«Το θεολογικό "θυμίαμα" του οικουμενισμού»!

«Θυμίαμα κατά την σύνθεσιν ταύτην ου ποιήσετε υμίν εαυτοίς∙ αγίασμα έσται υμίν Κυρίω»

(ΕΞΟΔΟΣ – ΚΕΦ. Λ, 37)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Αναμφίβολα, όλη η αλήθεια της Ορθοδοξίας (Δογματική και Λατρευτική) είναι χαρτογραφημένη στις σελίδες της Αγίας Γραφής.

Στις σελίδες της αποκαλύπτεται η νοηματοδότηση του παρόντος βίου, που είναι καιρός «έργου» και πρόγευση του κόσμου, του καινού κόσμου. Μπορεί ο προορισμός του πιστού να υπερβαίνει τον κόσμο αυτό της υλικότητας, λαξεύεται όμως μέσα σ’ αυτόν, κατά το Θείο θέλημα–αλήθεια.

Όλες οι επί μέρους εκδηλώσεις της Λατρευτικής ζωής–συνειδήσεως συνθέτουν όχι μόνο το λειτουργικό ήθος αλλά και το Δογματικό, ως διασφάλισή του.

Στο βιβλίο της Εξόδου (Λ, 34 - 38) διαβάζουμε: «και είπε Κύριος προς Μωϋσήν∙ λάβε σεαυτώ ηδύσματα, στακτήν, όνυχα, και χαλβάνην ηδυσμού και λίβανον διαφανή ίσον ίσω έσται· και ποιήσουσιν εν εαυτώ θυμίαμα, μυρεψικόν έργον μυρεψού, μεμιγμένον, καθαρόν, έργον άγιον∙ και συγκόψεις εκ τούτων λεπτόν και θήσεις απέναντι των μαρτυρίων εν τη σκηνή του μαρτυρίου, όθεν γνωσθήσομαί σοι εκείθεν. Άγιον των αγίων έσται υμίν· θυμίαμα κατά την σύνθεσιν ταύτην ου ποιήσετε υμίν εαυτοίς∙ αγίασμα έσται υμίν Κυρίω∙ ος αν ποιήση ωσαύτως ώστε οσφραίνεσθαι εν αυτώ, απολείται εκ του λαού αυτού».

Όλες οι εντολές του Θεού σε παραπέμπουν στην αλήθεια του. Ακόμη και τις φυσικές ιδιότητες των δημιουργημάτων του τις φανερώνει–καθιστά ως δηλωτικές του σκοπού του. Στην περίπτωση αυτή δια του θυμιάματος μας οριοθετεί–δείχνει, ο φιλάνθρωπος Τριαδικός Θεός, μέσα στον λειτουργικό χωροχρόνο, την οφειλόμενη εσχατολογική ακεραιότητα της αλήθειας του και λατρείας του, έως δηλ. της συντέλειας των αιώνων.

Ο ορθόδοξος λειτουργικός ρεαλισμός του θυμιάματος θεμελιώνεται–στηρίζεται στην θεολογία των κτιστών, που απορρέει μέσα από την παραπεμπτικότητά τους.

«Τα γαρ αόρατα αυτού από κτίσεως κόσμου τοις ποιήμασι νοούμενα καθοράται, ή τε αίδιος αυτού δύναμις και θειότης, εις το είναι αυτούς αναπολογήτους» (Ρωμ. Α΄, 20), υπογραμμίζει ο Απ. Παύλος, ενώ «ο δοξολογικός χαρακτήρας της άφωνης γης (είναι) πέλαγος αισθημάτων», σημειώνει ο Ν. Γ. Πεντζίκης στο «Υδάτων υπερεκχείλιση» σελ. 257.

Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης γράφει: «το θυμίαμα δηλοί την απ’ ουρανού και δωρεάν την εκχυθείσαν τω κόσμω δια Ιησού Χριστού και ευωδίαν του πνεύματος και πάλιν εις τον ουρανόν δι’ αυτού αναχθείσαν και τούτο, πάντοτε ημίν δια Ιησού Χριστού γίνεται».

Το θυμίαμα έχει μια μυστική στοιχείωση και έχει συνδεθεί περισσότερο με την προσευχητική διάσταση της Εκκλησίας. «Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιόν σου», αναφέρει ο Ψαλμωδός (Ψαλμ. 140, 2).

Την ουρανοδρομική κίνησιν και φορά του θυμιάματος την βιώνουμε στο 1^ο κεφάλαιο, 9 του Ευαγγελιστού Λουκά, ο οποίος «κατά το έθος της ιερατείας έλαχε του θυμιάσαι εισελθών εις τον Ναόν του Κυρίου».

Στο θυμίαμα της Π. Διαθήκης αντανακλάται το Δόγμα και το ήθος, οι δύο αυτές όψεις της ζωής της Εκκλησίας. Κάθε διαφοροποίηση–απόκλιση σε θέματα πίστεως επιφέρει και την αντίστοιχη αλλοίωση ήθους και αντίστροφα.

Αναμφίβολα, για να προλάβει ο Θεός κάθε είδους αυθαιρεσίας σε θέματα πίστεως–δόγματος εκφράσθηκε κατηγορηματικά προς τους Εβραίους: «θυμίαμα όμοιον προς την σύνθεσιν αυτού δεν θα κατασκευάσητε δι’ εαυτούς προς κοσμικήν χρήσιν. Θα είναι αφιερωμένον υφ’ ημών μόνον εις τον Κύριον. Εκείνος όμως ο οποίος θα κατασκευάση όμοιον προς αυτό, δια να οσφραίνηται δι’ αυτού θα εξολοθρευθή εκ του λαού του» (Εξ. 31, 37-38).

Καθορίζει ο Κύριος μια σταθερή εκδήλωση θεολογικής ενέργειας, ως προέκταση της λατρείας Του.

Εξηγείται η εντολή σε συσχετισμό με την θεολογική–εκκλησιολογική σφαίρα, που καθόρισε ο ίδιος ο Αληθινός Θεός.

Επιθυμεί ο Θεός την αληθινή βίωση της Λατρείας Του εις το ακέραιον, ως γνησιότητα στην αλήθεια και πληρότητα πίστεως, χωρίς προσθήκες ανθρώπινης πνοής ή δύναμης. Με απλά λόγια η δημιουργία και η χρήση του θυμιάματος πρέπει να λειτουργεί στην κατεύθυνση της δόξης του Θεού. Το θυμίαμα, ερμηνευτικά, υποδηλοί το Άγιο Πνεύμα.

