Ο προκαθήμενος (και οι συνάδελφοί του) που συμφιλιώνει «την αλήθεια και το ψέμα»!

Η μαύρη συνθηκολόγηση

 

  Αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα υπάρχουν τρεις βασικές εγχώριες δυνάμεις που μπορούν να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν τις καταστάσεις.

1) Τα κοινοβουλευτικά κόμματα με πρωταγωνιστή το κυβερνών κόμμα. Εδώ συμπεριλαμβάνεται ένα οργανωμένο σύστημα υποστήριξης του πολιτικού κόσμου: ΜΜΕ, ΜΚΟ (ξένων συμφερόντων κυρίως που ο πολιτικός κόσμος έχει ενσωματώσει), βάνδαλος στρατός του παρακράτους (αντεξουσιαστές), διορισμένοι της κυβέρνησης σε καίριες θέσεις εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και θέσεων εξουσίας, βολεμένοι ψηφοφόροι.
2) Οι Έλληνες πολίτες.
3) Η Εκκλησία της Ελλάδος.
Η Εκκλησία της Ελλάδος αποτελούσε παραδοσιακά το πνευματικό και οργανωτικό "οπλοστάσιο" των Ελλήνων σε δύσκολους καιρούς όταν απειλούνταν η ύπαρξή του.

Αφρικανός βασιλιάς βαπτίστηκε Χριστιανός στο Άγιο Όρος (ΦΩΤΟ)

   Συγκινητικές στιγμές και πνευματική ανάταση για όλους όσοι παραβρέθηκαν τις προηγούμενες ημέρες στο Άγιο Όρος. Στο «περιβόλι της Παναγιάς» έλαβε χώρα μια ιδιαίτερη βάπτιση! Ένας από τους αφρικανούς βασιλιάδες από την Ακτή του Ελεφαντοστού (φυλετικός βασιλιάς Tchiffi Zae Jean Gervais από τους οπλαρχηγούς Krou στην Ακτή του Ελεφαντοστού) εντάχθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία με το 

Μήπως είναι καιρός, αντί για εναντίωση στο θείο θέλημα και προσκόλληση σε πρόσωπα, να ακολουθήσουμε με ταπείνωση το παράδειγμα των Αγίων;

"Π.Π.": Λάβαμε τὴν παρακάτω ἀπάντηση σὲ σχόλιο τοῦ κ. Κερμενιώτη ποὺ δημοσιεύσαμε ἐδῶ.

Απάντηση στον κ. Β. Κερμενιώτη

Του Ιωάννου Ρίζου

Ο κύριος Κερμενιώτης, δημοσίευσε ένα σχόλιο στο άρθρο μου «Η πυξίδα των αγίων», το οποίο και παραθέτω:

«Αγαπητέ (πρώην) φίλε Γιάννη, αποκρύπτεις να γράψεις μια πληροφορία που όμως δεν είναι ασήμαντη  λεπτομέρεια αλλά κεφαλαιώδες και κρίσιμο σημείο που αναδεικνύει την πλάνη όχι μόνο τη δική σου αλλά και όλων των ομοφρόνων σου της Υποχρεωτικής Αποτείχισης: Ο Μέγας Βασίλειος στην επιστολή που παρέπεμψες αναφέρεται σε όσους επικοινωνούν με τους αιρετικούς Αρειανούς. Ο Αρειανισμός, όμως καταδικάστηκε από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο δέκα (10) χρόνια ΠΡΙΝ ...γεννηθεί ο Άγιος!!! Μετά την καταδίκη αυτή οι Αρειανοί επίσκοποι εξέπεσαν του αρχιερατικού τους αξιώματος και καταστάθηκαν άκυρα τα μυστήρια που τελούσαν. Ωστόσο, επειδή είχαν με το μέρος τους την πολιτική εξουσία ταλαιπώρησαν πολύ και για πολλά χρόνια την Εκκλησία γιατί συνέχισαν να κατέχουν θρόνους. Δεν μπορεί λοιπόν να γίνει αναγωγή στο σήμερα γιατί δεν είναι ίδιες οι συνθήκες. Ο Βαρθολομαίος, ο Ζηζιούλας, ο Μεσσηνίας κ.λ.π. δεν έχουν καταδικαστεί από καμμία Σύνοδο. Στο ίδιο τραγικό λάθος υπέπεσε και ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Στο σε Η πυξίδα των Αγίων.
                                     ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΕΡΜΕΝΙΩΤΗΣ»

        Κύριε Κερμενιώτη,

       Ή έχετε άγνοια της εκκλησιαστικής ιστορίας ή επιλεκτική (δηλαδή πονηρή) κρίση!

       Λέτε ότι πλανιέμαι και πλανώ τους «ομοφρόνους» μου γιατί «αποκρύπτω» κ.λπ.,  κ.λπ. Είστε από τους πρώτους στην Ελλάδα που έδωσα το βιβλίο μου που μελετά την Αποτείχιση. Αν είχατε «ευθεία καρδιά» προς την αλήθεια, θα σας έπειθαν τα πολλά παραδείγματα που παραθέτω από περιπτώσεις κορυφαίων αγίων που αποτειχίστηκαν πριν κάποια Συνοδική καταδίκη της αίρεσης. Ανοίξτε το βιβλίο. Ίσως υπάρχει ακόμα ελπίδα.

Οι ρήσεις του Μ. Βασιλείου και Ι. Χρυσοστόμου που παρέθεσα εκφράζουν, όχι μια περιστασιακή, αλλά την διηνεκή θέση της Ορθοδοξίας σε ότι αφορά την ευθύνη μας στον μολυσμό δια της κοινωνίας με αιρετικούς, που στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν οι ημι-αρειανοί. Μπλεχτήκατε με ημερομηνίες και χάσατε την διδαχή των Πατέρων σχολιάζοντας άλλα αντί άλλων.

Θα σας δώσω δύο ακόμα παραδείγματα από την εποχή που αναφέρεστε για να δείτε αυτό που φαίνεται εύκολα στον υγιή πνευματικό οφθαλμό.

1. Ο Ωριγένης πέθανε το 251 μ.Χ. Οι θεολογικές του θέσεις καταδικάστηκαν και ο ίδιος αναθεματίστηκε  302 χρόνια μετά, δηλαδή το 553 μ.Χ. στην Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο.

