Παρασκευή 24 Μαΐου 2019

Ο προσευχόμενος νους ζητά ένωση με την καρδιά

      
Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ


Μάταιες εἶναι οἱ προσωπικές μου προσπάθειες μόνες
τους, χωρὶς τὴν παντοδύναμη βοήθεια τοῦ Πνεύματος.

prosefxi 1    Κλείστηκαν οἱ θύρες τῶν αἰσθημάτων: Ἡ γλώσσα σωπαίνει, τὰ μάτια εἶναι σφαλισμένα, τ’ αὐτιὰ δὲν ἀκοῦνε τίποτε ἀπ’ ὅσα συμβαίνουν γύρω μου.
Ὁ νοῦς, ἀποτινάζοντας τὸν ζυγὸ τῶν γήινων λογισμῶν, ντύνεται τὴν προσευχὴ καὶ κατεβαίνει στὸν ἐσωτερικὸ θάλαμο τῆς καρδιᾶς.
Ἡ θύρα, ὅμως, τοῦ θαλάμου εἶναι κλειστή. Παντοῦ σκοτάδι, σκοτάδι ἀπροσπέλαστο. Καὶ ὁ νοῦς, καθὼς βρίσκεται σὲ ἀπορία, ἀρχίζει νὰ χτυπᾶ μὲ τὴν προσευχὴ τὴ θύρα τῆς καρδιᾶς.
Στέκεται ὑπομονετικὰ μπροστά της καὶ τὴ χτυπᾶ· περιμένει· πάλι χτυπᾶ· πάλι περιμένει· πάλι προσεύχεται...

Η Μετάνοια του λαού θα φέρει και άξιους Ηγέτες


    Αναρωτιόμαστε όλοι γιατί έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο ως κοινωνία και έχουμε στερέψει από άξιους ηγέτες σε όλα τα επίπεδα, που θα μπορέσουν να οδηγήσουν την χώρα στην έξοδο από την κρίση και ταυτόχρονα να δώσουν όραμα και ελπίδα στον λαό.
     Ξεχνάμε το γνωστό ρητό, που λέει ότι «Κατά την καρδία του λαού και οι άρχοντες αυτού». Σκεφτείτε όμως να έδινε ο Θεός άξιους ηγέτες και ο λαός να μην είχε μετανοήσει, να μην είχε αλλάξει μυαλά και νοοτροπία. Σκεφτείτε σε αυτήν την περίπτωση, την αμαρτία που θα λογιζότανε στον λαό, ο οποίος δίχως να έχει μετανοήσει και χωρίς να το αξίζει, θα είχε άξιους και ικανούς ηγέτες.
    Πρώτα λοιπόν πρέπει η αλλαγή να γίνει μέσα στα σπλάχνα της

24 Μαΐου- Γιορτή σήμερα: Του Οσίου Συμεών του Θαυμαστορείτου


    Ο Όσιος Συμεών, έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστίνου Β’ (574 μ.Χ.). Καταγόταν από την Έδεσσα, αλλά γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας.
Όταν ευρίσκετο στην ηλικία των πέντε ετών ένας τρομερός σεισμός κατέστρεψε μεγάλο μέρος της Αντιόχειας. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο πατέρας του Ιωάννης, ο οποίος σκοτώθηκε όταν κατέρρευσε η στέγη του σπιτιού του. Η μητέρα του Μάρθα όμως, διασώθηκε διότι απουσίαζε από την πόλη όπως και ο Συμεών ο οποίος είχε πάει να προσκυνήσει το ναό του Αγίου Στεφάνου. Έκτοτε με φόβο θεού η Μάρθα ανέτρεφε και μεγάλωνε το γιο της.
Σε πολύ νεαρή ηλικία, πλήρης χάριτος και πνεύματος, ο Συμεών

Η πορεία κάθε προσώπου προς τον Θεό είναι πολύ περίπλοκη!

     Η πορεία κάθε προσώπου προς τον Θεό είναι πολύ περίπλοκη: κάποιος χρειάζεται να καθίσει στη φυλακή κάποιος θα χωρίσει τρεις φορές, κάποιος θα  πάρει ένα πρόσωπο, από το οποίο θα καταστραφεί. Ο Θεός οδηγεί κάθε άνθρωπο με τον δικό του τρόπο. Φυσικά, ένα άτομο θέλει να είναι πλούσιο και υγιής, αλλά για τον Θεό δεν έχει σημασία πόσο καιρό έζησες - εκατό χρόνια σαν τον Ροκφέλερ ή μόνο  25. Επειδή η ψυχή είναι  αθάνατη. Για τον Θεό, είναι σημαντικό να σώσουμε την ψυχή του κάθε ανθρώπου για τη Βασιλεία του Θεού, έτσι ώστε η Βασιλεία του Θεού  να βασιλεύει στην καρδιά, επειδή η ανθρώπινη ψυχή βρίσκεται στην καρδιά.
Πατήρ Δημήτριος Smirnov

Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος απαντά στον π. Θεόδωρο Ζήση






Οὔτε οἱ ΔΙΩΓΜΟΙ ἐθεωροῦντο ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ γιὰ νὰ ἐκκλησιαστοῦν,  οὔτε ἡ δήμευση τῆς περιουσίας, οὔτε τὸ μαρτύριο! Δὲν εἶχε ἐφευρεθεῖ ἀκόμα ἡ μεταπατερικὴ Ζήσειος ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ποὺ διδάσκει ὅτι ἕνα ταξίδι 2-4 ὡρῶν μὲ τὸ αὐτοκίνητο γιὰ νὰ ἐκκλησιαστοῦν σὲ ἀποτειχισμένο ἱερέα ἀποτελεῖ … «ἀνυπέρβλητο ἐμπόδιον», θὰ ...κουράσει τοὺς πιστούς, καὶ ἄρα μποροῦν οἱ πιστοὶ  νὰ  κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς κι ὅσους  κοινωνοῦν μὲ τὴν αἵρεση  γιὰ νὰ μὴν κάμουν αὐτὸ τὸν ἐλάχιστο κόπο καί... κουραστοῦν !

