Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

[Ματθ. 17,1-13]

      «Καὶ μεθ᾿ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην (:ύστερα από έξι ημέρες ο Ιησούς πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη τον αδελφό του)» [Ματθ.17,1]. Άλλος όμως ευαγγελιστής, ο Λουκάς, λέγει ότι τους παρέλαβε μετά από οκτώ ημέρες, χωρίς αυτό να έρχεται σε αντίθεση προς αυτά που λέγει ο Ματθαίος, αλλά αντιθέτως μάλιστα και συμφωνεί πάρα πολύ [βλ. Λουκά 9,28: «Ἐγένετο δὲ μετὰ τοὺς λόγους τούτους ὡσεὶ ἡμέραι ὀκτὼ καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι (:οκτώ περίπου ημέρες από τότε που είπε τα λόγια αυτά ο Ιησούς, πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθεί)»· διότι ο μεν Λουκάς συμπεριέλαβε και την ημέρα που τους είπε τα παραπάνω λόγια και την ημέρα που τους ανέβασε στο όρος, ενώ ο Ματθαίος ανέφερε μόνο τις ενδιάμεσες ημέρες.

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ 

Αὐτοί πού καλά γνωρίζουν νά ἀγωνίζονται γιά ἕνα βραβεῖο κατά τούς ἀθλητικούς ἀγῶνες, εὐχαριστιοῦνται ἀπό τά χειροκροτήματα τῶν θεατῶν καί μέ τῶν ἐπάθλων τήνἐλπίδα ἔντονα παρακινοῦνται πρός τήν νίκη, πού ἁρμόζει σ᾽ αὐτά. Ἀσφαλῶς ὅμως καί ὅσοι ἔχουν σφοδρή ἐπιθυμία νά ἐπιτύχουν τά θεῖα χαρίσματα καί διψοῦν νά γίνουν μέτοχοι τῆς ἐλπίδας πού ἔχει ἑτοιμαστεῖ γιά τούς ἁγίους, ἀφενός ἀναλαμβάνουν μετά χαρᾶς τούς ἀγῶνες χάριν τῆς εὐσέβειας πρός τόν Χριστό.

Ἀφετέρου τήν τιμημένη καί ἔνδοξη ζωή κατορθώνουν ὄχι μέ τό νά προτιμοῦν τήν τεμπελιά, πού εἶναι στερημένη ἀπό μισθό, οὔτε βέβαια ἀγαπώντας τήν ἄνανδρη δειλία, ἀλλά πιό πολύ κινούμενοι μέ ἀνδρεία ἐναντίον κάθε πειρασμοῦ καί συνεπῶς μέ τό νά κρίνουν σχεδόν ὡς ἀνάξεις λόγου τίς ἐπιθέσεις πού προέρχονται ἀπό τούς διωγμούς. Ἔτσι θεωροῦν πλοῦτο τό νά ὑποστοῦν παθήματα γιά χάρη Του. Διότι ἀνακαλοῦν στήν μνήμη τους τόν μακάριο Παῦλο, πού ἔγραφε ὅτι δέν ἔχουν ἀξία τά παθήματα τῆς ἐδῶ ζωῆς ἐμπρός στήν δόξα πού πρόκειται νά φανερωθεῖ σ᾽ ἐμᾶς.

Πρόσεχε, λοιπόν, οἰκονομία ἐξαίρετη πού χρησιμοποιεῖ καί τώρα ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, πρός ὠφέλειαν καί οἰκοδομή τῶν ἁγίων ἀποστόλων. Εἶπε σ᾽ αὐτούς: «Ἄν κανείς θέλει νά μέ ἀκολουθήσει, ἄς ἀπαρνηθεῖ τόν ἑαυτό του καί ἄς σηκώσει τόν δικό του σταυρό καί ἄς μέ ἀκολουθεῖ. Διότι αὐτός πού θέλει νά σώσει τήν ζωή του θά τήν χάσει· αὐτός ὅμως πού θά χάσει τήν ζωή του γιά χάρη μου, θά τήν βρεῖ» (Ματθ. 16, 24-25).

«Αν θέλεις να δοκιμάσεις την πίστη ενός χριστιανού, μίλησέ του για τον ασκητισμό…» ~ κυρ Φώτης Κόντογλου

Όταν μιλήσεις στους ψευτοχριστιανούς για σκληρή άσκηση στο κορμί και στο πνεύμα για την αγάπη του Χριστού, θυμώνουνε, σε λένε φακίρη, ειδωλολάτρη, βάρβαρο. Αν θέλεις να δοκιμάσεις την πίστη ενός χριστιανού, μίλησέ του για τον ασκητισμό…

Ο πιστός θα νοιώσει κατάνυξη, ο χλιαρός, δηλαδή ο ψεύτικος, ο άπιστος, θα διαμαρτυρηθεί.