Όλα αυτά τα 302 χρόνια όμως, όλοι οι άγιοι μας αρχίζοντας χρονολογικά από τους πιο κοντινούς σε αυτόν (Παχώμιος, Μ. Αθανάσιος, Μ. Αντώνιος κ.α.) και μέχρι αυτούς του 6^ου αιώνος θεωρούσαν αιρετικούς τους Ωριγενιστές, τους αναθεμάτιζαν και έκαιγαν τα συγγράμματα του. Πως λοιπόν λαός και κλήρος τον θεωρούσε αιρετικό πριν τον καταδικάσει η Ε΄ Οικουμενική;

Αν τότε ζούσατε κι εσείς, σίγουρα θα ονομάζατε πλανεμένους και σχισματικούς τους αντι- Ωριγενιστές αγίους Πατέρες!

2. Οι αιρετικές πλάνες των Γνωστικών άρχισαν σχεδόν από το 50 μ.Χ. επι Σίμωνος του Μάγου και συνέχισαν με τον Κήρινθο, τους Νικολαΐτες, τον Σατουρνίλο, τον Βασιλείδη, τον Βαλεντίνο, τον Μάνη, τον Μαρκίωνα κ.α. 

Οι Αποστολικοί  Πατέρες Ιγνάτιος Αντιοχείας και Πολύκαρπος Σμύρνης, αλλά κυρίως οι Επιφάνειος Κύπρου, Ειρηναίος Λουγδούνου και Ιππόλυτος Ρώμης πολέμησαν τους Γνωστικούς ως αιρετικούς χωρίς να έχει συνέλθει καμία καταδικαστική Σύνοδο εναντίον τους. Και μάλιστα ούτε στην Α΄Οικουμενική δεν καταδικάστηκαν.

Αν ζούσατε κι εσείς τότε, σίγουρα θα λέγατε πλανεμένους και σχισματικούς τον αντι- Γνωστικούς αγίους Πατέρες!

Μάλιστα ο Β. Στεφανίδης γράφει ότι: «Οι Γνωστικοί κατ΄αρχάς δεν απεσπώντο της Εκκλησίας, αλλά συνήρχοντο σε παρασυναγωγάς».

Με άλλα λόγια, οι αιρετικοί, όταν τους πολεμούσαν οι άγιοι μας ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, όπως και σήμερα οι οικουμενιστές. Παρέμεναν όμως στη συνείδηση της Εκκλησίας ως αιρετικοί, γι' αυτό και όλοι οι άγιοι μας δίδασκαν στον κόσμο χρησιμοποιώντας την ίδια προτροπή: «να τους αποφεύγετε». Tο έλεγαν έτσι γιατί οι αιρετικοί ήταν ήδη μέσα στην Εκκλησία.

Η απλή συναναστροφή με αιρετικούς Οικουμενιστές δεν επιτρέπεται. Ασφαλώς! --Η κοινωνία, όμως, από τα χέρια αυτών που τους μνημονεύουν, έχει μικρότερη ή μεγαλύτερη βαρύτητα;

Ἀπὸ katanixis

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός: Να μην συναναστρέφεστε με αιρετικούς!

Την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, της ορθής πίστεως, η οποία καταπάτησε όλες της αιρέσεις και στερεώθηκε για πάντα. Γι' αυτό η Κυριακή αυτή καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Οι αιρέσεις φάνηκαν ήδη απαρχής του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι  Απόστολοι του Χριστού προειδοποιούσαν τους συγχρόνους τους, και μαζί τους και εμάς, για τον κίνδυνο από τους ψευδοδιδασκάλους.

Ο  Άγιος Απόστολος Πέτρος στη Β' Καθολική επιστολή γράφει το εξής: «Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας, και τον αγοράσαντα αυτούς δεσπότην αρνούμενοι, επάγοντες εαυτοίς ταχινήν απώλειαν, και πολλοί εξακολουθήσουσιν αυτών ταις ασελγείαις, δι' ους η οδός της αληθείας βλασφημηθήσεται» (Β' Πετ. 2, 1-2).

Με τους επιμένοντας στην αιρετική επιλογή της αγαμίας των κληρικών, μας ενώνουν οι Οικουμενιστές!

Παραίτησις των 34 παπικών «επισκόπων» της Χιλής λόγω σκανδάλων

Νέα σκάνδαλα συγκλονίζουν τον Παπισμόν και οδηγούν τον Πάπαν να παραδεχθή ότι ο ίδιος έχει ευθύνας όπως και το όλον «σύστημα». Συμφώνως προς άρθρον του Andrea Tornielli εις την ιστοσελίδα vaticaninsider.it της 3ης Μαΐου 2018:

«Εκείνοι που παρακολούθησαν την συνέντευξη Τύπου της Τετάρτης (2 Μαΐου 2018) του Juan Carlos Cruz, του James Hamilton και του Jose Andres Murillo, των τριών θυμάτων του χιλιανού παιδοφίλου ιερέα Φερνάντο Καραντίμα, οι οποίοι έγιναν δεκτοί πρόσφατα από τον Πάπα Φραγκίσκο, έλαβαν αποτρόπαιες αλλά διαφωτιστικές απαντήσεις (σχετικώς με την όλη υπόθεση).

Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου εν τω «άδειν»:

 η παράδοση από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ

του ύμνου «Άξιον Εστίν»

     + ήσας Γαβριήλ πριν το Xαίρε τη Kόρη,

άδεις δε και νυν, άξιόν σε υμνέειν.

     H Σύναξις αύτη και εορτή του Aρχαγγέλου Γαβριήλ ηκολούθησεν εν τω Aγίω όρει του άθω, εις ένα κελλίον του Mοναστηρίου του Παντοκράτορος, επονομαζόμενον «άξιόν εστιν», εν τόπω καλουμένω άδειν. Ηκολούθησε δε, διά το εξής ρηθησόμενον θαύμα. Kατά την Σκήτιν του Πρωτάτου, την ευρισκομένην εις τας Kαρεάς, εκεί πλησίον εν τη τοποθεσία της Iεράς Mονής του Παντοκράτορος, είναι λάκκος μεγάλος, όστις έχει κελλία διάφορα. Eις ένα λοιπόν των κελλίων τούτων, επ’ ονόματι τιμώμενον της Kυρίας Θεοτόκου της Kοιμήσεως, εκατοίκει ένας Iερομόναχος γέρων και ενάρετος, μετά άλλου υποτακτικού. Eπειδή δε ήτον συνήθεια να γίνεται αγρυπνία κάθε Kυριακήν εις την ρηθείσαν Σκήτιν του Πρωτάτου, κατά το εσπέρας ενός Σαββάτου, θέλωντας να υπάγη ο προρρηθείς γέρωντας εις την αγρυπνίαν, λέγει τω μαθητή αυτού.