Αρκετές προσευχές στο Άγιο Πνεύμα ερμηνεύουν στο ακέραιο την εντολή του θυμιάματος. Για παράδειγμα, σε προσευχή του Νομοφύλακος Ιωάννου του Ευγενικού διαβάζουμε: «Παράκλητε αγαθέ∙ το Πνεύμα το άγιον∙ το Πνεύμα της αληθείας∙ το εκ του Πατρός αφράστως και απερινοήτως εκπορευόμενον∙ το συμπληρωτικόν της αγίας και ζωαρχικής Τριάδος, του ενός Θεού ημών∙ το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον ο αληθώς αληθής Θεός και θεοποιός∙ ο αγιάζων και φωτίζων και ναοποιών σεαυτώ τους αξίους της σης υποδοχής και χάριτος».

Η ανθρώπινη παρέμβαση στην Θεϊκή αλήθεια–εντολή, ως προσπάθεια αναπροσαρμογής της στις ανθρώπινες ανάγκες και εκτός των ορίων που έθεσε ο Θεός, συνιστά πράξη απώλειας και το πνευματικό θυμίαμα της Πίστεως γίνεται «εαυτοίς» και όχι αγίασμα εν Κυρίω∙ γίνεται απλώς «μυρεψικόν έργον» και όχι «έργον άγιον»∙ γίνεται δηλ. για όσφρηση ανθρώπινη.

Παράδειγμα σημερινό ο οικουμενισμός, που χρησιμοποιεί τα θεμελιώδη Τριαδικά και Χριστιανικά δόγματα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας ως εφαπτόμενα της αλήθειας και όχι εντός της σφαίρας των Αγίων, εντός της Εκκλησίας. Χρησιμοποιείται η Ορθοδοξία, το θυμίαμά της, ως έργον «εαυτοίς», εις «όσφρησιν» και όχι ως η μοναδική Εκκλησία.

     Η εντολή του Κυρίου είναι σαφής: «θυμίαμα κατά την σύνθεσιν ταύτην ου ποιήσετε υμίν εαυτοίς». Τέτοιο, είναι το θεολογικό «θυμίαμα» του οικουμενισμού.

     «Εάν φέρητε σεμίδαλιν μάταιον· θυμίαμα βδέλυγμά μου εστί», υπογραμμίζει ο προφήτης Ησαΐας» (Ησ. α΄, 13).

Το εκκλησιαστικό σώμα δεν υστερεί, σήμερα, σε παραγωγή κακού πνευματικού θυμιάματος στα όρια του «εαυτοίς»:

Γέροντα Θαδδαίου τῆς Βιτόβνιτσα:Τό δίχτυ τῶν λογισμῶν

       Λογισμοί εμφυτεύονται στο νου μας κάθε ώρα και στιγμή, απ΄όλες τις πλευρές και τις κατευθύνσεις. Αν μπορούσαμε να δούμε τις ακτίνες των λογισμών θα βλέπαμε ένα μεγάλο δίχτυ λογισμών. Ο καθένας μας έχει έναν δέκτη στο μυαλό του, έναν δέκτη πολύ πιο ακριβή και περίπλοκο από τον αντίστοιχο ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό.

 Πόσο υπέροχο είναι το ανθρώπινο μυαλό !! Δυστυχώς δεν το εκτιμούμε αυτό. Δε γνωρίζουμε πώς να ενώσουμε τον εαυτό μας με την πηγή της Ζωής και να νιώσουμε χαρά. 

Ο αντίδικος σπέρνει διαρκώς σπόρους στο νου μας. Στον Άγιο Αντώνιο επετράπη να δει τους ιστούς των λογισμών γύρω του κι όταν τους είδε αναφώνησε: "Κύριε ποιός μπορεί να σωθεί"; Και άκουσε μια φωνή να του λέει: ¨Μόνο οι πράοι και οι ταπεινοί στην καρδιά ". 
Τα κακά πνεύματα δεν μπορούν να προσβάλλουν όσους έχουν πραότητα και ταπείνωση στην καρδιά, διότι είναι ενωμένοι με την ειρήνη και τη σιωπή. Δεν έχουν αρνητικούς λογισμούς.

Από το βιβλίο : ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

face book
‎Chris Vlahoyiannis‎   

https://agiopneymatika.blogspot.gr/2018/03/blog-post_18.html

Πηγή

Οι Οικουμενιστές οργιάζουν!--Στο "στρατόπεδο" των αντι-Οικουμενιστών άπνοια και δύσπνοια!

Δὲν μένει ἄλλος καιρὸς γιὰ χάσιμο!  Τώρα "ἐσχάτη ὥρα ἐστί" γιὰ τὴν διακοπὴ μνημοσύνου τῶν Οἰκουμενιστῶν ἀπὸ ὅλους τοὺς Ὀρθόδοξους, χωρὶς ἄλλες ἀπαιτήσεις καὶ δεσμεύσεις!  

 Ολοταχώς για διάσπαση στον Ορθόδοξο κόσμο: 

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στον Ιερώνυμο για Σκόπια-Ουκρανία

 – Αίτημα Ζάεφ σε Βαρθολομαίο…

Συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό οι σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ με επίκεντρο την Ορθοδοξία, θέμα στο οποίο παρατηρείται έντονη κινητικότητα και από τις δύο πλευρές με εκατέρωθεν κινήσεις. Ο πρέσβης των ΗΠΑ μετά το Αγιο Ορος και την Μονή Βατοπεδίου συναντήθηκε με  τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο.

Είναι πολύ πιθανό πλέον να πραγματοποιηθεί η προειδοποίηση της Μόσχας για «διάσπαση στον Ορθόδοξο Κόσμο». Στόχος πλέον των

Οι Οικουμενιστές έχουν περάσει ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ (αλλά ανοήτως κακόδοξα) στο στάδιο υλοποιήσεως των αποφάσεων της ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΑΣ Συνόδου!