      π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος:  Στὴν ἐποχὴ τῶν Κατακομβῶν, «θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ μένει στὸ σπίτι του νὰ κάνει τὴν προσευχή, παρότι, ἂν θέλετε, νομίζω στὸ 8ο βιβλίο τῶν Ἀποστολικῶν Διαταγῶν, λέγει ἐκεῖ ὅτι, ἂν ὑπάρχει ἀνυπέρβλητο ἐμπόδιον, μπορεῖ νὰ μὴ γίνει ἡ Σύναξις καὶ νὰ προσευχηθεῖ ὁ καθένας στὸ σπίτι του. Αὐτὸ τὸ ἀνυπέρβλητο ἐμπόδιο, σὰν τί θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι; Ἕνα ἔχω νὰ σᾶς πῶ. Στὴν ἐποχὴ τῶν διωγμῶν δὲν ἐθεωρεῖτο ἀντυπέρβλητο ἐμπόδιον ὁ διωγμός! Γι’ αὐτὸ οἱ πιστοὶ θεωροῦν καθῆκον των, χρέος των, νύχτα νὰ πᾶνε εἰς τὸν Ναὸ διὰ νὰ κοινωνήσουν καὶ νὰ προσευχηθοῦν. Θέλετε; Κάθε βράδυ. Διαβᾶστε, παρακαλῶ ἱστορίες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νὰ δεῖτε. Τοὺς συνελάμβαναν στὶς κατακόμβες καὶ ἐμαρτύρουν. Δὲν τοὺς ἐνδιέφερε, ἂν θὰ δημευθεῖ ἡ περιουσία των, ἢ ἂν θὰ χάσουν τὴν ζωήν των. Ἐσηκώνοντο μεσάνυχτα, γλιστροῦσαν ἀπ’ τὸ σπίτι τους στὰ σκοτεινὰ δρομάκια, γιὰ νὰ βρεθοῦν σ’ ἐκείνους τοὺς τόπους, κατακόμβες, τί ἦσαν, ὅ,τι ἦσαν, διὰ νὰ πᾶνε νὰ λατρεύσουν τὸν Θεό».
 (Ὁμιλία ἀριθ. 27, εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, 00:36 ἑξῆς).


         π. Θεόδωρος Ζήσης: «Οἱ Ἁγιορεῖτες θεωροῦν ὅτι, ὅταν διακόψει κάποιος τὸ μνημόσυνο τοῦ Ἐπισκόπου, θὰ πρέπει οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι τὸν ἀκολουθοῦν, τὸ ποίμνιό του, νὰ μὴν πηγαίνει νὰ ἐκκλησιάζεται σὲ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι μνημονεύουν, ἀλλὰ νὰ ψάχνουν νὰ βροῦν μόνο κάποιον ἱερέα ποὺ διέκοψε τὸ μνημόσυνο τοῦ Ἐπισκόπου. Ἐμεῖς ζοῦμε στὸν κόσμο, δὲν μποροῦμε (νὰ μὴ κοινωνοῦμε μὲ ὅσους μνημονεύουν τοὺς οἰκουμενιστές!).  Ἐσεῖς στὸ Ἅγιον Ὄρος μπορεῖτε, ἀλλὰ στὸν κόσμο δὲν μποροῦμε. Ποῦ θὰ ἐκκλησιαστοῦν οἱ ἄνθρωποι τώρα τὴν Σαρακοστή, τὴν Μ. Ἑβδομάδα, τὸ Πάσχα; Ποῦ θὰ πᾶν νὰ ἐκκλησιαστοῦν, ἀφοῦ δὲν ἔχουμε Ἐκκλησία; Ποῦ θὰ πᾶν νὰ ἐκκλησιαστοῦν, στοὺς δρόμους; [σ.σ.: Οἱ Ναοὶ τῶν ἄλλων ἀποτειχισμένων στὸ Σιδηρόκαστρο, στὴν Πτολεμαΐδα, στὶς Σταγιᾶτες, στὴν Βαρυπόμπη, σᾶς ἔπεφταν μακριά(!) ἢ καὶ θὰ σᾶς μόλυναν!]. (Ἄρα, συνεχίζει ὁ π. Θεόδωρος) θὰ ἐφαρμόσουμε οἰκονομία, ἡ ὁποία εἶναι καὶ αὐτὴ κανονικὸς δρόμος… Τηροῦμε ἀκριβῶς τοὺς Κανόνες, ὅπου μποροῦμε νὰ τοὺς τηρήσουμε, ἀλλ’ ὅπου δὲν μποροῦμε, γιὰ δύσκολες καταστάσεις, κάνουμε οἰκονομία».

Πέμπτη 23 Μαΐου 2019

Σταθεροί στην Οικουμενιστική τους γραμμή οι Έλληνες Επίσκοποι

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Δ.Ι.Σ.
για τον μήνα Μάιο

Ενέκρινε την συμμετοχή της Εκκλησίας ημών εν Canterbury Αγγλίας, από 27ης έως 28ης μηνός Ιουνίου 2019, στην Συνεδρία της Συντακτικής Επιτροπής της Διεθνούς Επιτροπής για τον Θεολογικό Διάλογο μεταξύ Ορθοδόξων και Αγγλικανών
Δεῖτε:

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Δ.Ι.Σ.
για τον μήνα Μάιο

Συνήλθε, την Τετάρτη 22 και την Πέμπτη 23 Μαΐου 2019, η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 162ης Συνοδικής Περιόδου για τον μήνα Μάιο, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Προ της ενάρξεως των εργασιών πραγματοποιήθηκε η Διαβεβαίωση του νέου Αρχιγραμματέως Αυτής Πανοσιολογιωτάτου