"Οταν γογγύζουμε κατα του Θεού, αυτό σημαίνει ότι Τον θεωρούμε άδικο"

 Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

   Τὴν προηγούμενη Κυριακὴ προσπάθησα νὰ ἀποκαλύψω τὸ μεγαλεῖο καὶ τὸ βάθος τοῦ λόγου τοῦ ἀποστόλου Παύλου ποὺ τὸν ἑαυτὸ του ὀνομάζει σπονδὴ στὴ Θυσία. Σᾶς ἔλεγα γιὰ τὶς ἀμέτρητες συμφορὲς καὶ τὰ βάσανα ποὺ ὑπόφερε σ' ὅλη τὴ ζωή του γιὰ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὁ ὁποῖος προσφέρθηκε Θυσία γιὰ τὶς ἁμαρτίες ὅλου τοῦ κόσμου. Συμπληρώνοντας αὐτὰ ποὺ σᾶς ἔλεγα τότε, γιὰ τὰ παθήματα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀποστόλου, θὰ σᾶς πῶ τώρα καὶ τί ὑπέφερε σὲ μία πόλη τῆς Μακεδονίας, στοὺς Φιλίππους, γιὰ τὸ κήρυγμά του.

     Μὲ τὴν καταγγελία κάποιων, ποὺ δὲν τοὺς ἄρεσε τὸ κήρυγμά του, οἱ ἄρχοντες τῆς πόλης ἔδωσαν διαταγὴ νὰ τὸν ραβδίσουν καὶ μετὰ τὸν ἔριξαν στὴ φυλακὴ καὶ ἔσφιξαν τὰ πόδια του στὸ τιμωρητικὸ ξύλο. Ἔχασε τότε τὸ θάρρος του ὁ ἀπόστολος; Ἄρχισε νὰ κλαίει; Ἀσφαλῶς ὄχι.

Η πυξίδα των Αγίων

Τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου

 

Μια παροιμία λέει: «Όπου ο Θεός χτίζει εκκλησία, ο διάβολος χτίζει παρεκκλήσι». Αν λοιπόν η Αγία μας Εκκλησία, δια των αγίων και Θεοφόρων Πατέρων δίδαξε την Αποτείχιση ως φυγή και αποκοπή από την κοινωνία με τους κακοδόξους και αιρετικούς, ο διάβολος διδάσκει  και σήμερα –με τα κατάλληλα πρόσωπα– όπως δίδαξε κάποτε και την Εύα: «Αν φάτε από τον καρπό της γνώσεως δεν θα πάθετε τίποτα, δεν θα πεθάνετε» (Γεν. γ΄ 4).

Σήμερα  κάποιοι κηρύττουν: «Μη φοβάστε, όλα είναι καλά, δεν θα πάθετε τίποτα αν συνεχίσετε να έχετε κοινωνία με “ευσεβείς” και “ορθοδόξους” κληρικούς έστω κι αν –δια της “αγίας” υπακοής και της μνημόνευσης των κακοδόξων προϊσταμένων τους– δεν αντιμάχονται την  αίρεση».

Το κήρυγμα αυτό, που ήδη έχει διαμορφωθεί και  θα επισημοποιηθεί στην επικείμενη Ημερίδα του π. Θεοδώρου Ζήση, αποτελεί όχι σημάδι, αλλά επιβεβαίωση της τελικής προδοσίας. Αν στο θέατρο της Γατζέας παιζόταν για  17-18 χρόνια  η ίδια παράσταση, εγκλωβίζοντας ερμητικά και απονευρώνοντας τις πιο ζωτικές δυνάμεις του λαού του Θεού, που ήταν πρόθυμες να πολεμήσουν εναντίον της αιρέσεως, η επικείμενη κακόδοξη διδασκαλία θα παίζεται μέχρι το τέλος του κόσμου.

Γιατί και όταν έρθει ο Αντίχριστος το κήρυγμα θα είναι το ίδιο που σήμερα κηρύττει ο οικουμενισμός, και οι τότε ιεροκήρυκες θα καθησυχάζουν τους ανοήτους:

Λόγος εγκωμιαστικός περί των Οσίων Πατέρων των εν τούτω τω Αγίω Όρει του Άθω λαμψάντων

(Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης)

Κυριακή Β΄ Ματθαίου, των Αγιορειτών Πατέρων

   Οσιακή πανήγυρις, πάντες οι δήμοι των Οσίων συνάχθητε. Μοναστών και μιγάδων εορτή σήμερον εις την του Χριστού Εκκλησίαν ανέτειλε· τα πλήθη των μοναστών και μιγάδων συνεορτάσατε. Καινή και κοινή μνήμη πάντων των του Όρους Αγίων Πατέ­ρων εξέλαμψε. Καινά και κοινά άσματα πάντες κοινώς οι εν τω Όρει πατέρες ψάλατε. Διατί κοινά; Ότι κοινοί προστάται και ευεργέται όλου κοινώς του Αγίου Όρους και οι θείοι ούτοι Πατέρες εφάνησαν. Διατί καινά; Ότι καινή και νεοφανής και η τούτων μνήμη· εις μεν τους ανωτέρω και παλαιούς χρόνους ουδαμώς τελουμένη, ήδη δε εις τους καθ’ ημάς καιρούς δικαίως και ευλόγως εορταζομένη.