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗΣ:

ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1054 ΜΕΓΑ ΣΧΙΣΜΑ;

   Ἐπειδὴ ὁ κ. Λαρεντζάκης (ὅπως ὅλοι οἱ Οἰκουμενιστές)  “κόβει καὶ ράβει” τὴν ἱστορία τοῦ σχίσματος-αἱρέσεως τῶν Λατίνων-Παπικῶν, ὅπως θέλει καὶ ὅπως συμφέρει στὰ ἀφεντικά του, παρουσιάζουμε μερικὰ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχουμε συγκεντρώσει, ὅταν ὁ μητροπολίτης Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος ἰσχυριζόταν μετὰ πάθους στὴν τηλεόραση καὶ μὲ Ἐγκυκλίους κάτι παρόμοιο· ὅτι δηλαδὴ  οἱ Παπικοὶ δὲν ἔχουν καταδικαστεῖ ἀπὸ Σύνοδο καὶ ἄρα ἔχουν μυστήρια, ἱερωσύνη, βάπτισμα κ.λπ.

Στὰ στοιχεῖα ποὺ παραθέτουμε φαίνεται καθαρά (καὶ ἀποτελεῖ μιὰ πρώτη ἀπάντηση ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος) ὅτι, ἀσχέτως τοῦ τί συνέβη μὲ τὰ ἀναθέματα τοῦ 1054 καὶ τὴν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων τοῦ 1965, καὶ ἀσχέτως ἂν (ὡς ἐκ τούτου) τὸ σχίσμα εἶναι κανονολογικὰ πρόσκαιρο ἢ ὁριστικό (καὶ μακάρι νὰ μὴν ἦταν ὁριστικό· ποιός δὲν θὰ τὸ ἤθελε;) οἱ Παπικοὶ εἶναι αἱρετικοὶ καὶ καταδικασμένοι ἀπὸ Συνόδους καὶ Ἁγίους Πατέρες τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, καὶ μόνο ἂν μετανοήσουν, καὶ ἀποβάλουν, καὶ ἀποπτύσσουν τὶς αἱρέσεις τους, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν στὴν Μία Ἐκκλησία. Ὅλες οἱ ἄλλες διαδικασίες, καὶ οἱ διάλογοι, καὶ οἱ συμπροσευχὲς ὡς μέσα ἑνώσεως εἶναι ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΑ ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, τὶς Συνόδους καὶ τοὺς Ἁγίου Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ παραπλανητικὴ καὶ κακόδοξη (οἰκουμενιστὴς γάρ) εἰσήγηση τοῦ κ. Λαρεντζάκη εἶναι αὐτή:

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗΣ - Έγινε το 1054 Μέγα Σχίσμα; by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Ἀνάμεσα στὰ ἄλλα ὁ κ. Λαρεντζάκης γράφει καὶ τὰ ἑξῆς:

Δηλαδή, μὲ ἄλλα λόγια, ψευδόμενος καὶ ἀλλοιώνοντας τὴν Πίστη καὶ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας,  ἐπιχειρεῖ τὴν ὑλοποίηση, ὅσων ἀποφασίστηκαν στὴν ληστρικὴ καὶ αἱρετικὴ Κολυμπάρια Σύνοδο, ὅτι δηλαδὴ οἱ Παπικοὶ εἶναι Ἐκκλησία μέν, ἑτερόδοξη δέ.

Οἱ Ἅγιοι ὅμως, οἱ τοπικὲς καὶ οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι ἔχουν ἄλλη ἄποψη καὶ διδασκαλία. Διδάσκουν ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ ἀλλοίωσαν τὰ Δόγματα καὶ τὶς Παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἀλλοίωσαν ἔστω καὶ «ἰῶτα ἓν ἢ μιὰ κεραία», εἶναι αἱρετικοὶ καὶ ἐκτὸς Ἐκκλησίας. Καὶ εἶναι αἱρετικοὶ ὄχι μόνο αὐτοί, ἀλλὰ κι ἐκεῖνοι (σὰν τὸν κ. Λαρεντζάκη) τοὺς ἀκολουθοῦν καὶ τοὺς ὑποστηρίζουν.

Νά, λοιπόν, ποιά εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως φαίνεται ἀπὸ μερικὰ μόνο ἀντιπροσωπευτικὰ κείμενα.

Τι πράγματι συμβαίνει στο Άγιον Όρος;

ΟΙ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ  ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ

 ΚΕΛΙΑ  ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ  ΣΤΟ  ΑΓ. ΟΡΟΣ

- ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΤΑ ΡΩΣΙΚΑ

Η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ ξεσκεπάζει τους σημερινούς ενωτικούς-Οικουμενιστές

Καὶ τί ...κρίμα!

Κάποιοι ἀντι-Οἰκουμενιστές τοὺς "σκεπάζουν" μὲ τὶς Οἰκονομίες τους καὶ οὐσιαστικὰ τοὺς σιγοντάρουν!

katanixis.gr: Η γνωστή και μη εξαιρετέα κα Αρβελέρ, που έχει προκαλέσει και στο παρελθόν με δηλώσεις της:

• Αμβρόσιος κατά Αρβελέρ
• ΕΚΥΟ: Αναλήθειες της κ. Αρβελέρ
• SIMONE LE BARON: «Η ΑΡΒΕΛΕΡ ΕΙΝΑΙ ΕΒΡΑΙΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΔΑ»!
• Η νεοελληνική ταυτότητα. (Απάντηση στην κ. Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ)
• Αρβελέρ: «Η Ελλάδα δεν γνώρισε Διαφωτισμό. Ποιός φταίει; Θα το πω, η εκκλησία» 

      είναι μόνον λίγα από τα δικά της “κατορθώματα”, μόνο που σήμερα έρχεται και ξεσκεπάζει τον τρόπο σκέψης των οικουμενιστών. Οι ενωτικοί όλων των αιώνων, έχουν ακριβώς  τις ίδιες πεποιθήσεις. Παραθέτουμε το απόσπασμα και ελπίζουμε να ξεκαθαρίζει σιγά σιγά, πως οι οικουμενιστές επιθυμούν τον εωσφορικό διαφωτισμό και κατηγορούν την Εκκλησία για φανατισμό και συντηρητισμό.

Με μια μικρή αλλαγή στα δεδομένα: σήμερα οι ενωτικοί-οικουμενιστές κατέχουν την πρωτοκαθεδρία στην διοικούσα Εκκλησία και κατηγορούν τους ανθενωτικούς Ορθοδόξους επιπλέον για σχίσματα και διαιρέσεις, καυχώμενοι πως αυτοί είναι η Εκκλησία.  