Τί αν λέγει ο Χρι­στός: «Μακάριοι όσοι αφήσανε τα πάντα και μ’ ακολουθήσανε», ή «Η βασιλεία του Θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν» [«Ν»: δηλ. όποιοι «βιάζουν» τον εαυτό τους, για να νικήσουν τα πάθη τους και να ζήσουν κατά τη διδασκαλία του Χριστού], και πως «θλίψιν έξετε», και πως «στενή και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν»; Εμείς θέλουμε να είμαστε Χριστιανοί χωρίς Χριστό, δηλ. χωρίς θλίψη πνευματική, χωρίς να σηκώνουμε τον σκληρό σταυρό, αλλά να περπατάμε στον πλατύν δρόμο. Αυτοί οι ψεύτικοι χριστιανοί, σαν τους μιλά κανένας για σκληρή και στερημένη ζωή, για θυσία, για άσκηση, λένε πως αυτά δεν τα θέλει ο Χριστός, και πως αυτά είναι παρακαμώματα [=υπερβολές, ότι με αυτό τον τρόπο «το παρακάνουμε»].

Συκοφαντιών και ψευδών συνέχεια!

Αναρτήσαμε (εδώ) ομιλία του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά στην οποία (κατά τον Γ.Ο.Χ.  κ. Δ. Χατζηνικολάου) ο π. Ευθύμιος γράφει «ὀρθότατα ὅτι πρέπει νά ὁμολογοῦμε ὅταν μᾶς ζητοῦν νά παραβοῦμε μίαν παράδοσιν, ὅπως π.χ. νά φᾶμε κρέας τήν Μ. Τεσσαρακοστήν, ἀρνούμενοι νά τό πράξουμε ἀκόμη καί μέ θυσίαν τῆς ζωῆς μας» (εδώ). Όμως στην συνέχεια όσα άλλα  «ὀρθότατα» γράφει ο π. Ευθύμιος, ο κ. Δ.Χ. τα βλέπει κάτω από την κακόδοξη Γοχική διόπτρα και αποδίδει τυφλότητα και διαστροφή στον π. Ευθύμιο και στην «Π.Π.»! Και γιατί αυτό; Επειδή –γράφει ο Δ.Χ.– «κατακρίνουν τούς  Ὀρθοδόξους τοῦ 1924 πού δέν ὑπήκουσαν εἰς τούς μασόνους "πατριάρχας" καί "ἀρχιεπισκόπους" πού ἐπέβαλαν πραξικοπηματικῶς τήν ἀλλαγήν τοῦ ἑορτολογίου. Τώρα, γιατί ἡ ἄρνησις πρός τόν Τύραννον πού σοῦ προστάζει νά φάγῃς κρέας τήν Μ. Τεσσαρακοστήν εἶναι ὁμολογία Πίστεως, ἀλλ' ἡ ἄρνησις πρός τούς μασόνους τοῦ 1924 νά δεχθῇς τό νέον ἑορτολόγιον (ν.ἑ.) δέν εἶναι, καθ' ἥν στιγμήν μάλιστα γνωρίζεις ὅτι τό ν.ἑ. ἔχει καταδικασθῆ Συνοδικῶς τόν 16ον αἰῶνα καί, ὡς ἐκ τούτου, ἡ εἰσαγωγή του θά προκαλέσῃ σχίσμα, καθώς καί ὅτι ὁ σκοπός τοῦ ν.ἑ. εἶναι ἡ προώθησις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, αὐτό θά πρέπῃ νά μᾶς τό ἐξηγήσῃ ἡ ὁμάς τοῦ π. Ε.Τ.». Και επίσης γράφει ο Δ.Χ. ότι «οἱ περί τόν π. Ε. Τρικαμηνᾶν (Ε.Τ.) κ.ἄ., ἰσχυρίζονται ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ ὅτι ἡ ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου δέν ἔχει σχέσιν μέ τόν Οἰκουμενισμόν!!!»!

Δεν γνωρίζουμε εάν ο π. Ευθύμιος (στον οποίο θα γνωστοποιήσουμε το εν λόγω σχόλιο) θα απαντήσει. Εμείς όμως θα δώσουμε μια σύντομη απάντηση, επειδή αναφέρεται και σε μας γράφοντας χονδροειδέστατα ψεύδη.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΑ ΑΙΣΧΗ! --Κι όμως οι αντιΟικουμενιστές-δυνητιστές κοινωνούν μαζί του δια των "ευσεβών"!

Ο Οικ. Πατριάρχης στη θεμελίωση του πρώτου «χριστιανικού» ναού (των αιρετικών) στη σύγχρονη Τουρκία

— Σχολιασμός katanixi.gr —

Προτείνουμε να επιλέξει· είτε να γίνει παπικός καρδινάλιος είτε πάστορας προτεστάντης είτε να ενταχθεί στο ιερατείο των αιρετικών μονοφυσιτών… Το να δραστηροποιείται για την ανέγερση ναού της αιρέσεως, τον απομακρύνει εντελώς από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ουδείς άλλος Πατριάρχης της εκκλησιαστικής Παράδοσης, πόσο μάλλον Άγιος, δεν τόλμησε να διανοηθεί τέτοιον ξεπεσμό.

Στη Συροϊακωβιτική (σ.δ. αιρετική) Κοινότητα βρέθηκε, μεταξύ άλλων, το Σάββατο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος για την τελετή θεμελιώσεως νέου ναού, του πρώτου χριστιανικού ναού στη σύγχρονη Τουρκία, αφιερωμένου στον Άγιο Εφραίμ τον Σύρο. Αναλυτικότερα και σύμφωνα με το ανακοινωθέν, «Τό ἑσπέρας τῆς 2ας ἀρξαμένου μηνός Αὐγούστου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Ἱ. Ἁγιάσματι τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Βεφᾶ, κατά τήν Ἱεράν Ἀκολουθίαν τοῦ Παρακλητικοῦ Κανόνος πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, ὁμιλήσας διά βραχέων πρός τό ἐκκλησίασμα. Ἐπηκολούθησε δεξίωσις ἐν τῷ αὐλείῳ χώρῳ τοῦ Ἁγιάσματος.

ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ

ΤΙ ΠΡΟΤΙΜΑΣ; Την ενδοξη (αδοξια) των περιφρονημενων η την αδοξη (δόξα) των επηρμενων;

 ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Εάν πιο πολύ από την Αγία Τράπεζα σε βλέπει ο υπολογιστής, τότε δεν θα σε υπολογίζει κανείς.

Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος (+ Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης)

    Ὅπως ὅλα τά γεγονότα πού μᾶς διηγοῦνται οἱ ἅγιοι Εὐαγγελισταί ἔγιναν διά τήν σωτηρίαν ἡμῶν, ἔτσι καί ἡ Θεία Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου ἔγινε δι’ ἡμᾶς καί διά τήν σωτηρίαν ἡμῶν. Δέν ὑπάρχει κάτι στή ζωή τοῦ Κυρίου μας, πού νά μήν ἔχει σωτηριολογική σημασία, πού νά μήν ἀφορᾶ τήν σωτηρία μας. Γι’ αὐτό ἄλλωστε ἐνηνθρώπισε ἔγινε ἄνθρωπος διά τήν σωτηρία μας.

Καί ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου μας μᾶς ὑποδεικνύει ὄχι μόνον τήν θεότητα τοῦ Κυρίου καί τήν δόξαν τήν ὁποίαν εἶχε πλησίον τοῦ Οὐρανίου Πατρός Του, πρό τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου, προαιωνίως -καί τήν ὁποίαν ἐπ’ ὀλίγον ἐφανέρωσε εἰς τούς Μαθητάς του, δέν ἐφανέρωσε τήν πλήρη δόξα Του, ἀλλά κάτι ἀπ’ τή δόξα Του, καθώς ἠδύναντο, ὅπως λέει ἡ ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας-, ἀλλά κι ἔτσι μᾶς ὑπέδειξε ποιός εἶναι καί ὁ σκοπός τῆς δικῆς μας ζωῆς.

Εἶναι νά μετέχουμε τοῦ Θείου Φωτός, τῆς Δόξης τοῦ Θεοῦ, τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Διότι κατά τούς Ἁγίους Πατέρες ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ Δόξα Του, εἶναι τό Ἄκτιστο Φῶς. Εἶναι ἡ θέα τοῦ Προσώπου τοῦ Κυρίου. Ἀπ’ τή μιά λοιπόν μεριά ὁ Κύριος μεταμορφώνεται γιά νά βεβαιωθοῦν καί οἱ Μαθηταί Του, πού θά ἐσκανδαλίζοντο μετά ἀπό λίγο μέ τόν Σταυρικό Του θάνατο, ὅτι ὄντως εἶναι Υἱός τοῦ Θεοῦ καί Θεός ἀληθινός. Ἀλλά καί μεταμορφώνεται γιά νά πεῖ καί σέ μᾶς πώς ὅ,τι συνέβη σέ μένα πρέπει νά γίνει καί σέ σᾶς. Εἴμεθα κεκλημένοι ὅλοι νά μεταμορφωθοῦμε. Βέβαια, ὁ Κύριος μετεμορφώθη δι’ ἰδίας Αὐτοῦ δυνάμεως. Ἐμεῖς θά πρέπει νά μεταμορφωθοῦμε «ἀπό δόξης εἰς δόξαν», πού λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Ὄχι διά τῆς δικῆς μας δυνάμεως, ἀλλά διά τῆς Χάριτος καί τοῦ Φωτός τοῦ Μεταμορφωθέντος Κυρίου.

Υπέρ πολλαπλών Κυρίων;

Γράφει ο Αναστάσιος Πολυχρονιάδης 

| Romfea.gr

---

Στην ιστοσελίδα liberal.gr, φιλοξενείται άρθρο του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου, θεολόγου και μουσικού, με τίτλο: «Ο έλεγχος της σεξουαλικότητας από τους ''πνευματικούς''». Πρόκειται για τον διαχειριστή του blog «Φως Φαναρίου».

Με αφορμή, την τοποθέτηση του Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου σχετικά με την ομοφυλοφιλία, ο Ανδριόπουλος στο άρθρο του εναντιώνεται στον κλήρο και ιδιαίτερα στους ιερείς-πνευματικούς λέγοντας: «Ο Μόρφου Νεόφυτος δεν

Θα έρθει ο καιρός και πικρά θα λυπηθούμε που όταν υπήρχαν δυνάμεις δεν δούλευαμε...

 Και όταν υπήρχε χρόνος και δεν προσευχόμασταν...

      Είπε μοναχός:
"Πώς μοιάζει η αγάπη;" Έχει τα χέρια για να βοηθήσει τους άλλους, έχει πόδια να βιαστούμε να βοηθήσουμε τους φτωχούς και τους πονεμενους , έχει τα μάτια για να δει τη λύπη και την ανάγκη ... - έτσι είναι η αγάπη».

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ... Θα έρθει ο καιρός και πικρά θα λυπηθούμε που όταν υπήρχαν δυνάμεις δεν δούλευαμε... Και όταν υπήρχε χρόνος και δεν προσευχόμασταν...