Οι Κληρικοί και Μοναχοί στα έσχατα χρόνια

     «κεῖνο τὸν καιρὸ θὰ ψυχραθεῖ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν. Θὰ γίνουν ἐπιδρομὲς ἐθνῶν. Μετακινήσεις λαῶν, ἀνωμαλία στοὺς κυβερνῆτες, οἱ Ἱερεῖς θὰ γίνουν ἄσωτοι καὶ οἱ Μοναχοὶ θὰ ζοῦν μὲ ἀμέλεια. Οἱ Ἐπίσκοποι πάλι τῶν καιρῶν ἐκείνων θὰ δείχνουν δουλικότητα πρὸς τοὺς ἰσχυρούς»  (Ἀββὰς Παμβώ).
Οἱ Κληρικοὶ καὶ Μοναχοὶ στὰ ἔσχατα χρόνια
Στὰ ἐνταλτήρια γράμματα μὲ τὰ ὁποῖα ἐφοδίαζε ἡ Ἐκκλησία τοὺς χειροτονηθέντες Ἀρχιερεῖς, τὸ πρῶτο καθῆκον ποὺ τοὺς ὑπενθύμιζε ἦταν ἡ φύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. 
Διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀρχιερωσύνης  «τὰ τῆς καθαρᾶς καὶ ἀμωμήτου πίστεως διαφυλάττεται γνωρίσματα καὶ ἀνόθευτον ταύτης ἐναστράπτει τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ κάλλος». Καί «τὰ θεῖα καὶ ἀποστολικὰ θεσπίσματα, χερσὶν ὑπτίαις, εἰσδέχεσθαι καὶ ὡς θεοχαράκτους πλάκας ταῦτα τιμᾶν καὶ φυλάττειν».[1] Καὶ μόνον τὸ ὄνομα τοῦ Ἐπισκόπου –παρατηρεῖ ὁ Ζωναρᾶς στὴν ἑρμηνεία τοῦ ΝΗ΄ Ἀποστολικοῦ Κανόνα– πρέπει νὰ εἶναι μία διαρκὴς ὑπόμνηση τοῦ πνευματικοῦ χρέους τοῦ ἐπισκόπου ἀπέναντι στὸν λαό. Ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι ὁ φρουρός, ποὺ ἀπὸ ὑψηλὸ μέρος ἐπισκοπεῖ,

Και τροφοδότης των σχισματικών η Μητρόπολις του Οικουμενιστή Ιγνατίου Δημητριάδος!




Το όνομα του Έλληνα Αρχιμανδρίτη που θα γίνει «επίσκοπος» των σχισματικών στην Ουκρανία.

Ο Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος (Δημητρίου), κληρικός της Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού της Εκκλησίας της Ελλάδος, πρόκειται να γίνει ο πρώτος Έλληνας «επίσκοπος» της σχισματικής «Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας» (OCU).
Ο Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος (Δημητρίου), κληρικός της Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού της Εκκλησίας της Ελλάδος, πρόκειται να γίνει ο πρώτος Έλληνας «επίσκοπος» της σχισματικής «Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας». Η

Περί σωστής εκλογής των εκκλησιαστικών και κοσμικών ηγετών


 π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ: "Περὶ σωστῆς ἐκλογῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν καὶ κοσμικῶν ἡγετῶν"
12-05-2019

Ο μάρτυρας που αρνήθηκε να βγάλει τον Τίμιο Σταυρό!

 Μνήμη Ἁγίου Εὐγενίου Ροντιόνωφ, ὁ μάρτυρας ποὺ ἀρνήθηκε νὰ βγάλει τὸν Τίμιο Σταυρὸ καὶ νὰ γίνει μουσουλμάνος


Ὁ Νεομάρτυς Εὐγένιος Ροντιόνωφ (23/5/1996)

Τοῦ Κ. Ἀθ. Οἰκονόμου, δασκάλου

ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ: Ὁ Νεομάρτυρας Εὐγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε στὶς 23 Μαΐου 1977 στὸ χωριὸ Κουρίλοβο τοῦ Παντὸλσκ κοντὰ στὴ Μόσχα. Ἦταν τὸ μοναδικὸ παιδὶ τῆς οἰκογένειας καὶ βαπτίστηκε Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς κατὰ τὴν παιδική του ἡλικία. Ἡ μητέρα του ὀνομάζεται Λιουμπὸβ Βασίλιεβνα. Τὸ 1989 ἡ γιαγιὰ του πῆρε τὸν μικρὸ Εὐγένιο καὶ τὸν πῆγε στὴν Ἐκκλησία, γιὰ νὰ ἐξομολογηθεῖ γιὰ πρώτη φορὰ καὶ νὰ μεταλάβει τῶν ἀχράντων μυστηρίων. Ὁ ἱερέας πρόσεξε ὅτι τὸ παιδὶ δὲ φοροῦσε Σταυρὸ καὶ στὴ διάρκεια τῆς ἐξομολόγησης τοῦ φόρεσε ἕνα Σταυρό, τὸν ὁποῖο ὁ Εὐγένιος δὲν ἔβγαλε ποτὲ ἀπὸ πάνω του. Ἡ

Περιμένουν ...«οδυνηρότερο τρόπο» αποδοκιμασίας του Θεού για να απομακρυνθούν από τον Οικουμενισμό!

    Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, μετὰ τὴν ἐκ­λογὴ τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου στὶς 11 Μαΐου, το ἔδωσε μεταξὺ τῶν ἄλλων τὴν ἑξῆς συμβουλή: 
    «Νὰ καλλιεργήσῃς ἀγαθὰς ἀδελφικὰς σχέσεις μετὰ τῶν ἑτεροδόξων ἀδελφῶν μας –ἄλ­λωστε ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἶσαι μέσα εἰς τὴν οἰκουμενικὴν κίνησιν–, ἀλλὰ καὶ μετὰ τῶν ἑτεροθρήσκων, τῶν μουσουλμάνων καὶ τῶν Ἑβραίων, μετὰ τῶν ὁποίων τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον εὑρίσκεται ἀπὸ ἐτῶν ἐν ἀκαδημαϊκῷ διαλόγῳ» («Ρομφαία» 11-5-2019). 
    Ἀσφαλῶς ἡ Ὀρθοδοξία πρὸς ὅλους ὀφείλει νὰ καλλιεργεῖ ἀγαθὲς σχέσεις, ὅμως ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει ὁδηγήσει τὴν Ὀρθοδοξία σὲ ὀλισθηρὸ κατήφορο ἐξαιτίας τῆς ἐκτροπῆς τῶν ποικίλων διαλόγων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μαρτυρία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ποὺ ὄφειλαν νὰ εἶναι, μεταβλήθηκαν σὲ κίνηση ψευδενώσεως τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ἐπικίνδυνης προσεγγίσεως μὲ τοὺς ἀλλοθρήσκους. [σ.σ.: Οὐδεμία ἀναφορὰ στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο! Ξεχάστηκε, γιατὶ ἡ Ἀδελφότητα τοῦ "Σωτῆρος" κοινωνεῖ μεθ' ὅλων τῶν Ἐπισκόπων ποὺ ψήφισαν τὶς κακόδοξες ἀποφάσεις της ἢ τὶς ἀποδέχτηκαν!]. 
    