Κυριακή Β΄ Ματθαίου (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Ματθ. δ΄ 18-22)

Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Ματθαῖον τὸν Εὐαγγελιστὴν, ὁμιλία ιδ΄

Γιὰ ποιό λόγο ἀναχωρεῖ; Ἐπειδὴ θέλει νὰ μᾶς διδάξη πάλι νὰ μὴν συμπλεκώμαστε μὲ τὸν πειρασμὸ ἀλλὰ νὰ ὑποχωροῦμε καὶ νὰ παραμερίζωμε μπροστά του. Δὲν εἶναι ἔγκλημα νὰ μὴ ρίχνης τὸν ἑαυτὸ σου στὸν κίνδυνο, ἀλλὰ νὰ μὴ σταθῆς μὲ γενναιότητα, ὅταν πέσης σ’ αὐτόν.  Αὐτὸ λοιπόν θέλει νὰ διδάξη καὶ νὰ διασκεδάση τὸ φθόνο τῶν Ἰουδαίων γι’ αὐτὸ ἀναχωρεῖ στὴν Καπερναούμ. Καὶ τὴν προφητεία ἐκπληρώνει καὶ βιάζεται νὰ συλλάβη στὸ δίχτυ του τοὺς δασκάλους τῆς οἰκουμένης, ἀφοῦ ἐκεῖ τοὺς εἶχε φέρει ἡ τέχνη τους. Ἐμεῖς ἄς προσέξωμεν πῶς ἔχοντας στὸ νοῦ παντοῦ νὰ φύγη στοὺς Ἐθνικούς, παίρνει ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους αἰτίες. Γιατὶ ἐδῶ μὲ τὴν ἐπιβουλή τους ἐναντίον του Προδρόμου καὶ τὸ κλείσιμό του στὴ φυλακὴ τὸν ὠθοῦν στὴν εἰδωλολατρικὴ Γαλιλαία.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

 (τα ονόματα και ο βίος τους, το απολυτίκιό τους)

     Την Β΄ Κυριακή του Ματθαίου κάθε έτους, μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων, εορτάζουμε την μνήμη πάντων των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων Οσίων Πατέρων. Οι Αγιορείτες Άγιοι αντιλήφθηκαν την κλήση αυτή από τον Θεό και έφθασαν σε ύψη αρετής. Σύμφωνα με το βιβλίο του λόγιου μοναχού Μωυσή του Αγιορείτου, αριθμούνται οι Άγιοι Πατέρες του Άθω σε 450, ενώ χιλιάδες είναι οι αφανείς και άγνωστοι άγιοι ασκητές, οι οποίοι αγίασαν τα χώματα του Άθω και έγιναν η αιτία για να ονομαστεί το Όρος Άγιον.

Θλίψεις και επιείκια

Πηγή

Ο Ράσκας Αρτέμιος για τους κοινωνούντας με Οικουμενιστές Ιερωμένους

    Τὴν Κυριακὴ 3 Ἰουνίου 2018, ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πάντων, στὴν περιοχὴ κοντὰ στὴν πόλη Λοζνίτσα Κάσακ τῆς Σερβίας πραγματοποιήθηκε Σύναξη, ποὺ διοργάνωσε ἡ Ἐπισκοπὴ Ράσκας καὶ Πριζρένης Μετόχια στήν Ἐξορία. Συμμετεῖχαν 2000 περίπου πιστοὶ ἀπὸ τὴν Ρωσία, τὴν Ρουμανία καὶ τὴν Ἑλλάδα.

     Ἀπὸ τὸ κείμενο ποὺ κυκλοφόρησε καὶ ὑπογράφεται ἀπὸ ὁμάδα Ρουμάνων πιστῶν -ἱερομονάχων, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν- οἱ ὁποῖοι ἔλαβαν μέρος στὴ Σύναξη (ἐδῶ) ἐδῶ πληροφορούμαστε ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος, σὲ ἰδιωτικὴ συνομιλία μὲ πιστούς, εἶπε τὰ ἑξῆς:      

     1. Ἐκεῖνοι ποὺ δὲν χωρίζονται ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστές, ἀλλὰ ἰσχυρίζονται ὅτι ὁμολογοῦν τὴν πίστη, ὄχι ὅμως μέσω πράξεων, εἶναι ἀκόμα πιὸ ἐπικίνδυνοι ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστές, ἐπειδὴ στέλνουν τοὺς πιστοὺς πίσω στὴν κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση.

    2. Σχετικὰ μὲ τὴν κατάσταση ἐκείνων ποὺ ἐν ἀγνοίᾳ εἶναι σὲ κοινωνία μὲ τοὺς οἰκουμενιστές, ὁ Σεβ. Ἀρτέμιος εἶπε ὅτι δὲν ὑπάρχει δικαιολογία, διότι αὐτή τους ἡ ἄγνοια σημαίνει ἀδιαφορία, ἀνάξια ἑνὸς χριστιανοῦ. Διότι ἄλλο εἶναι ὅτι δὲν ξέρετε, καὶ ἄλλο ὅτι δὲν θέλετε νὰ τὸ ξέρετε. Στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ (κεφ. 12), ἀναφέρεται ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ξέρουν θὰ τιμωροῦνται, ἀκόμη καὶ ἂν αὐτοὶ ποὺ ξέρουν θὰ τιμωροῦνται πιὸ σκληρὰ ἀπὸ αὐτούς.

Η θεσμοθετημένη αποστασία.

"Παρούσες"

στο Pride,

ΣΥΡΙΖΑ,

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

καὶ 

Τό ἐνισχυμένο ἐνδιαφέρον τοῦ Π.Σ.Ε. γιά τίς

«σεξουαλικές μειονότητες» (ΛΟΑΤΚΙ - LGBTI

   ΣΧΟΛΙΟ π. Φώτιου Βεζύνια (ὁ ὁποῖος δὲν ἐνοχλεῖται ποὺ διοργανώνει Ἡμερίδα καὶ κοινωνεῖ μὲ ἱερεῖς ποὺ ἀνήκουν στὸ Π.Σ.Ε.): Την συμμετοχή σ' αυτό το Π.Σ.Ε θεσμοθέτησε για την Ορθοδοξία η σύνοδος της Κρήτης. Και απαιτούν να την αποδεχθούμε ως Αγία και Μεγάλη... Λογαριάζουν χωρίς τον Ξενοδόχο (ἐδῶ).

Για πόσο πια η Διαρκής Ιερά Σύνοδος θα είναι χειρότερη κι από δημόσια υπηρεσία;

 Τσιμουδιά για Θρησκευτικά, gay pride, ουκρανικό, Μακεδονικό και Βαρθολομαίο

ΤουΑγγελου Ρούσσου

Τρεις μέρες συνεδρίαζαν οι Δεσποτάδες της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου και την τρίτη βγήκε λευκός καπνός με την έκδοση ανακοίνωσης.

Και τι διαβάζει κανείς σε αυτήν; Κάθε τι άσχετο με τα φλέγοντα…

Γραφειοκρατία και επιτροπές και προετοιμασία καλλιτεχνικών εκδηλώσεων λες και πρόκειται για κάνενα Σύλλογο….