Ο Θεός δεν δέχεται κενά λόγια. Ο Θεός αγαπά τα έργα. Οι καλές πράξεις είναι η αγάπη. Ο Γαβριήλ του Μοναχού (Urgebadze)

"Αν ο Κύριος σας καλέσει σε μια μοναχική ζωή - πηγαίνετε! Αν ο Κύριος σας καλεί στο πεδίο της υπηρεσίας του γείτονά - πηγαίνετε σε αυτή την υπηρεσία! Ακούστε όπου σας καλεί ο Θεός. Ο καθένας έχει μια κλήση από τον Θεό. "
Αρχιμανδρίτης Κύριλλος (Pavlov)

Ο «ξεροκέφαλος» Νεομάρτυς άγιος Ιωάννης

καί ἡ νηστεία τοῦ Δεκαπενταυγούστου

Νόμους φυλάττων νηστίμου καιροῦ πόθῳ,

ζωὴν ἔθυσας, ὦ Ἰωάννη μάκαρ.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης καταγόταν ἀπὸ τὰ μέρη τῆς Μονεμβασίας. Ὁ ἱερέας πατέρας του καταγόταν ἀπὸ τὸ Γεράκι, ἐνῶ ἡ μητέρα του ἀπὸ τὸ γειτονικὸ χωριὸ Γοῦβες τῆς Μονεμβασίας. Στὶς Γοῦβες, σύμφωνα μὲ μαρτυρίες, τοποθετήθηκε ἐφημέριος ὁ πατέρας τοῦ Νεομάρτυρα καὶ ἐκεῖ γεννήθηκε τὸ 1758 ὁ Ἰωάννης, γι’ αὐτὸ καὶ κατὰ πολλούς, πῆρε τὴν προσηγορία Γουβιώτης. Ἀπὸ μικρὸς ὁ Ἰωάννης, προσπαθοῦσε νὰ μιμεῖται τὴν ζωὴ τοῦ ἱερέα πατέρα του, τὸν βοηθοῦσε στὶς δουλειὲς τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ πάντα θυμόταν ὅτι αὐτὸς ἦταν «παπᾶ υἱὸς» καὶ ἔπρεπε νὰ προσέχει τὴν συμπεριφορά του, ὥστε νά᾽ ναι παράδειγμα γιὰ τὰ ὑπόλοιπα παιδιὰ τῆς ἡλικίας του... 

Τὸ ἔτος 1770 οἱ ὀρδὲς τοῦ Ἀλβανοῦ Χατζῆ Ὀσμάν, ἀφοῦ κατέπνιξαν κάθε σημεῖο ἑλληνικῆς ἀντίστασης, ἔφτασαν καὶ στὶς Γοῦβες. Οἱ Ἀρβανίτες σκότωσαν τὸν πατέρα τοῦ Ἰωάννη καὶ ἐν συνεχείᾳ αἰχμαλώτισαν τὸν ἴδιο καὶ τὴν μητέρα του, ἐνῶ τοὺς πῆραν μαζί τους στὴν Λάρισα, ὅπου ἐκεῖ πουλήθηκαν δύο καὶ τρεῖς φορὲς ὁ καθένας ξεχωριστά. Ὕστερα ἀπὸ δύο χρόνια ξαναπουλήθηκαν ἀλλὰ αὐτὴ τὴν φορὰ ἀγοράσθηκαν ἀπὸ τὸ ἴδιο ἀφεντικό, ἕναν Τοῦρκο ποὺ εἶχε κτήματα καὶ ὑποστατικά. 

Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής, Κυριακής Ζ΄ Ματθαίου

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΥΦΛΩΝ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΚΩΦΟΥ

       «Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυΐδ (:και ενώ έφευγε από εκεί ο Ιησούς, Τον ακολούθησαν δύο τυφλοί, οι οποίοι φώναζαν δυνατά και έλεγαν: “Σπλαχνίσου μας και θεράπευσέ μας, ένδοξε απόγονε του Δαβίδ”) ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; λέγουσιν αὐτῷ· ναί, Κύριε (:και όταν έφθασε στο σπίτι, ήλθαν κοντά Του οι τυφλοί, και ο Ιησούς τους λέει: “Πιστεύετε ότι έχω τη δύναμη να κάνω αυτό που μου ζητάτε;” Και εκείνοι του απαντούν: “Ναι, Κύριε”) τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων· κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν(:τότε άγγιξε με τα δάκτυλά Του τα μάτια τους και τους είπε: “Ας γίνει αυτό που ζητάτε σύμφωνα με την πίστη σας”). καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί (:και άνοιξαν τα μάτια τους)» [Ματθ. 9, 27-30].

   Τι τέλος πάντων ήταν εκείνο που ωθούσε εκείνους τους δύο τυφλούς ώστε να φωνάζουν δυνατά; Με σκοπό πάλι να μας διδάξει ότι πρέπει να αποφεύγουμε την δόξα εκ μέρους των πολλών· διότι επειδή βρισκόταν η οικία κοντά, τους οδηγεί εκεί για να τους θεραπεύσει κατ’ ιδίαν. Και αυτό επίσης καθίσταται φανερό και από το ότι τους έδωσε εντολή να μην αναφέρουν το συμβάν σε κανένα. Και δεν είναι μικρή αυτή η κατηγορία για τους Ιουδαίους, κατά τη στιγμή που αυτοί οι οποίοι είχαν τυφλά τα μάτια τους, πιστεύουν στον Ιησού μόνο από όσα ακούνε, ενώ οι Ιουδαίοι εμπόδιζαν και τους οφθαλμούς τους να βλέπουν όσα γίνονταν από Αυτόν, και μολονότι έβλεπαν τα θαύματα και είχαν ως μάρτυρα των όσων συνέβαιναν τους οφθαλμούς τους, προέβαιναν σε τελείως αντίθετες ενέργειες.

