Δἠλωση Αποτειχίσεως καταπέλτης ζεύγους από τη Γερμανία:

     «Ἀποτειχιζόμαστε ἀπό σᾶς, κ. Αὐγουστῖνε, γιατὶ πάσχετε ἀπὸ ἄνοια Πίστεως καὶ ἐπευλογεῖτε τὴν νοθεία καὶ τὴ διαστρέβλωση τοῦ κηρύγματος τοῦ Ἐσταυρωμένου»!

ΔΗΛΩΣΗ  ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

Γεώργιος και Ηλιάνα Πάσχου

geopaschos@gmail.com

                                                         Εν Backnang τη 2.10.17

Προς τον:

Μητροπολίτη Ι. Μητροπόλεως Γερμανίας και

Έξαρχο Κεντρικής Ευρώπης Κύριον Αυγουστίνο

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

      Κύριε Αυγουστίνε,

          εδώ και δεκαετίες, εσείς και οι υπόλοιποι Επίσκοποι όπως και οι ιερείς της Εκκλησίας της Γερμανίας, ως συνειδητοί οικουμενιστές, διατηρείτε εκκλησιαστική κοινωνία αποδίδετε μία «άτιμον τιμήν» στον πατριάρχη ΚΠόλεως κ. Βαρθολομαίο Αρχοντώνη και προωθείτε δουλικώς και αισχρώς την παναίρεση, την οποία αυτός κηρύττει.

   Υποστηρίζετε και ακολουθείτε έναν άνθρωπο καταχραστή της Θείας Οικονομίας, των Αγίων Πατέρων, και των Αγίων Συνόδων, που «γυμνή τη κεφαλή» διαστρεβλώνει συνειδητά την ευαγγελική διδασκαλία και λυμαίνεται τον αμπελώνα του Κυρίου.

      Εδώ και δεκαετίες εσείς και η Ιεραρχία της Γερμανίας, τιμάτε τον καταδικασμένο ως αρχιαιρεσιάρχη, από τους Αγίους, πάπα Ρώμης και τον συλλειτουργό του κ. Βαρθολομαίο καθώς και τους θεομάχους, πνευματομάχους, αγιομάχους, παναγιομάχους και εικονομάχους προτεστάντες κάθε λογής παραφυάδος και τους προβάλλετε ως πρότυπο αγάπης και «ευλογίας» για τους πιστούς. Είστε πρωτεργάτης της παναιρέσεως. Είναι πλέον βέβαιο ότι και ο Άρειος να ήταν πατριάρχης, και ο Νεστόριος και ο Παύλος και ο Βέκκος και ο Καλέκας και ο Μητροφάνης, το ίδιο θα κάνατε, αφού ο τους αγίους ʺως θύματα του αρχέκακως όφεωςʺ στηλιτεύων κ. Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, τουτέστιν εσείς τους εκπροσωπείτε όλους παντί σθένει ξεθάβοντας τα μελανά, φρικαλέα πτώματα τους και λιτανεύοντάς τα  στις ψυχές των Ορθοδόξων.

   Εδώ και δεκαετίες εσείς, οι Επίσκοποι και σχεδόν όλος ο Κλήρος της Γερμανίας, πάσχοντες από άνοια Πίστεως και μία ʺθεολογικήʺ έπαρση, αναπαύεστε επευλογούντες την επέλαση της νοθείας και διαστρέβλωσης του κηρύγματος του Εσταυρωμένου Χριστού, χάριν των φίλων –λύκων που εισχώρησαν στην Εκκλησία Του.

    Καταντήσατε τους Ι. Ναούς που έχτισε το ποίμνιο, και όχι εσείς, από ευσέβεια με τις οικονομίες του σε ναούς ασεβείας και βεβηλώσεως.

     Ακόμη και πριν την Σύνοδο εσείς και όσοι ιερείς σας υπακούουν τυφλά, ξεχνώντας, ότι η υπακοή τους οφείλεται πρώτα στον Χριστό, συμπροσευχόσασταν και συνεργαζόσασταν αντικανονικώς όχι μόνο με Παπικούς, Προτεστάντες, Πεντηκοστιανούς, Αντβεντιστές, Βαπτιστές αλλά και με Μουσουλμάνους και σπρώχνατε τους πιστούς, χρησιμοποιώντας το καθήκον της υπακοής, να συμμετάσχουν και να επικροτούν τέτοιες για την Εκκλησία ανήκουστες ενέργειες.

    Και όλα αυτά χωρίς ποτέ να ρωτήσετε, αν το ποίμνιο αναπαύεται πνευματικά και ψυχικά με αυτές σας τις ενέργειες. Υποτιμάτε την από τον Θεό δωρισμένη ελευθερία του ποιμνίου, την νοημοσύνη του και την πίστη του.

     Όταν μάλιστα κάποιος τολμήσει να διαμαρτυρηθεί δεν τον ακούτε ως πατέρες, αλλά τον αγνοείτε και τον εγκαταλείπετε στο έλεος του Θεού. Αυτόνομα και αυθαίρετα ενεργείτε, ως αυθεντίες με

«Ουδένα κατέκριναν... Ου γάρ εσκόπουν τά των άλλων, αλλ’ εσκόπων ὅπως μή εκπέσωσι της ευσεβείας».

