Απαράδεκτες αντιπατερικὲς θέσεις από τον Ναυπάκτου Ιερόθεο! Αυτά είναι τα ...αποτελέσματα της κατά τον κ. Ιερόθεον "θέωσης"!

Τὸ τετραήμερο 12-16 Νοεμβρίου ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος ἐπισκέφθηκε τὴν Ἱ. Μητρόπολη Μολδαβίας (Ἰάσιο Ρουμανίας), μετὰ ἀπὸ πρόσκληση τοῦ Μητροπολίτη Μολδαβίας Θεοφάνη, προκειμένου νὰ συμμετάσχη ὡς κύριος ὁμιλητὴς σὲ Διεθνὲς Συνέδριο, ἀφιερωμένο στὸν Γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ, μὲ τίτλο «Ἡ Συνάντηση μὲ τὸν Πνευματικό Πατέρα».

Στὴν ὁμιλία του αὐτή, διετύπωσε καὶ τὶς παρακάτω θέσεις, οἱ ὁποῖες σὲ συνδυασμὸ καὶ μὲ ὅσα ἄλλα κατὰ καιροὺς ἔχει διδάξει, ἔχει πράξει ἢ ἔχει παραλείψει νὰ πράξει, ὁδηγοῦν στὸ συμπέρασμα ὅτι καθοδηγούμενος ἀπὸ τὴν κακοδοξία τοῦ ἐπισκοποκεντρισμοῦ καὶ διδάσκων τὴν κακὴ ὑπακοὴ ἀκόμα καὶ στοὺς αἱρετίζοντες Ἐπισκόπους καὶ Ποιμένες, σιγοντάρει τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὴν ὁποία θεωρητικὰ …πολεμεῖ!

Ἀναγκαζόμαστε ἄλλη μιὰ φορὰ νὰ ἀναφερθοῦμε στὸ λάθος του αὐτό, μὲ πραγματικὴ λύπη, διότι ἐκτιμούσαμε τὸν ἴδιο, καὶ τὰ βιβλία τοῦ π. Ἱεροθέου ὑπῆρξαν παλαιότερα βασικό μας ἀνάγνωμα.

Παναγιώτης Σημάτης

Τὸ Βίντεο

    Εἶπε ὁ Ναυπάκτου Ἱερόθεος:

   Σήμερα χρειαζόμαστε ἐμπειρικοὺς θεολόγους. Κληρικοὺς καὶ θεολόγους ποὺ νὰ ἔχουν ἐσωτερικὴ ζωὴ μὲ καρδιακὴ νοερὰ προσευχὴ καὶ νὰ ἐνεργοῦν ἀνάλογα. Ὁ γέροντας Σωφρόνιος μοῦ εἶπε μιὰ φορὰ ὅτι ὅσοι μιλᾶνε γιὰ τὴν ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν, δὲν ἔχουν καταλάβει οὔτε τὸ ὕψος τῆς θεώσεως ποὺ ἔχει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, οὔτε τὸ βάθος τῆς πτώσεως ποὺ ἔπεσαν οἱ ἄλλοι χριστιανοί, ἀρνούμενοι τὴν Ὀρθόδοξη διδασκαλία. Κι ὅσο ὑπάρχει ἕνας ὀρθόδοξος μὲ ἐμπειρία θεολογική, δὲν χάνεται ἡ Ὀρθοδοξία.

     Λέει ὁ Γέροντας Σωφρόνιος: Δὲν μπορῶ νὰ κατανοήσω πίστη χωρὶς δόγμα, χριστιανισμὸ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ χριστιανισμὸ χωρὶς χριστιανικὴ ἄσκηση.

      Φυσικὰ ὁ Γέροντας Σωφρόνιος ζώντας στὸν Δυτικὸ κόσμο ἦταν καὶ διακριτικός. Εἶχε τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία καὶ ἐμπειρία καὶ ἤξερε μέχρι ποιό σημεῖο μπορεῖ νὰ κάνει μιὰ μικρὴ παραχώρηση (οἰκονομία). 

   Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι σήμερα δὲν ἔχουμε φωτισμένο νοῦ, πολλοὶ ἀπὸ μᾶς τοὺς Ἱεράρχες, καὶ γι’ αὐτὸ ἐκφράζουμε τὰ δύο ἄκρα. Εἴτε τὸν φανατισμό, εἴτε τὴν ἐκκοσμίκευση. Δὲν ἔχουμε τὴν διάκριση νὰ προχωροῦμε τὸν δρόμο, ἂς ποῦμε τὸν Ὀρθόδοξο μὲ τὸν διακριτικὸ τρόπο. Καὶ γι’ αὐτὸ σήμερα –τὸ λέω καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό μου– χρειαζόμαστε καλοὺς Ἐπισκόπους ποὺ νὰ ἔχουν θεολογία ἐμπειρικὴ κι ὄχι ἐκκλησιαστικοὺς διπλωμάτες…

    Πρέπει νὰ ἀποφεύγουμε τὰ ἄκρα. Καὶ γιὰ νὰ ἀποφεύγουμε τὰ ἄκρα πρέπει νὰ ἔχουμε διακριτικὸ νοῦ κι ὄχι νὰ ἐνεργοῦμε κάτω ἀπὸ σκοπιμότητες. Γιατί, τελικά, μερικὰ κείμενα, ὅπως αὐτὸ τὸ κείμενο ποὺ ἔγινε στὴν Κρήτη, δὲν εἶναι κείμενα θεολογικά, ἀλλὰ διπλωματικά, ποὺ δὲν ἱκανοποιεῖ οὔτε τοὺς ἑτεροδόξους, οὔτε τοὺς Ὀρθοδόξους. Ἀλλὰ φυσικὰ κι αὐτὸ ποὺ ἔγινε στὴν Κρήτη, εἶναι ἕνα κείμενο ποὺ ἔκανε μερικὲς διορθώσεις σὲ μερικὰ σημεῖα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἑρμηνευθεῖ καὶ νὰ διορθωθεῖ καὶ νὰ ἀλλάξει σὲ ἄλλα θέματα ποὺ θὰ κάνει ἄλλη μεταγενέστερη Σύνοδος.

_

     Πάντως ἐμεῖς παραμένουμε μέσα στὴν Ἐκκλησία, δὲν φεύγουμε ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ κάτω ἀπὸ τὴν καθοδήγηση τῶν πνευματικῶν, τῶν Ἐπισκόπων μας. Κι ὅταν γίνονται κάποια λάθη μέσα στὴν Ἐκκλησία, ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία, οἱ Ἅγιοι, θὰ τὰ διορθώσουν.

_

   Ἐσεῖς ἔχετε ἕνα καλὸ Μητροπολίτη ἐδῶ, ποὺ ἀγωνίστηκε καὶ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία καὶ πρέπει νὰ τοῦ ἔχετε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη. Καλύτερα νὰ παραμένουμε μέσα στὴν Ἐκκλησία, μὲ μερικὰ λάθη ποὺ γίνονται, παρὰ δῆθεν νὰ ὀρθοτομοῦμε ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

    Θὰ τρίζουν τὰ κόκκαλα τῶν Ἁγίων Πατέρων μὲ αὐτὲς τὶς –ἀντίθετες μὲ τὴν διδασκαλία τους– θέσεις ποὺ ξεστόμισε ὁ κ. Ἱερόθεος, πέρα ἀπ’ ὅσα σημαντικὰ εἶπε, τὰ ὁποῖα δὲν τὰ διαγράφουμε. Ἀλλὰ ἐδῶ, εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπισημάνουμε τὶς πλάνες του.