     Πρόσεξε επίσης και την προθυμία τους, που γίνεται φανερή και από την κραυγή τους και από το περιεχόμενο της παρακλήσεώς τους· διότι όχι απλώς και μόνο πλησίασαν τον Ιησού, αλλά και φωνάζοντας δυνατά και δεν πρόβαλλαν με την παράκλησή τους τίποτε άλλο παρά μόνο να τους ευσπλαχνιστεί. Και Τον αποκαλούσαν «υιό του Δαβίδ» επειδή εθεωρείτο η ονομασία αυτή πολύ τιμητική. Πραγματικά, σε πολλές περιπτώσεις και οι προφήτες αποκαλούσαν έτσι τους βασιλείς εκείνους που ήθελαν να τους τιμήσουν και να τους παρουσιάσουν ως πολύ σπουδαίους.

Χρυσοπλοκώτατε πύργε, καὶ δωδεκάτειχε πόλις... (Προέλευση)

       Χρυσοπλοκώτατε πύργε, καὶ δωδεκάτειχε πόλις, ἡλιοστάλακτε θρόνε, καθέδρα τοῦ βασιλέως, ἀκατανόητον θαῦμα, πῶς γαλουχεῖς τὸν δεσπότην.

     Μια ενδιαφέρουσα παράδοση για την προέλευση αυτού του μικρού υμνολογικού διαμαντιού διασώζει ο π. Κων/νος Καλλίνικος, στο περισπούδαστο έργο" Ο χριστιανικός ναός και τα τελούμενα εν αυτώ". Την μεταφέρω αυτολεξεί από απόσπασμα πού βρήκα στο διαδίκτυο: 

      «Κατά τινα συμπαθῆ παράδοσιν, τὰ ἐξαποστειλάρια τοῦ μεγ. παρακλητικοῦ κανόνος ἦσαν κατ᾿ ἀρχάς τρία· ἀλλ᾿ εἰς ταῦτα ἀκολούθως προσετέθη ἐπὶ Τουρκοκρατίας καὶ τὸ δ΄ ἐξ ἀφορμῆς τοιᾶςδε.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (:Ρωμ. 15,1-7)

     Αφού λοιπόν ο Παύλος απέδωσε τη δοξολογία προς τον Θεό, πάλι από την ευχή προχωρεί σε παραίνεση, στρέφοντας τον λόγο στους πιο δυνατούς κατά την πίστη και λέγοντας τα εξής: «Ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν (:οφείλουμε εμείς οι δυνατοί στην πίστη και στην αρετή να δείχνουμε ανεκτικότητα και συμπάθεια στις αδυναμίες των αδυνάτων στην πίστη ανθρώπων και να μην κάνουμε εκείνα που αρέσουν στον εαυτό μας)» [Ρωμ.15,1].

    Είδες πώς εξύψωσε αυτούς με τους επαίνους, όχι με το να τους πει μόνο δυνατούς, αλλά και με το να τους τοποθετήσει μαζί με τον εαυτό του; Και όχι μόνο έτσι, αλλά και τους παρακινεί πάλι με το χρήσιμο και το ευχάριστο. «Γιατί εσύ βέβαια είσαι δυνατός», λέγει, «και όταν δείχνεις συγκατάβαση δεν βλάπτεσαι καθόλου αλλά σε εκείνον ο κίνδυνος είναι για τα χειρότερα κακά, αν δεν βαστάζεται». Και δεν είπε «να βαστάζουμε τους αδυνάτους», αλλά «τις αδυναμίες των αδυνάτων ανθρώπων», για να παρακινήσει και να οδηγήσει τον δυνατό σε ευσπλαχνία, όπως και αλλού λέγει: «ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πρᾳότητος (:εάν από αδυναμία πέσει ένας άνθρωπος σε κάποιο αμάρτημα, εσείς που είστε πνευματικά ισχυροί, να τον διορθώνετε και να τον παιδαγωγείτε με πνεύμα πραότητας)» [Γαλ. 6,1].

Η οσία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη και η θυγατέρα της οσία Θεοπίστη:

 Μητέρα και κόρη που αγίασαν μαζί!

(† 3 Αυγούστου)

Δόξα και καύχημα της ορθόδοξης  χριστιανικής πατρίδας μας είναι η αγιοτόκος Θεσσαλονίκη. Η ένδοξη  αυτή πόλη ανέδειξε πολλούς αγίους, οσίους, μάρτυρες, νεομάρτυρες και ομολογητές της πίστεως.