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας

Ο δυναμικός θεμελιωτής του δόγματος

 († 9 Ιουνίου)

Ο άγιος Κύριλλος γεννήθηκε περί το 375 (ή 380) στην Αλεξάνδρεια από πλούσιους γονείς της ελληνικής κοινωνίας της πόλεως. Διακρινόταν για την ευστροφία, την επιμονή, την ορμητικότητα και το ανυποχώρητο στις επιδιώξεις των σκοπών για τους οποίους αγωνιζόταν.
Τέθηκε υπό την προστασία του θείου του Θεοφίλου, αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, ο οποίος του εξασφάλισε ολοκληρωμένη μόρφωση στην ρητορική και στην φιλοσοφία, πρωτίστως όμως στην Αγία Γραφή, την οποία ο Κύριλλος γνώριζε σχεδόν απ’ έξω και ήταν σε θέση να χρησιμοποιεί με θαυμαστό τρόπο. Φοίτησε στην Κατηχητική Σχολή και είχε δάσκαλο τον Δίδυμο τον Τυφλό.
Σε ηλικία περίπου 18 ετών, ο θείος του τον έστειλε στην έρημο της Νιτρίας για να συμπληρώσει την μόρφωσή του με την ασκητική επιστήμη. Εκεί ασκήτευσε για πέντε χρόνια στη Μονή του Αγίου Μακαρίου υπό την καθοδήγηση του γέροντος Σεραπίωνος. Ο ίδιος έλεγε ότι: «Εις χείρας πατέρων τεθράμμεθα ορθοδόξων και αγίων».

Οι Οικουμενιστές διαστρέφουν την εκκλησιαστική ιστορία και Παράδοση ανενόχλητοι, αφού κανένας Ποιμένας πιά δεν αντιδρά!

Ὁ ἤπιος Οἰκουμενιστὴς καθηγητὴς Π. Μπούμης ἀπαντᾶ στὸν Οἰκουμενιστὴ κ. Γρ. Λαρεντζάκη

…καὶ διαλύει τὸ ψευδο-ἐπιστημονικὸ προφίλ του καὶ τὸ ψευδόμενο στόμα του,

ὅπως καὶ τῶν Πανεπιστημιακῶν ποὺ ἀποδέχθηκαν τὴν παραπληροφόρηση!

Τοῦ Παναγιώτη Σημάτη

 Δυστυχῶς οἱ Οἰκουμενιστὲς αὐτογελοιοποιοῦνται, ἀλλὰ οἱ «εὐσεβεῖς» ποιμένες ἐπιμένουν νὰ τοὺς φοβοῦνται καὶ νὰ τοὺς ἀκολουθοῦν ἢ νὰ τοὺς ἀνέχονται!

   Καὶ πάλι δυστυχῶς, πολλοὶ ἀνησυχοῦντες πιστοί, ποὺ ἔχουν ἀντιληφθεῖ τί συμβαίνει, προτιμοῦν νὰ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ τοὺς Ποιμένες, κι ὄχι μὲ τὸν ἀρχιποίμενα Κύριο Ἰησοῦ, ποὺ ἐντέλλεται τὴν ἀπομάκρυνση ἀπ’ αὐτούς!

   Πρὶν μερικὲς μέρες δημοσιεύσαμε τὴν ὁμιλία τοῦ καθηγητοῦ κ. Γρηγορίου Λαρεντζάκη στὸ Θεολογικὸ Συνέδριο τῶν Οἰκουμενιστῶν καθηγητῶν ποὺ πραγματοποιήθηκε στὸ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Ἀπρίλιος 2018) καὶ δώσαμε μιὰ πρώτη ἀπάντηση στὴν παραπλανητικὴ καὶ κακόδοξη εἰσήγηση τοῦ κ. Λαρεντζάκη (ἐδῶ). Σήμερα θὰ παρουσιάσουμε ἀποσπάσματα ἀπὸ βιβλίο τοῦ ὁμότιμου καθηγητῆ τῆς Θεολογικῆς Ἀθηνῶν Μπούμη Παν., διὰ τῶν ὁποίων καταδεικνύεται ὁ ἀντιεπιστημονικὸς τρόπος –καὶ βέβαια ἀντιπατερικὸς καὶ κακόδοξος– μὲ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Γρηγόριος Λαρεντζάκης (Γ.Λ.) παρουσιάζει τὰ γεγονότα.

    Ἡ σύγχυση, οἱ ἀνακρίβειες καὶ τὰ οὐσιαστικὰ κανονικὰ λάθη ποὺ ἐπισημαίνει ὁ Λαρεντζάκης, ὅτι ὑπῆρχαν στὸ κείμενο τοῦ ἀφορισμοῦ ποὺ κατέθεσε ὁ Οὑμβέρτος στὴν Ἁγία Τράπεζα τῆς Ἁγίας Σοφίας τὸ 1054, δὲν ἐλαφρύνει τὴν κατάσταση, ἀντίθετα τὴν ἐπιβαρύνει, γιατὶ καταδεικνύει, ὅτι οἱ Πάπες μᾶς εἶχαν καταδικάσει καὶ συνέχιζαν τοὺς ἑπόμενους αἰῶνες νὰ μᾶς καταδικάζουν χωρὶς θεολογικὰ ἐπιχειρήματα, χωρὶς λόγο, μὲ μόνο σκοπὸ κάποτε νὰ μᾶς ὑποτάξουν.

    Ἀτυχῶς, τὴν ἴδια μέθοδο τῆς ἀνευθυνότητος σὲ τόσο σοβαρὰ θέματα, χρησιμοποιεῖ καὶ ὁ Γ.Λ., ἀφοῦ καταπιάνεται μὲ ἕνα τόσο μεγάλο θέμα καί, ἐνῶ θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του ὀρθόδοξο καὶ μιλᾶ ἐξ ὀρθοδόξου πλευρᾶς, στηρίζεται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον σέ …παπικὲς πηγὲς καὶ χρησιμοποιεῖ ἀπόψεις συγχρόνων ρωμαιοκαθολικῶν καθηγητῶν, ὅπως τοῦ τότε καθηγητὴ καὶ μετέπειτα Πάπα  Josef Ratzinger, ἀλλὰ καὶ Ἑλλήνων Οἰκουμενιστῶν, γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι «ἡ πράξη τοῦ Οὑμβέρτου μέ τόν Ἀναθεματισμό εὑρίσκετο ἐκτός ἐντολῆς τοῦ Πάπα» ἢ ἦταν ἄκυρη καὶ ἄρα, ὁ θόρυβος ποὺ τόσους αἰῶνες γίνεται, ἦταν γιὰ τὸ τίποτε! Θέλει νὰ μᾶς πείσει ὁ Γ.Λ. ὅτι χωριστήκαμε ἀπὸ τοὺς «ἀδελφούς» μας Ρωμαιοκαθολικοὺς γιὰ πράγματα ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ εἶχαν διευθετηθεῖ, ἂν ξεπερνούσαμε κάποιες ἐντάσεις! Οὐδεμία ἀναφορὰ γιὰ τὴν ἀπὸ τόσους Ἁγίους ἀποδεδειγμένη μεγίστη αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καὶ τὸ δαιμονικὸ πεῖσμα τοῦ Βατικανοῦ καὶ τῶν ἐνοίκων του νὰ παραμένει καὶ νὰ πολλαπλασιάζει τὶς κακοδοξίες του!

