι παρέδωσε την ψυχή του στον διάβολο. Ο δε Πάπας με την πτώση του έγινε όργανο του διαβόλου και πρόδρομος του αντίχριστου. Εμείς στον παρόντα λόγο θα ασχοληθούμε με την πτώση του Πάπα, μιας και είναι περισσότερο από κάθε άλλη εποχή επίκαιρη. Η πτώση του Πάπα έγινε το 1054, δηλαδή σε 38 χρόνια αυτή η πτώση θα συμπληρώσει

Γιά όσους ΘΕΛΟΥΝ να καταλάβουν.

      (Οἱ ἄλλοι  -ὅ,τι κι ἂν διαβάσουν-  δὲν μετακινοῦνται ἀπὸ τὴν θέση τους!)

    Ὁ Νόμος καὶ οἱ Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ ἀπέναντι στοὺς ἀσεβεῖς αἱρετικούς:

* «Εἴ τις ἔρχεται πρός ὑμᾶς καί ταύτην τήν διδαχήν οὐ φέρει, μή λαμβάνετε αὐτόν εἰς οἰκίαν, καί χαίρειν αὐτῷ μή λέγετε∙ ὁ γάρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ  τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς» (B΄ Ιωάνν. 10-11).

* «Εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ …καί τῇ κατ’ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ τετύφωται, …ἀφίστασο  ἀπό τῶν τοιούτων» (24. Α΄ Τιμόθ. 6, 3-5).

 «Ἀπόστητε, ἀπόστητε, ἐξέλθετε ἐκεῖθεν καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῆς, ἀφορίσθητε…» (Ἡσαΐας 52, 10-12).

* «Οὐκ ἔστι χαίρειν, λέγει Κύριος, τοῖς ἀσεβέσιν» (Ἡσαΐας 48,22)

* «Μή δῶτε τό ἅγιον τοῖς κυσί» (Ματθ. 7,6).

Ἀναλυτικότερα:

* Ὁ Μ. Φώτιος ἑρμηνεύει: «Κύνες καί τῶν αἱρετικῶν καί τῶν ἀπίστων, ὅσοι πολλάκις τόν τῆς εὐσεβείας κατηχηθέντες λόγον, οὐ μόνον οὐδέν ἄμεινον διετέθησαν, ἀλλά καί τήν λύσσαν αὐτῶν …ἐμμανέστερον κυνῶν ὑλακτούντων ἐπεδείξαντο» (P.G. 101, 940C. –Ε.Π.Ε. 3, 232, 30).

* «Ἀλλά καί ἐάν ἡμεῖς ἤ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὅ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω (Γαλάτ. 1, 8-9.

* Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης σέ ἐπιστολή ὡς ἑξῆς: «ἀλλά καί ἄλλος εἴ τις εἴη τούτοις ὁμώνυμος, ὅμως αἱρετικός κατά τήν ἐκείνων αἵρεσιν ἤ ἑτέραν, κἄν ἐπίσκοπος, κἄν ἀσκητής, κἄν ὁστισοῦν, ἀνάθεμα ἔστω. ἀλλά καί εἴ τις μή ἀναθεματίζοι εὐκαίρως κατά τό ἀναγκαῖον πάντα αἱρετικόν, εἴη τῆς αὐτῶν μερίδος» (Φατ. 34, 99, 138).

  «Τό Πνεῦμα τό ἅγιον διά τοῦ Ἀποστόλου καί ἀγγέλους ἀναθεματίζει παρά τό κήρυγμά τι νομοθετοῦντας». Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον λοιπόν ἀναθεματίζει τόν οἱονδήποτε ἀποδεχθῆ καί κηρύξη κάποια αἵρεσι. Καί αἵρεσις εἶναι, σύμφωνα μέ τόν ὅσιο, ὄχι μόνο ἡ ἀθέτησις κάποιου δόγματος (π.χ. τῆς Ἁγίας Τριάδος, τῶν δύο ἐπί Χριστοῦ φύσεων καί θελήσεων κ.λπ.), ἀλλά «παρά τό κήρυγμά τι νομοθετοῦντα», δηλαδή ἡ ἀλλοίωσις καί διαστροφή κάθε εὐαγγελικῆς ἐντολῆς (π.χ. σέ ἐντολές πού ἀναφέρονται στήν σχέσι τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς) [ἐδῶ].

* Ὁ Μ. Φώτιος: «“Κἄν ἡμεῖς ἤ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὅ εὐαγγελιζόμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω”. Παῦλος ἡ ἀσίγητος τῆς Ἐκκλησίας σάλπιγξ ὁ τοσοῦτος καί τηλικοῦτος τούς παρά τό Εὐαγγέλιον ἕτερόν τι τολμῶντας φρόνημα λαβεῖν καί παρεισάγειν τῷ ἀναθέματι παραπέμπει» (Ε.Π.Ε. 4, 396, 28).