Μεταξύ των πρώτων αγίων που λαμπρύνουν την  Εκκλησία της Θεσσαλονίκης είναι και η οσία Θεοδώρα η μυροβλύτις (εορτάζει στις 3 Αυγούστου, αλλά και στις 5 Απριλίου). 
Ο βίος    Η όσια Θεοδώρα γεννήθηκε περί το 812 στήν Αίγινα. Η μητέρα της απεβίωσε λίγο μετά τον τοκετό καί ο πατέρας της, που ήταν πρεσβύτερος, εμπιστεύθηκε την κόρη του στήν ανάδοχο της για να τήν αναθρέψει και έκάρη μοναχός. Ή Θεοδώρα μεγάλωσε με σοφία και φόβο Θεού, και ήδη από τήν παιδική της ηλικία αρραβωνιάστηκε με έναν από τους πλέον περιζήτητους νέους του νησιού.

Προς Μητροπολίτην Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμον

 (Ανοικτή επιστολή)

 Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

 Σεβασμιώτατε

         Η καθημερινή και ιστορική εμπειρία μας φανερώνει πληθώρα αποχρώσεων και διαβαθμίσεων συμπυκνώσεις εκκλησιολογικών πράξεων και λόγων, ωφελίμων ή μη.

Οι δηλώσεις σας (συνέντευξη) για μετάβαση από την πνευματική σφαίρα του Ευαγγελίου σε εκείνη των κοινωνικών μεγεθών, επιβεβαιώνει αυτή την καθημερινή και ιστορική εμπειρία. Οι δηλώσεις σας χαρακτηρίσθηκαν (εύστοχα) ως «άρνηση του Ευαγγελίου», διότι υπηρετούν την άρθρωση και την ικανοποίηση κοσμικών κοινωνικών αξιώσεων ισχύος, πέρα από το Ευαγγέλιο.

Επίκαιρα τα λόγια του Ι. Χρυσοστόμου:

«Εμοί δε δακρύειν επέρχεται, όταν ακούσω από της ημετέρας Εκκλησίας τινάς λέγοντας, μη ειρήσθαι ταύτα εν ταις θείαις Γραφαίς· και τούτο ου μόνον παρά λαϊκών, αλλά και παρά των δοκούντων είναι ποιμένων, και τόπους επεχόντων αποστόλων και προφητών, αλλ’ ου τρόπους».

Μετάφραση: «Μου έρχεται να κλάψω όταν ακούω μερικούς από την Εκκλησία μας να λένε, ότι δεν τα λένε αυτά οι θείες

Οι Επίσκοποι του Φαναρίου, "όλα τα έχουν ισοπεδώσει"! --Και οι υπόλοιποι Επίσκοποι, δέχονται τα κακοδόξως γενόμενα ως τετελεσμένα! Είναι τελικά Επίσκοποι του Κυρίου ή του "κυρίου" των Βαρθολομαίου;

ΝΕΟΣ ΘΥΑΤΕΙΡΩΝ Ο ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΟΣ «ΧΑΛΚΙΤΗΣ»

Ὁ Ἀρχ. Νικήτας ὡς Χὸνγκ Κὸνγκ εἰς συμπροσευχὴν μετὰ ἑτεροδόξων.

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος

Ἐνεθρονίσθη τὸ Σάββατον τῆς 27ης Ἰουλίου ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος Θυατείρων καὶ Μ. Βρετανίας κ. Νικήτας Λιούλιας. Εἶναι ἡ τρίτη κατὰ σειρὰν ἐνθρόνισις μετὰ ἀπὸ ἐκείνας τοῦ Ἀμερικῆς καὶ τοῦ Αὐστραλίας. Ἐντὸς μικροῦ διαστήματος ἀντικατεστάθησαν αἱ τρεῖς ἐκκλησιαστικαὶ κεφαλαὶ τῆς ὁμογενείας ἀπὸ ἀνθρώπους διὰ τοὺς ὁποίους ὅλαι αἱ ἐνδείξεις εἶναι δυσοίωνοι.

Αἱ ἀντικανονικότητες

Δυστυχῶς καὶ ἡ ἐκλογὴ τοῦ Σεβ. Θυατείρων εἶναι ἐξίσου ἀντικανονικὴ μὲ τῶν ἄλλων δύο. Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως δὲν συγκαλεῖ ποτὲ τὴν Ἱεραρχίαν του, κάτι

«Τί δέ με καλείτε, Κύριε Κύριε, και ου ποιείτεα λέγω;»

(Λουκ. 6,46) 

Γράφει ὁ Βασίλης Δαμουλάκης

      «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 18,3).                                         

    Αν τα τρία στάδια της πνευματικής πορείας του Χριστιανού είναι η Κάθαρση, ο Φωτισμός και η Θέωση-θεωρία της δόξης Του Θεού τότε, με την πάντοτε εξαρτώμενη από τον Θεό βοήθεια:

     Η μεγίστη αρετή για την Κάθαρση είναι η Υπακοή[i]

    Πως είναι δυνατόν να θεραπευτούμε από μία ασθένεια αν δεν υπακούσουμε ολοκληρωτικά στον ιατρό, σκοτώνοντας κυριολεκτικά το θέλημά μας;

Υπακοή σημαίνει ενταφιασμός της ιδικής μας θελήσεως και ανάστασις της ταπεινώσεως. Δεν αντιλέγει ο νεκρός ούτε ξεχωρίζει τα καλά από εκείνα πού του φαίνονται ως πονηρά. Διότι ο Γέροντάς του, πού του εθανάτωσε με τρόπο θεάρεστο την ψυχή, αυτός θα δώση λόγο για όλα. Υπακοή σημαίνει να αποθέσωμε την ιδική μας διάκρισι στην πλούσια διάκρισι του Γέροντος (Κλίμαξ περί υπακοής 4).