Ὁ ἅγιος Μάξιμος ἐνώπιον τοῦ αἱρετικοῦ-μονοθελήτη αὐτοκράτορος

Τὸ παρακάτω κείμενο –κάρφος στὰ μάτια ἐκείνων τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν ποὺ κοινωνοῦν μὲ τὴν αἵρεση– ἔχει ἀπὸ πολλοὺς ἀναδημοσιευθεῖ, ἀλλὰ εἶναι τόσο ἐπίκαιρο στὶς μέρες μας καὶ κάθε φορὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ δεῖ κι ἄλλες πλευρές, ποὺ προφυλάσσουν τοὺς ἀγωνιζόμενους κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπὸ ἄστοχες κινήσεις, πληροφοροῦν γιὰ τὴ σωστή πορεία καὶ φωτίζουν τὸ δρόμο τῶν λίγων πιστῶν, ποὺ προσπαθοῦν νὰ ἀκολουθήσουν τὴν ὁδὸ τῶν Ἁγίων σὲ καιροὺς ζοφεροὺς συγχύσεως καὶ σκληροκαρδίας.

Δυστυχῶς στὶς μέρες μας –μέρες σκοτισμοῦ ἐξ αἰτίας τοῦ μολυσμοῦ ἐκ τῆς Παναιρέσεως– ὑπάρχουν ἐκεῖνοι ποὺ κηρύττουν ΚΑΚΟΔΟΞΑ καὶ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΑ ὅτι εἶναι δυνητικὴ ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές, δηλ. ἡ ἀποτείχιση. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ κάποιοι ἄλλοι ποὺ δὲν ἀρκοῦνται στὴν ἀπομάκρυνση ἐκ τῶν αἱρετικῶν διὰ τῆς ἀποτειχίσεως, ἀλλὰ θέλουν νὰ λύσουν ΜΟΝΟΜΙΑΣ καὶ ὅλα τὰ προβλήματα ποὺ ἔχει συσσωρεύσει ἡ Παναίρεση (ὅπως τὸ Πλαιοημερολογιτικό) ἢ καὶ ἀποφαίνονται ὅτι: δὲν ὑπάρχουν μυστήρια στοὺς μὴ καταδικασθέντας ἀκόμα ἀπὸ Σύνοδο Οἰκουμενιστὲς καὶ σὲ ὅσους κοινωνοῦν μαζί τους.

Ὅλοι μας, λοιπόν, ἂς ξαναδοῦμε τὸ κείμενο τοῦ ἁγίου Μαξίμου, γιὰ νὰ ἐξετάσουμε ἂν ὁ Ἅγιος θίγει στὶς συζητήσεις του μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Μονοθελῆτες τῆς ἐποχῆς του ἄλλα θέματα, πέραν τῆς αἱρέσεως, ὅπως τὸ θέμα τῶν Μυστηρίων. Εἶναι σίγουρο πὼς θὰ διαπιστώσουμε, πὼς ἀρκεῖται στὸ θέμα τῆς αἱρέσεως, καὶ δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὸ ἔγκυρο ἢ μὴ τῶν μυστηρίων ἢ μὲ τὸ ἂν θὰ σωθοῦν ὅσοι συμμετέχουν στὴν αἵρεση, ἀφήνοντας αὐτὸ τὸ θέμα στὴν κρίση τοῦ Θεοῦ. Εἶπε: «Οὐδένα κατέκριναν οἱ τρεῖς παῖδες μή προσκυνήσαντες τῇ εἰκόνι, πάντων ἀνθρώπων προσκυνούντων. Οὐ γάρ ἐσκόπουν τά τῶν ἄλλων, ἀλλ’ ἐσκόπων ὅπως ἄν αὐτοί μή ἐκπέσωσι τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας».

Ὅταν ὁ ἅγιος Μάξιμος ἐρωτᾶται, λοιπόν, τί πιστεύει, αὐτὸς μόνος θὰ σωθεῖ μὲ τὴν διακοπὴ τῆς κοινωνίας ἀπὸ τοὺς τέσσερις Πατριάρχες, καὶ ἀντίθετα, δὲν θὰ σωθοῦν καὶ θὰ καταδικαστοῦν οἱ Πατριάρχες (καὶ φυσικὰ οἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες τῶν ἱερωμένων καὶ λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι κοινωνοῦσαν μαζί τους),  ὁ Ἅγιος δὲν πῆρε θέση,  δὲν ἔκρινε τὴν ὥρα πρόσφορη –αὐτὸς ὁ μεγάλος θεολόγος– νὰ θεολογήσει γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ περιπλέξει τὴ συζήτηση, δὲν ἔθιξε τὸ θέμα (χάριν τάχα τῆς ἀληθείας και τῆς ἐνημερώσεως τοῦ λαοῦ), ἀλλὰ τὸ ἄφησε στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ.

Καλὸ εἶναι νὰ μιμηθοῦν τὸν ἅγιο Μάξιμο κάποιοι εὐαίσθητοι σὲ θέματα Πίστεως. Τὸ πρῶτο καὶ κύριο εἶναι νὰ καταπολεμηθεῖ ἡ αἵρεση, νὰ συνειδητοποιήσουν οἱ πιστοὶ τὴν σωτηριολογικὴ διάσταση τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἡ ὁποία ταυτόχρονα ἀποτελεῖ καὶ σοβαρὸ πλῆγμα κατὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν καί, βέβαια, τὰ ἄλλα θέματα ποὺ προκύπτουν, πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ νηφαλιότητα, ἀλλ' ὄχι μεμονωμένα, ἀλλὰ συλλογικά-Συνοδικά.

Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής

καὶ ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου

 Τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

Αναφερόμενοι στή συνέχεια στήν διαχρονική ἐφαρμογή τοῦ 15ου ἱεροῦ Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου θά παρουσιάσωμε τόν ἅγ. Μάξιμο τόν ὁμολογητή, σύμφωνο ἀπόλυτα καί αὐτόν μέ τόν ἐν λόγῳ Κανόνα.

Εἶναι ἄξιον προσοχῆς καί πρέπει νά ἀναφερθῆ ὅτι ὅλη σχεδόν ἡ ζωή τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ ὁμολογητοῦ ἦτο ἕνας συνεχής ἀγώνας ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τοῦ Μονοθελητισμοῦ καί μία διαρκής ἀποτείχισις ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους τῆς ἐποχῆς του. Ἀπέθανε δέ στήν ἐξορία ἀπό τίς κακουχίες καί τά μαρτύρια, ἐνῶ τοῦ εἶχαν κόψει τό δεξί χέρι καί τήν θεολόγον γλῶσσαν καί ἐνῶ τόν εἶχαν καθαιρέσει καί ἀναθεματίσει λόγῳ τῆς ἀδιαλλαξίας του νά μή δεχθῆ νά ὑπογράψη τόν λεγόμενον «Τύπον», ὁ ὁποῖος ἦτο μία ἔκθεσις πίστεως ποὺ εὐνοοῦσε καί ὑπέθαλπε τήν αἵρεσι τοῦ Μονοθελητισμοῦ.

Ἡ ἀποτείχισις τοῦ ὁσίου καί τό ὅτι δέν ἤθελε καμμία ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τόν Πατριάρχη καί τή Σύνοδο ἦτο κάτι πού ἐξόργιζε το ἐκκλησιαστικούς καί πολιτικούς ἄρχοντες, διότι μέ τήν στάσι του αὐτή παρέσυρε πολλούς νά τόν μιμηθοῦν καί νά μήν ὑποταχθοῦν στήν αἵρεσι καί τοιουτοτρόπως ἐγίνετο ὁδηγός τῶν Ὀρθοδόξων ἐν λόγοις καί ἔργοις. Αὐτό εἰπώθηκε καθαρά ἀπό τούς ἄρχοντες στή συζήτησί των μέ τόν ὅσιο προσπαθώντας νά τόν πείσουν νά ἀλλάξη γνώμη:

«Ὁ δέ κῦρις Σέργιος εἶπεν αὐτῷ ὅτι πολλάκις ἦλθον εἰς τό κελλίον σου εἰς Βέββας καί ἠκροασάμην τῆς διδασκαλίας σου, καί ὁ Χριστός ἔχει βοηθῆσαί σοι καί μή ἀγωνιάσῃς. Εἰς ἕν δέ μόνον λυπεῖς πάντας, ὅτι πολλούς ποιεῖς χωρισθῆναι τῆς κοινωνίας τῆς ἐνταῦθα Ἐκκλησίας.

»Ἔστι τις ὁ λέγων, εἶπεν ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, ὅτι εἶπον, μή κοινωνήσῃ τῇ Ἐκκλησίᾳ τῶν Βυζαντίων;

»Ἀπεκρίθη ὁ κῦρις Σέργιος· αὐτό τοῦτο, τό σε μή κοινωνεῖν, μεγάλη πρός πάντας ἐστί φωνή, μή κοινωνῆσαι.

»Καί εἶπεν ὁ τοῦ Θεοῦ δοῦλος· Οὐδέν βιαιότερον συνειδότος κατηγοροῦντος, καί οὐδέν τούτου συνηγοροῦντος παρρησιαστικώτερον» (ΕΠΕ Φιλοκαλία τῶν Νηπτικῶν καί Ἀσκητικῶν 15Γ, 96).

Βλέπουμε ἐδῶ ὅτι μόνη ἡ ἀποτείχισις τοῦ ὁσίου ἦτο παράδειγμα πρός μίμησι καί χαλινός τῆς αἱρέσεως, παρ’ ὅτι ὁ ἴδιος, ὅπως

Σχολικά βιβλία (Παν)θρησκευτικών: το παιχνίδι ξεκάθαρα στα χέρια των γονέων…

                                                                                                   

του Νεκτάριου Δαπέργολα,  Διδάκτορος Ιστορίας

      Δείχνουν να κλιμακώνονται ευτυχώς οι αντιδράσεις των γονιών απέναντι στα πανθρησκειακά σκουπίδια που το αντίχριστο κι εθνομηδενιστικό κυβερνητικό ανεμομάζωμα και το πλανεμένο και θλιβερό σινάφι των ψευτοθεολόγων του «Καιρού» έχουν επινοήσει, συντάξει και μετονομάσει σε σχολικά βιβλία Θρησκευτικών. Προφανώς, όλοι θα θέλαμε κάτι εμφανώς πιο μαζικό και σαρωτικό, αλλά κανείς δεν μπορεί να τρέφει ψευδαισθήσεις, μετά από τόσες δεκαετίες συστηματικής και μαζικής εξηλιθίωσης, παθητικοποίησης, ηθικού ξεχαρβαλώματος και πνευματικού ευνουχισμού της ελληνικής κοινωνίας. Έστω κι έτσι όμως κάτι κινείται, είναι ολοφάνερο ότι δεν έχουν γίνει οι πάντες σ’ αυτόν τον τόπο αξεδιάλυτο μέρος του γνωστού απρόσωπου χυλού.