  1. «Σήμερα -λέει- χρειαζόμαστε ἐμπειρικοὺς θεολόγους. Κληρικοὺς καὶ θεολόγους ποὺ νὰ ἔχουνε ἐσωτερικὴ ζωὴ μὲ καρδιακὴ νοερὰ προσευχὴ καὶ νὰ ἐνεργοῦν ἀνάλογα». Μακάρι νὰ εἴχαμε. Ἐπειδή, ὅμως, ἀφήνει νὰ ἐννοηθεῖ μὲ ὅσα λέει στὴν συνέχεια, ὅτι αὐτοὶ οἱ θεολόγοι συμφωνοῦν καὶ κατὰ κάποιο τρόπο τοῦ ὑπαγορεύουν τὶς ἀντιπαραδοσιακὲς θέσεις ποὺ διαδίδει, σχετικὰ μὲ τὴν στάση μας στὴν Παναίρεση τῆς ἐποχής μας (αὐτὸ ἦταν τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα στὴν Κολυμπάριο Συνοδο), θὰ ρωτούσαμε:

   Ὁ ἴδιος, ὁ κατ’ ἐξοχὴν θεολογῶν περὶ ἐμπειρικῆς θεολογίας, νοερᾶς προσευχῆς καὶ θεώσεως, πῆγε στὴν Κρήτη καὶ ἐκεῖ τί ἔκανε; Μήπως ἔκανε ὅ,τι θὰ ἔκανε ὅλη ἡ χορεία τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν θεολόγων τῆς νοερᾶς προσευχῆς; Δυστυχῶς ὄχι. Ἀλλὰ τί; Ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐκθείασε τὸν Πατριάρχη! Δήλωσε στὰ ιστολόγια ὅτι ὁ Πατριάρχης μας διηύθυνε ἄριστα τὶς ἐργασίες τῆς Οἰκουμενιστικῆς Συνόδου! Αὐτό, ἀποτελεῖ συνέπεια τῶν θεολογικῶν του θέσεων; Γιὰ ποιό λόγο τὸν ἐπαίνεσε; Γιὰ τὶς αἱρέσεις του;

   Καὶ τὸν μὲν ἔπαινο γιὰ τὸν αἱρετικὸ Πατριάρχη τὸν ξεστόμισε, ἂς ποῦμε γιὰ λόγους εὐγενείας! Γιατὶ σὰν ἄνθρωπος …κολακεύτηκε –καὶ τὸ ἀποκάλυψε ἐν καυχήσει– ὅτι ὁ Πατριάρχης τὸν ὠνόμασε μεγάλο θεολόγο, ἰσάξιο τοῦ …Ζηζιούλα! Τὸν ὁμολογιακὸ ἔλεγχο, ὅμως, ποὺ ὄφειλε νὰ εἶναι ὀξύτατος, γιὰ τὶς αἱρέσεις ποὺ ἐπέμενε νὰ περάσει ὁ Πατριάρχης, γιατί δὲν τόλμησε νὰ τὸν ξεστομίσει; Γιατί τὸν ἔκρυψε «ὑπὸ τὸν μόδιον»!

 Γιατί –στὴ συνέχεια– ἀντέδρασε ἀκαδημαϊκὰ καὶ ἀναποτελεσματικὰ στὸ θέμα τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῶν αἱρετικῶν κοινοτήτων ὡς ἱστορικῶν Ἐκκλησιῶν; Γιατί, ταυτόχρονα ἔριξε νερὸ στὸ κρασί του ὡς πρὸς τὸ ἄλλο θέμα (τῶν μικτῶν γάμων) καὶ στὴν οὐσία ἀποδέχτηκε πρακτικὴ ποὺ εἰσάγει ἀπὸ τὸ παράθυρο, τὴν κακόδοξη «βαπτισματικὴ» θεολογία ποὺ κι ὁ ἴδιος ἀγωνίζεται νὰ ἐκδιώξει ἀνεπιτυχῶς ἀπὸ τὴν πόρτα; Γιατί ἀρνήθηκε γιὰ πολλοστὴ φορὰ νὰ κατονομάσει τοὺς αἱρετικοὺς συνεπισκόπους του; (Ἀλλά, μὲ τί μοῦτρα νὰ τοὺς κατονομάσει, ἀφοῦ μετ’ αὐτῶν συλλειτουργεῖ καὶ ἐκ τῆς ὁμιλίας του αὐτῆς φαίνεται ὅτι θὰ συλλειτουργεῖ ἐσαεί).

    Μᾶς ἐπισημαίνει ὅτι σήμερα χρειαζόμαστε «θεολογία ἐμπειρικὴ κι ὄχι ἐκκλησιαστικοὺς διπλωμάτες»· κι ὅμως ἡ συμπεριφορά του στὴν Κρήτη ἦταν ἑνὸς ἐκκλησιαστικοῦ διπλωμάτη!

   Ἤξερε ἄριστα τὸν Κανονισμὸ λειτουργίας τῆς Συνόδου, βάσει τοῦ ὁποίου ἡ μὴ ὑπογραφὴ κάποιου κειμένου ἀπὸ ἕνα Μητροπολίτη δὲν ἐπηρέαζε τὸ ἀποτέλεσμα (ἀφοῦ ἴσχυε ἡ ὑπογραφὴ ΜΟΝΟ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου). Ἤξερε ἐπίσης ἄριστα ὅτι ἡ ΜΟΝΗ ὀρθόδοξη στάση, ποὺ ἔχουν διδάξει οἱ Πατέρες, ἦταν ἡ ἀποχώρηση ἀπὸ τὴν κακόδοξη Σύνοδο, ἡ καταδίκη της καὶ ἡ παύση τοῦ μνημοσύνου ὅσων τὴν ἀποδέχονται. Καὶ τί ἔκανε; Παρέμεινε στὴν κακόδοξη Σύνοδο, τὴν ὀνόμαζε διαρκῶς «Ἁγία καὶ Μεγάλη», καὶ τώρα μᾶς διδάσκει ὅτι στὴν Σύνοδο –καὶ στοὺς Ἐπισκόπους της (κατὰ τὶς «ἐκκλησιολογικές» του θέσεις)– ὀφείλουμε ὑπακοή! Καὶ εἰσάγοντας ἕνα ἀπίθανο σχετικισμό, δήλωσε ὅτι ἡ Σύνοδος εἶχε καὶ καλὰ καὶ κακά! Καὶ ὅπως τοῦ ἐπεσήμαναν: «Δηλαδή, ὁ Σεβ/τος θεωρεῖ ὅτι οἱ ὄντως  Ἁγίες καί Μεγάλες Σύνοδοι τῆς Ὀρθοδοξίας εἶχαν καί μποροῦν νά ἔχουν καί θετικά καί ἀρνητικά…, δηλαδή καὶ κακοδοξίες»! (ἐδῶ) 

    2. Ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἕως τώρα γράψαμε καὶ ἀπὸ ὅσα ἄλλα ἔχει δηλώσει (καὶ στὸ παραπάνω ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας του διατυπώνει), φαίνεται ὅτι διδάσκει συγκεκαλυμμένως τὴν κακόδοξη θέση (ποὺ καταργεῖ τὴν ἐμπειρικὴ θέση τῶν Ἁγίων Πατέρων) ὅτι, ὅποιος κάνει ὑπακοὴ στοὺς Ἐπισκόπους ποὺ ἤδη πῆραν κακόδοξες ἀποφάσεις εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ ὅποιος ἐφαρμόζει τὶς Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ δὲν συλλειτουργεῖ καὶ δὲν μνημονεύει τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, εἶναι …ἐκτὸς Ἐκκλησίας!
   Εἶπε, πέντε μῆνες μετὰ τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ τὴν ἤδη ἀποδοχὴ τῶν αἱρετικῶν ἀποφάσεών της ἀπὸ πλῆθος θεολόγων καὶ ἱερωμένων, ποὺ τὴν ὑποστηρίζουν φανατικά (ὅπως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος, ὁ Κύπρου Χρυσόστομος, ὁ Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος, ὁ Δημητριάδος Ἰγνάτιος κ.ἄ.):

    «Ἐμεῖς παραμένουμε μέσα στὴν Ἐκκλησία, δὲν φεύγουμε ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ κάτω ἀπὸ τὴν καθοδήγηση τῶν πνευματικῶν, τῶν Ἐπισκόπων μας. Κι ὅταν γίνονται κάποια λάθη μέσα στὴν Ἐκκλησία ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία, οἱ Ἅγιοι θὰ τὰ διορθώσουν».

  Αὐτὴ εἶναι, ἄραγε, ἡ θεολογία ποὺ διδάχτηκε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ἔστω ἀπὸ τὴν μελέτη του στὰ ἔργα καὶ τὴ ζωὴ τοῦ γέροντα Σωφρονίου καὶ τοῦ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη; Ἡ ἐκκλησιαστική μας Παράδοση μᾶς διδάσκει τέτοια πράγματα; Νὰ παραμένουμε σὲ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση καὶ νὰ περιμένουμε κάποιους σύγχρονους Ἁγίους νὰ ἐμφανιστοῦν, ὥστε σὲ μιὰ νέα Σύνοδο νὰ διορθώσουν τὰ λάθη; Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ νὰ συμφυρόμαστε μετὰ τῶν παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν;
    Δὲν μᾶς φτάνει ὅτι τὰ λάθη αὐτὰ τὰ ἔχουν …διορθώσει ἤδη οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι; Τὶς διαγράφουμε; Εἶναι δύσκολο νὰ ἀντιληφθοῦμε ὅτι εἶναι ἀντίθετο μὲ τὴν ποιμαντικὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων νὰ περιμένουμε πρῶτα τὴν ἐμφάνιση κάποιων Ἁγίων γιὰ νὰ τὰ διορθώσουν καὶ μετὰ νὰ ἀπομακρυνθοῦμε (ὅσοι παραμείνουμε Ὀρθόδοξοι) ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς! Καὶ ποῦ ξέρουμε ἄν, ἀνάμεσα στοὺς Ἁγιορεῖτες, στοὺς Μολδαβούς, στοὺς Ρουμάνους, στοὺς Οὐκρανοὺς καὶ σὲ ἄλλους Πατέρες ποὺ ἔχουν διακόψει τὸ Μνημόσυνο τῶν αἱρετικῶν, δὲν κρύβονται κάποιοι Ἅγιοι; Ἐμεῖς διακρίνουμε πὼς δὲν κρύβονται, ἀλλὰ ἡ βιοτή τους ἀποδεικνύει ὅτι κάποιοι ἀπ' αὐτοὺς εἶναι φανερὰ Ἅγιοι.