---

Xωρίς να μασάει τα λόγια της η Ελληνίδα βυζαντινολόγος, η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόννης στα 700 χρόνια ιστορίας του μεγάλου γαλλικού πανεπιστημίου η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ για την Άλωση της Πόλης!

«Yπήρχε μια μεγάλη ενωτική και ανθενωτική διαμάχη, υπέρ και εναντίον της Ένωσης των Εκκλησιών. Οι αντίθετοι στην Ένωση συμμαχούσαν και με τους Τούρκους, ήταν οι λεγόμενες παρά φύσιν συμμαχίες. Οι υπέρμαχοι της Ένωσης διακήρυσσαν: "Όταν οι δύο Ρώμες ήταν ενωμένες διαφεντεύαμε τον κόσμο. Όταν διχάστηκαν, χάσαμε τα πρωτεία".

Με αυτή την έννοια η πραγματική πτώση της Πόλης χρονολογείται από το 1204 και μετά. Η ανθενωτική διαμάχη πήρε μάλιστα τεράστιες διαστάσεις μετά το 1438 και τη Σύνοδο της Φερράρας.

Εκεί ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ ξεσήκωσε την Εκκλησία σε μια τελευταία προσπάθεια Ένωσης, αλλά ενώ η διανόηση ήθελε να είναι αναγεννησιακή, η Εκκλησία παρέμενε προσηλωμένη στα πάτρια κατά τρόπο φανατικό, αν όχι τίποτα παραπάνω». 

https://thecaller.gr/callers-choice/

Πηγή

Η πνοὴ του Αγίου Πνεύματος

α'. Τί εἶναι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ τί δίνει στὸν ἄνθρωπο.

    Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ὁ Θεός, τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, παντοδύναμο ὅπως ὁ Πατέρας καὶ ὁ Υἱός. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ζωογονεῖ, ἐμψυχώνει καὶ ἐνδυναμώνει τὰ πλάσματα. Αὐτὸ δίνει στὰ ζῶα τὴ ζωή, στοὺς ἀνθρώπους τὸ νοῦ καὶ στοὺς χριστιανοὺς τὴν ἀνώτερη ζωή, τὴν πνευματική. Αὐτὸ φωτίζει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν βοηθάει νὰ μπεῖ στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

    Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δίνεται στὸν καθένα μας ὄχι σύμφωνα μὲ τὴν ἀξία τῶν καλῶν ἔργων του, ἀλλὰ δωρεάν, σύμφωνα μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὴ σωτηρία του.

Στὴ συνέχεια θὰ δοῦμε τί χαρίζει στὸν ἄνθρωπο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.

     1. Ὅταν κατοικήσει μέσα στὸν ἄνθρωπο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τοῦ δίνει πίστη καὶ φωτισμό. Χωρὶς Αὐτό, κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει ἀληθινὴ καὶ ζωντανὴ πίστη. Χωρὶς τὸ φωτισμό Του, καὶ ὁ πιὸ σοφὸς καὶ μορφωμένος ἄνθρωπος εἶναι ὁλότελα τυφλὸς ὡς πρὸς τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν κτίση Του. Ἀπεναντίας, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μπορεῖ νὰ φωτίσει ἐσωτερικὰ καὶ τὸν πιὸ ἀμόρφωτο καὶ ἁπλοϊκὸ ἄνθρωπο, νὰ τοῦ ἀποκαλύψει ἄμεσα τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ τοῦ προσφέρει τὴ γλυκειὰ γεύση τῆς βασιλείας Του. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ

Δεν έλαβαν μέρος στην Σύνοδο Κρήτης, αλλά λαμβάνουν ...μόρφωση από τους αιρετικούς!

 Θερινό Ινστιτούτο στη Ρώμη για εκπροσώπους του Πατριαρχείου Μόσχας

Το τρίτο Θερινό Ινστιτούτο για εκπροσώπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας πραγματοποιήθηκε από 19ης έως 26ης Μαΐου 2018 στη Ρώμη, στα πλαίσια ακαδημαϊκής και πολιτιστικής συνεργασίας μεταξύ του Πατριαρχείου Μόσχας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το πρόγραμμα οργανώθηκε από το Ποντιφικό Συμβούλιο για την Προώθηση της Ενότητας των Χριστιανών σε συνεργασία με το Τμήμα Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας και του

30 Μαΐου: Εορτή του Οσίου Ισαακίου, του Ομολογητού και Ηγουμένου της Μονής Δαλμάτων

  Τη μνήμη του Οσίου Ισαακίου του Ομολογητού και Ηγουμένου της Μονής Δαλμάτων τιμά σήμερα, 30 Μαΐου, η Εκκλησία μας. Ο Όσιος Ισαάκιος καταγόταν από την Συρία και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Ουάλη (364 μ. Χ.), που ήταν υποστηρικτής των Αρειανών.

    Κάποτε οι Οστρογότθοι, παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης, κατασκήνωσαν στη Θράκη και απειλούσαν την Κωνσταντινούπολη. Τότε ο Ουάλης αναγκάσθηκε να βαδίσει εναντίον τους. Ο Ισαάκιος, που ήταν ηγούμενος στη Μονή Δαλμάτων, βγήκε και συνάντησε τον πολέμιο των ορθοδόξων Ουάλη, και αφού έπιασε από τα χαλινάρια το άλογο του, του είπε: «Απόδος ταις ποίμναις τους αρίστους νομέας και λήψη την νίκην απονητί ει δε τούτων μηδέν δεδρακώς παρατάξαιο, μαθήσει τη πείρα ότι σκληρόν το προς κέντρα λακτίζειν ούτε γαρ επανήξεις και προσαπολέσεις την στρατιάν» (Πράξεις των Αποστόλων, κστ΄ 14).

   Δηλαδή, δώσε στα ποίμνια τους άριστους ποιμένες και χωρίς κόπους θα πάρεις τη νίκη. Αν, όμως, δεν αποδεχθείς αυτά που σου λέω και δε συμφωνήσεις μαζί τους, θα μάθεις από την πείρα ότι είναι σκληρό πράγμα να κλωτσάς στα καρφιά. Διότι ούτε εσύ πρόκειται να γυρίσεις από τον πόλεμο, και σύντομα θα χάσεις και το στράτευμα.