      Δύο μέρες ἀργότερα μιὰ δήλωση ἐπιφανοῦς ἐκπροσώπου τοῦ Βατικανοῦ ὁδηγοῦσε σὲ ἀνώμαλη προσγείωση ὅλους ὅσους ναρκισσεύονται ὅτι θὰ καταστοῦν οἰκοδόμοι παγχριστιανικῆς ἢ –τὸ χειρότερο– πανθρησκειακῆς ἑνότητας τοῦ κόσμου. 
   Ἦταν ὁ ἐπίσκοπος Brian Farrell, γραμμα­τέας τοῦ Ποντιφικοῦ Συμβουλίου γιὰ τὴν Προ­ώθηση τῆς Ἑνότητας τῶν Χριστιανῶν, ὁ ὁποῖος, μιλώντας στὴν Καθολικὴ Εἰδησεογραφικὴ Ὑπηρεσία στὶς ἀρχὲς Μαΐου στὸ περιθώριο μιᾶς διάσκεψης τῆς Ρώμης σχετικὰ μὲ τὴν ἀνεξαρτησία ἢ τὴν «αὐτοκεφαλία» τῶν διαφόρων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησι­ῶν, ἐξήγησε ὅτι ἐξαιτίας τοῦ Οὐκρανικοῦ προ­βλήματος οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ρωσικῆς Ἐκ­κλησίας, ποὺ εἶναι τὸ μεγαλύτερο Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ σῶμα, ἀποχώρησαν ἀπὸ τὰ κοινὰ ἔργα μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, συμπεριλαμβανομένου τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου μὲ τὴ Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία. 
     «Ὁ οἰκουμενικὸς διάλογος εἶναι ἕνα ταξίδι. Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο τοῦ ταξιδιοῦ ἔχουμε ἕνα νέο πρόβλημα», εἶπε. 
   Στὸ ἐρώτημα ἂν ὁ οἰκουμενικὸς διάλογος μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους θὰ μποροῦσε νὰ συνεχισθεῖ χωρὶς τὴ συμμετοχὴ τῆς Ρωσικῆς Ἐκ­κλησίας, ὁ παπικὸς ἀξιωματοῦχος δὲν καλ­λιέργησε ψευδαισθήσεις: «Ρωτῆστε τὸν ἑαυτό σας πόσο ἀποτελεσματικὴ θὰ εἶναι ἡ ἀποδοχὴ ἑνὸς τέτοιου διαλόγου, ἂν δὲν μετέχει σ᾿ αὐτὸν μία μεγάλη Ἐκκλησία», δήλωσε στὸ CNS. Κατέληξε δὲ λέγοντας ὅτι «σὲ λίγα χρόνια ἴσως μπορέσουμε νὰ προχωρήσουμε». 
     Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ὁ οἰκουμενιστικὸς οἶστρος ἔχει δεχθεῖ καίριο πλῆγμα. Εἶναι τὸ «κέρδος» τοῦ διχασμοῦ ποὺ προκάλεσε ἡ τραγωδία τῆς Οὐκρανίας. Καὶ ἐπαληθεύθηκε ἔτσι γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ ὁ λόγος: «οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ». Ὁ Θεὸς ἀποδοκιμάζει ἐμπράκτως τὴν οἰκουμενιστικὴ Βαβὲλ τῆς ἐποχῆς μας. 
     Ὅμως οἱ διαπιστώσεις τοῦ Brian Farrell δὲν εἶναι καιρὸς νὰ προβληματίσουν τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ μετέχουν σ᾿ ὅλη αὐτὴ τὴ διαδικασία, ὥστε νὰ ἀνακρούσουν πρύμναν πρὶν ἡ ἀποδοκιμασία τοῦ Θεοῦ ἐκδηλωθεῖ μὲ ὀδυνηρότερο τρόπο γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας;
    [σ.σ.: Πατέρες καὶ ἀδελφοὶ τοῦ "Σωτῆρος", γιατί ἐθελοτυφλεῖτε; Βλέπετε «"κέρδος" ἐκ τοῦ διχασμοῦ τῆς Οὐκρανίας»! Πόσο ὅμως θὰ τὸ ἐκμεταλλευτεῖτε, ἀπομακρυνόμενοι ἐκ τῶν Οἰκουμενιστῶν; Παραδέχεσθε ἐπίσης, ὅτι ὁ Θεὸς ἤδη μᾶς ἔχει ἀποδοκιμάσει μὲ ὀδυνηρὸ τρόπο, ἐπειδὴ συμμετέχουμε στὸν Οἰκουμενισμό. Καὶ συνεχίζετε νὰ κοινωνεῖτε μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, περιμένοντας «ὀδυνηρότερο τρόπο» ἀποδοκιμασίας τοῦ Θεοῦ;]. 

Οικουμενιστικά ήθη: Χωρίς συμφιλίωση-μετάνοια, πότε συγκρούονται-πότε "φιλιώνουν"!

Συνάντηση Οικουμενικού Πατριάρχη - Αρχιεπισκόπου



Ρεπορτάζ για το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας:

Μάκης Αδαμόπουλος 
Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης

    Τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο επισκέφθηκε σήμερα το απόγευμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα κατόπιν προσκλήσεως του Αρχιεπισκόπου για να τελέσει αύριο το απόγευμα τα εγκαίνια στο 
«Κέντρο Γεροντολογίας και Προνοιακής Υποστήριξης "Άγιος Πορφύριος"» στο Δήλεσι Βοιωτίας. 
    Ο Αρχιεπίσκοπος καλωσόρισε τον Οικουμενικό Πατριάρχη και αναφέρθηκε στα αυριανά εγκαίνια του Κέντρου Γεροντολογίας τονίζοντας πως φέρει το όνομα του αγίου Πορφυρίου, γιατί και ο ίδιος ο γέροντας επιθυμούσε να δημιουργηθεί ένα τέτοιο κέντρο. Ευχαρίστησε τον Πατριάρχη για την αποδοχή της πρόσκλησης να

Τετάρτη 22 Μαΐου 2019

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, π. Σεραφείμ Ρόουζ και σχισματικός ζηλωτισμός


73536.b 
«Πίστεψέ με, πάτερ, αυτό το γράμμα είναι γραμμένο με αίμα» (π. Σεραφείμ Ρόουζ, από επιστολή του για το θέμα του «ζηλωτισμού»).