     Δὲν φτάνει, λοιπόν, ὅτι ὁ ἀπόστολος Παῦλος, οἱ Ἅγιοι, οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι μᾶς ἔχουν διδάξει καὶ μᾶς ἔχουν δώσει Ἐντολὴ νὰ θεωροῦμε ὡς ἀναθεματισμένους, ὅσους ἀποφασίζουν ἐνάντια στὴν παραδεδομένη πίστη. Καὶ εἶναι γνωστό –ξέφυγε(;) ἀπὸ τὸν Ναυπάκτου καὶ τὸ ὁμολόγησε σὲ συνέντευξή του στὸ διαδίκτυο– ὅτι οἱ ἀποφάσεις τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου πάρθηκαν συνειδητὰ καὶ μὲ ἐκβιαστικὸ τρόπο (τρόπο ποὺ δείχνει ἀπουσία Ἁγίου Πνεύματος)· δὲν ἀποτελοῦν κάποιο λάθος τῆς στιγμῆς, ἀλλὰ ἐπιδίωξη δεκαετιῶν!

   Καὶ τολμᾶ ὁ κ. Ἱερόθεος νὰ ὑποβαθμίζει αὐτὲς τὶς κακόδοξες ἀποφάσεις καὶ νὰ τὶς ὀνομάζει ἁπλῶς «λάθη»;

   Ποιῶν τὶς ἐπιδιώξεις σιγοντάρει ἄραγε ὁ Ναυπάκτου; Εἶναι φανερὴ ἡ σκοπιμότητα, ψηλαφίσημα ἴσως καὶ τὰ κίνητρα, ποὺ βέβαια τὰ γνωρίζει ὁ Θεός!

  Μήπως συνεχίζει καὶ ὁ Ναυπάκτου ἀντὶ ἑνώσεως τῶν Ὀρθοδόξων ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως, τὴν περαιτέρω διαίρεση. Μήπως συνέστησε ὁ Ναυπάκτου ὁμάδα μετὰ τοῦ καθηγητὴ Δογματικῆς κ. Τσελεγγίδη, ποὺ ἀντιτίθεται στὴν ὁμάδα τῆς Γατζέας καὶ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση, ἀποσύρων τὴν ὑπογραφή του ἀπὸ τὴν νέα "Ὁμολογία";

   Γιατί (ὅπως θὰ τοῦ εἶναι γνωστό) ὁ π. Θεόδωρος στὶς δύο τελευταῖες ὁμιλίες του, μὲ στεντόρια φωνὴ διακήρυξε ὅτι ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου καὶ ἡ ἀποτείχιση εἶναι ἐκκλησιαστικὴ πράξη, δὲν εἶναι σχίσμα, δὲν τοποθετεῖ τὸν πιστὸ ἐκτὸς Ἐκκλησίας; Δὲν εἶναι σχιζοφρενικὸ νὰ θεωρεῖ ὁ Ναυπάκτου Ἱερόθεος ἐκτὸς Ἐκκλησίας ἐκείνους ποὺ ἐφαρμόζουν τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἔχει διευκρινισθεῖ καὶ κατοχυρωθεῖ καὶ μὲ Ἱερὸ Κανόνα, ἀφοῦ πρόβλεψαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὅτι πολλοὶ Ἱερόθεοι Βλάχοι καὶ ἄλλοι ὅμοιοί του Ποιμένες καὶ θεολογοῦντες θὰ ἐμφανίζονταν στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας;

   Ὁ ἴδιος (ὡς πολυδιαβασμένος καὶ πολυγραφότατος) δὲν συνάντησε πουθενὰ στὴν πατερικὴ γραμματεία τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων περὶ τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς κι ὅσους κοινωνοῦν μαζί τους, γιατί -ἐκτὸς τῶν ἄλλων- ὁ συμφυρμὸς μὲ αὐτοὺς μολύνει καὶ διακινδυνεύει τὴν σωτηρία μας; Ἐξέτασε, μήπως ὁ ἰὸς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τὸν ἔχει μολύνει καί, ὡς ἐκ τούτου, ὅσα περὶ τῆς στάσεώς μας ἀπέναντι στοὺς Οἰκουμενιστές, ἀποτελοῦν δικαιολογίες γιὰ τὴ δική του στάση; Δὲν γνωρίζει ὅτι ὑπάρχει Ἱερὸς Κανόνας ποὺ λέγει ὅτι ὁ διακόπτων τὸ μνημόσυνο εἶναι ἄξιος τιμῆς καὶ ὄχι κατακρίσεως;

     Νά, λοιπόν, ποὺ ὁ κ. Ἱερόθεος Βλάχος ὕψωσε φωνὴ κατὰ τῶν Ἁγίων Πατέρων, προτείνων δική του ποιμαντικὴ καὶ θεολογία, ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ ἀκολουθήσει τὴν στάση τῶν Ἁγίων –ἐκ συμφέροντος ἢ ἐκ δειλίας, “Κύριος oἶδε”– καὶ ἐξωεκκλησιάζει μὲ τὴν σειρά του, ὅσους (παρὰ τὶς ἁμαρτίες τους) θέλουν νὰ ἀκολουθήσουν -σ’ αὐτὸ τὸ καίριο γιὰ τὴν ἐποχὴ σημεῖο- τὶς Ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἁγίων Του!

    Πολλὰ ἀκόμα θὰ μποροῦσε νὰ γράψει κανεὶς γιὰ τὴν περίεργη στάση τοῦ μητροπολίτη Ναυπάκτου· ἀπὸ τὴν μιὰ νὰ μιλᾶ θεωρητικὰ γιὰ τὴν "θέωση" καὶ γιὰ "οὐράνιες" πνευματικὲς καταστάσεις κι ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ διδάσκει ἀντίθετες θέσεις ἀπὸ τοὺς Ἁγίους ποὺ ἔζησαν οὐράνιες ἐμπειρίες καὶ μᾶς δίδαξαν τὴν ἄμεσο ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!

   Ἂν δὲν μπορεῖ νὰ ἀκολουθήσει τοὺς Ἁγίους, ἔντιμο εἶναι νὰ διδάξει τὴν ἀλήθεια στὸ θέμα αὐτό, καὶ νὰ δηλώσει ὅτι (ὅπως καὶ πάρα πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς πιστούς) δὲν μπορεῖ πρὸς τὸ παρὸν νὰ ἀκολουθήσει.

  Ἤ, ὅπως ἔχουμε ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές, νὰ συναχθοῦν σὲ κάποιο Μοναστήρι ὅλοι, ὅσοι ἔχουν διαφορετικὴ τοποθέτηση στὸ θέμα ὡς πρὸς τὴν στάση μας ἀπέναντι στοὺς Οἰκουμενιστές, καὶ νὰ μὴ βγοῦν ἀπ’ ἐκεῖ, ἕως ὅτου, ἀπὸ τὴν ἐξονυχιστικὴ ἔρευνα στὰ Πατερικὰ κείμενα καὶ τὴν ὁλοζώντανη καὶ βοῶσα Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, διακριβώσουν τὴν ἀκριβῆ θέση τῶν Ἁγίων.

      Γιατί τὸ ἀποφεύγουν;

Στη Μολδαβία για διεθνές συνέδριο ο μητροπολίτης Ναυπάκτου, Ιερόθεος

Τό τετραήμερο 12-16 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος ἐπισκέφθηκε τήν Ἱερά Μητρόπολη Μολδαβίας μέ ἕδρα τό Ἰάσιο τῆς Ρουμανίας, μετά ἀπό πρόσκληση τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μολδαβίας κ. Θεοφάνη, προκειμένου νά συμμετάσχη ὡς κύριος ὁμιλητής σέ Διεθνές Συνέδριο, τό ὁποῖο διοργάνωσε ἡ Ἱερά Μητρόπολη Μολδαβίας σέ συνεργασία μέ τήν Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου (Α.Ι. Κούζα), ἀφιερωμένο στόν ἡγιασμένο Ἀρχιμανδρίτη Σωφρόνιο Σαχάρωφ, μέ τίτλο «Ἡ Συνάντηση μέ τόν Πνευματικό Πατέρα».