    Ο Ουάλης όχι μόνο δεν πείσθηκε από τα λόγια του ηγουμένου, αλλά αφού τον ειρωνεύθηκε, τον έριξε μέσα σε ένα κρημνώδες φαράγγι. Ο Ισαάκιος από θαύμα δεν έπαθε απολύτως τίποτα. Ο δε Ουάλης έπαθε αυτά που προφήτευσε ο Άγιος ηγούμενος.

   Στις 9 Αυγούστου του 378 μ.Χ., διεξήχθη γύρω από την Αδριανούπολη σφοδρή μάχη, κατά την οποία ο αυτοκρατορικός στρατός κατατροπώθηκε, αφού φονεύθηκαν πολλοί από τους άριστους στρατηγούς του. Ο Ουάλης, καταφεύγοντας εντός αχυρώνος, για να σωθεί, κάηκε ζωντανός, μαζί με τον αρχιστράτηγό του.

    Ως ηγούμενος παρευρέθηκε στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη το 381 μ.Χ., συντελώντας τα μέγιστα στην επιτυχία αυτής.

    Προαισθανόμενος το τέλος του, αφού διόρισε διάδοχό του τον Όσιο Δαλμάτιο (τιμάται 3 Αυγούστου), κοιμήθηκε με ειρήνη σε βαθύ γήρας το 396 μ.Χ.

    Η μνήμη του Οσίου Ισαάκιου επαναλαμβάνεται και στις 3 Αυγούστου.

Απολυτίκιο

Ήχος γ΄. Θείας πίστεως.

   Τύπος πέφηνας, τής εγκρατείας, καί εδραίωμα, τής Εκκλησίας, Ισαάκιε Πατέρων αγλάϊσμα εν αρεταίς γάρ φαιδρύνας τόν βίον σου, Ορθοδοξίας τόν λόγον ετράνωσας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τόν Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαο ημίν τό μέγα έλεος.

Πηγή 

Ο Βαρθολομαίος καθημερινά το δηλώνει: Ξεχάστε τη Μία Εκκλησία! Απέθανε και ετάφη στο ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ της Κρήτης! --Οι Εκκλησίες είναι πολλές!

Νέα «ταυτιση απόψεων» Βαρθολομαίου-Φραγκίσκου: 

Καθηγητής βάπτισε το σχίσμα “αποξένωση”

-Τι είπε για τα αναθέματα

    Ούτε τα προσχήματα δεν κρατούν για την “πλήρη ενότητα…. Κι ενώ χθες αναλύσαμε πως στο Βατικανό πανηγυρίζουν για την έρευνα που καταδεικνύει πως οι περισσότεροι Ρώσοι Ορθόδοξοι αναγνωρίζουν το “φιλιοκβε”  και όσο Φραγκίσκος και Βαρθολομαίος ανταλλάσσουν αβρότητες, οι “ειδικοί” του Φαναρίου προσπαθούν να μας πείσουν πως σχίσμα με την παπική πλευρά ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ αλλά αντί αυτού υπήρξε μια…αποξένωση!

    Αναφορικά με την νέα επαφή Πάπα και Οικουμενικού Πατριάρχη

Οσία Υπομονή

Εορτάζει στις 29 Μαΐου εκάστου έτους

Πορτραίτο του Εμμανουήλ Β΄του Παλαιολόγου

με τη σύζυγό του Ελένη (Αγία Υπομονή) και δύο τους τέκνα

Βιογραφία

   Η Αγία Υπομονή, κατά κόσμον Ελένη Δραγάση, και αργότερα, ως σύζυγος του Μανουήλ Β’ Παλαιολόγου, «Ελένη η εν Χριστώ τω Θεώ αυγούστα και αυτοκρατόρισσα των Ρωμαίων η Παλαιολογίνα», ήταν θυγατέρα του Κωνσταντίνου Δραγάση, ενός από τους πολλούς ηγεμόνες – κληρονόμους του μεγάλου Σέρβου κράλη (βασιλιά) Στεφάνου Δουσάν. Καταγόταν από βασιλική και ευλογημένη γενιά. Στους προγόνους της συγκαταλέγονται άνθρωποι που αγίασαν όπως ο Στέφανος Νεμάνια, σέρβος βασιλέας που μόνασε με το όνομα Συμεών και ήταν κτίτορας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους (βλέπε 13 Φεβρουαρίου). Ο Κωνσταντίνος Δραγάσης ανέλαβε την ηγεμονία του σημερινού βουλγαρικού τμήματος της βόρειο – ανατολικής Μακεδονίας, στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Αξιού και Στρυμώνος.
Η γέννησή της τοποθετείται στα αμέσως μετά τον θάνατο το

Γιατί έπεσε η Βυζαντινή αυτοκρατορία;

(+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

Γιατί ἔπεσε ἡ Βυζαντινὴ αὐτοκρατορία;

«Ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς 
μάτην

ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων» (Ψαλμ. 126,1)

    «Μνήσθητι, Κύριε, ὅ,τι ἐγενήθη ἡμῖν· ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν. Κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις, οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις. Ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν… Ἐδιώχθημεν, ἐκοπιάσαμεν, οὐκ ἀνεπαύθημεν… Οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, οὐχ ὑπάρχουσιν· ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν… Ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς· οὐαὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν» (Θρ. Ἱερ. 5,1-2,5,7,16).

   Τίποτε, ἀγαπητοί μου, δὲν εἶνε τυχαῖο στὸν κόσμο. Οὔτε μιὰ σταγόνα νεροῦ οὔτε ἕνα φύλλο ἀπὸ τὰ δέντρα δὲν πέφτει χωρὶς κάποια αἰτία. Κάθε πρᾶγμα ἢ γεγονὸς ἔχει τὴν αἰτία του. Ὁ νόμος τῆς αἰτιότητος εἶνε παγκόσμιος.

   Ἡ αἰτία ἐπιφέρει ἀποτέλεσμα, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα προϋποθέτει αἰτία, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα γίνεται αἰτία ἑνὸς νέου ἀποτελέσματος. Δημιουργεῖται ἔτσι μία μακρὰ ἁλυσίδα ἀπὸ αἰτίες καὶ ἀποτελέσματα, ποὺ ἐλάχιστοι μόνο κρίκοι της εἶνε ὁρατοί· οἱ ὑπόλοιποι κρύβονται ὅπως οἱ κρίκοι μιᾶς ἁλυσίδας ποὺ ῥίχνεται στὰ βαθειὰ τῆς θαλάσσης. Οἱ ἄνθρωποι ἐρευνοῦν γιὰ νὰ βροῦν τὰ βαθύτερα αἴτια. Ἀξιέπαινη ἡ ἔρευνα τῆς ἐπιστήμης. Ἀλλ᾿ ὄχι σπάνια ἡ ἔρευνα γιὰ νὰ βρεθῇ ἡ αἰτία, ἀποτυγχάνει· ὁ νοῦς τῶν

Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, 29 Μαΐου 1453

.