Η μεγίστη αρετή για τον Φωτισμό είναι η Διάκριση[ii]

    Πως είναι δυνατόν να ανοίξουν οι οφθαλμοί της ψυχής αν δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια το θέλημα Του Θεού; Πως είναι δυνατόν να συμβεί αυτό αν πρώτα δεν έχουμε θεραπευτεί;

    «Τούτο αναγνωρίζεται ως διάκρισις και τούτο είναι: η αλάνθαστη γνώσις και αντίληψις του θείου θελήματος σε κάθε καιρό και τόπο και περίπτωσι, η οποία συνήθως υπάρχει στους καθαρούς κατά την καρδιά και το σώμα και το στόμα. Διάκρισις σημαίνει συνείδησις αμόλυντη και καθαρότης των αισθήσεων» (Κλίμαξ περί διακρίσεως Α΄ μέρος 1).

Η μεγίστη αρετή για την Θέωση είναι η Αγάπη[iii]

     Αν ο άνθρωπος δεν φτάσει στην Θέωση είναι αδύνατο να κατανοήσει τι σημαίνει Αγάπη,
διότι δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί με άλλον τρόπο η θεωρία Της Δόξης Του.
Ενώ έχουμε το κλειδί της θεολογίας που είναι η Αγάπη, είμαστε ανήμποροι να θεολογήσουμε καθώς η αγάπη μας είναι «κοσμική», «ατσαλάκωτη», «υπό όρους».

     «Ο Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ

ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Ιω Α΄ 16).

«νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·

μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη» (Α Κορ. 13,13).

     Γι’ αυτόν τον λόγο ο Κύριος χωρίς να μας Αποκαλύπτεται άμεσα θίγοντας το Αυτεξούσιο, μας αποκαλύπτει μέσα από τους Αγίους αλλά και τους αδελφούς μας, ώστε να φτάσουμε στην Αγάπη –επιθυμώντας αυτήν όσο τίποτα άλλο– δι΄ εκείνων, ώστε να συνδεόμαστε σε ένα Σώμα. Μέσα από αυτή την Αγάπη που βρίσκεται στην Μία Εκκλησία και τα μέλη της, έχοντας κεφαλή αυτή την ίδια  Αγάπη Τον Δεσπότη Κύριο Ιησού Χριστό, οδηγούμαστε στο Χάρισμα της Θεολογίας[iv].

    «Η αύξησις του φόβου είναι αρχή της αγάπης. Και το τέλος της αγνείας είναι προϋπόθεσις της θεολογίας. Εκείνος που ένωσε τελείως τις αισθήσεις του με τον Θεόν, μυσταγωγείται στην θεολογία από τον ίδιο τον Θεόν. Εάν όμως οι αισθήσεις δεν έχουν ενωθή με τον Θεόν, είναι δύσκολο και επικίνδυνο να θεολογή κανείς» (Κλίμαξ Λόγος 30,12).

     «Η αγνεία ανέδειξε θεολόγο τον μαθητή^[3], ο οποίος με την αγνεία του αυτή αξιώθηκε να κηρύξη και να στερεώση τα δόγματα της Αγίας Τριάδος» (Κλίμαξ Λόγος 30,14).

     «Εκείνος που αγαπά τον Κύριον, έχει προηγουμένως αγαπήσει τον αδελφό του. Το δεύτερο οπωσδήποτε είναι απόδειξις του πρώτου. Εκείνος που αγαπά τον πλησίον του, ποτέ δεν θα ανεχθή ανθρώπους πού καταλαλούν. Θα φύγη δε μακρυά από αυτούς σαν από φωτιά. Εκείνος πού λέγει ότι αγαπά τον Κύριον και συγχρόνως οργίζεται κατά του αδελφού του, ομοιάζει με εκείνον πού τρέχει στον ύπνο του» (Κλίμαξ Λόγος 30,15).

      Η Αγάπη για την οποία ομιλούμε είναι εκείνη που μας δίδαξε ο Κύριος με την Ενανθρώπησή Του (δικαιοσύνη), τα Άγια Πάθη Του(θυσία) και την  Νίκη κατά του θανάτου με την Ανάστασή Του (εμπιστοσύνη).

      Είναι η Αγάπη που συντελείται από την Θυσία, το Δίκαιο[v] και την Εμπιστοσύνη.

     Είναι η Αγάπη που Συγχώρεσε τους σταυρωτές Του.

Romfea: "Το γεύμα ήταν θαυμάσιο"! --Ναι, αλλά ξέρετε πού οδηγούν, τέτοια γεύματα ανίερων σχέσεων-συμπροσευχών!