Οἱ ἐκδηλώσεις ἄρχισαν τήν Κυριακή 13 Νοεμβρίου μέ τό Ἀρχιερατικό Συλλείτουργο στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ἐπιβατινῆς στό Ἰάσιο, στό ὁποῖο συλλειτούργησαν οἱ Σεβ. Μητροπολίτες Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, Μολδαβίας κ. Θεοφάνης, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης τῆς Μητροπόλεως τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας στήν Γερμανία κ. Σεραφείμ, καί ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Λουγκουζάνου κ. Παΐσιος. Τόν θεῖο λόγο κήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἱερόθεος, ἀναφερόμενος στήν πίστη-δόγμα, τήν Ἐκκλησία καί τήν ἀσκητική ζωή, σύμφωνα μέ τόν ἑορταζόμενο ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο καί τόν τιμώμενο Γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ.

Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, στό Συνεδριακό Κέντρο «Ἀγορά» ἔγινε ἡ ἔναρξη τοῦ Συνεδρίου, ἀπό τόν Κοσμήτορα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς «Δημήτριος Στανιλοάε» καί ἀπό τόν Σεβ. Μητροπολίτη Μολδαβίας κ. Θεοφάνη. Ἀκολούθησαν οἱ δύο κύριες ὁμιλίες τοῦ Συνεδρίου, τοῦ Σεβ. Μητροπολίτη κ. Ἱεροθέου μέ τίτλο «Ἡ πρώτη συνάντηση μου μέ τόν Γέροντα Σωφρόνιο ἕναν ζωντανό ἐμπειρικό θεολόγο» (4:30 μέ 6:00 μμ) καί τοῦ Ἱερομονάχου π. Ραφαήλ Νόϊκα, μέ τίτλο «Ὁ Γέροντάς μου π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ» (6:30-8:00 μμ). Μετά ἀπό κάθε ὁμιλία τό κοινό εἶχε τήν δυνατότητα νά θέτη ἐρωτήσεις στούς ὁμιλητές. Τίς εἰσηγήσεις αὐτές παρακολούθησαν περί τούς 1700 ἀκροατές, τόσο στήν κύρια αἴθουσα, χωρητικότητος 1200 θέσεων, ὅσο καί σέ βοηθητική αἴθουσα ἀπό γιγαντοοθόνη, οἱ ὁποῖοι εἶχαν κλείσει τίς θέσεις τους πρίν ἀπό ἡμέρες.

Ὅσον ἀφορᾶ τούς δύο πρώτους εἰσηγητές, ἄς σημειωθῆ ὅτι γιά τόν Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεο ἦταν ἡ πολλοστή φορά πού ἐπισκέφθηκε τήν Ρουμανία, ἀφοῦ ἔχουν μεταφρασθεῖ στά ρουμανικά εἴκοσι βιβλία του καί ἀναρίθμητα ἄρθρα καί συνεντεύξεις του, καί ἔχει πολλούς ἀναγνῶστες, μαθητές καί ἀδελφούς ἐν Χριστῷ, οἱ ὁποῖοι καί ζητοῦσαν ἐπιμόνως τήν εὐλογία του καί ἕνα αὐτόγραφο στά βιβλία του πού κρατοῦσαν στά χέρια τους. Ὁ δέ Ἱερομόναχος π. Ραφαήλ Νόϊκα ἦταν ἀδελφός τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Ἔσσεξ, πνευματικό παιδί τοῦ Γέροντος Σωφρονίου καί τώρα ζεῖ σέ ἀπομονωμένη Σκήτη στά βουνά τῆς Ρουμανίας καί σπάνια ἀπομακρύνεται ἀπό ἐκεῖ, ἡ δέ ἔξοδός του καί ἡ ὁμιλία του, ἐκτός τῆς Σκήτης του ἀποτέλεσε γεγονός γιά πιστούς στήν Ρουμανία, ὅπου χαίρει μεγάλης ἐκτιμήσεως.

Πηγή 

Στη Μητρόπολη του διαδόχου του Καντιώτη, φτάσαμε στο σημείο ώστε να είναι μόδα η …αίρεση!"

 ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Β. ΚΕΡΜΕΝΙΩΤΗ… ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡ. ΘΕΟΚΛΗΤΟ...

ΠΟΥ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Γ. ΤΡΥΦΩΝΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΑ ΕΙΠΩΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΣ"

      Σεβασμιώτατε, ευλογείτε. 

    Δυστυχώς, πολύ λυπηρά γεγονότα λαμβάνουν χώρα στην μητρόπολή μας τον τελευταίο καιρό. Με εντολή σας έχει παυθεί από ηγούμενος της Ι. Μονής Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Φιλώτα, ο π. Παΐσιος Παπαδόπουλος και καλείται να παραδώσει το μοναστήρι στον αρχιερατικό επίτροπο Αμυνταίου. Και σαν να μην έφθανε αυτό, βρίσκεται σε εξέλιξη μια συνεχής συκοφαντική επίθεση και λασπολογία, όχι μόνο εναντίον του, αλλά και εναντίον όλων των χριστιανών που διαμαρτύρονται κατά της αιρέσεως του Οικουμενισμού, την οποία εσείς ο ίδιος έχετε καταδικάσει «ως τον μεγαλύτερο εχθρό της Ορθοδοξίας»!1

Πριν λίγες ημέρες, ο αρχιερατικός επίτροπος Αμυνταίου π. Σεβαστιανός Τοπάλης δημοσίευσε στις ιστοσελίδες της περιοχής μας ένα κατάπτυστο άρθρο2, με το οποίο εκφράζεται με απίστευτη απαξίωση και υβριστικούς χαρακτηρισμούς, όχι μόνο κατά του πατρός Παϊσίου Παπαδόπουλου, αλλά και κατά των λαϊκών που αγωνιούν για τον Οικουμενισμό! Απορώ, σεβασμιώτατε, πώς ο αρχιερατικός σας κατόρθωσε μέσα σε ένα μόνο κείμενο να συμπυκνώσει τόση κακεντρέχεια, τόση μικροψυχία, τόσο μένος, τόση εμπάθεια και συκοφαντία!  Φοβάμαι, πως, αν το Ευαγγέλιο δεν απέτρεπε τους χριστιανούς από το να τρέχουν σε κοσμικά δικαστήρια και να καταφέρονται κατ’ αλλήλων3, αυτό το λιβελλογράφημά του θα πήγαινε κατ’ ευθείαν στον Εισαγγελέα.

Και πριν προλάβει η τοπική μας Εκκλησία να συνέλθει από αυτό το πλήγμα ήλθαν άλλα δύο …απανωτά! Ένας θεολόγος του Αμυνταίου, με οικουμενιστικά φρονήματα, με άρθρο του σε τοπικές ιστοσελίδες και συνέντευξή του στο FLASH, υποστήριξε ότι όχι μόνο ο Παπισμός αλλά και όλοι οι αιρετικοί και οι αλλόθρησκοι είναι Εκκλησία! Το θλιβερό είναι ότι άλλες δυο φορές διατύπωσε οικουμενιστικές κακοδοξίες, πρόσβαλε έναν Άγιο και τον Γέροντα Αυγουστίνο, βλασφήμησε το Άγιο Πνεύμακ.ά., αλλά η μητρόπολη …εσιώπησε!  Θεολόγος κηρύττει αίρεση “γυμνῇ τῇ κεφαλῇ” μέσα στα όρια της μητροπόλεώς μας και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός!  Και όχι μόνο δεν αντιδρά κανένας αλλά και βρίσκονται και ιερείς μας που …τον επιδοκιμάζουν!

Η Εκκλησία της Βουλγαρίας απορρίπτει την σύνοδο της Κρήτης;

 Ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο:

Ιστολόγιον Κατάνυξις: Σύμφωνα με αποκλειστικές και καλά πληροφορημένες πηγές του Ιστολογίου μας, η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου της Βουλγαρίας, έλαβε την προηγούμενη εβδομάδα, συνοδικώς, μια Ιστορική απόφαση, σχετικά με τη λεγόμενη “Αγία και Μεγάλη Σύνοδο του Κολυμπαρίου Κρήτης”.

Πιο συγκεκριμένα, η απόφαση της Βουλγαρικής Εκκλησίας απορρίπτει την σύνοδο της Κρήτης συνολικά και χαρακτηριστικά αποφαίνεται πως αυτή δεν ήταν “ούτε Αγία, ούτε Μεγάλη, ούτε Σύνοδος”.

Η ιστορική απόφαση της Εκκλησίας της Βουλγαρίας, έχει ήδη κοινοποιηθεί σε όλους τους Προκαθημένους των υπολοίπων Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Αναμένεται η επίσημη δημοσίευσή της στο διαδίκτυο τις επόμενες ημέρες, οπότε και αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις.