Φώτης Κόντογλου

Σὰν σήμερα πάρθηκε ἡ Πόλη ἀπ᾿ τὸν σουλτὰν Μεμέτη στὸ 1453, μέρα Τρίτη, βγαίνοντας ὁ ἥλιος.

Μιὰ τέτοια ἱστορία δὲ μπορεῖ νὰ τὴ γράψῃ ἄξια κανένας· δὲν πιστεύω νὰ βρίσκεται τέτοιος μεγάλος μάστορης. Κανένας, ἂς ἤτανε κι ὁ ἴδιος ὁ Ὅμηρος, ποὺ τραγούδησε μὲ λόγια σὰν κοτρώνια τὸν φημισμένον ἐκεῖνο πόλεμο τῆς Τρωάδας.

Κείνη τὴ μέρα, ποὺ δὲν πρέπει νὰ λογαριαστῇ μηδὲ στὶς μέρες τῶν χρονῶν, μηδὲ στὶς μέρες τῶν μηνῶν, παρὰ νὰ τὴ σκεπάσῃ σκοτάδι, ὅπως λέγει ὁ Ἰὼβ γιὰ τὴ μέρα ποὺ γεννήθηκε, ὁ φόβος ποὔπιασε τοὺς ἀνθρώπους ἤτανε τέτοιος, ποὺ τρεῖς καὶ τέσσερες γενιὲς δὲ φτάξανε γιὰ νὰ συνεφέρουνε. Ἀκόμα καὶ σήμερα, σὰ διαβάζει κανένας ὅσα γράψανε οἱ ἱστορικοὶ ἐκεινοῦ τοῦ καιροῦ, εἶνε στιγμὲς ποὺ τρέμει στ᾿ ἀλήθεια, σὰ νὰ βρίσκεται ὁ ἴδιος μέσα στὴν Πόλη, κι᾿ ὥρα μὲ τὴν ὥρα περιμένει νὰ δῇ τοὺς Τούρκους νὰ σφάξουνε τὸν κόσμο μπροστὰ στὰ μάτια του.

Ἀναλόγως τὰ μεγαλεῖα, ποὺ εἶδε αὐτὴ ἡ φημισμένη Κωνσταντινούπολη, ἀναλόγως τὰ χίλια χρόνια πὤξησε, ἀναλόγως στάθηκε καὶ τὸ ψυχομαχητό της. Ὅλος ὁ κόσμος ταράχτηκε· στὰ πειὸ ξέμακρα μέρη τῆς χριστιανωσύνης ἀκούστηκε ὁ βρόντος πὤκανε τὸ κορμί της σὰν ἔπεσε ἄψυχο ἀνάμεσα ἀνατολὴ καὶ δύση. Δὲ μιλῶ σὰ ρωμιός· μιλῶ σὰν ἄνθρωπος γιὰ μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ σκληρὲς συμφορὲς ποὺ πέρασε ἡ ἀνθρωπότητα. Θεριὸ πρέπει νἆνε κανένας γιὰ νὰ μὴ δακρύσῃ τὸ μάτι του.

Καὶ ποιὸς δὲν τὴν ἔκλαψε! Ἕλληνες, Βενετσάνοι, Γενοβέζοι, Βούλγαροι, Σέρβοι, Ροῦσσοι, Πολωνοί, Ἀρμεναῖοι, ἀκόμα κ᾿ οἱ ἴδιοι οἱ Τοῦρκοι, ὅλοι τὴν κλάψανε, γιατὶ στὰ καλὰ χρόνια της ὅλοι τὴν καμαρώνανε. Ὁ ἄνθρωπος εἶνε γιομάτος παραξενιές. Χαίρεται καὶ καυχιέται γιὰ τὰ σπουδαῖα πράγματα, ποὺ μπόρεσε νὰ φτιάσῃ, μὲ τόσους κόπους, μὲ τὸ αἷμα τῆς καρδιᾶς του, μὰ πάλι ὁ ἴδιος, σὰν νὰ τὸν σπρώχνῃ ὁ διάολος μὲ τὰ δικά του τὰ χέρια πάει καὶ τὰ χαλᾶ, ρίχνει χάμω τὸ εἴδωλο ποὺ λάτρεψε, τὸ τσακίζει καὶ τὸ ποδοπατᾶ.

Σάμπως καὶ σήμερα, ποὺ λέγει πὼς τάχα μέρεψε, δὲ δουλεύει σὰ μερμήγκι νὰ φτιάξῃ ὄμορφα πράγματα, τέχνες, χτίρια, βιβλία, γιὰ νὰ τὸν πιάσῃ ἄξαφνα μιὰ μέρα ἡ τρέλλα νὰ τοὺς δώσῃ μιὰ

Ο αγωνιστής (για τους αντι-Οικουμενιστές της Θεσ/νίκης) Καλαβρύτων Αμβρόσιος, που είχε εξομολόγο "μοναχό"-επισκέπτη της παπικής Μονής Bose, προπαγανδίζει τον Οικουμενισμό με βιβλίο που εξέδωσε!!!