* Ὁ ἱ. Χρυσόστομος: «Καί οὐκ εἶπεν, ἐάν ἐναντία καταγγέλλωσιν, ἤ ἀνατρέπωσι τό πᾶν, ἀλλά, κἄν μικρόν τι εὐαγγελίζωνται παρ’ ὅ εὐαγγελισάμεθα, κἄν τό τυχόν παρακινήσωσιν, ἀνάθεμα ἔστωσαν» (Ε.Π.Ε. 20, 200, 1).

* «Παραγγέλομεν δε ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στέλλεσθαι ὑμᾶς (νὰ ἀπομακρύνεσθε) ἀπό παντός ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καί μή κατά παράδοσιν ἥν παρέλαβον παρ’ ἡμῶν (Β΄ Θεσσ. 3,6). Καί· «Εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούη τῷ λόγῳ ἡμῶν διά τῆς ἐπιστολῆς τοῦτον σημειοῦσθε καί μή συναναμίγνυσθε αὐτῷ ἵνα ἐντραπῇ» (Β΄ Θεσσ. 3,14).

* «Αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδώς ὅτι ἐξέστραπτε ὁ τοιοῦτος καί ἁμαρτάνει ὤν αὐτοκατάκριτος». Τίτον 3,10:

*  «Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας…· καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι᾿ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται» (Β΄ Πέτρου 2, 1-3).

* «Εἴ τις ἔρχεται πρός ὑμᾶς καί ταύτην τήν διδαχήν οὐ φέρει, μή λαμβάνετε αὐτόν εἰς οἰκίαν, καί χαίρειν αὐτῷ μή λέγετε∙ ὁ γάρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ  τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς» (B΄ Ιωάνν. 10-11).

     «Aὐστηροτάτη εἶναι ἡ διδασκαλία τοῦ Θεοῦ γιά τούς αἱρετικούς, ἡ ὁποία στό χωρίο αὐτό μεταφέρεται διά τοῦ μαθητοῦ τῆς ἀγάπης. Ἀπαγορεύει ὁ Θεός οἱαδήποτε σχέσι σέ ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο μέ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν τήν Ὀρθόδοξο καί Ἀποστολική πίστι.  Ἡ ἀπαγόρευσις αὐτή φθάνει εἰς τό σημεῖο τοῦ ἁπλοῦ χαιρετισμοῦ, διότι καί μέ τόν ἁπλό χαιρετισμό τῶν αἱρετικῶν γινόμεθα κοινωνοί τῆς πίστεως αὐτῶν.  Ἡ κοινωνία αὐτή εἶναι αὐτός ἀκριβῶς ὁ μολυσμός, τόν ὁποῖον ἀναφέρουν οἱ Πατέρες. Δηλαδή καί μέ τόν ἁπλό χαιρετισμό γινόμεθα κοινωνοί τῆς αἱρέσεως καί ἄρα μολυνόμεθα ὡς πρός τήν πίστι» (ἐδῶ). 

* Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: «Ἀλλ’ οὐδέ νά τούς προσφωνῆτε καί νά λέγετε εἰς αὐτούς τό συνειθισμένον χαῖρε, ἤτοι νά μή τούς χαιρετᾶτε.  Διατί ὅποιος εὑρεθῇ καί εἰπῇ τοῦτον μόνον τόν ψιλόν λόγον τοῦ χαιρετισμοῦ εἰς αὐτούς, αὐτός εὑρίσκεται ἐνταυτῷ καί τῶν ἀσεβῶν δογμάτων καί τῶν πονηρῶν αὐτῶν ἔργων συγκοινωνός καί συμμέτοχος. Ταύτην δέ τήν παραγγελίαν ἐρανίσθη ὁ Θεολόγος ἀπό τόν προφήτην Ἡσαΐαν, ὅστις λέγει ταῦτα∙ “οὐκ ἔστι χαίρειν, λέγει Κύριος, τοῖς ἀσεβέσιν” (Ἡσ. 48,22). Διδασκόμεθα λοιπόν ἀπό ὅλα τά λόγια ταῦτα, ὅτι πρέπει νά ἀποστρεφώμεθα τούς κακοδόξους καί αἱρετικούς καί καμμίαν κοινωνίαν καί ἕνωσιν νά μήν ἔχωμεν μέ αὐτούς, οὐδέ τό χαῖρε νά προσφωνοῦμεν εἰς αὐτούς, ἀλλά νά τούς ἔχωμεν μισητούς και σιχαμερούς» (Ἑρμηνεία εἰς τάς ἑπτά  Καθολικάς Ἐπιστολάς, σελ. 655).