Του Θ. Ι. Ρηγινιώτη  


Μόλις πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι τουλάχιστον μία ομάδα σχισματικών παλαιοημερολογιτών, με το περιοδικό της, συκοφαντεί μεγάλους και αγίους γέροντες της Ορθοδοξίας ως «πλανημένους». Ο όρος εδώ σημαίνει ότι τα αγιοπνευματικά τους χαρίσματα αποτελούν «πλάνες», δηλαδή παγίδες του διαβόλου για την παραπλάνηση των ίδιων και όλων των χριστιανών (περί πλάνης βλέπε εδώ). Μια ανθολογία πικρών συκοφαντιών κατά των κοιμηθέντων οσίων γερόντων Παϊσίου και Πορφυρίου και κατά του γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη 

  Μήπως οι αδελφοί είναι έτοιμοι να ανακηρύξουν «πλανημένους» όλους τους αγίους που κοιμήθηκαν μετά τη δεκαετία του 1920 στους κόλπους της Εκκλησίας της Ελλάδος και των ορθοδόξων πατριαρχείων; Ήταν πλανημένοι οι άγιοι Νικόλαος Πλανάς, Σιλουανός ο Αθωνίτης, Γεώργιος Καρσλίδης, Λουκάς ο Ιατρός και πλήθος άλλοι; Τα χαρίσματά τους ήταν «πλάνες»; Όσοι απ’ αυτούς ήταν ιερείς, δεν είχαν αληθινή ιεροσύνη; Τα μυστήρια που τέλεσαν ήταν άκυρα; Ώστε όλη η Ορθοδοξία, εκτός από τις σχισματικές ομάδες (που κι αυτές αλληλοσυγκρούονται αποκλείοντας η μια την άλλη), είναι αβάπτιστη, αμύρωτη, ακοινώνητη, ανεξομολόγητη, αστεφάνωτη, ακήδευτη;
Αυτή τη σκληρή κριτική, αδελφέ μου παλαιοημερολογίτη (ή «γνήσιε ορθόδοξε χριστιανέ», αν επιθυμείς να σε χαρακτηρίζω έτσι), δεν έχει τη διάκριση να την κάνει ο πνευματικός σου ή ακόμη

Πιέσεις παρόμοιες με εκείνες που οδήγησαν στο Παλαιοημερολογίτικο σχίσμα! --Πάλι Φανάρι και Ελλάδα οι ...αδύνατοι κρίκοι;

Ντόμινο εξελίξεων

– Έντονες πιέσεις των ΗΠΑ στην Εκκλησία της Ελλάδος: «Αναγνωρίστε γρήγορα την ουκρανική αυτοκεφαλία!»



Ντόμινο εξελίξεων μετά την ουκρανική αυτοκεφαλία, καθώς πλέον οι πιέσεις των ΗΠΑ είναι έντονες προς την Εκκλησία της Ελλάδας. Ελπίζουμε πως ο κ. Ιερώνυμος  δεν θα πράξει το ατόπημα της αναγνώρισης, καθώς πέρα από τις θρησκευτικές διαστάσεις, θα υπάρχουν και γεωπολιτικές, διότι η Μόσχα καίγεται για το εν λόγω ζήτημα.

Προβληματισμό προκαλούν σε στελέχη της Εκκλησίας οι «αμερικανικές συμβουλές», για την αναγνώριση της ουκρανικής

Δυστυχώς! ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ για το σχίσμα, αλλά ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ στην αίρεση!

Σε απομόνωση οδηγείται ο Οικουμενικός Πατριάρχης

-Οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες επιλέγουν εναλλακτικό δρόμο


Χθες γράφαμε για την «βόμβα» του Πατριάρχη Ιεροσολύμων με την οποία ουσιαστικά αμφισβήτησε την οικουμενικότητα του Φαναρίου.

Με αφορμή την συμπλήρωση τεσσάρων μηνών από τότε που ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος υπέγραψε τον Τόμο αυτοκεφαλίας της «Ορθοδόξου εκκλησίας της Ουκρανίας», το Νο2 του Πατριαρχείου Μόσχας, Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων, παρέθεσε μια ανάλυση της κατάστασης και ούτε λίγο ούτε πολύ υποδηλώνει την απομόνωση του Οικουμενικού

O Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για το φόβο του θανάτου





     Θέλετε να σας πω και άλλη αιτία, για την οποία φοβόμαστε το θάνατο; Γιατί δεν ζούμε ενάρετη ζωή και δεν έχουμε καθαρή συνείδηση. Αλλιώς ο θάνατος δεν θα μας τρόμαζε. Απόδειξέ μου ότι θα κληρονο­μήσω τη βασιλεία των ουρανών και σφάξε με τώρα κιόλας. Θα σου χρωστάω μάλιστα και χάρη για τη σφαγή μου, αφού θα με στείλεις γρήγορα σ' εκείνα τα αγαθά.

     "Αλλά φοβάμαι να πεθάνω άδικα", ίσως θα μου πεις. Ώστε ήθελες να πεθάνεις δίκαια; Και ποιός είναι τόσο ταλαίπωρος, που, ενώ μπορεί να πε­θάνει άδικα, προτιμάει να πεθάνει δίκαια; Αν πρέπει

Δυστυχώς! Όχι μόνο οι Οικουμενιστές αλλά η ομάδα Ζήση (και μαζί της και ο κ. Μιχαήλ), μπερδεύουν εξ ίσου τους πιστούς! --Συνεχίζουν να παίζουν με τα της Πίστεως.


Σκοπός τελικός (τῶν Οικουμενιστῶν) εἶναι νά μπερδέψουν τούς πιστούς 


Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός


Αποτέλεσμα εικόνας για οικουμενισμοσ ακτινεσ

     Οἱ θιασῶτες τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἔχουν κυριολεκτικά ξεσαλώσει στίς ἡμέρες μας. Μέχρι χθές κάνανε τόν δῆθεν εὐσεβῆ καί πατροπαράδοτον. Σήμερα, ὅμως, ἔχουν πετάξει ἀπό πάνω τους τίς προβιές τῆς μεταμφίεσης καί ἄφησαν νά φανοῦν πλέον ξεκάθαρα οἱ πραγματικές τους προθέσεις.
    Δέν προφταίνουμε ἁπλῶς καί μόνον νά μετρᾶμε τίς δαιμονικές τους ἐπινοήσεις! Ὕπνος δέν τούς πιάνει, γιά νά σκέφτονται τί νεώτερο θά ἐπιχειρήσουν, ὥστε νά μπερδέψουν ἀκόμα περισσότερο τίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν.