(Ἐδῶ)

   Ὁ «ἀντι-Οικουμενιστής» κ. Ἀμβρόσιος τιμᾶ τὸν πλουτίσαντα ἐκ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μὲ ἑκατοντάδες χιλιάδες ἑλβετικὰ φράγκα, τὸν βέρο Οἰκουμενιστὴ μητρ. Σηλυβρίας Αἰμιλιανό.
   Μὲ τὸ νέο βιβλίο ποὺ ἐξέδωσε, τὸν ὑμνεῖ ἐμμετικῶς καὶ ἀποκαλύπτει -ὁ ἴδιος ὁ κ. Αμβρόσιος- ἔχοντας ἀπωλέσει κάθε μέτρο ὀρθόδοξης αὐτοσυνειδησίας, ὅτι εἶχε ὡς ἐξομολόγο-πνευματικὸ τὸν Οἰκουμενιστὴ καὶ "μοναχὸ" τῆς παπικῆς Μονῆς Bose Αἰμιλιανό, ἐπὶ πλέον δέ, κάνει (διὰ τοῦ βιβλίου) προπαγάνδα στοὺς πιστοὺς ὑπὲρ τῶν Οἰκουμενιστικῶν ὁραμάτων τοῦ Αἰμιλιανοῦ!!! Καλά, δὲν βρίσκεται κάποιος στὴν Μητρόπολη νὰ τὸν ἀποτρέψει ἀπὸ τέτοιες ἐνέργειες ποὺ τὸν ἐκθέτουν ἀνεπανόρθωτα; 
  

(Ἐδῶ)

    Kι ὅμως ὁ κ. Ἀμβρόσιος προβάλλεται ὡς ἀντι-Οἰκουμενιστὴς ἀπὸ πολλὰ ἱστολόγια, ἀλλὰ καὶ ἐπαινεῖται ἀπὸ τὴν ὁμάδα τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση (συγκεκριμένα ἀπὸ τὸν π. Νικόλαο Μανώλη) ὡς ἀνανήψας ἀγωνιστὴς τῆς Ὀρθοδοξίας!
    Δυστυχῶς κάποιοι παίζουν «ἐν οὗ παικτοῖς»!!! 
    Ἀρκεῖ, λοιπόν, νὰ ρίξει μιὰ ματιὰ κανεὶς στὸ βιβλίο ποὺ ἐξέδωσε -μόλις πρὶν λίγες ἑβδομάδες ἡ Μητρόπολη Καλαβρύτων, μὲ ἡμερομηνία, Φεβρουάριος 2018- γιὰ νὰ θαυμάσει τὸν ἀντι-Οἰκουμενισμὸ τοῦ Καλαβρύτων.
   

   Τὸ βιβλίο εἶναι ἀφιερωμένο στὸν Οἰκουμενιστὴ μητροπ. Αἰμιλιανό, διανέμεται δὲ δωρεάν, στὸ βιβλιοπωλεῖο τῆς Μητροπόλεως Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας!
 Σ’ αὐτὸ γίνονται πολλὲς ἀποκαλύψεις, ἐκθειάζεται ὁ Ἐπίσκοπος Αἰμιλιανός (ποὺ φρόντισε ὁ Καλαβρύτων κ. Ἀμβρόσιος νὰ τὸν φέρει στὴν Μητροπολή μας ὡς λειτουργὸ καὶ διδάσκαλο τῶν Αἰγιωτῶν), ἐνῶ ἦταν ταυτόχρονα ὡς Αἰγιώτης καὶ τακτικὸς ἐπισκέπτης καὶ "μοναχὸς" τῆς παπικῆς Μονῆς Βοse!!!

Ὁ Καλαβρύτων στὴν Μονὴ Bose μὲ τὸν Ἰταλίας Γεν-
νάδιο καὶ τὸν  νῦν Πατρ. Μόσχας Κύριλλο

  Βέβαια, τὴν παπικὴ Μονὴ Βοse, ἐπισκεπτόταν καὶ ὁ ἴδιος ὁ Καλαβρύτων! Ἀλλὰ ἀκόμα καὶ τώρα, μὲ τὸν τίτλο τοῦ ἀντιοικουμενιστῆ, ἀποδέχεται τὸν "θεοφιλῆ" κατ' αὐτόν, θεοστυγῆ δὲ κατὰ τοὺς Ἁγίους ρόλο τῆς Μονῆς!

    Τὸ βιβλίο αὐτὸ μᾶς ἐδωρήθη πρὶν λίγες μέρες καὶ διαβάζοντάς το μείναμε κατάπληκτοι ἀπὸ τὸν ἀμοραλισμὸ τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ὅπως θὰ διαπιστώσει ὁ ἀναγνώστης, διαβάζοντες τὶς λίγες σελίδες ποὺ παραθέτουμε.

    Θὰ παρουσιάσω κάποια σημεῖα τοῦ βιβλίου, γιατὶ μὲ ἀφορᾶ ἄμεσα ὡς ἀποτειχισμένο Αἰγιώτη. Πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι (καὶ συμπατριῶτες μου) ποὺ καυτηριάζουν καὶ λοιδοροῦν ὅσους ἔχουν ἀποτειχιστεῖ ἀπὸ τάχα εὐσεβεῖς Ἐπισκόπους! Γιατὶ οἱ λέξεις ἔχουν στὶς μέρες μας χάσει τὴ σημασία τους καὶ θεωροῦν κάποιον ὡς εὐσεβὴ καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστή, παρότι ὑπερασπίστηκε τὴν ἔλευση τοῦ Πάπα στὴν Ἑλλάδα, παρότι δέχεται ὡς Ἐπίσκοπος ὅτι οἱ Παπικοὶ ἔχουν μυστήρια, παρότι δίδαξε ὅτι τὸ filioque δὲν εἶναι αἵρεση (ἐδῶ), παρότι "ἁγιοποίησε" ἕνα Οἰκουμενιστὴ Ἐπίσκοπο, τὸν Σηλυβρίας Αἰμιλιανό, ποὺ ἦταν ταυτόχρονα καὶ "μοναχὸς" παπικοῦ Μοναστηριοῦ! Καὶ ἐφ' ὅσον τὸν θεωροῦν εὐσεβή, εἶναι

Θριαμβολογούν για το "δικαίωμά" τους να ...σκοτώνουν!

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ

στήν Ιρλανδία

Χιλιάδες νέες γυναίκες, τήν στιγμή πού μαθαίνουν τά αποτελέσματα τού δημοψηφίσματος καί πανηγυρίζουν γιά τό "δημοκρατικό δικαίωμα",

ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΘΩΑ ΑΓΕΝΝΗΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ...‼️‼️

ΚΛΑΨΕ ΕΥΡΩΠΗ....ΚΛΑΨΕ ΤΑ "δημοκρατικά" ΧΑΛΙΑ ΣΟΥ.... ΚΛΑΨΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΡΙΚΗ ΠΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.... ΚΛΑΨΕ "χριστιανική" ΕΥΡΩΠΗ διότι ο Σατανάς σέ κυβερνάει...