      Και αυτό, η αντίδραση δηλαδή των Ελλήνων γονιών, είναι πραγματικά το κλειδί της όλης υπόθεσης. Φυσικά, είναι βέβαιο ότι

Και όμως το … φυσιολογικό φαίνεται!

Το ότι η ομοφυλοφιλία είναι μια μη ομαλή κατάσταση αυτό είναι εύκολο να αποδειχθεί και αυτονόητο. Το ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν πρέπει να διώκονται και να λοιδορούνται επίσης και αυτό είναι αυτονόητο. Το να γίνει όμως αυτό το πάθος, σημαία και πρότυπο αυτό είναι ξετσιπωσιά!

Πως όμως αποδεικνύεται ότι οι ομοφυλόφιλες καταστάσεις δεν είναι ομαλές;  Αυτό αποδεικνύεται κατ’ αρχήν από την φυσιολογία,

«Απόδειξις του μη Πνεύματι άγεσθαι Αγίω το ψευδείς έχειν εν εαυτοίς τας υπολήψεις»

(Μ. Βασίλειος – Επιστολή (223) προς Ευστάθιον Σεβαστηνόν)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Για τον Μ. Βασίλειο και για τους Πατέρες, σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας, η θέση του ανθρώπου στον κόσμο συγκροτείται στα όρια του Πνευματικού νόμου, ως παιδαγωγού και φύλακα της ανθρωπότητας. Στην επιστολή (223) υπογραμμίζει ο Μ. Βασίλειος τον θεμελιώδη ρόλο του Αγίου Πνεύματος στην πορεία της Εκκλησίας, ως απαράβατο πνευματικό νόμο. Ειδικότερα, σε στιγμές κρίσεως, καθοριστικές για την Εκκλησία και τον άνθρωπο, η

Επί τέλους, δεν υπάρχει ούτε φιλότιμο, ούτε αυτογνωσία! --Έλεος, πάτερ μου. Κατηγορείς τους Αγιορείτες, γιατί δεν κάνουν αποτείχιση, ενώ «εν τω αυτώ κρίματι εί»!

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Απόκλιση μοναχών

από την ορθόδοξη πίστη

Τί λέγει ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης

Ἐν Πειραιεῖ  4-10-2017 

πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος ἐφημ. Ἱ. Ν. Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου - Παναγίας Ὀδηγητρίας Λόφου Βώκου

Ἡ γενική στάση τῶν ἐν τῷ κόσμῳ καί τῶν Ἁγιορειτῶν μοναχῶν ἔναντι τῶν αἱρέσεων καί δή ἔναντι τῆς παναιρέσεως τοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἕως τίς προηγούμενες δεκαετίες ὑπῆρξε ὑποδειγματική καί καθοδηγητική.

Ἐν τούτοις, συναντᾶται ταυτόχρονα καί ἡ ἀπευκταία, ἀρνητική στάση τῶν μοναχῶν. Ὑπῆρξαν καί ὑπάρχουν περιπτώσεις μοναχῶν, πού ἀποδείχθηκαν καί ἀποδεικνύονται εἰσηγητές, ἔξαρχοι ἤ ἔνθερμοι ὑποστηρικτές τῶν αἱρέσεων καί τοῦ ἐπαράτου

Και θα πληρώστε, και θα χάσετε την Πίστη σας! --Η προπαγάνδα κορυφώνεται!! --Μπράβο, κ. Παν. Σκαλτσή! Και εις ανώτερα!

Προκήρυξη Προγράμματος

«Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας: Ιστορικό πλαίσιο – Προκλήσεις – Προοπτικές»

Υποβλήθηκε από diaviou στις Τετ, 20/09/2017 - 12:50.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΟΜΗ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

«Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας:

Ιστορικό πλαίσιο – Προκλήσεις – Προοπτικές»

Το Πρόγραμμα Επιμόρφωσης της Δομής Δια Βίου Μάθησης Α.Π.Θ. «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας: Ιστορικό πλαίσιο – Προκλήσεις – Προοπτικές» θα πραγματοποιηθεί κατά το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2017-2018.

Στόχοι του Προγράμματος

Το Πρόγραμμα στοχεύει:

• Στην παρουσίαση της μακράς και επίμοχθης προετοιμασίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
• Στην παρουσίαση και ανάλυση των ιδιαίτερων προβλημάτων που είχαν να αντιμετωπίσουν οι

Η απάντηση του π.Νικολάου Μανώλη στο διωκτικό έγγραφο της Ι.Μ.Θ. της κλήσεως στο Επισκοπικό Δικαστήριο - Παρωδία

Του π. Νικολάου Μανώλη

Πρωτοπρεσβύτερος

Νικόλαος Μανώλης

Ἐφημέριος τοῦ Ἱ. Ναοῦ

Ἁγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας

Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 4ῃ Ὀκτωβρίου 2017

         Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην

π. Στέφανον Τόλιον

Ἀναπληρωτὴν Πρόεδρον

τοῦ Ἐπισκοπικοῦ Δικαστηρίου

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Θεσσαλονίκης

                                                   