* «Εἰ δέ αἱρετικόν ἀναφέρει ὄντα ἐπίσκοπον, κἄν μακαρίζῃ, κἄν ὀρθοδοξῇ, τῆς θείας κοινωνίας ἀφεκτέον… εἰ ἐσθίει τις μετά τοῦ μοιχοζεύκτου, ἤ μεθ' ἑτέρου αἱρετικοῦ ἀδιαφόρως, φυλακτέον μή συνεστιᾶσθαι τοῖς τοιούτοις, κἄν ὑποκρίνωνται ὀρθοδοξεῖν∙ οὐ γάρ φυλάσσουσι τό πρόσταγμα τοῦ ἀποστόλου, τοῖς τοιούτοις, λέγοντος, μηδέ συνεσθίειν» (Ἁγ. Θεοδώρου Στουδίτου, Ἐπιστολὴ Ναυκρατίῳ τέκνῳ).

     Αὐτό σημαίνει ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος αὐτός μνημονεύει ἀπό φόβο τόν αἱρετικό Μητροπολίτη, πέραν τούτου ὅμως δέν ἔχει καμμία ἄλλη ἐκκλησιαστική κοινωνία. Ὅταν ὅμως ὁ ἱερεύς μνημονεύει αἱρετικόν Ἐπίσκοπο ἤ ὁ Ἐπίσκοπος αἱρετικόν Μητροπολίτη, ἀπό αὐτούς δέν κοινωνοῦμε, ἔστω καί ἄν παρουσιάζωνται μέ τά λόγια καί τίς ὁμολογίες  ὡς Ὀρθόδοξοι: «εἰ δέ αἱρετικόν ἀναφέρει ὄντα ἐπίσκοπον, κἄν μακαρίζῃ, κἄν ὀρθοδοξῇ, τῆς θείας κοινωνίας ἀφεκτέον» (ἐδῶ).

Έτσι επεδίωκαν και ...απολάμβαναν και οι Άγιοι Μάρτυρες τις κολακείες και τα βραβεία των αιρετικών!

.

Προύσης, Ελπιδοφόρος:

Επίστεψη καί αποκορύφωμα τής αρχιεπισκοπείας σας, Μακαριώτατε, ήταν καί η συμμετοχή σας στίς εργασίες τής εν Κρήτη Μεγάλης Συνόδου

Μητροπολίτης Προύσης, Ελπιδοφόρος Λαμπρυνιάδης (Αναπλ. Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ), Έπαινος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου

Παναγιώτατε εκπρόσωπε της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού ημών Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,

Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών καί πάσης Ελλάδος,

Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι άγιοι Αρχιερείς,κύριοι Εκπρόσωποι τών πολιτικών, στρατιωτικών καί λοιπών αρχών της πόλεωςκύριε Πρύτανη καί κυρίες καί κύριοι αναπληρωτές Πρύτανη, κύριε Κοσμήτορ, κύριοι Πρόεδροι, κυρίες καί κύριοι συνάδελφοι, εκλεκτοί προσκεκλημένοι,αγαπητές φοιτήτριες καί φοιτητές μας,

Το Τμήμα Ποιμαντικής καί Κοινωνικής Θεολογίας, μαζί μέ το αδελφό Τμήμα Θεολογίας τής Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου μας βρίσκονται σήμερα στην εξαιρετικά τιμητική θέση νά προβαίνουν στην αναγόρευση ώς επιτίμου διδάκτορος τής Θεολογίας του Μακαριωτάτου Αριχεπισκόπου Αθηνών καί πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου τού Β”, τού εκκλησιαστικού ανδρός στον οποίον η Ιεραρχία της Εκκλησίας

Βίος και πολιτεία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Σημειώσεις από το Συναξάρι του Συμεών του Μεταφραστού

Περιληπτική παρουσίαση

υπό π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΡΑΓΑ, δθ, δφ, δθ.,

Πρωτοπρεσβυτέρου

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

   Στις 13 Νοεμβρίου γιορτάζει η Εκκλησία την κοίμηση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που μεταφέρθηκε από τις 14 Σεπτεμβρίου λόγω της Δεσποτικής Εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Το τρέχον έτος 2007 αποτελεί την 1600η επέτειο της κοιμήσεως του μεγάλου αυτού αγίου πατρός και οικουμενικού διδασκάλου της Εκκλησίας (407-2007). Γι αυτό και έχει αφιερωθεί ολόκληρο το έτος στον ιερό Χρυσόστομο. Στο πλαίσιο των πολλών εορταστικών εκδηλώσεων συμμετέχει και το περιοδικό της ενορίας του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού Βοστώνης με την καταχώρηση κειμένων του αγίου ή αναφερομένων στον άγιο πατέρα. Ο Βίος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου του μεγάλου Συναξαριστού του Βυζαντίου Συμεών του Μεταφραστού είναι από τους πληρέστερους γι αυτό και τον παρουσιάζουμε στις σελίδες του «Προδρόμου» περιληπτικά για να υπενθυμίσουμε τα βασικά βιογραφικά στοιχεία αλλά και τα έργα, τα πάθη και τη δόξα του Αγίου Πατέρα και Οικουμενικού Διδασκάλου της Εκκλησίας.[Σημείωση: η αρίθμηση αντιπροσωπεύει τα κεφάλαια του κειμένου του Συμεών]