Ὁμοίως δὲ οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω

(Παρομοίως, δεν θα εμπιστευτώ σε έγκυο μέσο που προκαλεί έκτρωση) 

Από τον όρκο του Ιπποκράτη

Πηγή

Όχι μόνο αγρυπνία υπέρ των δυό φυλακισμενων στρατιωτικών μας, αλλά...

τα είκοσι δύο χριστ. σωματεία Θεσ/νίκης να αγρυπνίσουν για τους δύο διωκόμενους ιερείς [ΒΙΝΤΕΟ]

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

Γιά μιά ἀκόμα φορά δέ βλέπουν τίποτα τά εἴκοσι δύο “ἀγωνιστικά” Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα τῆς Θεσσαλονίκης πού κατάντησαν κολλητάκια μέ τό μητροπολίτη κ. Ἄνθιμο. Τί καί ἄν ὁ τελευταῖος ἀποδέχθηκε τίς ἀποφάσεις τῆς Ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης καί τίς προωθεῖ στή μητρόπολή του; Τά σωματεῖα πού στό παρελθόν θά πολεμοῦσαν δῆθεν τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τώρα συνεργάζονται μέ τόν προαγωγό τῆς αἵρεσης ἀδιαφορώντας γιά τίς συνέπειες. Δέ χάνουν εὐκαιρία νά ἀποδείξουν τήν κοινή τους γραμμή μέ τόν αἱρετίζοντα γηραιό μητροπολίτη Θεσσαλονίκης. Ζητοῦν καί λαμβάνουν τήν εὐλογία του, δηλώνοντας ὑποταγή στίς αἱρετικές φιλοδοξίες του. Τί νά πεῖ

Το Πνεύμα το Άγιον

Ὁσίου Παρθενίου τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου

Τὸ Πνεῦμα τό Ἅγιον ὑπῆρχε, ὑπάρχει καὶ θὰ ὑπάρχει. Παρακάλεσέ Το νὰ ἐπιφοιτήοει πάνω σου, γιὰ νὰ βρίσκεσαι πάντοτε ἐντός τῆς Χάριτός Του.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι ζωὴ ὅλων τῶν ὄντων, Πνεῦμα ζωοποιόν. Παρακάλεσέ Το νὰ ζωοποιήσει τὴν ψυχή σου γιὰ τὴν αἰώνια ζωή.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι πῦρ. Παρακάλεσέ Το νὰ ἀποτεφρώσει ὅλο τὸ κακὸ ἐντός σου καὶ νὰ ἀνάψει μέσα σου τὸν λύχνο τῆς καρδιᾶς σου γιὰ πάντα, ὥστε νὰ μὴ τὴν καταλάβει κανένα σκότος.

Ξέρατε ότι Κολυμπάριος Σύνοδος ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΟΜΟΦΩΝΑ τους αντι-οικουμενιστές; --Και τώρα μεθοδεύουν τις ...ποινές!

 Τι εννοεί άραγε ο κ. Τσομπανίδης με τον όρο: "αυτοδιορθωτικές κινήσεις";

katanixis.gr: Στο συνέδριο Ορθοδοξία και Οικουμένη στον 21ο αιώνα: Η “εκκλησιολογική πρόκληση” μετά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη (2016) ειπώθηκαν φριχτά πράγματα και φανερώθηκαν οι πραγματικές προθέσεις των οικουμενιστών.

   Παραθέτουμε τις 3 τελευταίες παραγράφους της εισήγησης του κ. Τσομπανίδη, και διατυπώνουμε ένα εύλογο ερώτημα:

 Τι εννοεί αυτοκάθαρση; Επισκοπικά δικαστήρια fast track; Αρχιερατικό μπούλινγκ; Συνέδρια που μοιράζουν πιστοποιητικά σε φοιτητές για να γεμίζουν τις άδειες καρέκλες; Αγάπη για την ενότητα με τους άλλους και μίσος για τους ομοδόξους; Καρότο και μαστίγιο; Δεσποτοκρατία; Τι εννοεί άραγε;

      Ό,τι και να εννοεί αυτά είναι λίγα μόνο από τα μέτρα του Φαναρίου σε όσους αντιδρούν στη Σύνοδο του Κολυμπαρίου.

​    Καλή φώτιση & Καλή μετάνοια ​

Τι εννοεί άραγε ο κ. Τσομπανίδης με τον όρο: "αυτοδιορθωτικές κινήσεις";

   Εκτός από τα ευαίσθητα θεολογικά-δογματικά θέματα στην εκκλησιολογικό πρόκληση ανήκει επίσης η αντιμετώπιση του σοβαρότατου κινδύνου από την αναρρίπιση του φονταμενταλισμού εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με κύριο χαρακτηριστικό τον αντιοικουμενισμό, καθώς και της συνακόλουθης ευθύνης της να περιφρουρήσει την ενότητά της, προλαμβάνοντας αυτούς που καραδοκούν να καταφέρουν πλήγματα στο σώμα της.

    Πολύ σωστά η Σύνοδος προβάλει το σοβαρό αυτό πρόβλημα και το καταδικάζει («Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας…», §22, πρβλ. «Εγκύκλιο». §17, «Μήνυμα», §4). Η ομόφωνη καταδίκη από τη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο των σεκταριστικών αντι-οικουμενικών ομάδων καταδεικνύει όχι μόνο την επιβεβαίωση για τη

Δέχονται οι Ρώσοι το “φιλιόκβε”; Ολοταχώς για την “πλήρη ενότητα”;

Βόμβα ανήμερα του Αγίου Πνεύματος! 

Του Μανώλη Κείου

Όταν το 1054 έλαβε χώρα το σχίσμα Ανατολικής και Δυτικής χριστιανοσύνης, ένα μεγάλο ζήτημα που προέκυψε πέραν από το “παπικό πρωτείο” ήταν ότι ο Πάπας εισήγαγε «και τον Υιό» στο δόγμα.
Μία από τις βασικές διαφορές μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ρωμαιοκαθολικών είναι η διδασκαλία περί του Αγίου Πνεύματος, το λεγόμενο Filioque.
Οι Ρωμαιοκαθολικοί προσέθεσαν στο Σύμβολο της Πίστεως (“Πιστεύω”) την φράση σύμφωνα με την οποία το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και τον Υιόν (Filioque), αλλοιώνοντας

ΒΑΣΙΛΕΥ ΟΥΡΑΝΙΕ ΗΧΟΣ ΠΛ Β