Ἐνταῦθα

        Πανοσιολογιώτατε π. Στέφανε,

        Ἔχοντας λάβει ὅλα τὰ ἔγγραφα πού μοῦ ἀποστείλατε μέχρι καὶ σήμερα καὶ ἐπιμένοντας ἡ ΙΜΘ νὰ μὴν προσδιορίζει τὶς κατ’ ἐμοῦ κατηγορίες, ἐμμένοντας σὲ θέσεις οἱ ὁποῖες δὲν προσιδιάζουν σὲ ὀρθόδοξο κληρικὸ καὶ πολὺ περισσότερο ἐπίσκοπο, ἐπικαλούμενη διατάξεις νόμων, οἱ ὁποῖες τυγχάνουν κατηργημένες, τροποποιημένες ἢ προδήλως ἀντισυνταγματικές, καὶ μὲ ἕνα πόρισμα, κατόπιν τῶν

Νέα "εκκλησία" ...Νέα Θρησκευτικά!

       

- Μελέτη -

ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗ ΦΥΚΑΡΗ, ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ "ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ "ΦΑΚΕΛΩΝ ΜΑΘΗΤΗ" ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ" (PDF)»

ΟΙ ΛΕΓΟΜΕΝΟΙ "ΦΑΚΕΛΟΙ ΜΑΘΗΤΗ" ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ, ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΟΥ 2017-2018

  ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΙΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΝΤΑΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ

«Ή ΘΕΟΣ ΠΑΣΧΕΙ Ή ΤΟ ΠΑΝ ΑΠΟΛΛΥΤΑΙ»!.. ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ.

«Ή ΘΕΟΣ ΠΑΣΧΕΙ

Ή ΤΟ ΠΑΝ ΑΠΟΛΛΥΤΑΙ»!..

Ο Άγιος Iερομάρτυς Διονύσιος, πολιούχος Αθηνών, μέλος της «εξ’ Αρείου Πάγου βουλής» υπερείχε πάντων στον πλούτο την δόξα, την σύνεση, την σοφίαν. Ήτο μετρίου αναστήματος ισχνός, με χρώμα δέρματος λευκόν υποκίτρινο, η μύτη του κάπως πλατιά, συμμαζεμένα τα φρύδια του. Είχε μάτια βαθουλωτά και μεγάλα αυτιά, λευκά μαλλιά και πλούσια, η δε γενειάδα του λευκή και αυτή μακριά, κάπως αραιή και τα δάκτυλα των χειρών του ήσαν μακριά.

Σε νεαρή ηλικία βρέθηκε στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου (κοντά στο σημερινό Κάιρον) ακριβώς την εποχή της Σταυρώσεως του Κυρίου. Την Μεγάλη εκείνη Παρασκευή, την ώρα της Σταυρώσεως του

''Ο Θεός κατά κάποιον τρόπο μας δείχνει σημάδια για να ετοιμαστούμε."

''Ο Θεός κατά κάποιον τρόπο μας δείχνει σημάδια για να ετοιμαστούμε. Εμείς όμως δεν δίνουμε σημασία. Αυτό σημαίνει ότι τα πάθη μάς τύφλωσαν τόσο πολύ που δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το καλό από το κακό. Η γενιά αυτή είναι τόσο τυφλωμένη από τα πάθη που ακόμη κι αν δουν βομβαρδισμούς ή οτιδήποτε άλλο δεν πρόκειται να μετανοήσουν...

   Όπως λέει και η Γραφή ο καθένας είναι αλυσοδεμένος από κάποιο πάθος. Και όταν θα μας βρει το κακό τότε δεν θα έχουμε τη δύναμη να μετανοήσουμε. Ο καθένας προσπαθεί να ικανοποιήσει το πάθος του. Οι καρδιές έχουν πετρώσει. Αυτός που δεν αγωνίστηκε εναντίον των παθών του δεν θα βρει θεία βοήθεια στον καιρό των διωγμών.

   Ο Θεός μας στέλνει σημάδια για να έλθουμε ”εν εαυτώ” και να μετανοήσουμε. Να πάμε στους πνευματικούς για να εξομολογηθούμε, να κοινωνήσουμε με το σώμα και το αίμα του Χριστού για να πάρουμε δύναμη...''

 Γέροντας Ιουστίνος Πάρβου

Πηγή

Οι Οικουμενιστές προχωρούν ακάθεκτοι, και οι αντι-Οικουμενιστές διαχωρίζονται σε ...ομαδούλες!

      Έγινε και αυτό!!!! Για πρώτη χρονιά στο Γ’ εξάμηνο της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας θα διδάσκεται από τον Μητροπολίτη Προύσσης κ. Ελπιδοφόρο, ως Υποχρεωτικό Μάθημα Επιλογής, το μάθημα “Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Κρήτη 2016”.   Το ερώτημα μέγα… Τι θα διδάξει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης στους σπουδαστές της Θεολογικής Σχολής; Αυτά που έχουν πει οι Άγιοι Πατέρες της Ορθοδοξίας μας για τους Παπικούς και τις υπόλοιπες δυτικές αιρέσεις ή θα διδάξει τα γνωστά περί «Ενότητας των Εκκλησιών;»

Θα κρατούμε σημειώσεις στο μάθημα….  και θα σας ενημερώνουμε !!!