    Νά, λοιπόν, ποὺ ὁ Γ.Λ. ἀναδεικνύεται μιὰ ἄλλη …Ρεπούση στὸ θεολογικὸ χῶρο, ποὺ βλέπει συνωστισμὸ ἐκεῖ ποὺ ὑπῆρξαν σφαγές! Μάλιστα καταχωρεῖ τὴν θέση τοῦ Peter Neuner ὅτι «βάσει τῆς ρωμαιοκαθολικῆς ἀπόψεως, ἔπαυσε νά ἰσχύει ὁ Ἀναθεματισμός ἐκεῖνος τοῦ Οὑμβέρτου μετά τόν θάνατο τοῦ ἀναθεματισθέντος»! Καὶ συνεχίζει: «Ἄρα, καθώς ἀναφέρει καί ὁ Καρδινάλιος Alfons M. Stickler, ὁ ὁποῖος ἦταν μέλος τῆς ρωμαιοκαθολικῆς ἐπιτροπῆς γιά τήν “ἄρση” τῶν ἀναθεμάτων, ἡ ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία δέν εἶχε τίποτα νά ἄρη, βάσει τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Ἐκκλησίας του»! Ἐπικαλούμενος αὐτὲς τὶς παπικὲς θέσεις, ὁ Γ.Λ προσπαθεῖ νὰ ὁδηγήσει τοὺς ὀρθόδοξους πιστοὺς νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν παπικὴ προπαγάνδα γιὰ τὴν ἄρση τῶν Ἀναθεμάτων τοῦ 1965. Συνθηματολογεῖ: «Ἡ Ἐκκλησία δέν ἀσκεῖ δικαιοδοσία σέ νεκρούς». Καὶ ἀναλώνεται νὰ ἀποδείξει ὅτι καὶ «ἐάν ἀκόμη ἐπρόκειτο περί ἄκυρου Ἀναθεματισμοῦ, ἔχομεν ἀναθεματισμόν μόνον προσωπικόν καί ὄχι μιᾶς Ἐκκλησίας ἐναντίον μιᾶς ἄλλης Ἐκκλησίας».

   Καὶ νομίζοντας ὅτι μιλᾶ σὲ μικρὰ παιδιά, μὲ μιὰ ἀρχοντοχωριάτικη πονηρία ἀποφαίνεται –χρησιμοποιώντας ὡς βοήθεια πάντα γνῶμες Παπικῶν– ὅτι: «Οἱ Ἀναθεματισμοί αὐτοί τοῦ 1054 δέν εἶχαν εἰσέλθει στή συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας. Δέν ἀναφέρθηκαν οἱ Ἀναθεματισμοί αὐτοί τοῦ 1054 ὡς δημιουργοί ὁριστικοῦ σχίσματος καί ποτέ δέν ἐζητήθη μία τυχόν “ἄρση” αὐτῶν ὡς ὅρος τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας. Ἡ ἔρευνα γιά τό ἀνατολικό σχίσμα εἶναι σύμφωνη, ὅτι οἱ ἐκκλησιαστικές ἐντάσεις τοῦ 11ου αἰῶνος δέν ἄλλαξαν τήν πεποίθηση τῶν λαῶν ὅτι ὑπάρχει ἕνας κοινός χριστιανισμός».

    Ὁ κ. Γ.Λ. ἀποκρύπτει ἀντιεπιστημονικῶς καὶ δολίως τόσες καὶ τόσες ἱστορικὲς πηγὲς ποὺ ἀποδεικνύουν, ὅτι οἱ παπικοὶ μᾶς θεωροῦσαν ἀπὸ τὸν 11^ο αἰῶνα (οἱ Φράγκοι ἀπὸ τὸν 9^ο) καὶ μετὰ ὡς αἱρετικοὺς χειρίστου εἴδους (graeci schismatici, graeculi haeretici). Παράλληλα καμώνεται πὼς ἀγνοεῖ ὁ κ. καθηγητής, πὼς τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας οὐδόλως ἐνδιέφεραν οἱ …ἀναθεματισμοὶ τῶν αἱρετικῶν! Οἱ Ἅγιοι –ὅπως θὰ φανεῖ στὴν συνέχεια– ἐνδιαφέροντο γιὰ κάτι περισσότερο καὶ οὐσιαστικό. Τὸ ἐνδιαφέρον τους ἦταν α) νὰ μὴν ἀλλοιωθεί «ἡ ἅπαξ παραδοθεῖσα πίστις», β) νὰ μὴν παρασυρθοῦν ἢ μολυνθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοὶ ἀπὸ τὴν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καὶ γ) ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς ἐνδιαφέροντο νὰ ἐπαναφέρουν τοὺς πλανεμένους στὴν Μία Ἐκκλησία, μὲ τοὺς τρόπους ποὺ ἡ ἁγιοπατερικὴ σοφία τῶν Ἁγίων λειτούργησε ἐπὶ αἰῶνες.

   Ἐξ ἀρχῆς, λοιπόν, ὁ Γ.Λ. δείχνει τὶς προθέσεις του. Ἀντὶ νὰ γράψει τὴν ἀλήθεια, πὼς οἱ Δυτικοὶ ξέπεσαν στὴν αἵρεση, γράφει: «Ἡ Δύση ἀπεμακρύνθη καί σέ πολλά σημεῖα ἐλησμόνησε τήν κοινή θεολογική ἐκκλησιολογική καί θεσμική βάση Ἀνατολῆς καί Δύσεως».