ΠΡΟΟΙΜΙΟ: ΓΕΝΝΗΣΗ, ΑΝΑΤΡΟΦΗ, ΣΠΟΥΔΕΣ, ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ

Στο προοίμιο του Βίου αυτού τονίζει ο Συμεών τη γενική αλήθεια ότι ο βίος των αγίων είναι πάρα πολύ ωφέλιμος για τους χριστιανούς γιατί αποτελεί «παράκληση προς αρετή.» Αυτό, λέγει, ισχύει ιδιαίτερα στην περίπτωση του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου γιατί ο άγιος αυτός μίλησε γι αυτό που έζησε.

1) Καταγωγή και πρώτη ανατροφή: ο άγιός Ιωάννης ο Χρυσόστομος καταγόταν από εθνικούς, έλληνες γονείς, που έγιναν χριστιανοί ύστερα από τη δική του βάπτιση. Τον πατέρα του που ήταν ανώτερος αξιωματικός στο ρωμαϊκό στρατό τον λέγανε Σεκούνδο και τη μητέρα του Ανθούσα. Τον άγιό μας τον βάπτισε ο επίσκοπος Αντιοχείας Μελέτιος. Την πρώτη ανατροφή του και την παιδεία του την έλαβε στην Αντιόχεια. Εκεί έμαθε την ελληνική γραμματική και τα βασικά εγκύκλια γράμματα. Εκεί επίσης σπούδασε τη ρητορική κοντά στο περίφημο σοφιστή Λιβάνιο και τη

"Αδίκως της ποίμνης απελαθείς, θλίψεσι και πικραίς εξορίαις...".

Ὁμιλία εἰς τήν παραβολήν τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τούς ληστάς

 Κυριακή Η΄ Λουκᾶ: 

Ὁμιλία εἰς τήν παραβολήν τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τούς ληστάς

(Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος)

Ἀκούσαμε, ἀδελφοί μου, στό Εὐαγγέλιο τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ μᾶς λέη: «Κατέβαινε κάποιος ἀπό τὴν Ἱερουσαλήμ στήν Ἱεριχὼ κι ἔπεσε στά χέρια ληστῶν. Τοῦ πῆραν τὰ ροῦχα,τὸν ἐχτυπη­σαν καὶ τὸν πα­ράτησαν μισοπεθα­μένο. Ἕνας ἱερεὺς κι ἔνας Λευΐτης περνώντας ἀπὸ κεῖ τὸν εἶδαν ἀλλὰ συνέχισαν τὸ δρόμο τους. Ἕνας Σαμαρείτης ὅμως ποὺ ἦθρε στὸ μέρος αὐτὸ τὸν εἶδε καὶ τὸν λυπήθηκε. Ἀνακάτεψε λοιπὸν κρασὶ καὶ λάδι κι ἔβαλε στὶς πληγὲς, τὶς ἔδεσε κι’ ἀφοῦ τὸν ἔβαλε πάνω στὸ ζῶο του, τὸν ἔφερε στὸ πανδοχεῖο. Ἔδωσε στὸν πανδοχέα δυὸ δηνάρια καὶ τοῦ εἶπε. Περιποιήσου τὸν ἄνθρω­πο κι ἄν ξοδέψης περισ­σότερα, στὴν ἐπιστροφή θὰ σοῦ τὰ δώ­σω ἐγώ». Ἄς δοῦμε λοι­πὸν τὸ νόημα τῆς παραβολῆς καὶ μὲ γνωστικὴ ψυχὴ κατανοῶντας το, ἄς γνωρίσωμε τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ.

Ἄνθρωπος εἶναι ὁ Ἀδάμ, Ἱερουσαλήμ ἡ πολιτεία τῶν οὐρανῶν καὶ ἡ σύνεση, Ἰεριχῶ ὁ κόσμος. Ὅσο λοιπόν ὁ Ἀδάμ, πρὶν ἀπὸ τὴν παρακοή, εἶχε φρόνημα τῶν οὐρανῶν καὶ ἀγγελικὴ ζωή, εἶχε ἀνεμπόδιστη εἴσοδο στὴν ἐπουράνια πόλη Ἱερουασαλήμ. Κατοικῶντας, ζῶντας μέσα στὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ τίποτα δὲν τὸν νικοῦσε οὔτε τὸν τραυμάτιζε. Ὅταν ὅμως παράκουσε στὸ Θεὸ καὶ δὲν φύλαξε τὶς ἐντολὲς του, ἀλλὰ παρασύρθηκε ἀπὸ τό φίδι, τότε κατέβηκε στὴν Ἱερι­χὼ δηλαδή στὴ γῆ, κι’ ἀσχολή­θηκε μὲ τὰ ἔργα τῆς γῆς. Γιατὶ Ἱερουσαλήμ σημαίνει ἀνάβαση, ἐνῶ Ἱεριχὼ κατακλυσμός. Κα­τέ­βηκε λοιπόν ἀπό τὴν Ἰερου­σαλήμ στὴν Ἱεριχώ,

Εύκολα συκοφαντούμε, αλλά δύσκολα επανορθώνουμε!