Θηβαίος Πολίτης

Πηγή

  Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνο αὐτό. Ὁ κ. Λαμπρυνιάδης διδάσκει Οἰκουμενισμὸ συστηματικὰ στὴ Θεολογικὴ Σχολή Θεσσαλονίκης (ὅπως φαίνεται στὸ παρακάτω Πρόγραμμα) καὶ κανεὶς δὲν διαμαρτύρεται!

   Ἀντίθετα, οἱ λίγοι φανεροὶ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς δὲν ἔχουν διάθεση νὰ δράσουν ἀπὸ κοινοῦ ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως, γιατὶ ἡ κοινὴ δράση προσκρούει στὸν ἐγωϊσμό μερικῶν καὶ —ἄκουσον–ἄκουσον— στὴν λυσσαλέα προσπάθεια κάποιων νὰ ἐπιβάλλουν ὡς προϋπόθεση τῆς ἀποτειχίσεως τό ...Παλαιὸ Ἡμερολόγιο! Γι' αὐτὸ καὶ δὲν ὁμονοοῦν! Ἡ ὁμόνοια τοῦ Χριστοῦ θέλει ταπείνωση καὶ θυσίες!

  Ἂς ἐλπίσουμε, ὅσοι ἀκόμα δὲν ἀντέδρασαν νά ...ἀντιδράσουν ἁγιοπατερικῶς! Σὲ λίγο δὲν θὰ ἔχει μείνει τίποτα ὄρθιο!

Οι Οικουμενιστές Επίσκοποι, σαν τον σεισμό, χτυπούν σε τακτά διαστήματα!

 Ήταν άραγε αλήθεια αυτά που είπε ο Αλεξ/πόλεως σε ναό στο Καρυοχώρι Εορδαιας;

Ο «ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ, ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ…

«Αλίμονο στα πρόβατα που είναι έξω από την Εκκλησία και τάχα προσπαθούν να σωθούν μόνα τους! Μόνο η Εκκλησία σώζει και όσοι βρίσκονται μέσα σ’ αυτήν…» (Ο Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος)

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

(16:17- 16:49) Εκείνη τη στιγμή αν μπορούσε ο κόσμος να καταλάβει, θα καταλάβαινε ότι επάνω στο Γολγοθά, επάνω στο Σταυρό ο ίδιος ο Χριστός ενάντια στο Θεό πήρε το μέρος του ανθρώπου για μας.

Και ποιο είναι το κατηγορητήριο κατά του Χριστού;

Ότι δεν τιμούσε την αργία του Σαββάτου και δεν σεβότανε την ιερότητα του Ναού.

Ήταν άραγε αλήθεια αυτά;…

(30:15-18)

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΣΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ...

(32:00- 37:20)

Μα κανένας δεν χτυπάει το Ευαγγέλιο, κανένας δεν χτυπάει το Χριστό. Μήτε και τους αιρετικούς, όσους έφυγαν από την Εκκλησία, και όσους λένε ότι ενδεχομένως είναι άθεοι δεν έχουν παράπονο από το Χριστό! Από εμάς έχουν παράπονο, από την

ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: Ο θεολογικός διάλογος που διαστρέφει και θάβει την Ορθόδοξη Πίστη, πρέπει να συνεχιστεί!

Οὐδέποτε διάβασες, κ. Ἱερώνυμε Λιάπη, ὅτι ὁ Ἀπόστ. Παῦλος στεντορείᾳ τῇ φωνῇ κραυγάζει: «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ»; 

Ιερώνυμος προς την Ιεραρχία:

Γιατί πρέπει να συνεχιστεί

ο θεολογικός διάλογος

Για διάλογο Εκκλησίας-Πολιτείας με «ειλικρίνεια, σεβασμός, Αγάπη για την αλήθεια και το συμφέρον της πατρίδος, μακριά από προκαταλήψεις, ιδεοληψίες και δογματισμούς» έκανε λόγο  Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος στην εισήγησή του σήμερα στην Ιεραρχία.

Ο κ. Ιερώνυμος ανέλυσε ιστορικά το θέμα των σχέσεων Εκκλησίας-Πολιτείας και αναφέρθηκε στις κινήσεις που έχουν γίνει προς την κατεύθυνση αυτή. Παράλληλα, στάθηκε και στο διάλογο της Ορθοδόξου Εκκλησίας με την Καθολική τονίζοντας πως πρέπει να συνεχιστεί.
Ακολουθεί ολόκληρηση η εισήγηση του Μακαριωτάτου…

Σεβασμιώτατοι άγιοι Αδελφοί,
καθηκόντως με την χάρι του Παναγάθου Θεού και Κυρίου μας, συνερχόμεθα σήμερα εις τακτικήν σύναξη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας για να επιληφθούμε ζωτικών αυτής θεμάτων.
Κατά την ημερησίαν διάταξη θα συπληρώσουμε τον Κατάλογον προς Αρχιερατείαν εκλογίμων, θα ασχοληθούμε και πάλιν με το θέμα σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας, θα κάνουμε λόγο για την πορεία του Διαλόγου Ορθοδόξων και Καθολικών, θα συμπληρώσουμε τις κενωθείσες δύο ιερές Μητροπόλεις, θα μελετήσουμε δύο καινούργιους Κανονισμούς της Εκκλησίας μας και θα δώσουμε λύσεις σε υπηρεσιακά θέματα. Επιτρέψτε μου να

Η αλήθεια που δεν θέλουν να δουν λαϊκοί και κληρικοί αντι-Οικουμενιστές!

  

Ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία τῶν Κατακομβῶν.