Υ.Γ. Ευχόμαστε και η Εκκλησία της Ελλάδος, εν όψει της συγκλήσεως της έκτακτης Ιεραρχίας του Νοεμβρίου, να λάβει ανάλογη απόφαση, ώστε να αποφευχθούν οι όποιες τραγικές συνέπειες θα έχει μια διαφορετική απόφαση, σχετικά με την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου Κρήτης. 

Ιστολόγιον Κατάνυξις

Γιατί ξαφνικά ονομάστηκαν οι αιρέσεις «εκκλησίες»; (Αδαμάντιου Τσακίρογλου)

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

  Εἶναι ὀδυνηρὴ ἡ συνειδητοποίηση τοῦ γεγονότος ὅτι τὶς τελευταῖες δεκαετίες εἴχαμε βυθιστεῖ σὲ μιὰ τέτοια πνευματικὴ «ὕπνωση» ποὺ δὲν ἀντιληφτήκαμε τὶς φοβερὲς ἀντιπνευματικὲς διεργασίες –κατεδαφιστικὲς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως– ποὺ συνέβαιναν γύρω μας. Καὶ τώρα σὰν νὰ ξυπνᾶμε ἀπὸ ἕνα βαθὺ ὕπνο ἀποκαλύπτεται μπροστά μας ἡ τραγικὴ πραγματικότητα.
   Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἦλθε, ἑδραιώθηκε πιὰ συνοδικά, οἱ αἱρέσεις ὀνομάσθηκαν «ἐκκλησίες» καὶ πολλοὶ ἀγουροξυπνημένοι ρωτοῦν ἀκόμα· μὰ ποῦ εἶναι τὸ κακό; Κι ἄλλοι· μὰ πῶς ἔγινε αὐτό; Ἂν δοῦμε ὅμως τὴν ἐξέλιξη τῆς πολιτικῆς τοῦ Βατικανοῦ, τὶς δόλιες μεθόδους μὲ τὶς ὁποῖες μᾶς ἀποκοίμησε –χρησιμοποιώντας ὡς ὄργανα ποιμένες ποὺ «ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν»– θὰ βροῦμε τὴν ἀπάντηση.

   Τὸ Βατικανὸ αὐτοπροσδιοριζόταν (καὶ τὸ κάνει μέχρι σήμερα) ὡς ἡ «Μία Καθολικὴ Ἐκκλησία» καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι, καὶ κυρίως οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀποτελοῦσαν τὸ ὑπόλοιπο τοῦ κόσμου, ποὺ ἔπρεπε νὰ ὑποταχθεῖ στὴν ἐξουσία τοῦ «ἀντιπροσώπου» τοῦ Θεοῦ ἐπὶ γῆς Πάπα. Μετὰ ὅμως μία πλειάδα πανηγυρικῶν ἀποτυχιῶν τῆς παπικῆς ἐξουσιομανίας καὶ κατάδειξης τοῦ πραγματικοῦ χαρακτῆρα τοῦ Παπισμοῦ παρέμενε τὸ πρόβλημα, πῶς ἐπιτέλους θά ὑποταχθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄλλοι καὶ μάλιστα ἀποκαταστῶντας τὸν «καλὸ» χαρακτῆρα τοῦ Παπισμοῦ, εἰρηνικὰ καὶ οἰκειοθελῶς.

Τολμά να ζητά "περιφρούρηση" της αιρέσεως! Για να δούμε θα την περιφρουρήσουν οι Ποιμένες;

Βαρθολομαίος σε Ιερώνυμο:

.

''Περιφρουρήστε τις αποφάσεις της Κρήτης''

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΠΟΛΥΓΕΝΗΣ

---

Να κρατήσουν στο ακέραιο τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης καλεί τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της Romfea.gr ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος έστειλε την επιστολή με αφορμή την έκτακτη σύγκληση της Ιεραρχίας της Ιεράς Συνόδου

Όταν "κοινωνούμε τοις ακοινωνήτοις" ευνοούμε την εν Χριστώ ενότητα ή την "διαίρεση" πάτερ;

"Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν ἐκπροσώπησαν τὴν Ἐκκλησία ἀλλὰ τὸν ἑαυτό τους".

Πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Χιρς

Η Πανορθόδοξη Συνεργασία θα ανθίσει όταν ξεπεραστεί η βαθύτερη αιτία των διαιρέσεων.

    Συνέντευξη με τον Πρωτοπρεσβύτερο Πέτρο Χιρς, από τον Sergei Chapnin για το περιοδικό "Λοδκα" (Μόσχα)  lodka.sreda.org/

    

1) Πώς αξιολογείτε, σε γενικές γραμμές, τα αποτελέσματα της "Πανορθόδοξης Συνόδου"; Ανταποκρίνονται στις προσδοκίες σας;

     Δυστυχώς, η αποτυχία αυτής της Συνόδου προκαθορίστηκε από την αντι-συνοδική, ανορθόδοξη μεθοδολογία, η οποία ακολουθήθηκε πριν από τη Σύνοδο και εφαρμόστηκε στη διάρκειά της. Δεν ακολουθήθηκε ούτε εκφράστηκε η Οδός και η Αλήθεια του Κυρίου μας και των Οικουμενικών Συνόδων (ιδίως σε ο,τι αφορά την εκκλησιολογία).

   Παραδείγματος χάριν, παρακολουθήσαμε τις αναθεωρήσεις της τελευταίας στιγμής στο προβληματικό κείμενο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον υπόλοιπο κόσμο» και την απόκρυψη των προτεινόμενων κειμένων -όχι μόνον από τους πιστούς, αλλά και από τις Τοπικές Συνόδους- και τη μη κοινοποίησή τους, παρά μόνον αφότου ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες διεξαγωγής της Συνόδου, προετοιμάζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο το έδαφος για την τελική αποχώρηση αρκετών Τοπικών Εκκλησιών. Επιπλέον, περιφρονήθηκε τόσο η ανάγκη εγκρίσεως της «Συνόδου της Κρήτης» από τις Τοπικές Συνόδους, όσο και περιφρόνηση των αντιρρήσεων των Εκκλησιών της Γεωργίας και της Αντιοχείας.

  Αλλά το ερώτημα είναι: έπρεπε η Σύναξη στην Κρήτη να ονομαστεί «Σύνοδος», όταν μόνον δέκα επίσκοποι (οι Προκαθήμενοι) είχαν δικαίωμα ψήφου επί των Κειμένων, ενώ επίσης μόνον το ¼ όλων των επισκόπων είχε προσκληθεί και τέσσερις από τις 14 συνολικά Τοπικές Εκκλησίες, οι οποίες εκπροσωπούν περισσότερο από το ήμισυ όλων των Ορθοδόξων, δεν ήταν παρούσες;

  Μία Ορθόδοξη Σύνοδος προϋποθέτει τη συμμετοχή (και το δικαίωμα ψήφου) όλων των Ορθοδόξων επισκόπων. Η σύναξη στην Κρήτη θα έπρεπε μάλλον να αναφέρεται ως μία ακόμη σύναξη Προκαθημένων… απλώς, αυτή τη φορά, προσελθόντων μετά της συνοδείας τους. Συνεπώς, ως τέτοια, οι αποφάσεις της ουδεμία δεσμευτική ισχύ έχουν για την Εκκλησία, ανά την οικουμένη. Μολαταύτα, στον βαθμό που ορισμένοι Ορθόδοξοι επίσκοποι υιοθέτησαν τις αποφάσεις της συνάξεως αυτής, απαιτείται μία απάντηση συλλήβδην απ’ το Σώμα της Εκκλησίας, ως προς την Ορθόδοξη ή μή στάση τους.

2) Τι πιστεύετε για τα Κείμενα της Συνόδου αυτής; Θεωρείτε ότι δίνουν επαρκή απάντηση στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου; Παρακαλώ να μας δώσετε συγκεκριμένα παραδείγματα.