    Ὁ ἐν πολλοῖς τεχνηέντως ἀκατήχητος λαός μας, δυστυχῶς, ἀδυνατεῖ νά ξεχωρήσει τήν ὄντως Ἀλήθεια ἀπό τίς ψευτοαλήθειες τῶν οἰκουμενιστῶν και ἔτσι πολύ εὔκολα πέφτει θῦμα τῶν παγίδων, πού στήνουν οἱ ἀντίχριστοι. Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά ἀγάπη, ἀλλά ὄχι μέ τήν γλῶσσα τοῦ Μαθητῆ τῆς Ἀγάπης, τοῦ Ἰωάννου, πού ἀπαγόρευε ἀκόμα και τήν καλημέρα στούς αἱρετικούς.
[σ.σ.: Ἄ, μπράβο. "Σύ εἶπας": Ἀπαγορεύεται καὶ ἡ καλημέρα! Κι ὅμως ὁ ἡγέτης σας (τῶν "ἀντι-Οἰκουμενιστῶν") π. Θεόδωρος, διαγράφει αὐτὴ τὴν Ἐντολὴ καὶ διδάσκει  ὅτι  "Τηροῦμε ἀκριβῶς τοὺς Κανόνες, ὅπου μποροῦμε νὰ τοὺς τηρήσουμε, ἀλλ’ ὅπου δὲν μποροῦμε, γιὰ δύσκολες καταστάσεις, κάνουμε οἰκονομία»!  Ὁπότε, σὲ τί διαφέρετε ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ ὄχι μόνο καλημέρα τοὺς λέτε, ἀλλὰ ἐκκλησιάζεστε σ' αὐτούς;].
    Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά εἰρηνική τάχα

ΠΕΘ: Ο Νεκροφόρος και η περί Παιδείας μυθαλήθεια


Ἀθῆναι 20 Μαΐου 2019
Ἀριθμ. Πρωτ.  30

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Νεκροφόρος 
και η περί Παιδείας μυθαλήθεια

    Μια φορά κι έναν Καιρό ζούσε στην Πόλη η οικογένεια του Νεκροφόρου. Ο Νεκροφόρος ήταν παιδί από καλούς γονείς της Πόλης, όμως ήταν τέτοιας άτακτης φύσης, που, όταν  βρισκόταν στην Εκκλησία,  χλεύαζε τους Αγίους καί μουντζούρωνε τις εικόνες τους. «Ε, παιδί, είναι», έλεγαν στην Εκκλησιά, «θα μεγαλώσει»...
     Μεγαλώνοντας, ο Νεκροφόρος, όλο καί πιο πολύ αρέσκονταν στη μουντζουρική μάθηση και κατάφερε να περάσει στην Ανώτατη Σχολή ψευδολογίας στην κατεκτημένη

Η Μεσοπεντηκοστή

Αποτέλεσμα εικόνας για Η Μεσοπεντηκοστή 


+Ιωάννης Φουντούλης

Σε λίγους πιστούς είναι γνωστή η εορτή, αυτή. Εκτός από τους ιερείς και μερικούς άλλους χριστιανούς, που έχουν ένα στενότερο σύνδεσμο με την Εκκλησία μας, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της.
Λίγοι είναι εκείνοι που εκκλησιάζονται κατ’ αύτη και οι περισσότεροι δεν υποπτεύονται καν, ότι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μία μεγάλη δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής.
Και όμως κάποτε αυτή η εορτή ήταν η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτρεχαν κατ’ αυτή στον μεγάλο ναό πλήθη λαού.
Δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει την Έκθεση της Βασιλείου Τάξεως του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου για να δει το επίσημο τυπικό

Τρίτη 21 Μαΐου 2019

Εγώ είμαι ο Μέγας Κωνσταντίνος που κατέβηκα από τους ουρανούς για να σου φανερώσω την δόξα που απολαμβάνουν οι μοναχοί στους ουρανούς..

Το όραμα του αγίου Παϊσίου του Μεγάλου

Διηγείται ο όσιος Ιωάννης ο Κολοβός για τον όσιο Παΐσιο τον Μέγα: 
Αποτέλεσμα εικόνας για οραμα οσιου παισιου αγιος κωνσταντινος     Ποθώντας να δω και να απολαύσω τη θεία χάρη, τον επισκέφτηκα στο κελλί του. Αλλά προτού ακόμη κτυπήσω την πόρτα του, τον άκουσα να συνομιλεί με κάποιον. Για τον λόγο αυτόν έμεινα απ’ έξω από το κελλί, αλλά δυστυχώς έκανα λίγο θόρυβο και ο όσιος βγήκε έξω για να δεί τι συμβαίνει. Όταν με είδε χάρηκε πολύ, και γι αυτό με αγκάλιασε και με φιλούσε. Έτσι έκανα και εγώ. Όταν όμως

Τα λογικά αδιέξοδα των αντι-Οικουμενιστών! --Ερίζουν για το σχίσμα, ενώ έχουν κάνει γαργάρα την Παναίρεση!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΤΗΣ κ. ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Το σχόλιό σας, κυρία Λωρίτου, που παρέθεσα στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, συνιστά σαφή παρανόηση των όσων έγραψα.

Όταν έγραψα ότι το Ουκρανικό δεν είναι θέμα πίστεως, αλλά παράβασης των Ιερών Κανόνων, εννοούσα ότι όσοι λανθασμένα θεωρούν το Ουκρανικό ως θέμα πίστεως, θα βρεθούν σύντομα σε αδιέξοδο, επειδή θα υποχρεωθούν είτε να αποτειχιστούν, είτε να κάνουν γαργάρα όσα λέγουν τώρα.

Όσο για την αναφορά στο μαρτύριο δεν είπα ούτε μία λέξη που να επιτρέπει την εξαγωγή του συμπεράσματος ότι το υποτιμώ ή ότι αποτρέπω οποιονδήποτε να το ακολουθήσει.