Ἡ σύγχρονη ἀπόδειξη τῆς Ἀποτείχισης ὡς διαχρονικὴ ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία τῆς Εκκλησίας γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν αἱρέσεων.

 Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

    Εἶναι ἡλίου φαεινότερον, ὅτι οἱ Οἰκουμενιστές (καὶ μαζί τους οἱ διὰ τῆς ἀπραξίας τους συμπράττοντες τῇ αἱρέσει «ἀντιοικουμενιστές»), στερούμενοι πατερικῶν ἀποδείξεων, ὅτι ἡ ἀποτείχιση δὲν ἀποτελεῖ τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία προστασίας τῶν πιστῶν σὲ καιρὸ αἱρέσεως, προσπαθοῦν νὰ τὴν παρουσιάσουν ὡς φαινόμενο παλαιοτέρων ἐποχῶν τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας ἢ ἀκόμα καὶ ὡς φαινόμενο κάποιων ζηλωτῶν ἁγίων, χωρὶς κάποια σύγχρονη συνέχεια ἢ ἐφαρμογὴ ἢ ἀκόμα καὶ ὡς σχίσμα. Πολλοὶ πιστοὶ ἐπηρεασμένοι δυστυχῶς ἀπὸ τὴν ἔλλειψη κατήχησης, καὶ ἀπὸ τὸ πνεῦμα ἐκκοσμίκευσης καὶ τὸν γεροντισμὸ ποὺ καταδυναστεύει τὴν Ἐκκλησία, ἐπηρεάζονται ἀπὸ αὐτὸν τὸν δόλιο τρόπο παρουσίασης τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης καὶ μὴν μαθαίνοντας γιὰ σύγχρονα, πιὸ κοντινά τους, γνωστὰ παραδείγματα, δειλιάζουν νὰ τὴν ἐφαρμόσουν.

    Σκεπτόμενος αὐτὰ θυμήθηκα τὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας μετὰ τὴν Ὀκτωβριανὴ Ἐπανάσταση (δηλ. πρὶν ἀπὸ 80 περίπου χρόνια) καὶ τὰ δεινὰ ποὺ αὐτὴ ἐπέφερε στὸν ρωσικό λαό. Ἡ ὁμολογιακὴ στάση τῆς Ἐκκλησίας σ΄ αυτοὺς τοὺς καιροὺς τῶν διωγμῶν παρουσιάζεται σήμερα πολλὲς φορὲς ρομαντικὰ ὡς παράδειγμα ἡρωισμοῦ καὶ αὐταπάρνησης τῶν Χριστιανῶν, ἀλλὰ -ἐσκεμμένα- σπάνια ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση, ὡς ὑπόδειξη πῶς πρέπει νὰ λειτουργοῦμε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, ὅταν ἡ πίστη μας κινδυνεύει. Ψάχνοντας λοιπὸν πληροφορίες βρῆκα τὴν ἐμπεριστατωμένη ἐργασία τοῦ καθηγητοῦ Ἀντωνίου Μάρκου γιὰ τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία τῶν Κατακομβῶν, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ ἀποτείχιση ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ ἁγιοπατερική, ἱεροκανονικὴ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ σ’ ὅλους ἐκείνους ποὺ θέλουν ἐκ τῶν ἔσω νὰ τὴν πολεμήσουν,

"Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν".

Ἁγίου Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου

     «Δεῦτε πρὸς μὲ πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς ». Μ’ αὐτὰ τὰ λόγια καλεῖ ὁ Χριστὸς ὅλους, ὅσοι λυγίζουν κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας. Καὶ προσθέτει στὴν Ἀποκάλυψη: «Ὁ διψῶν ἐρχέσθω… ἐγὼ τῷ διψώντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν». Τρέξτε ὅλοι οἱ διψασμένοι, φωνάζει ὁ Κύριος, στὴν αἰώνια καὶ ζωοπάροχη βρύση.

    Ὅσο ἁμαρτωλὸς κι’ ἂν εἶσαι, φονιᾶς, μοιχὸς ἢ κάτι ἄλλο, σὲ δέχεται ὁ Δεσπότης. Σηκώνει ἀμέσως τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν σου καὶ σ’ ἐλευθερώνει. Καὶ πῶς τὸ κάνει αὐτό; Ὅπως ἀκριβῶς συγχώρεσε τὶς ἁμαρτίες τοῦ παραλυτικοῦ, λέγοντάς του: «Τέκνον, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι». Κι ἀμέσως τὸν λύτρωσε ἀπὸ τὸ βάρος του καὶ τὸν θεράπευσε.

   Πρόστρεχε λοιπὸν στὸν Χριστό, παρακαλώντας Τον δυνατά, ἐπίμονα καὶ ἀκατάπαυστα, ὅπως ὁ τυφλὸς τότε, στὴν Ἱεριχώ: «Ἰησοῦ, υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με!». Κι’ Ἐκεῖνος, ὅπως τότε, θὰ σὲ ρωτήσει μυστικά: «Τί σοὶ θέλεις ποιήσω;». Ἐσύ, ὁ τυφλὸς στὴν ψυχή, θὰ πεῖς: «Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω». Ὁ Χριστός, βλέποντας τὴν πίστη σου, τὴ μετάνοιά σου, τὴ ζέση τῆς ἱκεσίας σου, θὰ σὲ σπλαχνιστεῖ καὶ θὰ σὲ θεραπεύσει, χαρίζοντας στὴν ψυχή σου τὸ φῶς.

