ΠΡΟΣΦΥΓΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ -ΑΙΤΗΣΗ
Τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ Ἀγωνιστικοῦ Συλλόγου μέ
τήν ἐπωνυμία «Ἅγ. Θεόδωρος ὁ Στουδίτης»
νόμιμα
ἐκπροσωπουμένου, Γαλλίας 4, Βόλος.
ΕΝΩΠΙΟΝ
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ
ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ἰασίου 1, Ἀθήνα.
Διά τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ κ.κ. Ἰγνατίου.
Βόλος
6 Σεπτεμβρίου 2002
"Π.Π."
ΠΡΟΣΦΥΓΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ -ΑΙΤΗΣΗ
Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι εὐλογεῖτε.
Ἡ παροῦσα προσφυγή μας στρέφεται κατά τῆς ἁγιοποιήσεως τοῦ Χρυσοστόμου Καλαφάτη, Μητροπολίτου Σμύρνης, ὅπως αὐτή ἀνεκηρύχθη μέ τήν ὑπ' ἀριθμ. 2556/5-7-1993 ἐγκύκλιο τῆς Δ.Ι.Σ.
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μετά ἀπό ἀπόφαση αὐτῆς κατά τήν τακτική συνεδρία τῆς 4/11/1992 .
Ὡς γνωστόν ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος μέ τήν
ὡς ἄνω ἀπόφασή της κατέταξε στήν χορεία τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας μεταξύ τῶν μαρτυρησάντων ἐν ἔτει 1922 στήν
Μικρά Ἀσία Ἐπισκόπων Γρηγορίου Κυδωνιῶν, Ἀμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου
Ἰκονίου, Εὐθυμίου Ζήλων καί τῶν σύν αὐτοῖς κληρικῶν καί λαϊκῶν καί τόν ἐθνομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης. Κατά τῆς ἐν λόγῳ ἁγιοποιήσεως καί κυρίως κατά
τῆς κατάταξης τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης στή χορεία τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας
ἐγγράφως διαμαρτυρήθηκαν ἔγκριτοι Ἱεράρχες, Θεολόγοι-Καθηγητές Πανεπιστημίου
κ.ἄ., χωρίς ὅμως εἰδικώτερη καί ἀναλυτικώτερη προσέγγιση τοῦ ζητήματος ἀπό
πλευρᾶς προσωπικότητος τοῦ ἁγιοποιηθέντος ἐθνομάρτυρος Χρυσοστόμου
Σμύρνης. Τά στοιχεῖα πού δικαιολογοῦσαν τήν διαμαρτυρία διετυπώθησαν γενικά, ἐπικεντρώθησαν δέ σέ ζητήματα τῆς
πίστεως τοῦ ἁγιοποιηθέντος, ὁ ὁποῖος
εἶχε κατηγορηθεῖ γιά ἀνάμειξή του στή μασονία, καθώς καί γιά πολλές ὑποχωρήσεις
στήν πίστη, γεγονός καταλυτικό βέβαια γιά τήν μή κατάταξή του στή χορεία τῶν
ἁγίων. Τά στοιχεῖα ὅμως πού ἀφοροῦσαν ἀπόκλιση τοῦ
ἁγιοποιηθέντος ἀπό τήν ὀρθόδοξη πίστη ἐθεωρήθησαν ὡς φῆμες γιά τίς ὁποῖες δέν
ὑπῆρχε δυνατότητα διαψεύσεως ἐκ μέρους τοῦ δυσφημουμένου νεκροῦ. Ἡ Δ.Ι.Σ. μή ἔχουσα προφανῶς στή διάθεσή της τά συγκεκριμμένα στοιχεῖα πού πιστοποιοῦσαν τήν βασιμότητα τῶν κατηγοριῶν ὡς πρός τήν πίστη τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης
καί δεχομένη τό μαρτύριό του ὡς ἀδιάσειστο τεκμήριο ἁγιότητος, χωρίς ὅμως ἡ
πίστη αὐτή νά εἶναι ὀρθόδοξη, προέβη στήν ἀνακήρυξή του ὡς ἁγίου, μή λαμβάνουσα ὑπ' ὄψιν καί μή ἐμμένουσα στίς μέχρι τότε ἀσαφεῖς καί
ἀναπόδεικτες κατηγορίες.
Προσφάτως ἐκυκλοφόρησε ἀπό τίς ἐκδόσεις «Ὀρθοδοξία» τό βιβλίο τοῦ Ἱερομονάχου Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ μέ τίτλο «Ὁ Ἐθνομάρτυς Χρυσόστομος Σμύρνης - Ἀναίρεσις τῆς Παρανόμου Ἁγιοποιήσεώς του καί δογματική προσέγγισις αὐτῆς» . Ὁ συγγραφεύς τοῦ ὡς ἄνω πονήματος, ὅπως συνάγεται ἀπό τήν πλούσια βιβλιογραφία στήν ὁποία ἀναφέρεται διεξοδικά, χωρίς νά
προβάλλει προσωπικές ἀπόψεις, παραθέτει
στό βιβλίο του τό ἔργο καί τά φρονήματα καί γενικά τήν ἐκκλησιαστική, ἐθνική
καί κοινωνικοπολιτική δραστηριότητα τοῦ ἁγιοποιηθέντος. Πράγματι τό περιεχόμενο τοῦ βιβλίου ἐρειδόμενο στίς
πλούσιες ἱστορικές πηγές, οἱ ὁποῖες δέν ἐπιδέχονται ἀμφισβητήσεως ἀναιρεῖ
κατηγορηματικά τήν παράνομη ἁγιοποίηση, ἀφοῦ τά στοιχεῖα καί τά πορίσματα τῆς
ἱστορικῆς μελέτης καταδεικνύουν ὅτι ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης:
1. Κατηγορήθηκε ὅτι ἦταν μασόνος, ἀνῆκε στή στοά «Ἰωνία», τουλάχιστον κατά τήν τριετία 1919-1922, στενότατοι συνεργάτες του ἦταν ἡγετικά στελέχη τῆς μασονίας καί ὁ ἴδιος ὁδήγησε ἀρκετούς φίλους καί συγγενεῖς του στόν τεκτονισμό. Οὐδέποτε ἤλεγξε τήν μασονία ἄν καί ἡ Σμύρνη κατά τήν περίοδο τοῦ
Χρυσοστόμου εἶχε δέκα τουλάχιστον μασονικές στοές. Ἡ ὅλη του ζωή καί διδασκαλία ἦταν ἐναρμονισμένη πλήρως μέ τά «πιστεύω» τῆς μασονίας, καθώς εἶχε πανθεϊστικές καί
εἰδωλολατρικές ἀπόψεις πού τίς διεκήρυσσε δημόσια. Πέραν αὐτῶν ἀξίζει νά ἀναφέρουμε ὅτι οὐδέποτε οἱ μασόνοι διεκδίκησαν ὡς μέλη τους ἀνθρώπους αὐστηρούς
στήν πίστι ἤ ἀνθρώπους πού ἐπολέμησαν τή μασονία.
2. Ἦταν πρωτεργάτης τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, κῆρυξ
καί θερμός ὑπερασπιστής τῆς ἑνώσεως τῶν «’Εκκλησιῶν» μέ μόνο κριτήριο
τήν ἀγάπη καί ὄχι τό ὀρθό δόγμα. Ἐνῶ οἱ ὑπερασπιστές τῆς