Το μαρτύριο είναι σύμφυτο με την ορθόδοξη πίστη και ομολογία και επαινούμε, ως έχουμε χρέος, εκ βαθέων, κάθε πατέρα και αδελφό μας που το επιλέγει. 

Διαμφισβητώ, όμως, την ορθότητα της προσέγγισης ορισμένων κληρικών, οι οποίοι δεν προχώρησαν σε Αποτείχιση για την Σύνοδο της Κρήτης ή για την συμφωνία του Μπαλαμάντ ή για τα οικουμενιστικά αίσχη που συνέβησαν κατά το ημισυλλείτουργο του Οικουμενικού Πατριάρχη με τους Πάπες Βενέδικτο και Φραγκίσκο. 

Πώς είναι δυνατόν τώρα να είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε Αποτείχιση για κάτι εξαιρετικά πιο ασήμαντο όπως -αναμφίβολα είναι- η εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία;

Αποσπάσματα από τον βίο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και η σημασία τους για την σημερινή εκκλησιαστική κατάσταση




     «Ἐξορίζοντας τὸν ἀληθῆ ποιμένα της, μαζί του καὶ αὐτὸν τὸν Χριστό, φεῦ ἐξόρισες καὶ παρέδωσες τὸ ποίμνιό του σὲ μισθωτοὺς καὶ ὄχι ἀληθεῖς ποιμένες» (Ἅγ. Ἰννοκέντιος στὸν αὐτοκράτορα Ἀρκάδιο γιὰ τὴν ἐξορία τοῦ ἱ. Χρυσοστόμου).

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου


Πολλὲς φορὲς διαβάζουμε τοὺς βίους τῶν Ἁγίων περιορίζοντας τὴν ὠφέλειά τους στὴν πνευματικὴ καὶ ψυχικὴ τέρψη, μὴ λαμβάνοντας ὅμως ὑπόψη τὴν διαχρονικότητα τῶν διδαχῶν καὶ τὴν ἐπικαιρότητα τῶν μηνυμάτων ποὺ ἀποκομμοῦμε ἀπὸ τοὺς βίους αὐτούς. Κοιτᾶμε δηλαδὴ μὲ θαυμασμό, τί γινόταν στὴν ἐποχὴ τῶν Ἁγίων καὶ ποιές ἦταν ἡ στάση καὶ οἱ πράξεις τους (καὶ τῶν ἰδίων ἀλλὰ καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν καθὼς καὶ τῶν πιστῶν) στὴν ἑκάστοτη κατάσταση, αὐτὰ ὅμως ποὺ διαβάζουμε, δὲν τὰ ἐφαρμόζουμε οὔτε ἐπιζητοῦμε νὰ τὰ ἐφαρμόσουμε στὶς ἀνάλογες σημερινὲς περιστάσεις. Ἔτσι οἱ βίοι τῶν Ἁγίων καταντοῦν λογοτεχνικὰ ἔργα ψυχωφελοῦς ἀναγνώσεως.
Πρὶν ἀπὸ λίγο καιρὸ εἶχα τὴν εὐλογία νὰ ἀνακαλύψω καὶ νὰ ἀγοράσω ἀπὸ ἕνα παλαιοπωλεῖο τὸν βίο τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο ρουμάνο συγγραφέα Βιργὶλ Κων/νο Γεωργίου ποὺ γράφτηκε στὸ Παρίσι τὸ 1957 (C. V. Gheorhiu, «Saint Jean Bouche d’ Or», Librairie Plon, Paris, 1957). Ἡ ἐμπεριστατωμένη ἀναφορὰ τῶν γεγονότων τοῦ βίου τοῦ Ἁγίου καὶ ἡ παρουσίασή τους σὲ μία σύγχρονη, λογοτεχνική, ζωντανὴ καὶ ὄχι ξηρὴ γλώσσα, μὲ διάχυτο τὸν θαυμασμὸ γιὰ τὴν βιοτή του, ἀλλὰ καὶ μὲ καυστικὲς ἀναφορὲς σὲ ὅσους τὸν πολέμησαν καὶ καταδίκασαν, κερδίζει ὁλοκληρωτικὰ τὸν ἀναγνώστη. Αὐτὸ ὅμως ποὺ κάνει γιὰ ἐμᾶς, τοὺς Χριστιανοὺς τῆς ἐποχῆς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸ βιβλίο ἀκόμα πιὸ ἐνδιαφέρον, εἶναι τὰ συμπεράσματα ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὴν σύγκριση τῶν γεγονότων καὶ τῶν προσώπων τότε καὶ σήμερα, καὶ ἰδιαίτερα στοὺς ἀκολούθους τομεῖς:
α) Ἡ στάση καὶ ἡ ποιότητα τῶν μοναχῶν τότε καὶ σήμερα
β) Ἡ στάση καὶ ἡ ποιότητα τῶν ἐπισκόπων τότε καὶ σήμερα
γ) Ἡ στάση καὶ ἡ ποιότητα τῶν πιστῶν τότε καὶ σήμερα
δ) Ἡ ἀποτείχιση.

Μνήμη θανάτου

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και κείμενο 

     Πήγα σήμερα στο Κοιμητήριο. Ο καιρός ήταν καλός και ο δρόμος δεν είχε νερά. Πέρασα από όλους τους τάφους. Διάβασα τις επιγραφές πάνω στους σταυρούς: Πότε πέθανε ο καθένας, πόσα χρόνια έζησε στο Μοναστήρι, πόσων χρονών ήταν.
    Στο Κοιμητήριο του Νέου Βάλαμο αναπαύονται σήμερα 154 Μοναχοί. Όλους σας γνώρισα. Τώρα τα σώματά σας βρίσκονται στον τάφο, ο νόμος του θανάτου είναι αναπόφευκτος. Ξέρουμε, που και πότε γεννηθήκαμε. Αλλά πού και πότε θα πεθάνουμε, δεν το γνωρίζουμε. Ο άνθρωπος πλάστηκε από το χώμα και στο χώμα θα γυρίσει, ενώ το πνεύμα είναι από τον Θεό και στον Θεό θα επιστρέψει. Κάπου και σεις, σεβαστοί Πατέρες, τώρα βρίσκεστε. Πώς άραγε περνάτε εκεί; Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν πεθάνατε, αλλά μόνο μεταναστεύσατε σε έναν άλλο αόρατο κόσμο.
    Αλλά οι νεκροί σιωπούν! Είναι μεγάλο μυστήριο το πού και πώς ζουν. Ο Απόστολος Παύλος λέγει: ''διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν οὐ διὰ εἴδους''. Η Αδελφότητα μας γέρασε ολόκληρη. Οι περισσότεροι βαδίζουν στηριζόμενοι στα μπαστούνια. Άνοιξαν κιόλας μερικούς τάφους και κατασκεύασαν καινούργια φέρετρα. Σύντομα, μα πολύ σύντομα, και το δικό μου γήϊνο σώμα θα τοποθετηθεί στο φέρετρο, θα το κατεβάσουν στον ψυχρό τάφο και θα σκεπασθεί με χώμα. Πάνω στον τάφο θα γίνει μικρός τύμβος, όπου θα υψωθεί ο σταυρός. Ίσως θα βρεθεί και ένας καλός άνθρωπος να χαράξει το όνομά μου στην πλάκα και να την κολλήσει στο σταυρό.
    Σεβαστοί Πατέρες, σας ικετεύω: όποτε θα έρχεστε στον τάφο μου, προσεύχεσθε υπέρ της αμαρτωλής ψυχής μου.