    Ὅταν ὅμως δὲν προσευχόμαστε μὲ πόνο, μ’ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς μας καὶ μ’ ἀληθινὴ μετάνοια, δὲν θὰ μᾶς ἀκούσει ὁ Χριστός, δὲν θὰ μᾶς συγχωρέσει, δὲν θὰ μᾶς φωτίσει.

    Ἂν πάλι εἴμαστε ἀμελεῖς, ἂν δὲν τρέξουμε στὸν Κύριο καὶ δὲν Τὸν ἀκολουθήσουμε μὲ συνέπεια, ἀφήνοντας τὶς ἁμαρτίες μας, ὅπως ὁ τελώνης καὶ κατοπινὸς εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος ἄφησε τὸ

Άβατο ...βατό στην κοσμικότητα!

«—Πῶς ν’ ἀρχίσουμε τὴν ἀγρυπνία,

ἀφοῦ δὲν ἦρθαν οἱ... φωτογράφοι;».

39 φωτογραφίες!!!

Ἀρχιμανδρίτου Δανιήλ Ἀεράκη

    

 Φαντάζεστε τὸν Κύριό μας ν’ ἀνεβαίνη στὸ ὄρος γιὰ νὰ διανυκτερεύση (Λουκ. στ´ 12) «ἐν τῇ προσευχῇ», καὶ νὰ μὴν ἄρχιζη τὴν προσευχή Του, γιατί κάποιος... ἀπουσιάζει; Ποιός; Ἀκούγεται ἡ φωνὴ τοῦ Κυρίου (συγχώρεσέ μας, Κύριε, πού βάζουμε στὸ στόμα Σου τέτοια λόγια!):

   —Πῶς ν’ ἀρχίσουμε τὴν ἀγρυπνία, ἀφοῦ δὲν ἦρθαν οἱ... φωτογράφοι; Περιμένετε λίγο. Ὅπου νἆναι, θὰ στηθοῦν καὶ θὰ προβάλουν τὴν

Ο άγιος Σάββας "απαντά" σε επιστολή!

Ο Άγιος Σάββας ο Σέρβος έγραψε δύο επιστολές,

μία για τον (κεκοιμημένο) πατέρα του τον Συμεών

και την άλλη για τον αδερφό του τον Στέφανο.

   Φαίνεται παράξενο να γράφει κάποιος επιστολή σε αποθανόν άτομο. Κι όμως, ο Σάββας το έκανε. Επειδή το φυσικό και το υπερφυσικό δεν είναι αυστηρά διαχωρισμένα στη συνείδηση του πιστού οραματιστή, όπως αυτό συμβαίνει σε εκείνους με λίγη πίστη. Στην ιστορία της εκκλησίας αναφέρονται μερικά τέτοια περιστατικά. Στο γράμμα προς τον Άγιο Συμεών ο Σάββας έλεγε:

    «Ω, εσύ άγιε, καθώς έχεις εντολή από τον Θεό και ικεσία από εμάς, παράβλεψε τα αμαρτήματά μας και την ανυπακοή προς εσένα. Κάνε, λοιπόν, να αναβλύσει ξανά το άγιο μύρο από το σώμα σου στον τάφο όπως και προηγουμένως, για να χαρεί και να ανακουφισθεί ο λαός σου που τώρα βρίσκεται σε θλίψη»…

  Τα γράμματα στάλθηκαν μ’ έναν χιλιανδαρινό αδελφό, τον σεβαστό ιερομόναχο Ιλαρίωνα. Όταν έφθασε μαζί με τους Σέρβους αγγελιοφόρους στη Σερβία, ο Ιλαρίωνας παρέδωσε το ένα γράμμα στον μεγάλο ζουπάνο και για το άλλο τους είπε ότι θα ανοιχθεί και θα αναγνωσθεί στη Στουντένιτσα. Σ΄αυτό το Μοναστήρι ο Στέφανος συγκέντρωσε πολλούς αυλικούς του, υπουργούς και στρατηγούς, συνοδευόμενος από πλήθος λαού.

    Όλοι ήταν περίεργοι να ακούσουν τι είδους παραγγελία έφθασε από τον Σάββα. Μετά την ιεροπρεπή Θεία Λειτουργία, ο Ιλαρίωνας εν πομπή μετέβη στον τάφο του Συμεών, άνοιξε το γράμμα του Σάββα και το διάβασε μεγαλόφωνα. Όλοι οι παρόντες ρίγησαν από τρόμο, ακούγοντας πως ζωντανός άνθρωπος γράφει σε αποθανόντα.

    Ύστερα από την ανάγνωση της επιστολής ακούσθηκε θρόισμα, σαν να κελάρυζε νερό. Και, να το θαύμα! Το άγιο Μύρο ανέβλυζε ξανά από τον τάφο. Κι όχι μόνο από τον τάφο, αλλά και από την τοιχογραφημένη μορφή του αγίου πάνω από τον τάφο.

    Μετά τον στιγμιαίο τρόμο και την κατάπληξη ακολούθησε πρωτοφανής χαρά, που πλημμύρισε τις καρδιές όλων εκείνων που ήταν παρόντες.

από το βιβλίο: «Τα θαυμάσια του Θεού» Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ (Άστρος Κυνουρίας 2014)

vimaorthodoxias.gr

Πηγή