Ετήσιο γεύμα Καθολικών και Ορθοδόξων Αρχιερέων του Τορόντο

Κάθε χρόνο, για τη γιορτή του Αποστόλου Πέτρου, προστάτου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο Καρδινάλιος Thomas Collins παραθέτει γεύμα στους Ρωμαιοκαθολικούς και Ορθοδόξους Αρχιερείς της περιοχής Τορόντο.
Το Νοέμβριο, για τη γιορτή του Αποστόλου Ανδρέου, προστάτου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος παραθέτει γεύμα για τους Ορθοδόξους και Ρωμαιοκαθολικούς Αρχιερείς περιοχής Τορόντο.
Στο εφετινό γεύμα, παρεκάθεσαν από Ρωμαιοκαθολικής πλευράς ο

Σε ανάλογο καιρό! --Πρός αυτοκριτική των αγωνιζομένων κατά της Παναιρέσεως

Λόγος κγ΄. Εἰρηνικός, λεχθεὶς ἐν Κωνσταντίνου πόλει, ἐπὶ τῇ γενομένῃ τῷ λαῷ φιλονεικίᾳ, περὶ ἐπισκόπων τινῶν διενεχθέντων πρὸς ἀλλήλους

   Τον  Β΄ ειρηνικό λόγο τον εξεφώνισε στην Κωνσταντινούπολη το 379, όταν ο κίνδυνος από το λεγόμενο Αντιοχειανό σχίσμα απείλησε την ενότητα και ειρήνη και της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Στον λόγο του αυτόν ο Γρηγόριος απεικονίζει με τα μελανότερα χρώματα τις εσωτερικές διχόνοιες και εκκλησιαστικές διενέξεις μεταξύ των Ορθοδόξων. Σχετικά με τη διένεξη αυτή των Ορθοδόξων της Εκκλησίας της Αντιοχείας, την οποία χαρακτηρίζει "έναγχον ημίν επαναστάσαν ζυγομαχίαν αδελφικήν" και θέλοντας να μείνει πιστός στη μνήμη του Μ. Βασιλείου, αλλά και ακολουθώντας την ίδια με εκείνον εκκλησιαστική πολιτική, τάχθηκε με τη μερίδα των Ορθοδόξων, που ανεγνώριζε και ακολουθούσε τον επίσκοπο Μελέτιο. Ο ίδιος διεκήρυσσε με έμφαση ότι αυτός, ο αγωνιστής της ειρήνης, θα συνεχίζει να αγωνίζεται για το ύψιστο αυτό αγαθό και ότι θα επιμένει με τις άοκνες ειρηνευτικές προσπάθειές του για την

Άρχισαν τα Εξώδικα; --Μπαίνουμε σε νέα φάση διώξεων;

ΕΚΤΑΚΤΟ:  Εξώδικο κατά του π. Νικολάου Μανώλη από Ιεράρχη της Βόρειας Ελλάδας

π. Ν. Μανώλης:

Οι δημοσιογράφοι της Κατάνυξης με ενημέρωσαν πως έχουν πληροφορίες ότι μητροπολίτης της Βόρειας Ελλάδας, με την αρχή της περιόδου του Δεκαπενταύγουστου, μου στέλνει εξώδικο. Θα επανέλθω με νεότερα.
Δεν αντέχουν φαίνεται την κριτική μας οι φωτισμένοι ιεράρχες και επιχειρούν να μας φιμώσουν. Δεν έβαλαν φαίνεται μυαλό από τα παθήματα του Θεσσαλονίκης, που ασχολήθηκε μαζί μου!
Για να δούμε, ποιός φιλοπατριαρχικός, ενδεχομένως και φιλοϊσλαμιστής επίσκοπος προέβη στην ενέργεια αυτή…;

Πηγή

Ελπιδοφόρου Αρχιερατικά Έπη (Α΄)

ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΑ ΕΠΗ (Α΄)

Γεώργιος Κ. Τζανάκης  Ἀκρωτήρι Χανίων

    «Πρὶν κλείσω θέλω νὰ σᾶς θυμίσω κάτι ποὺ εἶπε ὁ Ἀπόστολος στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα. Τί εἶπε; Αἱρετικὸν ἄνθρωπο μετὰ μίαν καὶ δευτέρα νουθεσία παραιτοῦ. Τί θὰ πῆ αὐτὸ τώρα; Εἶναι ἀρχαῖα, δὲν τὰ καταλαβαίνουμε , ἀλλὰ νὰ σᾶς ἐξηγήσω. 
    Γι᾿ αὐτὸ ὑπάρχει τὸ κήρυγμα γιὰ νὰ μᾶς ἐξηγάει αὐτὰ τὰ δύσκολα πράγματα. Τί λέει ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος; Τὸν αἱρετικὸ ἄνθρωπο μετὰ μία, δύο, τρεῖς συμβουλὲς ἄφησέ τονα, γιατὶ αὐτὸς δὲν ἀλλάζει μυαλό. Ποιὸς εἶναι ὁ αἱρετικὸς ἄνθρωπος αὐτός; Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέμε «οἱ ἄλλες ἐκκλησίες;», ὅσοι  δὲν εἶναι ὀρθόδοξοι; Αὐτοὶ εἶναι οἱ αἱρετικοὶ ποὺ λέει ἐδῶ ὁ ἀπόστολος; Ὄχι. Αἱρετικὸς εἶναι ὁ καυγατζῆς. Αὐτὸς ποὺ κάνει διχασμούς. Αὐτὸς ποὺ φέρνει διχόνοιες.

ΤΙ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΘΕΕ ΜΟΥ!

 Επίσκεψη αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ουκρανίας στην Ελλάδα

Κοιτάξτε που κατάντησαν οι επίσκοποι του Νομού Θεσσαλονίκης! Μα δεν έχουν το Θεό τους! Παίζουν το ύπουλο παιχνίδι του Φαναρίου! Ντροπή τους!
— Σχολιασμός katanixi.gr —