    Ἡ αἵρεση σὰν λέξη καὶ σὰν πραγματικότητα γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστὲς δὲν ὑπάρχει, ὅπως ἀκριβῶς δὲν ὑπάρχει καὶ στὰ κείμενα τῆς Κολυμπάριας Συνόδου τῆς Κρήτης. Ἔτσι ἀνατρέπουν ὅλην τὴν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων διαγράφοντας τὴν Ἱερή μας Παράδοση μὲ μιὰ μονοκονδυλιά!

    Ὁ καθηγητὴς Μπούμης Παναγιώτης (Μ.Π.), τώρα (ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ ὁποίου θὰ χρησιμοποιήσουμε κάποια κείμενα), ἂν καὶ ἐπιτηδείως «ἐξυπηρετοῦσε» τὸν πρώιμο Οἰκουμενισμό (τὴν δεκαετία τοῦ 1970), δὲν κατάφερε (γιατὶ δὲν τοῦ ἐπέτρεπε τὸ ἀκόμα ὀρθόδοξο κλίμα τῆς ἐποχῆς) νὰ ἀποκρύψει τελείως τὴν ἀλήθεια ποὺ ἐξέφρασαν μὲ δυναμικὸ τρόπο πρόσωπα διαφόρων τοπικῶν Ἐκκλησίων. Ἔτσι ὑποχρεώθηκε –τὴν ἀνάγκη φιλοτιμία ποιούμενος καὶ παρουσιάζοντάς την ὡς ἀντικειμενικότητα– νὰ παραθέσει ἀρκετὰ κείμενα ποὺ ἀποκαλύπτουν ξεκάθαρα τὴν πραγματικὴ ἀλήθεια· καὶ ἡ ἀλήθεια ἦταν ὅτι τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἀντέδρασε  –στὴν πρωτοφανῆ στὰ ἐκκλησιαστικὰ χρονικά– κακόδοξη ἐνέργεια τοῦ Ἀθηναγόρα νὰ ἄρει τὰ ἀναθέματα.

    Καὶ πρῶτα-πρῶτα παραθέτουμε ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Μ.Π. τὶς θέσεις τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Χρυσοστόμου Β΄ ὁ ὁποῖος ἔγραφε:

    «Ὅσον δ’ ἀφορᾶ εἰς τὴν αὐθαιρέτως καὶ κωμικῶς ἐν τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριαρχείῳ γενομένην δῆθεν ἄρσιν τοῦ κατὰ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ἀναθέματος, εἶναι αὕτη πρᾶξις ἄκυρος… καὶ διότι μόνος ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ἄνευ Συνόδου τελείας ἁπάντων τῶν Πατριαρχῶν καὶ τῶν ἀρχηγῶν τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην βαρυσήμαντον ἀπόφασιν… Ἐν ἐπιλόγῳ δέον ὅμως νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ πρᾶξις τῆς ἄρσεως τοῦ ἀφορισμοῦ ἐκ μέρους τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου οὐδεμίαν ἰσχὺν ἔχει διὰ τὴν Οἰκουμενικὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Ὁ ἀφορισμὸς τῆς Ρωμαϊκῆς Ἐκκλησίας (ὅμως) ὡς αἱρετικῆς τυγχάνει πρᾶξις πανορθόδοξος ὡς ἐπικυρωθεῖσα κατὰ τοὺς κανόνας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας παρὰ πασῶν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, καὶ ἑπομένως οὗτος μόνον διὰ Συνόδου Πανορθοδόξου δύναται νὰ ἀρθῇ» (Εἰς Μπούμη Π., Τὰ Ἀναθέματα Ρώμης-Κωνσταντινουπόλεως καὶ Κανονικότης τῆς Ἄρσεως αὐτῶν, σελ. 210).

9 Ιουνίου. Κυρίλλου Αλεξανδρείας. --Αγιογραφικό ανάγνωσμα

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας. Σαβ. β΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Ῥωμ. γ΄ 19-26).

Ρωμ. 3,19          Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ, ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ,

Ρωμ. 3,19                  Γνωρίζομεν, ότι όσα ο Νομος της Παλαιάς Διαθήκης λέγει, τα λέγει προς εκείνους, οι οποίοι ευρίσκοντο υπό τον Νομον και είχον αυτόν ως οδηγόν των, δηλαδή προς τους Ιουδαίους. Και τούτο δια να φράξη και κλείση κάθε στόμα και δια να γίνη όλος ο κόσμος υπεύθυνος και υπόδικος ενώπιον του Θεού.

Αλυσοδένουν τους πιστούς με το πετραχήλι τους και τους μεταβάλλουν σε αυτόματα κινούμενα (ρομπότ).

Ο Θεός, επειδή, ο άνθρωπος ήτο προικισμένος με ελεύθερη θέληση, μετά την πτώση, ζήτησε ευθύνες. Έτσι η ευθύνη είναι στοιχείο της ζωής μας. Είναι αδιανόητο να θεωρείς το άτομο υπεύθυνο για τις πράξεις του και συγχρόνως να του αρνήσαι το δικαίωμα να αποφασίζει γι’ αυτές.

   Αλυσοδένουν τους πιστούς με το πετραχήλι τους και τους μεταβάλλουν σε αυτόματα κινούμενα ρομπότ. Καταργείται έτσι το πρόσωπο.

 Στα πλαίσια των διαπιστώσεων για το Άγιον Όρος των ημερών μας, θα ήθελα επίσης να παρατηρήσω, ότι γίνεται μια παρανόηση στις πνευματικές σχέσεις μεταξύ γέροντος και υποτακτικών, με συνέπεια να ειδωλοποιείται, να απολυτοποιείται και να ανάγεται σε επίπεδα αλαθήτου ο γέροντας, πράγμα που κι αυτόν βλάπτει και τους υποτακτικούς μεταβάλλει σε άβουλα και άνοα όντα.

Πηγή

Η αφασία-ανυπαρξία της Ι. Συνόδου συνεχίζεται υπό τα απαθή βλέμματα Ποιμένων και λαού!

Δεν πάει σε έκτακτη Ιεραρχία για το ουκρανικό η Ελλαδική Εκκλησία

-Καμία νέα αναφορά στο Μακεδονικό παρά το βροντερό παρών Ιεραρχών στα συλλαλητήρια

Συνήλθε από την Τετάρτη 6 έως και σήμερα, Παρασκευή 8 Ιουνίου, η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 161ης Συνοδικής Περιόδου, για τον μήνα Ιούνιο, υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος και τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος εύχονται στους μαθητές και στις μαθήτριες που διαγωνίζονται στις Πανελλαδικές Εξετάσεις να έχουν την ευλογία του Θεού και καλή επιτυχία σε αυτήν την ιστορική στιγμή της ζωής τους, η οποία ανοίγει προοπτικές για το μέλλον τους.