  Δεδομένου ότι, η μεγαλύτερη πρόκληση για την ενότητα της Εκκλησίας σήμερα είναι ο εκκλησιολογικός σχετικισμός, η «Κρητική Σύνοδος» υπήρξε μια θλιβερή αποτυχία. Τα Κείμενά της δεν θυμίζουν Πατερικά κείμενα, αλλά μάλλον κείμενα που παρήχθησαν στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών». Δεν μας εκπλήσσει επομένως το γεγονός ότι, οι ιεράρχες στην Κρήτη αγνόησαν τον «ελέφαντα στο δωμάτιο», όπως λέει η παροιμία, έκαναν δηλαδή πως δεν είδαν το ορατό μεγάλο πρόβλημα: την προώθηση της νέας «οικουμενικής εκκλησιολογίας» και τα συμπαρομαρτούντα –την αντικανονική προσευχή με εκπροσώπους, συνοδικώς καταδικασμένων, αιρετικών ομολογιών.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ

 (Βίντεο)

Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Σύμφωνα με έναν Αμερικανό ερευνητή, τον Anders, σε ένα δημοσίευμα του στις 15 Νοεμβρίου στην εφημερίδα “The Times of Israel” αποκαλύπτει πως η εβραϊκή τάξη των Σανχεντρίν ήταν αυτή που συνέβαλε καθοριστικά στην εκλογή του Τραμπ.
Η επιδίωξη των Σανχεντρίν είναι ο Ντόναλντ Τραμπ σε συνεργασία με τον Βλαδίμηρο Πούτιν, (???)  να βοηθήσουν τους Εβραίους στην οικοδόμηση του ναού του Σολομώντος στην Ιερουσαλήμ, το αρχαίο αυτό όνειρο που ακολουθεί τους Εβραίους εδώ και 2000 χρόνια.

Όπως αναφέρεται από την εβραϊκή παράδοση η ανοικοδόμηση του ναού του Σολομώντος θα σημάνει την οριστική παντοκρατορία των σιωνιστών και θα ανοίξει τον δρόμο για την εμφάνιση του Μεσσία των Εβραίων, δηλαδή τον Αντίχριστο.
Οι Σανχεντρίν είναι μια πολύ ισχυρή ομάδα Φαρισαίων στο ανώτατο ιερατείο των Εβραίων και είναι αυτοί που κατά την παράδοση πρωτοστάτησαν στην σταύρωση του Ιησού Χριστού. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Anders, ο Τραμπ θεωρήθηκε ως ο πιο κατάλληλος σαν πρόεδρος των ΗΠΑ για να υποστηρίξει το σχέδιο τους με τις φιλοισραηλινές του θέσεις. Για αυτό και τον στήριξαν

Η πρόνοια του Θεού και οι θλίψεις στην ζωή μας. Το παράδειγμα του Ιωσήφ.

    Εἶναι γνωστὴ ἡ ἱστορία τοῦ Ἰωσὴφ ποὺ περιέχει ἡ Π. Διαθήκη. Ὅπως σημειώνει ὁ ἀείμνηστος θεολόγος Νικόλαος Βασιλειάδης στὰ εἰσαγωγικὰ σχόλια περὶ Ἰωσήφ,

  «ἡ ἱστορία του παρουσιάζει μεγάλο ἐνδιαφέρον, διότι ὁ Ιωσήφ εἶναι ὁ ὡραιότερος τύπος τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἰωσὴφ εἶναι ὁ τελειότερος τύπος τοῦ Κυρίου μας, τόσον ὡς ἀντικείμενον τῆς ἀγάπης τοῦ πατρός του Ἰακώβ, ὅσον καὶ ὡς ἀντικείμενον φθόνου καὶ μίσους τῶν ἰδικῶν του, τῶν ἀδελφῶν του. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν τύπος τοῦ Ἰησοῦ τόσον εἰς τὴν ταπείνωσίν του, τὰ παθήματά του καὶ τὴν ἀνεξικακίαν του, ὅσον καὶ εἰς τὴν ἐξύψωσιν καὶ τὴν δόξαν του. Ἐπί πλέον ὁ Ιωσήφ εἶναι καὶ ὑπόδειγμα τῶν πιστῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν δόξαν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ “διὰ πολλῶν θλίψεων” (Πράξ. ιδ΄ 22)».

   Στὸ κεφάλαιο μα΄ τῆς Γενέσεως περιγράφεται ἡ ἀνύψωση τοῦ Ἰωσήφ. Ἀπειλήθηκε ἡ ζωή του, πωλήθηκε ἀπὸ τὰ ἀδέλφια του, χρημάτησε δοῦλος, πειράστηκε καὶ νίκησε τὸν πειρασμό, συκοφαντήθηκε καὶ στὴ συνέχεια φυλακίστηκε. Ὅμως ἡ αἴσθηση τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ, ἡ πρὸς Αὐτὸν πίστη του καὶ ἡ ὑπομονὴ τὸν ἔβγαλαν νικητή. Δικαιώθηκε, ἔστω κι ἂν ὑπέμεινε χρόνια πολλὰ τὶς δοκιμασίες.

    Οἱ παρακάτω σελίδες ἀποτελοῦν τὰ εἰσαγωγικὰ ἑρμηνευτικὰ σχόλια τοῦ ἀείμνηστου Νικολάου Βασιλειάδη στὸ ΜΑ΄ κεφάλαιο τῆς Π. Διαθήκης.

Νικολάου Βασιλειάδη

Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη μετὰ συντόμου ἑρμηνείας

Διακοπή Μνημοσύνου Επισκόπων

ΙΕ΄ Κανών Α΄ καὶ Β΄ Συνόδου

(2η Ομιλία)

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης

_________________

________________

Εικόνα και Οικουμενισμός (Λεωνίδας Οὐσπένσκυ)

   

   Ὁ Λεωνίδας Οὐσπένσκυ δὲν εἶχε περγαμηνὲς θεολογίας νὰ ἐπιδείξει κι ὅμως τὸ συγγραφικό του ἔργο λίγοι θεολόγοι μποροῦν νὰ τὸ φτάσουν. Δὲν ἦταν ρήτορας, οὔτε ἱεροκήρυκας· κι ὅμως τὰ ἄρθρα του, τὰ βιβλία του, οἱ εἰκόνες του μετέστρεφαν συνειδήσεις καὶ οἱ ἄνθρωποι ἐπανέρχονταν στὴν Ἐκκλησία, τόσο ποὺ τὸ Βατικανὸ ἀπαγόρεψε τὴν ἐπανέκδοση τῆς «θεολογίας τῆς εἰκόνας» γιὰ 23 χρόνια. Ὁ Λ. Οὐσπένσκυ δὲν εἶχε πλούτη, ὑψηλὲς γνωριμίες, κύκλο ὀπαδῶν· εἶχε μόνο τὴν ἀκλόνητη πίστη του στὴν ἀλήθεια τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ποὺ ἦταν ὁ Χριστός. Μπροστὰ στὸ αὐθεντικό, ἐκκλησιαστικό του βίωμα ὑποκλήθηκαν ἀκόμα καὶ οἱ ἀντίπαλοί του. Τὸ θέμα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, διαπραγματεύεται ὁ Λεωνίδας Οὐσπένσκυ, στὸ τελευταῖο κεφάλαιο τῆς Θεολογίας τῆς εἰκόνας μέσα στὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ φέρει τὸ ἐνδεικτικὸ ἐρώτημα, «πρὸς τὴν ἑνότητα;». Πρὶν ὅμως ἀναφερθοῦμε στὶς περὶ οἰκουμενισμοῦ θέσεις τοῦ Οὐσπένσκυ, ἄς δοῦμε κάποια ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς ζωῆς του.

    Ὁ Λεωνίδας Ἀλεξάντροβιτς  Οὐσπένσκυ (8/8/1902-11/12/1987) γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὴ Ρωσία, στὴν ἰδιοκτησία τοῦ πατέρα του στὸ σημερινὸ Γκολόσνοβκα, βόρεια τῆς ἐπαρχίας τοῦ Βορονέζ. Τὸ μεγαλύτερο διάστημα τῆς ζωῆς του ὡστόσο δὲν τὸ ἔζησε στὴν πατρίδα του, ἀλλὰ στὸ Παρίσι. Μετὰ ἀπὸ πολλὲς περιπέτειες στὴν ἐπαναστατικὴ Ρωσία, ποὺ λίγο ἔλλειψαν νὰ τοῦ κοστίσουν τὴν ἴδια του τὴ ζωή, θὰ σταλεῖ, νεαρὸς ἀκόμα μὲ τὸν λευκὸ στρατὸ νὰ δουλέψει στὰ μεταλλεῖα κάρβουνου στὴ Βουλγαρία. (Ἐκεῖ ἀπὸ τὴν πεῖνα θὰ μείνει γιὰ ἕνα διάστημα τυφλός, ἐνῶ θὰ τραυματισθεῖ δύο φορὲς σοβαρά). Τὸ 1926 θὰ κατορθώσει νὰ φύγει γιὰ τὴ νότια Γαλλία, ὅπου θὰ δουλέψει ὡς ἐργάτης στὶς ὑψικαμίνους τῶν ἐργοστασίων Σνάϊντερ στὸ Κρεζώ. Τὸ 1929, μετὰ ἀπὸ σοβαρὸ ἀτύχημα θὰ ἐγκαταλείψει τὸ ἐργοστάσιο μετάλλων καὶ θὰ ἐγκατασταθεῖ στὸ Παρίσι κάνοντας περιστασιακὲς δουλειές.