     Ὁ κ. Μάννης δημοσίευσε στὸ ἱστολόγιο «Κρυφὸ Σχολειό» ἄρθρο, μέσα στὸ ὁποῖο ὑπῆρχαν συκοφαντικὲς πληροφορίες γιὰ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ.

   Ὁ π. Εὐθύμιος ἀπάντησε, ἀλλὰ ὁ κ. Ν. Μάννης ἀντιδεοντολογικὰ ἀρνήθηκε νὰ δημοσιεύσει τὴν ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου.    Ἀφοῦ μάταια περίμενε τὴν δημοσίευση τῆς ἀπάντησής του ἐπὶ ἑβδομάδες ὁ π. Εὐθύμιος, ἔστειλε μιὰ δεύτερη ἀπάντηση-ἐπιστολὴ στὸν κ. Μάννη (διὰ τοῦ ἱστολογίου μας) πρὸς δημοσίευσιν.

  Ὁ κ. Μάννης καὶ πάλι ἀρνήθηκε νὰ τὴν δημοσιεύσει.

   Τὴν δημοσιεύουμε ἐδῶ κι ὁ καθένας ἂς βγάλει τὰ συμπεράσματά του.

        

ΔΙΑΣΑΦΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ Ν. ΜΑΝΝΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ π. ΣΤ. ΛΑΧΑΝΗ

Ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

______________ 

    Σχετικές διασαφήσεις ἀφορῶσες τό ἱστολόγιο «Κρυφό Σχολειό» καί εἰδικά τόν κ. Νικ. Μάννη ὡς πρός τό θέμα τῆς δημοσιεύσεως ἐκ τοῦ ὡς ἄνω ἱστολογίου τῆς πρό εἴκοσι ἑπτά (27) ἐτῶν ἐπιστολῆς τοῦ π. Στεφάνου Λάχανη καί τῆς μή δημοσιεύσεως ἀπό το ὡς ἄνω ἱστολόγιο τῆς ἀπαντήσεώς μου.

         Ἀγαπητέ ἀδελφέ κ. Νικ. Μάννη χαῖρε ἐν Κυρίῳ.

      Ἀπευθυνόμενος σέ ἐσᾶς ἀπευθύνομαι καί πρός τό ἱστολόγιον «Κρυφό Σχολειό», τοῦ ὁποίου ἴσως καί νά εἴστε διαχειριστής.  Μοῦ ἔκανε ὄντως ἀλγεινή ἐντύπωσι ἡ μή δημοσίευσις τῆς ἀπαντήσεώς μου (ἐδῶ) ἀπό τό ἱστολόγιο «Κρυφό Σχολειό», τό ὁποῖο θεωρῶ ὅτι θά ἔπρεπε νά τό ἔκανε, ἔστω καί ἄν δέν ἐζητεῖτο αὐτό ἀπό τό ἱστολόγιο «Πατερική Παράδοσις» (τό ὁποῖο παρεπιπτόντως, εἶναι τό μόνο τό ὁποῖο μέ ἐκπροσωπεῖ καί ταυτίζομαι μέ τίς θέσεις του καί τήν γραμμή του), διά τούς ἑξῆς λόγους:

   1) Ἐφ’ ὅσον τό ἱστολόγιο αὐτό ἄνοιξε τό θέμα μέ τήν δημοσίευσι τῆς ἐπιστολῆς τοῦ π. Στεφάνου Λάχανη, μέ σαφῆ καί δεδηλωμένο σκοπό κατηγορίας πρός ἐμένα, ἔπρεπε γιά λόγους στοιχειώδους δικαιοσύνης, νά δώση τόπο ἀπολογίας στόν κατηγορούμενο ἀπό τό  ἴδιο βῆμα στό ὁποῖο καί τόν ἐκατηγόρησε. Σημειωτέον ἐπί τούτου, ὅτι οὔτε ὁ νόμος τῆς ζούγκλας ἐπιτρέπει στόν κυνηγό νά σκοτώση τό θήραμά του, χωρίς νά τοῦ δώση τήν εὐκαιρία καί τήν δυνατότητα τῆς ἀμύνης. Δι’ αὐτό καί ὅταν ἔχει π.χ. χιόνι, ἀπαγορεύεται τό κυνήγι τῶν ζώων, ἐπειδή ὁ κυνηγός δύναται να τό εὕρη στήν φωλιά του ἀκολουθώντας τά ἴχνη του καί ἔτσι νά τό σκοτώση.