~Όσιος Ιωάννης Αλεξέγιεφ,
Πνευματικός Ι. Μονής Βάλαμο
"Τρελογιάννης"

Γέροντας Παΐσιος: Ο άνθρωπος, όταν εγκαταλείπεται από την Χάρη, γίνεται χειρότερος από τον διάβολο

   Πολύς δαιμονισμός υπάρχει σήμερα στον κόσμο.   Ο διάβολος αλωνίζει, γιατί οι σημερινοί άνθρωποι του έχουν δώσει πολλά δικαιώματα και δέχονται δαιμονικές επιδράσεις φοβερές.

Έλεγε ένας πολύ σωστά: “Ο διάβολος παλιά ασχολείτο με τους ανθρώπους, τώρα δεν ασχολείται!
Τους έβαλε στον δρόμο και τους λέει: “Ώρα καλή!” και τραβάνε οι άνθρωποι!”
Είναι φοβερό! Βλέπετε, τα δαιμόνια στην χώρα των Γαδαρηνών (1), για να πάνε στα γουρούνια, ζήτησαν άδεια από τον Χριστό, γιατί τα γουρούνια δεν είχαν δώσει δικαίωμα στον διάβολο και αυτός δεν είχε δικαίωμα να μπη σ' αυτά.
Ο Χριστός επέτρεψε να μπη, για να τιμωρηθούν οι Ισραηλίτες, επειδή απαγορευόταν να τρώνε χοιρινό κρέας.

- Γέροντα, είναι μερικοί που λένε ότι δεν υπάρχει διάβολος.
- Ναι, κι εμένα μου είπε κάποιος:
“Να βγάλης από την γαλλική μετάφραση του βιβλίου “Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης” αυτά που αναφέρονται στους δαιμονισμένους, γιατί οι Ευρωπαίοι δεν θα τα καταλάβουν.

π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης – Ένας αυλοκόλακας που σπρώχνει τον πατριάρχη Βαρθολομαίο στην αιώνια απώλεια.


ΜΟΣΧΑΡΟΓΛΩΣΣΕΣ – ΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ.

***
Απόσπασμα από την ομιλία του π. Νικολάου Μανώλη «Το Θαύμα που καίει τους Οικουμενιστές και τους Σατανιστές» ΕΔΩ (προς το τέλος) και ΕΔΩ (από την αρχή)Σχολιασμός του δημοσιεύματος της Ιεράς Μονής Τρικόρφου για την εκλογή Αρχιεπισκόπων Αμερικής και Αυστραλίας.
π. Νικόλαος Μανώλης: Είμαστε και διαδικτυακοί φίλοι νομίζω με τον συγκεκριμένο Ηγούμενο. Παρεξηγήθηκε τώρα τελευταία από μένα, από κάποιες δηλώσεις που έκανα εναντίον του Πατριάρχη. Κάτι έγινε στο διαδίκτυο, δεν ξέρω αν με μπλόκαρε, δεν ξέρω τι έγινε, δεν με διαφέρει φυσικά αυτό. Λέγει λοιπόν η ανακοίνωση αυτής της Μονής, και το λέγω αυτό γιατί υπάρχουν κάτι δικοί μου οι οποίοι λένε θα πάμε στο Τρίκορφο να προσκυνήσουμε και να πάρουμε την ευχή του Μουλατσιώτη. Για ακούστε πως μιλάει για τον Πατριάρχη ο Μουλατσιώτης και αν θέλετε πάτε. Αλλά όταν θα πάτε θα του πείτε, πάτερ δεν ντρέπεστε να μην αντιλαμβάνεστε την γραμμή την αιρετική που έχει ο Πατριάρχης, που μας πηγαίνει όλη την Ορθοδοξία ντουγρού στον γκρεμό; Πάμε και

Κωνσταντίνος ο Μέγας και η Ιστορική Αλήθεια: Η μνημειώδης ομιλία


Κωνσταντίνος ο Μέγας και η Ιστορική Αλήθεια: Η μνημειώδης ομιλία


Του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού (απομαγνητοφωνημένη ομιλία)

Είναι γεγονός ότι η στάση των ιστορικών απέναντι στο Μέγα Κωνσταντίνο είναι αντιφατική. Για άλλους υπήρξε μέγα αίνιγμα ή στυγνός δολοφόνος και καιροσκόπος, για άλλους δε, το μέγα θαύμα της ιστορίας. Αυτό συμβαίνει διότι επικρατούν συνήθως ιδεολογικά κριτήρια και παραταξιακές εκτιμήσεις ερήμην των πηγών. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στο χώρο της ιστορίας, που οδηγεί αυτόχρημα στην αυτοκατάργηση του ιστορικού και των ερευνών του, είναι η χρησιμοποίηση της ιστορίας με οποιεσδήποτε διασκευές της κατά το δοκούν, ώστε να χρησιμοποιείται για να αποδειχθούν πράγματα που ιστορικά δεν θεμελιώνονται.
Ένα άλλο επίσης πρόβλημα είναι όχι μόνον η ιδεολογική χρήση της ιστορίας και των πηγών ακόμη, αλλά είναι και ο ιστορικός αναχρονισμός. Να επιχειρούνται δηλαδή ερμηνευτικές προσβάσεις στα