Ἡ γνωριμία του μὲ τὸ ζωγράφο Γεώργιο Κροὺγκ (μετέπειτα μοναχὸ Γρηγόριο) θὰ τὸν ὁδηγήσουν πρὸς τὴ ζωγραφική. Θὰ γραφτοῦν, ὅπως καὶ ἄλλοι ρῶσοι ἐμιγκρέδες στὴν Ἀκαδημία ζωγραφικῆς, ποὺ εἶχε ἀνοίξει στὸ Παρίσι ἡ κόρη τοῦ Λέοντα Τολστόϊ, Τατιάνα Λβόβνα Σουκοτίνα. Παράλληλα, ἡ ἔνταξή τους στὴν ὀρθόδοξη ἀδελφότητα τοῦ ἁγίου Φωτίου τοῦ ὁμολογητοῦ θὰ τοὺς στρέψουν στὴν παραδοσιακὴ ζωγραφική, τὴν εἰκόνα. Ἡ τέχνη τῆς εἰκόνας θὰ τοὺς αἰχμαλωτίσει καὶ τοὺς δύο ἀμέσως. Ἀρχίζουν νὰ μελετοῦν πρῶτα μὲ τὸν διάσημο εἰκονογράφο, ποὺ ζοῦσε στὸ Παρίσι, τὸν Φεντόρωφ καὶ στὴ συνέχεια, ὅταν αὐτὸς σταματήσει νὰ διδάσκει, θὰ μαθητεύσουν ἀντιγράφοντας παλιὲς ρώσικες εἰκόνες, ποὺ ἔβρισκαν στὰ παλαιοπωλεῖα τοῦ Παρισιοῦ. Ὅλη τους ἡ ζωὴ θὰ ἔχει ὡς κέντρο τὴ μελέτη καὶ τὴ ζωγραφική τῶν εἰκόνων. Ὁ Οὐσπένσκυ θὰ μάθει νὰ καθαρίζει ἐπίσης παλαιὲς ρώσικες εἰκόνες καὶ θὰ σκαλίζει σὲ μέταλλο ἢ ξύλο εἰκονογραφικὰ θέματα, τέχνη ποὺ δὲν θὰ ἐγκαταλείψει μέχρι καὶ τὸ θάνατό του. Τὸ ἴδιο καὶ ὁ μοναχὸς Γρηγόριος Κρούγκ[1].

  Ὁ Λεωνίδας Οὐσπένσκυ ἔγινε εὐρύτερα γνωστός, ὄχι μόνο ἀπὸ τὶς εἰκόνες του, ἀλλὰ καὶ τὰ ἄρθρα του καὶ κυρίως τὸ ἔργο του «ἡ θεολογία τῆς εἰκόνας». Παρʼ ὅλη τὴ φήμη του, ἔζησε στὸ Παρίσι μαζὶ μὲ τὴ γυναίκα του Λυδία μὲ μεγάλη ἀνέχεια, γιατί πάνω ἀπὸ τὴν τέχνη καὶ τὴν γνώση τῆς εἰκόνας τοποθετοῦσε τὴν ὀρθόδοξη πίστη του στὸν Θεό. Τὸ ἔργο του, ἡ ζωή του, ἡ ταυτότητά του δὲν στηρίζονταν στὰ ἰδιαίτερα χαρίσματα τῆς προσωπικότητάς του, ποὺ ἦταν πολλά. Ὅλη του ἡ βιοτή μᾶς δείχνει ὅτι ἡ ὀρθόδοξη πίστη του καὶ ἡ ζωὴ του ταυτίζονταν. Ἔτσι, ὅταν μέσα στὰ πλαίσια ἀνοίγματος τοῦ ρωμαιοκαθολικισμοῦ πρὸς τὴν ὀρθοδοξία διὰ τοῦ οἰκουμενισμοῦ

«Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;»

 Παναγιώτης Τσαγκάρης

.

 «Κρείττων γάρ ἐπαινετός πόλεμος, εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ»

.

H απάντηση κλήρου και λαού στο δίλημμα που έθεσε ο Αρχιεπίσκοπος

προς την Ιεραρχία για τα Θρησκευτικά: «Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;»

του Παναγιώτη Τσαγκάρη

Γενικού Γραμματέα της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων

   Η εφημερίδα «Το Βήμα» σε άρθρο της δημοσιογράφου Μαρίας Αντωνιάδου, με τίτλο «Ιερώνυμος προς μητροπολίτες: «Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;» (9/10/2016), ανέφερε κάτι το οποίο δεν έχει διαψευστεί μέχρι σήμερα, ότι ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, έθεσε, στα μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας τα οποία διαφώνησαν ανοιχτά με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε με τον πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα για το μάθημα των Θρησκευτικών, το αμείλικτο ερώτημα «Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα αυτό «ο κ. Ιερώνυμος επέμεινε στην επιλογή του, να μη συνεχιστεί στην παρούσα φάση η σύγκρουση με την κυβέρνηση, καθώς μπροστά του έχει την αναθεώρηση του Συντάγματος και, σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχει η δέσμευση ότι δεν θα πειραχθεί το άρθρο 3, ούτε και η παράγραφος 3, του άρθρου 13 του Συντάγματος.»

Με όσα αναφέρει το παραπάνω δημοσίευμα, αφήνει τον αναγνώστη να υπονοήσει ότι ο Αρχιεπίσκοπος στην ουσία «πούλησε» την υπόθεση της Ορθόδοξης Χριστιανικής Αγωγής στα σχολεία της πατρίδας μας, «ανταλλάσοντάς την» με τη διατήρηση του σημερινού Συνταγματικού status quo των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας σε μια πιθανή μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ορίστηκαν μάλιστα, από τον Αρχιεπίσκοπο, όπως αναφέρει και πάλι το δημοσίευμα και τρείς Ιεράρχες, ο Σεβασμιώτατος Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, «γνωστός σε όλα τα χριστιανικά φόρα, καθώς μετέχει στον διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς, και συμμετείχε και στην επιτροπή που προετοίμασε την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που συγκλήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στην Κρήτη», ο Σεβασμιώτατος Ύδρας κ. Εφραίμ, ο οποίος «στα νεανικά του χρόνια υπήρξε αριστερός και ως φοιτητής της

«Μεταλλαγμένα Θρησκευτικά»

Ομιλίαι εις την αίθουσαν της Π.Ο.Ε.

Ιωάννης Αγγελόπουλος: 

«Μεταλλαγμένα Θρησκευτικά»

Πηγή

ΠΑΤΕΡΕΣ ΓΥΡΙΣΤΕ …. ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ!

 Για όσους ενδεχομένως ξέχασαν το μέγιστο αξίωμά τους…. 

Πατέρες, δεν έχετε τίποτα κοινό με αυτούς που σχεδιάζουν (οργανώνουν) μεθοδικά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και προετοιμάζουν την έλευση του αντι-χρίστου! 

Στο πρώτο στάδιο του σχεδίου έπρεπε κατά τις σκοτεινές δυνάμεις να ανοίξουν «οι πόρτες» προς συζήτηση, αποδοχή και συμπροσευχή, όπως και 

η εξαφάνιση της λέξης αίρεση και η ονομασία των αιρέσεων σε «εκκλησίες». 

Στο δεύτερο στάδιο θέλουν να ενώσουν όλες τις αιρέσεις (αφού προηγουμένως τις ονόμασαν εκκλησίες ) με την ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ εκκλησία του Χριστού μας. Με αρχηγό, βεβαίως, τον έναν αντί-χριστο –πάπα (κατά τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό). 

Στο τρίτο στάδιο να ενώσουν όλες τις θρησκείες μεταξύ τους (πανθρησκεία) με αρχηγό τον αντί-χριστο. (Βιάζονται μάλιστα πολύ!!) 

Επ΄αυτών καμιά αμφιβολία! Το προβάλλουν και με τα σύμβολα που με ακρίβεια μιλούν τη γλώσσα των σημάτων. 

Το λένε και ευθέως ,«γυμνή τη κεφαλή», ότι η σωτηρία της ψυχής εξασφαλίζεται και μέσα από άλλες θρησκείες. 

Επίσης, ότι υπάρχουν και άλλα Άγια βιβλία (το Κοράνι) όπως η Αγία Γραφή. 

Όλα αυτά λέγονται από τον «πρώτον των Ορθοδόξων Χριστιανών» (Δεν τους έμεινε καθόλου τσίπα).

3 «Και τώρα πλέον είναι ο αντίχριστος εν τω κόσμω δια των αιρέσεων και των ψευδοδιδασκαλιών, που προπαρασκεύαζουν το έδαφος δια την προσωπικήν έλευσίν του. 