 2) Στήν εἰσαγωγή τήν ὁποία ἔκανε τό ἐν λόγῳ ἱστολόγιο σχολιάζοντας τήν συγκεκριμένη ἐπιστολή, σαφῶς ἀπηύθυνε κατηγορίες πρός ἐμένα, ὅτι πολεμῶ δηλαδή τήν ἀποτείχισι, ὑπερασπίζομαι τόν Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα, ἐκφράζω μή ὀρθόδοξες θέσεις, δέν ἔκανα ποτέ ἀποτείχισι μέ  σχετικό εἰδικό ἔγγραφο ἀποτειχίσεως, εἶμαι διασπαστής τοῦ ἀντιοικουμενιστικοῦ ἀγῶνα, ἀκολουθῶ ὁδό ὑπερηφανείας καί ἀπωλείας καί ἔχω προσωπολάτρες ὀπαδούς. Καί ἐξ αὐτοῦ ἀπαιτεῖται νά ἀπολογηθῆ ὁ κατηγορούμενος γιά νά μήν θεωρηθῆτε, ἐσεῖς ἤ οἱ τοῦ ἱστολογίου, οἱ κυνηγοί ἐπάνω στό χιόνι καί οἱ παραβάτες κυρίως τῶν εὐαγγελικῶν ἐντολῶν (π.χ. Ἰωάν.7,51 - Πρ. Ἀπ.25,16 - Ἠσαΐας 26, 9-10 κλπ.).

  3) Στήν ἀπάντησι τοῦ ἱστολογίου «Κρυφό Σχολειό» σέ ἔνστασι τοῦ ἱστολογίου «Παιδαγωγός» ἐπί τοῦ θέματος τούτου γράφετε κ. Μάννη τά ἑξῆς: «Ο π. Ευθύμιος δημοσίευσε κείμενο με τίτλο «Απάντησις του Ιερομονάχου Ευθ. Τρικαμηνά προς τον κ. Ν. Μάννη και το ιστολόγιον «Κρυφό Σχολειό» (ἐδῶ). Τώρα πώς γίνεται κάποιος να γράφει «Απάντηση», όταν δεν του απευθύνθηκε καν ο λόγος, αυτό ας το απαντήσει άλλος. Εγώ μια αποκαλυπτική δημοσίευση εγγράφου έκανα, δεν ζήτησα από τον π. Ε. να απαντήσει σε μένα κάτι. Άλλωστε, όπως προείπα, δεν επιθυμώ κανένα είδους Διάλογο μαζί του, αφού, κατά το αποστολικό, «μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού....».

    Ἐδῶ κ. Μάννη ἀποκρύπτετε τούς βαρεῖς χαρακτηρισμούς, τούς ὁποίους ἐκάνατε εἰς βάρος μου ὡς εἰσαγωγή τῆς ἐπιστολῆς καί ὅτι τήν ἐπιστολή τήν ἐδημοσιεύσατε γιά νά ἀποδείξετε αὐτά τά ὁποῖα πρωτίστως ἰσχυριστήκατε, καί ἐν συνεχείᾳ μετά ἀπό ὅλη αὐτή τήν σέ βάρος μου κατάστασι τήν ὁποία ἐδημιουργήσατε γιά λόγους

Η ηθική των Κομμουνιστών και των Οικουμενιστών!

Συνέντευξη-βόμβα!

 TΥΦΩΝΑΣ ΦΙΛΗΣ:

O Τσίπρας με έβαζε να την πέφτω στον Ιερώνυμο!

ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Συνέντευξη-βόμβα του Νίκου Φίλη στο ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ που κυκλοφορεί. Ο πιο δημοφιλής πολιτικός του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτει ότι εκτελούσε διαταγές του Τσίπρα όταν την έπεφτε στον Ιερώνυμο! Η συνέντευξη θα κάνει πάταγο παρότι ο ίδιος εμφανίζεται στο έλεος του πρωθυπουργού!

«Έκανα ό,τι έκανα σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό. Και οι δηλώσεις μου για τον Ιερώνυμο και την Εκκλησία από το Μέγαρο Μαξίμου έγιναν με εντολή του».