Προσκλητήριον μαθητείας --π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Ο Θεός μόνο την Εκκλησία εμπιστεύθηκε όχι τα κράτη και τους πολιτισμούς (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

  Από τους ιερείς ξεκίνησε ο πειρασμός στη Δύση, από τους ιερείς ξεκίνησε η καταστροφή της Δύσης. Από εκείνους τους ιερείς που χαλάνε κάθε τι ιερό και αναποδογυρίζουνε το νόμο.

Ο αρχιερέας Ααρών δεν σφυρηλάτησε το χρυσό μόσχο στην έρημο και άφησε το λαό να τον προσκυνά αντί τον αληθινό Θεό;
Για χίλια χρόνια περίπου η Εκκλησία του Χριστού στην Ανατολή και στη Δύση ήταν μία Εκκλησία, με τον ίδιο νου, με την ίδια καρδιά και με την ίδια αίσθηση καθήκοντος. Αλλά, στο τέλος της χιλιετίας από τη γέννηση του Σωτήρα του κόσμου, ο αλυσοδεμένος σατανάς ελευθερώθηκε από την κόλαση, για να εξαπατήσει αυτό τον κόσμο. Και ο τρόπος του σατανά δεν είναι όπως ο τρόπος του Χριστού. Ο Χριστός, όταν άρχισε να χτίζει την αυτοκρατορία του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους, επέλεξε τους πιο απλούς και πιο ασήμαντους ανθρώπους. Ο σατανάς όμως πάντα περιφρονούσε τους μικρούς και ασήμαντους και ενεργούσε διά μέσου των αρχηγών, των αρχιερέων, των φιλοσόφων, των βασιλιάδων, των κυβερνητών, των επιστημόνων, των καλλιτεχνών.

Εξ-Οικουμενισμό οι Οικουμενιστές, εξ-οικονομισμό οι αντι-Οικουμενιστές, οι δε λοιποί Ποιμένες συνεχίζουν την χειμερία νάρκη!

Δεξίωση πρὸς τιμὴν τοῦ Μητροπολίτη Σμύρνης παρέθεσε ἡ Γενικὴ Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος στὴν Σμύρνη

    Δεξίωση πρὸς τιμὴν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτη Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου μὲ παρόντες τὸν Ρωμαιοκαθολικὸ Ἀρχιεπίσκοπο, τὸν Ἀγγλικανὸ Πάστορα τῆς Σμύρνης καὶ τὸ Ραββίνο!

  —Τὰ συνηθισμένα πλέον, ποὺ ἀφήνουν ἀδιάφορους σχεδὸν τοὺς πάντες!

   Η Γενική Πρόξενος της Ελλάδος στην Σμύρνη Ευγεν. κ. Αργυρώ Παπούλια είχε την ευγενική πρωτοβουλία να παραθέσει δεξίωση προς τιμή του Σεβ. Μητροπολίτη Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου στο ανακαινισμένο κτίριο του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος, με την ευκαιρία της επικείμενης ονομαστικής του εορτής. 

Να, λοιπόν, που ήρθε η σειρά του συμβιβασμού και για το Filioque! Διαπραγματεύσιμο κι αυτό!

Παραλίμνι: Συνάντηση Συντακτικής Επιτροπής της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας

Παραλίμνι, Κύπρος, 4 – 7 Ιουνίου 2018 - Η Β΄ συνάντηση της Συντακτικής Επιτροπής της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, φιλοξενείται στην Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου, από 4 μέχρι 7 Ιουνίου 2018.

Η Συντακτική Επιτροπή έχει ορισθεί από τη Συντονιστική Επιτροπή της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου (στη Λέρο, 2017), με σκοπό τη σύνταξη ενός κειμένου

Επίσκοπος ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

«Καὶ ἀναστήσω αὐτοῖς ποιμένας»

(Ιερ. 23,4)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Αναμφίβολα, ο Κύριος παραμένει το υπόδειγμα Ποιμένος μέσα στην ιστορία, ο οποίος «έπαθεν υπέρ ημών, υμίν υπολιμπάνων υπογραμμόν ίνα επακολουθήσετε τοις ίχνεσιν αυτού» (Α΄ Πετρ. 2, 21).

Ο Ιερός Αυγουστίνος, του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 15 Ιουνίου, λέγει: «Ο Θεάνθρωπος έκλινε την κεφαλή (στο Σταυρό), για να δώση στον άνθρωπο το τελευταίο φίλημα. Σκεφθήτε τις πληγές του Εσταυρωμένου, το αίμα του αποθνήσκοντος, την τιμή του εξαγοράζοντος. Έχει γείρει την κεφαλή για να ασπασθή, έχει ανοικτή την καρδιά για να αγαπήση, απλωμένα τα χέρια για να υποδεχθή και έκθετο όλο το σώμα για να εξαγοράση».

Ιδιαίτερα βιώνουν τη θεολογία του Σταυρού οι πραγματικοί Ποιμένες και κυρίως οι όντως επίσκοποι της Εκκλησίας, οι οποίοι αποκαλούσαν τον αρχιερατικό θρόνο «ακανθώδη βάτο» (Γρηγόριος Διάλογος). Να υπογραμμίσουμε, ότι υπήρξαν συνειδητοί επίσκοποι που εγκατέλειψαν τον αρχιερατικό θρόνο με μεγαλύτερη χαρά από αυτήν με την οποία άλλοι τον κατέλαβαν.

Στο εδάφιο (23, 4) του Προφήτου Ιερεμία, ο Κύριος εννοιολογεί τους αληθινούς Ποιμένες, και καθορίζει την ποιότητά τους: «Καὶ ἀναστήσω αὐτοῖς ποιμένας, οἳ ποιμανοῦσιν αὐτοὺς καὶ οὐ φοβηθήσονται ἔτι οὐδὲ πτοηθήσονται, λέγει Κύριος», δηλ. «και θα φέρω εις αυτούς τοιούτους ποιμένας, οι οποίοι θα ποιμαίνουν αυτούς, ώστε οι ποιμαινόμενοι δεν θα φοβούνται πλέον ούτε καν θα πτοούνται, λέγει ο Κύριος».