4 Σεις όμως, παιδάκια μου, έχετε αναγεννηθή από τον Θεόν και έχετε νικήσει τους ψευδοδιδασκάλους αυτούς διά της εμμονής σας εις την αληθή διδασκαλίαν. Και τους έχετε νικήσει, διότι ο Θεός, που είναι μέσα σας και σας φωτίζει και σας ενισχύει, είναι μεγαλύτερος και δυνατότερος παρά ο σατανάς, που ενεργεί και άρχει μεταξύ του κόσμου των ανθρώπων, που είναι μακράν του Θεού. 

5 Αυτοί οι ψευδοπροφήται προέρχονται και εμπνέονται από τον μακράν του Θεού κόσμον. Δι’αυτό διδάσκουν σύμφωνα με το πνεύμα του κόσμου και ο κόσμος τους ακούει και τους δέχεται.(Α’Ιωανν.3,4,5) 

Το πρώτο στάδιο του σχεδίου, το επιδίωξαν και το έκαναν. 

Δεν ισχύει όμως διότι είναι έξω από την Ορθόδοξη διαδικασία συνοδικότητας και τους κανόνες της εκκλησίας μας. 

Οι Ορθόδοξοι χριστιανοί ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ την ψευδοσύνοδο. Θα την ακυρώσουν και θα

Σημαντική ημερίδα στην Πάτρα για το μάθημα των Θρησκευτικών

   Μέ ἐπιτυχία πραγματοποιήθηκε τήν Τετάρτη 15.11.2016 τό ἀπόγευμα, ἡ Ἡμερίδα πού διοργάνωσε στό πλαίσιο τῶν Πρωτοκλητείων ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν μέ θέμα: Σχέσεις Ἐκκλησίας- Κράτους. Ἡ ἡμερίδα πραγματοποιήθηκε στήν Διακίδειο Σχολή Λαοῦ Πατρῶν μέ τήν συμμετοχή πολλῶν Ἱερέων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί πλήθους Λαοῦ.

Στήν ἐν λόγῳ ἡμερίδα ὡμίλησαν: α) ὁ Πολιτικός Ἐπιστήμων κ. Κωνσταντῖνος Χολέβας μέ θέμα: Θρησκευτικά ἢ Θρησκειολογία στά Σχολεία μας; Μεταξύ τῶν ἂλλων ἀνέφερε: «…Μὲ βάση τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα (ἄρθρο 16, παρ.2), ἕνας ἐκ τῶν σκοπῶν τῆς δημόσιας Παιδείας εἶναι ἡ ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς

Θαυμαστό γεγονός!

Μπλοκάρουν τα ηλεκτρονικά συστήματα και αναδύεται άρωμα στον Πανάγιο Τάφο που ερευνούν οι επιστήμονες

Ανεξήγητα φαινόμενα διαπιστώνουν οι μελετητές μέσα στον Πανάγιο Τάφο κατά τις εργασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί το τελευταίο διάστημα...

Ως γνωστόν επιστήμονες ανάμεσά τους και Έλληνες αποκάλυψαν πρόσφατα την επιφάνεια που παραδοσιακά θεωρείται ο τάφος του Ιησού Χριστού. Χτισμένος στην Εκκλησία του Παναγίου Τάφου στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, ο τάφος έχει καλυφθεί από μάρμαρο τουλάχιστον από το 1555 μ.Χ., και πιθανότατα και πολλούς αιώνες νωρίτερα.

Το τελευταίο διάστημα όμως οι επιστήμονες αυτοί βρίσκονται αντιμέτωποι με μια απροσδόκητη περίσταση: ανεξήγητες ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές που βγάζουν κυριολεκτικά  νοκ άουτ ορισμένες συσκευές μέτρησης, σύμφωνα με αναφορές σε ισπανικά μέσα ενημέρωσης.

 Επιπλέον, σύμφωνα με τους ερευνητές, από τον τάφο αναδύεταιι άρωμα.

 Το ιερό, που στεγάζει τον παραδοσιακό χώρο ταφής του Ιησού Χριστού βρίσκεται στο στάδιο αποκατάστασης μέσα στην Εκκλησία του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ

Σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση το σώμα του Ιησού Χριστού τοποθετήθηκε πάνω σε μια πλάκα το λεγόμενο «ταφικό κρεβάτι» το οποίο είναι από ασβεστόλιθο δίπλα σε μια σπηλιά, μετά την σταύρωσή του από τους Ρωμαίους.

Η ταφική πλάκα βρίσκεται στο Κουβούκλιο, η οποία αναστηλώθηκε τελευταία φορά το διάστημα 1808-1810, καθώς είχε καταστραφεί σε πυρκαγιά.

Υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Αντωνίας Μοροπούλου μέλη μιας ομάδας επιστημόνων από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο της Αθήνας πραγματοποιούν εργασίες αποκατάστασης τόσο στο Κουβούκλιο όσο και τον εσωτερικό τάφο.

Η έκθεση του «ταφικού κρεβατιού» για πρώτη φορά εδώ και αιώνες δίνει στους ερευνητές τη δυνατότητα να μελετήσουν την αρχική επιφάνεια του τάφου και μια ανάλυση του αρχικού βράχου.

Πηγή 

Γιατί το κακό στον κόσμο;

Ἅγιος Παϊσιος ὁ Ἁγιορείτης

Γιατί το κακό στον κόσμο

Ο Γέροντας θέλοντας να μας δείξει το πώς ο Θεός προνοεί και κρίνει για τα πλάσματά του, ενώ εμείς πολλές φορές αγανακτούμε και δεν καταλαβαίνουμε τις ενέργειές Του, μας διηγήθηκε ιστορίες, όπως αυτή:

«Ένας ασκητής βλέποντας την αδικία πού υπάρχει στον κόσμο προσευχόταν στο Θεό και του ζητούσε να του αποκαλύψει το λόγο που δίκαιοι και ευλαβείς άνθρωποι δυστυχούν και βασανίζονται άδικα, ενώ άδικοι και αμαρτωλοί πλουτίζουν και αναπαύονται. Ενώ προσευχόταν ο ασκητής να του αποκαλύψει ο Θεός το μυστήριο, άκουσε φωνή που του έλεγε:

-Μη ζητάς εκείνα που δε φτάνει ο νους σου και η δύναμη της γνώσης σου. Ούτε να ερευνάς τα απόκρυφα, γιατί τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος. Αλλά, επειδή ζήτησες να μάθεις, κατέβα στον κόσμο και κάθισε σ' ένα μέρος και πρόσεχε αυτά που θα δεις, για να καταλάβεις από τη μικρή αυτή δοκιμή, ένα μικρό μέρος από τις κρίσεις του Θεού. Θα γνωρίσεις τότε ότι είναι ανεξερεύνητη και ανεξιχνίαστη η προνοητική διακυβέρνηση του Θεού για όλα.

Ο γέροντας, όταν τ' άκουσε αυτά, κατέβηκε με πολλή προσοχή στον κόσμο κι έφτασε σ' ένα λιβάδι που το διέσχιζε ένας πολυσύχναστος δρόμος.

Το παράδειγμα του Ιώβ (Jean Claude Larchet)

Τo βιβλίο του Ιώβ αποτελεί, σχετικά με το ζήτημα του πόνου, έναν από τους βαθύτερους και δυνατότερους στοχασμούς που έχουν ποτέ γραφτεί. Το συγκεκριμένο βιβλίο με το πνεύμα που το διατρέχει τοποθετείται στο μεταίχμιο Παλαιάς και Καινής Διαθήκης.

Ο Θεός δεν είναι η αιτία των δεινών

που συμβαίνουν ξαφνικά στον Ιώβ

Αποτελεί διδαχή του βιβλίου του Ιώβ το ότι ο Θεός δεν είναι η αιτία των δεινών που συμβαίνουν ξαφνικά στον Ιώβ, και πέρα από αυτόν, στους ανθρώπους.
Ο Ιώβ, βέβαια, σε όλο το βιβλίο, φαίνεται να βλέπει στον Θεό τον δημιουργό αυτών που του έχουν συμβεί. Αυτό μαρτυρεί τη βαθιά πίστη του στον Θεό, την αφοσίωσή του σ’ Αυτόν, τον σεβασμό στην παντοδυναμία Του, την ελπίδα του στο πρόσωπό Του. Η συγκεκριμένη στάση μαρτυρείται και από το γεγονός ότι ο Ιώβ, ενώ θεωρούσε ότι ο Θεός βρίσκεται στην αρχή αυτών που του συμβαίνουν, αρνείται να Τον κατηγορήσει, να αμφισβητήσει τη δικαιοσύνη και την αγαθότητά Του, και να ξεσηκωθεί εναντίον Του.
Θα σημειώσουμε, ωστόσο, ότι ο Ιώβ βλέπει στο πρόσωπο του Θεού Εκείνον που του έχει δώσει όλα τα προηγούμενα αγαθά του. Στη