Ο πρώην υπουργός δηλώνει στρατιώτης του ΣΥΡΙΖΑ και κατηγορηματικά

Ποιος ο λόγος σύγκλησης της Ιεραρχίας; (του εκπαιδευτικού Σάββα Ηλιάδη)

Θλιβερότατον πρᾶγμα ἡ μνημόνευση καὶ ἡ κοινωνία μὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς Ἐπισκόπους, παρότι συνειδητοποιοῦμε πώς, καὶ πρὶν συνέλθουν σὲ Σύνοδο, κι ἀφοῦ συνέλθουν, δὲν θὰ «συνέλθουν»- ἀλλὰ θὰ ἀκολουθήσουν τὴ γραμμὴ τῆς «νέας Ἐκκλησίας» τῶν Οἰκουμενιστων!

Ποιος ο λόγος σύγκλησης της Ιεραρχίας;

        

Σάββας Ηλιάδης, δάσκαλος

     Το ακούσατε όλοι οι ενδιαφερόμενοι και προβληματιζόμενοι και ανησυχούντες περί της «συνόδου της Κρήτης»; Επισφραγίστηκαν επιστημονικά και με βουλοκέρι τα αποτελέσματα και οι αποφάσεις της. Άρα λοιπόν, πάρτε τα μέτρα σας, όσοι σκέφτεστε να τοποθετηθείτε σχετικά, σε οποιαδήποτε επόμενη συζήτηση, οιουδήποτε επιπέδου. Αυτά υπενόησε εμμέσως, πλην σαφώς, ο Αρχιεπίσκοπος, μετά την Επιστημονική Ημερίδα «Μετά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο». 

  Ποιοι επιστήμονες ήταν αυτοί που έβγαλαν τα σχετικά πορίσματα; Κλήθηκαν να συνεργαστούν επιστήμονες από κάθε πλευρά και να

"Φοβερόν κρίμα της σιωπής εν τη ...κωφεύσει των αιρετιζόντων"!

  Εἶναι γεγονός ὅτι κατ' ἀρχάς οἱ Πατέρες ἐθεώρησαν καί ὡμολόγησαν τήν σιωπή ὡς μεγάλη ἀρετή. Τήν ἐθεώρησαν ὡς ἀντίδοτο τῆς πολυλογίας καί ἀργολογίας ἀπό τήν ὁποία ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἀποφύγη τήν ἁμαρτία. Στά γεροντικά καί τίς διηγήσεις τῶν πατέρων, ἐκθειάζεται καί ἐπαινεῖται ἡ σιωπή ὡς συνήγορος καί πρόξενος πολλῶν ἀρετῶν. Εἰδικά γιά τόν μοναχό, ὁ ὁποῖος διδάσκει μέ τό βουβό κήρυγμα, τή ζωή του καί τό παράδειγμά του, ἡ σιωπή εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία τόν προστατεύει ἀπό τόν ἐγωϊσμό, περιφρουρεῖ τήν προσευχή, ἀσφαλίζει τόν νοῦ ἀπό τόν σκορπισμό, βοηθάει στήν μνήμη τοῦ θανάτου καί ὅλες τίς ἄλλες ἀρετές. Αὐτήν λοιπόν τήν σιωπή, ἡ ὁποία γίνεται ὡς ἀντίδρασι στήν πολυλογία καί ἀργολογία, καί ὡς πολέμιος ἐγωϊσμοῦ εἶναι ἐπαινετή ἀπό τούς πατέρες καί ἀξιόμισθος ἀπό τόν Θεό.

    Ὑπάρχει ὅμως καί ἄλλη σιωπή ἔνοχος καί πρόξενος πολλῶν κακῶν, ἐπίβουλος δέ καί αὐτῆς τῆς σωτηρίας μας. Αὐτή ἡ σιωπή γίνεται ἐξ αἰτίας τοῦ πάθους τῆς δειλίας καί ἀνανδρείας, μέ σκοπό τόν συμβιβασμό καί τήν φιλαυτία. Εἶναι ἡ σιωπή ἡ ὁποία ἀφήνει ἀνυπεράσπιστη τήν ἀλήθεια καί καταργεῖ τήν ἀρετή τῆς ὁμολογίας, χωρίς τήν ὁποία δέν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά σωθῆ. Ἡ σιωπή αὐτή ἐπιβάλλεται πολλές φορές διά τῆς ὑπακοῆς ἐκ μέρους τῶν ἀνωτέρων, ἡ δέ ὁμολογία περιθωριοποιεῖται διά λόγους δῆθεν διακρίσεως, προσευχῆς κλπ. ἤ συκοφαντεῖται ὡς ἔχουσα κίνητρο τόν ἐγωϊσμό, τήν αὐτοπροβολή κ.λ.π. Συμβαίνει λοιπόν σήμερα νά βλέπουμε τούς ποιμένες καί δή τούς ἐπισκόπους λαλίστατους γιά διάφορα θέματα, ἐνῶ διά τά θέματα τῆς πίστεως νά τηροῦν σιγῇ ἰχθύος. Εἶναι ὄντως ὕψιστο ἀγαθό νά μάθη ὁ ἄνθρωπος πότε πρέπει νά ὁμιλῆ καί πότε νά σιωπᾶ, πότε ἡ σιωπή γίνεται αἰτία σωτηρίας καί πότε κολάσεως.

     Ὁ ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης θά μᾶς ὁμιλήση διά τήν ἔνοχο σιωπή, (εἶναι ὄντως ἀλήθεια ὅτι ἀπό αὐτό τό πάθος πάσχουμε ὅλοι σήμερα) καί θά ξεκαθαρίση μέσα μας αὐτή ἡ τόσο δύσκολη στίς

Άλλη μια απόδειξη της αμετανοησίας των Οικουμενιστών που προχωρούν σε "ένωση" με τον αμετανόητο Παπισμό!

Πάπας Φραγκίσκος:

Οι θεολογικές και κανονικές διαφορές δεν είναι απειλή, αλλά θησαυρός για την ενότητα

Του Μανώλη Κείου

Νέο οικουμενιστικό ξεσάλωμα του Πάπα Φραγκίσκου χθες! Υποστήριξε ότι η αναζήτηση για τη χριστιανική ενότητα είναι μια από τις βασικές ανησυχίες του, και προσεύχεται αυτή η ανησυχία να είναι κοινή για κάθε βαπτισμένο άνθρωπο! Αυτά τα λόγια του Πάπα ειπώθηκαν στο Βατικανό σε μια σύνοδο της ολομέλειας του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας.

Απευθυνόμενος σε μια ομάδα από οικουμενικούς εμπειρογνώμονες από όλο τον κόσμο, ο Πάπας υπενθύμισε τις πολλές και σημαντικές συναντήσεις που είχε φέτος με τους ηγέτες των άλλων χριστιανικών κοινοτήτων.

Ειδικότερα, υπενθύμισε την πρόσφατη επίσκεψή του στη Σουηδία για τον από κοινού Λουθηρανικό-Ρ/Καθολικό εορτασμό της έναρξης της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης.

Ο Πάπας Φραγκίσκος τόνισε ότι η χριστιανική ενότητα είναι απαραίτητη προϋπόθεση της πίστης μας, ένα ταξίδι προσωπικό αλλά και της κοινότητας προς το θέλημα του Χριστού.

Προειδοποίησε δε για τρια ψευδή μοντέλα της κοινωνίας, ξεκινώντας με το πρώτο που αφορά στην πεποίθηση ότι μπορούμε να επιτύχουμε την ενότητα μέσω διπλωματικών ελιγμών ή μονάχα ανθρωπίνων προσπαθειών.

Η ενότητα, επέμεινε, είναι ένα δώρο από τον Θεό και καθήκον μας είναι να καλωσορίσουμε αυτό το δώρο και να το καταστήσουμε ορατό σε άλλους.

Σημείωσε ακόμη πως θα πρέπει να δούμε την αναζήτηση για ενότητα ως ένα ταξίδι που αναλαμβάνουμε από κοινού με υπομονή, αποφασιστικότητα, προσπάθεια και δέσμευση, γνωρίζοντας ότι όλοι μας είμαστε αμαρτωλοί, για τους οποίους ο Θεός έχει άπειρο έλεος. Θυμηθείτε, είπε, ότι όταν δουλεύουμε, προσευχόμαστε και βοηθούμε τους απόρους μαζί, είμαστε ήδη ενωμένοι.

Το δεύτερο ψευδές μοντέλο για τον ποντίφικα είναι το μοντέλο της ομοιομορφίας. Όταν οι θεολογικές, λειτουργικές, πνευματικές και κανονικές διαφορές πραγματικά έχουν τις ρίζες τους στην αποστολική παράδοση, είπε, δεν είναι απειλή, αλλά μάλλον ένας θησαυρός για την ενότητα της Εκκλησίας.

Τέλος, το τρίτο ψευδές μοντέλο σύμφωνα με τον Πάπα, είναι η ιδέα της ενότητας που «πηγαίνει πίσω στο χρόνο» για να ενσωματώσει μία εκκλησία στην άλλη. Κανείς δεν πρέπει να αρνηθεί τη δική τους ιστορία πίστης, είπε, και κανείς δεν πρέπει να ανέχεται την πρακτική του προσηλυτισμού την οποία αποκάλεσε «δηλητήριο για το οικουμενικό ταξίδι». Ο αληθινός οικουμενισμός, ο Πάπας κατέληξε στο συμπέρασμα, είναι όταν δεν επικεντρώνεται στους δικούς μας λόγους και κανονισμούς, αλλά μάλλον στον Λόγο του Θεού, που απαιτεί από εμάς να ακούσουμε, να λαμβάνουμε και να βεβαιώσουμε στον κόσμο.

Πηγή

Πληθώρα ...παπαδίνων!!!

 ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΜΟΝΤΕΛΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ !